မယုံကြည်နိုင်ခြင်း

ဂျူဇီမင် သူ့ရဲ့ သာမန် ရုပ်ဖျက်ခြင်း ကို ထွင်းဖောက် မြင်နိုင်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဘာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နည်းစနစ်မှ မသုံးဘဲ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှု သက်သက်ကို အားကိုးတဲ့ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံပဲ ဖြစ်ဖြစ် နှစ်ခုလုံးက ကျန်းပေရန်ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို တော်တော်လေး နှိုးဆွပေးခဲ့လေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပါရမီရှင်ကို တန်ဖိုးထားတတ်တာ လူတိုင်းရဲ့ သဘာဝပဲလေ။

စမ်းသပ်မှုနဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့ အဓိကက စနစ် ရွေးချယ်မှု ပေါ်လာမလား ကြည့်ချင်လို့ပါ။

သူ့ကို ကယ်တင်လိုက်တဲ့ သူက ရက်ရောပြီး ဖြောင့်မတ်တဲ့ သူရဲကောင်း တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ သိလိုက်ရတဲ့ အခါ ဒီ ဂျူဇီမင် ဘယ်လို တုံ့ပြန်မလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် သိဖို့ လိုအပ်သည်။

တကယ်တမ်းကျတော့ သူ့အဖြေက အရမ်း ကောင်းမွန်ခဲ့ပြီး ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲမှာ ရှိတဲ့ အစ်ကိုကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ ပုံရိပ်နဲ့ လုံးဝ ကိုက်ညီနေလေသည်။

ကြွေပုလင်း နှစ်လုံးကို ဂျူဇီမင် ဆီ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းရဲ့ ဂျူနီယာ မောင်နှမတွေကို အရင် သွားစီစဉ်လိုက်ပါ နှစ်နာရီ ကြာရင် ငါ့ကို လာတွေ့ဖို့ ဒီနေရာကို ပြန်လာခဲ့ ဒါနဲ့... ငါ့အကြောင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အသက်ကယ်ပေးတဲ့ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ"

ဂျူဇီမင် က ကြွေပုလင်း နှစ်လုံးကို လက်ခံရယူလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်ရဲ့ ကျောပြင်ကို လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်လိုက်ကာ သွေးနံ့တွေ ရနေတဲ့ ဒီနေရာကနေ သူ့ရဲ့ ဂျူနီယာ မောင်နှမတွေကို သယ်ဆောင်ပြီး ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ပုန်းကွယ်စရာ နေရာ တစ်ခု ရှာတွေ့ပြီးနောက် ဂျူဇီမင် က သေချာ စစ်ဆေးပြီးမှ သူ့ရဲ့ ဂျူနီယာ မောင်နှမတွေကို မြေပြင်ပေါ် ဘေးကင်းစွာ ချထားလိုက်လေသည်။

စီနီယာ ပေးလိုက်တဲ့ ခရမ်းရောင် ကြွေပုလင်း တစ်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ အနံ့ခံကြည့်လိုက်လေသည်။

ဂျူဇီမင် ချက်ချင်း ကြောင်သွားလေသည်။

"ဒါက... မွှေးပျံ့သော သက်သာစေခြင်း ဆေးလုံး လား"

အဆင့် ၄ မွှေးပျံ့သော သက်သာစေခြင်း ဆေးလုံးကို ဂျူဇီမင် အရင်က မြင်ဖူးတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် ကြွယ်ဝတဲ့ ရနံ့နဲ့ ဒီလောက် များပြားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါဝင်တာမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ။

ဒါက မွှေးပျံ့သော သက်သာစေခြင်း ဆေးလုံး ဟုတ်သေးရဲ့လား ဆိုတာတောင် သူ မသေချာတော့ပေ။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ စီနီယာက အထူးတလည် ပေးလိုက်တဲ့ ဆေးလုံး ဖြစ်နေမှတော့ သူတို့ ကုသဖို့ အတွက်ပဲ ဖြစ်ရမည်။

ဆေးပုလင်းကို ကိုင်ထားပြီး သူ့ရဲ့ တတိယ ဂျူနီယာ ညီလေး ဘေးနားမှာ သူ ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်လေသည်။

ဂျူဇီမင် က ပုလင်းထဲက ဆေးလုံး တစ်လုံး လောင်းထည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ရော့ ကျန့်ဖင်း ပါးစပ်ဟ"

ဒါပေမဲ့ ယဲ့ကျန့်ဖင်း က သွေးထွက်လွန်ပြီး သတိလစ်နေပြီ ဖြစ်တာကြောင့် ဂျူဇီမင်ရဲ့ ခေါ်သံကို လုံးဝ မတုံ့ပြန်နိုင်တော့ပေ။

မတတ်သာတဲ့အဆုံး ဂျူဇီမင် က မွှေးပျံ့သော သက်သာစေခြင်း ဆေးလုံး ကို ယဲ့ကျန့်ဖင်း ရဲ့ ပါးစပ်ထဲ အရင် ထည့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ အတွင်းအားကို သုံးကာ ဆေးလုံး ပို့ဆောင်ပေးဖို့ ပြင်လိုက်ရလေသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ သူ ဆေးလုံးကို ယဲ့ကျန့်ဖင်း ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်တာနဲ့ အရည်အဖြစ် လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်သွားပြီး ပန်းရောင် မြူခိုးတိမ်တိုက် အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ယဲ့ကျန့်ဖင်းရဲ့ လည်ချောင်းထဲ တိုးဝင်သွားတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

'ဒါက...'

ဒီလို မှော်ဆန်တဲ့ မွှေးပျံ့သော သက်သာစေခြင်း ဆေးလုံး မျိုး ဂျူဇီမင် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်၏။

သူ့ဆရာဆီမှာတောင် ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

"အင်း..."

ခဏကြာတော့ ယဲ့ကျန့်ဖင်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မျက်လုံးတွေကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်ကို... အစ်ကိုကြီး"

သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို မသိစိတ်က ကြည့်လိုက်ပြီး ဘယ်သူမှ မရှိတာ တွေ့လိုက်ရတော့မှ ယဲ့ကျန့်ဖင်း နောက်ဆုံး စိတ်အေးသွားလေသည်။

'မျှော်လင့်ထားတဲ့ အတိုင်း အစ်ကိုကြီး ပါလား... အဲ့ဒီလို အခြေအနေမျိုး အောက်မှာတောင် ငါတို့နဲ့ အတူ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တယ်'

ဂျူဇီမင် က သူ လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလို့ မသိစိတ်က ပြောချင်ပေမယ့် သူ့အကြောင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့ ဆိုတဲ့ စီနီယာရဲ့ စကားကို သတိရပြီး ခေါင်းစဉ် ပြောင်းလိုက်ရလေသည်။

"ကျန့်ဖင်း ဘယ်လို နေသေးလဲ"

"အများကြီး သက်သာပါတယ်... အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော့်ကို ဘာတိုက်လိုက်တာလဲ ကျွန်တော့် ဒဏ်ရာတွေက အရမ်း မြန်မြန် ကျက်နေသလို ခံစားရတယ်"

ဒါကို ကြားတော့ ဂျူဇီမင် ယဲ့ကျန့်ဖင်းရဲ့ ကျောက ဒဏ်ရာကို ကြည့်လိုက်ရာ လှံရှည် ထိုးစိုက်ခံထားရတဲ့ ဒဏ်ရာက မျက်စိနဲ့ မြင်သာတဲ့ နှုန်းနဲ့ တကယ် ပြန်ကောင်းလာနေတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဒဏ်ရာတွေကို လျင်မြန်စွာ ကုသပေးနိုင်တဲ့ ဆေးလုံးတွေ အများကြီး ဂျူဇီမင် မြင်ဖူးပေမယ့် အဲ့ဒီ မီးလျှံ လှံရှည်ရဲ့ စွမ်းအားကို သူ ခုနကမှ ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာ။

သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ လှံထိမှန်ခဲ့တဲ့ နေရာတွေက ကုသရ အလွန် ခက်ခဲခဲ့သည် လုံးဝ ကုသလို့ မရဘူးလို့တောင် ပြောလို့ ရလေသည်။

သူတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကုသနိုင်စွမ်းနဲ့ နာမည်ကြီးတဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဆန္ဒ နည်းစနစ် ကရော သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်နိုင်စွမ်းကရော ဘာအာနိသင်မှ မရှိခဲ့ပေ။

ဘယ်အရာကမှ လုံးဝ အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ အဆင့် ၄ မွှေးပျံ့သော သက်သာစေခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံးတည်းနဲ့ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ အာနိသင် ရှိနိုင်လေသည်။

'အဲ့ဒီ စီနီယာက တကယ်တမ်း ဘယ်သူလဲ...'

ဒါပေမဲ့ ဂျူဇီမင် မှာ ဒါကို စဉ်းစားဖို့ အချိန် မရှိသေးပေ။

ယဲ့ကျန့်ဖင်း ပြန်ကောင်းလာတာ တွေ့တော့ သူ ချက်ချင်း အလားတူ လုပ်ဆောင်ပြီး နောက်ထပ် မွှေးပျံ့သော သက်သာစေခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံးကို သူ့ရဲ့ ဂျူနီယာ ညီမလေး ပါးစပ်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်လေသည်။

"အဟွတ်... အဟွတ် အဟွတ်"

ပြင်းပြင်းထန်ထန် ချောင်းဆိုးပြီးနောက် စွန်းယင်းရွှမ် ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်လေသည်။

"သက်သာရဲ့လား"

သူမ အစ်ကိုကြီးရဲ့ အသံကို ကြားပြီး သူ့ရဲ့ ဒဏ်ရာရနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်လိုက်ရတော့ စွန်းယင်းရွှမ် ချက်ချင်း ငိုချလိုက်ပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲ တိုးဝင်ကာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး"

"ရပါပြီ ရပါပြီ အခု အဆင်ပြေသွားပါပြီ မြန်မြန် လှဲပြီး ခဏလောက် နားလိုက်ပါဦး"

ဂျူဇီမင်ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကနေ ခေါင်းမော့ပြီး စွန်းယင်းရွှမ် သူမ အစ်ကိုကြီးကို ထပ်ခါထပ်ခါ ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး အဆင်ပြေရဲ့လား"

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ အဆင်ပြေပါတယ် မင်း လှဲနေသင့်တယ်"

"ဟုတ်ကဲ့..."

စွန်းယင်းရွှမ် ပြန်ဖြေပြီး မြေပြင်ပေါ် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လှဲချလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဂျူဇီမင် အနည်းငယ် ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ငါ လုပ်သင့်တာ လုပ်တာပါ"

သူတို့နှစ်ယောက် မျက်လုံးမှိတ်ပြီး ကုသမှု စတင်တာနဲ့ ဂျူဇီမင် နောက်ဆုံး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး မွှေးပျံ့သော သက်သာစေခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံးကို သူ့ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်လေသည်။

ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့လိုက်ရတော့မှ ဒီ မွှေးပျံ့သော သက်သာစေခြင်း ဆေးလုံး ရဲ့ အံ့ဖွယ် သဘာဝကို ဂျူဇီမင် ပိုပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သွားလေသည်။

သူ့ပခုံးပေါ်က မူလက မီးလောင်ကျွမ်းနေတဲ့ ဒဏ်ရာက အခု အသားနုတွေ ပြန်တက်လာပြီး သာမန်မျက်စိနဲ့ မြင်နိုင်တဲ့ နှုန်းနဲ့ ပြန်ကောင်းလာနေလေသည်။

'ဒါက သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ပဲ... ပြီးတော့ ထူးထူးခြားခြား သန့်စင်တဲ့ သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင်'

ဆေးလုံးကို မျိုချပြီးမှ ဘာလို့ ဒီလောက် ကွဲပြားနေလဲ ဆိုတာ ဂျူဇီမင် နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားလေသည်။

အရင်တုန်းကသာ ဆိုရင် မွှေးပျံ့သော သက်သာစေခြင်း ဆေးလုံး ဖော်စပ်ဖို့ ဒီလောက် သန့်စင်တဲ့ သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင်ကို သုံးတာက ကောင်းမွန်တဲ့ အရင်းအမြစ်ကို အလဟသ ဖြုန်းတီးတာပဲလို့ ဂျူဇီမင် ထင်မိမှာ သေချာသည်။

ဒါပေမဲ့ အခု ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ပြီးနောက် မွှေးပျံ့သော သက်သာစေခြင်း ဆေးလုံး က တကယ်တော့ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ အာနိသင် ထုတ်ပေးနိုင်တယ် ဆိုတာ သူ သိလိုက်ရလေသည်။

ထို့အပြင် သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် နဲ့ ဖော်စပ်ထားတဲ့ ဆေးလုံးတွေက အမြဲတမ်း တန်ဖိုးဖြတ်မရ ဖြစ်ပြီး ဈေးကွက်မှာ တွေ့ရခဲလေသည်။

အဲ့ဒီ စီနီယာက သူ့ကို တစ်ခါပဲ တွေ့ဖူးပေမယ့် သကြားလုံး အနည်းငယ် ပေးသလိုမျိုး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပေးလိုက်လေသည်။

'ဒီလို ပညာရှင်မျိုးက... ရွှေရောင် ဆေးအိုးကျွန်းပေါ်မှာ ဘာလို့ ရှိနေတာလဲ'

အခု သူ့ရဲ့ ဂျူနီယာ မောင်နှမ နှစ်ယောက် ဘေးကင်းသွားပြီ ဆိုတော့ ခုနက ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ ဆိုတာ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် စဉ်းစားဖို့ ဂျူဇီမင် မှာ အချိန်ရလာလေသည်။

ပထမ အချက် အဲ့ဒီ ပညာရှင်က အထွတ်အထိပ် အနက်ရောင်ဘုရင် ၆ ယောက်ကို သတ်လိုက်တုန်းက အတွင်းအား အရိပ်အယောင် တစ်ခုမှ သူ မခံစားမိခဲ့ပေ။

ဆိုလိုတာက ပညာရှင်က သူ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား သက်သက်ကို အားကိုးပြီး ၆ ယောက်စလုံးကို သတ်လိုက်တာ ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒီအဆင့်ထိ ကျင့်ကြံတာက အလွန် ရှားပါးတယ်လို့ ဂျူဇီမင် အမြဲ ထင်ခဲ့တာ။

သူ့ထက် အများကြီး သာလွန်တဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

လောကကြီးက လူတွေကို လျှော့တွက်မိတဲ့ တွင်းအောင်းဖား တစ်ကောင် ဖြစ်ရတာ သူ့ကိုယ်သူ လှောင်ပြောင်ချင်စိတ် ပေါက်လာစေလေသည်။

အဲ့ဒီ တိုက်ကွက် တစ်ကွက်တည်းနဲ့တင် စီနီယာရဲ့ ခွန်အားက အနက်ရောင်ဘုရင် နယ်ပယ်ထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေတယ် ဆိုတာ ဂျူဇီမင် အတည်ပြုနိုင်လေသည်။

သူ ဒီကျွန်းပေါ်မှာ လုံးဝ ရှိမနေသင့်ပေ။

'ဒီစီနီယာက ကျွန်းထဲ ဝင်ဖို့ ထူးဆန်းတဲ့ နည်းလမ်း တစ်ခုခု သုံးခဲ့တာများလား'

အဲ့ဒါသာ အမှန်ဆိုရင် ကျွန်းပေါ်က အနက်ရောင်ဘုရင် တစ်ထောင်လုံး ပေါင်းရင်တောင် သူ သတ်ဖို့ မလုံလောက်ဘူးလို့ ဂျူဇီမင် ခံစားမိလေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ အဲ့လို မလုပ်ခဲ့ဘူး သူ့အသက်ကိုတောင် ကယ်တင်ခဲ့သေးသည်။

ဒါက ဂျူဇီမင်ကို လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေလေသည်။

မိုးရွာပြီးနောက် မျှစ်တွေ ပေါက်လာသလိုမျိုး မေးခွန်းပေါင်း များစွာ သူ့စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာလေသည်။

'အနက်ရောင်သူတော်စင် တစ်ပါးတောင် ဒီကျွန်းကို မဝင်နိုင်တာ ဒီစီနီယာက ဘာလို့ ဝင်နိုင်တာလဲ သူ့ကျင့်ကြံခြင်းက အနက်ရောင်သူတော်စင် ထက်တောင် မြင့်မားနေတာလား

မဖြစ်နိုင်ဘူး မဖြစ်နိုင်ဘူး လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး

ဒါပေမဲ့... လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့လည်း မဆိုနိုင်ဘူး'

'ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ကို လာတဲ့ ဒီစီနီယာရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ ရတနာ အတွက် ဆိုရင် သူက ငါတို့ တစ်ထောင်လုံးကို သတ်ပစ်ပြီး အေးဆေး ရှာလို့ ရတာပဲ

ရတနာ အတွက် မဟုတ်ရင်... ဒီစီနီယာက ကျွန်းပေါ်မှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ'

'ဒီစီနီယာက ငါ့ကို ဘာလို့ ကယ်တင်တာလဲ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ စမ်းသပ်မှုက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ ဒီစီနီယာက ငါ့ကို ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ...'

...

အဖြေမရှိတဲ့ မေးခွန်းတွေက ဂျူဇီမင် ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လှည့်ပတ်နေပြီး သူ့ကို ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်စေလေသည်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ သူ့လက်မောင်းက ဒဏ်ရာ လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားတာ သူ ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်လေသည်။

သူ လက်သီးကို အကြိမ်ကြိမ် ဆုပ်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်နှာ အမူအရာ ရုတ်တရက် ပြတ်သားသွားပြန်လေသည်။

သူ့ကို ကယ်တင်ရတဲ့ စီနီယာရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူ ကယ်တင်ခဲ့တယ် ဆိုတဲ့ အချက်က ပြောင်းလဲမှာ မဟုတ်ပေ။

အခု သူ စဉ်းစားသင့်တာက ဘယ်လို ကျေးဇူးဆပ်ရမလဲ ဆိုတာပါပဲ။

'ငါ့ကို စမ်းသပ်ဖို့ မေးခဲ့တဲ့ မေးခွန်းတွေက... တကယ်ပဲ စမ်းသပ်မှု သက်သက် ဖြစ်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်'

နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် ဂျူဇီမင် က သူ့ရဲ့ ဂျူနီယာ မောင်နှမတွေကို စခန်းဆီ ပြန်ပို့ပြီး ယခင် နေရာကို ပြန်လာရာ တောင်ကုန်းပေါ်မှာ ရပ်ပြီး အဝေးကို ငေးကြည့်နေတဲ့ ပညာရှင်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"စီနီယာကို နှုတ်ဆက်ပါတယ် ဒီဂျူနီယာ ပြန်ရောက်ပါပြီ"

ဂျူဇီမင် က ကျန်းပေရန် ဘက် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

'တောက် သူ့မှာ ဘယ်လို မျက်လုံးမျိုး ရှိနေတာလဲ...'

ဂျူဇီမင် မရှိတုန်း ကျန်းပေရန်က သူ့ရဲ့ သာမန် ရုပ်ဖျက်ခြင်း ကို ထပ်မံ မွမ်းမံခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှု လျှော့ချတဲ့ အာနိသင်ကို ပိုမို မြှင့်တင်ထားခဲ့လေသည်။

ဒါပေမဲ့ လုံးဝ အသုံးမဝင်ပေ။

ဒီ ဂျူဇီမင် က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ မြင်နေရတုန်းပင် ဖြစ်သည်။

'ဒါက ရယ်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်'

ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့က စပြီး မင်း ငါ့ဘေးနားမှာ လိုက်နေရမယ်"

ဂျူဇီမင် ခဏ ကြောင်သွားပေမယ့် အမြန် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ဂျူဇီမင် ရဲ့ သူ့ သာမန်ရုပ်ဖျက်ခြင်း ကို ထွင်းဖောက် မြင်နိုင်စွမ်းက ပြဿနာ အရမ်း များလေသည်။

သူသာ ဂျီဇီရှီ နဲ့ တခြားသူတွေနဲ့ တွေ့သွားရင် မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ပြဿနာတချို့ ဖြစ်လာနိုင်လေသည်။

ဒါကြောင့် သူ့ကို ဘေးနားမှာ ခေါ်ထားတာ အကောင်းဆုံးလို့ ကျန်းပေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

နောက်ထပ် အကြောင်းရင်း တစ်ခု ရှိသေးသည်...

ကျန်းပေရန်က သူ့ရဲ့ ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် ထူးဆန်းတဲ့ ပါရမီကို တခြား အရာတွေအတွက် သုံးလို့ ရမလား အတည်ပြုချင်နေလေသည်။

"အရမ်း ကောင်းတယ် ပြန်သွားပြီး အစီအစဉ်ချဖို့ မင်းကို နောက်ထပ် တစ်နာရီ အချိန်ပေးမယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ"

"သွားတော့"

"ဟုတ်ကဲ့ ဒီဂျူနီယာ သွားပါတော့မယ်"

ဂျူဇီမင် ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက နောက်ထပ် အဝတ်အစား တစ်ထည် ထုတ်လိုက်လေသည်။

'ငါ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ဘူး'

တစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် လူတိုင်းကို စိတ်ချအောင် ပြောပြီး ဂျူဇီမင် စခန်းကနေ ထွက်ခွာကာ စီနီယာ ရှိတဲ့ နေရာဆီ ဦးတည်သွားလိုက်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ သိပ်ဝေးဝေး မရောက်ခင်မှာပဲ စီနီယာက မလှမ်းမကမ်းမှာ ရပ်ပြီး သူ့ကို စောင့်နေတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဂျူဇီမင် အမြန် ပြေးသွားပြီး ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

"စီနီယာကို နှုတ်ဆက်ပါတယ် ကျွန်တော် အစီအစဉ်တွေ လုပ်ခဲ့ပါပြီ"

'တောက်... သူ့ပါရမီက ဘာလဲ'

ဂျူဇီမင် က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ထပ်တွေ့သွားတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန်ရဲ့ တည်ငြိမ်မှု ပြိုလဲသွားလေသည်။

ဒီတစ်ခါ သူက သာမန် ရုပ်ဖျက်ခြင်း ကို ပြန်လည် ဒီဇိုင်းဆွဲထားရုံသာမက ဒီနေရာကို အထူးတလည် လာစောင့်နေခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

သူသာ နေရာဟောင်းမှာ စောင့်နေရင် ဂျူဇီမင် က သူ အဲ့ဒီမှာ ရှိနေမှန်း သိနေမှာမို့ သူ့ရဲ့ ပျောက်ကွယ်နေတဲ့ တည်ရှိမှု အာနိသင်ကို အားနည်းသွားစေလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ သူသာ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ နေရာ တစ်ခုမှာ စောင့်နေရင် တည်ရှိမှု လျှော့ချတဲ့ အာနိသင်က အမြင့်ဆုံး ရောက်နေသင့်သည်။

ကံမကောင်းစွာပဲ သူ့ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ အားလုံး လုပ်ပြီးတာတောင် ရလဒ်က လုံးဝ အသုံးမဝင် ဖြစ်နေလေသည်။

ဂျူဇီမင် က သူ့ကို အဝေးကြီးကတည်းက မြင်နေရတုန်းပင်။

စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ သာမန် ရုပ်ဖျက်ခြင်း က ဂျူဇီမင် အပေါ် အာနိသင် မရှိဘူး ဆိုတဲ့ အချက်ကို ကျန်းပေရန် လုံးဝ လက်ခံလိုက်လေသည်။

"ဒါ ဝတ်လိုက်"

ဂျူဇီမင် ကို သာမန် ရုပ်ဖျက်ခြင်း ဝတ်စုံ တစ်ထည် ကမ်းပေးရင်း ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ"

စီနီယာ ဝတ်ထားသလို ရိုးရှင်းတဲ့ ဒီဝတ်စုံကို ကြည့်ပြီး ဂျူဇီမင် ဘာမေးခွန်းမှ မမေးပေ။

သူ ယူလိုက်ပြီး တိုက်ရိုက် လဲဝတ်လိုက်လေသည်။

"သွားကြစို့"

လမ်းမှာ ကျန်းပေရန် လမ်းလျှောက်ရင်း စကားပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း စိတ်ထဲမှာ မေးခွန်းတွေ အများကြီး ရှိတယ် ဆိုတာ ငါ သိတယ် ဒါပေမဲ့ အခုကစပြီး ငါ မင်းကို အလုပ်ပိုလုပ်ပြီး စကားနည်းစေချင်တယ် အချိန်အများစုမှာ အသံတိတ် နေလိုက် မပြောသင့်တာ မပြောနဲ့ မမေးသင့်တာ မမေးနဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့ ဒီဂျူနီယာ နားလည်ပါပြီ"

ဂျူဇီမင် မှာ ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် စီနီယာ အတွက် မေးခွန်းပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေပေမယ့် စီနီယာက လမ်းပိတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်တာကြောင့် သူက သေချာပေါက် မေးလောက်အောင် မလိမ္မာဘဲ နေမှာ မဟုတ်ပေ။

"ပြီးတော့ ငါ နားလည်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ကိစ္စ တစ်ခု ရှိတယ် တခြား လူအများစု မမြင်နိုင်တဲ့ လူတွေ ဒါမှမဟုတ် အရာတွေကို မင်း မြင်နိုင်တယ် ဆိုတာ မင်း သိလား"

ဂျူဇီမင် ခဏ စဉ်းစားပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"စီနီယာ ဆိုလိုတာက..."

ကျန်းပေရန် မဖြေဘဲ "ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့" လို့ ရိုးရိုးလေး ပြောလိုက်လေသည်။

ခဏလောက် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ဂျူဇီမင် က သူတို့ဆီ လျှောက်လာနေတဲ့ ခြောက်ယောက် တစ်ဖွဲ့ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူ မသိစိတ်က ပုန်းချင်သွားပေမယ့် ကျန်းပေရန်က သူ့ကို ဆွဲပြီး လူခြောက်ယောက်နဲ့ ထိပ်တိုက် တွေ့ဖို့ ရှေ့ကို ဆွဲခေါ်သွားလိုက်လေသည်။

အဲ့ဒီနောက် ဂျူဇီမင် အံ့သြသွားရလောက်အောင် လူခြောက်ယောက်က သူတို့ကို တစ်ချက်တောင် မကြည့်ဘဲ သူတို့ လုံးဝ မရှိသလိုမျိုး သူတို့ ဘေးကနေ ဖြတ်လျှောက်သွားကြလေသည်။

"စီနီယာ ဒါက..."

"ငါ မင်းကို ဘာလို့ ကယ်တင်ခဲ့လဲ ဆိုတာ အခု နားလည်ပြီလား"

ကျန်းပေရန် မေးလိုက်လေသည်။

ဒီစကားက ဂျူဇီမင် ဆီမှာ မှတ်ဉာဏ် တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာစေခဲ့လေသည်။

'ဟုတ်သားပဲ ငါ ဒီစီနီယာကို အရင်က မြင်ဖူးတယ်'

သူ လှံကိုင်ထားတဲ့ လူနဲ့ သူ့အဖွဲ့ကို မတိုက်ခိုက်ခင် သူက ကြားမညပ်သွားအောင် အမြန် ထွက်သွားဖို့ ပြောခဲ့ဖူးသည်။

'ငါ ဘာလို့ မေ့သွားတာလဲ'

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျန်းပေရန်ရဲ့ မေးခွန်း အဓိပ္ပာယ်ကိုလည်း ဂျူဇီမင် နားလည်သွားလေသည်။

"အဲ့ဒါက... ကျွန်တော် စီနီယာကို မြင်ရလို့လား"

"မှန်တယ် မင်းမှာ ဒီလို ပါရမီမျိုး ရှိတယ် ဆိုတာ အရင်က တစ်ခါမှ သတိမထားမိဘူးလား"

ဒါကို ကြားပြီးနောက် ဂျူဇီမင် က သူ့အတိတ်က ကိစ္စ အမျိုးမျိုးကို ချက်ချင်း တွေးမိပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဒီဂျူနီယာက တခြားသူတွေ သတိမထားမိတဲ့ အရာတွေကို သတိထားမိတာ မကြာခဏ ရှိခဲ့ပါတယ် ဆရာကလည်း ကျွန်တော် စေ့စပ်သေချာပြီး သတိရှိတယ် ဆိုပြီး မကြာခဏ ချီးကျူးလေ့ ရှိပါတယ် ဒါဆို အဲ့ဒါကြောင့်ကိုး..."

'ဒါ ဘယ်လို ဆရာမျိုးလဲ ဒီလောက် အံ့သြစရာ ကောင်းတဲ့ ပါရမီကိုတောင် ရှာမတွေ့ဘူး

သူ တစ်နေရာရာမှာ အလုပ်သွားလုပ်သင့်တယ်

သူက သူ့တပည့်ကို လမ်းမှား ရောက်အောင် လုပ်နေတာပဲ'

ဒါပေမဲ့ ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ ဆရာကို အပြစ်တင်လို့ မရလောက်ဘူးလို့ ကျန်းပေရန် တွေးမိလေသည်။

ဒီပါရမီက တကယ်ပဲ အရမ်း ကျယ်ပြန့်လွန်းသည်။

ကျန်းပေရန်ရဲ့ လက်ရှိ ဆုံးဖြတ်ချက် အရ ဂျူဇီမင်ရဲ့ ပါရမီက အာရုံခံစားမှု အားကောင်းတာ မဟုတ်ပေ မဟုတ်ရင် သူ သေချာပေါက် အထူး လေ့ကျင့်ပေးခံရမှာ ကြာပြီ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အာရုံခံစားမှုကလည်း ကျင့်ကြံခြင်း လောကမှာ အလွန် အရေးကြီးလေသည်။

ဒီနယ်ပယ်မှာ ပါရမီ နည်းနည်းလေး ပြသရင်တောင် အထူး ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခံရလေ့ ရှိသည်။

ဂျူဇီမင် ကိုယ်တိုင်တောင် မတွေ့ရှိခဲ့ဘူး ဆိုကတည်းက သူ့ပါရမီက အဲ့ဒီဘက်မှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ် ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် ကျန်းပေရန်က ပိုပြီး ထူးခြားတဲ့ ရှုထောင့်ကနေ စဉ်းစားရတော့သည်။

ဂျူဇီမင်ရဲ့ ပါရမီက တည်ရှိမှု အလွန် နိမ့်ပါးတဲ့ အရာတွေကို အာရုံခံနိုင်စွမ်း ဖြစ်သည်။

ဒီလို ဖွဲ့စည်းပုံမျိုး ကျန်းပေရန် တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေမယ့် လောလောဆယ် ဒုတိယ ဖြစ်နိုင်ချေကို သူ မစဉ်းစားနိုင်သေးပေ။

အထူး ပါရမီ တစ်ခု ရှိတယ် ဆိုတာ သိလိုက်ရလို့ ဂျူဇီမင် အံ့သြနေတုန်း ကျန်းပေရန်က သူ့ကို တောင်မြင့် တစ်လုံးဆီ ခေါ်သွားလိုက်လေသည်။

"မင်း ပန်းချီ ဆွဲတတ်လား" ကျန်းပေရန် မေးလိုက်လေသည်။

ဂျူဇီမင် ချက်ချင်း လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"အခြေခံလောက်ပဲ တတ်ပါတယ်"

သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက စုတ်တံနဲ့ စက္ကူ ထုတ်ပြီး ကျန်းပေရန်က အောက်ဘက်ကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း မြင်ရသမျှ အကုန် ဆွဲပြီး ငါ့ကို ပြ"

ဂျူဇီမင်ရဲ့ ပါရမီက သူ့ရဲ့ သာမန် ရုပ်ဖျက်ခြင်း ကို ချေဖျက်ဖို့ သီးသန့် ဖြစ်တယ်လို့ ကျန်းပေရန် မယုံကြည်ပေ။

သူ့မှာ ပိုကြီးမားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိရမည်။

ကျန်းပေရန်က အလွန် ဒဿနဆန်တဲ့ မေးခွန်း တစ်ခုကို တစ်ခါ စဉ်းစားဖူးသည်။

အဲ့ဒါက လူတိုင်း ကမ္ဘာကြီးကို တကယ် ကွဲပြားစွာ မြင်ကြသလား ဆိုတာပါပဲ။

ဥပမာ တချို့လူတွေက အရောင်ကို အထူး အာရုံခံစားလွယ်ကြတယ် ဒါကြောင့် သူတို့ မြင်ရတဲ့ ကမ္ဘာကြီးက အထူး တောက်ပနေတတ်သည်။

ဟို စိတ်ကူးယဉ် ပန်းချီကားတွေ ဆိုတာ တကယ်တော့ အဲ့ဒီ ပန်းချီဆရာတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲက ကမ္ဘာကြီး ဖြစ်နေမလား။

အတွင်းအားတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ မျက်လုံးနဲ့ မြင်ရတာတွေက ပိုတောင် မယုံကြည်ရပေ။

ပြီးတော့ ဂျူဇီမင်... သူက ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတွေကို အဓိပ္ပာယ်ဖော်နိုင်တဲ့ မျက်လုံးတစ်စုံ ပိုင်ဆိုင်ထားတာ ဖြစ်နိုင်လေသည်။

ဒါက ကျန်းပေရန် ဂျူဇီမင် ကို သူ့လက်အောက် ခေါ်သွင်းချင်တဲ့ ဒုတိယ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လေသည်။

သူက ဂျူဇီမင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေကနေ တဆင့် ဒီ ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း က အပြင်ပန်းမှာ မြင်ရသလောက် တကယ်ပဲ "သာမန်" ဟုတ် မဟုတ် သိချင်နေတာ ဖြစ်လေသည်။