အခန်း (၁၁၅၃-၁၁၅၅)

အခန်း ၁၁၅၃ အခြေအနေများ

“အထက်က ပင်းချန် စက်မှုကုမ္ပဏီကို ခွဲထုတ်ချင်တယ် ဟုတ်လား။ ဘာဖြစ်လို့လဲ” ဖုန်းယွီသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ပင်းချန် စက်မှုကုမ္ပဏီသည် တရုတ်ပြည်တွင် ထိပ်တန်း စက်မှုထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်ပြီး ယခုအခါ အာရှတိုက်လုံးတွင်ပင် ကျော်ကြားလျက်ရှိသည်။ တရုတ်ဈေးကွက်ကို ခိုင်မာစွာ သိမ်းပိုက်ထားနိုင်သဖြင့် ဂျပန်၊ တောင်ကိုရီးယား စသည့် နိုင်ငံများမှ ကုမ္ပဏီများကို မနာလိုဝန်တို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ပင်းချန် စက်မှုကုမ္ပဏီသည် ဂျပန်ကားကုမ္ပဏီများက တရုတ်ပြည်တွင် အမြတ်ထုတ်နေသည့် အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သော ကုမ္ပဏီလည်း ဖြစ်သည်။

ကျန့်ရွေ့ချန်သည် ဖုန်းယွီ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ စိတ်မလောရန် နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

“အထက်ကတော့ ဒီသဘောထား ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အတင်းအကြပ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒေသခံတွေရဲ့သဘောထားကိုလည်း မေးပါတယ်။ ပင်းချန် စက်မှုကုမ္ပဏီက ရှယ်ယာပိုင် ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်ပြီး မင်းက အဓိက ရှယ်ယာရှင် ဖြစ်တဲ့အတွက် နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်က မင်းသဘောပါပဲ”

ကျန့်ရွေ့ချန်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုနေရခြင်းမှာ ကုမ္ပဏီကို ခွဲထုတ်ခြင်းသည် ကောင်းကျိုးလား၊ ဆိုးကျိုးလားဆိုသည်ကို သူကိုယ်တိုင်လည်း မသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကောင်းသောကိစ္စဆိုလျှင် ဖုန်းယွီ သေချာပေါက် သဘောတူမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဆိုးသောကိစ္စဆိုလျှင် ဖုန်းယွီ သဘောတူမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအခါမှသာ သူ ထောက်ခံသင့်၊ ကန့်ကွက်သင့်သည်ကို သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အတင်းအကြပ် မဟုတ်ဘူးဆိုမှ ဖုန်းယွီသည် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ အထက်လူကြီးများက ကုမ္ပဏီ လည်ပတ်မှုကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ချင်သည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့မိသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အတော်လေး ပြဿနာရှိပေလိမ့်မည်။

လောင်ကျန့် ဤနေရာတွင် ရှိနေခြင်းသည် အလွန် အားကိုးရပုံ ပေါ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဖိအားအချို့ကို အစ်ကိုကျန့်က တောင့်ခံထားပေးနိုင်သည်။

“ပြည်နယ်နဲ့ မြို့တော်ရဲ့ သဘောထားကရော ဘယ်လိုလဲ။ ခွဲထုတ်ချင်တာလား၊ မခွဲထုတ်ချင်ဘူးလား” ဖုန်းယွီသည် တမင်သက်သက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယနေ့ ကျန့်ရွေ့ချန်က ထုတ်မေးလာပြီဆိုလျှင် သူတို့တွင် ဆန္ဒရှိနေပုံရသည်။ ကျန့်ရွေ့ချန်တွင် မည်သည့် အစီအစဉ်များ ရှိနေသည်ကို ဖုန်းယွီ သိလိုသည်။ သူ သိထားသလောက်ဆိုလျှင် လောင်ကျန့်သည် သူများ စိုက်ပျိုးထားသည့် အသီးအပွင့်ကို အလွယ်တကူ ခူးယူစားသောက်တတ်သူ မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ဖုန်းယွီသည် ဤနှစ်များအတွင်း ပင်းချန်မြို့နှင့် လုံကျန်းပြည်နယ်တို့အတွက် လှူဒါန်းခဲ့သော ငွေကြေးပမာဏမှာ မနည်းလှပေ။ လုံကျန်းမှ အခြားခေါင်းဆောင်များသည်လည်း ဤမျှအမြော်အမြင် နည်းပါးကြမည် မဟုတ်ဟု ယူဆရသည်။

ဖုန်းယွီ မရှိလျှင် လုံကျန်းပြည်နယ်သည် ဤမျှ လျှင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နိုင်ပါမည်လား။ ဤနှစ်များအတွင်း ရုရှားနှင့် ကုန်သွယ်မှု တစ်ခုတည်းဖြင့် လုံကျန်းပြည်နယ်သည် ငွေမည်မျှ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သနည်း။ ရုရှားဖက်မှ အရောင်းလမ်းကြောင်းများသည် ကီရီလန်ကိုက ဖုန်းယွီ၏မျက်နှာကို ထောက်ပြီး ကူညီ ဆက်သွယ်ပေးထားခြင်း မဟုတ်ပါလော။

“ဖုန်းယွီ၊ ကြည့်ပါဦး။ အခု ပင်းချန်စက်မှုကုမ္ပဏီရဲ့ အဓိကထုတ်ကုန်တွေက လယ်ယာသုံး စက်ကိရိယာ၊ ကား၊ မော်တော်ဆိုင်ကယ်တွေ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီအထဲမှာ မော်တော်ဆိုင်ကယ်က နှစ်ဘီးနဲ့ သုံးဘီးဆိုပြီး နှစ်မျိုး ခွဲထားသေးတယ်။ အထူးအသုံးပြုဖို့ ထုတ်ထားတဲ့ လေးဘီး မော်တော်ဆိုင်ကယ်တွေလည်း ပါတာပေါ့”

“ငါတို့ရဲ့လုပ်ငန်းတွေက ပိုပိုပြီး ကြီးမားလာတယ်။ လမ်းကြောင်းတိုင်းက ကောင်းမွန်စွာ လည်ပတ်နေတယ်။ အမှတ်တံဆိပ်၊ အတိုင်းအတာနဲ့ အမြတ်အစွန်း ရရှိနိုင်မှုတွေမှာ လူတိုင်း အားကျရတဲ့ အနေအထားပဲ။ လီမင်တေ ပြောတာ ကြားတယ်၊ နောက်ထပ် လျှပ်စစ်စက်ဘီး စီမံကိန်းကို စတင်တော့မယ်တဲ့။ ဒါက မင်းရဲ့ သဘောထားလို့ သူပြောတယ်။ စွမ်းအင် ချွေတာပြီး သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိန်းသိမ်းတဲ့ ခရီးသွားလာမှုပေါ့။ ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲဆိုတာ ငါ သိပ်နားမလည်ပေမဲ့၊ ဆိုလိုတာက ကုမ္ပဏီရဲ့ လုပ်ငန်းတွေ ထပ်တိုးချဲ့တော့မယ်၊ စက်ရုံ အတိုင်းအတာ ပိုကြီးလာတော့မယ် မဟုတ်လား”

ဖုန်းယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “လျှပ်စစ်စက်ဘီးက လျှပ်စစ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုတဲ့အတွက် မော်တော်ဆိုင်ကယ်လို ပတ်ဝန်းကျင် ညစ်ညမ်းစေတဲ့ အိတ်ဇောငွေ့ မထွက်ပါဘူး။ ပြီးတော့ လျှပ်စစ်စက်ဘီးက ပိုပြီး ပေါ့ပါးတယ်။ ကားလို ဓာတ်ဆီဆိုင်သွားပြီး ဆီဖြည့်စရာ မလိုဘူး၊ အိမ်မှာတင် ဘက်ထရီကို အားသွင်းလို့ ရတယ်။ လျှပ်စစ်ကုန်သွားတဲ့အခါ စက်ဘီးလို နင်းပြီး စီးလို့ ရတယ်။ ဒါက ကုမ္ပဏီရဲ့အနာဂတ်မှာ မော်တော်ဆိုင်ကယ် ကန့်သတ်မဲ့ ကိစ္စအတွက် နောက်ထပ် ထွက်ပေါက်တစ်ခု ရှာထားတာပါ”

ကျန့်ရွေ့ချန်သည် ဖုန်းယွီကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ “မော်တော်ဆိုင်ကယ် ကန့်သတ်မယ် ဟုတ်လား။ ဒီသတင်းကို ငါ ကြားဖူးပေမဲ့ တကယ် အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ပါ့မလား။ မော်တော်ဆိုင်ကယ်က အဓိက သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ယာဉ်တစ်မျိုးပဲ။ ကန့်သတ်လိုက်ရင် လူတွေအားလုံး ဘတ်စ်ကား စီးရမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် စက်ဘီး ပြန်စီးကြရမှာလား”

“ဒီနှစ်ပိုင်းတွေမှာ ကားအရောင်းတွေ ပိုပိုကောင်းလာတာ ခင်ဗျား သတိမထားမိဘူးလား။ ငါတို့ လမ်းတွေက ဒီလောက်ပဲ ကျယ်တာလေ။ နောက်ပိုင်း အိမ်စီးကားလေးတွေ များလာတဲ့အခါ မော်တော်ဆိုင်ကယ် စီးတဲ့သူတွေက အကောင်သေးတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဘယ်ကြားညာကြား ဝင်တိုးမောင်းနှင်ရင် မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား။ ပြီးတော့ မော်တော်ဆိုင်ကယ်ရဲ့ အိတ်ဇောငွေ့ ညစ်ညမ်းမှုက ကားထက် ပိုဆိုးသလို၊ ဘေးကင်းမှုလည်း မရှိဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ မြို့ထဲက အဓိက လမ်းမကြီးတွေမှာ တစ်နေ့ကျရင် ကန့်သတ်ရလိမ့်မယ်”

“ဒါ မဟုတ်သေးဘူးလေ။ မင်းပြောတဲ့ မော်တော်ဆိုင်ကယ် အစားထိုးမဲ့ လျှပ်စစ်စက်ဘီးကရော အိတ်ဇောငွေ့ ပြဿနာ မရှိတာကလွဲရင် ဘယ်ကြားညာကြား ဝင်တိုးမောင်းမှာပဲ မဟုတ်လား”

“မော်တော်ဆိုင်ကယ် အမြန်နှုန်းက ဘယ်လောက်လဲ။ လျှပ်စစ်ကားကို အမြန်နှုန်း ကန့်သတ်လို့ ရတယ်၊ အများဆုံး တစ်နာရီ ကီလိုမီတာ ခြောက်ဆယ်၊ ဒါမှမဟုတ် လေးဆယ်အောက်အထိ ကန့်သတ်ထားလို့ ရတယ်။ ပုံမှန်ဆို လူတွေက နှစ်ဆယ်အောက်နဲ့ပဲ မောင်းကြမှာမို့ ပိုပြီး ဘေးကင်းတယ်။ မော်တော်ဆိုင်ကယ်ကို တစ်ရာကျော်နဲ့ မောင်းတာ မတွေ့ရတတ်ပေမဲ့ ခြောက်ဆယ်ကျော်နဲ့ လမ်းမကြီးပေါ်မှာ တရကြမ်း မောင်းနေကြတာ မနည်းဘူး မဟုတ်လား။ ဒီအမြန်နှုန်းကို ယာဉ်ထိန်းရဲတောင် မီအောင် လိုက်နိုင်ချင်မှ လိုက်နိုင်မှာ။ မော်တော်ဆိုင်ကယ်ရဲ့ မတော်တဆ ဖြစ်ပွားမှုနှုန်းက အိမ်စီးကားလေးတွေထက် အများကြီး ပိုမြင့်တယ်”

“ဒါဆို မင်း ဘာလို့ မော်တော်ဆိုင်ကယ်ကို အမြန်နှုန်း မကန့်သတ်တာလဲ” ကျန့်ရွေ့ချန် မေးပြီးမှ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သဘောကျပြီး ရယ်လိုက်သည်။ ဟုတ်သားပဲ၊ မော်တော်ဆိုင်ကယ်သာ အများဆုံး ခြောက်ဆယ်လောက်ပဲ မောင်းလို့ရရင် ဝယ်တဲ့သူ ဒီလောက် များတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ကျေးလက်ဒေသတချို့နဲ့ ကားရှားပါးတဲ့ နေရာတွေမှာ မော်တော်ဆိုင်ကယ်က အဓိက သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ယာဉ်ဖြစ်နေတော့ အရေးကိစ္စ ရှိလာရင် နည်းနည်းတော့ မြန်မြန်စီးမှ ရမှာပေါ့။

“ထားလိုက်ပါတော့၊ ဒီကိစ္စ မပြောတော့ဘူး။ ဆိုလိုတာက ပင်းချန် စက်မှုကုမ္ပဏီက လျှပ်စစ်စက်ဘီး စီမံကိန်းကို တကယ် စတင်တော့မှာပေါ့”

“လျှပ်စစ်စက်ဘီးပါ၊ စက်ဘီးနဲ့ လျှပ်စစ်မော်တော်ဆိုင်ကယ် နှစ်မျိုးလုံး ပါဝင်ပါတယ်။ လျှပ်စစ်စက်ဘီးကတော့ စက်ဘီးလို နင်းလို့ရတယ်။ လျှပ်စစ်မော်တော်ဆိုင်ကယ်ကတော့ အပြင်ပန်းပုံစံက စကူတာ ဆိုင်ကယ်လေးတွေလိုပဲ၊ ခြေနင်း မပါဘူး။ နှစ်မျိုးစလုံးရဲ့ အမြန်နှုန်းကလည်း မတူပါဘူး။ လျှပ်စစ်မော်တော်ဆိုင်ကယ်က အမြန်နှုန်း ခြောက်ဆယ်အထိ ရောက်နိုင်ပေမဲ့ လျှပ်စစ်စက်ဘီးကတော့ မရပါဘူး” ဖုန်းယွီက အလေးထား ပြောကြားလိုက်သည်။

“ရပါပြီကွာ၊ မင်း ငါ့ကို ဒါတွေ လာပြောမနေပါနဲ့။ အချုပ်ပြောရရင် ကုမ္ပဏီ လုပ်ငန်းတွေ တိုးချဲ့ရမယ်၊ အတိုင်းအတာ ပိုကြီးလာရမယ် မဟုတ်လား။ မင်း တွက်ကြည့်ပါဦး၊ အခု ကုမ္ပဏီမှာ စက်ရုံခွဲ ဘယ်နှရုံ ရှိနေပြီလဲ။ ဝန်ထမ်း ဘယ်နှယောက် ရှိနေပြီလဲ”

“ခေါင်းဆောင်၊ ခင်ဗျား ဒီလိုပြောတာ သိပ်မဟန်ဘူးနော်။ ကျွန်တော့် ကုမ္ပဏီ အတိုင်းအတာကြီးတာ၊ ဝန်ထမ်းများတာက မြို့တော်နဲ့ ဒေသခံတွေအတွက် အလုပ်အကိုင် ပြဿနာ ဖြေရှင်းပေးနေတာပဲလေ၊ ကျွန်တော်ကပဲ မှားနေသလို ဖြစ်နေပြီ” ဖုန်းယွီသည် မတရားစွပ်စွဲခံရသူ ပုံစံ လုပ်ပြလိုက်သည်။

“မင်း စကားလမ်းကြောင်း လွှဲမနေနဲ့၊ ငါ ဘာဆိုလိုတယ်ဆိုတာ မင်း မသိဘဲ နေမလား။ ကုမ္ပဏီ ကြီးလာလေ၊ စီမံခန့်ခွဲရတာ ပိုခက်ခဲလေပဲ။ ငါကြည့်ရတာ မင်းရဲ့ ထိုက်ဟွာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အုပ်စုရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှု ပုံစံက မဆိုးဘူး။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီက ဝန်ထမ်းရေးရာနဲ့ ဘဏ္ဍာရေးကိုပဲ ကိုင်တွယ်ပြီး လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီတွေက သီးခြား လည်ပတ်ကြတယ်။ အခက်အခဲ ကြုံမှ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီက ဝင်ကူညီ ဖြေရှင်းပေးတယ်။ ဒီလိုဆို ကုမ္ပဏီ တစ်ခုချင်းစီကို စီမံခန့်ခွဲရတာ ပိုလွယ်ကူပြီး ပိုပြီး အသေးစိတ် ကျနိုင်တယ်” ကျန့်ရွေ့ချန်သည် ဖုန်းယွီကို မျက်စောင်းထိုးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျား ဒီလိုပြောရင်လည်း မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သုတေသန ဌာနတွေ၊ လုပ်ငန်း အသီးသီးကို ခွဲထုတ်ပြီး လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီခွဲတွေ အဖြစ် ဖွဲ့စည်းလို့ ရပါတယ်။ စီမံခန့်ခွဲရတာ တကယ် ပိုလွယ်ကူပါလိမ့်မယ်။ တကယ်တော့ ကျွန်တော့်မှာလည်း ဒီအကြံ ရှိပါတယ်၊ စောလွန်းသေးတယ်လို့ ထင်နေတာပါ။ မြို့တော်ကလည်း ဒီလို သဘောထား ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ လုပ်ရတာ လွယ်ကူသွားပါပြီ။ မနက်ဖြန်ကျရင် ထိုက်ဟွာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အုပ်စုက လူတွေကို စာရင်းစစ် ကုမ္ပဏီက လူတွေနဲ့အတူ လာခိုင်းပြီး ပင်းချန် စက်မှုကုမ္ပဏီကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေ လုပ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်”

ခွဲထုတ်လိုက်ပြီးရင်လည်း မကောင်းစရာ မရှိပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကုမ္ပဏီကြီး တစ်ခုတည်းရဲ့ အောက်မှာပဲ ရှိနေမှာဖြစ်ပြီး အချင်းချင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လို့ ရသလို အမှတ်တံဆိပ်နဲ့ အရောင်းလမ်းကြောင်းတွေကိုလည်း အတူတူ အသုံးပြုလို့ ရပါတယ်။ ဘဏ္ဍာရေးပိုင်းက ပိုပြီး ရှင်းလင်းသွားမှာပါ။ ဒါ့အပြင် လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီတွေကို သီးခြား စာရင်းသွင်းပြီး ရန်ပုံငွေ ရှာဖွေခိုင်းလို့ ရတဲ့အတွက် အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် ပိုအဆင်ပြေပါတယ်။

“ဒါဆို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လုပ်တဲ့အခါ ငါတို့ ပင်းချန် တာယာစက်ရုံနဲ့ ဖန်စက်ရုံတွေကိုပါ ပေါင်းထည့်လိုက်လို့ ရမလား”

ဖုန်းယွီသည် ကျန့်ရွေ့ချန်ကို မျက်လုံးစောင်းဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဒါကမှ ခင်ဗျားရဲ့ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်လား။ အရင်တုန်းက ပင်းချန် စက်မှုကုမ္ပဏီက ပြည်နယ်ထဲက စက်မှုလုပ်ငန်း အသေးစားလေးတွေကို ဝယ်ယူပြီး အပိုပစ္စည်းတွေ ထုတ်လုပ်ခိုင်းခဲ့ရာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု မဆိုးလှပေ။ အခု တာယာစက်ရုံနဲ့ ဖန်စက်ရုံကိုပါ ပေါင်းထည့်ချင်နေပြန်ပြီ။ တာယာစက်ရုံကတော့ ပြောလို့ရသေးတယ်၊ ဟို ဖန်စက်ရုံက လိုအပ်လို့လား။

“ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ သဘောလား၊ အထက်က သဘောလား”

“နှစ်ခုစလုံး ပါပါတယ်။ တာယာစက်ရုံက မဆိုးဘူး မဟုတ်လား။ ဖန်စက်ရုံက သာမန်ပဲ ဆိုပေမဲ့ အရှုံးပေါ်နေတဲ့ လုပ်ငန်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး”

“ဟဟ၊ တာယာစက်ရုံက ကျွန်တော်တို့ Songjiang တံဆိပ် တပ်လိုက်ရင် ပိုက်ဆံ ပိုရှာနိုင်မှာပေါ့၊ ဖန်စက်ရုံလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ မြို့တော်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမှတ်တံဆိပ်ကို ငှားပြီး ခင်ဗျားတို့အတွက် ပိုက်ဆံရှာခိုင်းဖို့ ကြံစည်နေတာပဲ။ ဖန်စက်ရုံကို ပေါင်းထည့်တာလည်း ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပင်းဖေး စက်ရုံက သူတို့ရဲ့ ကျည်ကာမှန် စက်ရုံကိုပါ ဒီဘက်ကို ပေါင်းထည့်ပေးမှ ရမယ်”

ဖုန်းယွီသည် ခြေထောက်ချိတ်ထိုင်ကာ ခြေတစ်ဖက်ကို လှုပ်ယမ်းနေသည်။

ကျန့်ရွေ့ချန် သွားကြိတ်လိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြို့တော်အတွက်ပဲလေ၊ ပင်းဖေး စက်ရုံက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ နောက်ခံရှိရင်တောင် ကြိုးစားကြည့်ရမှာပေါ့။

“ကောင်းပြီ၊ ငါ ကြိုးစားကြည့်မယ်”

...

******

အခန်း ၁၁၅၄ အာဏာလုခြင်း

Songjiang ကားလုပ်ငန်းသည် စစ်တပ်ဘက်မှ အမှာစာများ အမြဲတမ်း ရရှိခဲ့ပြီး အထူး ပြုပြင်ထားသော ကားများကိုလည်း ထုတ်လုပ်ပေးခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကျည်ကာကားများ ဖြစ်သည်။ သံမဏိပြား ဆိုသည်မှာ ပြောစရာ မလိုလောက်အောင် လွယ်ကူသည်။ နည်းပညာလည်း သိပ်မခက်ခဲ၊ တကယ်လို့ မရရင် ထူထူလေး လုပ်လိုက်ရုံသာ။

သို့သော် မှန်နှင့် ပတ်သက်၍ ပင်းချန် စက်မှု ကုမ္ပဏီသည် ယခင်က တစ်ခါမှ သုတေသန မပြုလုပ်ခဲ့ဖူးပေ။ ထို့အပြင် အထက်လူကြီးများ၏ စည်းမျဉ်းအရ သာမန် ကုမ္ပဏီများကို ဤကဲ့သို့သော နည်းပညာမျိုး သုတေသန ပြုလုပ်ခွင့် မပေးခဲ့ပေ။ ယခင်က ကားပေါ်တွင် အသုံးပြုခဲ့သော မှန်များကို ပင်းဖေး စက်ရုံမှ မှာယူခဲ့ရသည်။

တရုတ်နိုင်ငံ၏နည်းပညာ အများအပြား နောက်ကျကျန်ခဲ့ခြင်းသည် ဤကဲ့သို့သော ကန့်သတ်ချက်များနှင့် သက်ဆိုင်နေမလားဟု ဖုန်းယွီ တွေးတောမိဖူးသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ ဤနည်းပညာကို စစ်တပ်က ပင်းဖေး စက်ရုံအား လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ လိုအပ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီသော ကားများကို ထုတ်လုပ်စေခဲ့သည်။ ဖုန်းယွီသည် ဤနည်းပညာကို လိုချင်နေသည်မှာ ကြာပါပြီ။ ကောင်းမွန်သော နည်းပညာကို ငွေရှာရန် အသုံးမချတတ်ဘဲ ပင်းဖေး စက်ရုံလက်ထဲတွင် ထားရှိခြင်းသည် နှမြောစရာ ကောင်းလှသည်။

ရဟတ်ယာဉ်ပေါ်တွင် တပ်ဆင်ခြင်းသည် ကောင်းသော်လည်း ရဟတ်ယာဉ် တစ်နှစ်လျှင် ဘယ်နှစ်စီး ရောင်းရမည်နည်း။ ကားဆိုလျှင် ဘယ်နှစ်စီး ရောင်းရမည်နည်း။ ကျည်ကာကား ဝယ်စီးနိုင်သူ နည်းပါးသော်လည်း ၎င်းသည် ကြော်ငြာရန် အချက်ကောင်း တစ်ခုဖြစ်သည်။ အနည်းငယ် ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ပြီး Songjiang အဆင့်မြင့် ကားများ၏ အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ရာတွင် အသုံးပြုလျှင်လည်း ကောင်းမွန်သည်။

ကျန့်ရွေ့ချန် မည်သို့ ဆွေးနွေးခဲ့သည်ကို မသိသော်လည်း သုံးရက်အကြာတွင် ဖုန်းယွီသည် ကျန့်ရွေ့ချန်ထံမှ အကြောင်းပြန်ကြားချက် ရရှိခဲ့သည်။ အထက်လူကြီးများ သဘောတူလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ပင်းဖေး စက်ရုံ၏ အထူး မှန်ထုတ်လုပ်ရေး စက်ရုံနှင့် ပင်းချန် စက်မှု ကုမ္ပဏီ၏ လုပ်ငန်း ဌာန အချို့ကို ပေါင်းစပ်ကာ ပင်းချန် စက်မှု ကုမ္ပဏီမှ ငွေကြေး စိုက်ထုတ်ပြီး ပင်းချန် မှန်ထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီကို တည်ထောင်ခွင့် ပြုလိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် Songjiang ကားများ၏ မှန်အရည်အသွေးသည် သိသိသာသာ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်ရာ ဖုန်းယွီသည် ဤအချက်ကို အလွန် ကျေနပ်ခဲ့သည်။

ပင်းချန် စက်မှု ကုမ္ပဏီကို လုပ်ငန်း ခွဲထုတ်ပြီးနောက် ပင်းချန် စက်မှု ထုတ်လုပ်ရေး အုပ်စုကို မိခင်ကုမ္ပဏီအဖြစ် တည်ထောင်မည်။ ၎င်း၏ လက်အောက်တွင် ပင်းချန် ကားကုမ္ပဏီ၊ ပင်းချန် မော်တော်ဆိုင်ကယ် အမှတ်(၁) ကုမ္ပဏီ၊ ပင်းချန် မော်တော်ဆိုင်ကယ် အမှတ်(၂) ကုမ္ပဏီ (သုံးဘီးဆိုင်ကယ် ကုမ္ပဏီ)၊ ပင်းချန် လျှပ်စစ်ကား ကုမ္ပဏီ၊ ပင်းချန် လယ်ယာသုံး စက်ကိရိယာ ထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီ၊ ပင်းချန် စက်မှု အင်ဂျင်နီယာ နည်းပညာ သုတေသန ဌာန၊ ပင်းချန် အပိုပစ္စည်း ကုမ္ပဏီနှင့် ပင်းချန် မှန်ထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီ ဟူသော ကုမ္ပဏီခွဲများ ရှိလာမည်။

မိခင်ကုမ္ပဏီအတွက်မူ လီမင်တေ ဥက္ကဋ္ဌ လုပ်ဆောင်ခြင်းကို မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိပေ။ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ သုံးဦးသည်လည်း ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌများအဖြစ် ဆက်ရှိနေပြီး ဒါရိုက်တာများအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရသည်။ ရှယ်ယာရှင် အသီးသီး၏ ဒါရိုက်တာ နေရာများလည်း မပြောင်းလဲပေ။ ပင်းဖေး စက်ရုံအတွက် ဒါရိုက်တာ နေရာ တစ်နေရာ တိုးပေးလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မှန်ထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီအပြင် သုတေသန ဌာနတွင်လည်း ပင်းဖေး စက်ရုံ၏ ရှယ်ယာများ ပါဝင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကုမ္ပဏီခွဲများ၏မန်နေဂျာ ရာထူးများအတွက်မူ လူများ အလုအယက် ဖြစ်နေကြသည်။ ဤရာထူးများသည် ယာယီ အာဏာသာ မဟုတ်ဘဲ ရာထူးတက်ရန် လှေကားထစ်များလည်း ဖြစ်သည်။ အကြီးတန်း အရာရှိများ၊ ဒါရိုက်တာများသည်ပင် မိမိလူများကို နေရာချထားလိုကြသည်။

အနာဂတ်တွင် ဤကုမ္ပဏီ၏ ဥက္ကဋ္ဌ မည်သူဖြစ်မည်ကို ဖုန်းယွီက ဆုံးဖြတ်မည်ကို သူတို့ သိကြသော်လည်း လီမင်တေ ဆက်လက် တာဝန်ယူထားသော စီအီးအို ရာထူးကို စွန့်လွှတ်သင့်ပြီ မဟုတ်ပါလော။ အားလုံး၏ စွမ်းရည်သည် မဆိုးလှပေ။ ကွာခြားမှု ရှိလျှင်လည်း များစွာ မကွာခြားနိုင်ပေ။ အောက်ခြေမှ ထောက်ခံသူ များပြားလေ ရာထူးတက်ရန် အခွင့်အလမ်း ပိုများလေ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အလယ်အလတ် အဆင့် ခေါင်းဆောင်များသည် လီမင်တေ သို့မဟုတ် မြို့တော် အစိုးရထံ သွားရောက် အကူအညီ တောင်းခံနေချိန်တွင် လူတစ်ဦးတည်းသာ မလှုပ်မရှား ရှိနေသည်။ ထိုသူမှာ လီတာဖူ ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က ဖုန်းယွီသည် သူ့အား တစ်ဦးတည်း သွားရောက် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း သူ လက်မခံခဲ့ပေ။ နောက်ပိုင်းတွင် သူ ကိုယ်တိုင် ရောက်လာပြီး သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ရောင်းချကာ ပင်းချန် စက်မှု ကုမ္ပဏီ၏ ရှယ်ယာများကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် မော်တော်ဆိုင်ကယ် စက်ရုံခွဲ၏ ရှယ်ယာများကိုသာ ဝယ်ယူခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းမှ လဲလှယ်ခြင်းဖြင့် မိခင် ကုမ္ပဏီ၏ ရှယ်ယာများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လီတာဖူသည် တစ်ကိုယ်တော် ရုန်းကန်ပြီး ယွမ် သန်းချီ ချမ်းသာလာသူ ဖြစ်သည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် မာန အနည်းငယ် ရှိနေသေးသည်။ သူသည် ပင်းချန် စက်မှု ကုမ္ပဏီသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် မော်တော်ဆိုင်ကယ် စက်ရုံခွဲမှ ကုမ္ပဏီ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ရာထူးအထိ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် မျက်နှာသာ ပေးခံရခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ စွမ်းရည်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

လီမင်တေ၏ အသက်သည်လည်း မငယ်တော့ပေ။ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် လုပ်ကိုင်ပြီးလျှင် အငြိမ်းစားယူရတော့မည်။ အသက်ကြီးလွန်းသူ တစ်ဦး ကုမ္ပဏီ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်နေခြင်းသည် ကောင်းသောကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ ကျန်းမာရေး ပြဿနာ တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာပါက ကုမ္ပဏီ၏ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို ကြီးမားစွာ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

လီတာဖူ၏ ရည်မှန်းချက်သည် မိခင် ကုမ္ပဏီ၏ စီအီးအို ရာထူးမျှသာ မဟုတ်ပေ။ ဖုန်းယွီသည် ကုမ္ပဏီကို စီမံခန့်ခွဲရန် အချိန်မရှိသလို စိတ်လည်း မဝင်စားကြောင်း သူ သိသည်။ ထို့ကြောင့် ဥက္ကဋ္ဌ ရာထူးကို ၎င်းတို့ ဒါရိုက်တာများထဲမှ ရွေးချယ်ရမည်မှာ သေချာသည်။

သူ စီအီးအို ရာထူးကို ဆက်ခံနိုင်ပါက လီမင်တေ အငြိမ်းစားယူသောအခါ ကုမ္ပဏီ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်လာရန် အခွင့်အလမ်း များစွာ ရှိသည်။ ကုမ္ပဏီ ရှယ်ယာရှင် အစည်းအဝေးများသည် ဟန်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်နေသော အခြေအနေမျိုးတွင် ဥက္ကဋ္ဌသည် ကုမ္ပဏီ၏ စစ်မှန်သော ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်သူ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကုမ္ပဏီခွဲများ၏ မန်နေဂျာ ရာထူးများကိုလည်း မသတ်မှတ်ရသေးပေ။ ဒါရိုက်တာများသည်လည်း ကုမ္ပဏီခွဲ တစ်ခုခု၏ မန်နေဂျာ ရာထူးကို ပူးတွဲ တာဝန်ယူချင်ကြသည် မဟုတ်ပါလော။

လီတာဖူလည်း လိုချင်သော်လည်း သူသည် မိခင် ကုမ္ပဏီ၏ စီအီးအို ဖြစ်လာရန် ပိုမိုလိုလားသည်။ သူသည် ပါးနပ်စွာဖြင့် လီမင်တေထံ သွားရောက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ မည်သူမျှ သွားရောက်ခြင်း မရှိချိန်တွင် သူ သွားရောက်ပါက သူသည် အထူးခြားဆုံး ဖြစ်လာပြီး လီမင်တေ၏ သတိထားမိခြင်းကို ခံရနိုင်ကာ ဖုန်းယွီ၏ နားထဲသို့ပင် ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။

သို့သော် လူတိုင်း သွားရောက်နေချိန်တွင် သူ သွားသည်ဖြစ်စေ မသွားသည်ဖြစ်စေ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် တူညီနေမည် ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် ကုမ္ပဏီ ဒါရိုက်တာနှင့် ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ခန့်အပ်ခံထားရပြီး ဖြစ်သည်။ ဤနည်းလမ်း မအောင်မြင်လျှင်လည်း သူ ကျဆုံးသွားမည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ယခု လောင်းကြေးထပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

...

“လောင်လီ၊ လူအများကြီး ခင်ဗျားဆီလာပြီး အလုပ်ကိစ္စ တင်ပြကြ၊ လမ်းညွှန်မှု တောင်းခံကြပေမဲ့ လီတာဖူ တစ်ယောက်တည်းပဲ အေးအေးဆေးဆေး အလုပ်လုပ်နေတယ် ဆိုပါလား” ဖုန်းယွီသည် စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

လီမင်တေ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ဟုတ်ပါတယ်၊ ကုမ္ပဏီ ပြုပြင်ပြောင်းလဲပြီးရင် စီမံခန့်ခွဲမှု ပိုမိုရိုးရှင်းသွားတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ လက်တွေ့မှာတော့ ကုမ္ပဏီခွဲ မန်နေဂျာတွေရဲ့ အာဏာက ပိုကြီးလာမှာပါ။ အရင်က စက်ရုံခွဲ မန်နေဂျာတွေထက် အများကြီး အာဏာ ပိုကြီးလာမှာပါ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် အသက်ကြီးလာပြီဆိုတော့ ဒါရိုက်တာ အချို့က ကျွန်တော် စီအီးအို ရာထူးကို စွန့်လွှတ်ဖို့ အစီအစဉ် ရှိမရှိ စမ်းသပ် မေးမြန်းနေကြတယ်”

“ခင်ဗျား ကိုယ်တိုင်ကရော ဘယ်လို စဉ်းစားထားလဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ အလုပ်တွေကို ကူညီ မျှဝေပေးမဲ့သူ တစ်ယောက် ရှာမလား” ဖုန်းယွီ ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

လီမင်တေလည်း ဆက်ခံသူ တစ်ဦးကို မွေးထုတ်ပေးသင့်ပြီ။ မဟုတ်ပါက ငါးနှစ်၊ ခြောက်နှစ် ကြာပြီးနောက် လီမင်တေ တကယ်တမ်း အငြိမ်းစားယူသွားသောအခါ ကုမ္ပဏီတွင် အရည်အချင်း ပြည့်မီသော ဆက်ခံသူ မရှိလျှင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌများထဲမှ တိုက်ရိုက် ရာထူးတိုးပေးနိုင်သော်လည်း ရှေးခေတ် ဘုရင်များ အိမ်ရှေ့စံ တင်မြှောက်သကဲ့သို့ ဆက်ခံသူကို စောစီးစွာ သတ်မှတ်ထားခြင်းသည် အာဏာလွှဲပြောင်းမှုကို ပိုမို ချောမွေ့စေသည်။

မဟုတ်ပါက လီမင်တေ ရုတ်တရက် အငြိမ်းစားယူသွားလျှင် ရာထူးတိုးပေးလိုက်သူကို လူအများ လက်ခံချင်မှ လက်ခံကြမည်။ ထိုအခါ စီမံခန့်ခွဲမှုအတွက် ကုမ္ပဏီအတွင်းရှိ အရည်အချင်းရှိသူ အချို့ကို ဖိနှိပ်ရမည် ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ကုမ္ပဏီ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် မကောင်းပေ။

လီမင်တေ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကုမ္ပဏီအနေနဲ့ စီအီးအို အသစ် တစ်ယောက် ရွေးချယ်သင့်ပြီလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။ ဒီရာထူးကို ကျွန်တော် ဆက်လက် တာဝန်ယူထားချင်စိတ် မရှိတော့ပါဘူး”

ရာထူးတစ်ခု လျော့သွားလျှင် လစာ တစ်ခု လျော့သွားမည် ဖြစ်သော်လည်း ကုမ္ပဏီ ရှယ်ယာများ ဆုချခံထားရသော လီမင်တေအတွက် လစာသည် ရှယ်ယာ အမြတ်ဝေစုလောက် လက်တွေ့မကျပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် ကုမ္ပဏီ ဥက္ကဋ္ဌ၊ နံပါတ်တစ် ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ကုမ္ပဏီ အာဏာသည် သူ့လက်ထဲတွင် ယာယီ ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

အာဏာ မက်မောလွန်းသည်ဟု ထင်ရပြီး ဖုန်းယွီ သံသယ ဝင်လာပါက သူသည် စောစောစီးစီး အငြိမ်းစား ပေးခံရနိုင်သည်။

“ခင်ဗျား ဘယ်သူ့ကို သဘောကျလဲ”

“လီတာဖူပါ။ စီမံခန့်ခွဲမှု စွမ်းရည်အရ လီတာဖူက အလွန်တော်ပါတယ်။ ဈေးကွက် ထိန်းချုပ်မှုအပိုင်းမှာလည်း လီတာဖူက ထူးချွန်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ဆွဲဆောင်မှုကလည်း ကျွန်တော့်ကို အထင်ကြီးစေပါတယ်။ သူ ကုမ္ပဏီ စီအီးအို ဖြစ်လာရင် ကျွန်တော် ရှိနေတဲ့အတွက် ဘာပြဿနာမှ ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။ အနာဂတ်မှာ ဒီကုမ္ပဏီကို သူ ဦးဆောင်ရင်လည်း လမ်းလွဲသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး”

လီတာဖူကဲ့သို့ အပြင်လူ တစ်ယောက်သည် လူအများ၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိနိုင်ခြင်းသည် သူ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ဆွဲဆောင်မှုကို ပြသနေသည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဤ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ဆွဲဆောင်မှုကို အာဏာ ကစားနည်း တစ်မျိုးအဖြစ်လည်း နားလည်နိုင်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ မနက်ဖြန် လီတာဖူကို ခေါ်လိုက်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ သူ့နဲ့ စကားပြောကြမယ်”

...

******

အခန်း ၁၁၅၅ ကုမ္ပဏီကို ငါပိုင်တယ်

လီတာဖူသည် ယနေ့တွင် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ လီမင်တေက သူ့ကို အိမ်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။ လီမင်တေ ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းဖြစ်သည့်အတွက် ဤအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်သည် မပြောလည်း သိသာသည်။

သူသည် တရုတ်လူမျိုးများ ဂုဏ်ယူရမည့် အရာများကို ပြုလုပ်ရန် အမြဲ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ကားများကို ထုတ်လုပ်ပြီး နိုင်ငံခြားသားများသာ ကားကောင်းများ ထုတ်လုပ်နိုင်သည် မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြလိုသည်။

သို့သော် အစပိုင်းတွင် သူ၏အိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် မော်တော်ဆိုင်ကယ် ထုတ်လုပ်ခြင်းမှတစ်ဆင့် သူ၏ အိပ်မက်ကို တစ်ဆင့်ချင်း အကောင်အထည်ဖော်ရန် ကြိုးစားသောအခါ ဈေးကွက်တွင် အမှတ်တံဆိပ် အမျိုးမျိုးသော မော်တော်ဆိုင်ကယ်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ထိုအထဲတွင် အရောင်းအကောင်းဆုံးမှာ Songjiang အမှတ်တံဆိပ် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ပင်းချန် စက်မှုကုမ္ပဏီသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ တစ်ခုမှာ သူ၏ အိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုမှာ သူ၏ လုပ်ငန်းကို ပိုမို တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်၊ ငွေပိုရှာရန်နှင့် မိသားစုကို ပိုမို ကောင်းမွန်သော ဘဝပေးရန် ဖြစ်သည်။

သူ ငွေပိုရှာနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ မူလစက်ရုံထက် ပိုရှာနိုင်သည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ ထိုစဉ်က စက်ရုံသည်လည်း တန်ဖိုး သန်းချီ ရှိခဲ့ပြီး နည်းပညာ၊ ဖောက်သည်များ ရှိခဲ့သည်။ ယခုအချိန်အထိ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါက ယခုထက် ပို၍ပင် ငွေရှာနိုင်ပေမည်။

သို့သော် သူ နောင်တမရပါ။ ဤပင်းချန် စက်မှုကုမ္ပဏီ၊ အာ၊ မဟုတ်သေး၊ ယခုအခါ ပင်းချန် စက်မှု ထုတ်လုပ်ရေး အုပ်စုဟု ခေါ်ဆိုရမည် ဖြစ်သော်လည်း ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းမှု မပြီးပြတ်သေးပေ။

ဤကုမ္ပဏီသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းဖြင့် သူသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ရရှိနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။ လီမင်တေပင်လျှင် ကုမ္ပဏီမှ ဆုချသော ရှယ်ယာ အမြတ်ဝေစု ရရှိနိုင်လျှင် သူသည် အနာဂတ်တွင် ပို၍ပင် ရရှိနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

ထို့အပြင် ဖုန်းယွီနောက်လိုက်သော သူများထဲမှ မည်သူက အရှုံးပေါ်ဖူးသနည်း။

လီမင်တေ၏ အိမ်သို့ ရောက်သောအခါ ဖုန်းယွီပါ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လီတာဖူ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူ ရာထူးတိုးမည့် ကိစ္စသည် သေချာသလောက် ဖြစ်နေပြီ။

“မန်နေဂျာဖုန်း၊ ဥက္ကဋ္ဌကြီး”

“တာဖူ ရောက်လာပြီပဲ၊ ထိုင်ပါ။ ဒီနေ့ မန်နေဂျာဖုန်းက မင်းနဲ့ စကားပြောချင်လို့ ငါ့အိမ်ကို ခေါ်ပြီး ထမင်းအတူစားဖို့ ဖိတ်လိုက်တာပါ”လီမင်တေက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လီတာဖူ၏ မျှော်လင့်တကြီး အကြည့်ကို မြင်သောအခါ ဖုန်းယွီသည် တိုက်ရိုက် မပြောဘဲ စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းပွဲများကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ “လောင်လီ၊ ဟင်းစားလေ”

ဖုန်းယွီ မပြောလေ လီတာဖူ စိတ်ပူလေ ဖြစ်သည်။ ဖုန်းယွီသည် လီတာဖူ မည်မျှကြာအောင် သည်းခံနိုင်မည်ကို စောင့်ကြည့်ချင်သည်။ လီမင်တေကို သွားမရှာဘဲ သည်းခံနေနိုင်ခြင်းကို ဖုန်းယွီ အလွန် သဘောကျသည်။

ရာထူးတိုး၊ လစာတိုးရန် ခေါင်းဆောင်များကို သွားရှာသောသူများကို သူ အထင်သေးခြင်း မဟုတ်ဘဲ လီတာဖူ၏ယုံကြည်မှု ရှိခြင်းကို ပို၍ သဘောကျခြင်း ဖြစ်သည်။ လီတာဖူ လီမင်တေကို သွားမရှာခြင်းသည် အကြောင်းရင်း နှစ်ချက်သာ ရှိနိုင်သည်။ တစ်ချက်မှာ စီအီးအို ရာထူးသည် သူ့အတွက်သာ ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ချက်မှာ လီမင်တေကို သွားရှာလည်း အသုံးမဝင်ဟု ထင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ဤအချက်တွင် လီတာဖူသည် အခြားသူများထက် ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။ ထိုဒါရိုက်တာများ၊ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌများသည် ဖုန်းယွီ ပင်းချန်တွင် ရှိနေသည်ကို သိလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် တစ်ယောက်မှ လာမရှာကြသနည်း။ ဖုန်းယွီ၏ ဖခင်ကို သွားရှာလျှင်လည်း ရသည် မဟုတ်လား။

ကြာမြင့်စွာ မပေါ်လာသဖြင့် ဤကုမ္ပဏီကို မည်သူ ပိုင်ဆိုင်သည်ကို သူတို့ မေ့သွားကြပြီလား။

လီတာဖူသည် တကယ်ပင် စိတ်အေးလက်အေး ထိုင်၍ ဟင်းစားနေပြီး ရံဖန်ရံခါ ဘီယာတစ်ငုံ သောက်သည်။ ဖုန်းယွီနှင့် ထမင်းစားသည့်အခါ ဖုန်းယွီ၏ အလေ့အကျင့်အတိုင်း လိုက်နာကြသည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် လူတိုင်းသည် နေ့စဉ်ဘဝ အကြောင်းအရာများကိုသာ ပြောဆိုကြပြီး ကုမ္ပဏီအကြောင်း တစ်လုံးမှ မပြောကြပေ။ ဟင်းကုန်ပြီး အရက်လည်း တော်တော်သောက်ပြီးသောအခါ ဖုန်းယွီသည် လီမင်တေကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

လီမင်တေသည် လီတာဖူကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “တာဖူ၊ မင်းသာ ကုမ္ပဏီ စီအီးအို ဖြစ်ခဲ့ရင် ကုမ္ပဏီရဲ့ နောက်တစ်ဆင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ဘယ်လို လုပ်ဆောင်မလဲ”

လီတာဖူ၏ အနည်းငယ် ကုန်းနေသော ခါးသည် ချက်ချင်း မတ်သွားသည်။ “ကျွန်တော်သာ ကုမ္ပဏီ စီအီးအို ဖြစ်ခဲ့ရင် အဓိက ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အချက်တွေက အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ပထမအချက်၊ အမှတ်တံဆိပ် ကြော်ငြာခြင်းကို ဆက်လက် တိုးမြှင့်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမှတ်တံဆိပ်ကို ဖက်စပ်ကားတွေ၊ တင်သွင်းကားတွေ၊ တင်သွင်း လယ်ယာသုံး စက်ကိရိယာတွေထက် လုံးဝ သာလွန်အောင် လုပ်ဆောင်ပါမယ်”

“ဒုတိယအချက်၊ ပြည်ပ အရောင်းလမ်းကြောင်းများကို ဆက်လက် ချဲ့ထွင်ပါမယ်။ ပြည်ပ အရောင်းအမြတ်အစွန်း နည်းပါးသော်လည်း ကားမော်ဒယ် များပြားလာမှုနှင့် အမှတ်တံဆိပ် အားကောင်းလာမှုတို့ကြောင့် အမြတ်အစွန်း ပိုမိုများပြားလာပါလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကားတွေကို ပြည်ပသို့ ရောင်းချခြင်းသည် သူတို့ တရုတ်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်လာမည့် ခြေလှမ်းများကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တားဆီးနိုင်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့အမှတ်တံဆိပ် ပုံရိပ် မြှင့်တင်မှုအတွက်လည်း ကောင်းမွန်ပါတယ်”

“တတိယအချက်ကတော့ နည်းပညာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားပြီး နည်းပညာကို ကုမ္ပဏီ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုရဲ့ အဓိက အချက်အချာအဖြစ် ထားရှိပါမယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နည်းပညာဟာ တရုတ်ပြည်မှာ ဦးဆောင်နေပေမဲ့ ပြည်ပ အမှတ်တံဆိပ်ကြီးတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ကွာခြားမှု ရှိနေပါသေးတယ်။ သူတို့ ဒေါ်လာ တစ်သောင်း သုံးပြီး ထုတ်လုပ်နိုင်တဲ့ ပစ္စည်းကို ကျွန်တော်တို့က ဒေါ်လာ နှစ်သောင်း သုံးရရင် နိုင်ငံတကာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းကို အကြီးအကျယ် လျော့ကျစေပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ နည်းပညာ တစ်ခုခုမှာ ကမ္ဘာ့အဆင့် တစ် ဖြစ်လာရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမှတ်တံဆိပ်ဟာ ပြည်ပမှာ ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နိုင်ပါလိမ့်မယ်”

“နောက်ဆုံးအချက်ကတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လုပ်ငန်း နယ်ပယ်ကို ဆက်လက် ချဲ့ထွင်ပါမယ်။ အခု စတင် လုပ်ဆောင်နေတဲ့ လျှပ်စစ်ကား စီမံကိန်းတင် မကဘဲ မူလ စီမံကိန်းတွေမှာလည်း တိုးချဲ့မှုတွေ လုပ်ဆောင်ပါမယ်။ ဥပမာမော်တော်ဆိုင်ကယ် စီမံကိန်းမှာ ကျွန်တော်တို့ စွမ်းရည်မြင့် မော်တော်ဆိုင်ကယ်တွေကို မိတ်ဆက်သင့်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နည်းပညာ ရင့်ကျက်နေပြီ ဖြစ်လို့ စွမ်းရည်မြင့် မော်တော်ဆိုင်ကယ် ဈေးကွက်ကို တင်သွင်း ပစ္စည်းတွေက သိမ်းပိုက်ထားတာကို လက်ပိုက် ကြည့်မနေသင့်ပါဘူး။ မော်တော်ဆိုင်ကယ်တင် မကဘဲ ကားတွေလည်း အတူတူပါပဲ။ လမ်းကြမ်း အမျိုးမျိုးကို မောင်းနှင်နိုင်တဲ့ အဆင့်မြင့် လမ်းကြမ်းမောင်းကားတွေကို မိတ်ဆက်ရပါမယ်။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပြောင်းဖူးချွေတာ စက်တွေ၊ အခုက ထွန်စက်နဲ့ တွဲသုံးနေရတာ၊ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ပြောင်းဖူး ရိတ်သိမ်းစက် အသစ်ကိုလည်း ဈေးကွက် တင်သင့်ပါပြီ...”

လီတာဖူ အသေးစိတ် ပြောပြသည်။ သူသည် ဤပြဿနာကို အမှန်တကယ် စဉ်းစားထားပုံရသည်။ ဤအချက်က လီတာဖူသည် စီအီးအို ရာထူးကို စောစောကတည်းက မျှော်မှန်းထားကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ဖုန်းယွီသည် လက်အောက်ငယ်သားများ ရည်မှန်းချက်ကြီးမားခြင်းကို ဘယ်တော့မှ မစိုးရိမ်ပါ။ ရည်မှန်းချက်သည် တိုးတက်လိုစိတ် တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ကိုယ့်ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်လိုလျှင် စွမ်းရည် အလွန်ကောင်းမွန်ရန် လိုအပ်သည်။ မသမာသော နည်းလမ်းများသည် ခေတ္တခဏ အောင်မြင်နိုင်သော်လည်း ရေရှည် မခံပါ။ နောက်ဆုံး အဆင့် မရောက်မချင်း မည်သူမျှ ထိုနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်မည် မဟုတ်ပေ။

ဖုန်းယွီ၏လက်အောက်ငယ်သားများသည် ဘဝ အဆင်ပြေနေကြသူများ ဖြစ်သည်။ ဘဝ ပိုမို အဆင်ပြေရန်အတွက် အန္တရာယ် ကြီးမားသော လမ်းကို ရွေးချယ်သူသည် အရူးသာ ဖြစ်မည်။ အနည်းဆုံး ဖုန်းယွီ ကုမ္ပဏီများ၏ အကြီးတန်း အရာရှိများထဲတွင် အရူး မရှိပေ။

ဤလူများကိုပင် မထိန်းချုပ်နိုင်လျှင် ဖုန်းယွီသည် ကုမ္ပဏီ အာဏာကို သူတို့အား မည်သို့ စိတ်ချလက်ချ လွှဲပြောင်းပေးရဲမည်နည်း။ ဖုန်းယွီ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ကမ္ဘာ့ ဒုတိယ အချမ်းသာဆုံး ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ် တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် သူတို့အား သစ္စာဖောက်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ဖုန်းယွီနှင့် လီမင်တေ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး အလွန် ကျေနပ်ကြသည်။

“လီတာဖူ၊ ကုမ္ပဏီရဲ့ စီအီးအို ရာထူးက ခင်ဗျားအတွက်ပဲ!” ဖုန်းယွီက လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

...

“ဘာ၊ ဥက္ကဋ္ဌကြီးက ကုမ္ပဏီ စီအီးအို ရာထူးကို ဆက်လက် မယူတော့ဘဲ လီတာဖူက ဆက်ခံမယ် ဟုတ်လား။ ဘာဖြစ်လို့လဲ” ကုမ္ပဏီ၏ အခြား ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ နျူကျင်ကော့သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

“လောင်နျူ၊ ဒါက ဘက်စုံ စဉ်းစားပြီးမှ ရလာတဲ့ ရလဒ်ပါ” လီမင်တေက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ နျူကျင်ကော့သည် မြို့တော်မှ ခန့်အပ်ထားသော ဒါရိုက်တာဖြစ်ပြီး ကုမ္ပဏီ ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် စီအီးအို ရာထူးကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက မျှော်မှန်းနေခဲ့သော်လည်း လီမင်တေ၏ နေရာကို မလှုပ်ခါနိုင်ကြောင်း သိရှိထားသည်။

သို့သော် ယခု လီမင်တေ ဤနေရာကို မယူတော့သော်လည်း သူ့အလှည့် မရောက်လာသောအခါ စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။

“စီအီးအို ခန့်အပ်တာက ဒါရိုက်တာအဖွဲ့ကနေ ဆုံးဖြတ်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား” နျူကျင်ကော့၏ ဤစကားသည် အနည်းငယ် မယဉ်ကျေးတော့ပေ။ ဆိုလိုရင်းမှာ လီမင်တေ ဟူသော ဥက္ကဋ္ဌသည်လည်း ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချခွင့် မရှိဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

နျူကျင်ကော့သည် မြို့တော် ခေါင်းဆောင်များနှင့် ဆက်သွယ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ မြို့တော် ခေါင်းဆောင်များက လီမင်တေအား စီအီးအို ရာထူးကို သူ့အား လွှဲပြောင်းပေးရန် ပြောဆိုပေးမည်ဟု ကတိပြုထားခြင်းသည် သူ၏ အားကိုးရာ ဖြစ်သည်။

အစည်းအဝေးခန်း တံခါး ရုတ်တရက် ပွင့်သွားပြီး ဖုန်းယွီ ခြေလှမ်းကျဲကြီး လျှောက်ဝင်လာသည်။ “စီအီးအို ခန့်အပ်တာ၊ ဒါရိုက်တာ ခန့်အပ်တာတွေကိုတောင် ရှယ်ယာရှင် အစည်းအဝေးက ဆုံးဖြတ်နိုင်တယ်။ လီတာဖူက နောက်ပိုင်းမှာ မိခင် ကုမ္ပဏီရဲ့ စီအီးအို ဖြစ်မယ်၊ ငါ ပြောတာ။ မင်း ဘယ်သူ့ကို သွားရှာရှာ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ အားလုံးကို သတိပေးလိုက်မယ်၊ ငါက အဓိက ရှယ်ယာရှင်၊ ဒီကုမ္ပဏီကို ငါပိုင်တယ်!”

...

******