အငယ်တန်းချင်းယန် အကြီးအကဲဦးလေးတို့ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်

"မင်ထျန်းပုလဲကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်!"

ဒီလိုတွေးပြီးနေပြီမလို့ ချင်းယန် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ချေ။ သူသည် မင်ထျန်းပုလဲ အတွင်းရှိ လူသုံးဦးထံ သူ၏ အတွေးအမြင်များကို တိုက်ရိုက်ပေးပို့ပြီး ၎င်းတို့အား မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

အဓိပတိနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူကို ထောင်ချောက်ဆင်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ရတနာတစ်ခုအတွက် ကိုယ်ပွားသုံးကောင် ရင်းရမည်။

ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် ဒီသဘောတူညီချက်က ထိုက်တန်ပါ၏။

ချင်းယန် သူ့အတွေးတွေကို ကူးချလိုက်တာနဲ့ တခဏအတွင်း မုန့်ထျန်းရွှမ်ရဲ့လက်ထဲက မင်ထျန်းပုလဲဟာ အလင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်နေရာက ပြင်းထန်စွာ ပုံပျက်နေပြီး ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားသည်။

ခရက်!

မြင်သာသော အက်ကွဲရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အက်ကွဲကြောင်းများက မင်ထျန်းပုလဲ၏ မျက်နှာပြင်တစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဧရိယာအများစုကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ပုလဲသည် ကွဲအက်ရာများ ပြည့်သွားလေ၏။

"ဟင်? ဒါက!?"

ပုလဲကို ကိုင်ထားသည့် မုန့်ထျန်းရွှမ်ခမျာ ထိုမြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ အတွင်းမှ လူသုံးဦးသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အသက်ရှည်ခြင်း ဖောက်ခွဲနည်းကို အသက်သွင်းခဲ့ပြန်ပြီ။

ထို့ကြောင့် ရလဒ်အနေနဲ့ စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတို့သည် အမှန်တကယ်အားဖြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ၎င်းတို့၏ရုပ်ခန္ဓာများဖြင့် အတင်းအကျပ် ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းပင် မင်ထျန်းပုလဲသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ပူလာတော့သည်။ ၎င်း၏ အပူချိန်က ပိုပို မြင့်တက်လာသဖြင့် အထဲမှ မီးခိုးဖြူများ ထွက်လာလေ၏။

"မင်းတို့ အရူးတွေ!"

မုန့်ထျန်းရွှမ် မျက်နှာက ပြာသွားကာ နှုတ်ခမ်းများ ထိန်းမရအောင် တုန်လာသည်။ သူ လုံးဝ အံသြသွားသည်။

ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဖျက်ဆီးပြန်ပြီလား?

မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းသည်ပင် ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။

ဒါပေမယ့် ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဒီအဖွဲ့ဝင်တွေဟာ မင်ထျန်းပုလဲ အတွင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်လောက်အောင် ရူးသွပ်နေခဲ့တာလား။

"အရူးတစ်သုတ်!!! မင်းတို့ဘဝတွေကို တန်ဖိုးမထားတတ်ကြဘူးလား!"

မုန့်ထျန်းရွှမ် ဟောက်ပြီး သူ့နဖူးပေါ်ရှိ သွေးကြောများ ပေါက်ထွက်မတတ် ဖြစ်လာသည်။ ကြယ်စွမ်းအင်များကို မင်ထျန်းပုလဲ အတွင်းသို့ အရူးအမူး ဖြန့်ကျက်ကာ ပြန့်ကျဲနေသော အက်ကွဲကြောင်းများကို တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားနေတော့သည်။

"မင်းတို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဖျက်စီးရင်တောင် အသုံးမဝင်ဘူး! မင်းတို့ငါ့ကို ဒုက္ခမပေးနိုင်ဘူး... ဒီမင်ထျန်းပုလဲက သေးငယ်တဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုပဲ... မင်းတို့အသက်တွေ ပေးပြီး မင်းတို့တကယ်ပေးဆပ်ချင်နေတာလား"

သူသည် သူ့အတွေးများကို မင်ထျန်းပုလဲထဲသို့ ပို့ပြီး သူတို့ကို ဖျောင်းဖျရန် ကြိုးစားကြည့်သည်။ သို့သော်လည်း မင်ထျန်းပုလဲ အတွင်းရှိ ကြယ်အလင်းရောင်က အားပျော့မသွားပေ။ ယင်းအစား ပို၍ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာခဲ့သည်။

ကမ္ဘာငယ်လေးထဲက ကြယ်ရောင်တွေ ပေါက်ကွဲသွား၏။

ဝုန်း!!

ပေါက်ကွဲသံက မိုင်ပေါင်းများစွာ ပဲ့တင်ထပ်ကာ ၎င်း၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားများကြောင့် လေထုကြီး တုန်ခါသွားသည်။ မင်ထျန်းပုလဲလည်း ဖုန်မှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားသည်။

အထဲမှာ ပေါက်ကွဲနေသော ကောင်းကင်ဂိုဏ်းဝင်များနှင့်အတူ သူတို့အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်ပြီး ကောင်းကင်ပြင်ကို အဖြူရောင်အလင်းတန်းများက လင်းထိန်သွားစေသည်။

ကြီးမားသော အုံကြွမှုကြီးပြီးနောက် လုံးလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်လာပြီး လူတိုင်း ထိတ်လန့်နေရာမှ ပြန်လည်သက်သာလာသောအခါ ကောင်းကင်ယံက မုန့်ထျန်းရွှမ်ကို ထိတ်လန့်တကြား မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မုန့်ထျန်းရွှမ်၏ မျက်နှာသည် ရှုပ်ပွနေသော်လည်း သူ့ဒဏ်ရာမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှသည်။ သူ့လက်တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲသွားချေပြီ။ သွေးတွေက တတောက်တောက် စီးကျလာနေကာ မျက်နှာတစ်ခြမ်းက အသားများ ပေါ်လွင်နေသည်။

သူ့ကိုကြည့်ရတာ လမ်းလျှောက်နေတဲ့ လူသေကောင်လိုပါပဲ။

"သေပြီ ဟားဟား!"

မုန့်ထျန်းရွှမ် ကြောင်မှိန်းနေရာမှ သူ့ဝမ်းနည်းမှုကို ကျော်လွန်ကာ အရူးတစ်ယောက်လို အော်ဟစ် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ထင်သားပဲ... ငါက အဆုံးစွန် အောင်နိုင်သူပဲ!"

မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်း အပြီးတွင် သူသည် နောက်ဆုံးတွင်တော့ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြန်သည်။ အဓိပတိနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ဦးသည် မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး သူ့ဘက်က အလုံးစုံကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။ ဒါက အဓိပတိနယ်ပယ်၏ သမိုင်းတွင် မကြုံစဖူးသော စွမ်းဆောင်မှုတစ်ခုပင်။

"ကောင်လေး!"

သူက ချင်းယန်ဘက်သို့ လှည့်၍ ရယ်မောကာ။

"ဘယ်လိုလဲ.. ပေါက်ကွဲနေတဲ့ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းက မင်းရဲ့ အသက်ကြီးခုနစ်ယောက်လုံး ဖောက်ခွဲသွားတာက ဘာမှ မထူးခြားသွားဘူး!"

"လူအိုကြီး ခင်ဗျား ဘာတွေပြောနေတာလဲ..."

ချင်းယန် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မုန့်ထျန်းရွှမ်၏ စိတ်ဆင်းရဲစရာကောင်းသော အခြေအနေအား အပေါ်အောက် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားလက်နဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာတစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားပြီလေ... အဲဒါက တန်ရဲ့လား"

"ဟမ့် အရမ်းတန်တယ်!"

မုန့်ထျန်းရွှမ်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောပြီး သူ့ရဲ့ပျောက်နေတဲ့ ညာဘက်လက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက လက်တစ်ဖက်ပဲဟာ... ငါပြန်ရောက်ရင် ပြုပြင်ဖို့ ရှားပါးရတနာတွေ အများကြီးရှိတယ်... အဲဒီ မင်ထျန်းပုလဲကတော့ ..."

သူ့မျက်နှာက အေးစက်သွားသလို :"အဲဒါကို မလိုပါဘူး မင်းရဲ့ ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ သတ္တဝါသုံးကောင်အတွက် ပုလဲတစ်လုံးက အရမ်းတန်တယ်!"

ချင်းယန် ဘာမှမပြောတော့ဘဲ တိတ်တဆိတ် ရယ်မောလိုက်သည်။

အဓိပတိ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်က နောက်ဆုံးတွင် အဓိပတိသုံးယောက်ကို သတ်ရန် မရေမတွက်နိုင်သော အခက်အခဲများကို ကြံ့ကြံ့ခံကာ လျှို့ဝှက် ဝိညာဥ်လက်နက်ကို စတေးခဲ့သည်။

…

…

မဝေးလှသော အမိုးပြား အဆောက်အဦးပေါ်မှာ။

"မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်က မင်ထျန်းပုလဲကိုတောင် တကယ် ထုတ်သုံးခဲ့တယ်..."

လျိုဝူရွှမ်းသည် ခေါင်မိုးပေါ်၌ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ထိုင်နေပြီး သူ့မျက်နှာမှာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများနှင့် ပြည့်နှက်လျက် သူ့ရှေ့မြင်ကွင်းကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုက သူ့ကိုလွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ့လည်ချောင်းတွေ တင်းကျပ်သွားသည်။

သိရမည်မှာ မင်ထျန်းပုလဲသည် အဓိပတိမဟာမိတ်က အဖွဲ့ဝင်များစွာ သူ့အတွက်ရှာဖွေရန် ၎င်းတို့၏အသက်အန္တရာယ်ကို စွန့်စားခဲ့သည့် အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ အဲဒီတုန်းက မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ဖို့ မမောမပန်း အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြရ၏။

သူကိုယ်တိုင်လည်း အလွန်အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာကနေ မင်ထျန်းပုလဲကို ပြန်ဆွဲထုတ်ပြီး မုန့်ထျန်းရွှမ်ကို ပေးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်သည် မင်ထျန်းပုလဲက နတ်ဆိုးများကို တိုက်ခိုက်ရန်သာ ဖြစ်ပြီး ရူးရူးမိုက်မိုက် အသုံးပြုမည် မဟုတ်ကြောင်း ၎င်းတို့အား ကျိန်ဆိုပြခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် အခု ၎င်းကို ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းအပေါ် အသုံးပြုနေချေပြီ။

"ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို နတ်ဆိုးတွေလို့ သတ်မှတ်တာလား"

ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေကို ငါတို့ဘက်ကပဲ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထိခိုက်နစ်နာစေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။

“လူဆိုးတွေကို ကူညီပေးမိတဲ့ ငါ့ကိုယ်ငါ တကယ်ရှက်မိတယ်…”

လျိုဝူရွှမ်း ဆံပင်တွေကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ့နှလုံးသားထဲမှာ နောင်တတွေ လျှံထွက်လာသည်။ ခေါင်မိုးပေါ်မှာ ကြာကြာမနေနိုင်တော့ဘဲ စစ်မြေပြင်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုဆီသို့ သူ ဟောက်လိုက်သည် ။

"မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် မင်းဒါကို မင်းဘယ်လို တောင် လုပ်ရဲတာလဲ"

ဒေါသတကြီး အသံတစ်သံ ပြန်ထွက်လာသည်။

"လျိုဝူရွှမ်း မင်းဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ထျန်းရွှမ် ခဏရပ်ကာ လျိုဝူရွှမ်း၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ လှည့်၍ အသံရှင်ကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာက မကျေမနပ် ဖြစ်နေတာ သိသာသည်။

"မင်းကို ထွက်သွားဖို့ ငါပြောထားတယ် မဟုတ်ဘူးလား မင်း အခုဘာပြန်လာလုပ်နေတာလဲ"

"မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် မင်းအတွက် ဒီမင်ထျန်းပုလဲကို ငါတို့ ရှာတွေ့ခဲ့တာ!"

သူ့မျက်လုံးတွေက သွေးတွေထွက်နေပြီး လက်သီးတွေကို ဒေါသထွက်နေတဲ့ ခြင်္သေ့လို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ထားသည်။

"မင်းပြောတာက နတ်ဆိုးတွေအတွက်ပဲလို့ သုံးမယ်တဲ့! အခု ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ဘာလို့ အတင်းအကြပ် သတ်သေခိုင်းနေရတာလဲ"

မုန့်ထျန်းရွှမ် စကားမပြောဘဲ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ သူ့အမူအရာက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုအေးစက်လာကာ သူနှင့် ဆက်ငြင်းခုံမနေတော့ဘဲ အေးတိအေးစက်သာ ပြောလိုက်သည်။

"လျိုဝူရွှမ်း မင်းဘာပြောပြော... ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ဒီနေ့ သေကိုသေရမယ်!"

...

လီချင်းဟဲသည် ကောင်းကင်ကို စိုးရိမ်တကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဆရာ... ကျေးဇူးပြုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို မဖျက်စီးပါနဲ့...."

သူ မှတ်မိသလောက်ဆို ချင်းယန် အရင်က မဖောက်ခွဲဖူးပေ။

သူ့ကိုယ်သူ ဖျက်ဆီးရင် တကယ်သေသွားနိုင်သည်။

ချင်းယန် လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က အဆက်မပြတ် အချောင်ခိုနေခြင်းကြောင့် စိတ်ဆိုးနေဖူးသည်။ သူက ထမင်းစားပြီးတာနဲ့ စာကြည့်တိုက်ထဲတွင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း အနားယူနေတတ်သည်။

ဒါပေမယ့် ချင်းယန်သာ တကယ်ပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့မယ်ဆိုရင် လုံးဝ အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မည်။

"ဆရာ အေးအေးဆေးဆေး နေရမယ် ဆရာ့တပည့်က ဆရာ့ကို အားကိုးရဦးမယ်..."

...

"အငယ်တန်းလေး... အခု မင်းတစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်"

မုန့်ထျန်းရွှမ်သည် သူ့ညာလက်မောင်းကို ကျန်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့ရှေ့က ချင်းယန်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏သတ်ပစ်လိုသော ဆန္ဒကို ဖုံးကွယ်မထားတော့ပေ။ သူ အခုလေးတင်သုံးခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာကြောင့် စွမ်းအင်တွေ အများကြီး ကုန်သွားခဲ့သည်။

နှစ်တစ်ထောင်ကျော် လုံ့လစိုက်ထုတ် စုဆောင်းခဲ့သော မင်ထျန်းပုလဲက ဤနေရာတွင် အလဟဿ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ဒါကြောင့် သူ့နှလုံးသားက အမုန်းတရားတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေ၏။

ချင်းယန် ဒီအကြွေးအတွက် သွေးနဲ့ မဆပ်နိုင်ရင် ဒီအရှက်တရားကို သူ မျိုသိပ်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်ချေ။

"မြေအဓိပတိက အငယ်တန်းလေး.. မင်းတစ်ယောက်တည်းအတွက် ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးက သူတို့ကိုယ်သူတို့ စတေးပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ပြကွက်ကြီး လုပ်သွားတယ်! အခု မင်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေအားလုံး သေသွားပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ အင်္ကျီလက်ထဲမှာ တခြားဘယ်လှည့်ကွက်တွေ ရှိထားသေးလဲ ထုတ်ပြလိုက်တော့! !”

"မင်းမှာ သတ္တိရှိရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖျက်စီးပစ်စမ်းပါ! "

သူ့စကားတွေကို ကြားရတော့ သူနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်က ချင်းယန် လုံးဝ သေချာသည်။ မုန့်ထျန်းရွှမ် လုံးဝ ပြိုလဲကျသွားပြှ။

တကယ်ကြီး မိမိကို ပျက်စီးအောင် ဆွဲဆောင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။

သူရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး။

"ဘာလဲ?"

ချင်းယန် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ပိုက်လျက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ဖျက်ဆီးမှု ငါးကြိမ်လောက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိနေပြီ လုံလောက်တယ်လို့ မခံစားရဘူးလား.. ဆက်လုပ်ချင်သေးတယ်ပေါ့!"

"ကောင်လေး ငါ့တာအိုနှလုံးသားကို ထပ်မနှောင့်ယှက်ဖို့ တွေးတောင် မတွေးနဲ့!"

မုန့်ထျန်းရွှမ် ပြက်ရယ်ပြုကာ သူ၏ ကြယ်စွမ်းအင်များကို ပြန်လည်ပုံသွင်း၍ လက်တစ်ဖက်ကို ခေတ္တပြန်လည် ဖန်တီးလိုက်သည်။ သူက အေးစက်စက်ဖြင့်။

"အခု ငါတို့နှစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်.. မင်းရဲ့ရုန်းကန်နေတဲ့ အကွက်တွေက အလကားပဲ"

မြေအဓိပတိ ၇ယောက် မရှိတော့ခြင်းက မုန့်ထျန်းရွှမ်ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ပို၍ ကြီးမားလာစေခဲ့သည်။ အဓိပတိမဟာမိတ်ပင်လျှင် ဤမျှလောက်သော မြေအဓိပတိများကို စည်းရုံးရန်အတွက် ကြီးမားသောစျေးနှုန်း ပေးရလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ယခုအခါ ပြင်းထန်စွာ အားပျော့သွားပြီ ဖြစ်၏။

"မဆိုးပါဘူး.... တစ်ခေါက်ကို ခုနစ်ခုနဲ့ အရောင်းအဝယ်လုပ်ရတာ တကယ်ကို မှတ်သားစရာ ကောင်းပေမယ့်..."

ထိုအချိန်တွင် ချင်းယန်ကိုကြည့်ရင်း မုန့်ထျန်းရွှမ် အပြုံးက ပိုတောက်ပလာတော့သည်။

"ဘယ်ကို ပြေးနိုင်ဦးမှာလဲ"

သူစကားပြောပြီးတာနဲ့ ဤအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် လျိုဝူရွှမ်း မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ပြီ။ အခု သူသာ ဝင်မစွက်ဖက်ရင် ချင်းယန်လည်း သေချာပေါက် သေလိမ့်မည်။

"မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်! မလုပ်နဲ့!"

သူက ရှေ့ကို လှမ်းပြီး သူတို့ဆီ ပြေးသွားသည်။

တခဏအတွင်း။

ဗုန်း!

အလင်းတန်းကဲ့သို့ ရွေ့လျားနေသော အသံဗလံတစ်ခု ချင်းယန်ဆီသို့ ရောက်ရှိလုနီးနေပြီဖြစ်သည်။

"ဟမ် ငါတို့ ပြန်ရောက်ရင် မင်းကို ငါဖြေရှင်းချက်ပေးမယ်!"

မုန့်ထျန်းရွှမ် အေးစက်စွာ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး ဘယ်လက်ကို မြှောက်ကာ သူ၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရကို ဆွဲထုတ်၍ စက်ဝိုင်းပုံစံအား ညင်သာစွာ ဖန်တီးလိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် စက်ဝိုင်းပုံဆွဲကာ ထောင်တစ်ခု ဖန်တီးပြန်၏။

ချက်ချင်းပင် တန်ခိုးကြီးသော ကြယ်ပွင့်ပြကွက်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ချင်းယန်နှင့် သူ့ကိုယ်သူအပါအဝင် အနီးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တိုက်ခန်းအပေါ်မှ မြင်ကွင်းကို ပိတ်ဆို့ကာ အခြားမည်သူ့ကိုမျှ ဝင်မလာရန် တားဆီးလိုက်သည်။

ဗုန်း!

လျိုဝူရွှမ်း ဧရိယာပြင်ပမှသာ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ အသုံးမဝင်သဖြင့် မဟူရာလေးကို ဖြုတ်ပြီး မြှားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ အသုံးမဝင်သေးချေ။

အလင်းစခရင်က အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အတားအဆီးကို မဖြတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူတို့ကို ရပ်တန့်ဖို့ သူ အော်ဟစ် ကြိုးစားပေမယ့် မီးရောင် ဖန်သားပြင်က သူ့အသံကို မသယ်သွားအောင် တားဆီးထားခဲ့သည်။

စက်ဝိုင်းအတွင်း၌ အသံအားလုံး တိတ်ဆိတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရာ တိုးတိုးလေး တစ်ချက်မှပင် မထိုးဖောက်နိုင်တော့။

"ကောင်းပြီ အခု ငါတို့နှစ်ယောက်ပဲ ရှိတော့တယ်!"

မုန့်ထျန်းရွှမ် မျက်နှာပေါ်က သူ့အပြုံးက ပိုလို့တောင် ရက်စက်လာသည်။

"လာပါ မင်းရဲ့ ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဖျက်စီးရတာကို ကြိုက်ကြတယ်မလား...ငါ မင်းရဲ့ဆန္ဒကို ခွင့်ပြုပေးမယ်"

"ကောင်းပြီ ခင်ဗျားက ဒီလိုလုပ်ချင်နေမှတော့ ကျွန်တော်လည်း ခင်ဗျားဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်"

ချင်းယန်ကလည်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဒါကိုကြားတော့ မုန့်ထျန်းရွှမ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စိတ်မသက်မသာ ခံစားချက်တွေ ဝင်လာတော့၏။

ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဖျက်ဆီးဖို့ တကယ် ကြံစည်နေတာလား?

သူ့ရှေ့ရှိ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် ခုနစ်ဦးသည် ချင်းယန်ကို ကာကွယ်ရန် မိမိကိုယ်ကို စတေးခဲ့ကြသည်၊

ပြီးတော့ သူတို့ရှေ့မှာ ဓားနတ်ဘုရားနဲ့ မြှားနတ်ဘုရားလည်း ရှိသေးသည်။ အခုတော့ ချင်းယန်သည် ထိုကျွမ်းကျင်သူကိုးဦးရဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ အသက်ရှင်နေခဲ့တာဟု ဆိုရမည်။

"ဒီလောက် ကြီးကြီးမားမား ဘဝတွေ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားတာ.... သူ့ကိုယ်သူ ဖျက်ဆီးရဲပါ့မလား"

မုန့်ထျန်းရွှမ် မယုံနိုင်ချေ။ အတင်းအကျပ် ဆက်လုပ်တော့မယ့် အခိုက် တစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရသလို ရုတ်တရက် ရပ်သွားသည်။ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေသည့် ခံစားချက်များက သူ့ကျောရိုးအထက်ကို ပြေးတက်လာသည်။

ရုတ်တရက် အကျပ်အတည်းကြောင့် သူ့လက်က တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း ချင်းယန်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အကြောက်တရား မဟုတ်ကြောင်း ၎င်း၏နောက်ကွယ်ရှိ ကောင်းကင်တစ်ခွင်မှ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လာသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိပ်အယောင်များ နီးကပ်လာနေပြီ။

"အငယ်တန်း ချင်းယန်က!"

ထိုအချိန်တွင် ချင်းယန်သည် ကောင်းကင်သို့ ဂါဝရပြုကာ ခေါင်းလောင်းသံလို အသံကြီးအား ထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။

"အကြီးအကဲ ဦးလေးတို့ အားလုံးကို ဂါဝရပြုပါတယ်"

နှိမ့်ချသောစကားသည် တောင်ပေါ်မှ လှိမ့်ချသကဲ့သို့ မုန့်ထျန်းရွှမ်ရဲ့စိတ်တွေကို လွတ်ထွက်သွားစေပြီး သူ့အမူအရာက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ လည်ပင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရွှေ့ကာ ကောင်းကင်ကို ကြည့်ဖို့ ခေါင်းကို ထိန်းချုပ်လိုက်၏။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လင်းထိန်နေပြီး တိမ်များထက်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အသွင်အပြင် ခုနစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တိမ်ပင်လယ်ပေါ် နင်းလျှောက်လာခဲ့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားများ ဆင်းသက်လာသည့်အလား ကြီးကျယ်ခမ်းနားပေ၏။ များပြားလှသော ဂီတသံနှင့်အတူ သူတို့၏ ရောက်ရှိနေခြင်းသည် တောက်လောင်နေသော မိုးကြိုးများကလည်း လိုက်ပါလာပါသည်။

လက်လှမ်းမမီနိုင်သော စွမ်းအားများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မုန့်ထျန်းရွှမ်၏ နှလုံးမှာ ပြင်းထန်လှသော ခုန်သံကြောင့် ခုန်ထွက်သွားပြီး သူ့မျက်နှာက ချက်ချင်း ဖျော့တော့သွားသည်။

"ဒါတွေက ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေပဲလား"