ဆရာတူအစ်ကို… သူတကယ်ပဲ အဓိပတိနယ်ပယ်မှာ ရှိနေတာလား။

တရားဝင်တပ်ဖွဲ့ဝင်လား။

"အဲဒါ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

ချင်းယန် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ငြင်းလိုက်သည်။ ကြယ်သိုင်းရဲစခန်းက ရဲအလုပ်က အရမ်းပင်ပန်းလှ၏။ သူ နေ့တိုင်း ရှေ့တန်းမှာ ရှိနေရဦးမည်။ ရှဟဲက ဥပမာပဲမလို့ စာကြည့်တိုက်ကို သူ့နည်းသူ့ဟန်ဖြင့် စီမံခန့်ခွဲတာကပဲ ကောင်းလိမ့်မည်။

မဖြစ်နိုင်ဘူး!

"ကျွန်တော် ကြယ်သိုင်းရဲစခန်း ရဲအလုပ်ကို သိပ်စိတ်မဝင်စားပါဘူး"

"ချင်းယန် မင်းနားလည်မှုလွဲနေတာ ငါပြောချင်တာ အဲ့သလိုသဘော မဟုတ်ဘူး"

ဦးစီးချုပ်သည် ချင်းယန်ကိုကြည့်ပြီး အသံတိုးတိုးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ မင်းရဲ့ထင်မြင်ချက်ကို တောင်းဆိုဖို့သက်သက်ပါ ငါမင်းကို အတင်းအကြပ် မလုပ်ပါဘူး... ဌာနက အဓိပတိမဟာမိတ် လက်အောက်မှာ ရှိနေမှာကို စိုးရိမ်နေတယ် ဆိုရင် ငါမင်းကို မြို့တော်က တိုက်ရိုက်အေဂျင်စီ ဒါမှမဟုတ် စောင့်ကြည့်ရေးဗျူရိုလို သူတို့ရဲ့ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ကို ရှောင်ရှားနိုင်မယ့် တခြားဌာနတစ်ခုမှာ တာဝန်ပေးအပ်ဖို့ စီစဉ်ပေးနိုင်ပါတယ်... မင်းရဲ့ အဓိပတိနယ်ပယ် စွမ်းရည်တွေနဲ့ဆို ရာထူး အဆင့်တွေတက်သွားဖို့က ပြဿနာမဟုတ်ဘူး"

သူပြောပြီးတဲ့နောက် ချင်းယန်ကို ဂရုတစိုက်ကြည့်ကာ စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် နှလုံးခုန်နေတော့သည်။ ညနေခင်းလေနုအေးက သူတို့နှစ်ယောက်ကြားကို တိုက်ခတ်လာ၏။

"ဦးစီးချုပ် အဲဒါကို မေ့လိုက်ကြရအောင်"

ဒါပေမယ့် ချင်းယန် ခေါင်းခါပြီး :"ခင်ဗျား ကျနော့်ရဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်ကို သိသင့်တယ် ကျနော်က အေးအေးဆေးဆေး လုပ်ရတာ ကြိုက်တယ် အလုပ်က ထွက်ပြီးရင် ဈေးသွားတယ်... ကျနော့်မြေခွေးနဲ့ လမ်းလျှောက်တယ် ရိုးရှင်းတဲ့ ဘဝကို ဖြတ်သန်းတယ် ကျနော့်မှာ ဘာဝါသနာမှ မရှိဘူး စာကြည့်တိုက်က ကောင်းပါတယ် တခြားဘယ်ကိုမှ သွားစရာ မလိုပါဘူး… တခြား ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတွေကို စဉ်းစားသင့်တယ်”

"အဲ့လိုလား…"

ဒါကိုကြားတော့ ဦးစီးချုပ်ရဲ့မျက်ခုံးတွေ ပြေလျော့သွားတော့သည်။ သူ မအံ့သြပါဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ဒီစကားက စမ်းသပ်မှုတစ်ခုသာသာပါပဲ။

ချင်းယန်၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်ကို ကြည့်လျှင် သူသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သူ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် မည်သည့်တရားဝင် စည်းမျဉ်းများဖြင့် ချုပ်နှောင်ထားခံခြင်းကို နှစ်သက်မည်မဟုတ်။ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာချင်လိမ့်မည်။

"ကောင်းပြီ မင်းရဲ့ရွေးချယ်မှုကို ငါလေးစားပါတယ်...ဒီအဖြစ်အပျက်က ဒီနေ့ အရမ်းပေါက်ကွဲသွားပါပြီ အဲဒါက အွန်လိုင်းမှာလည်း ပျံ့နှံ့နေပြီ မင်းရဲ့ ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း ဂုဏ်သတင်းကို သိသိသာသာ သက်ရောက်မှုရှိစေမှာပါ... လူထုရဲ့ ဒေါသကို ကြားဝင်ဖြေရှင်းပေးဖို့ အလိုရှိပါသလား"

"လူထုရဲ့ ဒေါသလား"

ချင်းယန်သည် မျက်ခုံးတစ်ချက်ပင့်ကာ ခဏလောက် စဉ်းစားနေလိုက်သည်။ အများသူငှာ အော်ဟစ်ခြင်းက နှစ်ဖက်ပါသောဓားသွား ဖြစ်သည်။ ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်ရန် လူထုအမြင်ကို အသုံးပြုခြင်းက နတ်ဆိုးများကို ခြိမ်းခြောက်ခြင်းမျှသာ မဟုတ်ပါ။ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ၎င်းသည် သြဇာကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များကို ဆွဲဆောင်မိနိုင်သည်။

ဤကမ္ဘာကြီးက မရေမတွက်နိုင်သော ရှေးဟောင်းဘီလူးများကို သိုလှောင်ထားပေသည်။ ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း ပေါ်ပေါက်လာရခြင်း အကြောင်းကို မလွဲမသွေ သိချင်ကြလိမ့်မည်။

ဤလူများကြားတွင် ၎င်းတို့သည် အနှစ်ငါးရာကျော်ကြာအောင် တန်ခိုးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များလည်း ဖြစ်နိုင်ချေ မြင့်မားသည်။ သူတို့သာ တကယ်ပြေးလာရင် အဲဒါကလည်း သူ့အတွက် ကြီးမားတဲ့ အမြတ်ဖြစ်မှာပဲ။

အဲဒီကနေ စနစ်ဆီက ဆုလက်ဆောင်များကို တိုက်ရိုက်ခံစားနိုင်သည်။

ဒါကို စဉ်းစားရင်း ချင်းယန် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်မှာ။

“ကောင်းပြီ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီးပြီ ဆိုမှတော့ တခြားသူတွေရဲ့ အတင်းအဖျင်း ပြောစကားတွေကို မကြောက်တော့ဘူး...ပင်ပန်းနေပြီ၊ ခဏလောက် အနားယူပြီး ညစာစားပြီးမှ စကားစမြည် ပြောကြရအောင်"

“ကောင်းပြီ”

ဒါကိုကြားတော့ ဦးစီးချုပ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"အဲဒါဆိုရင် မင်းပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်လိုက်ကြရအောင်... ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှာ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိနေရင် ငါ့ကို တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်လိုက်ပါ"

“ကောင်းပြီ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

လူအိုလီ၊ အခြားသူများနှင့် နောက်ထပ် ပျော်ရွှင်စရာ အနည်းငယ် ဖလှယ်ပြီးနောက် ချင်းယန်သည် လီကျစ်ရွှမ်း၏ အိပ်ရာနိုးချိန်ကို တွက်ချက်ကာ ညွှန်ကြားချက်များပေး၍ တိုက်ခန်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဦးစီးချုပ်၏ စကားများက မှန်ကန်လာသည်။

အွန်လိုင်းတွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ အဖြစ်များက ပြင်းထန်လာကာ လူအများ၏ ထင်မြင်ယူဆချက်က မုန်တိုင်းကို လှုံ့ဆော်ပေးခြင်း၊ ယာဉ်ကြောများပေါ်၌ပင် ပြည့်လျှံလာခြင်း၊ အမှန်တရားနှင့် လိမ်ညာမှု ရောထွေးနေပြီး အမျိုးမျိုးသော ဗီဒီယိုများ ပေါ်ထွက်လာနေပါသည်။

လူကြည့်အများဆုံး ဗီဒီယိုမှာ အမြန် တည်းဖြတ်မှု ဖြစ်သည်။

အစစ်အမှန်က နောက်ခံတေးဂီတဖြင့် တွဲလျက်ရှိ၏။ တရုတ်ရိုးရာ ကြိုးနှင့် လေတူရိယာများ၏ အသံများသည် အဓိပတိနယ်မြေ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် ရှစ်ဦးဆက်တိုက် မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းကြောင့် ရုတ်တရက် လေထဲသို့ ပြည့်သွားကြောင်း ပြသနေပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်းယန်သည် ရွှေရောင်တိမ်များအောက် ရေချိုးကာ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုမရှိ ငြိမ်သက်နေပြီး တိုက်ပွဲကို အေးစက်စွာ ညွှန်ကြားနေခဲ့သည်။

သူ့ဘေးတစ်ဖက်မှာတော့ မုန့်ထျန်းရွှမ်ဟာ သူ့ရဲ့ပြတ်နေတဲ့ လက်မောင်းနဲ့ အရေပြားတွေက ကွာကျနေပြီး သူ့အရင်က ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ဟန်ပန်အမူအရာနဲ့ သိသိသာသာ ကွာခြားသွားကာ ချင်းယန်လက်ထဲက သတ္တုပါးတစ်ခုလို ဖြစ်သွားလေ၏။

ဤဗီဒီယိုကို ကြည့်နေသော အင်တာနက်အသုံးပြုသူများသည် ပူပန်ပြီး ရူးသွပ်နေသော ဆွေးနွေးမှုတစ်ခုတွင် ပါဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"အရမ်းလှတာပဲ... သူက ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ အကြီးဆုံးတပည့် ဖြစ်နေတာ မဆန်းပါဘူး"

"ဒါက ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ တပည့်အကြီးဆုံးလား..သူ့ကို ဒုတိယမျိုးဆက် ဓားနတ်ဘုရားလို့ သတ်မှတ်လို့ရပြီ မဟုတ်လား"

"ဒီလို အဓိပတိနယ်ပယ်မလို့ ပညာရှင်တော်တော်များများက သူ့အတွက် အသေခံဖို့ ဆန္ဒရှိနေကြတာ... တကယ် ကြီးလေးတဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်တစ်ခုပဲကွ!"

"အဓိပတိ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် လွတ်သွားပြီ... ဒုတိယမျိုးဆက် ဓားနတ်ဘုရားက သူ့ကို လိုက်သတ်မှာ သေချာတယ်!"

ခေတ်စားနေသော အကြောင်းအရာများပေါ်တွင် အသစ်ဖွဲ့စည်းထားသော #ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းသည် ကြီးမားသော ဆက်စပ်ပရိသတ် အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာတည်ဆောက်စေခဲ့ပြီး သတင်းက တောမီးလို ကောလာဟလများလည်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

အင်တာနက်ပေါ်တွင် ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းသည် အမာခံပရိတ်သတ် အဖွဲ့ဝင် တစ်သန်းကျော်ကို နားမလည်နိုင်စွာ ရရှိခဲ့သည်။

...

...

အနက်ရောင် အခိုးအငွေ့ထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အရိပ်နှစ်ခုအနက် အရှင်ကျိုထျန်းသည် ဆူပူအုံကြွမှုကို စေ့စေ့ကြည့်ရှု၍ လူစုလူဝေး၏ အော်ဟစ်သံကို နားထောင်နေတော်မူ၏။ သူ၏ အနက်ရောင် ၀တ်ရုံသည် လေထဲတွင် လွင့်နေကာ သူ့မျက်နှာမှာ မှုန်ဝါးဝါးနဲ့ အတွေးနက်နေပုံရသည်။

ဒီစုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးနောက် သူသည် ကျန်းဟိုင် ဒေသရှိ အမြင့်ဆုံးပါဝါအပေါ် အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိလာခဲ့သည်။ တကယ်ကြောက်စရာ ကောင်းပေ၏။

အဓိပတိနယ်ပယ်မှ ပညာရှင်ဆယ့်လေးဦး အပြည့်အဝ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ကျန်းဟိုင်မှာ ဒီလောက်ထိများတဲ့ အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီး ပုန်းနေမယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားဘူး... ကံကောင်းစွာနဲ့ အဲဒီလူမိုက် မုန့်ထျန်းရွှမ်က ငါတို့အတွက် လမ်းစရှာပေးခဲ့တယ်..."

"အရှင်လူကြီးမင်း... ဘယ်အချိန် အကွက်ရွှေ့ရမလဲ"

သူ့လက်အောက်ငယ်သားက ချင်းယန်ကို စူးစိုက်စိုက်ကြည့်ကာ အရှင်ကျိုထျန်းဘက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ တပည့်ကြီး ပေါ်လာပြီ... သူတို့ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတွေလည်း အခုလေးတင် ထွက်ခွာသွားကြပြီ... အခုက လှုပ်ရှားဖို့ အချိန်ကောင်းပဲ! ကျနော်တို့ လှုပ်ရှားကြမလား?"

အရှင်ကျိုထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ ထိုအခိုက် လွန်ခဲ့သော အခိုက်အတန့်က မြင်ကွင်းတစ်ခု သူ့စိတ်ထဲတွင် မထင်မှတ်ဘဲ လက်ကနဲ ဖြစ်သွားလေသည်။ အဓိပတိနယ်ပယ် ၁၄ပါး ပေါ်လာပြီး အရူးများကဲ့သို့ မဆုတ်မနစ် ဗုံးကြဲပစ်တာကြောင့် ကောင်းကင်အဓိပတိ မုန့်ထျန်းရွှမ်ကို သတ်လုနီးပါးပင် ဖြစ်သည်။

အခု သူတို့ကို ထပ်ပြီး နှိုးဆော်ခိုင်းနေတာလား။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး !"

အရှင်ကျိုထျန်း၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားသည်။

"မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ?! ငါ့ကို သေစေချင်တာလား?"

ဗုန်း!

သားရဲနတ်အရှင်ဂိုဏ်းမှ နတ်ဆိုးခမျာ ပါးစပ်နှင့်နှာခေါင်းတို့မှ သွေးများစီးကျလာကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

သူသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းပေါင်းများစွာ ပျံသန်းကာ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်စဉ် မျက်နှာတွင် ကြောက်လန့်မှုများဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် အရှင် ကျွန်တော်မှားမှန်း သိပါပြီ နောက်တစ်ခါ ထပ်မလုပ်တော့ပါဘူး"

"အရူး!"

အရှင်ကျိုထျန်း ဒေါသတကြီးနဲ့ ဟောက်လိုက်သည်။

"အစီအစဥ် ပြောင်းပြီးပြီ... အကုန်လုံးကို ဖျက်လိုက်တော့"

...

...

...

အခန်းတွင်း၌ ညနေခင်းလေနုအေးက အဖြူရောင်ပိတ်စများကို လွင့်လူး တိုက်ခတ်သွားသည်။

"ဟမ်..."

သူမ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် လီကျစ်ရွှမ်း၏ မျက်တောင်များ အနည်းငယ် လွင့်သွားသည်။ လရောင်သည် ပြတင်းပေါက်မှ ဖြတ်၍ ဖြာကျနေသော သူမ၏ နူးညံ့သော မျက်နှာကို တောက်ပနေစေ၏။

သူ့ဘေးမှာတော့ လူအိုလီနဲ့ တခြားသူတွေ ရပ်နေကြသည်။

"ရွှမ်းရွှမ်း... နောက်ဆုံးတော့ နင်နိုးလာပြီ!"

လီချင်းဟဲ သူမခေါင်းကို ခါလိုက်သည်။

"ဆရာ့ခွန်အားက လွန်လွန်းတယ်! နာနေသေးလား... သူနင့်ကို အကြာကြီး အိပ်ခိုင်းပစ်တာပဲ"

"အိုး..."

လီကျစ်ရွှမ်း ခေါင်းကို တင်းတင်းဆုပ်ထားကာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုမှ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ရင်း။

"နင်တို့အားလုံး ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"

လီကျစ်ရွှမ်း ခေါင်းကို တင်းတင်းဆုပ်ထားရင်း : "စောင့်နေတာ ကြာပြီလား"

"မကြာပါဘူး"

လီချင်းဟဲ တိုးတိုးလေးပြောပြီး သူ့မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် သူက တကယ်ကို တိကျပါတယ်... သူက နင် ဒီည 7:20 မှာ အိပ်ရာက နိုးမယ်လို့ ပြောတယ်... တကယ်လည်း အချိန်မှန်တယ်"

"ရွှမ်းရွှမ်း မင်းဘယ်လိုနေလဲ"

လူအိုလီကလည်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တိုးလာသည်။

“တစ်နေရာရာက မသက်မသာဖြစ်တာ ရှိလား”

"ဟမ့် နည်းနည်းမူးနေတယ်"

လီကျစ်ရွှမ်း ပြတင်းပေါက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ညရောက်နေပြီ။ သတိမလစ်ခင်က မွန်းတည့်ချိန် ရောက်နေပြီဆိုတာ သူမ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေပါသေးသည်။

ဘာဖြစ်တာလဲ?

ညနေစောင်းနေပြီလား။

လီကျစ်ရွှမ်း၏ လှပသော မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသောအခါတွင် သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးသွားသည်။ စိတ်ထဲတွင် မှတ်ဥာဏ်တစ်ခု လင်းလက်သွားတဲ့အခိုက် သူမ ထိုတိုက်ခန်းအနားမှာ ရှိနေခဲ့ကြောင်း သတိရသွား၏။

"ဂိုဏ်းက သက်ကြီးရွယ်အိုတွေ ဘယ်မှာလဲ... ဦးလေးတွေ ဘယ်မှာလဲ"

"အိုး မဟုတ်ဘူး!"

သူမ သဘောပေါက်တော့ ထထိုင်ပြီး စစ်မြေပြင်ကို ပြေးဖို့ အဆင်သင့် ပြင်လိုက်သည်။

"ဘယ်သွားမလို့လဲ"

လီချင်းဟဲ သူမလက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"မပြေးနဲ့... တိုက်ပွဲက ပြီးတာ ကြာနေပြီ"

လီကျစ်ရွှမ်း အေးခဲသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ပြီးသွားပြီလား?"

"အင်း ပြီးပြီ"

လီချင်းဟဲ လိမ်ညာဖို့ကြိုးစားရင်း အပြစ်ရှိစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ည 7 နာရီအထိ နင်သတိလစ်သွားတာ... မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်နဲ့ တိုက်ပွဲကပြီးတာ ကြာပြီ... "

"ပြီးတော့ရော ရလဒ်ကရော?"

လီကျစ်ရွှမ်း လန့်ဖျပ်သွားပြီး ကုတင်ပေါ်မှ လဲကျလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သူမ ခြေထောက်များကို ပွေ့ဖက်ကာ ဘောလုံးလေးလို ကွေးရင်း။

"ပြောလေ... အကြီးအကဲ ဦးလေးနဲ့ ဆရာဦးငယ်လေးတွေ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဖျက်ဆီးခဲ့တာလား...?"

"သူတို့...ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဖျက်စီးလိုက်တာ"

လီချင်းဟဲ ခပ်တိုးတိုးပြောရင်း သူ့ဝမ်းကွဲညီမနှင့် မျက်လုံးချင်းမဆုံမိစေရန် ခေါင်းကို လှည့်ကာ အပြစ်ရှိစိတ်ဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"နင် သတိလစ်သွားတော့ ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းက အဓိပတိ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကို တွန်းလှန်ဖို့ စုစုပေါင်း အဓိပတိနယ်ပယ် ၁၄ယောက်ကို စေလွှတ်ခဲ့တယ်... သူတို့ထဲမှာ ၈ယောက်က တိုက်ပွဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့တယ်...."

"အကြီးအကဲ ဦးလေး ရှစ်ယောက်တောင်?... အဲဒီ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကြီးကရော...?"

လီကျစ်ရွှမ်း ညည်းညူရင်း တစ်ချက် မော့ကြည့်လိုက်တဲ့အခိုက် မျက်ဝန်းထဲက မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။

"ဟမ့်! အရှက်ကင်းမဲ့တဲ့ လူဆိုးကောင် မုန့်ထျန်းရွှမ်! ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေအားလုံးက သူ့ကို ဖုန်မှုန့်တွေဖြစ်အောင် ဖြိုခွဲပစ်လိုက်ရတယ်!"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူအိုလီက အံကြိတ်ကာ ဒေါသတကြီး ဝင်ဟစ်အော်လိုက်ပြီး :"ဒါပေမယ့် အဲဒီစက်ဆုပ်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်က အသက်ရှင်နေသေးတယ် ဒါပေမယ့် မိတ်ဆွေလေးချင်းရဲ့ ခွန်အားက ထူးထူးခြားခြားပါပဲ... သူက ဒီတိုက်ပွဲမှာ အရေးကြီးတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ခဲ့ပြီး အခြေအနေကို အပြည့်အဝ ထိန်းညှိပေးခဲ့တယ်"

"ဆရာတူအစ်ကို?"

လီကျစ်ရွှမ်း ဒါကိုကြားတော့ ထိတ်လန့်သွားသည်။

"သူက ဂိုဏ်းဆရာ မဟုတ်ဘူးလား ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ..."

"ဟဲဟဲ ရွှမ်းရွှမ်း... မင်းက မူးလဲသွားတာဆိုတော့ မင်းမသိတာက သာမာန်ပါပဲ"

အဘိုးကြီးလီသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ဖြူဖြူများကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ရင်း ပြုံးကာ

"မင်းရဲ့ ဆရာတူ အစ်ကိုလည်း ရိုးရှင်းတဲ့လူတော့ မဟုတ်ဘူး.... သူက အဓိပတိနယ်ပယ် ရောက်နေပြီ!"

"!!!"

လီကျစ်ရွှမ်း၏ မျက်လုံးလေးများ ပြူးကျယ်သွားကာ လူအိုလီကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေသည်။

"အဓိပတိ နယ်ပယ်! ဆရာ ကျွန်မကို လိမ်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား!"

ချင်းယန်၏အသက်ကို သူမ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေသည်..။

သူမထက် အနည်းငယ်သာ အသက်ကြီးပုံရသည်။

သူတကယ်ပဲ အဓိပတိနယ်ပယ်က ကျွမ်းကျင်သူလား။

"အသက်က အရာအားလုံးကို တိုင်းတာလို့ရတာမဟုတ်ဘူး"

လူအိုလီက သက်ပြင်းချပြီး: "အစကတော့ မယုံဘူး ဒါပေမယ့် အခု မိတ်ဆွေလေးချင်းရဲ့ အရည်အချင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ ဒီအချက်ကို လက်ခံလိုက်ရတာပဲ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အဓိပတိ နယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီ... ဒီလိုအရည်အချင်းမျိုးနဲ့ ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေက သူ့ကို ကာကွယ်ဖို့ အသက်အန္တရာယ် စွန့်စားကြတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး”

သူစကားပြောနေစဉ် လီကျစ်ရွှမ်းကို ကြည့်နေ၏။

"နေ့ခင်းဘက်တုန်းက ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲရှစ်ယောက်က မုန့်ထျန်းရွှမ်ကို သတိလစ်မေ့မြောသွားအောင် ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်တယ်...ကျေနပ်စရာကောင်းတဲ့ အောင်ပွဲပဲ!"

“ဆရာတူဦးလေးတွေ သွားကြပြီ…”

ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်က ကြယ်ရောင်စုံနေသော ကောင်းကင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း လီကျစ်ရွှမ်း၏ မျက်လုံးများ ပျော့ပြောင်းသွားသည်။ လေပြည်သည် အဖြူရောင် ကုလားကာကို ရိုက်ခတ်သွားရာ အပြင်ဘက်က ကြယ်ရှစ်ပွင့် လင်းလက်နေသော နဂါးငွေ့တန်းကဲ့သို့ အလင်းတစ်ခုကိုပင် ယောင်ဝါးဝါး မြင်နေရသယောင်။

“လူကြီးမင်းတို့ ငြိမ်းချမ်းကြပါစေ”