← Chapters

ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းအား ပေါင်းစည်းခြင်း နှင့် ကောင်းကင်ဘုံဓားကျမ်း - သဏ္ဍာန်ဖော်ခြင်းကဏ္ဍ

Vol. 3 Ch. 30

ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းအား ပေါင်းစည်းခြင်း နှင့် ကောင်းကင်ဘုံဓားကျမ်း - သဏ္ဍာန်ဖော်ခြင်းကဏ္ဍ

Vol. 3 Ch. 30

အကြီးအကဲ ကျန်း၏ဦးဆောင်မှုအောက်တွင်ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်းမှ 'လွတ်မြောက်ခြင်းအဆင့်' နောက်ဆုံးအဆင့်ရှိသော အကြီးအကဲငါးဦးသည် အမှောင်မြူခိုးများကို ဖြတ်ကျော်ကာ သူရိယဓားဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူရိယဓားဂိုဏ်းသည် အခြေအနေမကောင်းလှပေ။

ကျန်ရှိနေသော အကြီးအကဲနှစ်ဦးသည် 'လွတ်မြောက်ခြင်းအဆင့်' တွင်သာ ရှိကြပြီး ပြန်လည်ခေါ်ယူခံထားရသူများ ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲငါးဦးကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိကြပေ။

အကြီးအကဲငါးဦး ရောက်ရှိလာသည်နှင့် သူရိယဓားဂိုဏ်းသည် ချက်ချင်း သိမ်းပိုက်ခံလိုက်ရသည်။

အမှောင်မြူခိုးများအတွင်း ကျင့်သုံးသော စည်းမျဉ်းများသည် အမှန်တကယ်တော့ အနည်းငယ် ရက်စက်ပါသည်။

သူရိယဓားဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများနှင့် တာဝန်ရှိသူများဖြစ်သော တပည့်အချို့ကိုပင် ကွပ်မျက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသောသူများမှာ သူရိယဓားဂိုဏ်းအတွင်း မည်သည့်အာဏာမှ မရှိသော သာမန်တပည့်များသာ ဖြစ်သည်။

အခြေခံအားဖြင့် သူတို့သည် ပုန်ကန်လိုစိတ် ရှိလျှင်ပင် မည်သည့်အရာမျှ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမရှိသူများ ဖြစ်သည်။

ဤလူများကို သွေးသစ်များအဖြစ် ဆက်ဆံမည် ဖြစ်သည်။

သူတို့ကို တိတ်တဆိတ်အကဲဖြတ်ပြီးမှ ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်းသို့ ဝင်ခွင့်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲအချို့သည် သူရိယရုပ်တုရှေ့တွင် ရပ်နေကြသည်။

သူရိယရုပ်တုသည် ကြီးမားသော နေမင်းကြီးတစ်ခုကို နတ်ဓားတစ်ချောင်းက ထိုးဖောက်ထားသည့် ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။

"ဟမ်..."

ရုတ်တရက် အကြီးအကဲ ကျန်း သည် ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ပြုလိုက်လေ၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ကျန်း..." အကြီးအကဲ ကျန်း ဘေးနားရှိ အခြားအကြီးအကဲများက သူ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်က ကျုပ်ဒီကို ရောက်တုန်းက ဒီရုပ်တုပေါ်မှာ ဓားနဲ့လုပ်ထားသလို အက်ကြောင်းတစ်ခု ရှိနေတာ ကျုပ် မှတ်မိတယ်။ အခု ဘာလို့ ပျောက်သွားတာလဲ။ ဒီရုပ်တုက သူ့အလိုလို ပြန်ကောင်းနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိနေတာများလား..."

အကြီးအကဲ ကျန်း၏ မျက်နှာတွင် သံသယများ ပေါ်နေသည်။

သူ ဤကဲ့သို့ မှားယွင်းမှုမျိုးကိုမှတ်မိနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ထိုအက်ကြောင်းသည် သူရိယဓားဂိုဏ်း၏ပါရမီရှင်များကို ဓားဖြင့်သတ်ဖြတ်ခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု ဆိုကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ပျောက်သွားတာလဲ။

"ဘာ...ပျောက်သွားတယ် ဟုတ်လား..."

အကြီးအကဲများသည် အကြီးအကဲ ကျန်း ပြောသည့်စကားကို အတည်ပြုခိုင်းကြသည်။

အကြီးအကဲ ကျန်းသည် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို လိမ်ညာမည် မဟုတ်ကြောင်း သိထားကြသဖြင့် သူတို့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိကြသည်။

သူတို့ ရုပ်တုရှေ့တွင် ရပ်နေကြသည်။

"ဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ ရုပ်တု ပျက်စီးသွားတာကို ကျွန်တော် တစ်ခါ မြင်ဖူးတယ်။ အဲဒီလိုဖြစ်ရင် ပတ်ဝန်းကျင်က အမှောင်မြူခိုးတွေ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လာတယ်။ရုပ်တုတွေက ဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေလိုပဲ။ ရုပ်တု ပြိုကျရင် ဂိုဏ်းကို အမှောင်မြူခိုးတွေ ချက်ချင်း ဝါးမျိုသွားလိမ့်မယ်။ ရုပ်တုက အမှောင်မြူခိုးတွေကို ကာကွယ်နိုင်တယ်... နတ်ဆိုးတွေရဲ့ သွေးက အမှောင်မြူခိုးတွေကို ကာကွယ်နိုင်တယ်... သက်ရှိတွေရဲ့ သွေးကိုတော့ နယ်မြေချဲ့ထွင်ဖို့ သုံးတယ်..."

"ဒီရုပ်တုတွေမှာ ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဖုံးကွယ်ထားပုံရတယ်..."

အကြီးအကဲများသည် အချက်အလက်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ စဉ်းစားလိုက်ကြသည်။

"ရုပ်တုနှစ်ခုလုံးကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို ထိန်းချုပ်နိုင်မလဲ"

"နေပါဦး ကျုပ်သိပြီ။ ပင်မမျိုးဆက် တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ သွေး"

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရဲ့တပည့်တစ်ယောက်ယောက်ကို သွေးစက်ချခိုင်းကြည့်ရအောင် မြန်မြန် စမ်းကြည့်ကြ"

အကြီးအကဲများသည် အမှောင်မြူခိုးများအတွင်း လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို သိရှိလိုက်ပြီဟု ခံစားရသဖြင့် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

အရိုးသားဆုံး ပြောရလျှင် အမှောင်မြူခိုးများအတွင်း ရှိနေခြင်း၏အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံးအရာမှာ အရာအားလုံးသည် မသိနားမလည်သော အခြေအနေ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

နတ်ဆိုးများ ပြည့်နှက်နေသော နေရာတွင် မျက်လုံးစည်းထားပြီး လမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ပင်မမျိုးဆက်...

အကြီးအကဲ ကျန်း၏မျက်လုံးများတွင် မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အဲဒီလိုဆိုရင် သူ စမ်းသပ်ချင်တဲ့ အရာတစ်ခု ရှိနေတာနဲ့ အတော်ပဲ။

သူ လက်များကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်သည်။

သူ့လက်ဖဝါးထဲတွင် နက်နဲသော အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝတ်ရုံအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော အကြီးအကဲ ကျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယင်နေသည်။

ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နည်းစနစ်ကို ယခုအချိန်တွင် ထုတ်သုံးရန် သူ အလွန်ပင်ပန်းနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

'မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ'

'ငါ့ကို လွှတ်ပေး ဒါ ဘာနည်းစနစ်လဲ ငါ... ငါ သေသွားပြီ မဟုတ်လား...'

ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲ ကျန်း တစ်ဦးတည်းသာ ကြားနိုင်သော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

'ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ ငါ့ကို ဒီကနေ လွှတ်ပေး'

၎င်းသည် စွမ်းအားအဆင့် မနိမ့်သော သူရိယဓားဂိုဏ်း၏အဆင့်မြင့်တပည့်တစ်ဦး၏တစ်ခုတည်းသော ကျန်ရစ်သော ဝိညာဉ်အပိုင်းအစ ဖြစ်သည်။

သူသည် 'လွတ်မြောက်ခြင်းအဆင့်' အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိခဲ့ပြီး အရာများစွာကို သိရှိထားသင့်သည်။

"တိတ်စမ်း..." အကြီးအကဲ ကျန်း၏ မျက်နှာထား လေးနက်နေသည်။

ဒါက ဝိညာဉ်များကို စစ်ဆေးမေးမြန်းသည့် နည်းစနစ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ဤသူသည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပါရမီရှင်ကို မြင်ဖူးခဲ့လိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် အချို့အရာများကို အတည်ပြုရန်အတွက် သူ၏ ဝိညာဉ်အပိုင်းအစတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအရာသည် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိဟု သူခံစားရသော်လည်း သူ့ရင်ထဲတွင် အမြဲရှိနေသော ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်တစ်ခုက သူ့ကို တွန်းအားပေးနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဂိုဏ်း၏ ပင်မမျိုးဆက် အမွေဆက်ခံသူဖြစ်ပြီး တစ်နေ့ကုန် ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေနေသော ငါးဆာနူရှန်းချန်ကောကို ခေါ်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲတို့... ဘာကိစ္စ ရှိလို့ ကျွန်တော့်ကို ခေါ်တာလဲ ခင်ဗျာ" ရှန်းချန်ကော အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး နှိမ့်ချခြင်း မရှိသလို မောက်မာခြင်းလည်း မရှိသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အကြီးအကဲများ သူ့ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

ဒီကောင်လေး...

ဘာလို့ သူ့ဆီမှာ တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားသလို ခံစားနေရတာလဲ။

ယခု သူ့အမူအရာသည် သူတို့ကို အလွန် ကျေနပ်စေသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူတို့အားလုံး ယခင်က ရှန်းချန်ကောအပေါ် အနည်းငယ်အမြင်ကွဲပြားမှုရှိခဲ့ကြပြီး ယခုအခါ သူသည် လူသားတိုင်းကဲ့သို့ အနည်းငယ် ရင့်ကျက်လာခြင်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

အကြီးအကဲများသည် သူတို့၏မုတ်ဆိတ်များကို သပ်လိုက်ပြီး စိတ်သက်သာရာ ရသွားသကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"မင်း ဂိုဏ်းအတွက် အကျိုးပြုဖို့ ဆန္ဒရှိလား"

"ဒါပေါ့... ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိတာပေါ့။ ဂိုဏ်းရဲ့ ပင်မမျိုးဆက် တပည့်ဖြစ်ပေမဲ့ ဂိုဏ်းအတွက် ဘာမှ အကျိုးမပြုခဲ့ဖူးလို့ ကျွန်တော် အမြဲ အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရတာ။ အခွင့်အရေးသာ ပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်တာဝန်ကို ကျေပွန်ဖို့ အကြိမ်တစ်ထောင် သေရရင်တောင် ဝန်မလေးပါဘူး..." ရှန်းချန်ကော ရင်ဘတ်ကို ထုလိုက်သည်။

အကြီးအကဲများသည် အလွန် ကျေနပ်အားရသွားပြီး ရှန်းချန်ကော၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ကြသည်။

"မင်းရဲ့ သွေးတချို့ ငါတို့ကို ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်..."

"သွေး..."

ရှန်းချန်ကော ခဏတာ ကြောင်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် အကြီးအကဲများ၏ မျက်နှာများ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

သူသည် သူ့ပခုံးကို ပုတ်နေသော လက်ကို ဆွဲဖယ်လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်သလို ပစ်ချလိုက်သည်။

"သြော်... ကျွန်တော် ရုတ်တရက် သတိရလိုက်တယ်။ ဂျူနီယာညီမလေးနဲ့ လမင်းကြီး အတူတူ ကြည့်ဖို့ ချိန်းထားတာ ရှိတယ်။ အခုပဲ သွားလိုက်ပါဦးမယ်..." သူ ပြောလိုက်သည်။

ရှန်းချန်ကော လှည့်ထွက်ပြီး ထွက်ပြေးသွားသည်။

ဒီအဘိုးကြီးတွေ ဘာတွေ တွေးနေကြတာလဲ။

သူတို့က ငါ့သွေးကို လိုချင်တာလား။

ငါ မင်းတို့အားလုံးကို တိုက်ခိုက်ပြီး လှဲသိပ်ပစ်လိုက်ရမလား။

ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲများ၏ မျက်နှာသည် မီးသွေးကဲ့သို့ မည်းမှောင်သွားသည်။

ဘုရားရေ

ဒီကောင်စုတ်လေး

ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲ ကျန်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး အကြီးအကဲငါးဦးကို ကစားနေသော ရှန်းချန်ကောကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် နက်နဲသော အလင်းရောင်ကို ကိုင်ထားသည့် လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်သည်။

၎င်းသည် ဝိညာဉ် အပိုင်းအစတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"မင်း သူ့ကို မှတ်မိလား"

ဝိညာဉ်အပိုင်းအစ ခဏတာ ကြောင်သွားသည်။

မှိန်ဖျော့သော မိုးကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းပြီး အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် ပုံရိပ်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ဝါးတားတား ကောင်းကင်အလင်းရောင်အောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ထိုပုံရိပ်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး နက်နဲနေသည်။

ထိုချောမောသော မျက်နှာသည် အကြီးအကဲများကို အနည်းငယ် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

သို့သော် ဤဝိညာဉ်အပိုင်းအစ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိုပုံရိပ်သည် ဧရာမ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ရုတ်တရက်...

ဝိညာဉ်အပိုင်းအစသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ အကြီးအကဲ ကျန်း၏ အသိစိတ်ပင်လယ် အတွင်း၌ ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။

အကြီးအကဲ ကျန်း၏ မျက်ဝန်းများ ကျုံ့သွားသည်။

သူ့မျက်နှာ အလွန်ဆိုးရွားသွားပြီး ဖြူဖျော့သွားလေသည်။

ဘာဖြစ်သွားတာလဲ

ဘာလို့ အဲဒီဝိညာဉ်အပိုင်းအစက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားတာလဲ။

နက်နဲပြီး ကြီးမားတဲ့ ပြင်ပစွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်

သူ တံတွေးမြိုချလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းမှ အမြဲတမ်း အထင်သေးခံခဲ့ရသော လူငယ်ကို ကြောက်ရွံ့သော မျက်လုံးများဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ရှန်းချန်ကောသည် နက်နဲလွန်းသည်ဟု ခံစားရခြင်းက သူ့ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်မှုကို ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

ရှန်းချန်ကော အကြီးအကဲ ကျန်းကို ထူးဆန်းသလို ကြည့်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ ကျန်း... ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို အဲဒီလို စိုက်ကြည့်နေတာလဲ။ ကျွန်တော့်မျက်နှာမှာ အညစ်အကြေး ပေနေလို့လား" ဟု သူ မေးလိုက်သည်။

"အဟမ်း... အဟမ်း... ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး..."

အကြီးအကဲ ကျန်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

အကြီးအကဲ ကျန်းသည် ရှက်ရွံ့သကဲ့သို့ အလျင်အမြန် လက်ကာပြလိုက်သည်။

ရှန်းချန်ကော ပြုံးလိုက်သည်။

"ချန်ကော... မြန်မြန် စမ်းကြည့်လိုက်။ အောင်မြင်ရင် ဂုဏ်ပြုမှုအားလုံး မင်းနဲ့ပဲ ဆိုင်တယ်"

"ဟုတ်တယ် ရုပ်တုပေါ်ကို မင်းသွေး စက်ချလိုက်။ အံ့ဖွယ်အရာတွေ ဖြစ်လာမလားဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့"

ရှန်းချန်ကော သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ လက်ချောင်းကို တောက်လိုက်သည်။

သွေးတစ်စက် ချက်ချင်းပင် သူရိယရုပ်တုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူရိယရုပ်တုသည် တောက်ပသော အနီရောင်သွေးကို ချက်ချင်း စုပ်ယူလိုက်သည်။

ဘုန်း..

သူရိယဓားဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

အကြီးအကဲများ၏မျက်ဝန်းများ ကျုံ့သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြသည်။

"အောင်မြင်တယ်"

ဝူး...

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်မြူခိုးများသည် ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်နေပြီး လျင်မြန်စွာလည်ပတ်နေသော ကြီးမားသော အမည်းရောင် စက်ဝိုင်းခြမ်းအဖုံးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

သိသာထင်ရှားသော အပြောင်းအလဲ မရှိသော်လည်း သူရိယဓားဂိုဏ်းရှိ လူတိုင်းသည် ကမ္ဘာကြီး လည်ပတ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ..."

သူရိယဓားဂိုဏ်း၏ ရုပ်တု ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောင်းလဲလာသည်။ ကျောက်စအချို့ ကွာကျလာသည်။

ထိုအချိန်တွင် မမြင်ရသော ဓားတစ်လက်သည် ရုပ်တုကို ရူးသွပ်စွာ ပုံဖော်ထုဆစ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဝူး...

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ရှန်းချန်ကော အပါအဝင် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။

သူရိယဓားဂိုဏ်း၏ ရုပ်တုသည် ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်း၏ဓားသခင်ရုပ်တု ဖြစ်သွားသောကြောင့် သူတို့ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ရှန်းချန်ကော ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။

[ ချက်အင်ဝင်သည် ]

[ ချက်အင်ဝင်ခြင်း အောင်မြင်သည် +၁ ]

[ ရရှိသောဆုလာဘ်- ကောင်းကင်ဘုံဓားကျမ်း - သဏ္ဍာန်ဖော်ခြင်းကဏ္ဍ ]

ရှန်းချန်ကော တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားပုံရသည်။

ပင်မမျိုးဆက် သွေးတစ်စက်သည် ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်း၏သင်္ကေတဖြစ်သော ဒုတိယမြောက် ဓားသခင်ရုပ်တုကို ရရှိစေခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းကို သိမ်းပိုက်လိုက်သောအခါ သူတို့၏ရုပ်တု ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။

တစ်ခုခု ရှင်းလင်းသွားသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် အပြင်ဘက်ရှိ အမှောင်မြူခိုးများ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ အမှောင်မြူခိုးများ တဖြည်းဖြည်း ပါးလာသည်။

ဝူး...

ပုံရိပ်တစ်ခု အမှောင်မြူခိုးများကို ဖြိုခွင်းပြီး သူတို့ရှိရာသို့ လျှောက်လာသည်။

"သစ္စာဖောက်... မင်း ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ"

ကျန်းစန်းကျန့်သည် သံသယဖြင့် ရပ်နေသော ရှန်းချန်ကောကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ သူရိယဓားဂိုဏ်းကို သွားကြတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

စာစဉ် ၃ပြီး#

All Chapters