မြူခိုးသမုဒ္ဒရာဟု ခေါ်ဆိုရသောအရာ

ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသည် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းကို ဆိုလိုပြီး ရှန်းချန်ကောသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းနည်းစနစ် ကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ဘုံဓားကျမ်း ကို အခြေခံအဖြစ်အသုံးပြု၍ သူသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အရိုးခေါင်း၏ ပင်မကိုယ်ခန္ဓာကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။

အရိုးခေါင်း၏ပင်မကိုယ်ခန္ဓာ မျက်နှာသည် အနည်းငယ်ကြောက်ရွံ့နေသကဲ့သို့ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေပုံရသည်။

"သူက အရမ်းအကျဉ်းတန်တာပဲ"

ရှန်းချန်ကော၏နောက်ကွယ်မှ လင်းချင်းရှန်၏ သာယာသောအသံသည် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူမသည် စိတ်ထဲတွင် မခံချိမခံသာ နှာမှုတ်လိုက်မိသည်။

တတ်ယောင်ကား နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီးနှင့် ရုပ်ရည်အားဖြင့် ဘယ်လို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။

"မင်း... မင်း... မင်း ငါ မင်းကို သတ်ပစ်ချင်တယ်..."

"အာ..ငါတို့ အချင်းချင်း ဆွေးနွေးလို့ ရပါတယ်" ဟု အရိုးခေါင်းလေးက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ့လည်ပင်းရှေ့ရှိ ဓားသုံးလက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ တွန်းဖယ်လိုက်သည်။

"နတ်မင်းဆက်နဲ့ ဘာဆိုင်လဲ" ရှန်းချန်ကော မေးလိုက်သည်။

"နတ်မင်းဆက်က... အဟမ်း အဟမ်း။ ဓားမဆွဲပါနဲ့။ နတ်မင်းဆက်က မြူခိုးသမုဒ္ဒရာ ရဲ့ ဗဟိုမှာ တည်ရှိပါတယ်။ အထွတ်အထိပ်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး ရာစုနှစ်တစ်ခုခန့်က မြူခိုးသမုဒ္ဒရာ ထဲကို ဆင်းသက်လာခဲ့တဲ့ ဧရာမ သတ္တဝါကြီး နှစ်ကောင်ထဲက တစ်ကောင်ပါ"

"ခဏ... အမှောင်မြူခိုးတွေက သုံးနှစ်လောက်ကမှ စတင်လာတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ရှန်းချန်ကော အရိုးခေါင်းကို အနည်းငယ် ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"မြူခိုးက ဒီကို မတော်တဆ ပျံ့နှံ့လာတာပဲ... စစ်မှန်တဲ့ မြူခိုးသမုဒ္ဒရာ ကတော့ ရာစုနှစ်တစ်ခုကတည်းက မွေးဖွားခဲ့တာ။ အဲဒီတုန်းက ဒီဘုံဟာ အလင်းရောင် ကင်းမဲ့သွားခဲ့တယ်..." ဟု အရိုးခေါင်းက ရှင်းပြသည်။

"မြူခိုးသမုဒ္ဒရာ ဆိုတာ တကယ်တော့ ဘာလဲ" ရှန်းချန်ကော မေးလိုက်သည်။

အရိုးခေါင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"ငါလည်း မသိဘူး" ဟု နောက်ဆုံးတွင် ပြန်ဖြေသည်။

"မင်းက နတ်မင်းဆက်ရဲ့ ပထမဆုံး သခင် ဒါမှမဟုတ် အဲလိုမျိုး မဟုတ်ဘူးလား"

"ငါ လိမ်ပြောတာ" ဟု ၎င်းက ဆိုသည်။

"ဒါဆို မင်း သေနိုင်ပြီ ထင်တယ်"

"မြူခိုးသမုဒ္ဒရာက အရမ်းထူးဆန်းတဲ့ အရာဝတ္ထုတစ်ခုပါ။ဒါပေမဲ့ မြူခိုးသမုဒ္ဒရာ နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကောလာဟလတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ တချို့က မြူခိုးသမုဒ္ဒရာ ဟာ ကမ္ဘာကြီးကိုယ်တိုင်ကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုနဲ့ ဆင်တူတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ သက်ရှိတွေအတွက် သွားလို့မရတဲ့ နေရာဖြစ်တဲ့အတွက် ငါတို့အားလုံး တကယ်တော့ သေနေကြပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေက ရှင်းပြမရတဲ့ ပုံစံတစ်ခုနဲ့ ကျန်ရှိနေတယ်။ ငါတို့အားလုံးက ဝိညာဉ်တွေဖြစ်ပြီး ဒီနေရာမှာ စုဝေးနေကြတာ။ ဒီနေရာက သေမျိုးကမ္ဘာကပုံပြင်တွေထဲမှာ ပုံဖော်ထားတဲ့ ငရဲနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မသိကြဘူး။ ဘယ်တော့မှ အမှန်တကယ် မဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အိပ်မက်တစ်ခုလိုပဲ..."

"နောက်ထပ် ကောလာဟလတစ်ခုကတော့ ဒီနေရာက စကြဝဠာကိုဖန်တီးခဲ့တဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖန်တီးခြင်းနည်းစနစ်နဲ့ ဆင်တူတဲ့ အရာတစ်ခုကနေ မွေးဖွားလာတာ။ အသစ်စက်စက် ကမ္ဘာတစ်ခု မွေးဖွားလာနေတယ်...

"ဒါပေမဲ့ ကောလာဟလတွေက များလွန်းတယ်။ ငါတို့ကလည်း အမှောင်မြူခိုးထဲကနေ ဘယ်လိုမှ ထွက်လို့မရဘူး... ဒါကြောင့် အဲဒါတွေအားလုံးကို ဆွေးနွေးနေတာက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး"

အရိုးခေါင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ရှန်းချန်ကောလည်း သူ ခုနက ပြောခဲ့သည့်အရာများတွင် အမှန်တရား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်နေကြောင်း ခံစားမိသည်။

ထို့ကြောင့် သူခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သည်။

"ကဲ မင်းရဲ့ ပြဿနာကို ဆွေးနွေးရအောင်" ရှန်းချန်ကော ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး" အရိုးခေါင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး "သူက သွေးဆောင်မှုကို မခံနိုင်တာ အဲဒါ ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လဲ" ဟု ဆိုသည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...

ရှန်းချန်ကောသည် သူ့ဓားဖြင့် ခံစားချက်မဲ့စွာ ထိုးချလိုက်သည်။

ဤအရာ သူ၏တိုက်ခိုက်ခြင်းနည်းစနစ် ကြက်သွေးရောင်လျှပ်စီး ပင်။

ယခု သူသည် ဤစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုသောအခါ ၎င်းသည် ရုတ်တရက် အနက်ရောင် မိုးကြိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မှိုင်းညို့သော လျှပ်စီးများ လှိုင်းထလာပြီး အရိုးခေါင်း၏လူသားပုံရိပ်ကို ချက်ချင်း ပေါက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။

"အား"

အရိုးခေါင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကျိလင်လည်း နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် ပုပ်ရိနေသော အခြေအနေတွင် ရောက်နေပြီး အရိုးစုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

အရိုးခေါင်းရှိနေသေးသောအခါ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ယခုတွင်မူ သူသည် တစ်ကိုယ်လုံးမှ ကြောက်မက်ဖွယ် နာကျင်မှုကို ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုက သူ့ကို ဝမ်းနည်းစွာ ငိုကြွေးစေခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် လက်ရှိ ရင်ဆိုင်နေရသော အခြေအနေကို သတိပြုမိနေသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါ။ ကျွန်တော် သေချာပေါက်..."

"ကျွန်တော် သေချာပေါက် လူကောင်းဖြစ်ပြီး အသစ်တဖန် ပြောင်းလဲပါ့မယ်..." ကျိလင် ပြောလိုက်သည်။

ရှန်းချန်ကော သူ့ကိုကြည့်လိုက်ရင်း ကိုယ်တိုင်လှုပ်ရှား စက်ဆုပ်ပုံရသည်။

ချက်ချင်းပင် သူ ခြေဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

"အား"

ကျိလင် လေထဲသို့ကန်ခံလိုက်ရပြီး ဘေးတိုက် ပျံဝဲသွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူသည် ဒူးထောက်လျက် မိုချင်းချန်၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ့ဒူးများ ပုံပျက်နေပြီး နာကျင်မှုများစွာ ခံစားနေရသည်။

မိုချင်းချန်သည် လူနှင့်မတူတော့သော ကျိလင်ကို စက်ဆုပ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး ကျိလင်... ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို နောက်ဘဝကို ပို့ဆောင်ပေးတော့မယ်။ ခင်ဗျား သတ်ခဲ့တဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဂျူနီယာညီအစ်ကိုတွေနဲ့ တွေ့တဲ့အခါ ခင်ဗျား သူတို့ကို စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ တောင်းပန်ပြီး ခွင့်လွှတ်ဖို့ တောင်းပန်လိုက်ပါလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ခင်ဗျား လူကောင်းဖြစ်လာတော့မယ်လို့ သူတို့ကို ပြောလိုက်ပါ" မိုချင်းချန် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဓားကို ကျိလင်၏ နဖူးသို့တစ်ဆင့် ထိုးဖောက်လိုက်သည်။

ပြီးမှ သူ ဓားကို ဖြည်းညှင်းစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရှန်းချန်ကော၏နောက်ကွယ်တွင် နာခံစွာ ရပ်လိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီမလေး... အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟု သူ မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချင်းချန်... ဘယ်တုန်းက ရောက်နေတာလဲ"

မိုချင်ချန်

"..."

ငါ ဒီနေရာမှာ အချိန်ပြည့် ရှိနေတာလေ

မင်းကတော့ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချန်ကောကိုပဲ ကြည့်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ရုပ်ချောတာက တကယ်ပဲ အရေးကြီးလို့လား။

သို့သော် သူ၏ဂျူနီယာညီမလေးက သူ၏ တိတ်တဆိတ်ဆန့်ကျင်မှုကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ချစ်စဖွယ် မျက်လုံးများ ရှန်းချန်ကော၏ချောမောသော ဘေးတိုက်ပုံသဏ္ဌာန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူလည်း ထိုနည်းတူ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်ပျက်အားငယ်သော မျက်နှာဖြင့် မျက်လုံးလွှဲလိုက်လေ၏။

သူ အနည်းငယ် ရှုံးနိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပါသည်။

ရှန်းချန်ကောသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားလေသည်။

"သွားရအောင်"

သူ၏ကိုယ်ဟန်အနေအထားသည် ဆရာဖြစ်သူနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသည်။

သူ ထပ်ဖောက်ပြန်ပြီ။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မိုချင်းချန်သည် သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီး၏အပြုအမူတွင် မည်သည့်အရာမှ မှားယွင်းနေသည်ဟု မခံစားရပေ။

သူ ဤကဲ့သို့လုပ်ရသော အကြောင်းရင်းကို သိလေ၏။

သို့သော်လည်း သူ့စီနီယာအစ်ကိုကြီး၏အင်အားအဆင့်မှာ အမှန်တကယ်ကြီးမားလှပေသည်။

သူ၏အတွေးမှန်ပါက သူ၏စီနီယာအစ်ကိုကြီးသည် ဆရာဖြစ်သူကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် ဆရာကို တစ်ခါမှအရှက်ရအောင် မလုပ်ခဲ့ပေ။

သူ၏စီနီယာအစ်ကိုကြီးသည် သူတို့ မျိုးဆက်အတွက် ဆရာကို လေးစားသော စံနမူနာ ဖြစ်သည်။

မိုချင်းချန်

"..."

ဘာက ငါ့ကို ပြောင်းလဲစေတာလဲ။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ခင်ဗျား ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးနေတာ ဘာလို့ ဖုံးကွယ်ထားတာလဲ" မိုချင်းချန် ထူးဆန်းစွာ မေးလိုက်သည်။

ရှန်းချန်ကောလည်း သူ့ကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး "ငါ ဘယ်တုန်းက စွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ခဲ့ဖူးလဲ" ဟု ဆိုသည်။

ရှန်းချန်ကောသည် လက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရှေ့မှ လျှောက်သွားသည်။

သူ၏အဝတ်အစားများ လေထဲတွင် လွင့်နေပြီး သူ့ကို စိတ်ဓာတ်ခွန်အား ပေးစွမ်းသည်။

သူ ပြောတာ မှန်တယ်။

စီနီယာအစ်ကိုကြီး တစ်ခါမှ ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ဘူး

သူ အမြဲ ဒီလိုပဲ။

ငါကပဲ သူ့ကို အထင်လွဲခဲ့တာ။

သူက လူပျင်းတစ်ယောက် လုံးဝ မဟုတ်လောက်ဘူး။

သူ့စိတ်အခြေအနေက ဂရုမစိုက်တတ်ပြီး အေးဆေးနေတတ်တာပဲ။

သူ တစ်ခါမှ ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ဘူး။

သူက ထိုက်တန်တဲ့ပြိုင်ဘက်နဲ့ မတွေ့ခဲ့ဖူးတာပဲ ရှိတယ်။

ဒါ့အပြင် စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချန်ကော ဘယ်လောက် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မတွေ့ခဲ့ကြဘူး။

သူ၏စီနီယာအစ်ကိုကြီးက ဖုံးကွယ်ချင်တယ်ဆိုရင် သူ အိမ်မှာပဲ ထိုင်နေပြီး ကျိလင်ရဲ့ အသက်ကို သူ့ဓားနဲ့ အဆုံးသတ်နိုင်တယ်။

ဒါကြောင့် သူ့စီနီယာအစ်ကိုကြီးက အမြဲ သူပဲ ဖြစ်နေခဲ့တာ။

သူတို့ရဲ့ သူ့အပေါ် အမြင်က ကွဲပြားနေတာပဲ ရှိတယ်။

ငါ မှားခဲ့တာလား။

ငါပဲ ပြဿနာရှိတဲ့သူ ဖြစ်နေတာ မှန်တာပဲ။

မိုချင်းချန်သည် သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီး၏ ကျက်သရေရှိသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ရုတ်တရက်။

မိုချင်းချန်၏ရှေ့ရှိ ရှန်းချန်ကောသည် မျက်ခုံးများ ပူးသွားပြီး သူ့မျက်လုံးများ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ စီနီယာအစ်ကိုကြီး"

"အဲဒီ အရိုးခေါင်းက တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်။လုံးဝ မသေသေးဘူး ပုံသဏ္ဍန်ပြောင်းတဲ့ ပိုးကောင်မျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်..." ရှန်းချန်ကော ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ၏ အဖြူရောင်ဝတ်စုံ ရုတ်တရက် လွင့်ထွက်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း အလင်းရောင်ဖြင့် ဖုံးအုပ်သွားသည်။

သူသည် လက်ကျန်ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးပေါက်ကွဲကာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဤ ရွေ့လျားခြင်းနည်းစနစ် သည် အလွန် ဆန်းကြယ် ထူးဆန်းသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားစေသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီးက ဓားနည်းစနစ်မှာပဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတာ မဟုတ်ဘူး၊ ရွေ့လျားခြင်းနည်းစနစ် မှာလည်း အဲဒီလောက် အရည်အချင်းရှိတာလား။ ခုနကဟာ ချုပ်ငြိမ်းခြင်းရဲ့ အဆုံးစွန်အဆင့်လား"

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ချုပ်ငြိမ်းခြင်းရဲ့ အဆုံးစွန်အဆင့် ရောက်ဖို့ အမှန်တရားပြန်လည်ခြင်းအဆင့် ရွေ့လျားခြင်းနည်းစနစ် လိုတယ်"

မိုချင်းချန် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူသည် သူ့ဂျူနီယာညီမလေးနှင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာများကို ဆွေးနွေးလိုက်သည်။

"ချုပ်ငြိမ်းခြင်းရဲ့ အဆုံးစွန်အဆင့် ဒါ... ကြည့်ကောင်းလိုက်တာ..."

မိုချင်းချန်

"..."

ဒါ အခု ဆွေးနွေးနေတဲ့ အကြောင်းအရာတောင် ဟုတ်သေးရဲ့လား။

စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချန်ကောဟာ အမှန်တရားပြန်လည်ခြင်းအဆင့် ရွေ့လျားခြင်းနည်းစနစ်ကို ဘယ်လို ကျွမ်းကျင်သွားလဲ ဆိုတာကို ငါတို့ ဆွေးနွေးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဒါ့အပြင် အမှန်တရားပြန်လည်ခြင်းအဆင့် ရွေ့လျားခြင်းနည်းစနစ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခု၊ အနည်းဆုံး သူတို့ရဲ့စိတ်ထဲမှာရော ပတ်ဝန်းကျင်မှာပါ မဖြစ်နိုင်တဲ့ အရာပဲ။

စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချန်ကောဟာ အရမ်းကို မယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းတာဘဲ။

ဒါပေမဲ့ သူက အမြဲ ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်းမှာ ရှိနေခဲ့တာ...

ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးက အမှောင်မြူခိုးထဲက တစ်နေရာရာကနေ ဒီအရာတွေကို သင်ယူခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်သလား။

ရုတ်တရက် ကျိလင်နောက်က အရိုးခေါင်းလေး ပြောခဲ့တဲ့ မြူခိုးသမုဒ္ဒရာ အကြောင်းကို မိုချင်းချန် သတိရသွားသည်။

သူ အပြင်မှာ မြင်ခဲ့ရတဲ့၊ ကြားခဲ့ရတဲ့ အရာတွေနဲ့ ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့စီနီယာအစ်ကိုကြီးဟာလည်း အဲဒီလို ထူးခြားတဲ့သူ ဖြစ်နေတာလား။

လူတစ်ယောက်က အမှောင်မြူခိုးထဲမှာ သိုင်းပညာတွေကို နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိရင်...

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လူတွေက သူတို့ ရောက်နေတဲ့ ဂိုဏ်းကို လာပြီး သူတို့ကို စုဆောင်းမယ်လို့ ပြောကြတယ်။

အဲဒီအခါမှ ဂိုဏ်းတစ်ခုဟာ အမှောင်မြူခိုးနဲ့ တကယ် ပတ်သက်တဲ့ ဂိုဏ်းအဖြစ် တရားဝင် သတ်မှတ်ခံရပြီး အမှောင်မြူခိုးရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတွေထဲက အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာမယ်...

သူတို့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ဒီလိုသာ ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်...

အရမ်း ဖြစ်နိုင်ချေ မြင့်မားတယ်။

သို့သော်...

ငါ တစ်ခုခု မေ့နေတာလား။

"သြော် မဟုတ်ဘူး အကြီးအကဲ ချင်းရှန် မြန်မြန် လာ၊ ငါနဲ့အတူ အကြီးအကဲကို သွားကြည့်ရအောင်"

မိုချင်းချန် သူ့ခေါင်းကို ရိုက်လိုက်သည်။

သောက်ကျိုးနဲ

ငါ့စိတ်တစ်ခုလုံး ဂျူနီယာညီမလေးအပေါ်ပဲ အာရုံစိုက်နေလို့ အကြီးအကဲမြေပြင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေတုန်းဆိုတာ မေ့သွားတယ်။