ကျန်းစန်းကျန့်၏သံသယ

"တကယ်ကြီးဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်းရှိ လူတိုင်း တစ်နေရာတည်းတွင် စုဝေးနေကြပြီး သူတို့မျက်နှာများပေါ်တွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ရောက်သွားတဲ့အခါ ကျိလင်ရဲ့ အလောင်းကိုပဲ တွေ့လိုက်ရတယ်..."

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော် သတ်လိုက်တာ..."

"ဒါပေမဲ့..."

ကျန်းစန်းကျန့် အပါအဝင် ရှိနေသူအားလုံး မိုချင်းချန်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့မျက်လုံးများထဲတွင် သံသယ တိမ်တိုက်ကြီး ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။

ကျိလင်သည် အကြီးအကဲတစ်ဦးကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်သူ ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏အင်အားသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

အကြီးအကဲ၏ အဆိုအရ ကျိလင်သည် 'လွတ်မြောက်ခြင်းအဆင့်' နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကြောင့် အကြီးအကဲများပင် ကျိလင်ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

မိုချင်းချန်က ကျိလင်ကို သတ်လိုက်တယ်

သူတို့ ကျိလင်၏ အလောင်းကို မြင်ခဲ့ရသည်။

မိုချင်းချန်က သူ့ဓားဖြင့် သတ်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။

"ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးပဲ ကျိလင်ကို ယှဉ်နိုင်မယ် ထင်တယ်" ဟု တပည့်တစ်ဦး ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းစန်းကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မျက်လုံးများတွင် ဂရုမစိုက်သော အမူအရာ ရှိနေသည်။

သို့သော် သူ လက်ရှိ ဘယ်လောက် အားနည်းနေသည်ကို ကျန်းစန်းကျန့် ကိုယ်တိုင်သာ သိသည်။

"ချင်းချန်... အသေးစိတ် ရှင်းပြစမ်း။ တကယ်တမ်း ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

ကျန်းစန်းကျန့် မိုချင်းချန်၏ မျက်နှာကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

မိုချင်းချန် နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည်။

သူ့နောက်တွင် လင်းချင်းရှန်သည် လက်သီးဆုပ်ထားပြီး အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။

"ဆရာ... စီနီယာကျိလင်ကို နတ်ဆိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တာက အရိုးခေါင်းလေးပါ။ အဲဒီ အရိုးခေါင်းက လူပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။ အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့... ကျွန်တော်တို့ အရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ အဲဒီ အရိုးခေါင်းကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က သတ်ဖြတ်ပြီးသွားပြီ..."

လင်းချင်းရှန် သူမ၏ဒုတိယစီနီယာအစ်ကိုကို နောက်ကနေ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ အမြင်အရဆိုလျှင် သူမ၏ဒုတိယစီနီယာအစ်ကိုကဲ့သို့ ဖြူစင်ရိုးသားသူတစ်ဦးသည် သူတို့၏အကြီးဆုံးစီနီယာအစ်ကိုကြီးအကြောင်း အားလုံး ဖွင့်ပြောပြလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ၏ဒုတိယစီနီယာအစ်ကိုသည် အကြီးဆုံးစီနီယာအစ်ကိုကြီးအတွက် ဘာကြောင့် ဒီလိမ်ညာမှုကို လုပ်ကြံဖန်တီးရတာလဲ။

စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချင်းချန်...

အကယ်၍ သူမ၏ဒုတိယစီနီယာအစ်ကို နတ်ဆိုးပူးကပ်ခံထားရခြင်း မရှိကြောင်း လင်းချင်းရှန် မသိခဲ့လျှင် သူမ ယခုချက်ချင်း သူ့ခေါင်းကို ရိုက်လိုက်မိမှာ သေချာသည်။

"လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ပါရမီရှင်"

"သူရိယဓားဂိုဏ်းချုပ်ကြီးနဲ့ 'လွတ်မြောက်ခြင်းအဆင့်' အကြီးအကဲ ခုနစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ ပါရမီရှင်လား။ ပြီးတော့ ချင်းချန်တို့အဖွဲ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးသစ်ပင်ကို ဓားချက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ခဲ့တဲ့သူလား..."

"ဟုတ်ပါတယ်။ပြီးတော့ ကျွန်တော် ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ဟိုတလောက ဂိုဏ်းထဲကို 'သခင်နှင့် နတ်ဆိုးကျွန်' ခိုးဝင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ကြားတယ်။ အဲဒါက ကျမ်းစာတိုက်ငယ်ကို ပြန်သိမ်းပိုက်ခဲ့တဲ့ အချိန်နဲ့ တိုက်ဆိုင်နေတယ်။ ကျွန်တော် မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် အဲဒီတုန်းကလည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က နတ်ဆိုးရဲ့ ပင်မကိုယ်ခန္ဓာကို သတ်ဖြတ်ပြီး အရှုပ်အထွေးတွေကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့တာ"

အကြီးအကဲများသည် အရာအားလုံးကို ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ ပိုတွေးလေ ပိုကြောက်လန့်လေ ဖြစ်လာကြသည်။

ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်းကို တိတ်တဆိတ် ကာကွယ်ပေးနေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး တကယ် ရှိနေတာလား။

"ချင်းချန်... မင်း မလိမ်ဘူးဆိုတာ ငါ သိတယ်။ မြန်မြန် ပြောစမ်း... တကယ်တမ်း ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ အသေးစိတ် ပြောပြ။ အဲဒီ ပါရမီရှင်ရဲ့ မျက်နှာကို မင်း မြင်လိုက်လား"

"ဟုတ်တယ်။ သူ့ရဲ့ ဓားနည်းစနစ်၊ သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်... အကုန်လုံး အသေးစိတ် ပြောပြ"

"ကျွန်တော် သူ့မျက်နှာကို မမြင်လိုက်ရပါဘူး။ သူ ဝတ်ထားတဲ့ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကိုပဲ မြင်လိုက်ရတယ်။အမှောင်မြူခိုးတွေက သူ့ကို ဖုံးကွယ်ထားတယ်။ သူ့ရဲ့ ဓားနည်းစနစ်ကတော့... အဲဒါက... ကောင်းကင်ဘုံဓားကျမ်း..." မိုချင်းချန်သည် ဤမျှအထိ လိမ်ညာပြောဆိုရခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းတွင် သူသည် ကျပန်း ဓားနည်းစနစ်တစ်ခုခုကို ပြောရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မအောင်မြင်ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံဓားကျမ်းဟုသာ ပြောလိုက်ရသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံဓားကျမ်း... ဘယ်အဆင့်လဲ"

"ယင်ဒြပ်စင်ငါးမျိုး" မိုချင်စချန် ဤအကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ သူကိုယ်တိုင်ပင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် စွမ်းအားကို ဒြပ်စင်ငါးမျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သော ယင်ဒြပ်စင်ငါးမျိုးအဆင့် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုတွင် အကြမ်းတမ်းဆုံး ဖြစ်သော မိုးကြိုးဒြပ်စင်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီးသည် ကောင်းကင်ဘုံဓားကျမ်း၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကဏ္ဍ ကို ရရှိခဲ့လျှင် ကောင်းကင်ဘုံဓားနယ်မြေတွင် အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်ခြင်းနည်းစနစ်အဖြစ် ကျော်ကြားခဲ့သော ဂုဏ်သတင်းကို ပြန်လည်အသက်သွင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ယင်ဒြပ်စင်ငါးမျိုး"

ဤရှိနေသော အကြီးအကဲများအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သူတို့မျက်လုံးများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ လက်ရှိ ငါတို့ဂိုဏ်းမှာ ရှိတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံဓားကျမ်း ဓားစီးနင်းခြင်းကဏ္ဍက ဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် အထိပဲ ကျင့်ကြံနိုင်တာ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မပြည့်စုံဘူးလေ။ ယင်ဒြပ်စင်ငါးမျိုးအဆင့် အထိ ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့ ဓားစီးနင်းခြင်းကဏ္ဍဆိုတာ... အဲဒါ ကောင်းကင်ဘုံဓားကျမ်း ဓားစီးနင်းခြင်းကဏ္ဍရဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ မူရင်းဗားရှင်းပဲ ဖြစ်ရမယ်"

အကြီးအကဲများသည် သူတို့၏ အံ့ဩမှုကို မထိန်းနိုင်ကြတော့ပေ။

"အဲဒီလူက ပင်မဂိုဏ်းကြီးကများလား"

ပင်မဂိုဏ်းကြီးမှ လူများသာလျှင် ဓားစီးနင်းခြင်းကဏ္ဍ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ဗားရှင်းကို ကျွမ်းကျင်နိုင်လိမ့်မည်။

"အဲဒါ ဖြစ်နိုင်ချေ အရမ်းများတယ်" ကျန်းစန်းကျန့် ထိုအချိန်တွင် ပြောလိုက်သည်။

သူ့မျက်နှာသည် အေးစက်ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါနေသဖြင့် အလွန် ယုံကြည်လောက်စရာ ဖြစ်နေသည်။

"တကယ်လား"

အကြီးအကဲများ ဝမ်းသာသွားကြသည်။

"အဲဒီလိုဆိုရင် ပင်မဂိုဏ်းကြီးရဲ့ ကာကွယ်မှုနဲ့ဆိုရင် ငါတို့ အဆင်ပြေလောက်ပါတယ်။ အဲဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ပါရမီရှင်က ဘာလို့ ကိုယ်ထင်မပြတာလဲ ဆိုတာပဲ စဉ်းစားစရာ ရှိတယ်..."

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကျန်းစန်းကျန့်က "ကဲ... ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ကြစို့။ ငါတို့ဂိုဏ်းက ပိုပိုပြီး ကောင်းမွန်လာလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် မိုချင်းချန် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ယခင်က လိမ်ညာပြောဆိုမှုများက သူ့ကို လုံးဝ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားစေခဲ့သည်။

"ချင်းချန်... နေခဲ့ဦး"

မိုချင်းချန်၏ရင်ဘတ် တင်းကျပ်သွားပြန်သည်။

လူတိုင်း ထွက်သွားသောအခါ ကျန်းစန်းကျန့် ရုတ်တရက် လျှောက်လာပြီး ခမ်းနားသော မျက်နှာထားကို ဖျက်လိုက်ကာ ခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

မိုချင်းချန် မျက်လုံးပြူးသွားပြီး "ဆရာ... ဘာလုပ်တာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ကောင်စုတ်လေး မင်း ကြီးလာပြီပေါ့လေ။ အခု လိမ်တောင် ပြောရဲနေပြီလား၊ဘယ်သူ့ဆီက သင်ထားတာလဲ။ ဟိုခွေးကောင် ရှန်းချန်ကောဆီကလား"

"ကျွန်တော် မလိမ်ပါဘူး"

"မင်း ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ဒီမှာရှိနေခဲ့တာ။ ငါ မင်းအကြောင်း ကောင်းကောင်း သိတယ်။ မင်း လိမ်ပြောရင် မျက်လုံးတွေက ဟိုကြည့်ဒီကြည့် ဖြစ်နေပြီး စကားပြောရင် ထစ်အနေတတ်တယ်။ မင်း လိမ်နေတာကို ငါ မသိဘူးလို့ ထင်နေလား"

မိုချင်းချန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရတော့ပေ။

သူ့ဆရာ၏ စိတ်ပျက်သော အကြည့်ကို သူ မခံနိုင်ပေ။

"ဆရာ... ကျွန်တော် မှားပါတယ်..." သူ ဝန်ခံလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်း တကယ် လိမ်နေတာပေါ့" ကျန်းစန်းကျန့် မျက်လုံးမှေးပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

ဒီကောင်လေးက ငယ်ရွယ်ပြီး ရိုးသားလွန်းသေးတယ်။

သူ့ကို နည်းနည်းလေး ခြောက်လိုက်တာနဲ့ အမှန်တိုင်း ဝန်ခံတော့တာပဲ။

ချီးပဲဟေ့

ငါ အလိမ်ခံလိုက်ရပြီ

မိုချင်းချန် သွေးအန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ဒီ အရှက်မရှိတဲ့ အဘိုးကြီးက စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချန်ကောနဲ့ အတူတူပဲ။

"ဟင်း... မင်း လိမ်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားချင်တဲ့ အရာဆိုတော့... မင်းမှာ အရေးကြီးတဲ့ အကြောင်းပြချက် ရှိမယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။ ဒါဆိုရင် ငါ မင်းကို မေးခွန်းတစ်ခုပဲ မေးမယ်။ အစကနေ အဆုံးထိ မင်းရဲ့ အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကိုကြီးက ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိသလား" ကျန်းစန်းကျန့် မေးခွန်းကို အလေးပေး မေးလိုက်ပြီး မိုချင်းချန်၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်နေသဖြင့် မိုချင်းချန် အလွန် ဖိအားများသွားသည်။

မိုချင်းချန် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။

"မရှိပါဘူး" ဟု သူ ဖြေလိုက်သည်။

"အင်း... မင်း သွားလို့ရပြီ"

မိုချင်းချန် ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းစန်းကျန့်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် နှစ်လိုဖွယ် အမူအရာ ပေါ်လာပြီး "ငါ့တပည့်လေး လိမ်တတ်နေပြီပဲ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ကံဆိုးစွာဖြင့် မိုချင်းချန် သူ့ကို မလှည့်စားနိုင်ခဲ့ပေ။

အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းစန်းကျန့် ထိုမေးခွန်းကို မေးပြီးကတည်းက မိုချင်းချန်၏ အဖြေသည် အရေးမကြီးတော့ပေ။

သူ့မျက်လုံးများ နက်ရှိုင်းပြီး ရှုပ်ထွေးနေသည်။

"ချန်ကော... မင်းက ငါ့အတွက် ပိုပိုပြီး ထူးဆန်းလာပြီ..."

မိုချင်းချန် ထွက်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်သည်။

ဆရာ ငါ့ကို မိလုနီးပါးပဲ။

ကံကောင်းလို့ ငါ ပါးနပ်လို့သာပေါ့။

စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချန်ကောက အရမ်းပျင်းပေမယ့် အမှန်တရားကို လှည့်စားပြောဆိုတတ်ပုံက ကမ္ဘာပတ်ဖို့ အကောင်းဆုံး အရည်အချင်းပဲလို့ တခြားသူတွေ ပြောကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ ငါ မိုချင်းချန်လည်း ဒီကိစ္စမှာ မဆိုးပါဘူး။

ငါက ပိုပြီး ကြင်နာတတ်တာလေးပဲ ရှိတာပါ။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချင်းချန်... ဘာလို့..." လင်းချင်းရှန် သံသယ မျက်နှာဖြင့် လျှောက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။

"အဲဒီ ကြောက်မက်ဖွယ် ပါရမီရှင်က စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချန်ကော ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ဘာလို့ မထုတ်ဖော်ရတာလဲလို့ မင်း မေးချင်တာ မဟုတ်လား" ဟု သူ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချင်းချန်... အစ်ကိုကြီး အရင်က တစ်ခါမှ မလိမ်ဖူးဘူး။ လိမ်ပြောတာက ကောင်းတဲ့ကလေးတွေ လုပ်ရမယ့်အလုပ် မဟုတ်ဘူးလို့ အစ်ကိုကြီး ပြောဖူးတယ် မဟုတ်လား"

"မှန်တယ် လိမ်ပြောတာ မကောင်းပါဘူး။ အဲဒါက ငါ့စိတ်ထဲမှာ အရမ်း မသက်မသာ ဖြစ်စေတယ်။ ဒါပေမဲ့... မင်း စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချန်ကောကို နားလည်လား"

လင်းချင်းရှန် ခဏတာ ကြောင်သွားသည်။

တစ်နေ့တွင် သူမ၏ ဒုတိယစီနီယာအစ်ကိုသည် သူမ၏အကြီးဆုံးစီနီယာအစ်ကိုကြီးကို အမုန်းဆုံး ဖြစ်ပါလျက်နှင့် ဤကဲ့သို့သော မေးခွန်းမျိုး မေးလာသောအခါ ခေါင်းမှခြေအဆုံး ကြက်သီးထသွားစေသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချန်ကော ဘာလို့ ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးနေရတာလဲဆိုတာ မင်း သိလား။ ငါတို့က ဓားကို လက်နဲ့ ထိန်းချုပ်ကြပေမယ့် စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချန်ကောကတော့ နှလုံးသားနဲ့ ထိန်းချုပ်တယ်။ သူက အရမ်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စိတ်အခြေအနေကို ရောက်ရှိနေပြီ။ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ပါရမီနဲ့ စွမ်းအားရှိတဲ့သူတစ်ယောက်က နှစ်ပေါင်းများစွာ သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့တယ်။ ဂုဏ်သတင်းနဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ဘာမှ မမက်မောတဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်အခြေအနေက အဖိုးတန်ဆုံးနဲ့ အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံးပဲ"

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချန်ကော ရွေးချယ်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းကို ငါ ဖျက်ဆီးလို့ မဖြစ်ဘူး..." မိုချင်းချန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

...

နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောတွင်...

ရှန်းချန်ကောသည် ကောင်းကင်တောင်ထွတ်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ ဂရုမစိုက်သလို ဟန်ဆောင်ချင်နေပုံရသည်။

သို့သော် သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးညွတ်သွားသည်။

သူ လက်ကို နောက်ပစ်လျက် အဝေးသို့ မျှော်ကြည့်နေသည်။

လေညင်းများက နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော သူ့ဝတ်ရုံကို တိုက်ခတ်နေသဖြင့် သူ့ပုံစံသည် အလွန် ကြွားဝါနေသူ တစ်ယောက်နှင့် တူနေသည်။

"ငါ... ငါ ဆက်ပြီး ပုန်းကွယ်နေလို့ မရတော့ဘူး ထင်တယ်..."

ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ကြစမ်း... ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်း။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချန်ကော... ဒီရက်ပိုင်း အခြေအနေတွေက တော်တော် တင်းမာနေတယ်နော် အစ်ကိုကြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းသိမ်းပါဦး"

အောက်ဘက်မှ ကင်းလှည့်နေသော တပည့်များသည် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့၏အကြီးဆုံးစီနီယာအစ်ကိုကြီး ရူးပြန်ပြီ။

ရှန်းချန်ကော "..."

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အခြေအနေများ သူမျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်မလာသောကြောင့် သူ့မျက်လုံးများ တဖြည်းဖြည်းနာကျည်းလာသည်။

ထိုအချိန်တွင်...

မနက်စောစော အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သော မိုချင်းချန်သည် ရုတ်တရက် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ စောင်ကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး အိပ်မက်ထဲတွင် စကားပြောနေသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး ချန်ကော... အစ်ကိုကြီးရဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို ကျွန်တော့်ကို သင်ပေးပါ..."