အရည်အချင်း၊ ပထမဓားသမား

လော့ရှာဂိုဏ်းအကြီးအကဲသည် ပြိုင်ပွဲဝင်ရမည့် နာမည်များကို စတင်ကြေညာသည်။

“ပထမစင်မြင့် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း လော့ချန်နှင့် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း ရှူးပင်းရိ...”

ပထမဆုံးပွဲစဉ်သည် ဂိုဏ်းတူချင်း ယှဉ်ပြိုင်ကြရခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ပရိသတ်တို့ စိတ်ပျက်သွားခဲ့ကြသည်။

လော့ချန်ကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အတွက် ရှူးပင်းရိသည် မလွဲမသွေ တိုက်ရိုက် အရှုံးပေးလိုက်သည်။

“ဒုတိယစင်မြင့် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း ဟွာကျင်းယန်နှင့် လော့ရှာဂိုဏ်း ရှာဝမ်ချင်း...”

ဟွာကျင်းယန်ကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ လော့ရှာဂိုဏ်း ထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ဦးတွင် ဒုတိယနေရာရှိ ရှာဝမ်ချင်းသည် အရှုံးမပေးခဲ့ချေ။

တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် အရပ်ရှည်ပြီး အပြာရောင်ဝတ်ရုံရှည် ဝတ်ဆင်ထားသော ရှာဝမ်ချင်းသည် ကြယ်ကိုးပွင့် ပါဝင်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး မီးလျှံအငွေ့အသက်များ ဝန်းရံနေသည့် ငှက်သိုင်းဝိညာဉ်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ ဟွာကျင်းယန်ကို ပြောလိုက်သည်။

“ငါ မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အဆင့် သိုင်းဝိညာဉ်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်တယ်...”

ဟွာကျင်းယန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ပစ်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရပ်နေသော်လည်း သူ့ထံမှ ငါမှလွဲ၍ ဘယ်သူရှိသလဲဆိုသည့် အာဏာပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါသည် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့နေသည်။

သူသည် ရှာဝမ်ချင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“အရမ်း သနားစရာကောင်းတာက... မင်းမှာ ငါ့ကို စမ်းသပ်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူး... သုံးဂိုဏ်းအပြင်စည်းမှာ မင်းတို့ လော့ရှာဂိုဏ်းရဲ့ စီနီယာ ယန်ချင်းရှုံးသာ ဒီအရည်အချင်း ရှိတယ်...”

“ဟုတ်လား...”

“ဘုန်း...”

ဤမျှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အထင်သေးခံရသည်နှင့် ရှာဝမ်ချင်း၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ကိုယ်တွင်းမှ အစွမ်းတန်ခိုးများသည် တောက်ပစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြည်လင်ပြီး သန့်စင်သည့် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် သက်တံတစ်ခုပမာ သူမနှင့် ငှက်သိုင်းဝိညာဉ်ကြားတွင် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

“ဒါ... နတ်တံတားပဲ...”

“မထင်ထားဘူး... ရှာဝမ်ချင်း နတ်တံတားကို ဖန်တီးခဲ့ပြီးပြီ... မဆန်းပါဘူး... သူမ စွမ်းအား ဒီလောက်သန်မာတာ... ရှေ့ဆယ်ပွဲမှာ ဆယ်ပွဲလုံး အနိုင်ရပြီး ရှုံးပွဲမရှိခဲ့ဘူး...”

“ဟွာကျင်းယန် အခုဆို အလေးထားသင့်ပြီ...”

ရှာဝမ်ချင်း နတ်တံတား ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ချက်ချင်း လူအများ အံ့အားသင့်ကုန်ကြသည်။

နတ်တံတားကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့လျှင် သိုင်းဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားကို ဆက်သွယ်ကာ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်နိုင်တော့သည်။ ဤသည်မှာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ကို တစ်ဝက်တစ်ပိုင်း ရောက်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို သာမန် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်ကျင့်ကြံသူနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရတော့ချေ။

ရှာဝမ်ချင်း တစ်ကိုယ်လုံး မီးလျှံအငွေ့အသက်များ ဝန်းရံနေပြီး အရှိန်အဝါသည် ကြီးမားလှသည်။ လှပသော မျက်လုံးများဖြင့် ဟွာကျင်းယန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“အခု ကျွန်မ အရည်အချင်း ရှိပြီလား...”

ဟွာကျင်းယန်သည် မလှုပ်မယှက်ဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ငါ ပြောခဲ့ပြီးပြီ... ယန်ချင်းရှုံးပဲ ဒီအရည်အချင်း ရှိတယ်...”

“ဟွန်း...”

ရှာဝမ်ချင်း၏ မျက်နှာသည် ရေခဲပမာ အေးစက်သွားကာ ဆက်လက် စကားမဆိုတော့ဘဲ ဟွာကျင်းယန်ဆီသို့ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု စတင်လိုက်သည်။ သူမသည် ကိုယ်ကို မြေပြင်မှ ခုန်တက်လိုက်ပြီး လှပသော လက်သီးပေါ်တွင် တောက်ပသော မီးလျှံအလင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ နောက်ကွယ်ရှိ မီးလျှံငှက်သိုင်းဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ သူမ တစ်ကိုယ်လုံးသည် မီးနီရောင် တိမ်လွှာတစ်ခုအလား ဖြစ်နေတော့သည်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးရှိ မီးလျှံအလင်းများသည် တိုက်ပွဲစင်မြင့်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းလုနီးပါး ရှိနေသည်။

“မီးတိမ် မုန်တိုင်း...”

“ဘုန်း...”

ရှာဝမ်ချင်း ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးရှိ မီးလျှံအလင်းများသည် သူမ၏ လက်သီးဆီသို့ စုစည်းကာ ကြီးမားသော မီးလျှံမုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားပြီး အလွန် ပြင်းထန်သော ပုံစံဖြင့် ဟွာကျင်းယန်ကို ရိုက်ခတ်လာသည်။ လေထုသည် အလွှာလိုက် ထိမှန်ခံရပြီး အပူလှိုင်းများ လှိုင်းထနေတော့သည်။

ဟွာကျင်းယန်၏ မျက်လုံးများသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ရှိနေ၏။ လက်သီးစွမ်းအင် အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည့် အခိုက်အတန့်တွင်မှ ညာလက်ကို နောက်မှ ဆွဲထုတ်ကာ လက်သီးတစ်ချက် တည့်တည့် ထိုးချလိုက်သည်။

“ဝူး...”

ကြီးမားသော လက်သီးစွမ်းအင်သည် လှိုင်းလုံးများသဖွယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုသည် ကပ်ချွဲချွဲ ဖြစ်လာကာ လှောင်အိမ်တစ်ခု သဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ရှာဝမ်ချင်း၏ မီးလျှံလက်သီးစွမ်းအင် ဝင်ရောက်သွားသည့်အခါ အရှိန်အဝါသည် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွား၏။

“ဘုန်း”

အာဏာပြင်းထန်သော အင်အားနှစ်ခု ဆုံတွေ့ကြသည်နှင့် နားကွဲလုမတတ်သော ဆူညံသံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ တိုက်ပွဲစင်မြင့် အလယ်ဗဟိုတွင် မှိုပွင့်သဏ္ဌာန် ပြင်းထန်သော မီးလျှံတိမ်တိုက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး စွမ်းအင်လှိုင်းများ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

“ဖူး...”

ရှာဝမ်ချင်း သွေးတစ်လုတ် အန်ထွက်ကာ ဆယ်မီတာကျော်ခန့် နောက်ပြန် လွင့်ထွက်သွားပြီး ခြေချော်ကာ မြေပြင်ပေါ် ဆင်းသက်လိုက်ရသည်။ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေတော့၏။

“မင်း ရှုံးသွားပြီ...”

ဟွာကျင်းယန်သည် တည်ငြိမ်စွာပင် ညာလက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

“...”

ကျင်းယူတောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးတွင် အပ်ကျသံပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လူအများသည် ဟွာကျင်းယန်ကို ကြည့်ကာ ကြာရှည်စွာ တိတ်ဆိတ်နေကြ၏။

“အရမ်းကို သန်မာလွန်းတယ်... ရှာဝမ်ချင်းက နတ်တံတားကို ဖန်တီးခဲ့ပြီးပြီ... သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် တစ်ဝက်အဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်ပေမဲ့ ဟွာကျင်းယန်ရဲ့ လက်သီးတစ်ချက်ကိုတောင် မတားနိုင်ခဲ့ဘူး...”

“ဒါတင်မကသေးဘူး... ဟွာကျင်းယန်က သိုင်းဝိညာဉ်ကို လှုံ့ဆော်ခြင်း မပြုခဲ့ဘူး... ဒါဆိုရင် သူ တကယ် စိတ်မပါခဲ့ဘူးဆိုတဲ့ သဘောပဲ... ဒီလိုဆိုရင် သူ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို သတ်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလက အမှန်ဖြစ်နေတာပေါ့...”

“ဒါက ကြယ်ဆယ်ပွင့် စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားခဲ့တဲ့ ပါရမီရှင်ပဲလား... တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းတယ်...”

“ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းအပြင်စည်း တစ်ခုလုံးမှာ လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှု ပြည့်စုံမှုအဆင့်ကို နားလည်ထားတဲ့ ယန်ချင်းရှုံးသာ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်လိမ့်မယ်...”

ပရိသတ်များသည် ဟွာကျင်းယန် ပြသခဲ့သော ကြီးမားသော စွမ်းအားကို အံ့အားသင့်ကုန်ကြသည်။

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းသားများလည်း အချင်းချင်း ကြည့်ကာ မျက်နှာများ မည်းမှောင်နေကြ၏။

“လော့ချန်... မင်းသာ ဟွာကျင်းယန်နဲ့ တွေ့ရင် ချက်ချင်း အရှုံးပေးလိုက်...” အကြီးအကဲချန်ရွှမ်က သတိပေးလိုက်သည်။

နဝမအကြီးအကဲလည်း မျက်နှာတင်းမာစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

“ဟုတ်တယ်... ဒီလူရဲ့ စွမ်းအားက ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်ကို အဝေးကြီး ကျော်လွန်သွားပြီ... ငါ ထင်တာတော့ သူ့ရဲ့ တကယ့်စွမ်းအားက သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုတောင် ယှဉ်နိုင်လိမ့်မယ်... မင်းက သူ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး... ဒီတစ်ခေါက် ပြိုင်ပွဲမှာ သူ့ပြိုင်ဘက် မရှိနိုင်ဘူး... လုံးဝ မကြိုးစားသင့်ဘူး...”

“သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူ... ဒါ...”

ချန်လင်းယူတို့ ထိတ်လန့်ကုန်ကြသည်။

လော့ချန်သည် ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ကာ တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်ရှိ ဟွာကျင်းယန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။ သူသည် နောက်လာမည့် ပွဲစဉ်များတွင် ပျင်းစရာ ကောင်းမည်ဟု စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ယခုမှသာ စိတ်ဝင်စားစရာ အနည်းငယ် ရှိလာတော့သည်။

တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် ရှာဝမ်ချင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သတိပြန်ဝင်လာသည်။ ဟွာကျင်းယန်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်စွာ သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

“မင်း ပြောတာ မှန်တယ်... ဒီတစ်ခါ ပြိုင်ပွဲမှာ စီနီယာယန်ချင်းရှုံးပဲ မင်းကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ဖို့ အရည်အချင်းရှိတယ်...”

ရှာဝမ်ချင်း ပြောပြီးနောက် ကိုယ်ကို လှည့်ကာ တိုက်ပွဲစင်မြင့်အောက်သို့ ဆင်းသက်သွားတော့သည်။

ဟွာကျင်းယန်သည် တိုက်ပွဲစင်မြင့်မှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် မတော်တဆ လော့ချန်၏ အကြည့်နှင့် မျက်လုံးချင်း ဆုံမိသည်။ လော့ချန် မလှုပ်မယှက် တည်ငြိမ်နေသည်ကို တွေ့မြင်ရာ ဟွာကျင်းယန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်ပြီးနောက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။ ဤအဆင့်သို့ ရောက်သည့်တိုင် ကိုယ့်နေရာကိုယ် မသိသူတစ်ဦး ရှိသေးသည်ကို သူ မထင်မှတ်ခဲ့ချေ။ သို့သော် ဤသည်မှာ သူ၏ ဆန္ဒနှင့် ကိုက်ညီပေသည်။

“တတိယစင်မြင့် လော့ရှာဂိုဏ်း ယန်ချင်းရှုံးနှင့် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း ဖေ့ကျွယ်...”

အငြင်းပွားမှုတစ်ခု မပြေသေးမီ အခြားအရာတစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။

ဟွာကျင်းယန်နှင့် ရှာဝမ်ချင်းတို့ တိုက်ပွဲပြီးနောက် နောက်ထပ် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော ရင်ဆိုင်မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဘုန်း...”

လော့ရှာဂိုဏ်းအကြီးအကဲ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး၏ လေထုသည် ချက်ချင်း ပွက်ပွက်ဆူလာခဲ့သည်။

ယန်ချင်းရှုံးသည် လော့ရှာဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းတပည့်ကြီးဖြစ်သည်။ ကြယ်ကိုးပွင့် ဓားသိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားပြီး ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းအပြင်စည်းတွင် လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှု ပြည့်စုံမှုအဆင့်ကို နားလည်သော တစ်ဦးတည်းသော ဓားပညာပါရမီရှင် ဖြစ်ရာ သူ၏ နာမည်သည် ဟွာကျင်းယန်နှင့် အပြိုင် ရပ်တည်နေသည်။

ဖေ့ကျွယ်သည်လည်း ဓားပညာအဆင့်အားဖြင့် လူနှင့်ဓား ပေါင်းစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်သာဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စွမ်းအားကို လုံးဝ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မမှတ်ယူနိုင်ပေ။ သူ၏ လျင်မြန်သောဓားသည် သိုင်းလောကတွင် နာမည်ကြီးပြီး ရှူးပင်းရိကို ဓားသုံးချက်ဖြင့် အနိုင်ယူခဲ့သည်။

ထိပ်သီးဓားသမားနှစ်ဦး၏ ရင်ဆိုင်မှုသည် လူအများအတွက် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းအပြင်စည်း၏ ပထမဓားသမား မည်သူဖြစ်မည်ကို အခြေခံအားဖြင့် ဆုံးဖြတ်ပေးတော့မည် ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင်...

ဖေ့ကျွယ် ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ အေးစက်သော ဓားအလင်းသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ထွန်းလင်းစေသည်။ ယန်ချင်းရှုံးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“အနိုင်ရဖို့ မျှော်လင့်ချက် မများဘူးဆိုတာ ငါ သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သုံးဂိုဏ်းအပြင်စည်း ပထမဓားသမားဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကိုတော့ လွယ်လွယ်နဲ့ လွှဲပေးမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ယန်ချင်းရှုံးသည် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ လှပသော မျက်ခုံးမွေးများကို ညင်သာစွာ ဆွဲထားပြီး မျက်လုံးများသည် ကြည်လင်ကာ တည်ငြိမ်နေသည်။ လက်ထဲတွင် ကြည်လင်သော ရတနာဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလိုဆိုရင် အကောင်းဆုံးပဲ... လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်း ပြည့်စုံမှုအဆင့်ကို နားလည်ပြီးကတည်းက ငါ ဘယ်သူနဲ့မှ မတိုက်ရသေးဘူး... ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်အဆင့်အထိ ရောက်နေပြီလဲဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်...”

ဖေ့ကျွယ်သည် ဓားလက်ကိုင်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ ချက်ချင်း သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်သည်။ စူးရှသော အကြည့်များဖြင့် ယန်ချင်းရှုံးကို တင်းကျပ်စွာ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

ဓားသမားချင်း ဖြစ်သည့်အတွက် ယန်ချင်းရှုံးသည် သူ့ကို မည်သူထက်မဆို ပိုမို ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့သည်။ မျက်နှာဆီသို့ ရိုက်ခတ်လာသော ထက်မြက်မှုကြောင့် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားပင် ညည်းတွားသံ ပေးတော့သည်။

“ပိုင်းဖြတ်...”

မိမိ၏ ဓားပညာအဆင့်သည် တစ်ဖက်လူထက် နိမ့်ကျသည်ကို သူ သိသည်။ အရှိန်အဝါချင်း ဖိနှိပ်မှုသည် ကြာလေလေ သူ့အတွက် ဆိုးရွားလေလေ ဖြစ်သည်။ ဖေ့ကျွယ်သည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကာ ချက်ချင်း လက်စွမ်းပြပြီး ဓားသုံးချက် ဆက်တိုက် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

“ရွှီ... ရွှီ... ရွှီ... ရွှီ...”

ဓားသုံးချက်သာ ဖြစ်သော်လည်း လေထုတွင် ဆယ်ချီ၊ ရာချီသော အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အမျိုးမျိုးသော ကွေ့ပတ်သည့် လမ်းကြောင်းများမှ ယန်ချင်းရှုံးဆီသို့ တည့်တည့် ပစ်ခတ်သွား၏။

ယန်ချင်းရှုံးသည် မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲချေ။ အပြာရောင်ဓားရှည်ကို နှေးသယောင်ရှိသော်လည်း လျင်မြန်စွာ ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ ဓားတစ်ချက်တိုင်းသည် ဓားစွမ်းအင်သွားရာ လမ်းကြောင်းကို တိကျစွာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ ဓားစွမ်းအင်များ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလွန် သက်သောင့်သက်သာနှင့် အပန်းဖြေနေသည့်နှယ် ရှိသည်။

“ဖေ့ကျွယ်ရဲ့ အရိပ်မဲ့ဓားကို ဒီလောက် လွယ်ကူစွာ ဖြိုခွဲလိုက်နိုင်တယ်...”

“ဒါက လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်း ပြည့်စုံမှုအဆင့်ကို ရောက်နေတဲ့ ဓားသမားပဲ... လူက ဓားနဲ့ ပေါင်းစည်းတယ်... ဓားက စိတ်ဆန္ဒနဲ့ ပေါင်းစည်းတယ်... စိတ်ဆန္ဒက ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပေါင်းစည်းတယ်... ဓားအကွက်တွေက ဘောင်ခတ်ထားခြင်း မရှိတော့ဘူး... စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်တယ်... ဒီပွဲက အမြန်နှုန်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်တာ မဟုတ်ဘူး... နည်းစနစ်ချင်း ချေမှုန်းတာပဲ...”

ဤစကားကို သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ဓားသမားတစ်ဦးက ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“မိုက်ရိုင်းလိုက်တာ... ရွှေရောင်အလင်း ခွဲခြားခြင်း...”

မိမိ အထူးဂုဏ်ယူသော လျင်မြန်သောဓားသည် ယန်ချင်းရှုံးအပေါ် လုံးဝ အသုံးမဝင်ခဲ့သည်ကို မြင်သောအခါ ဖေ့ကျွယ်၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရတနာဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရှူးပင်းရိကို အနိုင်ယူခဲ့သော သတ်ဖြတ်နည်းကို တိုက်ရိုက် ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

အခန်း ၃၆၇ ပြီးပါပြီ။