ဓားသုံးချက်၊ ထပ်မံ တွေ့ဆုံခြင်း

လူအများ ဆွေးနွေးနေသည်ကို ကြားသောအခါ နဝမအကြီးအကဲသည် သက်ပြင်းကို တိတ်တဆိတ် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ မူလက သူသည် လော့ချန် ပြိုင်ပွဲ ထိပ်ဆုံး သုံးနေရာကို ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ချက် ရှိနေခဲ့သေးသည်။

သို့ရာတွင် ဖေ့ကျွယ်နှင့် ယန်ချင်းရှုံးတို့၏ တိုက်ပွဲသည် သူ့အတွေးကို လုံးဝ ရိုက်ချိုးခဲ့သည်။

ဖေ့ကျွယ်သည် လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်း အလယ်အဆင့်ကို နားလည်ခဲ့ရုံမျှမက နတ်တံတားကိုပါ ဖန်တီးခဲ့သည်ဆိုလျှင် ဤသည်ကို မည်သို့ တိုက်ခိုက်ရတော့မည်နည်း။

သို့သော် ဤသို့ဖြစ်သည်မှာ ကောင်းပေသည်။ အနည်းဆုံး ဖေ့ကျွယ်၏ တကယ့် စွမ်းအားကို သိရှိခဲ့ပြီးဖြစ်၍ လော့ချန် အသက်ကို အလဟဿ ပေးဆပ်ရခြင်းမှ ကင်းဝေးစေနိုင်၏။

အကြီးအကဲချန်ရွှမ်သည်လည်း အလားတူ အတွေးရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူသည် လော့ချန်ကို နှစ်သိမ့်စကား ဆိုသည်။

“လော့ချန်... ငါတို့ ထိပ်ဆုံး ငါးနေရာထဲ ဝင်နိုင်ခဲ့တာတောင် တော်လှပြီ... ဒီနောက်မှာ ကောင်းကောင်း အနားယူပြီး ပြိုင်ပွဲထဲက တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ဂရုတစိုက် ကြည့်ပါ... သူတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲကနေ တစ်ခုခု နားလည်မှု ရနိုင်မလား ကြည့်လိုက်...”

လော့ချန် သဘောကျစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဆရာ... တကယ်တော့...”

လော့ချန်သည် သူ ကိုယ်တိုင် နတ်တံတားကို ဖန်တီးပြီးပြီဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရန် ပြင်ဆင်နေ၏။ ထိုအချိန်တွင်ပင် ၁၂ ကြိမ်မြောက် ပွဲစဉ်လည်း ပြီးဆုံးသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆူညံသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

ပြိုင်ပွဲသည် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းတပည့်ကြီးများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အရည်အချင်းရှိသူ နည်းပါးလာခဲ့သည်။ နောင်လာမည့် ပွဲသုံးပွဲတွင် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းတပည့်ကြီးများ၏ အထွတ်အထိပ် တိုက်ပွဲများသည် မလွဲမသွေ ပေါ်ပေါက်လာတော့မည်။

စကားပြောဆိုမှု ပြတ်တောက်သွားသဖြင့် လော့ချန်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရယ်လိုက်ကာ ဆက်လက် ရှင်းပြခြင်း မပြုတော့ချေ။ ရှင်းပြရန်လည်း မလိုအပ်ချေ။ မကြာမီ သူသည် စွမ်းအားဖြင့်သာ အရာအားလုံးကို သက်သေပြတော့မည် ဖြစ်သည်။

လူများ မျှော်လင့်နေချိန်တွင် ၁၃ ကြိမ်မြောက် ပွဲစဉ် စတင်ခဲ့သည်။

“ပထမစင်မြင့် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း လော့ချန်နှင့် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း ဖေ့ကျွယ်...”

၁၃ ကြိမ်မြောက် ပွဲစဉ်၏ ပထမဆုံး ပြိုင်ပွဲသည် လူအများ၏ အကြည့်ကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်လိုက်ရာ အသက်ရှူမှားလောက်အောင်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေတော့သည်။

လော့ချန်သည် ဆွန်ချွမ်ဝူကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ရာ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ လူတိုင်းအတွက် မျက်စိထဲက ဆူး၊ အသားထဲက ဆူး ဖြစ်နေခဲ့၏။

လူအများ သိရှိကြသည်မှာ ဤတိုက်ပွဲ စတင်လိုက်သည်နှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲ ဖြစ်မည်ပင်။ အသက်ဆုံးရှုံးမှုသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဖေ့ကျွယ်သည် ဤအခိုက်အတန့်ကို အကြာကြီး မျှော်လင့်ခဲ့ရသည်။ သူက ရုတ်တရက် ထရပ်ကာ လော့ချန်ကို စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“လော့ချန်... မင်းက ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းတပည့်ကြီးပဲ... ငါနဲ့ ရင်ဆိုင်တိုက်ဖို့ သတ္တိရှိတယ်မလား...”

ဖေ့ကျွယ်သည် လော့ချန် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း အပြင်စည်းတပည့်ကြီး၏ အဆင့်အတန်းကို တိုက်ရိုက် ဆွဲထုတ်လိုက်ခြင်းပင်။ သူသည် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း အပြင်စည်း ဒုတိယတပည့်သာ ဖြစ်သည်။ လော့ချန် ရင်ဆိုင်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့လျှင် လော့ချန်သာမက ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းပါ အရှက်ရပေလိမ့်မည်။

ချက်ချင်းပင် လူအများ၏ အကြည့်တို့သည် လော့ချန်ပေါ်သို့ စုစည်းသွားတော့သည်။

“လော့ချန် ရင်ဆိုင်ရဲပါ့မလား...”

“မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဖေ့ကျွယ်နဲ့ ယန်ချင်းရှုံး တိုက်ပွဲမှာ ပြသခဲ့တဲ့ စွမ်းအားက အလွန် ပြင်းထန်တယ်... သူ တက်သွားရင် သေဖို့သွားတာနဲ့ ဘာကွာလဲ...”

လူအများသည် လော့ချန် ငြင်းဆိုလိမ့်မည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။

နဝမအကြီးအကဲသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သတိပေးသည်။

“လော့ချန်... သူ့ရဲ့ လှည့်ကွက်ကို မခံနဲ့...”

“စိတ်မပူပါနဲ့...”

လော့ချန်သည် မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ ထရပ်ကာ ဖေ့ကျွယ်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းကိုယ်တိုင် သေချင်နေမှတော့ ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးရမှာပေါ့...”

အကြီးအကဲချန်ရွှမ်သည် ပါးစပ်ဖျားမှ ထွက်လုဆဲဆဲ စကားများကို မျိုချလိုက်ရသည်။ ဤမျှ အခြေအနေအထိ ရောက်ရှိလာခဲ့လျှင် လော့ချန်၏ စိတ်နေသဘောထားကို ကောင်းကောင်း သိသည်ဖြစ်ရာ ထပ်ပြီး တားမြစ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ထို့အပြင် ယခုအခါ နောင်တရရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ချေ။

“ရှူး...”

လော့ချန်၏ ကိုယ်ရိပ်သည် လှုပ်ရှားကာ တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

“တကယ် ရင်ဆိုင်လိုက်တယ်...”

လူအများသည် အလွန် အံ့အားသင့်ကုန်ကြသည်။

ဆွန်ယင်ယန်သည် လော့ချန်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် စိုက်ကြည့်ကာ မျက်နှာထားသည် ရိုင်းစိုင်းပြီး တင်းမာနေသည်။

“ဖေ့ကျွယ်... မှတ်ထား... သူ့ကို လွယ်လွယ် အသေမခံစေနဲ့...”

“အကြီးအကဲဆွန် စိတ်ချပါ... ကျွန်တော့်လက်ထဲ ရောက်လာရင် သေဖို့တောင် ခက်ခဲလိမ့်မယ်...”

ဖေ့ကျွယ်သည် အေးစက်စွာ ရယ်ကာ ခြေလှမ်းတစ်ချက် ထိုးပြီး လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း လော့ချန်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လှောင်ပြောင်သည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“လော့ချန်... မင်းရဲ့ သတ္တိကတော့ မဆိုးဘူး... ငါနဲ့ တိုက်ဖို့ သဘောတူရဲတယ်... သနားစရာကောင်းတာက ဒါ မင်းရဲ့ တစ်သက်တာလုံးမှာ နောင်တအရဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်လိမ့်မယ်...”

“ငါကတော့ ဒီလို မထင်ဘူး...”

လော့ချန်၏ လေသံသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြစ်နေသည်။

ဖေ့ကျွယ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်မှုသည် ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

“ဟားဟား... မင်း လက်တွေ့မခံရသရွေ့ မယုံဘူးပဲ... ငါ ယန်ချင်းရှုံးကို ရှုံးနိမ့်တာ မြင်လိုက်ရတော့ မင်းကိုယ်တိုင် အခွင့်အရေးရှိမယ်လို့ ထင်နေတာလား...”

“မင်းရဲ့ လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်း အလယ်အဆင့် ဓားပညာနဲ့လား...”

“ဘုန်း...”

စကားပြောနေစဉ် ဖေ့ကျွယ်သည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတက်ကာ တစ်ချိန်တည်းတွင် နတ်တံတားနှင့် သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချီစွမ်းအင် လှုပ်ရှားမှုသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားရာ တိုက်ပွဲစင်မြင့်တစ်ခုလုံး၏ လေထုကို ပုံမှန်မဟုတ်အောင် မွှေနှောက်လိုက်ပြီး လေပြင်းများ ရူးသွပ်စွာ လှုပ်ခတ်လာတော့သည်။

“အချည်းအနှီး ခုခံမနေနဲ့... အနည်းဆုံးတော့ နာကျင်မှု သက်သာလိမ့်မယ်...”

ဖေ့ကျွယ်၏ အရှိန်အဝါသည် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီး လော့ချန်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း ဖိနှိပ်လာသည်။ မျက်လုံးများသည် အထက်စီးမှ ဖြစ်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်က လူတိုင်း အလွယ်တကူ သတ်နိုင်သော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ငုံ့ကြည့်နေသည့်နှယ် ဖြစ်နေတော့သည်။ သူသည် လော့ချန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ခုချင်းစီ ဖျက်ဆီးလိုခြင်းပင်။

ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါ ဖိအားအောက်တွင် လော့ချန်၏ ဝတ်ရုံသည် လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ခတ်နေသည်။ ဆံပင်များ လွင့်ပျံနေ၏။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးတစ်စုံကမူ ကန်ရေပမာ တည်ငြိမ်ပြီး ကြယ်ပွင့်ကဲ့သို့ တောက်ပနေခဲ့သည်။ သူသည် ချောက်ကမ်းပါးပေါ်တွင် ရပ်နေသော ထူးချွန်သော ဓားသမားတစ်ဦးနှင့် တူနေတော့သည်။

“မင်း အရှိန်အဝါနဲ့ ငါ့ကို ဖိနှိပ်ချင်တယ်ဆိုရင် အရည်အချင်း မလုံလောက်ဘူး ထင်တယ်...”

ဖေ့ကျွယ်၏ မျက်လုံးကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်ကာ လော့ချန်၏ အသံသည် အေးစက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှိသည်။ လက်ဖဝါးကို ဓားလက်ကိုင်ပေါ် တင်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ရွှီခနဲ အသံနှင့်အတူ လေဟာနယ်ထဲတွင် အဝတ်စ ဆုတ်ပြဲသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခတ်နေသော လေပြင်းများသည် ရုတ်ချည်း ခွဲဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။

လော့ချန် ရပ်တည်ရာနေရာမှ ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေမည့် ထက်မြက်မှုတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လောကကို သုတ်သင်တော့မည့်နှယ် ဖြစ်နေခဲ့ရာ ဖေ့ကျွယ်၏ အရှိန်အဝါကိုပင် နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် ဖေ့ကျွယ်ဘက်၌ လေပြင်းများ လှိုင်းထနေသော်လည်း လော့ချန်ဘက်၌မူ လေငြိမ်နေခဲ့သည်။

“ဒုန်း...”

ဖေ့ကျွယ်သည် မျက်နှာဆီသို့ ရိုက်ခတ်လာသော ထက်မြက်မှုကြောင့် အံ့အားသင့်ကာ ရုတ်တရက် သတိမပြုမိဘဲ နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ရသည်။

ကွင်းပြင်အတွင်း ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဆူညံသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

“ဒါ... လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှု အဆင့်မြင့်... ငါ့မျက်လုံး မမှားဘူး ထင်တယ်...”

“လော့ချန်သည် လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှု အဆင့်မြင့်ကို နားလည်ခဲ့ပြီ... သူ့ အသက်က ဒီလောက်ငယ်ပြီး အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားခဲ့တာ... ဓားပညာအဆင့်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီအဆင့်ထိ ရောက်နိုင်ရတာလဲ...”

“သူ့ ဓားပညာ အရမ်း သန်မာတာပဲ... ဆွန်ချွမ်ဝူကို အလွယ်တကူ သတ်နိုင်ခဲ့တာ... မဆန်းပါဘူး...”

ပရိသတ်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကုန်ကြပြီး မယုံနိုင်စွာ ရှိနေကြသည်။ ဓားပညာ နယ်ပယ် ကျင့်ကြံမှုသည် မည်မျှ ခက်ခဲလှသနည်း...။

ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းအပြင်စည်းတွင် ယန်ချင်းရှုံးမှလွဲ၍ ဖေ့ကျွယ်၏ ဓားပညာအဆင့်သည် အမြင့်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။ လော့ချန် ယခင်က လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်း အလယ်အဆင့်ကို ပြသခဲ့သည်ကပင် လူအများ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဓားပညာအဆင့်သည် ယခုအခါ လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်း အဆင့်မြင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ။ ယန်ချင်းရှုံးထက် အနည်းငယ်သာ နိမ့်ကျသည်။ လုံးဝ မယုံနိုင်စရာပင်။

အံ့အားအသင့်ဆုံးသူမှာ ယန်ချင်းရှုံးပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် တွန့်ချိုးကာ လော့ချန်ကို တောင့်တင်းစွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကာ မယုံနိုင်စရာ ကိစ္စရပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်နှယ် ဖြစ်နေသည်။

သူမ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိသည်မှာ လော့ချန်၏ ဓားပညာအဆင့်သည် မတည်ငြိမ်သေးချေ။ မကြာသေးမီကမှ တက်လှမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ဤသည်ပင် သူမကို ပိုမို စဉ်းစားမရနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူမ မမှားယွင်းခဲ့လျှင် လော့ချန်သည် သူမ၏ စကားအနည်းငယ်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အတွက် ဉာဏ်အလင်း ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်မည်လော... သို့သော် သူမ၏ စကားများသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ သိသော မရေမရာ အနှစ်ချုပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဒါကို နားထောင်ရုံနဲ့ ဓားပညာအဆင့် တက်လှမ်းနိုင်တာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား...။

“လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်း အဆင့်မြင့်... ဒါဆို မင်းရဲ့ ဝှက်ဖဲပဲ...”

ဖေ့ကျွယ်သည် လော့ချန်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် စိုက်ကြည့်နေပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး အလွန် ဆိုးရွားနေခဲ့သည်။ သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဓားပညာပါရမီရှင်ဟု သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်း အလယ်အဆင့်ကို နားလည်ရန် မနည်း ကျင့်ကြံခဲ့ရသည်။ ယန်ချင်းရှုံး၏ နာမည်က သူ့အား အသာစီး ယူသည်ကို လက်ခံနိုင်သေးသော်လည်း အသုံးမကျသည့်သိုင်းဝိညာဉ် နိုးကြားထားသော လော့ချန်က သူ့ကို အဆင့်နိမ့်စေတာကိုတော့ လုံးဝ လက်ခံရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

“လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်း အဆင့်မြင့်ဆိုရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ... ဒီနေ့ မင်း သေကိုသေရမယ်...”

ဒေါသတရား အောက်၌ ဖေ့ကျွယ်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါ ပိုမို ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လော့ချန်ဆီသို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားတစ်ချက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“ကလစ်...”

ဓားတစ်ချက်သာ ဖြစ်သော်လည်း လေဟာနယ်တွင် ဆယ်ချီမျှ အက်ကွဲရာများ ဖြစ်ပေါ်လာကာ တည့်တည့် ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။

“ချန်း...”

အနီရောင်မီးလျှံဓားသည် အိမ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေတိုးသံနှင့်အတူ တောက်ပသော လခြမ်းကွေးသဏ္ဌာန် ဓားရာတစ်ခုကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်ကာ အက်ကွဲရာများ၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ဖေ့ကျွယ်၏ ဓားစွမ်းအင်များသည် အားလုံး ကြေမွပျက်စီးသွားသည်။ လော့ချန်သည် ခေါင်းကို မော့ကာ ဖေ့ကျွယ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်း ဓားသုံးချက်နဲ့ ရှူးပင်းရိကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်... ဒီတော့ ငါလည်း မင်းကို ဓားသုံးချက် ပြန်ပေးမယ်... ဓားသုံးချက်အတွင်း မင်းကို သတ်ပစ်မယ်...”

အခန်း ၃၆၉ ပြီးပါပြီ။