ဟွာကျင်းယန်နှင့် ယန်ချင်းရှုံး ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံ

“ဒီတစ်ပွဲက ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲရဲ့ ပထမနေရာကို ဆုံးဖြတ်ပေးလိမ့်မယ်။ ဘယ်သူက ပိုပြီး ထူးချွန်မလဲ မသိဘူး...”

“ဟွာကျင်းယန်က ဒီလောက်ယုံကြည်မှုရှိနေတာဆိုတော့ အနိုင်ရဖို့ သေချာပေါက်ရှိမှာပဲ။ သူက ကြယ်ဆယ်ပွင့် စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို နိုးကြားထားတဲ့ လူငယ်ဘုရင်တစ်ဦး ဖြစ်တယ်၊ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့်တစ် သန်မာသူတွေကိုတောင် သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိတယ်၊ ပထမနေရာက သူ့အတွက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်...”

“ဒါတော့ မသေချာသေးဘူး။ ယန်ချင်းရှုံးကလည်း ကြယ်ကိုးပွင့် ဓားသိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားပြီး လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်း ပြည့်စုံမှုအဆင့်ကိုပါ နားလည်ထားတဲ့ ဓားပညာရှင်တစ်ဦးပဲ။ အခုချိန်ထိ တကယ့်စွမ်းအားကို မထုတ်ပြသေးဘူး။ ဓားသမားတွေဟာ အင်အားနည်းသူက အင်အားကြီးသူကို အနိုင်ယူရတာကို အနှစ်သက်ဆုံးပဲ၊ ယန်ချင်းရှုံးလို ဓားသိုင်းထူးချွန်သူဆိုရင် ပိုဆိုးတာပေါ့...”

ဟွာကျင်းယန်နှင့် ယန်ချင်းရှုံးတို့ စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်ရောက်လာသည်ကို တွေ့မြင်သည်နှင့် ပရိသတ်များသည် ချက်ချင်း အပူတပြင်း ဆွေးနွေးကြသည်။

တစ်ဦးက ကြယ်ဆယ်ပွင့် စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားသော လူငယ်ဘုရင်ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ဦးက လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်း ပြည့်စုံမှုအဆင့်ကို နားလည်ထားသော ဓားပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

လူအများသည် နှစ်ဦးအနက် မည်သူက ပိုမိုထူးချွန်သည်၊ ဤတိုက်ပွဲတွင် မည်သူက နောက်ဆုံးအထိ ရယ်မောနိုင်မည်ကို အကဲဖြတ်နေကြသည်။

ရလဒ်မှာ နှစ်ဦးစလုံး၏ ထောက်ခံသူများ အင်အားတူညီနေသဖြင့် မည်သူမှ အတိအကျ ဆုံးဖြတ်မရနိုင်ချေ။

ယခုချိန်ထိ နှစ်ဦးစလုံး အောင်ပွဲများဖြင့်သာ ရပ်တည်နေပြီး တကယ့်စွမ်းအားကို ထုတ်ပြခြင်းမရှိသေးချေ။

မည်သူမျှ မသိကြသေးသည်မှာ သူတို့ မည်မျှစွမ်းအားများကို ဖုံးကွယ်ထားသည်၊ မည်သို့သော ထူးခြားသည့် သတ်ဖြတ်ကွက်များ ရှိသည်ကိုပင်။

စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဟွာကျင်းယန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ ပို့ထားကာ မာန်ပါပါ ရပ်တည်နေသည်။ ကျယ်ပြန့်သော စင်မြင့်သည် သူ့ရှေ့တွင် အလွန်သေးငယ်နေပြီး သူ့ကို မဆန့်နိုင်သကဲ့သို့ ခံစားမှုပေးနေသည်။

“ချင်းရှုံး... မင်း အရင်တိုက်ခိုက်လိုက်ပါ...”

ဟွာကျင်းယန်သည် ယန်ချင်းရှုံးကို ကြည့်ကာ မျက်နှာတွင် ပြုံးရွှင်မှုအပြည့်ရှိသည်။

ယန်ချင်းရှုံး၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။ နှစ်ဦးစလုံး အဆင့်အတန်းတူညီသောသူများဖြစ်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အလေးမထားသကဲ့သို့ ဆက်ဆံခံရခြင်းကို သူမ မနှစ်သက်ချေ။

ဝုန်းခနဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်တစ်ချက် လှုပ်လိုက်ရာ ရေပြာရောင် ဓားရှည်သည် ယန်ချင်းရှုံး၏ လက်ထဲသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်။

ထိုစဉ် ပြင်းထန်သော ဓားအရှိန်အဟုန်သည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာပြီး အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ကောင်းကင်မှ တိမ်များပင် ဓားအရှိန်ဖြင့် ဆုတ်ဖြဲခံရပြီး လူတစ်ကိုယ်လုံး ဓားနှင့်အတူ တစ်သားတည်းဖြစ်နေသလို ခံစားရသည်။

ထိုနေရာရှိ လူအများစုသည် ဦးရေပြားများ ထုံကျင်လာသည်အထိ ခံစားခဲ့ရပြီး ဓားတစ်ချောင်းသည် သူတို့ခေါင်းပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသလို ခံစားရသည်။

“ဒါဆိုလည်း ငါ အားမနာတော့ဘူး...”

ယန်ချင်းရှုံး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် ခြေလှမ်းဆယ်ချီအကွာအဝေးကို ချက်ချင်းဖြတ်ကျော်ကာ ဟွာကျင်းယန်၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဓားတစ်ချက် ခုတ်ချလိုက်သည်။

ရှူးခနဲ အသံထွက်ပေါ်လာပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်သော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဟွာကျင်းယန်ကို ဦးတည်ကာ တည့်တည့်ခုတ်ပိုင်းချလိုက်ရာ ကြီးမားသော ဓားအရှိန်ကြောင့် စင်မြင့်အထက်ရှိ လေထုပင်လျှင် ပင်လယ်လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ တဝုန်းဝုန်းလှုပ်ခါလာပြီး ကောင်းကင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

“ဓားပညာကောင်းတယ်...”

ဟွာကျင်းယန်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ညာလက်ဖဝါးကို ဆွဲထုတ်ကာ ဓားချက်ကို ဖိချလိုက်သည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုသည် ရိုးရှင်းသော်လည်း တောင်ကြီးတစ်လုံးပမာ ကြီးမားလှပြီး အင်အားပြည့်ဝသည်။

ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ဘုန်းခနဲ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး အက်ကွဲရာအနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သော စင်မြင့်သည် အလယ်တွင် ဆယ်မီတာကျော် ရှည်လျားသော ကြီးမားသည့် အက်ကွဲရာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“အရမ်းကြီးမားတဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းပဲ... ယခင်တိုက်ပွဲတွေနဲ့ လုံးဝမတူဘူး...”

တစ်ဦးက အံ့ဩစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယန်ချင်းရှုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တောင့်တင်းသွားပြီး လေထုထဲတွင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆက်တိုက်နင်းလိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဓားအရှိန်အဟုန်သည် ပိုမိုမြင့်တက်လာပြီး အေးစက်ကြည်လင်သော မျက်လုံးများက ဟွာကျင်းယန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

“ငါ့ဓားတစ်ချက်ကို ထပ်ခံကြည့်... တိမ်ယံခွဲချေနည်း...”

ရှူးခနဲ အသံထွက်ပေါ်လာပြီး ထူးခြားလှပသော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု လေထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ တောက်ပပြီး လျင်မြန်လှသဖြင့် ကောင်းကင်ပေါ်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။

“ကောင်းတယ်...”

ဟွာကျင်းယန်၏ မျက်လုံးများတွင် ချီးကျူးမှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ချီစွမ်းအင်များ အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်ငါးချောင်းကို ဖြန့်ကာ ပူပြင်းလှသော မီးလျှံအလင်းတန်းကို လက်ဖဝါးပေါ်တွင် တောက်ပစေပြီး ထိုဓားစွမ်းအင်ကို တည့်တည့်လှမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ကလစ်ခနဲ အသံထွက်ပေါ်လာပြီး ထူးခြားသောဓားစွမ်းအင်သည် ချက်ချင်း ဖမ်းဆုပ်ခံလိုက်ရသည်။ ခဏမျှ အားပြိုင်ပြီးနောက် ချက်ချင်းဆိုသလို ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသည်။

မီးလျှံလက်ဖဝါးသည် ထိုနေရာ၌ ရပ်တန့်မသွားဘဲ လေထုကို ဆွဲယူသွားပြီး မီးလျှံအမြီးကို နောက်သို့ ဆွဲကာ ယန်ချင်းရှုံးကို ဦးတည်လာသည်။ ယန်ချင်းရှုံးကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ရည်ရွယ်သည်။

ယန်ချင်းရှုံးသည် လေထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်း ပြည့်စုံမှုအဆင့်၏ ဓားအရှိန်အဟုန်သည် အဆုံးထိ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဓား၏ ထက်မြမှုက ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေသည်။

“ကြာပန်းဓားတစ်ချက်...”

အပြာရောင်ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြာပန်းဖတ်ပုံစံ အပြာရောင်ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအများ အာရုံစူးစိုက်ကြည့်နေစဉ် မီးလျှံလက်ဖဝါးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုသည် အရှိန်ပြင်းစွာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ မီးလျှံလက်ဖဝါးသည် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး ထက်မြက်သော အင်အားက ဟွာကျင်းယန်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ဟွာကျင်းယန်သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် မြူခိုးငွေ့ကဲ့သို့ အနောက်သို့ လွင့်ပျံသွားသည်။

ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ကျန်ရှိသော အင်အားကို လက်ဝါးဖြင့် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။ ဟွာကျင်းယန်သည် ဦးခေါင်းကို မော့ကာ ယန်ချင်းရှုံးကို နူးညံ့စွာ ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါ မင်းရဲ့ ကြာပန်းဓားစွမ်းရည်လား... တကယ်ကောင်းတယ်... ဒါပေမဲ့ အင်အား နည်းနည်းလိုနေသေးတယ်... ဆက်တိုက်ခိုက်ချင်သေးလား”

ယန်ချင်းရှုံး မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုသည်။

“မင်းလည်း အသာစီးမရခဲ့ဘူးမဟုတ်လား...”

ဟွာကျင်းယန် ခေါင်းညိတ်သည်။

“ဟုတ်တယ်... ဒါဆိုလည်း အကွက်ဆယ်ကွက်အတွင်း မင်း ငါ့ကို အရှုံးပေးစေရမယ်။ ငါ နောက်ဆို သိုင်းပညာထုတ်သုံးတော့မယ်... မင်း သတိထားပါ...”

အကြိမ်ကြိမ် အလေးမထားသလို ဆက်ဆံခံရသဖြင့် ယန်ချင်းရှုံး၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသတရားများ တရိပ်ရိပ် ပေါက်ဖွားလာသည်။ သူမ၏ လေသံသည် အေးစက်ကြည်လင်လာသည်။

“ဟွာကျင်းယန်... မင်း တကယ့်စွမ်းအားကို ထုတ်သုံးပါ... မဟုတ်ရင် ငါ့လက်ထဲမှာ ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မယ်... ကြာပန်းဓားစွမ်းရည်မှာ ဒီလောက်ပဲ အင်အားရှိတာ မဟုတ်ဘူး...”

စကားပြောနေစဉ် ယန်ချင်းရှုံးပတ်လည်ရှိ လေထုသည် တဝုန်းဝုန်းတုန်ခါလာပြီး ကြယ်ကိုးပွင့်ပါသော ကျောက်စိမ်းအလင်းကွင်းတစ်ခု သူမ၏နောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဘုန်းခနဲ အသံထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်တံတားသည် ထိုနှစ်ခုကို ဆက်သွယ်လိုက်ရာ အင်မတန် ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအရှိန်အဟုန်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ကြယ်ကိုးပွင့် ဓားသိုင်းဝိညာဉ်သည် အမှန်တကယ် ပုံစံရှိသကဲ့သို့ ထင်ရှားနေပြီး ဓားအလင်းများ ဖြာထွက်လာကာ ပရိသတ်အားလုံး၏ မျက်လုံးများကို စူးရှစေသည်။

“ကြယ်ကိုးပွင့် ဓားသိုင်းဝိညာဉ်... ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဓားအရှိန်အဟုန်ပဲ...”

“ယန်ချင်းရှုံး တကယ်ပဲ နတ်တံတားတည်ဆောက်ခဲ့ပြီ... အခုမှ သူမရဲ့ တကယ့်စွမ်းအားကို သိရတာ... အရင်က စမ်းသပ်နေခဲ့တာပဲ...”

ယန်ချင်းရှုံး၏ အရှိန်အဝါ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်ကို ခံစားရသည့်အခါ လူအများ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

“အရမ်းသန်မာလွန်းတယ်... ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ အဆင့်ဟာ ငါတို့နားလည်နိုင်တဲ့ အဆင့်ကို ကျော်လွန်နေပြီ...”

ချန်လင်းယူ နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ယခင်က နှစ်ဦး၏ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှုအရှိန်ကပင် သူမကို စိတ်နှလုံး တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

ရလဒ်မှာ ထိုအရာသည် စမ်းသပ်မှုသာ ဖြစ်ခဲ့သည်ပင်။

စင်မြင့်ပေါ်တွင် ယန်ချင်းရှုံးသည် သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ချီစွမ်းအင်များကို အလျင်အမြန် လည်ပတ်ကာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ မြှင့်တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဟွာကျင်းယန်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်တော့သည်။

“ကြာပန်းတစ်ပွင့် ခူးဆွတ်ခြင်း...”

ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ယန်ချင်းရှုံးသည် ဟွာကျင်းယန်နှင့် ဆယ်လှမ်းအကွာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ လက်ထဲက ဓားမှ အပြာရောင်အလင်း ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာကာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထိုးထွက်လာသည်။

အပြာရောင်ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုသည် ဟွာကျင်းယန်၏ ရှေ့သို့ ရှူးခနဲ ချက်ချင်းရောက်ရှိလာသည်။

ဟွာကျင်းယန်သည် မျက်နှာတွင် အပြုံးရှိနေဆဲပင်။ ယန်ချင်းရှုံး၏ ဓားပညာကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကြည့်နေသည့်နှယ် ဖြစ်နေသည်။ ဓားစွမ်းအင် နီးကပ်လာသည့်အခါမှ လက်ဖဝါးကို ဘေးသို့ လှည့်ကာ တိုက်ခိုက်လာသော ဓားစွမ်းအင်ကို ရိုက်ချေလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ဘုန်းခနဲ အသံထွက်ပေါ်လာပြီး အပြာရောင်ဓားစွမ်းအင်သည် ကွဲထွက်လုနီးနီး ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ဓားစွမ်းအင်သည် ကြာပန်းတစ်ပွင့်ပွင့်သကဲ့သို့ လေထဲတွင် သေးငယ်သော ဓားစွမ်းအင်ရာပေါင်းများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အရပ်လေးမျက်နှာမှ ဟွာကျင်းယန်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

“အန္တရာယ်ရှိတယ်...”

လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦး အံ့ဩစွာ အော်ဟစ်သည်။

ဟွာကျင်းယန် မျက်လုံးများ တင်းမာသွားပြီး မျက်နှာတွင် တည်ကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားစဉ် ခန္ဓာကိုယ်မှ ချီစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မီးတိမ်ခွဲချေခြင်း...”

ညာလက်ဖဝါးတွင် တောက်ပသော မီးလျှံအလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟွာကျင်းယန်သည် ရှေ့ဘက်အာကာသကို လက်ဖဝါးဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ကြီးမားသော ဓားစွမ်းအင်များသည် ထိုအထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး ထူးဆန်းစွာ ရပ်တန့်သွားသည်။

ပြီးနောက်...

အလင်းရောင်တောက်ပသော မီးလျှံများ ဘုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဓားစွမ်းအင်အားလုံးကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေသွားစေသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖိအားလှိုင်းများသည် စင်မြင့်ကို ဗဟိုပြုကာ အကြီးအကျယ် ကျယ်ပြန့်သွားပြီး အဝေးမှ ကြည့်လျှင် ဧရာမသလင်းပြာလုံးကြီးတစ်ခုပမာ ဖြစ်နေသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် တစ်ဆက်တည်း ဆိုသလို ယန်ချင်းရှုံး၏ ဓားတစ်ချက်သည် တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာ၏။ ဓားချက်၏ အမြန်နှုန်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ရာပင် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသည်။

“ဖူး...”

ထင်မှတ်မထားသည့်အတွက် ဟွာကျင်းယန် အစွမ်းကုန် ရှောင်တိမ်းခဲ့သော်လည်း ဓားအလင်းက ပခုံးကို ထိမှန်သွားခဲ့ပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဆွန်ယင်ယန်၏ မျက်နှာသည် တင်းမာသွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဟွာကျင်းယန်... ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ... အလျှော့မပေးနဲ့... သိုင်းဝိညာဉ်နဲ့ စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်ပြီး မြန်မြန်ရှင်းလိုက်...”

ဟွာကျင်းယန် ကိုယ်တိုင် ဒဏ်ရာရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။ မျက်နှာတွင် ရှက်ရွံ့မှုနှင့် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ချီစွမ်းအင်ကို အလျင်အမြန် လည်ပတ်ကာ ဦးခေါင်းကို မော့လျက် ယန်ချင်းရှုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ... ချင်းရှုံး... ငါ့ရဲ့ တကယ့်စွမ်းအားကို မင်း မြင်ရလိမ့်မယ်...”

အခန်း ၃၇၂ ပြီးပါပြီ။