နောက်ဆုံးဗိုလ်လုပွဲ

လူအများ၏ အကြည့်များ စုစည်း နေစဉ်တွင် ယန်ချင်းရှုံးသည် ဓားရှည်ကို ကျောတွင်လွယ် ထားသည်။ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ လွင့်ပျံနေပြီး ဆံနွယ်များ ရေတံခွန်ပမာ ရှိနေသည်။ သန်မာသော ဟန်ပန်ဖြင့် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်ရောက်လာသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ လော့ချန်သည် အပြာရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ခါးတွင် ကျဉ်းမြောင်းပြီး ရှည်လျားသော ရတနာဓားကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ဓားအိမ်သည် ရှေးဟောင်းဆန်ပြီး မီးလျှံအလင်းများ တိုးတိုးတိတ်တိတ် တောက်ပနေကာ ထက်မြက်မှုများ သိပ်သည်းနေသည်။

“လော့ချန်... မင်း လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှု အဆင့်မြင့်နယ်ပယ်ကို နားလည် သွားတာ ဂုဏ်ယူပါတယ်”

ယန်ချင်းရှုံးသည် လော့ချန်ကို ကြည့်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးနေသည်။ မျက်လုံးထဲတွင် စူးစမ်းချင်စိတ်နှင့် အံ့သြမှု ရှိနေသည်။

လော့ချန် ရယ်လျက် ဆိုသည်။

“မင်းရဲ့ ဓားလမ်းစဉ်နယ်ပယ်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဘာမှ ပြောပလောက်စရာ မရှိပါဘူး။ ဒါ့အပြင် မင်းကိုတောင် ကျေးဇူးတင်ရပါဦးမယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ အချိန်တစ်ခု ယူရဦးမှာ သေချာတယ်”

ဤသည်မှာ အမှန်တရား ဖြစ်သည်။ ယန်ချင်းရှုံး၏ စကားကြောင့် အခွင့်အရေး မရခဲ့ပါက လော့ချန်သည် လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှု အဆင့်မြင့်နယ်ပယ်ကို ဤမျှ မြန်မြန် နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အနည်းဆုံး ဆယ်ရက်ခန့် သို့မဟုတ် လဝက်ခန့် အချိန်ယူရဦးမည်ပင်။

လော့ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သော်လည်း ယန်ချင်းရှုံး၏ နှလုံးသားသည် မသိမသာ တုန်လှုပ်သွား၏။

သူမ၏ စကားကို နားထောင်လိုက်ရုံဖြင့် လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှု အဆင့်မြင့်နယ်ပယ်ကို နားလည် သွားသည်တဲ့။

ဓားလမ်းစဉ်နယ်ပယ်ကို ကျင့်ကြံရခြင်းသည် ဤမျှ လွယ်ကူ ပါသည်လား။

နှစ်ဦးသား တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြော နေကြသည်။ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်နှင့် တင်းမာသော အငွေ့အသက်မျိုး လုံးဝ မရှိချေ။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဟွာကျင်းယန်သည် ယန်ချင်းရှုံးက သူ့ကို ရင်ဆိုင်ချိန်က အေးစက်သော အမူအရာကို ပြန်သတိရမိသည်။ မျက်လုံးထဲတွင် ချက်ချင်း မနာလိုခြင်းနှင့် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

“အရမ်းကောင်းတယ်... မင်းကို သတ်ဖို့အတွက် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ထပ်တိုး လာခဲ့ပြီ”

ဟွာကျင်းယန်၏ အကြည့်သည် လော့ချန်ပေါ် ကျရောက် နေသည်။ သူ၏ အကြည့်များထဲတွင် ပိုမို အေးစက်လာသည်။

စင်မြင့်ပေါ်တွင်...

“ဘုန်း...”

ယန်ချင်းရှုံးသည် ခါးတွင်ချိတ်ထားသော ဓားရှည်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော ဓားအရှိန်အဟုန်သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထိုးထွက် လာပြီး ပင်လယ်လှိုင်းလုံးပမာ လော့ချန်ဆီသို့ တည့်တည့် ထိုးတိုက် လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ပါးစပ်ဖွင့်ကာ ဆိုသည်။

“မင်း လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှု အဆင့်မြင့်နယ်ပယ်ကို နားလည် သွားခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့ ငါလည်း မတရားသောအနိုင်ယူမှု ဖြစ်မှာကို စိုးရိမ်ဖို့ မလို တော့ဘူး”

လော့ချန် ခေါင်းညိတ်သည်။

“ဒီလိုဆိုရင် အကောင်းဆုံးပဲ။ ငါ့ရဲ့ ဓားလမ်းစဉ်နယ်ပယ်နဲ့ မင်းရဲ့ နယ်ပယ် ဘယ်လောက် ကွာခြားလဲဆိုတာကိုလည်း ငါ ကြည့်ချင်တယ်။ လက်ဆလျှော့မထား ပါနဲ့။ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက် လိုက်ပါ...”

“ချန်း...”

စကားဆုံးသည်နှင့် မီးလျှံဓားသည် ဓားအိမ်မှ လူးလွန့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထက်မြက်မှု အပြည့်အဝ ရှိသော ဓားအရှိန်အဟုန်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက် လာပြီး ယန်ချင်းရှုံးနှင့် တင်းမာစွာ ယှဉ်ပြိုင်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ဓားအရှိန်အဟုန်နှစ်ခု တိုက်မိ သွားသည်။ လေထုကို လှည့်ပတ် လိုက်ရာ စင်မြင့်တစ်ခုလုံး၏ လေထုသည် တဝုန်းဝုန်း တုန်ခါ လာသည်။ ကောင်းကင်မှ တိမ်လွှာများပင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“အရမ်းကို အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ဓားအရှိန်အဟုန်ပဲ”

လူများ အံ့အားသင့်စွာ ဆွေးနွေး ကြသည်။ မျက်လုံးတစ်ချက်ပင် မမှိတ်ရဲ ကြချေ။

ထိပ်တန်းဓားသမားများ၏ တိုက်ပွဲသည် အကွက်များက လျင်မြန်ပြီး တိကျ ရက်စက် လှသည်။ ကြီးမားသော အသံများ မရှိသော်လည်း ပို၍ပင် ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်စေသည်။ များသောအားဖြင့် တစ်ချက်တည်းနှင့် အနိုင်အရှုံး ဆုံးဖြတ် နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ယန်ချင်းရှုံးသည် လက်မထုတ်သေးချေ။ လော့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အနည်းငယ်မျှပင် စိုးရိမ်သော အမူအရာ မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ နောက်ဆုံး မေးမြန်း လိုက်သည်။

“လော့ချန်... မင်း တကယ်ပဲ ငါနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆန္ဒရှိနေတာလား။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားကို မင်း ခုနက မြင်ခဲ့ပြီးပြီ... မင်း အောင်မြင်နိုင်ခြေ မရှိဘူးလို့ ထင်ပါတယ်”

လော့ချန်သည် ယန်ချင်းရှုံး ဤသို့ မေးမြန်း လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်း သွားပြီး ဆိုသည်။

“မင်းရဲ့ ဓားအကွက်တွေက အရမ်းကို အဆင့်မြင့်တယ်။ အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံးဓားချက်ဟာ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲ လိုက်တာ... မကြာမီ ကောင်းကင်မြေကြီးရဲ့ အင်အားကို ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိနေပြီ... ဓားဆန္ဒကို နားလည်ဖို့ အချိန် သိပ်မလိုတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်း တကယ့်ဓားဆန္ဒကို နားမလည်မချင်း မင်း ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး”

လော့ချန်က စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆိုသည်။

“ဘုန်း...”

လော့ချန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ပွဲကြည့်ပရိသတ်များသည် ချက်ချင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ် သွားကြသည်။

‘ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်း အပြင်စည်းမှ ပထမဆုံးသော ဓားပညာပါရမီရှင် ယန်ချင်းရှုံးသည် တကယ့်ဓားဆန္ဒကို မနားလည်မချင်း သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ် ဘူးတဲ့လား...’

‘ဘာတွေ နောက်ပြောင် နေတာလဲ’

‘လူတစ်ယောက်က ဘယ်လောက်ပဲ မာန်တက် နေပါစေ ဒီလိုတော့ မလုပ်သင့် ဘူး...’

‘အရမ်းကို မာန်တက်လွန်း နေပြီ...’

“ဟဲဟဲ... ငတုံးတစ်ကောင်ပဲ”

ဟွာကျင်းယန်သည် အေးစက်စွာ ရယ်မော လိုက်၏။

ယန်ချင်းရှုံး၏ အကြည့်များထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဘာကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း လော့ချန်၏ စကားသည် သူ့ကို မာန်တက်သည်ဟု မခံစားရဘဲ မသက်မသာ မဖြစ်စေချေ။

ထိုအရာသည် ယုံကြည်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အလွန်အင်အားကြီးမားပြီး မယှဉ်နိုင်သော ယုံကြည်မှု ဖြစ်သည်။

ယန်ချင်းရှုံးသည် ခဏမျှ ဆင်ခြင်ပြီးနောက် မေးမြန်းသည်။

“ဒီတိုက်ပွဲမှာ မင်း ဟွာကျင်းယန်နဲ့ တွေ့ရရင် ဘယ်လို ရွေးချယ် မလဲ”

လော့ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

“အမှန်ပြောရရင်... ငါ ဒီတိုက်ပွဲမှာ သူ့ကို တွေ့ရမယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ။ မင်းကို အရင် တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး”

လော့ချန်၏ အကြည့်ကို ကြည့်ပြီး ယန်ချင်းရှုံးသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ် သွားသည်။ ဖြည်းညင်းစွာ အသက်တစ်ချက် မှုတ်ထုတ် လိုက်သည်။

“ငါ နားလည် ပါပြီ”

စကားပြောနေရင်း ယန်ချင်းရှုံးသည် ရုတ်တရက် အသံကို လျှော့ချလိုက်သည်။

“လော့ချန်... ငါ မင်းကို တစ်ခုခု သတိပေးဖို့လိုတယ်... ဟွာကျင်းယန်က မြေကမ္ဘာမီးလျှံစွမ်းအင်နဲ့ သူ့ရဲ့ တိုက်ပွဲစွမ်းအားကို မြှင့်တင် နိုင်တယ်။ မြေကမ္ဘာမီးလျှံစွမ်းအင်က ချီစွမ်းအင်ကို မီးရှို့ ပြီး ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက် စေနိုင်တယ်။ အရမ်းကို အာဏာလွှမ်းမိုးနိုင်တယ်။ မင်း အထူးသတိထားပါ...”

“မြေကမ္ဘာမီးလျှံစွမ်းအင်...”

လော့ချန်သည် နောက်ဆုံးမှ ထိုမည်းနက်သောအနီရောင် မီးလျှံသည် ဘာဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသည်။ ကျေးဇူးတင်သောလေသံဖြင့် ဆိုသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

“ချပ်...”

ယန်ချင်းရှုံးသည် လော့ချန်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တစ်ချက်ကြည့် လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ဓားရှည်ကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်သိမ်း လိုက်သည်။

“မင်းနဲ့ ဟွာကျင်းယန်တို့ တိုက်ခိုက်တာကို ငါ အရမ်း မျှော်လင့် နေတယ်။ ငါ အရှုံးပေးပါတယ်...”

စကားတစ်ခွန်းသာ ချန်ထားခဲ့ပြီး ယန်ချင်းရှုံးသည် စင်မြင့်ထက်မှ ချက်ချင်း ပျံသန်းဆင်းသက် သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ထိုနေရာရှိ လူအားလုံး ကြောင်အ သွားကြသည်။ မျက်နှာများသည် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ယန်ချင်းရှုံးသည် လော့ချန်ကို တိုက်ရိုက်အရှုံးပေးလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ မထင်ထားခဲ့ချေ။

ယခင်က ဟွာကျင်းယန်ကို ရင်ဆိုင် ရာ၌ ယန်ချင်းရှုံးသည် မာန်မာနကြီးခဲ့ပြီး လုံးဝ မကြောက်ခဲ့ပါဘဲ ယခုတွင်မူ လော့ချန်ကို အလိုအလျောက် အရှုံးပေး လိုက်သည်။

ဤ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲက လူအများစုအတွက် စိတ်ကူးထဲက အရာများကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ် လိုက်သည်။

ဟွာကျင်းယန်၏ မျက်နှာသည် ထိတ်လန့်ဖွယ် မည်းမှောင် လာသည်။

သေးငယ်သော လော့ချန်တစ်ဦးသည် သူ့ကို ဤမျှ နှိမ့်ချရဲ သည်တဲ့လား။

ထို့အပြင် ယခင်က တိုက်ခိုက် ရာ၌ သူက ယန်ချင်းရှုံးကို အကြိမ်ကြိမ် အရှုံးပေးရန် တိုက်တွန်း ခဲ့သော်လည်း ယန်ချင်းရှုံးက လုံးဝ ဂရုမစိုက် ခဲ့ချေ။ ယခုမူ လော့ချန်ကို အလိုအလျောက် အရှုံးပေး လိုက်သည်။

ဒါက ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။

ဆွန်ယင်ယန်သည် လော့ချန်ကို မနာလိုမုန်းတီးစွာ ကြည့်နေသည်။ ဟွာကျင်းယန်ကို ဆိုသည်။

“ဒါက ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ။ ယန်ချင်းရှုံး အရှုံးပေး လိုက်တော့ လော့ချန်ဟာ ဒုတိယနေရာ ဖြစ်သွားပြီ။ နောက်ဆုံးတော့ မင်းနဲ့ သူ့ရဲ့ တိုက်ပွဲကို ဆုံးဖြတ်ရတော့မယ်။ ကောင်းကောင်း ပြင်ဆင် ထားပါ။ ဒီတစ်ခါ သူ့ကို သေချာပေါက် သတ်ပစ် ရမယ်”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟွာကျင်းယန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အလင်း တစ်ချက် လင်းလက်သွားသည်။ လက်သီးနှစ်ဖက်ကို တင်းတင်း ဆုပ်လိုက်သည်။

“နားလည် ပါပြီ...”

“ငါ့ကို ဒေါသထွက်စေတဲ့ တန်ဖိုးကို မင်း သိစေရမယ်...”

လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ ရမ်ကွေ့က သတိပေးသည်။

“ဒီတစ်ခါ သတိထားပါ။ အစွမ်းကုန် ဖြစ်ပါစေ။ ဘယ်လို အမှားအယွင်းမျိုးမှ ဖြစ်လို့မရဘူး...”

ဟွာကျင်းယန်သည် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ရှိနေသည်။

“အကြီးအကဲ စိတ်ချပါ။ ဘယ်လို အလွဲအမှားမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး”

ယန်ချင်းရှုံးသည် လော့ရှာဂိုဏ်းရှိရာသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

လော့ရှာဂိုဏ်းသားများသည် သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် အလားတူ အံ့အားသင့် နေကြသည်။

ယန်ချင်းရှုံးသည် အကြီးအကဲပိကျိုးရွှေကို ကြည့်သည်။

“ဆရာမ... ကျွန်မ...”

အကြီးအကဲပိကျိုးရွှေသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းခါ လိုက်သည်။

“ရှင်းပြဖို့ မလိုပါဘူး။ မင်း ဒီလို လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုရင် မင်းမှာလည်း မင်းရဲ့ အကြောင်းပြချက် ရှိမှာပါ...”

ယန်ချင်းရှုံးသည် နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူ လိုက်သည်။

“ကျွန်မ သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူး”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပိကျိုးရွှေ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ခိုင်မာသော အလင်းတစ်ချက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ လော့ချန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အကြည့်များ တောက်ပ နေသည်။

“မင်းရဲ့ အမြင်ကို ငါ ယုံတယ်။ တကယ်လို့ ဒီလိုဖြစ်ခဲ့ရင် ဒါက ကြည့်ကောင်းမဲ့ ပွဲပဲ။ ဒီ လော့ချန်က အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားခဲ့ တယ်လို့ ပြောကြတယ်။ သူ ဘယ်လို ယုံကြည်မှုမျိုးနဲ့ ဟွာကျင်းယန်ကို ရင်ဆိုင်ရဲ တယ်ဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်”

ယန်ချင်းရှုံးသည် စကားမပြောဘဲ ထိုင်ချ လိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူမ ပြောလိုက်ရမည့် စကားတစ်ခွန်း ကျန်ရှိနေသေးသည်။

သူမ ထင်သည်မှာ ဟွာကျင်းယန်သည်လည်း လော့ချန်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဤသို့သော ယူဆချက်အတွက် သူမကိုယ်တိုင်ပင် အလွန် ထူးဆန်း နေပေသည်။

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရှိရာ...

အကြီးအကဲချန်ရွှမ်နှင့် နဝမအကြီးအကဲတို့သည် မျက်နှာ တင်းမာစွာဖြင့် လော့ချန်ကို ကြည့်နေကြသည်။

နဝမအကြီးအကဲက ဆိုသည်။

“လော့ချန်... မင်း တကယ်ပဲ ဟွာကျင်းယန်နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ် ထားတာလား။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို မင်း မြင်ခဲ့ပြီးပြီ မဟုတ်လား။ ငါ ခန့်မှန်းရသလောက် က သူ့ရဲ့ တကယ့်တိုက်ပွဲစွမ်းအားက သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့်နှစ် အင်အားရှိသူ နဲ့ တူညီတယ်”

လော့ချန်သည် ဟွာကျင်းယန်ကို တစ်ချက်မျှ ငဲ့ကြည့် လိုက်ကာ ဆိုသည်။

“ဆရာ၊ နဝမအကြီးအကဲ... စိတ်မပူပါနဲ့။ တကယ်တော့ သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူး။ ခဏနေရင် နားလည် လာပါလိမ့်မယ်”

လော့ချန်၏ လေသံ ခိုင်မာသည်ကို မြင်သောအခါ အကြီးအကဲချန်ရွှမ်သည် ဆက်လက် မတားမြစ်တော့ချေ။ သူက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း မင်း သတိထားပါ။ တကယ်လို့ အနိုင်မရနိုင်ရင် စင်မြင့်ပေါ်ကနေ ချက်ချင်း ဆင်းလိုက်ပါ”

နဝမအကြီးအကဲက ထောက်ခံသည်။

“ဟုတ်တယ်။ မင်း စင်မြင့်ပေါ်က ဆင်းလိုက်တာနဲ့ ဘယ်သူမှ မင်းကို ထိရဲမှာ မဟုတ်ဘူး”

လော့ချန်သည် ဟွာကျင်းယန်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ယခင်က ယန်ချင်းရှုံး အလိုအလျောက် အရှုံးပေးမှုကြောင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသော ရှဲ့ယန်အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးသည် ထပ်မံ တောက်ပလာသည်။

၁၅ ကြိမ်မြောက် ပွဲစဉ်တွင် တိုက်ပွဲပေါင်း စုစုပေါင်း သုံးပွဲသာ ရှိခဲ့သည်။ လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံး သွားသည်။

ယန်ချင်းရှုံး၏ အလိုအလျောက် အရှုံးပေးမှုကြောင့် လော့ချန်သည် ဒုတိယနေရာ ဖြစ်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံး အဆင့်အတန်းကို ဆုံးဖြတ်ရန်အတွက် ဟွာကျင်းယန်နှင့် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ဤသုံးဂိုဏ်းစုပေါင်းသိုင်းပညာပြိုင်ပွဲ၏ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲ ဖြစ်သည်။

ဗိုလ်လုပွဲပင်...

မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များသည် နှစ်ဦးစလုံးပေါ် စုစည်း နေသည်။

“ဝှစ်...”

“ဝှစ်...”

ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် တစ်ချိန်တည်းလိုလို စင်မြင့်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိ လာကြသည်။

အခန်း (၃၇၅) ပြီးပါပြီ။