ထိတ်လန့်သွားသော ဝတ်ရုံနက်
Vol. 5 Ch. 49
ကျန်းစန်းကျန့်သည် သူ့ပခုံးပေါ်မှ ဓားကို မျက်နှာမသာမယာဖြင့် တွန်းဖယ်လိုက်သည်။
သို့သော် ရှန်းချန်ကောသည် သူ့လည်ပင်းကို တိုက်ရိုက်မထောက်ဘဲ ပခုံးပေါ်မှာသာ ထိထားခဲ့သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် ဟန်ထုတ်ရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျန်းစန်းကျန့်၏ မျက်နှာသည် လေးနက်လာသည်။
"ချန်ကော မင်းကို ပြောစရာ အရေးကြီးဆုံးကိစ္စ ရှိတယ်"
သူ့လေသံသည် အလွန်ပူပန်နေပြီး ရင်ထဲတွင်လည်း မီးတောက်နေသကဲ့သို့ စိုးရိမ်နေသည်။
"မင်း သိလား၊ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ထားတဲ့ လူလေးယောက်က ငါတို့ ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်း မှာ အစီအစဉ်တစ်ခု စီစဉ်ထားပြီးပြီ။ ဒီနေ့ နေ့လယ်ခင်းမှာ သူတို့ ငါတို့ ဂိုဏ်းကို သွေးပူဇော်ခြင်း လုပ်တော့မှာ"
ကျန်းစန်းကျန့် အလွန် စိတ်ပူပန်နေသည်။
ဒါက သူ့ဂိုဏ်းဖြစ်သည်။
ဂိုဏ်းထဲက တပည့်တွေကို သူ့မိသားစုတွေလို သဘောထားသည်။
သူတို့ကို သွေးယဇ်ပူဇော်တော့မည်ဆိုတော့ ကျန်းစန်းကျန့်၏ ရင်ထဲ မီးတောက်နေသည်။
သူသည် စိုးရိမ်တကြီးနှင့် ဟိုဟိုဒီဒီ လှည့်ပတ်နေသည်။
"ချန်ကော မင်း မသိသေးဘူး ထင်တယ်။ ငါ သံသယရှိတာက ဒီ မြူခိုးနေထိုင်သူတွေက အဖွဲ့အစည်းနှစ်ခု ရှိတယ်။ တစ်ဖွဲ့က ထွက်သွားပြီ။ နောက်တစ်ဖွဲ့က ဝတ်ရုံနက် တွေ ဝတ်ထားတဲ့ အဖွဲ့က ငါတို့ ဂိုဏ်းမှာ အစီအရင်ကို စီစဉ်ခဲ့တာ..."
"မဖြစ်ဘူး၊ ငါတို့ တစ်ခုခု လုပ်ရမယ်။ အကယ်၍ အစီအရင်ရဲ့ ပုံစံတွေကို ဖြတ်တောက်ပြီး အစီအရင်ကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်မယ်ဆိုရင်..."
"မဖြစ်နိုင်ဘူး" ကျန်းစန်းကျန့် သူ့ကိုယ်သူ ခေါင်းခါရင်း ငြင်းပယ်လိုက်ပြန်သည်။
"သူတို့ အဲဒီလို ခပ်တည်တည် ထွက်သွားရဲတယ်ဆိုရင် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်မှာ။ ငါတို့ သွားလည်း အစီအရင်ရဲ့ တည်နေရာကို ရှာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးမလား။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူရဲ့ စွမ်းအားက ခန့်မှန်းလို့ မရဘူး..."
"ချန်ကော၊ ဂိုဏ်းရဲ့ အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေး အရေးပေါ် အခြေအနေရောက်နေပြီ။ လှုပ်ရှားပါဦး"
ရှန်းချန်ကောက သူ့ကို လက်သီးနဲ့ ထိုးချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသော ရှန်းချန်ကောကို ကြည့်ပြီး ကျန်းစန်းကျန့် ဒေါသထွက်လွန်းလို့ သွေးအန်ချင်လာသည်။
"ဒါတွေအားလုံးက ငါ မကြာသေးခင်ကမှ အသက်ကို စွန့်ပြီးရှာလာတဲ့ သတင်းတွေကွ။ အကျပ်အတည်းကနေ ရုန်းထွက်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ငါနဲ့အတူတူ ဆွေးနွေးပါဦး"
ရှန်းချန်ကောသည် အထင်အမြင်သေးသော အမူအရာကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
"အဘိုးကြီး... ခင်ဗျား ဘာမှ မသိဘူး"
ရှန်းချန်ကော၏လေသံသည် သောက်ကြီးသောက်ကျယ်နိုင်လွန်းသောကြောင့် ကျန်းစန်းကျန့် အံ့သြသွားသည်။
"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဒီအဖွဲ့အစည်း နှစ်ခုထဲမှာ မြူခိုးနေထိုင်သူ လို့ ခေါ်တဲ့ အဖွဲ့ကတော့ ကိုယ်ခန္ဓာကို အားပြုတဲ့ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်ပြီး သူတို့ ထွက်ခွာသွားပြီ။ ဂိုဏ်းထဲမှာ ကျန်နေခဲ့တဲ့ အဖွဲ့ကတော့ ဝတ်ရုံနက် လို့ ခေါ်တဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေပဲ"
"နောက်တစ်ခုက အစီအရင်ကိစ္စ၊ ခင်ဗျား ဂရုစိုက်စရာ မလိုတော့ဘူး"
ရှန်းချန်ကော၏မျက်လုံးများတွင် အထင်အမြင်သေးသည့် အရိပ်အယောင်များ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေသည်။
ကျန်းစန်းကျန့်သည် ထိုအထင်အမြင်သေးမှုကို ကြည့်လိုက်သည်။
ရှန်းချန်ကော၏ လေသံကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ရုတ်တရက် သူခံစားလိုက်ရသည်မှာ သူ အသက်ကို စွန့်ပြီး၊ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သွေးအန်ပြီး ရရှိခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များသည်... ဘာမှ မဟုတ်တော့ခြင်းပင်။
သူ ထပ်ပြီး သွေးအန်ချင်စိတ် ပေါက်လာပြန်သည်။
"မင်း ငါ့တပည့် မဟုတ်တော့ဘူး။ မင်း အဲဒါတွေကို အကုန် သိနေတယ်... ငါ ဒီသတင်းတွေ ရဖို့ ဘာတွေ ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရလဲ မင်း သိလား"
"ရွေ့လျားနေတဲ့သွေးအိတ်လား"
"ထွက်သွား"
ရှန်းချန်ကော အချိန်ကို တွက်ကြည့်လိုက်သည်။
"အချိန်နီးနေပြီ။ အဘိုးကြီး... ဒီတစ်ခါ ကျုပ် အကြီးစားလုပ်ငန်းလုပ်မယ်။ ကောင်းမွန်တဲ့ အရာတချို့ ရနိုင်ကောင်း ရနိုင်တာပေါ့"
ရှန်းချန်ကော ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"အကြီးစားလုပ်ငန်း... ငါ့ကိုပါ ခေါ်သွားဦး"
ကျန်းစန်းကျန့် အခန်းထဲမှ ပြေးထွက်လာသည်။
သို့သော် ရှန်းချန်ကော၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရတော့ပေ။
...
ဝတ်ရုံနက် လေးဦးသည် ထိုအချိန်တွင် စုဝေးနေကြသည်။
သူတို့၏မျက်နှာများသည် လွန်စွာသိပ်မကောင်းလှပေ။
"ငါ့ဓား ကျိုးသွားတာ... ဒီဂိုဏ်းထဲမှာ တခြား အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ငါ့ဓားကို အလွယ်တကူ ချိုးပစ်နိုင်တာ... ပျက်သုဉ်းခြင်းချီ ကို ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ရမယ်"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အစောဆုံး ပေါ်လာခဲ့သော ဝတ်ရုံနက် သည် မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။
"မင်းဓား ကျိုးသွားတယ်"
သူသည် ဂိုဏ်းထဲမှ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်လေးကို သတိရသွားပုံရသည်။
အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် သူသည် ထိုအဖြူရောင်လူငယ်ကို လျှော့တွက်ခဲ့မိခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အခြေအနေ မဆိုးခင် အစီအရင်ကို ကြိုတင်စတင်ကြမယ်။ ငါ ခန့်မှန်းတာမှန်တယ်ဆိုရင် ဒီဂိုဏ်းထဲမှာ ငါတို့ လုံးဝ မနှောင့်ယှက်သင့်တဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ယောက် ရှိနေတယ်"
ထိုဝတ်ရုံနက်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး သူ့ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။
သူတို့ အစီအရင် စီစဉ်ထားသည့် နေရာသို့ အမြန်ရောက်လာကြသည်။
မျက်လုံးများကို ညင်သာစွာ မှိတ်လိုက်သည်။
ကောင်းကင်လှည့်ဖြားခြင်းသွေးဂိတ်အစီအရင် ကို စတင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်...
သူတို့ မျက်နှာမသာမယာဖြင့် မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်တကြား ပြောလိုက်ကြသည်။
"ငါ အစီအရင်ရဲ့ တည်ရှိမှုကို မခံစားရဘူး"
"ငါတို့ရဲ့ အစီအရင်က ဘယ်ရောက်သွားလဲ"
"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အစီအရင်တစ်ခုကို စီစဉ်ပြီးတာနဲ့ ရွှေ့ပြောင်းလို့ မရနိုင်ဘူးလေ"
သူတို့၏အသံများပင် တုန်ယင်နေပြီး မကြုံစဖူးသော ထိတ်လန့်မှုသည် သူတို့၏ရင်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ဝှစ်
ပတ်ဝန်းကျင်မှ လေအေးများ ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်လာသည်။
မှောင်မိုက်သော မြူခိုးများသည် ဆူပွက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုက သူတို့ထံ ချဉ်းကပ်လာနေပုံရသည်။
ဝေါ...
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး သစ်ရွက်ခြောက်များ တဖြုတ်ဖြုတ် ကျလာသည်။
သူတို့ကို ကျောချမ်းစေသော အေးစက်သည့် ခံစားချက်သည် အဝေးမှ တိုက်ခတ်လာသည်။
လူအရိပ်သည် တုန်ခါယိမ်းထိုးနေသည်။
ထိုမှောင်မိုက်သော အရိပ်သည် ကြောက်စရာအိပ်မက်ဆိုးကဲ့သို့ တစ်ခါ ဝေးသွားလိုက်၊ တစ်ခါ နီးကပ်လာလိုက် ဖြစ်နေသည်။
ဝတ်ရုံနက် တစ်ယောက်၏ မျက်နှာသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဖြူဖျော့နေသည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ"
"ငါ "
"သူတုန်နေတယ်... အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားနေရပုံပဲ..."
'သူ တုန်နေတယ်'
ဝတ်ရုံနက် လေးယောက်၏မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"'သူ့ကို ကြောက်လန့်စေနိုင်တဲ့ အရာက..."
ဝှစ်
လူတစ်ယောက်သည် ရုတ်တရက် သူတို့နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ပေါ်လာသည်။
ထိုအဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် ပုံရိပ်ပင်။
ထိုပုံရိပ်သည် မျက်နှာထားမဲ့နေပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။
သူ့နောက်မှ ဓားသုံးချောင်းမှ သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒများ လှိုင်ထနေသည်။
"ပြေး"
ဝတ်ရုံနက် လေးဦးတို့ ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ...
လှည့်ပြီး ထွက်ပြေးကြသည်။
အမှန်တော့ သူတို့ စဉ်းစားကြည့်သောအခါ အလွန် မဖြစ်နိုင်ဟု ခံစားရသည်။
သူတို့ ဝတ်ရုံနက် များသည် မြူခိုးသမုဒ္ဒရာထဲတွင် အမှန်တကယ် စိုးမိုးသူများ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့ကဲ့သို့သော ဝတ်ရုံနက် များ၊ အထူးသဖြင့် ပျက်သုဉ်းခြင်းချီ ကို ထုတ်လုပ်နိုင်သူများသည် ရိုးရိုးသာမန် ဝတ်ရုံနက် များ မဟုတ်ကြပေ။
အပြင်စက်ဝိုင်းတွင်သာမက ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နေရာများတွင်ပင် သူတို့ကို လေးစားသမှုဖြင့် ဆက်ဆံကြပြီး ကျားကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့ကြသည်။
သို့သော် ယခု သူတို့သည် အရှက်ရစွာ ထွက်ပြေးနေကြရသည်။
သို့သော် ထိုလူက အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှသည်။
ငါတို့ရဲ့ အစီအရင်က ဘယ်ရောက်သွားလဲ။
ဘယ်ကို ရောက်သွားတာလဲ။
သူတို့ အမှောင်မြူခိုးထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကြပြီး တစ်ခဏချင်းတွင် ရေထဲမှ ငါးများကဲ့သို့ သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားသည်။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်...
သူတို့အားလုံး မျက်နှာများ တစ်ပြိုင်နက် ပြောင်းလဲသွားသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ရှေ့တွင် ထိုအဖြူရောင်ဝတ်စုံသည် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်းမသိ ရပ်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။
"မင်း ဘယ်သူလဲ"
သူတို့ မျက်နှာများ တုန်ယင်နေသော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ နောက်ကွယ်တွင် စွမ်းအင်များ စုစည်းနေကြသည်။
ရှန်းချန်ကောသည် သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ...
ဖြည်းညှင်းစွာ လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
ဝတ်ရုံနက် အားလုံး၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ရှန်းချန်ကော၏ လက်ထဲတွင် အလွန် သေသပ်သော အစီအရင်ပန်းကန်ပြားတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။
၎င်းသည် သူတို့၏ ကောင်းကင်လှည့်ဖြားခြင်းသွေးဂိတ်အစီအရင် ပင်
ဒါ...
ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ
သူ ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်...
အစီအရင်သည် ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။
လူလေးယောက်လုံးကို တစ်ခဏချင်းတွင် ဝန်းရံ ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။
ထို့နောက်...
ရှန်းချန်ကော ထိုအစီအရင်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်။
ဝတ်ရုံနက် အချို့၏ မူလ ထိတ်လန့်နေသော အမူအရာများသည် ရုတ်တရက် ထူးဆန်းလာပြီးနောက် အောင်မြင်သွားသကဲ့သို့ သက်ပြင်းချလိုက်ကာ လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်ကြသည်။
"ကောင်းကင်လှည့်ဖြားခြင်းသွေးဂိတ်အစီအရင် ထဲကို ခြေချမိရင် ထပ်ပြီး ထွက်လို့ မရတော့ဘူး။ မြန်မြန် အစီအရင်ကို ရပ်ပစ်လိုက်၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့ပါ သေသွားလိမ့်မယ်"
ဒီအဖြူရောင်လူငယ်က အစွမ်းထက်ပေမယ့်...
သိပ်ပြီး အတွေ့အကြုံ မရှိပုံရတယ်။
ရှန်းချန်ကောသည် သူ့ခြေထောက်အောက်မှ ကောင်းကင်လှည့်ဖြားခြင်းသွေးဂိတ်အစီအရင် ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"နတ်တံတားအဆင့် ကို ရောက်မှပဲ ဒီအစီအရင်ထဲမှာ ရှင်သန်နိုင်မှာ။ ဒါတောင် အပြင်းထန်ဒဏ်ရာရလိမ့်မယ်"
ရှန်းချန်ကော သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ဝှစ်
"ငါ မသေဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်လိုက်သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးခိုးရောင် စွမ်းအင်အလွှာသည် သူ့ကို ချက်ချင်း ဖုံးအုပ်သွားသည်။
ထိုနေရာရှိ ဝတ်ရုံနက် လေးယောက်တို့၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများပြည့်နှက်နေပြီး ရှန်းချန်ကော၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ထွင်ပေါ်လာသော မီးခိုးရောင် ပျက်သုဉ်းခြင်းချီ ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့ မျက်နှာများတွင် မယုံကြည်နိုင်သည့် အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေသည်။
"ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"