အဆင့် ၈ အခွင့်အရေး။

"နဂါးမင်းဂိုဏ်းက လူတွေ ရောက်လာကြပြီဟေ့"

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် စုဝေဝေ၏ မျက်နှာလေးမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။ ဘာဖြစ်နေသလဲဆိုသည်ကို သူမ ကောင်းကောင်းကြီး သိနေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နဂါးမင်းဂိုဏ်းမှ လူများသည် လစဉ်လတိုင်းလိုလို ရောက်လာတတ်ကြသောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့် သူမအနေဖြင့် ထိုလူများနှင့် ရင်းနှီးနေပြီးသား ဖြစ်ချေသည်။

"မင်း အိမ်ထဲ အရင်ပြန်ဝင်နေလိုက်"

ကျန်းဖန်က စုဝေဝေကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။ နဂါးမင်းဂိုဏ်းသား အားလုံးသည် အန္တရာယ်များသည့် လူစားများဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ အကယ်၍ စုဝေဝေကိုသာ မြင်သွားခဲ့လျှင် မည်သို့သော ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်လာနိုင်မည်ကို မည်သူက ခန့်မှန်းနိုင်မည်နည်း။

"အလှတရားသည် ဘေးသင့်စေတတ်သည်" ဟူသော ရှေးဆိုရိုးစကားမှာ ဘယ်သောအခါမျှ မှားယွင်းခြင်း မရှိပေ။

"ဟုတ်ကဲ့"

စုဝေဝေ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် တွေဝေမနေတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် အိမ်ခန်းထဲသို့ အသာတကြည် ဝင်ရောက်ကာ ပုန်းအောင်းနေလိုက်တော့သည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် လစဉ် ဆက်ကြေးပေးသည့် ကိစ္စကို ကျန်းဖန်၏ မိဘနှစ်ပါးကသာ တာဝန်ယူ ဖြေရှင်းခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါတွင်မူ မိဘနှစ်ပါးစလုံး ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ထိုတာဝန်သည် ကျန်းဖန်၏ ပခုံးပေါ်သို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။

ဝုန်း။

အနည်းငယ် ဟနေသော သစ်သားတံခါးရွက်သည် အားဖြင့် မောက်မာရိုင်းစိုင်းစွာ ကန်ဖွင့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ပွင့်ဟသွားသည်။

ထို့နောက် ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းကြံ့ခိုင်ကာ မုတ်ဆိတ်မွေးများရှိသည့် အသက် ၃၀ အရွယ်ခန့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာသည်။ ၎င်း၏ နောက်မှ ထွားကျိုင်းသော နောက်လိုက် သုံးဦးလည်း ကပ်ပါလာကြသည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး လက်များတွင်လည်း သွေးစွန်းခဲ့ဖူးသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းသည် သာမန် တံငါသည်များ ယှဉ်နိုင်သည့် အနေအထားထက် များစွာ သာလွန်ကြံ့ခိုင်နေကြသည်။

"ဟေ့ကောင်... မင်း သတ္တိကောင်းလှချည်လား"

"ငါလာတာ သိရက်နဲ့ တံခါးပိတ်ထားရဲတယ်ပေါ့"

"ဒါမှမဟုတ် လစဉ်ပေးရမယ့် ဆက်ကြေးကို မပေးချင်လို့များလား"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူသည် ကျန်းဖန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မနှစ်မြို့သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ အကယ်၍ ကျန်းဖန်သာ ပြန်လည် ခွန်းတုံ့ပြန်လိုက်မိပါက မည်မျှ ရက်စက်စွာ အရိုက်ခံရမည်ကို မှန်းဆကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။

ထိုသူကား နဂါးမင်းဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်ငယ်တစ်ဦးဖြစ်သူ 'ကျန့်ဝမ်ပင်း' ဖြစ်ပြီး လူအများက သူ့ကို 'သခင်ကြီးပင်း' ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။

သူသည် ယွင်မန်ရေကန်အနီးရှိ ရွာသူရွာသားများထံမှ လစဉ် ဆက်ကြေးကောက်ခံရန် တာဝန်ယူထားသူဖြစ်ပြီး နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသူလည်း ဖြစ်သည်။ တံငါသည် အများအပြားမှာ သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် နာကျင်စွာ အရိုက်ခံခဲ့ကြရဖူးသည်။

"သခင်ကြီးပင်းရာ... ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ် ဆက်ကြေးမပေးဘဲ နေရဲပါ့မလဲဗျာ"

"နေမကောင်းဖြစ်ထားတာက အခုမှ သက်သာကာစမို့ အပြင်ထွက်ပြီး မကြိုဆိုနိုင်ခဲ့တာပါ"

"ဆက်ကြေးငွေ အားလုံး အဆင်သင့် ပြင်ထားပြီးသားပါဗျာ... သခင်ကြီးပင်းအနေနဲ့ လက်ခံပေးပါဦး"

ကျန်းဖန်သည် အသက်ကို ဝဝရှုသွင်းလိုက်ပြီး ကြေးပြားများ အပြည့်ပါသော အဝတ်အိတ်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ဒီလအတွက် ပေးဆောင်ရမည့် ဆက်ကြေးငွေ ဖြစ်သည်။

အတိအကျ ပြောရလျှင် အိမ်ထဲတွင် ကျန်ရှိသမျှ ငွေကြေးအားလုံးကို ပုံအောပေးလိုက်ရခြင်းပင်။ စိတ်မပါသော်ငြားလည်း ဘေးအန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန်အတွက် သူသည် ရှိသမျှကို ထုတ်ပေးလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟေ... ဒီလောက်တောင် လွယ်လှချည်လား"

"လွန်ခဲ့တဲ့ လပိုင်းလောက်ကမှ မင်းမိဘတွေ ဆုံးသွားလို့ နာရေးစရိတ် ကုန်ထားတယ်လို့ ကြားတယ်"

"ဒါတောင် ဆက်ကြေးကို ပေးနိုင်သေးတယ်ဆိုတော့... မင်း ရတနာငါး ဖမ်းမိထားလို့ စီးပွားတက်နေတာများလား"

ကျန့်ဝမ်ပင်းသည် မျက်လုံးကို အနည်းငယ်မှေးစင်းလျက် ကျန်းဖန်ကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ရတနာငါးဆိုသည်မှာ ယွင်မန်ရေကန်ထဲတွင်ရှိသော အဖိုးတန်ပစ္စည်းများ ပါဝင်သည့် ထူးခြားဆန်းပြားသော ငါးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ရတနာငါး တစ်ကောင်ကို ငွေ ၁၀ တောခန့်ဖြင့် ရောင်းချနိုင်သည်။ အကယ်၍ တံငါသည်တစ်ဦးသာ ရတနာငါးတစ်ကောင် ဖမ်းမိခဲ့လျှင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး အလုပ်လုပ်စရာ မလိုတော့သည်အထိ ချမ်းသာသွားနိုင်သည်။

ကံဆိုးသည်မှာ ရတနာငါးများသည် အလွန်ရှားပါးလှပြီး ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် မဖြစ်နိုင်သလောက် ခဲယဉ်းလှသည်။

"ဘယ်ဟုတ်ရပါ့မလဲဗျာ"

"ကျွန်တော့် အရည်အချင်းနဲ့ဆို ရတနာငါးကို တကယ် တွေ့ခဲ့ရင်တောင် ဖမ်းမိမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"အခု ကျန်တဲ့ငွေလေးကလည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ခြိုးခြံချွေတာပြီး စုထားရတာလေးပါ"

"တကယ်လို့ ကျွန်တော်သာ ရတနာငါး ဖမ်းမိခဲ့မယ်ဆိုရင်လည်း ဖုံးကွယ်မထားဘဲ နဂါးမင်းဂိုဏ်းကို ချက်ချင်း လာရောင်းမှာပါဗျာ"

ကျန်းဖန်သည် ကြောက်ရွံ့ရိုသေဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဤကမ္ဘာသည် သာမန် ပဒေသရာဇ်ခေတ်တစ်ခုကဲ့သို့ ရိုးရှင်းမနေမှန်း သူသိသည်။ ဤကမ္ဘာတွင် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် သိုင်းပညာရှင်များ ရှိနေကြသည်။

ထိုသိုင်းပညာရှင်များသည် နံရံများကို တွားသွားနိုင်ခြင်း၊ ကြီးမားသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်းနှင့် လက်နက်များပင် မတိုးနိုင်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ကြသည်ဟု ဆိုစမှတ်ပြုကြသည်။

ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်များဆိုလျှင် လူထောင်ပေါင်းများစွာကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်ပြီး စစ်တပ်ထဲ ဝင်ရောက်ကာ ဒဏ်ရာတစ်ချက်မရဘဲ ပြန်ထွက်လာနိုင်သည်အထိ စွမ်းအားကြီးမားကြသည်။

အဝေးကြီး ကြည့်မနေနှင့်၊ ဤ ကျန့်ဝမ်ပင်း ဆိုသူသည်ပင်လျှင် သာမန်လူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရာတွင် မရှုံးနိမ့်နိုင်သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူ၏ နောက်လိုက် သုံးဦးသည်ပင် တစ်ယောက်လျှင် လူဆယ်ယောက်ကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ကျန်းဖန်သည်လည်း တစ်ချိန်က သိုင်းပညာ သင်ယူချင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ သိုင်းသင်တန်းကျောင်းများ၏ အခြေခံ သင်တန်းကြေးသည်ပင် ငွေ ၁၀ တောအထက် ကျသင့်သဖြင့် ဆင်းရဲသော တံငါသည် မိသားစုအနေဖြင့် မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"မဆိုးဘူး...မင်းက အခြေအနေနဲ့ အချိန်အခါကို ကြည့်တတ်သားပဲ"

"ဒီ ယွင်မန်ရေကန် မိုင် ၈၀ ပတ်လည်က ငါတို့ နဂါးမင်းဂိုဏ်း ပိုင်တာကွ"

"သာမန်ငါးပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရတနာငါးပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ကိုပဲ ရောင်းရမယ်"

"တကယ်လို့ ရတနာငါးကို ဖုံးကွယ်ထားတာ မိလို့ကတော့ သေဒဏ်ပဲ"

"မင်းအနေနဲ့ ရတနာငါးကို ဖုံးကွယ်ထားရဲမယ်လို့တော့ ငါ မထင်ပါဘူး"

ကျန့်ဝမ်ပင်းသည် ကျန်းဖန်ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော အိမ်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ သံသယများ လျော့ပါးသွားသည်။

ရတနာငါးများသာ ဖမ်းရလွယ်ကူနေလျှင် ဤမျှ ဈေးကောင်းမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် ဤကောင်လေးက ငယ်ရွယ်ပြီး ဝါရင့်တံငါသည်များလောက် ကျွမ်းကျင်မှု မရှိသေး။ ရတနာငါး ဖမ်းမိနိုင်ချေက အလွန် နည်းပါးလှသည်။ သူ အလွန်အကျွံ သံသယဝင်မိခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဒါပေါ့ဗျာ... ကျွန်တော်တို့ ဖမ်းမိတဲ့ ငါးတွေကို နဂါးမင်းဂိုဏ်းကိုပဲ ရောင်းရမှာပေါ့"

ကျန်းဖန် ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်သည်။

ယွင်မန်ရေကန်ကို လွှမ်းမိုးထားသော နဂါးမင်းဂိုဏ်း၏ ဗိုလ်ကျစိုးမိုးမှုမှာ ယုံမှားသံသယ ဝင်စရာမရှိပေ။

ရေကန်တွင် လုပ်ကိုင်စားသောက်သော တံငါသည်တိုင်း နဂါးမင်းဂိုဏ်းကို အခွန်ဆောင်ရသလို လစဉ် ဆက်ကြေးလည်း ပေးကြရသည်။

ငါးဈေးနှုန်းများကိုပင် သူတို့က နှိမ်ထားကြသေးသည်။

ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးထက် ၇ ဆ၊ ၈ ဆ လောက်အထိ ခေါင်းပုံဖြတ်ခံကြရသည်။ တံငါသည်များ အမှန်တကယ် ရရှိသော ငွေပမာဏမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။

"အေး... ပြီးတာပဲ"

"လူတိုင်းသာ မင်းလို စည်းကမ်းသိရင် ငါတို့အလုပ်တွေ အများကြီး သက်သာသွားမှာ"

"ယွင်မန်ရေကန်မှာ မင်းကို တစ်ယောက်ယောက် အနိုင်ကျင့်ရင် ငါ့နာမည်ကိုသာ ပြောလိုက်"

ကျန့်ဝမ်ပင်းသည် ကျေနပ်သွားပုံဖြင့် ကျန်းဖန်၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ နှုတ်ကတိ ပေးလေသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း ကျန်းဖန် စိတ်ထဲတွင် မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

နဂါးမင်းဂိုဏ်း ဆိုသည်မှာ ပိုက်ဆံကောက်လျှင်သာ ခပ်သွက်သွက် လာတတ်ကြသော်လည်း ပြဿနာတစ်ခုခုဖြစ်လျှင် ယုန်ထက်ပင် မြန်အောင် ထွက်ပြေးတတ်ကြသူများ ဖြစ်သည်။

အကူအညီရဖို့ နဂါးမင်းဂိုဏ်းကို အားကိုးခြင်းသည် ငါးများက သူ့လှေပေါ်သို့ အလိုအလျောက် ခုန်တက်လာမည်ကို မျှော်လင့်နေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် မျက်နှာတွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ ထုတ်မပြခဲ့ပေ။ ဤကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော လူမိုက်များနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပြမိရုံနှင့် ရက်ရက်စက်စက် အရိုက်ခံရနိုင်လေသည်။

ယွင်မန်ရေကန်တွင် နဂါးမင်းဂိုဏ်းသည် ဥပဒေဖြစ်ပြီး မည်သူကမျှ သင့်ကို ကူညီနိုင်မည် မဟုတ်။

ပြောစရာရှိသည်များကို ပြောပြီးနောက် ကျန့်ဝမ်ပင်းသည် လက်ကာပြကာ နောက်လိုက်များနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အခြား တံငါသည်များထံမှ ဆက်ကြေးကောက်ခံရန် ကျန်သေးသည် မဟုတ်ပါလော။

ကျန့်ဝမ်ပင်း၏ ခြေသံများ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသည်ကို ကြားလိုက်ရမှ စုဝေဝေသည် အခန်းထဲမှ သတိထား၍ ထွက်လာပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးကျန်း... ဟိုလူဆိုးတွေ ပြန်သွားကြပြီလားဟင်"

"ပြန်ကုန်ကြပြီ"

ကျန်းဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံရလျှင် ဤကဲ့သို့ အနိုင်ကျင့် ဗိုလ်ကျခံရခြင်းကို သူ အလွန်ဒေါသထွက်မိသည်။

ယခင်ဘဝက သူသည် ဤကဲ့သို့ အနိုင်ကျင့်ခံရဖူးခြင်း မရှိခဲ့သဖြင့် ယခုအခြေအနေသည် သူ့အတွက် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသည်။

အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ရေး အတွက် သည်းခံခဲ့ရသော်လည်း ဤနာကြည်းချက်ကို ဘယ်သောအခါမျှ မေ့ပျောက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။ တစ်နေ့တွင် သူ ပြန်လည် လက်တုံ့ပြန်ပေဦးမည်။

"အခု ကျွန်မတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ... ဆက်ကြေးပေးလိုက်ရတော့ အိမ်မှာ ပိုက်ဆံတစ်ပြားမှ မကျန်တော့ဘူး"

စုဝေဝေက ဝမ်းနည်းပက်လက် ဆိုရှာသည်။ ဘာလုပ်ရမှန်းလည်း မသိတော့။ အိမ်ရှိ ဆန်ရိက္ခာမှာလည်း ၃ ရက်စာလောက်သာ ကျန်တော့သည်။ ဝင်ငွေမရှိလျှင် သူတို့ ငတ်သေကြရတော့မည်။

ဒိုင်း။

ကျန်းဖန် စကားပြန်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် သူ၏ အသိစိတ်အာရုံ နက်ရှိုင်းရာမှ စာတန်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သင်သည် ဆက်ကြေးကို လိုလိုလားလား ပေးဆောင်ခဲ့သဖြင့် နဂါးမင်းဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်ငယ် ကျန့်ဝမ်ပင်းအား ကျေနပ်မှုကြီးစွာ ရရှိစေခဲ့သည်။ သူသည် သင့်အား ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိသော နိုင်ငံသားကောင်းတစ်ဦး အဖြစ် ရှုမြင်သွားသည့်အတွက် ကပ်ဘေးဆိုးမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။ သင်သည် 'အဆင့် (၈) အခွင့်အရေး' တစ်ခုနှင့် 'ကံကောင်းခြင်းအမှတ် (၁၀၀)' ကို ရရှိသည်"

ဘာ…

ထိုသတင်းစကားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းဖန်၏ စိတ်အစဉ်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

သူ၏ ဇာတာခွင်တွင် ပါရှိသော 'ကောင်းကင်ယံနှင့်အမျှ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ' ဟူသည့် စကားရပ်ကို ပြန်လည် သတိရလိုက်သည်။

ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုကို ရှင်သန်ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လျှင် ကံကောင်းခြင်းများ ရောက်ရှိလာမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော။

ကပ်ဘေးကို ရှောင်ရှားနိုင်သရွေ့ အခွင့်အရေးများ မလွဲမသွေ ရရှိလာမည်ပေါ့လေ။

သို့သော်... ဤ 'အဆင့် (၈) အခွင့်အရေး' ဆိုသည်မှာ ဘာကြီးနည်း။ ထို့ပြင် ကံကောင်းခြင်း အမှတ်တွေကရော ဘာလုပ်လို့ ရသနည်း။

…