စုဝေဝေ၏ ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ

"ဘာ..."

ကျန်းဖန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် စုဝေဝေ၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး ပဲစေ့ခန့် မျက်ရည်ပေါက်များ တသွင်သွင် စီးကျလာလေသည်။

သူမ၏ ခင်ပွန်းသည် ပြောသလောက် ကိစ္စက မလွယ်ကူကြောင်း သူမ သိနေ၏။

ရွာထဲက လူတစ်ယောက်ယောက်သာ ဓားပြနှင့် တွေ့ခဲ့လျှင် မည်သူကများ အကောင်းပကတိ ပြန်လာနိုင်ဖူးသနည်း။

ကျန်းဖန် ယခုကဲ့သို့ အသက်ရှင်ရက် ပြန်ရောက်လာခြင်းသည် သူကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဘေးအန္တရာယ် မည်မျှ ကြီးမားကြောင်းကို ဖော်ပြနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ရွာသားများ ဈေးကြီးပေး၍ ငါးဈေးတန်းတွင်သာ ဝယ်ယူကြပြီး၊ ထုံဟယ်မြို့သို့ သွားရန် ဝန်လေးကြခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်တန်ရာ။

လမ်းခရီးရှိ အန္တရာယ်များမှာ တကယ်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

"မငိုပါနဲ့ကွာ... ငါ အကောင်းပကတိ ပြန်ရောက်လာပြီပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

"ကိစ္စသေးသေးလေးပါ"

"ဒီနေ့ ငါ ဘာတွေ ဝယ်လာလဲ ကြည့်လိုက်ပါဦး"

"ဒီလောက် ဆန်တွေအများကြီးဆိုရင် ငါတို့ ရသတ္တပတ် အတော်ကြာကြာ စားလို့လောက်ပြီ"

"ပြီးတော့ ကြက်သားနဲ့ ဝက်သားလည်း ဝယ်လာတယ်... မင်း အသားမစားရတာ ကြာပြီ မဟုတ်လား"

ကျန်းဖန်သည် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ဖြူဝင်းချောမွတ်သော မျက်နှာလေးပေါ်မှ မျက်ရည်စများကို ညင်သာစွာ သုတ်ပေးလိုက်၏။ ထို့နောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ဆန်အိတ်ကို ဖွင့်ပြလိုက်ပြီး စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး... နောက်ခါကျရင် ထုံဟယ်မြို့ကို မသွားပါနဲ့တော့နော်"

"ငါးဈေးတန်းမှာပဲ ဝယ်ပါ... ဈေးကြီးတာက ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အန္တရာယ်ကင်းဖို့က အဓိကပါ"

စုဝေဝေက နီရဲ‌သော မျက်လုံးအိမ်လေးဖြင့် ပြောရှာသည်။ အကယ်၍ ကျန်းဖန်သာ သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် သူမလည်း အသက်ရှင်နေနိုင်တော့မည် မဟုတ်ဘဲ သူ့နောက်သို့သာ လိုက်သွားရလိမ့်မည်ဟု တွေးမိတိုင်း သူမရင်ထဲ ဆို့နင့်လာမိသည်။

"အေးပါ... အေးပါ... နောက်ခါကျရင် ငါးဈေးတန်းမှာပဲ ဝယ်တော့မယ်နော်"

ကျန်းဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ စိတ်ပြေစေရန် ယာယီအားဖြင့် သဘောတူလိုက်ရလေသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရမှ စုဝေဝေ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။ ဒီတစ်ခေါက် အန္တရာယ်များခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း သူမ၏ ခင်ပွန်းသည် အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်၍ နောက်နောင် ပိုသတိထားလျှင် အဆင်ပြေမည်ဟု တွေးလိုက်မိ၏။

သူမ ကျန်းဖန်ကို ကြည့်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး... ရေချိုးခန်းထဲမှာ ရေနွေးတစ်ပုံး စပ်ထားပေးတယ်၊ ခရီးပန်းလာတာဆိုတော့ ရေအရင်ချိုးလိုက်ပါလား... ပြီးမှ ထမင်းစားကြတာပေါ့"

အမှန်တိုင်း ဝန်ခံရလျှင် သူမသည် သွေးကွက်များ ပေကျံနေသော အဝတ်အစားများကို သေချာ လျှော်ဖွတ်ပစ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအဝတ်များကို ပြန်ဝတ်ခြင်းသည် နိမိတ်မကောင်းဟု သူမ ယူဆသောကြောင့်ပင်။

"ဒါဆိုရင်... ငါတို့ နှစ်ယောက် အတူတူ ချိုးကြမလား"

ကျန်းဖန်သည် စုဝေဝေအား ရမ္မက်ဆန္ဒ ပြင်းပြသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ပျံလွှားမြွေနဂါး သိုင်းပညာကို ကျင့်ကြံပြီးကတည်းက သူ့ရင်ထဲမှ မီးတောက်များ ပိုမို ကြီးထွားလာသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

အထူးသဖြင့် သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒများသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေ၏။

စုဝေဝေကဲ့သို့သော အလှပဂေးလေးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ မည်သို့မျှ စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ချေ။

"ရှင်..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ စုဝေဝေ၏ မျက်နှာလေး ရဲခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ခံစားချက်များ ယိုဖိတ်လာတော့သည်။

မှည့်ဝင်းနေသော မက်မွန်သီးလေးတစ်လုံးကဲ့သို့ ငြင်းဆန်နိုင်စွမ်း မရှိသော ဆွဲဆောင်မှုများကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

အသက် ၁၆ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးဆိုသည်မှာ တောရွာဓလေ့အရ ငယ်ရွယ်သူ မဟုတ်တော့။

သူမ သိသင့်သိထိုက်သည်များကို သိရှိနားလည်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ယခင်က ဖခင်ကြီးကျန်းနှင့် မိခင်ကြီးကျန်းတို့ ကွယ်လွန်သွားခြင်း၊ ကျန်းဖန် နာမကျန်း ဖြစ်နေခြင်းတို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦး ပေါင်းဖက်ခွင့် မရခဲ့ကြ။

ယခုအခါ သူမ၏ ခင်ပွန်းသည် ကျန်းမာနေပြီဖြစ်ရာ အရာအားလုံးသည် သဘာဝကျနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ တွေးမိလိုက်ပြီး သူမသည် ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ သဘောတူကြောင်း အသံပြုလိုက်လေသည်။

ထိုအသံပြုလိုက်ခြင်းသည်ပင် သူမ၏ သတ္တိအားလုံးကို စုစည်းသုံးစွဲလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေရှာသည်။

"ကောင်းပြီလေ"

ကျန်းဖန် ချက်ချင်းပင် ပျော်ရွှင်သွားပြီး စုဝေဝေ၏ ခါးလေးကို ပွေ့ဖက်လိုက်ကာ ပူနွေးတောက်ပနေသော ခန္ဓာကိုယ်လေးကို ခံစားလိုက်တော့သည်။

ခဏအကြာတွင် အခန်းထဲမှ မီးရောင်များ တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ခတ်သွားလေတော့သည်။

…

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် နေမင်းကြီး အမြင့်သို့ ရောက်နေလေပြီ။

ညက ပင်ပန်းထားကြသဖြင့် ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့ ယခုမှ နိုးထလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ယောက်ျား..."

"မိုးတောင် ဒီလောက် လင်းနေပြီလား"

"ကျွန်... ကျွန်မ ထပြီး ထမင်းဟင်း သွားချက်လိုက်ဦးမယ်"

စုဝေဝေ၏ မျက်နှာလေးသည် အနည်းငယ် ရှက်သွေးဖြာနေသည်။ ကျန်းဖန်၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ ခွေခွေလေးနေရင်း မနေ့ညက အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်တွေးကာ ရှက်နေမိသည်။

သူမ၏ ခင်ပွန်းသည်နှင့် ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပေါင်းဖက်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မထားခဲ့။

သို့သော် ထိုခံစားချက်သည် မဆိုးလှဟု သူမ တွေးလိုက်မိသည်။

အချိန်လင့်နေပြီမှန်း သတိရလိုက်ပြီး အိပ်ရာမှ အလျင်အမြန် ထရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပျော့ခွေသွားပြီး အားအင်ကုန်ခမ်းနေသကဲ့သို့ ကျန်းဖန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြန်လည် လဲကျသွားရှာသည်။

"ရပါတယ်ကွာ... ထမင်းတစ်နပ်လောက်နဲ့တော့ ငတ်မသေပါဘူး"

"မနေ့ညက ဟင်းတွေ ကျန်သေးတာပဲ... ခဏနေ ငါ နွှေးလိုက်မယ်။ အလောတကြီး လုပ်မနေပါနဲ့"

"နည်းနည်းလောက် ထပ်အနားယူလိုက်ပါဦး"

ကျန်းဖန်သည် စုဝေဝေအား ကြင်နာစွာ ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည်။

ပထမဆုံးအကြိမ် အတွေ့အကြုံဖြစ်သဖြင့် ဇနီးသည်အနေနှင့် နေထိုင်မကောင်း ဖြစ်သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် ကျန်းဖန် အံ့သြမိသည်မှာ စုဝေဝေ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံပင်။

သူတို့ ပေါင်းဖက်နေစဉ် အချိန်အတွင်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အေးမြသော စွမ်းအင်တစ်ခု တရစပ် စီးဆင်းလာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုစွမ်းအင်သည် သူ၏ စွမ်းအင်နှင့် သက်လုံကို သိသိသာသာ တိုးတက်လာစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်သည်လည်း တစ်ရှိန်ထိုး တိုးတက်လာပြီး အသားမျှင် သန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

စုဝေဝေ၏ ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ပတ်သက်ပြီး သူ သိချင်စိတ် ပြင်းပြလာသည်။

အမှန်တိုင်း ပြောရလျှင် သိုင်းပညာရှင်များနှင့် ဇာတာခွင် ကဲ့သို့သော ထူးခြားဆန်းကြယ်သည့် စွမ်းအားများ ရှိနေသော ဤကမ္ဘာ၌ အခြားသော ထူးခြားမှုများ ရှိနေခြင်းသည် အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။

ဝုန်း

ထိုအချိန်၌ သူသည် စိတ်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး သူ၏ အချက်အလက် ဖန်သားပြင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

[ အမည် - ကျန်းဖန် ]

[ ဇာတာခွင် - ကောင်းကင်ယံနှင့်အမျှ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ (စွမ်းရည်: ကပ်ဘေးကျော်လွှားပြီးနောက် ကံကောင်းခြင်းများ ရောက်ရှိမည်) ]

[ သက်တမ်း - ၆၀ နှစ် ]

[ ကံကောင်းခြင်းအမှတ် - ၁၅၀ ]

[ ကျင့်စဉ် - ပျံလွှားမြွေနဂါး သိုင်းပညာ (မပြည့်စုံ)၊ ပထမအဆင့် ]

[ ကျွမ်းကျင်မှု - ငါးဖမ်းခြင်း (အခြေခံအဆင့်) + ]

[ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် - အရေပြားသန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၇၀%) ]

သေချာသည်မှာ သူ ခန့်မှန်းထားသည့် အတိုင်းပင် သူ၏ သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

တစ်ညတည်းနှင့်ပင် အံ့မခန်း တိုးတက်မှုမျိုး ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကံကောင်းခြင်းအမှတ်တွေက သိုင်းပညာအဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ် ဆိုပေမယ့်..."

"ငါ့ဖာသာ ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံရင်ဖြစ်ဖြစ်၊ တခြား အခွင့်အလမ်းတွေ ရရင်ဖြစ်ဖြစ် သိုင်းပညာအဆင့်ကို မြှင့်တင်လို့ ရတာပဲ"

"ဒီလိုဆိုရင် ကံကောင်းခြင်းအမှတ်တွေကို ချွေတာရာ ရောက်တာပေါ့"

ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ကံကောင်းခြင်း အမှတ်များအား မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ကို စဉ်းစားလိုက်သည်။

ပျံလွှားမြွေနဂါး သိုင်းပညာ ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရန် လိုသေးသည်။ ထိုအဆင့်ရောက်မှသာ သိုင်းပညာအဆင့် ထပ်မံ မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ မြှင့်တင်ရန်အတွက် ကံကောင်းခြင်းအမှတ် ၂၀၀ ခန့် လိုအပ်နိုင်သည်။

လောလောဆယ် သူ့တွင် အမှတ် ၁၅၀ သာ ရှိသေးသဖြင့် အနည်းငယ် လိုနေသေးသည်။

သို့သော် ထိုအမှတ်များကို ကျွမ်းကျင်မှုများ မြှင့်တင်ရာတွင်လည်း သုံးနိုင်သည်။

ဥပမာ - ငါးဖမ်းခြင်း စွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ခြင်းမျိုး။

သို့သော် သိုင်းပညာစွမ်းအားသည်သာ ပို၍ အရေးကြီးကြောင်း သူ ယုံကြည်သည်။

ငါးဖမ်းစွမ်းရည် မြှင့်တင်ခြင်းသည် စောင့်လို့ရသေးသည့် ကိစ္စဖြစ်ပြီး လက်ရှိအချိန်တွင် အရေးအကြီးဆုံး လိုအပ်ချက် မဟုတ်ပေ။

"အင်း..."

ကျန်းဖန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ စုဝေဝေ ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် ကြည်နူးသွားမိသည်။ အထူးသဖြင့် ခင်ပွန်းသည်၏ ရင်ခွင်ကျယ်ကြီးကို မှီတွယ်ထားရသည့် ခံစားချက်က လုံခြုံနွေးထွေးမှုကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ဘဝခရီးလမ်းကို ယခုအတိုင်းလေး ဆက်သွားနိုင်လျှင် သိပ်ကောင်းမှာပင်။

စုဝေဝေနှင့်အတူ ခေတ္တမျှ အနားယူပြီးနောက် ကျန်းဖန်သည် မျက်နှာသစ်ရန် ထလိုက်သည်။

သူသည် ချက်ပြုတ်ရာတွင် မကျွမ်းကျင်သော်လည်း၊ မနေ့ညက ကျန်နေသော ဟင်းများ အများအပြား ရှိနေသဖြင့် ပြန်နွှေးရုံသာ လိုသည်။

မနေ့ညက ဟင်းတွေပဲမို့ စားလို့ရပါသေးသည်။

မကြာခင်မှာပင်။

ထမင်းဟင်းများ ပူပူနွေးနွေးဖြင့် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

စုဝေဝေသည်လည်း ရှေးအမျိုးသမီးဝတ် ရူချွန်း ဝတ်စုံလေးကို ဝတ်ဆင်ကာ အိပ်ရာမှ ထလာခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် ရဲနေပြီး၊ မျက်ဝန်းများမှာ စမ်းရေအိုင်ပမာ ကြည်လင်တောက်ပနေသည်။

သူမ၏ ကိုယ်လုံးလေးမှာ ကျက်သရေရှိပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ အမှည့်လွန်နေသော မက်မွန်သီးလေးတစ်လုံးနှင့် တူနေသည်။

ယခုအခါ သူမသည် ရင့်ကျက်သော အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ ဆွဲဆောင်မှုများကို ပိုမို ပြသလာနေပြီ ဖြစ်သည်။

သွေးပြီးသား ကျောက်မျက်ရတနာ တစ်တုံးကဲ့သို့ တောက်ပသော အရောင်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကျန်းဖန် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး သွေးများ ဆူပွက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် တကယ်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှပဂေးလေး ဖြစ်ပြီး၊ သူ့ဇနီးသည် ဖြစ်နေခြင်းမှာ ငြင်းမရသော အမှန်တရားပင်။

ထိုအချိန်၌ အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သော်ကရွာ တစ်ရွာလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။

…