← Chapters

အဆင့် ၈ အခွင့်အရေး။

Vol. 2 Ch. 15

အဆင့် ၈ အခွင့်အရေး။

Vol. 2 Ch. 15

နောက်ထပ် နှစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့ နှစ်ဦးသည် အိမ်တွင်းအောင်းကာ ကြည်နူးနေကြသည်။

သူတို့သည် လင်မယားအဖြစ် ပေါင်းဖက်ပြီးခါစ ဖြစ်သလို လူငယ်သွေးများလည်း ကြွနေကြသဖြင့် ဤရင်းနှီးမှုအသစ်ကို အပြည့်အဝ ခံစားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

တချိန်တည်းမှာပင် အိမ်၌ ရက်သတ္တပတ် အနည်းငယ်စာ စားနပ်ရိက္ခာများ စုဆောင်းထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် စားဝတ်နေရေးအတွက် ပူပန်စရာ မလိုပေ။

သို့သော် ယနေ့တွင်တော့ သူသည် အိပ်ယာ၏ ဇိမ်ရှိမှုကို စွန့်လွှတ်ကာ အားကုန်ထုတ်၍ ထလိုက်ရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ အဆင့် ၈ အခွင့်အရေး ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

အကယ်၍ ဤအချိန်ကို လွဲချော်သွားပါက အဆင့် ၈ အခွင့်အရေးကိုပါ လုံးဝ လက်လွတ် ဆုံးရှုံးသွားရနိုင်သည်။

ဘယ်လောက်ပင် နေချင်သေးပါစေ၊ မထ၍ မဖြစ်တော့ပါ။

"နေ့လယ်ပိုင်း၊ ယွင်မန်ရေကန်ထဲက ကျူပင်တောတဲ့... ဘယ်လို အခွင့်အရေးမျိုး ဖြစ်မလဲ မသိဘူး"

ကျန်းဖန်သည် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် စုဝေဝေကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အိမ်မှထွက်လာခဲ့ကာ သော်ကရွာ၏ ဆိပ်ခံတံတားဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သော်ကရွာသားများသည် သူတို့၏ ငါးဖမ်းလှေများကို ထိုဆိပ်ခံတံတားတွင် ဆိုက်ကပ်ထားလေ့ရှိကြသည်။

မကြာမီမှာပင် ကျန်းဖန်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသုံးမပြုရသေးသော လှေကွေးကို ရှာတွေ့သွားပြီး၊ ထိုလှေဖြင့် ကျူပင်တောရှိရာသို့ ဦးတည် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

တံငါသည်မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသူပီပီ ငါးဖမ်းလှေကို ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်ခြင်းသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက တတ်မြောက်ထားသော ပညာရပ်ဖြစ်သဖြင့် သူ့အတွက် အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည်။

အထူးသဖြင့် ယခုအခါ သူသည် အရေပြား သန့်စင်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီမို့ လှေလှော်ရသည်မှာ ပို၍ပင် လွယ်ကူနေတော့သည်။

"ဟေ... ဟိုက ကျန်းမိသားစုက ကောင်လေး မဟုတ်လား။ ငါးလာဖမ်းတာလား"

"ဒါက ဖြစ်သင့်တာပဲလေ... ဦးလေးကျန်းက ပစ္စည်းဥစ္စာ ဘယ်လောက်ပဲ ထားခဲ့ခဲ့၊ ထိုင်စားနေရင် ကုန်မှာပဲကိုး"

"ကြားတာတော့ ကျန်းလေးက နေမကောင်းဖြစ်နေတာ ရက်နည်းနည်းကြာသွားလို့ အိမ်မှာပဲ အနားယူနေတာတဲ့။ အခု သက်သာသွားပြီဆိုတော့ ငါးပြန်ဖမ်းရမှာပေါ့... ငါးမဖမ်းရင် ဘာစားမှာလဲ"

"အခုချိန်ကြီး ငါးထွက်ဖမ်းတာက သိပ်တော့ အကြံကောင်း မဟုတ်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ အိမ်မှာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထိုင်နေပြီး ရိက္ခာတွေ ကုန်သွားတာထက်တော့ သာပါတယ်ကွာ"

"အေးလေ... ထွက်လာတော့လည်း ငါးရချင်ရမှာပေါ့"

တံငါသည် အများအပြားက ကျန်းဖန်ကို သတိထားမိကြသည်။ သော်ကရွာက သေးငယ်သည်မို့ ရွာသား အချင်းချင်း ရင်းနှီးကြသည်လေ။

သို့သော် သူတို့သည် နှုတ်ဆက်စကား အနည်းငယ်လောက်သာ ပြောပြီး ကိုယ့်လမ်းကိုယ် ဆက်သွားကြသည်။

သူတို့သည်လည်း ယွင်မန်ရေကန်၏ ရေနက်ပိုင်းသို့ သွားရောက်ကာ ငါးများများရအောင် ဖမ်းရဦးမည် မဟုတ်ပါလား။ အချိန်ဆွဲနေလို့ မဖြစ်ပေ။

နေ့လယ်ပိုင်း၊ နေမင်းကြီး ခေါင်းပေါ်တည့်တည့် ရောက်နေချိန်၌…

ကျန်းဖန်သည် သူ၏ လှေကွေးကို ကျူပင်တောထဲသို့ ရောက်အောင် လှော်ခတ်လာခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် ကျူပင်များသည် ရေကန်မျက်နှာပြင် အနှံ့ ထူထပ်သိပ်သည်းစွာ ပေါက်ရောက်နေကြသည်။

သူမှလွဲ၍ အခြားတံငါသည်များသည် ထိုနေရာတွင် မရှိသလောက်ပင်။

"ဟင်..."

ထိုအချိန်၌ ကျန်းဖန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ရင်ထဲ လှုပ်ရှားသွားသည်။

ကျူပင်တောထဲရှိ နေရာတစ်နေရာတွင် လက်လက်ဆတ်ဆတ်သွေးများ အများအပြား ပေကျံနေသည်ကို ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်သည်။

သူသည် လှေကို ထိုနေရာသို့ အရောက်လှော်သွားလိုက်ရာ အနက်ရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အလောင်းတစ်လောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သေဆုံးသူသည် အသက် ၄၀၊ ၅၀ အရွယ်ခန့်ရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ သေးငယ်သည်။ ဓားဒဏ်ရာ အများအပြားလည်း ရရှိထားသည်ကို တွေ့ရသည်။

သူ့မျက်လုံးများသည် ပြူးကျယ်လျက်ရှိပြီး ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ မကျေနပ်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ကောင်းမွန်စွာ သေဆုံးသွားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိသာနေသည်။

ဤသူသည် မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း မသိရသော်လည်း သူ့အလောင်းပေါ်၌ ရတနာတစ်ခုခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။

"ဒါက အဆင့် ၈ အခွင့်အရေးများလား"

ကျန်းဖန် အံ့သြသွားမိသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်သော်လည်း သူ့ဇာတာခွင်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အံ့သြမဆုံး ဖြစ်နေရဆဲပင်။

အနာဂတ် အခွင့်အရေးများကို ကြိုတင်မြင်နိုင်သည်မှာ တကယ့်ကို ယုံချင်စရာ မကောင်းလောက်အောင် ထူးခြားလွန်းသည်။

အကယ်၍သာ သူသည် ထိုအချိန်၊ ထိုနေရာသို့ မလာခဲ့ပါက ဤအခွင့်အရေးကို လုံးဝ ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့ တွေးမိရင်း သူသည် လှေကို အနီးကပ် လှော်သွားကာ အလောင်းကို လှန်ကြည့်လိုက်ရာ အထဲတွင် ပစ္စည်းများ အပြည့်ထည့်ထားသော အနက်ရောင် အထုပ်တစ်ထုပ်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူသည် လှေပေါ်တွင် ထိုင်လျက် အနက်ရောင် အထုပ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ငွေ ၃၀ တောခန့်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် အထူးဖော်စပ်ထားပုံရသော ဆေးပုလင်း၊ ဆေးအိုး အများအပြားကိုလည်း တွေ့ရသည်။ သို့သော်လည်း မည်သည့်ဆေးများ ဖြစ်သည်ကိုတော့ သူ မသိပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ကျမ်းစာအုပ် ၂ အုပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ခုမှာ ရုပ်ဖျက်သိုင်းပညာ ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုမှာ ချောင်မိသားစု၏ အဆိပ်ကျမ်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းဖန်သည် ထိုပစ္စည်းများ၏ ဇစ်မြစ်ကို သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေသော်လည်း ဤနေရာတွင် ကြာကြာနေ၍ မဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။

အလောင်းကို ကြည့်ရသည်မှာ သေဆုံးသည်မှာ သိပ်မကြာသေးကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ထို့ပြင် အလောင်းပေါ်တွင် ဓားဒဏ်ရာများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤသူသည် ရန်သူများ၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ ဤနေရာတွင် ဆက်နေနေလျှင် ရန်သူများနှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့သွားနိုင်သည်။

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ကျန်းဖန်သည် တွေဝေမနေတော့ဘဲ လှေကို ကမန်းကတန်း လှည့်ကာ ကျူပင်တောထဲမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ဝုန်း…

ကျန်းဖန် ကျူပင်တောထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပင် ရေကန်၏ နက်ရှိုင်းရာမှ ဝေလငါးကြီး တစ်ကောင်လောက် ကြီးမားသော အနက်ရောင် ငါးကြီးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုငါးကြီးသည် မည်းနက်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

၎င်းသည် ရေကန်ထဲမှ သွေးနံ့ကို ရသဖြင့် ပင်လယ်နက် မိစ္ဆာကောင်ကြီး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ တမဟုတ်ချင်း ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဗွမ်း။

ချက်ချင်းပင် ထိုငါးကြီးသည် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ တိုးထွက်လာပြီး အလောင်းကို တစ်လုပ်တည်း မျိုချလိုက်လေသည်။ နေ့လယ်စာ သရေစာစားသကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင်။ ထို့နောက် ရေနက်ထဲသို့ ပြန်လည် ငုပ်လျှိုးကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အလောင်းသည် အစအနမကျန်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သေချာသည်မှာ ကျန်းဖန်သာ ခဏလောက် နောက်ကျပြီးမှ ရောက်လာခဲ့လျှင် အလောင်းရော၊ အဆင့် ၈ အခွင့်အရေးပါ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားမည်မှာ အသေအချာပင်။

စောလွန်းပြန်လျှင်လည်း အလောင်းကို တွေ့ရဦးမည် မဟုတ်ပါ။

ခဏအကြာတွင် တော်ဝင်နန်းတော်၏ အလံလွှင့်ထူထားသော အနက်ရောင် စစ်သင်္ဘောတစ်စင်း ရေကန်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

သင်္ဘောပေါ်တွင် နန်းတွင်းဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သည်တစ်စု ပါလာသည်။

သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းထံမှ လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး လက်ထဲတွင် ဓားရှည်များကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရေကန်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့သည် အထက်တန်းလွှာ စစ်သည်တော်များဖြစ်ကြပြီး လျှော့တွက်၍ မရပေ။

သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ ထုံဟယ်မြို့၏ ဒုတိယ အကြီးအကဲဖြစ်သူ မြို့ဝန် ဖုန်းဟောင် ဖြစ်သည်။ သူသည် မြို့စားမင်း ပြီးလျှင် ဒုတိယ အာဏာအရှိဆုံးသူ ဖြစ်ပြီး အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ အစွမ်းအစမှာ အမှန်တကယ် ထူးကဲလှသည်။

"သခင်ကြီးဖုန်း... ကျွန်တော်တို့ ရေကန်အနီးတဝိုက်ကို လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းပြီးပါပြီ"

"ဒါပေမဲ့ ပန်းသူခိုး ချောင်ကျွင်းရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသေးပါဘူး"

အစိုးရ အမှုထမ်းတစ်ဦးက ချက်ချင်း သတင်းပို့သည်။

"ဆက်ရှာကြ"

"အဲဒီ ချောင်ကျွင်းက ငါတို့ ထောင်ချောက်ထဲ မိပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားတာ... ဝေးဝေး မပြေးနိုင်လောက်ဘူး"

"တကယ်လို့ ဒီတခါ လွတ်သွားရင် နောက်တခါ ပြန်ဖမ်းဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ"

"အဲဒီကောင်က ဒုတိယအကြိမ် အလိမ်ခံမယ့်ကောင်မျိုး မဟုတ်ဘူး"

မြို့ဝန် ဖုန်းဟောင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ပန်းသူခိုး ချောင်ကျွင်းသည် သိုင်းလောက၌ ဆယ်စုနှစ်များစွာ မွှေနှောက်ဖျက်ဆီးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

မျိုးရိုးမြင့် အိမ်တော်များမှ အမျိုးသမီး အများအပြားသည် သူ၏ ရက်စက်ယုတ်မာမှုကြောင့် သားကောင် ဖြစ်ခဲ့ကြရသည်။

သို့သော် သူ၏ ဘိုးဘေးများသည် အဆိပ်သမားတော် ချောင်ယီထံမှ ဆင်းသက်လာကြသဖြင့် သူသည် အဆိပ်သုံးရာတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး ရုပ်ဖျက်ရာတွင်လည်း နှိုင်းယှဉ်စရာမရှိအောင် တော်လေသည်။

တစ်ကြိမ် လွတ်မြောက်သွားပြီး လူပုံစံ ပြောင်းလိုက်သည်နှင့် သူ့ကို ခြေရာခံရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ဤရုပ်ဖျက်ပညာကြောင့်ပင် နန်းတော်မှ အသည်းအသန် လိုက်လံဖမ်းဆီးသော်လည်း သူ့ခြေရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူသည် အဆိပ်သုံးရာတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်လှသည်။

အနည်းငယ် ပေါ့ဆလိုက်ရုံဖြင့် အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များပင် သူ၏ အဆိပ်သင့်ကာ ဒုက္ခရောက်နိုင်ပေသည်။

ယခင်က ဝိုင်းဝန်းဖမ်းဆီးမှုများတွင် ချောင်ကျွင်းသည် အကြိမ်ကြိမ် လွတ်မြောက်သွားခဲ့ဖူးသည်။

ယင်းသည် ပြည်နယ်၏မြို့တော်ကို အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

မျိုးရိုးမြင့် မိသားစု အများအပြား ပူးပေါင်းကာ ပန်းသူခိုးကို လက်တုံ့ပြန်ရန် သစ္စာဆိုထားကြသည်။

အကယ်၍ အောင်မြင်ခဲ့လျှင် ဖုန်းဟောင်၏ အောင်မြင်မှုသည် ထုံဟယ်မြို့အဆင့်ထက် ကျော်လွန်သွားနိုင်ပြီး ရာထူးတိုးရန် လမ်းစပွင့်သွားပေလိမ့်မည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်ကြီးဖုန်း"

အမှုထမ်းများ အားလုံး တညီတညွတ်တည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ပန်းသူခိုး ချောင်ကျွင်းကို ဖမ်းဆီးရမိခြင်းသည် အရေးကြီးသော ကိစ္စဖြစ်ပြီး၊ အောင်မြင်ပါက တစ်ယောက်ချင်းစီ ဆုလာဘ်များ ရရှိကြမည်ဖြစ်ကာ ငွေကြေးများလည်း ရနိုင်ကြောင်း သူတို့ သိထားကြသည်။

ကံဆိုးသည်မှာ ပန်းသူခိုး ချောင်ကျွင်းသည် ယွင်မန်ရေကန်ထဲမှ ငါးကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်မှာ ကြာခဲ့လေပြီ။

သူ့အလောင်းကို ပြန်ရှာတွေ့ဖို့ ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့တစ်တွေ လက်ဗလာဖြင့် ပြန်ကြရမည့် ကံကြမ္မာနှင့် ကြုံတွေ့ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

…

All Chapters