ခွေးအ ထွက်သွားသော်လည်း၊ ကျားနှင့် ကျားသစ်များ ရောက်ရှိလာခြင်း။

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း ကျန်းဖန်၏ မျက်နှာထားသည် တည်ငြိမ်နေသည်။ ဤကိစ္စနှင့် သူ လုံးဝ မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ပင်။

အမှန်စင်စစ်တွင်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ကျန့်ဝမ်ပင်းအား သတ်ဖြတ်လိုက်သူမှာ အပြင်မှ ရောက်ရှိလာသော စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ၊ သော်ကရွာမှ သာမန် တံငါသည်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ကြောင်းကို နဂါးမင်းဂိုဏ်းသားများရော၊ ရွာသူရွာသားများပါ မည်သူမျှ သိရှိကြမည် မဟုတ်ချေ။

"ကျန့်ဝမ်ပင်း သေသွားပြီဆိုတော့... သော်ကရွာကို ဆက်ကြေးလာကောက်မယ့်သူက ဘယ်သူဖြစ်မလဲဟ"

တစ်စုံတစ်ယောက်က စပ်စုကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဟားဟား... နဂါးမင်းဂိုဏ်းမှာက လူတော်လူစွမ်းတွေ အများကြီးပါကွာ။ ကျန့်ဝမ်ပင်း မရှိလည်း နောက်လူ လာမှာပါပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ငါကြားထားတာကတော့ ကျန့်ဝမ်ပင်းနေရာကို အစားထိုးမယ့်သူက နဂါးမင်းဂိုဏ်းက လော့ချန် ဖြစ်လောက်တယ်"

ကျောက်ဇီချန်သည် သတင်းအချက်အလက် နားပါးသူပီပီ စဉ်းစားပြီးနောက် သူကြားသိထားသည်များကို မျှဝေပြောကြားလေသည်။

"ဟင်... မုဒိမ်းကောင် လော့ချန် ဟုတ်လား"

ထိုစကားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် သော်ကရွာသားများ၏ မျက်နှာများသည် ဖြူဖျော့သွားကြတော့သည်။

သူတို့သည် လော့ချန်၏ နာမည်ဆိုးကို ကြားဖူးနားဝ ရှိထားကြပြီး ဖြစ်၏။ အခြားရွာများတွင် ဆက်ကြေးကောက်ခံရာ၌ သူသည် ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့ဖူးသည်။

ကျန့်ဝမ်ပင်းသည် ဥပဒေမဲ့ လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း ငွေပေးသရွေ့ သူ့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရ လွယ်ကူသေးသည်။ ငွေရလျှင် သူသည် ရွာကို ဆက်လက်၍ ဒုက္ခပေးလေ့မရှိပေ။

သို့သော် လော့ချန်မှာမူ ထိုသို့ မဟုတ်ချေ။

သူသည် ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်း မရှိသည့်အပြင် စည်းကမ်းမဲ့သော ဆန္ဒအာသီသများ ရှိသူလည်း ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အမျိုးသမီးကိုမဆို ပစ်မှတ်ထားတတ်ပြီး ရုပ်ဆိုးလျှင်ပင် မရှောင်ပေ။

သူသည် အခြားရွာတစ်ရွာမှ သူတစ်ပါး၏ သားမယားကို အဓမ္မ လုယူခဲ့ဖူးပြီး၊ ထိုမိသားစု တစ်ခုလုံးကိုပါ မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည့် အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ ဖြစ်သည်။

သူ ဆက်ကြေးကောက်ရန် လာသည့်အခါတိုင်း အိမ်တိုင်းရှိ အမျိုးသမီးများသည် အနီးနားရှိ တောင်ကုန်းများပေါ်သို့ ထွက်ပြေးပုန်းရှောင်ကြရပြီး သူ့ကို မျက်နှာမပြရဲကြချေ။

အကယ်၍ သူသာ သော်ကရွာသို့ ရောက်ရှိလာပါက လူတိုင်း စိတ်သောက ရောက်ကြရမည်မှာ အသေအချာပင်။

"ဒုက္ခပါပဲ... လော့ချန်တဲ့လား၊ အခု ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ"

"ခွေးအ သေသွားလို့ အေးပြီမှတ်တာ... ကျားတွေ ကျားသစ်တွေ ရောက်လာပါရောလား"

"လော့ချန် လာမယ်ဆိုရင်တော့ အိမ်က မိန်းမသားတွေကို ရွာထဲကနေ ခဏ ရှောင်ခိုင်းထားမှ ဖြစ်မယ်"

"ဟူး... ပြဿနာတော့ တက်ပြီ"

သော်ကရွာသားများသည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။ အထူးသဖြင့် အိမ်၌ အမျိုးသမီးများသော မိသားစုများအနေဖြင့် ဤအခြေအနေအား မည်သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်ကို မသိအောင် ဖြစ်နေကြရှာသည်။

အကယ်၍ လော့ချန်က သူတို့၏ သားမယားများကို အတင်းအဓမ္မ လုယူသွားပါက မည်သူကမျှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီလော့ချန်က ဒီလောက်တောင် ဥပဒေမဲ့ပြီး မိန်းမတွေကို လိုက်ဒုက္ခပေးနေတာ... သူ့ကို တားမယ့်သူ မရှိဘူးလား"

ကျန်းဖန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"ဘယ်သူက ထိန်းနိုင်မှာလဲကွ... ကြားတာတော့ သူ့အဖေက နဂါးမင်းဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်တဲ့"

"အသက်ကြီးမှ ရတဲ့ သားဆိုတော့ သူ့အဖေက အရမ်း အလိုလိုက်ထားတာလေ"

"ဒါကြောင့်ပဲ လော့ချန်က တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုဆိုးလာတာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ လော့ချန်က မောက်မာရိုင်းစိုင်းတယ် ဆိုပေမယ့် သူက မအဘူးကွ၊ အားနည်းတဲ့သူကိုပဲ ရွေးပြီး အနိုင်ကျင့်တာ"

"ငါတို့လို တံငါရွာတွေမှာသာ ပြဿနာရှာရဲတာ၊ ထုံဟယ်မြို့ပေါ်မှာတော့ ပြဿနာ မရှာရဲပါဘူး"

"ဒါကြောင့် သူ့အရှိန်အဝါနဲ့ဆိုရင် ဒီလောက်ကိစ္စက ဖြေရှင်းလို့ ရနေတာပေါ့"

ကျောက်ဇီချန်သည် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလေသည်။ သူသည်လည်း အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။

သူ၏ဇနီး လျူကျူးကျူးသည် အသက် ၄၀ ကျော်ပြီဖြစ်၍ အရွယ်မတင်တော့သော်လည်း၊ လော့ချန်၏ စော်ကားလိုစိတ်မှာ လူရွေးခြင်း မရှိသဖြင့် သူ့ဇနီးသည် အန္တရာယ်ကင်းပါ့မလား ဆိုသည်မှာ မသေချာပေ။

လုံခြုံရေးအတွက် လော့ချန် သော်ကရွာသို့ လာလျှင် အိမ်ရှိ အမျိုးသမီးများကို အမြန်ဆုံး ပုန်းခိုင်းထားရမည် ဖြစ်သည်။

"လော့ချန် ဟုတ်လား"

ကျန်းဖန် မျက်ဝန်းအိမ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ကျန့်ဝမ်ပင်း သေဆုံးပြီးနောက် သော်ကရွာ၏ နေ့ရက်များသည် အနည်းငယ် သက်သာရာ ရလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့မိ၏။

သို့သော် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ပိုမို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ တစ်ဦး ရောက်ရှိလာလေသည်။

ဤကမ္ဘာကြီးသည် လူများကို အေးချမ်းစွာ နေထိုင်ခွင့် မပေးပေ။

သူသည် လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး လိုအပ်ချက် တစ်ခုကို ရင်ထဲ၌ အရေးတကြီး ခံစားလိုက်ရသည်။ အရေပြား သန့်စင်ခြင်း အဆင့်မျှဖြင့်ဆိုလျှင် အားနည်းလွန်းနေသေးသည် ဖြစ်ရာ ပိုမို သန်မာသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် လိုအပ်ပေသည်။

မကြာမီတွင် ကျန်းဖန် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်၌ စုဝေဝေသည် ညစာ ပြင်ဆင်ပြီး ဖြစ်လေသည်။ မည်းနက်နေသော သစ်သားစားပွဲပေါ်တွင် ငါးမြစ်ချင်းဟင်း၊ ဝက်သားကြော်၊ ပဲပုပ်၊ ဆလပ်ရွက်နှင့် ပူပူနွေးနွေး ထမင်းဖြူတို့ ရှိနေပြီး၊ မွှေးပျံ့သော ရနံ့များက ဗိုက်ထဲမှ အစာအိမ်ကို လှုံ့ဆော်နေလေသည်။

သော်ကရွာတွင် ဤထမင်းဝိုင်းသည် နှစ်သစ်ကူးပွဲတော် စားပွဲကဲ့သို့ ခမ်းနားသည်ဟု ဆိုရမည်။ ယခင်က စားခဲ့ရသော ဝက်စာကဲ့သို့ အစားအစာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် ကွာခြားလှပေသည်။

သို့သော် ယခုရက်ပိုင်းတွင် ကျန်းဖန်သည် ငွေအများအပြား ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီး ငွေဆယ်ချီ ပိုင်ဆိုင်နေပြီဖြစ်ရာ ဤမျှလောက် ကုန်ကျစရိတ်ကို တတ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်၌ စုဝေဝေသည် ရူချွန်း ဝတ်စုံလေးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး စားပွဲကို သုတ်ရန် ကိုယ်ကို အနည်းငယ် ကိုင်းလိုက်ရာ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးအလှသည် ဖုံးဖိ၍ မရနိုင်အောင် ပေါ်လွင်နေ၏။ မြင်ရသူအဖို့ တံတွေးမျိုချရလောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းဖန်သည် စိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ စုဝေဝေအား ပွေ့ဖက်လိုက်တော့သည်။

"အိုး... ယောက်ျား၊ ဘာလုပ်တာလဲ။ မိုးတောင် မချုပ်သေးဘူးလေ"

စုဝေဝေ၏ မျက်နှာလေး ရဲသွားပြီး ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်လာသည်။ ရှက်သွေးဖြာမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့ ရောယှက်နေလျက် သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ဤအမျိုးသားအား ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ကြည့်လိုက်မိလေသည်။

သူမ၏ ညှို့ဓာတ်သည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမို အားကောင်းလာနေ၏။

"မစောင့်နိုင်တော့ပါဘူးကွာ"

ကျန်းဖန်သည် စုဝေဝေအား ပွေ့ချီလိုက်ပြီး အိပ်ခန်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။

…

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နောက်ထပ် ၅ ရက်၊ ၆ ရက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားပြန်သည်။

သော်ကရွာသည် ကာလကြာရှည် တောင့်တခဲ့ရသော ငြိမ်သက်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိနေ၏။ နဂါးမင်းဂိုဏ်းမှ မည်သူမျှ ပြဿနာ လာမရှာသဖြင့် ရွာကလေးသည် အတော်ပင် ဘေးကင်းလုံခြုံနေခဲ့သည်။

ကျန်းဖန်သည် ရံဖန်ရံခါ သူ၏ လှေကွေးဖြင့် ယွင်မန်ရေကန်ထဲသို့ ငါးဖမ်းထွက်လေ့ ရှိသည်။ သို့သော် အချိန်အများစုတွင် လက်ဗလာဖြင့်သာ ပြန်လာတတ်သည်။

ဤသည်မှာ တံငါသည်ဘဝ၏ ခက်ခဲမှုကို ပြသနေခြင်းပင်။ ယွင်မန်ရေကန်ကြီးသည် ကျယ်ဝန်းပြီး ငါးပေါများသော်လည်း ငါးဖမ်းရခြင်းမှာ ထင်သလောက် မလွယ်ကူလှပေ။

ကျန်းဖန်၏ လက်ထဲတွင် ငွေဆယ်ချီ ရှိနေပြီဖြစ်၍ ငွေကြေး မလိုအပ်သော်လည်း၊ ရွာသားများ၏ သံသယကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် နေ့စဉ် ငါးဖမ်းထွက်သယောင် ဟန်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သာမန် တံငါသည် တစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် သူသည် လှေပေါ်တွင် အချိန်ဖြုန်းနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ရန်အတွက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံအားထုတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ရုပ်ဖျက်သိုင်းပညာ နှင့် ချောင်မိသားစု၏ အဆိပ်ကျမ်းကိုလည်း လေ့လာနေလေသည်။

သို့သော် ကံကောင်းခြင်း အမှတ်များ၏ အကူအညီ မပါဘဲ လေ့ကျင့်ရသည့်အတွက် အလွန် ခက်ခဲလှပြီး အခြေခံအဆင့်သို့ပင် မရောက်ရှိနိုင်သေးပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကံကောင်းခြင်းအမှတ်များ၏ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုကို ပိုမို အံ့သြမိလေသည်။ ကံကောင်းခြင်းအမှတ်များသာ မရှိခဲ့လျှင် သူသည် ပျံလွှားမြွေနဂါး သိုင်းပညာကို အစပျိုးနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

သေချာသည်မှာ သူ၏ အဓိက အာရုံစိုက်မှုသည် ပျံလွှားမြွေနဂါး သိုင်းပညာကို ကျင့်ကြံခြင်း၌သာ ရှိနေ၏။

"အရေပြား သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ဆိုရင် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ခန္ဓာ အခြေအနေကို ရောက်အောင် အရင်လုပ်ရမယ်"

"ဒါမှ အသားမျှင် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မှာ"

"ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ အရေပြား သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တွေက အဆင့်မြန်မြန်တက်ဖို့ လျှို့ဝှက်ဆေးဝါး အမျိုးမျိုးကို သုံးစွဲကြရတယ်"

"အဲဒီဆေးတွေက ဈေးကြီးတယ်... ငွေ ၁၀တော၊ ဆယ်ချီတောင် ပေးရတာ"

"ဒါကြောင့်ပဲ စာပေပညာရှင်က ဆင်းရဲလို့ရပေမယ့် သိုင်းပညာရှင်ကတော့ ချမ်းသာမှရမယ်လို့ ဆိုကြတာကိုး"

"ငွေမရှိရင် သိုင်းလောကမှာ ရှေ့ဆက်တိုးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ"

ကျန်းဖန်သည် သူ့တွင် လျှို့ဝှက်ဆေးဝါးများထက် ပိုမို ကောင်းမွန်သော ကံကောင်းခြင်းအမှတ်များ ရှိနေသည့်အတွက် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူပိုင်ဆိုင်သော ငွေဆယ်ချီသည် ပြောပလောက်သည့် ပမာဏ မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကံကောင်းခြင်းအမှတ်များ တိုးပွားလာစေရန် နည်းလမ်း ရှာဖွေရပေဦးမည်။ သို့မှသာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနှုန်း မြန်ဆန်လာမည် ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် အားလပ်ရက် တစ်ရက်တွင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဖန်သည် သူ၏ လှေကွေးကို သော်ကရွာ ဆိပ်ကမ်းသို့ မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။ အိမ်ပြန်ပြီး ဇနီးသည်၏ လက်ရာကို မြန်မြန် စားသောက်ချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆိပ်ကမ်းတွင် မဖိတ်ခေါ်သော ဧည့်သည်အချို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို လျင်မြန်စွာ သတိထားမိလိုက်သည်။ အများစုမှာ သူစိမ်းများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ကို သူ မှတ်မိလိုက်၏။

ထိုသူမှာ ကောမားကျီပင် ဖြစ်သည်။

ကောမားကျီကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ပြဿနာ တက်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ ဤလူတွင် မရိုးဖြောင့်သော အကြံအစည်များ ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် ကျန်းဖန်သည် တည်ငြိမ်စွာပင် လှေကို ကမ်းကပ်လိုက်ပြီး ကမ်းပေါ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။

"ကျန်းလေး... မြန်မြန်လာပြီး သခင်ကြီးလော့ချန်ကို ဂါရဝပြုလိုက်စမ်း"

"ဒီနေ့ မင်းကံကောင်းသွားပြီဆိုတာ သိရဲ့လား"

"ငါ မင်းအတွက် အကျိုးရှိမယ့်ဟာ ယူလာပေးတာကွ"

ကျန်းဖန်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ကောမားကျီသည် ချက်ချင်းပင် မောက်မာဝင့်ကြွားသော ပုံစံဖြင့် ပြောဆိုလေတော့သည်။ သူ့ပုံစံမှာ သခင်အားကိုးဖြင့် ရမ်းကားနေသော ကျွန်ပါးဝသူ တစ်ယောက်၏ ပုံစံအတိုင်းပင်။

…