ဒွါရခုနစ်ပေါက်မှ သွေးယိုကာ အဆိပ်သင့် သေဆုံးခြင်း။

ထိုအချိန်၌ လော့ချန်၊ ကောမားကျီနှင့် အခြားသူများသည် အရက်ခွက်ချင်း တိုက်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ သောက်စားနေကြလေ၏။

တာဝန်ပြီးမြောက်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် လော့ချန်သည် အလွန် ကျေနပ်နေပေသည်။ သူသည် သူ့ကို ပုန်ကန်သော တံငါသည်လေး မည်သို့ ဒုက္ခရောက်မည်ကို ကြိုတင်တွေးတောကာ ကြည်နူးနေသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။

သူ့ဘေးရှိ ကောမားကျီသည်လည်း အခွင့်ကောင်းယူပြီး အမြတ်ထုတ်နိုင်မည်ဟု တွေးကာ မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားနေ၏။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ထိုကောင်လေး၏ လှေကွေးသည် သူ့လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ ရောင်းထုတ်လိုက်ပါက အနည်းဆုံး ငွေ ၁၀ တော၊ ၂၀ တောခန့်တော့ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤငွေပမာဏသည် လော့ချန်၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို မဆွဲဆောင်နိုင်သော်လည်း၊ သူ့အတွက်မူ အလွန် မက်လောက်စရာ ဖြစ်နေလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နည်းနည်းရရ၊ များများရရ အမြတ်ပင် မဟုတ်ပါလော။

"ဟင်..."

ရုတ်တရက် အရက်တစ်ငုံ သောက်ပြီးနောက် လော့ချန်သည် နှာခေါင်းယားလာသဖြင့် ချက်ချင်း နှာချေလိုက်မိလေသည်။

ဟတ်ချိုး။

နှာချေလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် သွေးများ အများအပြား ပန်းထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို နီရဲသွားစေခဲ့လေသည်။

"အစ်ကိုကြီးလော့... ဘာ... ဘာလို့ သွေးတွေ ထွက်လာတာလဲဗျ"

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြပြီး၊ လော့ချန်အား ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်လိုက်မိကြလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤမြင်ကွင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဘာသွေးထွက်တာလဲကွ... ငါက ကျန်းမာရေး ကောင်းပါတယ်... ဘာလို့ အကြောင်းမဲ့ သွေးထွက်ရမှာလဲ"

"ဟာ... မဟုတ်သေးပါဘူး... သေပါပြီ... ငါ တကယ် သွေးထွက်နေပါလား၊ ဘာဖြစ်တာလဲဟ"

လော့ချန်သည် အစက ဂရုမစိုက်သော်လည်း ပါးကို စမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ လက်ပေါ်တွင် သွေးများ ပေကျံနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် လန့်ဖျပ်သွားလေသည်။

ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ နှာခေါင်းသွေးယိုခြင်း သက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ ပါးစပ်၊ မျက်လုံးနှင့် နားများမှလည်း သွေးများ ယိုစီးကျလာပြီး ဒွါရခုနစ်ပေါက်လုံးမှ သွေးထွက်နေခြင်း ဖြစ်၏။

မှန်းဆ၍ မရနိုင်သော နာကျင်မှုများ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပျံ့နှံ့လာပြီး၊ တခါမှ မခံစားဖူးသော ဝေဒနာကို ခံစားနေရရှာသည်။ ပုရွက်ဆိတ်ကောင်ရေ သန်းပေါင်းများစွာ ဝိုင်းကိုက်နေသကဲ့သို့ နာကျင်နေလေသည်။

သူ ဤအသက်အရွယ်အထိ နေလာသော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။

"အဆိပ်... ငါ အဆိပ်မိနေတာလား၊ ဘယ်သူ အဆိပ်ခတ်တာလဲ"

လော့ချန်သည် ထိတ်လန့်တကြားနှင့် ဒေါသထွက်နေပြီး ကြောက်ရွံ့မှုများလည်း လွှမ်းမိုးနေလေသည်။

သူသည် ငယ်ရွယ်သေးပြီး ပျော်ပါးစရာ မိန်းမလှလေးများ၊ ခံစားစရာ စည်းစိမ်ဥစ္စာများ အများကြီး ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ မသေလိုသေးပေ။

သူသည် အပြင်ဘက်သို့ အကူအညီတောင်းရန် ထလိုက်သည်။

သို့သော် ထလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ခန္ဓာကိုယ်သည် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။ မူးဝေလာပြီး မတ်တပ်မရပ်နိုင်တော့သလို ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် မရွှေ့နိုင်တော့ချေ။

သူသည် အော်ဟစ် အကူအညီတောင်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် လည်ချောင်းထဲတွင် သွေးများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် အသံမထွက်နိုင်တော့ဘဲ ပိတ်ဆို့နေကာ အကူအညီပင် မတောင်းနိုင်တော့ပေ။

"ဘယ်သူလဲ... ဘယ်သူက ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာလဲ"

လော့ချန် လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားလေသည်။ သူသည် နဂါးမင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲ၏ သားဖြစ်ပြီး တောက်ပသော အနာဂတ်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဤနေရာ၌ ဤကဲ့သို့ သေဆုံးရမည်နည်း။ မည်သူက အဆိပ်ခတ်သနည်း။

ထိုအချိန်၌ သူသည် မသိစိတ်ဖြင့် တံခါးအပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို အံ့သြဖွယ် တွေ့လိုက်ရလေသည်။

တံငါသည် ကျန်းဖန်။

"မဖြစ်နိုင်တာ... ဒီအောက်တန်းစားကောင်က ငါ့ကို အဆိပ်ခတ်တာလား။ ဒီကောင်စုတ်က ဘယ်လိုလုပ် လုပ်နိုင်မှာလဲ"

သူသည် လက်ကို လှမ်းကာ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်ရှာသည်။

အကယ်၍ ဤလူသည် ဤမျှ ရက်စက်သောသူမှန်း အစောကတည်းက သိရှိခဲ့ပါက သွားရောက်၍ ပြဿနာရှာရဲမည် မဟုတ်ပေ။ ယခုတော့ သူ နောင်တရလွန်း၍ အူများပင် အစိမ်းလိုက် ပေါက်ထွက်မတတ် ဖြစ်နေလေသည်။

သို့သော် အရာအားလုံးသည် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒုန်း။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် မကျွတ်မလွတ် သေဆုံးသွားရှာလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် အဆိပ်သင့်၍ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ... ငါလည်း သေတော့မှာလား"

"ဟင့်အင်း... မသေချင်ဘူး၊ ငါ မသေနိုင်သေးဘူး"

"ငါ့မှာ အာဏာရှိတဲ့သူ ဖြစ်ချင်တဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ ရှိသေးတယ်... သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်ချင်သေးတယ်၊ ဘယ်လိုလုပ် အခု သေရမှာလဲ"

ကောမားကျီသည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်း ခံစားနေရသည်။ လည်ပင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အသက်ရှုကြပ်နေ၏။ ကင်းခြေများ သုံးကောင်နှင့် ဖားပြုတ် ငါးကောင် အဆိပ်ငွေ့သည် ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး တကိုယ်လုံး မည်းနက်လာစေသည်။

သူလည်း အဆိပ်သင့်လိမ့်မည်ဟု မည်သည့်အခါကမျှ မထင်မှတ်ခဲ့မိပေ။ မည်သည့်အချိန်က အဆိပ်မိသွားမှန်းကိုပင် မသိလိုက်ရချေ။

သူသည် လူသေးလူမွှားလေး ဖြစ်သော်လည်း ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များ ရှိသူဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာကျော် အာဏာရှင် ဖြစ်လိုပြီး စွမ်းအားကြီးသော သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လိုသူ ဖြစ်သည်။ ဖားသည်၊ ကပ်သည် ဆိုခြင်းမှာ သူ့ရည်မှန်းချက် ပေါက်မြောက်ရန် နည်းလမ်းများသာ ဖြစ်၏။

ရည်မှန်းချက် ပြည့်ဝရန်အတွက် သူသည် မည်သူ့ကိုမဆို အသုံးချမည်၊ အားနည်းသူကို နိုင်စားမည်၊ အားကြီးသူကို ဖားမည်။ ဤသည်တို့မှာ သူ၏ နည်းလမ်းများ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားလေပြီ။ သေခြင်းတရားသည် မည်သည်ကိုမျှ ချန်လှပ်ထားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

"ငါ့လိုကောင်ကို ဘယ်သူက အဆိပ်ခတ်ချင်ရတာလဲ... ဘာလို့လဲ"

သူ့မျက်လုံး နက်နက်ထဲတွင် မကျေနပ်ချက်များနှင့် နောင်တတရားများ ပြည့်နှက်နေရှာသည်။ သို့သော် အားလုံး အချည်းနှီးသာ။

ဒုန်း

သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ဒွါရခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ ယိုစီးကာ သေဆုံးသွားလေသည်။

ကောမားကျီနှင့် လော့ချန် နှစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ အခန်းထဲရှိ ကျန်ရှိသော နဂါးမင်းဂိုဏ်းသား အားလုံးသည်လည်း အဆိပ်သင့်၍ သေဆုံးကုန်ကြပြီး အကူအညီပင် မတောင်းနိုင်ကြချေ။ ဤသို့ဖြင့် သူတို့အားလုံး အခန်းထဲတွင် အဆိပ်မိကာ သေဆုံးသွားကြလေသည်။

"အကုန် သေကုန်ကြပြီလား"

ထိုအချိန်၌ ကျန်းဖန်သည် အိမ်ထဲမှ အခြေအနေကို အကဲခတ်ကြည့်ပြီး တွေးတောလိုက်မိသည်။

ချောင်မိသားစု၏ အဆိပ်ကျမ်းသည် အမှန်တကယ်ပင် စွမ်းအားကြီးလှပေသည်။ အဆိပ်ငွေ့၏ အာနိသင်မှာ ကြောက်ခမန်းလိလိပင်။

အကယ်၍ စွမ်းအားကြီးသော သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ် ရှိပါက ခံနိုင်ရည် ရှိကောင်း ရှိနိုင်ပေသည်။ သို့သော် သိုင်းပညာ အဆင့်နိမ့်သူများနှင့် သာမန်လူများအတွက်မူ ခံနိုင်ရည်ရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အသက်ရှုခြင်း အနည်းငယ် ပြုလုပ်ရုံဖြင့် အဆိပ်သင့်ကာ သေဆုံးသွားနိုင်၏။

သို့သော် သူသည် ချက်ချင်း ဝင်မသွားသေးပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချောင်မိသားစု၏ အဆိပ်ကျမ်းအရ အဆိပ်ငွေ့ ပျယ်သွားရန် အနည်းဆုံး ၅ မိနစ်ခန့် စောင့်ဆိုင်းရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သို့မဟုတ်ပါက ဝင်သွားသူပါ အဆိပ်သင့်နိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ၅ မိနစ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဖန်သည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ဝင်သွားလိုက်ရာ အခန်းထဲတွင် အလောင်း ၁၆ လောင်း လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် မကျွတ်မလွတ် သေဆုံးနေကြ၏။

အထူးသဖြင့် လော့ချန်နှင့် ကောမားကျီတို့သည် မသေခင် ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်ခဲ့ကြပြီး၊ အခန်းထဲမှ ထွက်ပြေးရန်နှင့် အကူအညီတောင်းရန် ကြိုးစားခဲ့ကြပုံ ရသည်။

ကံဆိုးသည်မှာ အဆိပ်အာနိသင် ပြမှု မြန်ဆန်လွန်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကူအညီပင် မတောင်းနိုင်ဘဲ အရှင်လတ်လတ် အဆိပ်သင့်ကာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြရသည်။

"ကင်းခြေများ သုံးကောင်နဲ့ ဖားပြုတ် ငါးကောင် အဆိပ်ငွေ့က ထင်ထားတာထက် ပိုကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ"

ကျန်းဖန် တွေးတောမိသည်။ အဆိပ်ကျမ်းထဲတွင် အာနိသင်ကို ဖတ်ရှုဖူးသော်လည်း လက်တွေ့ မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားမိသည်။

နဂါးမင်းဂိုဏ်းသား တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို မည်သည့်အားမှ မစိုက်ရဘဲ အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အဆိပ်၏ စွမ်းအားပင်။ အားနည်းနည်း စိုက်ရုံဖြင့် ရလဒ်ကြီးကြီး ရနိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ သူ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင် အကုန်သတ်နိုင်မည်လော ဆိုသည်ကို ထားလိုက်ဦး၊ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ငါးဈေးတန်းတစ်ခုလုံးက နဂါးမင်းဂိုဏ်းသားများကို သတိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားမည်မှာ သေချာသည်။ ထိုသို့သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အဆင့် ၈ အခွင့်အရေးသည် သူ့အတွက် အမှန်တကယ်ပင် အသုံးဝင်လှသည်။

"ဝေဝေ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့အတွက် ဒီအဆိပ်ငွေ့ ပေးထားရင် ကောင်းမလား"

ကျန်းဖန်သည် မနေနိုင်ဘဲ ထိုသို့ တွေးမိလေသည်။

ယနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ကြည့်ပြီး စုဝေဝေ၏ လုံခြုံရေးအတွက် သူ စိုးရိမ်လာမိသည်။ မူလကမူ စုဝေဝေကို သိုင်းသင်ပေးပြီး ခွန်အားကြီးလာအောင် ပြုလုပ်ပေးလိုခဲ့သည်။

ပြဿနာမှာ သိုင်းပညာ သင်ယူခြင်းသည် အချိန်ယူရပြီး၊ စုဝေဝေတွင် သိုင်းပါရမီ ပါချင်မှ ပါမည် ဖြစ်သည်။ သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက် အဆိပ်ဖြင့် ကာကွယ်ခြင်းက ပိုမို ကောင်းမွန်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အိမ်ထဲသို့ လူဆိုးဝင်လာပါက ကင်းခြေများ သုံးကောင်နှင့် ဖားပြုတ် ငါးကောင် အဆိပ်ငွေ့ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် တစ်ဖက်လူကို ချက်ချင်း အဆိပ်သင့်စေနိုင်ပေသည်။ ဤသည်မှာ နည်းလမ်းအများအပြားတွင် သိုင်းပညာ သင်ကြားခြင်းထက် ပိုမို ထိရောက်မှု ရှိပေသည်။

…