အခန်း (၇၂)

တယာက ချမ့်ကျွီဟွာအတွက် စားစရာနှင့် ကြက်ဥတစ်လုံးကို ပြုတ်ပေးခဲ့သည်။ ချမ့်ကျွီဟွာ နိုးလာသည့်အခါ သူမရဲ့ဘေးမှာ သမီးသုံးယောက်က ဝန်းရံနေခဲ့သည်။ သမီးနှစ်ယောက်က နွေးသွားအောင် မီးလင်းဖိုလေးကို ယူလာပြီး အငယ်ဆုံး သမီးလေးကတော့ သူမရဲ့ဘေးမှာ အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။

ချမ့်ကျွီဟွာ နိုးလာတာကို မြင်သည့်အခါ ဝမ်းဆွဲသည်က သက်ပြင်းချခဲ့သည်။ သူမက တစ်ခါတည်း ဆယ်နာရီကျော်လောက် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။ အငယ်လေးကို သူမက ဘယ်လို နို့တိုက်မလဲ ဆိုတာကို စိတ်ပူနေခဲ့သည်။

ချမ့်ကျွီဟွာက မွေးကင်းစ သမီးလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက လမစေ့ဘဲ မွေးခဲ့ပြီး အတော်ပိန်ပြီး လူကောင်သေးသည်။ သူမက ပုံမှန် ကလေးတွေထက် ပိုသေးသည်။ ချမ့်ကျွီဟွာက သူမရဲ့ သမီးလေးကို ပွေ့လိုက်ပြီး စတင် နို့တိုက်ခဲ့သည်။

ဝမ်းဆွဲသည်က ကလေးကို နို့တိုက်ပြီးသည်အထိ စောင့်နေကာ ကလေးကို စစ်ဆေးပေးခဲ့သည်။ ဘာပြဿနာမှ မရှိတာ သေချာပြီးနောက် ချမ့်ကျွီဟွာအား လမစေ့ဘဲ မွေးသည့်ကလေးများသည် သေသေချာချာ ဂရုစိုက်ဖို့ လိုအပ်ကြောင်းကို ပြောပြီးနောက် ထွက်သွားခဲ့သည်။

တယာက မီးဖိုချောင်ထဲကနေ ထမင်းကို ပြေးယူပြီး သူ့အမေကို ကြက်ဥနှင့် စားဖို့ ပေးလိုက်သည်။

ချမ့်ကျွီဟွာက ကြက်ဥကို စားပြီးနောက် သူမရဲ့ သမီးနှစ်ယောက်က ချမ်းနေတာကို မြင်သည့်အခါ သူတို့လည်း မီးလင်းဖိုအနားမှာ နေဖို့အတွက် ပြောလိုက်သည်။

“အဲ့မှာ အရမ်းအေးတယ်။ မီးလင်းဖိုနားက နွေးတယ်။ ဒီကိုလာပြီး သမီးတို့ရဲ့ ညီမလေးနဲ့ တူတူလာလှဲနေ။”

ချမ့်ကျွီဟွာသည် သူမရဲ့ယောက်ျားက ဘယ်ကို ထွက်သွားလဲဆိုတာ မမေးခဲ့ပါ။ သူမက ထဖို့အတွက် သူမကိုယ်သူမ အားယူလိုက်ပြီး သူမရဲ့ သားအတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားသော ချည်သား အနွေးထည်ကို သေတ္တာထဲမှ ထုတ်လိုက်သည်။ တယာက သူမကို ချက်ချင်း ကူညီပေးခဲ့သည်။ ချမ့်ကျွီဟွာက အရမ်းကြီး မလှုပ်နိုင်ပါ။ သို့သော် အပ်ချည်နှင့် အပ်ကိုယူပြီး အိပ်ရာပေါ်မှာ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

သူမက ချည်အနွေးထည်ကို တစ်စစီ ဆွဲဖြဲကာ အနွေးထည်လေး ငါးထည်၊ ခြောက်ထည်လောက် ချုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နေ့ဝက်ကြာပြီးနောက် ထိုအစများကို တွဲချုပ်ကာ နောက်ဆုံးမှာတော့ ပါးလွှာတဲ့ အနွေးထည်လေး တစ်ထည်ကို ချုပ်ပြီးသွားခဲ့သည်။

ချမ့်ကျွီဟွာက အနွေးထည်ကို သူမရဲ့ သမီးကြီးထံ ပစ်ပေးခဲ့သည်။ “ဒါကို ဝတ်ထားလိုက်။ မနက်ဖြန်ကျရင် အဲ့ဒီ့ပဝါကို ပြန်ပေးလိုက်။”

တယာက တစ်ခနလောက် မှင်သက်သွားပြီး သူမရဲ့ မျက်နှာက နီရဲသွားခဲ့သည်။ သူမထံတွင် ဆက်တိုက် ဖြစ်သွားသော ကံဆိုးမှုတွေက ဝမ့်ရင်းကို ပဝါပြန်ပေးဖို့တောင် မေ့သွားစေခဲ့သည်။

ချမ့်ကျွီဟွာက အထုတ်တွေကို ဖြည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမသားအတွက် ပြင်ပေးထားသော အနွေးထည်မှာ အတော်လေး ထူသည်။ ထိုထဲက ဝါဂွမ်းများသည် သူမရဲ့ သမီးနှစ်ယောက် ဝတ်ဖို့အတွက် လုံလောက်တာကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

တယာက ချည်အနွေးထည်ကို ပြောင်းဝတ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေမှာ မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်တွေ ပြည့်နေခဲ့သည်။ ချမ့်ကျွီဟွာက တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောခဲ့သည်။ “ဒါကတော့ အဆင်ပြေတယ်။ ဒါပေမယ့် အင်္ကျီလက်ကတော့ တော်တော်လေး တိုတယ်။”

တယာက မြန်မြန်ပဲ ပြောခဲ့သည်။ “ဟင့်အင်း။ မတိုပါဘူး။”

ချမ့်ကျွီဟွာ - “သမီး ဘာမှလုပ်စရာ မရှိတဲ့အခါ လက်တွေကို အနွေးထည်ထဲ ထည့်ထားလိုက်။ အဲ့ဒါကို သမီးရဲ့ ညီမလေးအတွက် အမေ လုပ်ပေးလိုက်ဦးမယ်။ အဲ့တော့ အမေ့မှာ သမီးအတွက် လဲပေးဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး။”

အာ့ရာကလည်း မှင်သက်သွားခဲ့သည်။ သူမရဲ့ အစ်မက အနွေးထည် ရသွားသည်ကို သူမက မနာလိုသော်လည်း သူမရဲ့အစ်မလို ဘာအလုပ်မှ မလုပ်သည့်အတွက် သူမက ဒီလို အနွေးထည် အထူကြီး မလိုသည်ကို တွေးမိလိုက်သည့်အခါ သူမက ဘာစကားမှ မပြောတော့ပါ။ သူမက ဒီလို ချည်အနွေးထည်မျိုး ဝတ်ဖို့ကို ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးထားခဲ့ပါ။

အမေရော၊ သမီးနှစ်ယောက်လုံးက မီးလင်းဖိုနားမှာ အားလုံးစုပြီး လှဲနေကြသည်။ အခြေအနေတွေက ကောင်းသွားသည့်အခါ ထျန်းတကျူးက ပြန်လာခဲ့သည်။

ထျန်းတကျူး အခန်းထဲ ဝင်လာသည့်အခါ ချမ့်ကျွီဟွာက နိုးနေတာကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူက အထစ်အထစ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ “မင်းက ထလည်း ထသင့်နေပြီ။ ငါ့ကို နှစ်ယွမ်ပေး။”

ချမ့်ကျွီဟွာက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ရှင်က ဘာလုပ်လို့ ကျွန်မက ပိုက်ဆံကို ပေးရမှာလဲ။”

သူမသည် မနေ့ညက ပိုက်ဆံပေးရမယ့်သူကို မပေးခဲ့ဘူးဟု တွေးလိုက်သော်လည်း သူမက ဒါဟာ မလိုအပ်ဘူးဟု တွေးမိလိုက်သည်။ သူမက ဝမ်းဆွဲသည်ကို ပိုက်ဆံပေးရမည် ဖြစ်သည်။ အဲ့လိုမှ မဟုတ်ပါက သူမက ဒီလောက် လွယ်လွယ်လေး ထွက်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

'ဝမ်းဆွဲသည်ကိုက တစ်ယွမ် ပေးသင့်တယ်။ အဲ့ဒါအပြင် အဖွားထျန်းက သူမကို လုပ်ကူပေးခဲ့တယ်။ အဲ့တော့ သူမကို တစ်ယွမ် မပေးတာက ဘယ်လိုမှ မသင့်တော်ဘူး။'

ချမ့်ကျွီဟွာ - “အဲဲဒါက ဝမ့်ရင်းအတွက်လား။”

အားလုံးကို တွက်ချက်ပြီးနောက် ဝမ့်ရင်းက ပိုက်ဆံမယူဘဲ ထွက်သွားတာ သေချာသွားခဲ့သည်။

ဒါက မသင့်တော်ဘူးဟု ချမ့်ကျွီဟွာက တွေးလိုက်သည်။ မလိုချင်တဲ့ သူတစ်ယောက်ကို ပေးဖို့အတွက် သူမက မငြင်းဆန်နိုင်ခဲ့ပါ။ အဲ့ဒါက ဝမ့်ရင်းကြောင့်သာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် မနေ့ညကတည်းက သူမ အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

မနေ့တုန်းက သူမသည် နာကျင်ခဲ့ရသော်လည်း သူမက တစ်ချိန်လုံး သတိကပ်နေခဲ့ပြီး ကလေး မွေးနေချိန် တစ်လျှောက်လုံး ဝမ့်ရင်းကသာ ဦးဆောင်ပေးသည်ကို သူမက သိနေခဲ့သည်။ အဖွားထျန်းက ကူညီပေးရုံသာ ဖြစ်သည်။

“နှစ်ယွမ်ဆိုတာက မလောက်ဘူး။ သူက တစ်ညလုံး ရှိနေပေးတာ။ ငါထပ်ပြီး ထလို့ရရင် သူ့ကို ငါပိုက်ဆံ သွားပေးမယ်။ ပြီးတော့ ကြက်ဥတွေရောပဲ။”

ချမ့်ကျွီဟွာက ဘယ်သူ့အပေါ်မှာ ဘာအကြောင်းနှင့်မှ အကြွေးတင်ရတာမျိုး မကြိုက်သော်လည်း ဒီအချိန်မှာတော့ သူမက အတော်လေး ကျေးဇူးတင်နေခဲ့သည်။ အရင်က သူမသည် ဝမ့်ရင်းကို စိတ်ထဲကနေ ကသိကအောက် ဖြစ်နေသော်လည်း ဝမ့်ရင်းက သူမကို မုန်းနေခြင်းမျိုး မရှိဘဲ ကူညီဖို့အတွက် ရောက်လာခဲ့သည်။ အဖွားထျန်းက တစ်ယွမ်အတွက် ပြောနေချိန်မှာတောင် ဝမ့်ရင်းကတော့ ဘာတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ပါ။

ချမ့်ကျွီဟွာသည် သူမတို့အိမ်မှာ ဆယ်ယွမ် ရှိနေသေးသည့်အတွက် ဝမ့်ရင်းကို ငါးယွမ် ပေးတာက လုံလောက်တယ်ဟု သူမဘာသာ တွေးလိုက်သည်။

တကျူးက ခနလောက် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့ရဲ့ အမေက ငါ့ကို ဘာမှမမေးဘဲနဲ့ မွေးစားသမီးကို ဝမ့်ရင်းဆီ ပေးခိုင်းတယ်။ သူက မွေးစားသမီးလို့ ငါ့ကိုပြောတယ်။ ပြီးတော့ သမီး မိန်းကလေးတွေကို ပထမနေရာ မပေးသင့်ဘူးဟု ပြောသေးတယ်။”

ချမ့်ကျွီဟွာ - “ သူတို့က အကူတစ်ယောက်ကို ငှားထားတာလေ။ ဒါပေမယ့် ဘယ်သူကများ ပိုက်ဆံမပေးဘဲ အကူတစ်ယောက်ကို ငှားလို့လဲ။ ရှင်တို့က လက်သည်တစ်ယောက် သွားငှားရင်တောင် ရှင်တို့က သူ့ကို ပိုက်ဆံ ပေးရမှာပဲလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။”

ဝမ့်ရင်းက သူမရဲ့ဘဝကို ကယ်ပေးခဲ့တာ။ အဲ့အကြောင်းပြချက်ကြောင့်ပဲ သူမက ဒီလို ဆုလာဘ်ကြီးနဲ့ ထိုက်တန်တာပဲ။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ချမ့်ကျွီဟွာက သိလိုက်ရသည်။ “ဒီပိုက်ဆံက ဝမ့်ရင်းအတွက် မဟုတ်ဘူးဆို၊ ဒါက ဘယ်သူ့အတွက်လဲ။”

ထျန်းတကျူးကို သူ့မိန်းမက မေးသည့်အခါ သူက ပါးစပ်ကို နှစ်ခါပြန် ပြင်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက ဝန်ခံလိုက်သည်။ “အာကျူးနဲ့ တပေါင်တို့ အတွက်ပါ။”

ချမ့်ကျွီဟွာက ဒေါသထွက်ကာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ “ရှင့်အမေကို နှလုံးသား ရှိရဲ့လားလို့၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့စိတ်က မကောင်းတာတွေနဲ့ပဲ ကြီးပြင်းလာတာလားလို့ သွားမေးလိုက်။ ကျွန်မကဖြင့် အိပ်ရာထဲကနေတောင် မထွက်နိုင်သေးဘူး။ သူက ရှင့်ကို ပြန်လာပြီး ပိုက်ဆံတောင် လာတောင်းခိုင်းနေပြီ။ ရှင့်ညီကရော ဘာအတွက် ပိုက်ဆံက လိုနေရတာလဲ။ ရှင့်တူကိုလည်း ကျွန်မကို တွန်းချတဲ့ ကိစ္စအတွက် ဘာအပြစ်မှ မပေးရသေးဘူး။ အဲ့ဒါကို ဘာလို့ ကျွန်မရဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို သူတို့ဆီ ပေးရမှာလဲ။”

ထျန်းတကျူးက သူ့မိန်းမကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်ကာ ရုတ်တရက် ပြောခဲ့သည်။ “မင်းက မိန်းကလေးပဲ ထပ်မွေးတာလေ။”

ချမ့်ကျွီဟွာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ချက်ချင်းပဲ အေးစက်သွားခဲ့သည်။ “ကျွန်မက မိန်းကလေး မွေးတော့ရော ဘာမှားလို့လဲ။”

ထျန်းတကျူး - “မင်း ငါ့ကို မိန်းကလေး မွေးပေးရင် နောက်ပိုင်းကျရင် ငါတို့က တပေါင်ကို အိုးခွဲပေးရတော့မှာ။ ကျွီဟွာ… တပေါင်ကို မင်းကို တွန်းချတယ်ဆိုလည်း သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါကွာ။ ဒါက ငါတို့ရဲ့ အမှားပဲလေ။ ငါတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကိုက ဆိုးရွားတာပါ။”

ချမ့်ကျွီဟွာရဲ့ ရင်ထဲမှာ ဆစ်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ “အဲ့တော့ ရှင်ပြောချင်တာ ကျွန်မကို ထျန်းတပေါင်က တွန်းချတဲ့ကိစ္စကို ဘာမှ မလုပ်ရဘူးပေါ့။ ပြီးတော့ ကျွန်မက သူ့ကိုတောင် နှစ်ယွမ် ပေးရဦးမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။”

ထျန်းတကျူးက တံခါးနားမှာ ထိုင်နေရင်း သူ့ခေါင်းသူ ရိုက်နေခဲ့သည်။ ဖြစ်နိုင်ပါက သူ့ရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးကို ဒီတိုင်းပဲ နေချင်နေခဲ့သည်။ သူက တံခါးနားမှာ ထိုင်ပြီး သူ့ခေါင်းသူ ရိုက်ကာ ဘယ်တော့မှ ပြန်ပြီး မထချင်တော့ပါ။

ချမ့်ကျွီဟွာက တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ သူမက မွေးကင်းစ သမီးငယ်လေးရဲ့ သေးငယ်ပြီး နူးညံ့သည့် ကိုယ်ခန္ဓာလေးကို သူမလက်ထဲမှာ ဖက်ထားခဲ့သည်။ သူမရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ စိတ်ရှုပ်သွားခဲ့ပြီး ဘာကိုမှလည်း မှီခိုစရာ မရှိတော့ပါ။

ခနကြာပြီးနောက် ချမ့်ကျွီဟွာက မက်တပ် ထရပ်လိုက်ပြီး သူရဲ့သေတ္တာထဲက ပိုက်ဆံအိတ် သေးသေးလေးကို ထုတ်လိုက်ပြီး နှစ်ယွမ် ပေးခဲ့သည်။

ထျန်းတကျူးက ပိုက်ဆံကို မြင်သည့်အခါ သူက ချက်ချင်းပဲ ယူပြီး ထရပ်ကာ ထိုပိုက်ဆံကို သူ့တူနှင့် သူ့ညီကို ပေးလိုက်သည်။

ချမ့်ကျွီဟွာက ခါးခါးသီးသီး ပြောခဲ့သည်။ “ရှင်အိမ်ထဲကို ဝင်လာတဲ့အချိန်ကနေ အခုချိန်ထိ ရှောင်းယာလေးကို ကြည့်တောင် မကြည့်သေးဘူး။ ထျန်းတကျူး၊ ရှင်က ဒီလို လူမျိုးပါလို စောစောထဲက ကျွန်မကို ဘာလို့ မပြောခဲ့ရတာလဲ။ ရှင်သာ ကျွန်မကို စောစော ပြောခဲ့ရင် ကျွန်မက ဒီမိသားစုထဲကို ဝင်လာပြီး ရှင့်ရဲ့ အပြစ်ဒဏ်တွေကို ခံယူဖို့အတွက် ဆန္ဒရှိခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။”

ထျန်းတကျူးက သူ့မိန်းမကို ကြည့်လိုက်ပြီး မီးလင်းဖိုနားကို ယိုင်တိုင်တိုင်နှင့် သွားကာ သူမရဲ့ ကိုယ်ပေါ်တွင် အဆင်မပြေစွာဖြင့် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

သူ့ရဲ့မိန်းမက သူ့ရဲ့ ဘာမှမလုပ်နိုင်သည့် အရည်အချင်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး ညည်းညူနေမှာကို သိနေခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့်လည်း သူက ဘာများ လုပ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါက ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့မှာ သားယောက်ျားလေး မရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထျန်းတကျူးက ထွက်သွားခဲ့သည်။ တယာနှင့် အာ့ရာတို့က သူမရဲ့ အမေဘေးမှာ လှဲနေတာကို ကြည့်နေရင်း ငိုနေခဲ့ကာ ရင်ဘက်များတောင် အောင့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တယာရဲ့ မျက်ရည်များသည် ရှောင်းယာရဲ့ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျသွားခဲ့သည်။

သူတို့က တစ်မိသားစုတည်း ဖြစ်ပေမယ့် သူတို့ လေးယောက်လုံးက တစ်ကုတင်တည်း အပေါ်မှာ ရှိနေသည်ကို သိနေခဲ့သည်။ သူတို့ရဲ့ အဖေက သူတို့ကို ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးခိုင်းပြီး ထွက်သွားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူက ဘယ်သွားလဲဆိုတာကို သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း မသိခဲ့ပါ။

ဝမ့်ရင်းသည် နှစ်သစ်ကူးပွဲ ပြီးသွားတော့မှ ရှုရွှမ်း ပြင်ပေသထားသည့် အသားများကို စားခဲ့သည်။ အိမ်ထဲတွင် ကျန်နေသော ဝက်သားများကို ဖက်ထုပ်များ ပြုလုပ်ရန် သုံးခဲ့သည်။ ဝက်သားနှင့် ဂေါ်ဖီ အဆာသွပ်ထားသော ဖက်ထုပ်များက မွှေးကြိုင်နေခဲ့ပြီး တစ်ခုချင်းဆီက ရွှေတုံးများနှင့် တူနေခဲ့သည်။ သူတို့က ရှာလကာရည်နှင့် စိမ်ပြီး စားလိုက်သည့်အခါ အတော်လေး စားကောင်းသည်။

နေ့လည်ကို ဝက်သားဟင်း စားပြီးနောက် ညနေစာအတွက် ရှုရွှမ်းက ငါးဟင်းကို ရိုးရိုးလေးပဲ ချက်ခဲ့သည်။ သူက အိမ်မှာတွေ့တဲ့ ငရုတ်ပွ တစ်ဝက်လောက်ကို ငါးဟင်းထဲ ထည့်ခဲ့ပြီး ငါးဟင်းရဲ့ အနံ့၊ အရသာက တော်တော်လေးကို စားချင်စရာ ကောင်းနေခဲ့သည်။

နုတ်နုတ်စဥ်းထားသော မုန်လာဥ ပန်းကန် တစ်ချက်၊ ငါးကြော် တစ်ပန်းကန်နှင့် ခေါင်ရန်းပန်းနှင့် ဝဥဟင်းရည် တစ်ပန်းကန် ရှိသည်။ ထိုဟင်းရည်ထဲတွင် ဘယ်ရီသီးများ ထည့်ထားပြီး အတော်လေး အရသာရှိသည်။

ရှုရွှမ်းကလည်း နောင်တရသွားခဲ့သည်။ “ကိုယ် ဒီနှစ်မှာ ပင်လယ်စာတွေ ပြင်ထားဖို့ကို မေ့သွားတယ်။ ကိုယ် ရေညှိတွေ ပြန်ယူလာပြီး ဝက်နံရိုးနဲ့ ဟင်းရည်လေး ချက်ပေးမယ်။”

ဝမ့်ရင်းက တူကိုကိုင်ရင်း အတော်လေး အလုပ်ရှုပ်နေကာ ပြေးပြေးလွှားလွှား ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူက ဒီနေ့ညတွင် စားလိုက်ရသော ဟင်းပွဲများကို အတော်လေး စိတ်ကျေနပ်နေခဲ့သည်။

အစပ်ချက်ထားသော ငါးဟင်းရဲ့ အရသာက သူမကို စားတာ မရပ်စေတော့ပါ။ ထိုဟင်းက အတော်လေး အရသာရှိသည်။ သူမက မီးခဲကို မြိုချရသလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမရဲ့ ယောက္ခမက စီချွမ်းစားဖိုမှူးတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည့်အတွက် သူမက သက်ပြင်းချလိုက်ကာ ရှုရွှမ်းကလည်း အတော်လေး ငရုတ်သီးကို သုံးလေ့ရှိသည်။

“ဒါက အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျွန်မတို့တွေ နောက်နှစ်အတွက် စာရင်းလုပ်ထားပြီး နွေရာသီထဲက စပြင်ကြမယ်။”

ဝမ့်ရင်းက ရှုရွှမ်းလုပ်ပေးသော ကြွတ်ယွပြီး အရသာရှိသည့် အာလူးခြောက်ကဲ့သို့သော ဟင်းရွက်ခြောက်များကို မကြာခင်ကမှ သဘောကျသွားခဲ့သည်။ အသားနှင့် ချက်သည့်အခါ ထိုအရွက်ခြောက်များက အသားရဲ့ အရည်ကို စုတ်ယူသွားပြီး အရသာက ပိုကောင်းသွားခဲ့သည်။

ထိုနေရာမှာ ပဲခြောက်များလည်း ရှိသည်။ ပဲခြောက်များကို စိမ်ထားပြီး ဝက်နံရိုးနှင့် ချက်ထားတာက အတော်လေး အရသာရှိသည်။ ထိုပဲခြောက်များက အရသာရှိလွန်းလို့ လက်ဆတ်သော ပဲများနှင့်တောင် ယှဥ်လို့ မရနိုင်ပါ။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက စားသောက်ပွဲကြီး ကျင်းပခဲ့ကြသည်။ စားသောက်ပြီးနောက် ဝမ့်ရင်းက ရှုရွှမ်းလုပ်ပေးထားသော ကန်စွန်းဥချောင်းများကို အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ သူမက အချိုပွဲများကို တမ်းတနေခဲ့ပြီး အတော်လည်း လောဘကြီးသည့်အတွက် ရှုရွှမ်းက သူမ စားဖို့အတွက် သကြားအဖြူနှင့် အချိုပွဲများကို ရက်ရက်ရောရော လုပ်ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ့်ရင်းက ချမ့်ကျွီဟွာနှင့် တွေ့ဖို့အတွက် ထပ်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ရောက်တော့ ချမ့်ကျွီဟွာက အိပ်ရာထဲကတောင် ထနေပြီ။ သူမက ဝမ့်ရင်းကိုလည်း တွေ့ရော မြန်မြန်ပဲ ပေးဝင်ခဲ့တယ်။

ချမ့်ယုက တစ်နေရာရာကနေ စိတ်ပူစွာဖြင့် ကြည့်ရင်း မေးခဲ့သည်။ “အစ်မရင်း၊ အဆင်ပြေရဲ့လား။ အစ်မ မနေ့ညက ကလေး သွားမွေးပေးတယ်လို့ သမီးကြားလိုက်လို့။”

ဝမ့်ရင်းက အံ့ဩသွားခဲ့သည်။ “ညီမက ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ။”

အခုချိန်မှာ နှင်းက တော်တော်လေး ကျနေခဲ့ပြီး ချမ့်ယုနှင့် ချမ့်ရှုဖန်းက လုံးဝ အပြင်မထွက်ခဲ့ပါ။ သူတို့ရဲ့ အခြေအနေက အဆင်မပြေသည့်အတွက် ဘယ်နေရာမှ သွားဖို့အတွက် အဆင်မပြေနေပါ။