လောဘ
Vol. 7 Ch. 74
သုံးရက် ကြာပြီးနောက်
ထန်ထျန်းက လီဟုန် ကို ခေါ် ပြီး ပင်မ တောင် ထိပ် ပေါ်ကို တက် လာသည်။ ကုသိုလ် ခန်းမ ကို ရောက်လာ ခဲ့သည်။
ဂုဏ်ထူးဆောင် ခန်းမ ထဲကို ဝင်သွားပြီး ထန်ထျန်း တတိယအကြိမ် ကျုံးယန် ကို တွေ့လိုက် ရသည်။
"သခင်လေးထန်"
"ဘာကိစ္စ ရှိလို့ပါလဲ"
ကျုံးယန်က မေးမြန်း သည်။
ဒါပေမဲ့ ထန်ထျန်းရဲ့ သူ့အပေါ် သဘောထားက အရင် နှစ်ကြိမ် ထက် ပြောင်းလဲ သွားသည်ကို သိသိသာသာ ခံစား ရသည်။
တမင်တကာ ဝေးကွာ အောင် လုပ် နေသလိုပင်။
ထန်ထျန်း ပြုံး လျက် "လမ်းကြုံလို့ အကြီးအကဲ ကို လာကြည့် တာ ပါ"
"နောက်ဆုံးတော့ အကြီးအကဲ က ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကြမ္မာ ကို ပြောင်းလဲ ပေးခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး လူ ပဲလေ"
ကျုံးယန် မျက်ခွံပင့် ပြီး ထန်ထျန်း ကို တစ်ချက် ကြည့် လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုင်နေ တဲ့ ပုံစံ ပြောင်းရင်း "ဒါက ငါ့ ရဲ့ တာဝန် ပါပဲ သခင်လေးထန် ဒီလောက် ယဉ်ကျေး ဖို့ မလိုပါဘူး"
"ဘာလိုတာပဲ ရှိရှိ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောပါ"
ထန်ထျန်း စိတ်ထဲမှာ တိတ်တဆိတ် ခနဲ့ ကာ သူက သူ့ရဲ့ တာဝန် ပြီးမြောက် ခဲ့ပြီ ဟု ယူဆ ပြီး သူနဲ့ ကင်းကင်း နေ ချင်တာ ပင်။
ကိစ္စ ဖြစ်ပြီးနောက် သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်လာ ခဲ့သည်။
"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် တည့် ပြောပါ့မယ်"
ထန်ထျန်း ပြုံး လျက် "အကြီးအကဲ လည်း သိမှာပေါ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိ အဆင့်အတန်း က အရင်က နဲ့ မတူတော့ ဘူး"
"အရင်က ခေါ်ထားတဲ့ ဧည့်သည် က ကျွန်တော့်ကို မျက်နှာသာ မပေး တော့ဘူး"
"ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ထူးချွန်တဲ့ တပည့် အချို့ ထပ်ရှာ ချင်တယ်။ လိုအပ်ချက် ကတော့ အရင်ကအတိုင်းပဲ "
"စကားနားထောင် တဲ့ သူ၊ ရုပ်ရည် ချောမော တဲ့ သူ၊ ခန္ဓာကိုယ် လှပ တဲ့ သူ၊ ခွန်အား ကောင်း တဲ့ သူ၊ သန့်စင် တဲ့ တပည့်ပေါ့ "
ကျုံးယန် မျက်လုံးမှေး ပြီး ထန်ထျန်း ကို ခဏတာ ကြည့်ရင်း "လူငယ်တွေ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် က တကယ် ကို အားကောင်း ပါတယ်"
"ဒါပေမဲ့ မင်း တစ်ခု မှားနေ တယ် ထင်တယ်"
"ပြည့်တန်ဆာ ရှာချင်ရင် ပြည့်တန်ဆာ ရပ်ကွက် ကို သွား။ ဒီနေရာ က ဂုဏ်ထူးဆောင် ခန်းမ "
ယဉ်ကျေးမှု မရှိတဲ့ လေသံ က ကျုံးယန် ရဲ့ သဘောထား ကို ဖော်ပြ နေသည်။
ထန်ထျန်း ခေတ္တ ရပ် ပြီးနောက် ပြုံး သည်။ " အကြီးအကဲကျုံး၊ အရင်က ဒီလို မပြော ခဲ့ပါဘူး"
ကျုံးယန် သူ့ရဲ့ အမူအရာ ကို ထိန်းချုပ် ပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောသည်။ "ထမင်း ကို စားချင်သလို စားနိုင် ပေမယ့် စကား ကို ပြောချင်သလို ပြောလို့ မ ရဘူး"
"ဒီအဘိုးကြီး လုပ် တဲ့ ကိစ္စတွေက အမြဲတမ်း ဂိုဏ်း စည်းမျဉ်း အတိုင်း စနစ်ကျတယ်။ တန်းတူ ဆက်ဆံတယ် "
"မင်း အရင်က ဒီနေရာမှာ လုပ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စ တွေ လည်း ဒီအတိုင်း ပဲ ။ ဘာမှ အပြစ်ရှာ လို့ မရဘူး"
ထန်ထျန်း ပြုံး ကာ နားမလည်ချင်ယောင် ဆောင် ပြီး ရင်ဘတ်ထဲက လှပတဲ့ သေတ္တာလေး တစ်ခု ထုတ်လိုက်ရင်း သူ့ရှေ့မှာ ချထား လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် နားလည် ပါတယ်"
"စိတ်ရင်း လေး တစ်ခု ပါ လက်ခံပေးပါ "
ကျုံးယန် သေတ္တာလေး ကို ကြည့်ပြီး လှုပ်တောင် မလှုပ် ဘဲ ညင်သာစွာ ပြောသည်။ "မင်း အကြီးအကဲ ကို ဒီအရာနဲ့ စမ်းသပ် နေတာလား"
"မင်းကို ရိုးရိုးသားသား ပြောမယ်။ ဘယ်အချိန်တုန်းကမှ ငါ လာဘ်ထိုး လက်ဆောင် မယူဘူး"
"ဒါ့အပြင် နှစ်ရက်တုန်း က ဂိုဏ်း က အလားတူ ကိစ္စမျိုး တွေ ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တားမြစ် ဖို့ အဓိက ကြေညာချက် ထုတ်ပြန် ထားတယ်"
"ဒီလို အခြေအနေ မျိုးမှာ မင်း တမင်တကာ ငါ့ကို ထိခိုက် စေချင် တာလား"
ထန်ထျန်းက ကျုံးယန် ကို ကြည့်ပြီး နောက်ဆုံး မှာ ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချ လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီလေ "
"ဒီလိုဆိုရင် ဒီနေ့ ကျွန်တော် မလာ ခဲ့ဘူး လို့ မှတ်ယူ လိုက်ပါ"
ပြောပြီးနောက် သူ ရပ်လိုက် ပြီး ကိုယ်ပိုင် အခန်း ကနေ ထွက်သွား ဖို့ ပြင်လိုက် သည်။
"ပစ္စည်း လည်း ပြန် ယူသွား "
ကျုံးယန် က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောသည်။
ထန်ထျန်း လှည့်ကြည့် ပြီး အနည်းငယ် ပြုံး လျက် "ရှောင်းရွှယ် ကိုယ်ဝန်ရှိ နေပြီ"
"အကြီးအကဲ ဒီကိစ္စ နဲ့ မဆိုင်ဘူး လို့ ထင်ရင်တောင် ကျွန်တော် ကျေးဇူးတင် ကြောင်း ပြ ချင်သေးတယ်"
"အကြီးအကဲ ဖွင့်ကြည့် လိုက်ပါ။ လိုအပ်ရင် သိမ်း ထား လိုက်ပါ"
"မလိုရင်...အကြီးအကဲ စိတ်တိုင်းကျ လုပ် နိုင်ပါတယ်"
"စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပါဘူး"
ပြောပြီးနောက် ထန်ထျန်း ချက်ချင်း ကိုယ်ပိုင် အခန်း ကနေ ထွက် သွားခဲ့သည်။
ကျုံးယန် သူ့ရှေ့မှာ လှပတဲ့ သေတ္တာလေး ကို ကြည့်ကာ အချိန်အတော်ကြာ တွေဝေ နေပြီး နောက်ဆုံး မှာ အက်ကြောင်း တစ်ခု ဖွင့်လိုက် ရသည်။
သာမန် ဝိညာဉ် အသီး အချို့ အောက်မှာ မှုန်မွှားမွှား အလင်းရောင် ထွက်ပေါ် နေတဲ့ ကျောက်စိမ်း တစ်ခု၊ လှပပြီး ကောင်းကင် မှ ဖြစ်ပေါ် လာတဲ့ အရာ မျိုးပင်။
"ခရက်ခ်..."
ကျုံးယန် အဖုံး ကို အသံကျယ်ကျယ် ပိတ်လိုက် ပြီး မျက်ခုံးများ တင်းကြပ် နေသည်။
ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံး မှာ သူ သေတ္တာလေး ကို အမြန် သိမ်း လိုက်သည်။
ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း က သူ့လို အကြီးအကဲ အတွက်တောင် အလွန် ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်တဲ့ မှော်ဆန်တဲ့ အရာ ပင်။
လွဲချော် သွားရင် နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေး ကို ဘယ်နှစ် နှစ် စောင့်ဆိုင်း ရမလဲ မသိ တော့ပေ။
သေတ္တာ သိမ်း ပြီးနောက် ကျုံးယန် နှုတ်ခမ်း ထောင့်မှာ အေးစက်တဲ့ အပြုံး တစ်ခု ပေါ်လာ ခဲ့သည်။
"ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြ ဘူးဆိုတာ မင်း မှာ ရွေးချယ်ခွင့်မှ မရှိတာ "
"ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ် လဲ"
"ငါ မဝန်ခံ သရွေ့ မင်း ငါ့ကို ဘာမှ ပေးခဲ့ တယ် ဆိုတာကို ဘယ်သူသိ မှာလဲ"
"ဟားဟား၊ လူငယ်လေး..."
သူ အေးစက်စွာ ရေရွတ်လိုက် သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာ ကုသိုလ် ခန်းမ အဝင်ဝ မှာ ရပ်နေတဲ့ ထန်ထျန်း လီဟုန် ကို ခေါ်ပြီး သူနဲ့အတူ ထွက်လာ ခဲ့သည်။
အဲဒီ ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း က မဟာအကြီးအကဲ ဆီကနေ တောင်းဆို ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
သူ့လက်ထဲမှာ သေးငယ်တဲ့ ကျောက်စိမ်း အမှတ်အသား တစ်ခု ရှိနေကာ ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်းသည် ကျုံးယန် ရဲ့ ကိုင်ပိုင် အခန်း ကနေ မထွက်လာ သေးဘူး ဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တွေ့ နိုင်သည် ။
မူလကတည်းက လောဘကြီး တဲ့ လူတစ်ဦးက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို သွေးဆောင်မှု မျိုးကို ငြင်းပယ် နိုင်မှာလဲ။
မင်း ငါ့ကို ချောက်ထဲ တွန်းချ ချင်ရင် ငါ မင်းကို ကန်ချ တာကို အပြစ်မဆို နဲ့။
ဒီအရာတွေ လုပ် ပြီးနောက် ထန်ထျန်း ခရမ်းရောင် ဝါးခြံဝင်း ကို ပြန်သွား ခဲ့သည်။
နောက်ထပ် နည်းလမ်း ချန်ထား ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သင့်လျော်တဲ့ အခွင့်အခါ ရောက်လာ တဲ့အခါ သဘာဝအတိုင်း အကျိုးပြ လာလိမ့်မည်။
စောင့်ဆိုင်း ရုံ ပဲ လို တော့တယ်
ထို့နောက် ထန်ထျန်း နောက်တစ်ကြိမ် ကျင့်ကြံခြင်း ထဲကို ဝင်ရောက် ခဲ့သည်။
နဂါး အသွင်ပြောင်း ရေကန် ခရီးစဉ် မှာ နဂါး စွမ်းအင် အများဆုံး စုပ်ယူ ခဲ့တဲ့ လူ ကတော့ သူပဲ ဖြစ်သည်။
တွက်ကြည့် ရင် သုံးပုံ တစ်ပုံ ကျော် နဂါး စွမ်းအင် အားလုံးကို အစားကြူး လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် က ဝါး မျို ခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းပိုင်း ထဲကို ပေါင်းစည်း ခဲ့သည်။
ကျင့်ကြံမှု တိုင်း မှာ နဂါး စွမ်းအင် အနည်းငယ် ယိုစိမ့် ထွက်လာကာ ကျင့်ကြံခြင်း ကို မြှင့်တင် ပေးခဲ့သည်။
ရက်အနည်းငယ် ကုန်လွန် ပြီးနောက် သူ နောက်တစ်ကြိမ် အဆင့် တက် ခဲ့ပြီး ရွှေအူတိုင် နှောင်းပိုင်း အဆင့် ကို ရောက်ရှိ ခဲ့သည်။
ပင်မ တပည့် ရွေးချယ်မှု အတွက် တစ်လကျော် သာ လိုတော့ သည်။ အဲဒီအချိန် ရောက်ရင် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ကို သေချာပေါက် အောင်မြင် လိမ့်မည်။
လူငယ် တပည့် တွေ အကုန်လုံး တင်ပါး ဆေး ပြီး မင်းတို့ အစ်ကို ထန် သင်ခန်းစာ ကောင်းကောင်း ပေးတာကို စောင့်နေကြတော့ကွ
ဟမ့်... နည်းနည်း ပုံမှန်တော့ မဟုတ် ဘူး...
ထားလိုက်တော့ ပုံမှန် မဟုတ်ရင် လည်း ပုံမှန် မဟုတ်ဘူးပေါ့ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူ့ရဲ့ "နာမည်ကျော်ကြားမှု " က အရင်ကတည်းက ထွက် နေခဲ့တာပဲလေ
နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် ကုန်လွန် ပြီးနောက် ထန်ထျန်း ချောချောမွေ့မွေ့ပင် ရွှေအူတိုင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် ကို ရောက်ရှိ ခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ကို ချိုးဖျက် ဖို့ စတင် နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန် မှာ ကြာမြင့်စွာ မဆက်သွယ် ခဲ့တဲ့ ချင်းဟိုင် နောက်ဆုံး မှာ သတင်း ပြန်ပို့လာ ခဲ့သည်။
မန်ကျည်းပင်အို အောက်မှာ ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်စွာ လီဟုန် ရဲ့ အစီရင်ခံစာ ကို နားထောင် နေသည်။
"ချင်းဟိုင် သဲလွန်စ အသစ် တွေ့ရှိ ထားတယ်။ ထန်ဖုန်း အဲဒီနေ့က လုပ်ရပ်က တကယ် ကို တစ်စုံတစ်ဦး ညွှန်ကြား ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ တုယွမ်ချင်း လား ဆိုတာက တော့ ယာယီ မသေချာ သေးဘူး"
"ဒါ့အပြင် သူ တန်းယွမ် ကုန်သည် အသင်း ရဲ့ အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲတွေ နဲ့ အဆက်အသွယ် ရထား ပြီ။ သူ အောင်အောင်မြင်မြင် ချိတ်ဆက် နိုင်သရွေ့ အားလုံးကို စုံစမ်း နိုင်မှာ"
"ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စ က သိပ်မလွယ်ကူ တယ့်ပုံပဲ "
"ချင်းဟိုင် ပြောတာက သခင်လေး ဘက်က ကူညီ ဖို့ လိုမယ်တဲ့"
လီဟုန်က ပြောသည်။
ထန်ထျန်းက အသံတိုးတိုး နဲ့ မေးသည်။ "သူ ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် စေချင်တာလဲ"
လီဟုန်က "ချင်းဟိုင် ပြောတာက တန်းယွမ် ကုန်သည် အသင်း အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲတွေ ရဲ့ ယုံကြည်မှု ကို လုံးဝ ရရှိ ဖို့ သူ့ရဲ့ တန်ဖိုး ကို သက်သေပြ ဖို့ လိုသေး တယ်"
"ကုန်သည် တစ်ဦး ရဲ့ တန်ဖိုး က ရောင်းဝယ်မှု ပဲ"
"ဖြစ်နိုင်ရင် သူ ကုန်သည် အသင်း အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲတွေ ကို ခေါ်လာ ပြီး သခင်လေး နဲ့ ရောင်းဝယ်မှု တစ်ခု လုပ် လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီရောင်းဝယ်မှု ပမာဏ က အရမ်း ကြီးမား လိမ့်မယ်"
ထန်ထျန်းက ချက်ချင်း ပြုံး သည်။
ဒါက ကိစ္စ လား။
ဒါက ကိစ္စကောင်း ပဲ လေ
"သူ့ကို စိတ်ပူ မနေနဲ့ လို့ ပြောလိုက်။ ဘယ်လောက် ကြီးမားတဲ့ ပမာဏ ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရတယ်"
ထန်ထျန်းက ပြုံး သည်။
လီဟုန်က တွေဝေ သွားကာ "ချင်းဟိုင် ရဲ့ အဆိုအရ ထရီလီယံ တစ်ရာ ကျော် ဖြစ်နိုင် တယ်"
ထန်ထျန်းက လက်ဝှေ့ယမ်း ကာ "သူ့ကို ပိုများလေ ကောင်းလေ လို့ ပြောလိုက်"
"ဒါနဲ့ အရင်းအမြစ် ရွေးချယ်တဲ့အခါ သူ့ကို ကျင့်စဉ် နဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အထောက်အပံ့ ကို ဦးစားပေး ဖို့ ပြောလိုက်ပါ"
" ကျင့်ကြံခြင်းအထောက်အပံ့ အဆင့် မြင့်လေ ကောင်းလေ ပဲ ကျင့်စဉ် ကတော့ ဘာအဆင့် မဆို ယူလာခဲ့ "
ကျင့်ကြံခြင်း အထောက်အပံ့ အရင်းအမြစ် တွေက အဓိက အားဖြင့် လီဟုန် တို့ အတွက် ပြင်ဆင် ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
ကျင့်စဉ် ကတော့ ကျင့်ကြံခြင်း နိယာမ လမ်းကြောင်း ကို ချဲ့ထွင် ဖို့ အသုံးပြု သည် ။
ထန်ထျန်း ဖန်တီးထားတဲ့ ဒီတာအိုနိယာမ လမ်းကြောင်း ကို အထွတ်အထိပ် အထိ ကျင့်ကြံ နိုင်ရင် ဘယ်နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ် ထက်မှ မနိမ့်ကျ ဘူး ဆိုတာကို မရေမရာ ခံစား နေရသည်။