← Chapters

တောင်ထိပ်သခင် ချီယွမ်

Vol. 7 Ch. 77

တောင်ထိပ်သခင် ချီယွမ်

Vol. 7 Ch. 77

​နှစ်ရက် အတွင်းမှာ ထန်ထျန်းက သူ့ရဲ့ ဒီကာလ အတွင်း ကျင့်ကြံမှု ရလဒ် ကို ကောင်းကောင်း တည်ငြိမ် စေခဲ့သည်။

​တည်ငြိမ်မှု ရလဒ် ကတော့...

​တာအို ဆွေးနွေးမှု မှာ လေးယောက်လုံးက လုံးဝ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော်ပေ ။ နေရာက လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားသည်။

​ကျင့်စဉ် ဆွေးနွေးမှု မှာ သူတို့ ပူးပေါင်း ရင်တောင် ထန်ထျန်းက သူတို့ကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ဖိနှိပ် ထားနိုင်သည်။

​လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ရေး မှာ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အထက် အဆင့် ခွန်အားကို မသုံး သရွေ့ ထန်ထျန်းက သူတို့အကုန်လုံးကို အနိုင်ယူ နိုင်သည်။

​"သခင်လေး၊ ဒီလို ခွန်အား မျိုးနဲ့ ဂိုဏ်း ထဲမှာ မတောက်ပ တာ တကယ့် ကို ဝမ်းနည်းစရာ ပဲ"

​လီဟုန်က ခါးခါးသီးသီး ပြုံးကာ ဆို သည်။

​ခုနက သူ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ကျင့်စဉ်များကို သုံးခဲ့ပေမဲ့ ထန်ထျန်း လက်ထဲမှာ မခုခံနိုင်ဘဲ ရှုံးနိမ့် ခဲ့သည်။

​"အလင်းရောင် က စားလို့ရ လို့လား"

​ထန်ထျန်း ခေါင်းခါ သည်။ သူက လီဟုန် ရဲ့ ဆိုလိုရင်း ကို နားလည် သည်။ သူက သန့်စင်တဲ့ ပင်မ တပည့် ဖြစ်ရင် ဂိုဏ်း ရဲ့ လေးစားမှု ကို သေချာပေါက် ရပြီး အဆင့်မြင့် တပည့် ထဲကို ဝင်ရောက် ဖို့ ပိုမို လွယ်ကူ လာမည်။

​ဒါပေမဲ့ သူ ဒီလို မလုပ်ချင် ပေ။

​"ခွန်အား က အခြေခံ ပဲ"

​"ဒါ့အပြင် လူတိုင်း သိ ဖို့ မလိုဘူး။ ဘာ ကောင်းကျိုးမှ မရှိဘူး"

​ထန်ထျန်းက ပြောသည်။

​"ဒီလိုလည်း ပြောလို့မရ ဘူး"

​လီဟုန်က "ဂိုဏ်း အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲတွေ ရဲ့ အာရုံစိုက်တာ ခံရရင် တပည့် တွေ ရဲ့ စံပြ ဖြစ်လာရင် အကျိုးကျေးဇူး တွေ ရှိတယ်"

​"နဂါး အသွင်ပြောင်း ရေကန် လိုမျိုး လျှို့ဝှက် နေရာ တွေ ရှိတယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့် လူတိုင်းအတွက် ကို မဖွင့်ပေး ဘူး"

​"ဂိုဏ်း ရဲ့ အနာဂတ် ကို တကယ် ကိုယ်စားပြု တဲ့ တပည့် တွေက သာ အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံမှု အရင်းအမြစ် နဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် ကို ခံစား နိုင်တာ"

​ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ် သွားသည်။

​အမှန်ပင်။ အကောင်းဆုံး အရာတွေ က အမြဲတမ်း အထူးချွန်ဆုံး လူတွေသာ ရကြသည်။

​ငွေ ပေးပြီး တောင် ဝယ်လို့ မရတဲ့ အရာတွေ ရှိသည်။

​ချင်းယွဲ့ ဂိုဏ်း မှာ ထန်ထျန်း စိတ်ဝင်စား တဲ့ အရာ မရှိ နိုင်ပေမဲ့ ဝူဒင်နန်းတော် ကတော့ မတူ ပေ။

​ဒါက စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရား နေရာ ဖြစ်သည်။

​ဝူဒင် နန်းတော် ထဲကို ဝင်ရောက် ခဲ့ရင် လီဟုန် ရဲ့ အကြံပြုချက် ကို တကယ် စဉ်းစား ရမည်။

​"ကံကြမ္မာ အတိုင်း ပဲပေါ့ "

​ထန်ထျန်းက ပြောသည်။

​ထို့နောက် သူတို့ တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံ အချို့ ဖလှယ် နေစဉ် ခရမ်းရောင် ဝါးခြံဝင်း အပြင်က အစီအရင် တစ်ခု အသက်ဝင်လာသည် ။

​ဖွင့်ကြည့်လိုက် တဲ့အခါ ယွင်ခုံး စေလွှတ် ခဲ့တဲ့ လူ ပဲ ဖြစ်နေပြီး ထန်ထျန်း ကို ဂိုဏ်းချုပ် အနောက်ခန်းမ ကို ဖိတ်ခေါ် ခဲ့သည်။

​အချိန်မဆိုင်း ဘဲ ထန်ထျန်း သူနဲ့အတူ ထွက်လာ ခဲ့သည်။

​ခဏ အကြာ တွင် သူတို့နှစ်ဦး ဂိုဏ်း ပင်မ တောင် ထိပ် ပေါ်ကို ရောက်ရှိလာ ခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းချုပ် ခန်းမ အပြင် မှာ ယွင်ခုံးက စောင့်ဆိုင်း နေသည်။

​"သခင်လေးထန်"

​"ဂိုဏ်းချုပ်လေး "

သူတို့​နှစ်ဦး နှုတ်ဆက် ပြီး နောက် အနောက်ခန်းမ ဘက်ကို လျှောက်လာ ခဲ့ကြသည်။

​"သခင်လေးထန် မဟာ အကြီးအကဲ ပြောတာကို ကြားတယ်။ သခင်လေး ဒီတစ်ခေါက် ပင်မ တပည့် ရွေးချယ်မှု တိုက်ပွဲ မှာ ပါဝင် ဖို့ ပြင်ဆင် နေတယ် ဟုတ်လား"

လမ်း​လျှောက် နေစဉ် ယွင်ခုံးက မေးသည်။

​ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ် သည်။ "အရင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အိပ်မက် ကတော့ ပင်မ နေရာ ကို ရောက်ဖို့ပဲ "

​"အခွင့်အရေး ရှိနေ သရွေ့ မချွတ်ချော်ချင် ဘူး"

အခွင့်အရေးရှိလည်း လွဲခဲ့ကြတာပဲလေ😩

​သူ လိမ်မပြော ခဲ့ပေ။ အရင်က ထန်ထျန်း အတွင်းစည်း နဲ့ ပင်မ တပည့် များ ကို တကယ် ကို အားကျ ခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင် ဒီလို ဂုဏ်သတင်း ရှိနိုင် မယ် လို့ အမြဲတမ်း စိတ်ကူးယဉ် ခဲ့သည်။

​ဒါပေ မဲ့ ဝမ်းနည်းစရာ က မျက်လုံးပိတ်သွား သည်အထိ မအောင်မြင် ခဲ့ပေ။

​သူ့ အိပ်မက် အကောင်အထည် ဖော်ပေးတာ ပဲ လို့ ဆိုရမှာပေါ့

​ယွင်ခုံးက ပြုံးကာ "ဒီတစ်ကြိမ် မင်း ပါဝင် ခဲ့ရင် အဲဒီ လူငယ် တွေအကုန်လုံး ကို သင်ခန်းစာကောင်းကောင်း ပေးနိုင် မှာ သေချာ တယ်"

​"မဟာအကြီးအကဲက ဂိုဏ်း ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေ ကို သိပ်မကျေနပ် ဘူး။ မင်း အချိန်ရှိတုန်း လုံးဝ လက်မလျှော့ နဲ့" လက်မလွှတ်နဲ့နော်😒

​ထန်ထျန်း ပြန်မဖြေ ခဲ့ပေ။

​တကယ်တော့ သူ လည်း လူငယ် တစ်ဦး ပင်။

​"ဟုတ် ၊ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား ပါ့မယ်"

​"ဒီနေ့ ကိစ္စ ကို ပဲ ပြောကြရအောင် "

​ထန်ထျန်း အဲဒီ အကြောင်း အများကြီး မပြောချင် ပေ။

​ယွင်ခုံး ခေါင်းညိတ် ကာ "ဒီနေ့ က အကြို ဆွေးနွေးရုံပဲ "

​"ဆဋ္ဌမ တောင် ထိပ် တောင်ထိပ်သခင် နဲ့ အကြီးအကဲ တချို့ ရောက်နေတယ် "

​"သူတို့ အကြို တည်ဆောက်မှု အစီအစဉ် အချို့ ရေးဆွဲ ထားတယ်။ ငါ တို့ တစ်ခုချင်းစီ ကို ကြည့်ပြီး ဘယ်အစီအစဉ်က သင့်လျော် လဲ ဆိုတာကို ကြည့်ကြ မယ်"

​"အဓိက ကတော့ ငွေကြေး ပြဿနာ ပဲ။ အစီအစဉ် တချို့ အတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု လိုအပ်ချက်တွေက ကွာခြား တယ်။ ငွေကြေးက သခင်လေး အပေါ်မှာ မူတည်နေတယ် "

​"ဒါ့အပြင် ဆဋ္ဌမ တောင် ထိပ် မှာ သခင်လေး ရဲ့ နောက်လာမယ့် အဆင့် အတန်း နဲ့ တိကျတဲ့ အာဏာ အချို့ ကို ဆွေးနွေး ဖို့ ပေါ့ "

​"ငါ ဒါကို အရင်က ကြည့်ခဲ့ ပြီးပြီ။ အခြေခံအားဖြင့် မိုရှောင်ရှောင်း တို့ နဲ့ သိပ်မကွာ ဘူး"

​ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ် သည်။

​ဆိုလိုသည်မှာ သူ ဆဋ္ဌမ တောင် ထိပ် ရဲ့ တစ်ခုလုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကို ပြီးမြောက် ခဲ့ရင် အခြေခံအားဖြင့် မိုရှောင်ရှောင်း တို့နဲ့ တူညီတဲ့ အဆင့် မှာ ရှိနေ လိမ့်မည်။

​ငွေကြေး အတွက်က တော့...

​ဒါက ဘာမှ မဟုတ် ပေ။

သူတို့​နှစ်ဦး လမ်းလျှောက် ရင်း ပြောဆို ကြပြီး မကြာခင် အနောက်ခန်းမ ပန်းခြံ ထဲကို ရောက်ရှိလာ ခဲ့ကြသည်။

​ပန်းခြံ ထဲကို ဝင် လိုက်တာနဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းတဲ့ လူတစ်ဦး ရုတ်တရက် ကောင်းကင် ကနေ ဆင်းသက် လာပြီး ထန်ထျန်း နဲ့ ယွင်ခုံး ရှေ့မှာ ရပ်လိုက် သည်။

​ဒီလူ က ထန်ထျန်း ထက် ခေါင်းတစ်ဝက် ပိုမြင့် တဲ့ ခေါင်းပြောင် လူထွားကြီး ဖြစ်သည်။ လက်တို အင်္ကျီ ဝတ်ဆင် ထားပြီး လက်မောင်း က အခြားသူများ ရဲ့ ပေါင် လို ထူသည်။ ကြွက်သား တွေ တင်းမာ နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ကြမ်းတမ်းတဲ့ ပေါက်ကွဲမှု စွမ်းအားတွေ ပြည့်နေ သည်။

​သူ့မျက်နှာ က အသားများ ပြည့်နေ ပြီး မျက်လုံးကြီးများက ယွင်ခုံး ကို စိုက်ကြည့် နေရင်း အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ အော်ပြော သည်။ "ရှောင်ခုံး လေး၊ ငါ့ရဲ့ သူဌေးလေး က ဘယ်မှာလဲ"

​ထန်ထျန်း:...

​ရှောင်ခုံး လေး လား

​ယွင်ခုံး မျက်နှာတစ်ခုလုံး စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေ ပြီး "ဦးလေးချီ၊ ကျွန်တော်တို့ အပြင်မှာ ဒီလို မခေါ် ဖို့ သဘောတူ ခဲ့ကြတယ် မဟုတ်ဘူး လား"

​လူထွားကြီးက မျက်လုံး စောင်းငဲ့ ကာ "ဒီနေရာ က ချင်းယွဲ့ ဂိုဏ်း လေ ငါ မင်းကို ဘယ်လိုခေါ် ခေါ်ပေါ့ကွာ "

​"အဓိပ္ပာယ်မရှိ တာတွေ မပြော နဲ့။ သူဌေးလေး ကို အမြန်ဆုံး ငါ့ဆီ ခေါ်လာ ခဲ့"

​"ဆဋ္ဌမတောင် ထိပ် တည်ဆောက်ဖို့ ပြောထားတာ ကြာနေပြီကွ ရလဒ် ကရော ဘယ်မလဲ"

​"သုံးနှစ် ပြီးတော့ နောက် သုံးနှစ်၊ သုံးနှစ် ပြီးတော့ နောက် သုံးနှစ်။ ဒါက ဆယ်နှစ်ကျော် နေပြီကွ"

​"ဒီနေ့ မင်း ငါ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်စား ရဲရင် ငါ မင်းရဲ့ခန်းမ ကို ဖြိုချလိုက်မယ်ကွ မင်း မယုံ ဘူးလား"

​လူထွားကြီးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ် ပြီး ထန်ထျန်း နားနှစ်ဖက်လုံး အူ နေသည်။

​ယွင်ခုံးက အကူအညီမဲ့ ကာ "ဒီတစ်ကြိမ် ကျွန်တော် မလှည့်စား ပါဘူးဗျာ"

​ပြောနေစဉ် သူ ထန်ထျန်း ကို ကြည့်ကာ "ဒီလူ ကတော့ ဆဋ္ဌမ တောင် ထိပ် တည်ဆောက်မှု အတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ ချင်တဲ့ သခင်လေး ထန်ထျန်း ပါ"

​"သခင်လေးထန်၊ ဒီလူ ကတော့ ငါ တို့ရဲ့ ဆဋ္ဌမ တောင် ထိပ် ရဲ့ အနာဂတ် တောင်ထိပ်သခင် ချီယွမ်ပါ "

​ယွင်ခုံး ရဲ့ မိတ်ဆက်မှု ကို ကြားပြီးနောက် ချီယွမ် ချက်ချင်း လှည့်ကြည့် ကာ မျက်လုံးကြီးများနဲ့ ထန်ထျန်း ကို စိုက်ကြည့် သည်။

​ထန်ထျန်း ဒီအချိန် မှာ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ပေ ။ သူနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့် နိုင်ရုံ သာ ရှိတော့သည် ။

သူတို့​နှစ်ဦး မျက်လုံးချင်းဆိုင် ကြည့်နေ ကြသည်။ ခဏတာ ထူးဆန်းတဲ့ တိတ်ဆိတ်မှု ထဲကို ရောက်ရှိ သွားသည်။

​"ဦးလေးချီ..."

​ယွင်ခုံးက တိတ်ဆိတ်မှု ကို ချိုးဖျက် ဖို့ တစ်ခုခု ပြောချင် ပေမဲ့ ချီယွမ်က သူ့ရဲ့ ခေါင်းကို လက် တစ်ဖက် ကနေ ဆွဲကိုင်ပြီး ဆယ်မီတာ အကွာကို ပစ်ချ လိုက်သည်။

​"ဟားဟားဟားဟား..."

​မိုးကြိုး သံ လို ရယ်သံ က ထန်ထျန်း နားမှာ ပေါက်ကွဲ သွားသည်။

​ချီယွမ်က ချက်ချင်း ရှေ့ကို လျှောက်သွားလာကာ သူ့ရဲ့ လက်မောင်း ကြီးများက ထန်ထျန်း ရဲ့ ပခုံး ပေါ်ကို တင်ပြီး အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ရယ်မော သည်။ "မင်းက ညီလေး ဂျင် မှန်း ငါ သိ တယ်"

​"ငါ မင်းရဲ့ အသွင်အပြင် က ထူးခြား တယ် ဆိုတာကို တွေ့ကတည်းက သတိထားမိသားပဲ တကယ့် ကို လူတွေ ကြားထဲက နဂါး နဲ့ ဖီးနစ် လိုပဲ"

​"မင်း တောင်အောက် မှာ ရှိနေ ကတည်းက ငါ မင်း တောက်ပနေတာကို မြင်နေရ တယ်"

​ထန်ထျန်း:...

​ပိုပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနား နိုင်သေး တာလား

​ခင်ဗျား ကျွန်တော် ရောက် လာ ကတည်းက ကျွန်တော့်ကို တစ်ချက် မှတောင် သေချာ မကြည့် ခဲ့ဘူး မဟုတ်လား

​ဒါ့အပြင် ကျွန်တော် မျိုးရိုး က ဂျင် မဟုတ် ဘူးဗျ

​" တောင်ထိပ်သခင် ချီ... ချီးကျူးလွန်း နေပါပြီ "

​ထန်ထျန်းက ပြောသည်။

​ချီယွမ်က ဟားတိုက် ရယ်မော ကာ " ငါ ကောင်းကောင်းတောင် မချီးကျူး ရသေး ဘူး"

​"လာ လာ လာ၊ ညီလေး ဂျင် ၊ ငါ တို့ အထဲ ဝင်ပြီး ကောင်းကောင်း ဆွေးနွေး ကြမယ်"

​ပြောပြီးနောက် သူ ထန်ထျန်း ကို ပခုံးဖက် ပြီး ရှေ့ကို ဆွဲ သွား ခဲ့သည်။

​ထန်ထျန်းကို မခုခံ နိုင်တဲ့ ခွန်အား က သူ့ကို ရှေ့ကို တွန်းပို့ နေသည် ဟု ခံစား ရသည်။

​သူ ထွက်ပြေး သွားမှာ ကို ကြောက် နေသလို ပင်။

​"မကြောက်ပါနဲ့ကွာ"

​ချီယွမ်က လျှောက် ရင်း ပြောသည်။ "ငါ တို့ရဲ့ ဆဋ္ဌမ တောင် ထိပ် တည်ဆောက်မှုက တကယ့် ကို သိပ်မကုန်ကျ ပါဘူးကွာ"

​"ငါ အဲဒီ ဦးနှောက် မရှိတဲ့ အကြီးအကဲ တွေအကုန်လုံး ကို သေချာ တွက်ချက် ပြီးပြီ"

​"အစပိုင်းက ရန်ပုံငွေ နည်းနည်းလေး ဆို လုံးဝ လုံလောက် ပြီ "

​"တကယ် ပါ။ မကြောက်ပါနဲ့ကွာ"

​ထန်ထျန်းက သူ့ကိုယ်သူ လုံးဝ ချိတ်ပိတ် ထားတဲ့ ခွန်အား ကို ခံစား ရကာ မျက်လုံးထောင့် တွေ လှုပ် သွားသည်။

​အစ်ကို ကြီး၊ ဘယ်သူက တကယ် ကြောက်နေတာလဲ။

​ဒါ့အပြင် ခင်ဗျား ပြောတာ လုံးဝ ယုံကြည် လို့ မရဘူး မဟုတ်လား

သူတို့​နှစ်ဦး မကြာခင် ပန်းခြံ အတွင်းပိုင်း ကို လျှောက်လာ ခဲ့သည်။

​ယွင်ခုံး ဒီအချိန် မှ အဝေးကနေ လျှောက်လာ ကာ ရှုပ်ပွနေတဲ့ သူ့ရဲ့ ဆံပင် ကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် လုပ် ရင်း ခေါင်းခါ ပြီး သူလည်း နောက်ကနေ လိုက်သွား ခဲ့သည်။

All Chapters