အသင်္ချေဝါးမျိုသူ၏ အတွေ့အကြုံ (၃)

ဝမ်ဝေ့က ဥအနား သတိထားကာ ချဉ်းကပ်ခဲ့ပြီး အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ အမှန်တကယ် ဥတစ်လုံး ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒီလိုပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပြုစုပျိုးထောင်ထားတဲ့ သက်ရှိလား … ဒါက အတော်လေး အားကောင်းရမယ် …

ဝမ်ဝေ့က တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ထွက်သွားဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ ဤသက်ရှိ၏ မိဘများ ပြန်လာပြီး သူ့အား ခြိမ်းခြောက်မှုအဖြစ် မြင်ပြီး ဖယ်ရှားပစ်မည်ကိုလည်း သူ စိုးရိမ်မိသည်။ ထို့နောက် သူ့စိတ်ထဲ အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ ယူလိုက်ရင်ရော …

သူသည် ဝိညာဉ်ပုံစံဖြင့် အလွန်ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ဟူသော အယူအဆက စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်အောင် စွဲဆောင်မှု ရှိနေခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒါက လူသား မဟုတ်လောက်ဘူး။ မဟုတ်ဘူး … ငါ့ရဲ့ ပုံစံကို ပြောင်းလဲနိုင်တယ်ဆိုတော့ ဒါက အရေးမကြီးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပူးကပ်သိမ်းပိုက်တာက အန္တရာယ်ရှိနေလား

သူ ဖတ်ခဲ့ဖူးသည့်အရာများအရ ခန္ဓာပူးကပ်သိမ်းပိုက်ခြင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်၏ ကျန်ရှိနေသော အလိုဆန္ဒကြောင့် အန္တရာယ်အချို့ အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်သည်။ သို့သော် ဤဥသည် အပြည့်အဝ မဖွံ့ဖြိုး သေးသော သက်ရှိတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ဝေ့က ထိုဖြစ်စဉ်သည် အန္တရာယ်နည်းပါးနိုင်သည်ဟု တွေးမိခဲ့သည်။

သူက ဥကို ကြည့်ပြီး တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

အချိန်က မရှိတော့ဘူး။ ငါ ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြစ်ဖို့ လိုတယ် …

ဝမ်ဝေ့က ဥထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်ခြင်းမပြုမီ သူ့ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာစေခဲ့သည်။ သူက တစ်စုံတစ်ရာနှင့် ချက်ချင်း ဆက်နွယ်မှု ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ထိုအရာကား သက်ရှိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်သည်ဟု ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုဆက်နွယ်မှုသည် အလွန်နက်နဲခြင်း မရှိဘဲ သူ ဘယ်လိုပုံစံရှိသည်ကို မသိစေအောင် တားဆီးထားခဲ့သည်။

ဝမ်ဝေ့က ဆက်နွယ်မှုနှင့်အတူ သူ့ဝိညာဉ်ကို အာဟာရဖြည့်ပေးနေသည့် စွမ်းအားကို ခံစားခဲ့မိသည်။ ထိုအရာ ဘာလဲဆိုတာ သူ မသိခဲ့သော်လည်း အစွမ်းထက် ခဲ့ပြီး ပိုမိုအားကောင်းလာနေသည့် ခံစားချက်သည် အတော်လေး စိတ်ပျော်စရာကောင်းလေသည်။ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ သူ့ပျော်ရွှင်မှုက ကြာကြာမခံခဲ့ပေ။ အမည်မသိကျူးကျော်သူ တစ်ဦးက သူ့အား ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။

"ဒါက မူလပိုင်ရှင်ရဲ့ ဝိညာဉ်လား"

ဝမ်ဝေ့က မှုန်ဝါးဝါး ဝိညာဉ်ပုံစံတိမ်တိုက်တစ်ခုက သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ တွေးလိုက်မိသည်။ ဝမ်ဝေ့က ဝိညာဉ်တိုက်ကွက်ကို အသုံးပြုခြင်းမပြုမီ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ သူက တိုက်ကွက်သည် သူ့ပြိုင်ဘက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း ထိုသို့ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ လူသားပုံသဏ္ဍာန်ရှိ သက်ရှိ၏ ဝိညာဉ်သည် ရုတ်ချည်း မှုန်ဝါးသွားပြီး ပျောက်ကွယ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် နောက်ထပ်စွမ်းအား တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ့သေဆုံးမှုကို တားဆီးပေးခဲ့သည်။

ထို့နောက် ထိုအမည်မသိစွမ်းအား သို့မဟုတ် သက်ရှိက ဝမ်ဝေ့၏ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်လာသည်။ သူက တတ်နိုင်သမျှ ဝိညာဉ်တိုက်ကွက်များကို အသုံးပြု၍ ခုခံခဲ့သော်လည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိခဲ့ပေ။ ထိုသက်ရှိ သည် ဝမ်ဝေ့ ဝိညာဉ်၏ ကြီးမားသော အစိတ်အပိုင်းကို တိုက်ကွက်တစ်ကွက်တည်းဖြင့် ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။ ဒုတိယမြောက် တိုက်ကွက်တွင် ဝမ်ဝေ့ဆီတွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ ၂၅ ရာခိုင်နှုန်း သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ငါ ဒီလိုပဲ သေရတော့မှာလား … မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ငါ လက်မခံနိုင်ဘူး။ ဒီလို ကံကြမ္မာမျိုးကို လက်ခံဖို့ ငါ ဒီလောက်ထိ လာခဲ့ရတာလား …

သူက တွေးလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်နှင့် ပတ်သက်၍ သင်ယူခဲ့သော အရာအားလုံးကို အသုံးပြု၍ အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ သူ့ကြိုးပမ်းမှုသည် ပြောင်မြောက်သော်လည်း ထိုသက်ရှိက သူ့ဝိညာဉ်၏ နောက်ထပ် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်ဝေ့က သူ တတ်နိုင်သမျှ ဝိညာဉ်အတားအဆီးများကို ထားရှိခဲ့သော်လည်း စတုတ္ထမြောက် တိုက်ကွက်သည် သူ့ဝိညာဉ်၏ ၅ ရာခိုင်နှုန်းကိုသာ ချန်ထားခဲ့သည်။

စိတ်ပျက်အားငယ်မှုက သူ့စိတ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာသော်လည်း သူ လက်မလျှော့ခဲ့ပေ။ သူက အဆိုးမြင်စိတ်များအားလုံးကို ဖယ်ရှားပြီး ခုခံကာကွယ်မှု၌ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

နောက်ထပ် တိုက်ကွက်သည် သူ့ကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်သင့်သော်လည်း ဝမ်ဝေ့က သူ့ဝိညာဉ်၏ ၁ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် ကျန်ရှိပြီး အနိုင်နိုင် အသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားနေရသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးအခြေအနေ နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်၏။ ထိုသက်ရှိသည် သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။

ဝမ်ဝေ့က မတုန်လှုပ်ဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။ သူက စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို သူ့စိတ်ထဲ လွှမ်းမိုးခွင့်မပြုဘဲ သူ့ဝိညာဉ်၏ ကျန်ရှိနေသည်များကို ကာကွယ်ရန် အာရုံစိုက်ထားသည်။ နောက်ဆုံးအချိန် တွင် အမည်မသိ စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ဝိညာဉ် အနက်ပိုင်းမှ နိုးထလာသည်။

“စိတ်ဆန္ဒသဏ္ဍာန်ပြခြင်း"

ဝမ်ဝေ့က မှတ်ဉာဏ်ကို ခဏရပ်လိုက်ရင်း တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ သူ့စိတ်စွမ်းအား ကျင့်ကြံရေးသည် မည်သည့်နေရာက စတင်ခဲ့လဲ သူ သဘောပေါက်သွားမိ၏။ သူက ဥကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။

"ငါက မကောင်းဆိုးဝါးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ် နဲ့ ကံဆက်စပ်နေပုံပဲ"

မကောင်းဆိုးဝါးနတ်ဘုရားများသည် လူသားများကဲ့သို့ မျိုးပွားခြင်း မရှိကြပေ။ ထို့အစား မျိုးအောင်ပြီးနောက် မကောင်းဆိုးဝါးနတ်ဘုရားမများသည် ဥ တစ်လုံးကို ဥချလေ့ရှိသည်။ ဝမ်ဝေ့အနေနှင့် ထိုစွမ်းရည်သည် အမျိုးသမီးများအား ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်အတွင်း အားနည်းစေခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ဖန်တီးခဲ့သည် ဟု ယုံကြည်မိသည်။ သူ့ဝိညာဉ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသောအရာသည် မကောင်းဆိုးဝါးနတ်ဘုရား ဥ တစ်လုံး ဖြစ်နေ၏။ သို့သော် ထိုအရာ၏ တည်နေရာ နှင့် လုံခြုံမှု မရှိခြင်းကြောင့် သူ့မိဘများထံ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရမည်။ သူ့ကို သေလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သော ထိုအရာသည် ကမ္ဘာဦးဆန္ဒ၏ ကာကွယ်မှုသာ ဖြစ်ပေသည်။

ဝမ်ဝေ့က သုံးဖက်မြင်အမြင် မှ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာကြည့်ရှုခဲ့ပြီး ဟုန်ကျွင်း တစ်ယောက် အနီးနားတွင် ရှိ၊ မရှိကို စစ်ဆေးကြည့်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည်။ ထိုအရာက အချည်းနှီး ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသော်လည်း စမ်းသပ်ကြည့်လိုခဲ့သည်။ ရလဒ်က ထင်ထားသည့်အတိုင်းဖြစ်နေသောကြောင့် မှတ်ဉာဏ်များကိုသာ ဆက်လက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ထိုစိတ်စွမ်းအား၏ အကူဖြင့် ဝမ်ဝေ့၏ ဝိညာဉ်သည် ကမ္ဘာဦးဆန္ဒမှ ပြင်းထန်သော တိုက်ကွက်ကို အသက်ရှင်ခဲ့ရုံလေးသာ ဖြစ်၏။ သို့သော် သူက နောက်ထပ် တိုက်ကွက်တစ်ခုကို မခံနိုင်တော့ကြောင်းလည်း သိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့စွမ်းအားသစ်ဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နေရင်း အသည်းအသန် ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည်။

ကမ္ဘာဦးဆန္ဒသည် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လာခဲ့ပြီး ဝမ်ဝေ့ ဝိညာဉ်၏ ကျန်ရှိနေသည့်အပိုင်းများကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သော်လည်း သူက ဥထဲမှ အောင်အောင်မြင်မြင် ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့လေသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ့ဝိညာဉ်က ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေ၏။ သူက သိထားသမျှ ဗဟုသုတအားလုံးနှင့် သူ့အား ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခွင့်ပြုခဲ့သော စွမ်းအားအသစ်အကြောင်း တွေးတောကာ အသက်ရှင်ဖို့ နည်းလမ်းကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

ကံကြမ္မာစီမံသည့်အတိုင်း သူက မကြာမီ တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ပထမတွင် ဝမ်ဝေ့က ထိုအရာသည် နောက်ထပ် ဥတစ်လုံးဟု တွေးခဲ့သော်လည်း မကြာမီ ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်နေကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် သူ့အမြင်မှ အလွန်ကြီးမားသော ဥကဲ့သို့ ဖြစ်နေခြင်းသာ ဖြစ်၏။ သူက ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းပြီးမှ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ထိုဖြစ်စဉ်သည် အလွန် ချောမွေ့ နေပြီး ကမ္ဘာ၏ သဘာဝအတားအဆီးပင်လျှင် သူ့ကျူးကျော်မှုကို တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဝမ်ဝေ့က ချက်ချင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။ သူက မီးတောင်ချော်ရည်ဟု သူ တွေးခဲ့သောအရာများဖြင့် ပြည့်နေသည့် မှောင်မိုက်သောကမ္ဘာတစ်ခုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ကောင်းကင်က ညစ်ညမ်းသော အခိုးအငွေ့တို့က ကာဆီးထားသောကြောင့် တိမ်ထူနေခဲ့သည်။ သူက နေ၊ လ သို့မဟုတ် ကြယ်များကို မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။ အမှန်တွင် သူက မည်သည့်တောင်၊ သစ်တော သို့မဟုတ် ရေကိုပင် မမြင်ခဲ့ရပေ။

ဒါက ဖန်ဆင်းမှုရဲ့ အစောပိုင်းကာလမှာ ရှိတဲ့ ကမ္ဘာ တစ်ခုလား … အဲလိုဆိုရင်တော့ ငါ ကံကောင်းတယ် …

ဝမ်ဝေ့က ရှေးခေတ်ဝတ္ထုများကို ဖတ်ဖူးပြီး ဟုန်ကျွင်း အလွန်အစွမ်းထက်ရခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းမှာ သူက ပထမဆုံး မွေးဖွားလာသော သက်ရှိများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့်မှန်း သိခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုသူက အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ တာအိုအကြောင်းကို ဟောပြောပြီး ကောင်းကင်တာအိုသူတော်စင် ဖြစ်လာကာ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ခဲ့လေသည်။

အဲဒီဝတ္ထုတွေ မှန်တယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်က သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမတိုင်ခင် ငါ အနားယူပြီး အားဖြည့်ဖို့ နေရာရှာရမယ် …

သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သင့်လျော်သော နေရာမရှိခဲ့ပေ။ သူက လက်လျှော့တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူ့ပင်ကိုယ်အသိက သူ့အတွက် အကျိုးရှိသော နေရာတစ်ခုကို သတိပေးလာလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက အလျင်အမြန် သွားရောက်ခဲ့သည်။

ဝမ်ဝေ့က သူ နောက်ထပ် ဒိုင်မေးရှင်းတစ်ခုဟု ယူဆရသောနေရာထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့လေသည်။ ထိုနေရာတွင် အဆုံးမဲ့ အပြာရောင်ရေကန်တစ်ခု ရှိပြီး ဖွေးဆွတ်နေလေ၏။

"ဒီ အပြာရောင်ရေကန်က ဘာလို့ ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရတာလဲ။ ထားလိုက်ပါတော့ … ဒီမှာပဲ နားရအောင်"

သူက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး အနားယူလိုသောကြောင့် ရေကန်ပေါ်တွင် မျောနေခဲ့သည်။ သူ့အသိစိတ် မှောင်မိုက်သွားသောအခါ သူ့ဝိညာဉ်က ထိုအပြာရောင် ရေကန်ကို စတင် ဝါးမျိုခဲ့သည်။ ဝမ်ဝေ့က သူ မည်မျှကြာကြာအိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်ကို မသိတော့ပေ။ သို့သော် သူက ဘဝ၌ အကောင်းဆုံးအိပ်စက်မှုကို ရရှိခဲ့ကြောင်း ပြောနိုင်သည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်"

သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း နိုးလာစဉ် တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ သူက အိပ်မက် မက်ခဲ့ကောင်း မက်ခဲ့လိမ့်မည်။ သို့သော် သူ သေချာမသိခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုအရာ သည် သူ့ဘဝတစ်လျှောက်တွင် ရခဲ့ဖူးသမျှ အကောင်းဆုံး ခဏတာ အိပ်စက်ခြင်း ဖြစ်၏။

"အင်း … အပြာရောင် ရေကန် မရှိတော့ဘူး။ ပြီးတော့ ငါက ဘယ်လိုလုပ် အရင်ကထက် ပိုခံစားရကောင်းလာတာလဲ”

သူက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ဥထဲသို့ မဝင်ရောက်မီကထက် ငါးဆ ပိုကြီးနေကြောင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။ သူက အံ့ဖွယ်အသိစိတ်ကို ဖြန့်ကျက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ နေရာတိုင်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

"ခဏလေး … ဒီကမ္ဘာက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

သူ့တွက်ချက်မှုများအရ သူ နိုးလာသည့်အချိန်တွင် ကမ္ဘာ၌ သက်ရှိများ ရှိနေသင့်သည်။ ထို့နောက် သူက တာအိုဘိုးဘေးဟု ဟန်ဆောင်ရန် စတင်နိုင်ပြီး ကျင့်ကြံရေးလမ်းစဉ်နှင့် ကုသိုလ်ကို ဖန်တီးကာ အထွတ်အထိပ်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်လှမ်းနိုင်ပြီး အိမ်ပြန်ရန် နည်းလမ်းရှာနိုင်လိမ့်မည်။ သို့သော် သူ မြင်တွေ့ရသည်မှာ ပရမ်းပတာဖြစ်မှုနှင့် အပျက်အစီးများသာ ဖြစ်၏။

"ငါ လုပ်ခဲ့တာလား"

သူက သူ့ကိုယ်သူ မေးလိုက်ပြီး အဖြေသည် သိသာလှ၏။ သူ စုပ်ယူခဲ့သော အပြာရောင်ရေကန် သည် ဤ ကမ္ဘာ၏ စွမ်းအင်အမြုတေဖြစ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ကုစားလိုက်ခြင်းအားဖြင့် သူက မွေးကင်းစ ကမ္ဘာကို ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်စေခဲ့သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်"

သူက တောင်းပန်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူက တကယ်တောင်းပန်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ့သေခြင်းတရားသည် နီးကပ်နေခဲ့ပြီး သူ့ရှင်သန်ရပ်တည်မှုသည် ဤကမ္ဘာ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုထက် ပို၍ အရေးကြီးခဲ့သည်။

မူလ အစီအစဉ် ပျက်သွားပြီဆိုတော့ ငါတို့ နောက်ထပ် တစ်ခု လိုတယ်။ ခရီးဆက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ ထင်တယ်

ဝမ်ဝေ့က သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း ထွက်သွားဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူက ကမ္ဘာဦးဟွင်သွမ်းထဲ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သေလုနီးပါးစကြာဝဠာကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ပြန်လှည့်ကြည့်ခဲ့သည်။ သူက နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဝမ်ဝေ့က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံနေသော အနီရောင်အစက်အပြောက် တစ်ခုကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ သူက ခရီးသွားလာနေရင်း ဝိညာဉ်တိုက်ကွက်ကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။ ယခု သူ့ဝိညာဉ်သည် ပို၍ အစွမ်းထက်လာသောကြောင့် တိုးတက်မှုအတွက် အလားအလာများစွာ ရှိလာသည်။ ထို့အပြင် သူက ရှာတွေ့ခဲ့သော စွမ်းအားသစ်နှင့် သူ့ဝိညာဉ်ကို ပေါင်းစည်းနိုင်မလားဆိုတာ သိလိုမိသည်။

အချိန်က အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေခဲ့လေသည်။ ဤအချက်က ဝမ်ဝေ့အား သူ့ကိုယ်သူ တိုးတက်စေရန် အချိန်ယူခွင့်ပေးခဲ့သည်။ သူ တိုက်ပွဲ တစ်ခုကို မကြုံတွေ့ရခင်အထိ အရာအားလုံး ချောမွေ့အဆင်ပြေနေခဲ့သည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးတို့က အလွန်ကြီးမားသော အနက်ရောင်ကျား တစ်ကောင်ကို တိုက်ခိုက်နေကြလေ၏။ ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့သည် ရှုံးနိမ့်နေပြီး သေလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

သားကို ကာကွယ်နေတဲ့ မိခင်တစ်ဦးလား …

ဝမ်ဝေ့က တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ သူက ဤလူများကို မသိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးကို မြင်သောအခါ ထိုသို့ ခံစားခဲ့ရသည်။

အမေ … သူမဆီမှာ ပြစ်ချက်တွေရှိပေမဲ့လဲ လွမ်းမိတယ် … ဒါပေမဲ့ ငါ ဘာလို့ သူမရဲ့ အသံကို မမှတ်မိတော့တာလဲ … သူမရဲ့ မျက်နှာကိုလဲ မမှတ်မိဘူး။ သူမကိုတင် မဟုတ်ဘူး။ ကမ္ဘာမြေပေါ်က ငါ့ရဲ့ ဘဝ၊ကိုတောင် ငါ အနိုင်နိုင်လေးပဲ မှတ်မိတယ် …

ဝမ်ဝေ့က သူ့စိတ်ထဲ အာရုံစိုက်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာမြေမှ သူ့မှတ်ဉာဏ်များအားလုံးသည် မှုန်ဝါးနေကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ သူ့နာမည်နှင့် အခြားအရာအချို့ မှလွဲ၍ သူက ဘာမှ မမှတ်မိသလောက်ပင် ဖြစ်၏။

မှတ်ဉာဏ်တွေက ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ဖြစ်စေတာ … ငါ သူတို့ကို မေ့ပစ်လို့မဖြစ်ဘူး …