မွေးဖွားခြင်း
Vol. 110 Ch. 1532
ဝမ်ဝေ့ မုခ်ပေါက်မှ ထွက်လာလိုက်သည်နှင့် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ချော်ရည်ကန်များရှိထားသည့် အနက်ရောင် ရာဇပလ္လင်တစ်ခုရှေ့ ရောက်ရှိသွားသည်။
နီရဲသော ဦးချိုများ၊ နွားမျက်နှာနှင့် ကြွက်သားများဖြင့် ကြီးမားထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် သူ့ကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။
"မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အဆင့်လောက်ရှိတဲ့သူက ဘဝသစ် ဝင်စားချင်တယ်တဲ့လား။ ဒါက ရှားတယ်" မီးလျှံနွားရိုင်းက ပြောလိုက်သည်။ စံပြအရှင်များသည် မည်သည့်ဒဏ်ရာမှမဆို ပြန်လည်ကုစားနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် အသက်ပြန်ရှင်နိုင်ခြင်းတို့ကြောင့် ဘဝသစ် မဝင်စားကြပေ။ သူတို့သည် ဘဝသစ်ဝင်စားရန် လိုအပ်ပါက သူတို့ဝိညာဉ်၏ သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းကိုသာ ပုံမှန်အားဖြင့် ခွဲထုတ်လေ့ရှိသည်။
"ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ" ဝမ်ဝေ့က မေးလိုက်သည်။
"ငါက ယမမင်း မီးလျှံနွားရိုင်းပဲ။ မင်းက သေမျိုးမဟုတ်တဲ့အတွက် မင်းရဲ့ ဘဝသစ်ဝင်စားရေးကို ငါ တာဝန်ယူရတယ်။ မင်းရဲ့ မှတ်တမ်းကို ကြည့်ရအောင်"
မီးလျှံနွားရိုင်းက မျက်နှာဖုံးတွင် “သေခြင်းရှင်ခြင်း” ဟူသော စကားလုံးများဖြင့် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဆင့်ခေါ်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ဝမ်ဝေ့က ထိုဘာသာစကားကို မကျွမ်းကျင်သော်လည်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဘာရေးထားသည်ကို ပင်ကိုအသိစိတ်ဖြင့် သိလိုက်သည်။
"ဟမ် … မင်းက မကြာသေးခင်ကမှ ပေါ်လာတဲ့ မှတ်ပုံတင်မထားတဲ့ လူတွေထဲက တစ်ယောက်လား" မီးလျှံနွားရိုင်းက ဝမ်ဝေ့ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ပြဿနာရှိလို့လား" ဝမ်ဝေ့က မေးနေရင်း သူ့သတိအနေအထားကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ ထားလိုက်သည်။
"ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ငါ မင်းကို အခုပဲ မှတ်ပုံတင်လိုက်မယ်" မီးလျှံနွားရိုင်းက စာအုပ်ပေါ်ကို ခေါက်လိုက်ရာ စာအုပ်မှ အနက်ရောင်အလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ဝေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ အနက်ရောင် စုတ်တံတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ့အမည်ကို ရေးသားလိုက်သည်။
"ကြည့်ရအောင်။ နာမည်က ဝမ်ဝေ့။ ဇာစ်မြစ်က မသိရ။ သေဆုံးခြင်းအကြောင်းအရင်း ကမ္ဘာဦးဟွင်သွမ်းထဲသို့ မတော်တဆ ဝင်ရောက်ခြင်းတဲ့၊ ဘယ်လောက်တောင် ကံမကောင်းလိုက်သလဲ။ ဘဝက မဆုံးဖြတ်ရသေး။ မင်းရဲ့ အတိတ်ကို မသိဘဲ မင်းကို စီရင်ဖို့ ပိုခက်ခဲစေတယ်။ ကောင်းပြီ ဒါက ဘာလဲ … အထွတ်အထိပ်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက မင်းကို သာယာဝပြောတဲ့ ဘဝသစ်ဝင်စားမှု ရစေဖို့ ကံကောင်းခြင်း ပေးထားပုံရတယ်။ ဒါ ငါ့အတွက် လုံလောက်တယ်"
မီးလျှံနွားရိုင်းသည် စာအုပ်ပေါ်တွင် တစ်ခုခု ရေးလိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကြယ်တာရာကောင်းကင်လို တောက်ပနေသည့် အနက်ရောင် ရေများပါသော ခွက်တစ်ခုကို ပေါ်ပေါက်စေသည်။
"ဒါက ဘာလဲ။ အဘွားမုန့်ရဲ့ ဟင်းချိုလား" ဝမ်ဝေ့က မေးလိုက်သည်။
"အဘွားမုန့်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ"
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"
"ကောင်းပြီ ရတယ်။ ဒါက မေ့လျော့ခြင်း ဟင်းချိုပဲ။ ဒီဟာကို သောက်လိုက်ရင် ဘဝသစ်ဝင်စားခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်အတွက် မင်းရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို ချိတ်ပိတ်သွားလိမ့်မယ်"
"ကျွန်တော် သောက်ရမှာလား" ဝမ်ဝေ့က မေးသည်။
"ဒါတွေက စည်းမျဉ်းတွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်း သိပ်ဂရုစိုက်ဖို့ မလိုပါဘူး။ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ဆိုရင် အသက်ငါးနှစ် မပြည့်ခင်မှာ မင်းရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်လည်နိုးထလာလိမ့်မယ်"
"နားလည်ပါပြီ" ဝမ်ဝေ့က ခဏတာ တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် ဟင်းချိုကို မျိုချလိုက်သည်။ သူ့စိတ်ကို ဆေးကြောသည့် စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့မှတ်ဉာဏ်များကို အနည်းငယ် ဝေဝါးသွားစေခဲ့သည်။ သို့သော် အံ့အားသင့်စရာမှာ သူ့ကမ္ဘာမြေ မှတ်ဉာဏ်များသည် လုံးဝ ပျက်စီးမသွားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဒါက ငါ့ရဲ့ အရင်လေ့ကျင့်မှုကြောင့်လား ဒါမှမဟုတ် ဟုန်ကျွင်းရဲ့ စွမ်းအားကြောင့်လား …
ဝမ်ဝေ့တွင် အဖြေမရှိသဖြင့် သိပ်အလေးအနက် မစဉ်းစားတော့ပေ။
"ကောင်းပြီ" မီးလျှံနွားရိုင်းက ပြောပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အခန်းထဲတွင် အနက်ရောင်ဂိတ်ပေါက်တစ်ခုကို ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။
"ငါ မျှော်လင့်..."
"တစ်ခုခု မှားနေလို့လား"
"မမှားပါဘူး။ နောက်ထပ် အထူးဧည့်သည်တစ်ဦး ရောက်လာရုံပါပဲ" မီးလျှံနွားရိုင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပြီ ငါ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။ မင်းရဲ့ ဘဝသစ်ဝင်စားမှု … "
သူသည် ဂိတ်ကို ညွှန်ပြလိုက်ရာ ထိုအရာသည် အနက်ရောင် အလင်းရောင် အနည်းငယ်ဖြင့် တောက်ပလာသည်။
"မင်း ကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝသစ်ဝင်စားမှု ရရှိပါစေလို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်"
"ကျေးဇူးပါ" ဝမ်ဝေ့က ခေါင်းညိတ်ပြီး ဂိတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းပြီးနောက် လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားသည်။ ဘဝသစ်တစ်ခုက သူ့ကို စောင့်ကြိုနေပြီး အားလုံးသော လက္ခဏာများသည် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းမည်ဟု ညွှန်ပြနေသည်။
ငါ ကျင့်ကြံရေးလောကရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်တာနဲ့ အိမ်ပြန်တာ အပါအဝင် မိုးမြေကြား ဘယ်နေရာကိုမဆို လွတ်လပ်စွာ ခရီးသွားနိုင်တော့မယ်
"တစ်ခုခု မှားနေပြီ" ဝမ်ဝေ့က မှတ်ဉာဏ်ကို ခေတ္တရပ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အရာအားလုံးကို ပြန်ရစ်လိုက်ပြီး မီးလျှံနွားရိုင်း၏ အမူအရာကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
"သူ ငါ့ကို ကြည့်တဲ့ပုံက ခဏရပ်လိုက်ပြီးတဲ့နောက် ပြောင်းလဲသွားတယ်။ ဒါ့အပြင် သူ့ရဲ့ ဒုတိယအကြိမ် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်တာက ဂိတ်ကို အသက်သွင်းဖို့မဟုတ်ဘဲ ဂိတ်ပေါ်မှာ ကျိန်စာတစ်ခု ရွတ်ဆိုဖို့ပဲ"
သူသည် မည်သည့်အရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သိရှိရန် ကြိုးစားရင်း ဂိတ်ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သို့သော် မှတ်ဉာဏ်သည် အလွန်နက်ရှိုင်းသည်အထိ ထောက်လှမ်းနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။
"ငါ ပိုပြီး သေသေချာချာ ကြည့်ဖို့ လိုတယ်"
ဝမ်ဝေ့က သူ့ကျင့်ကြံရေးအခန်းထဲတွင် မျက်လုံးဖွင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် စည်းတံဆိပ်ခတ်ထားသော ကံဝဋ်ကြွေးကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် နဖူးပေါ် လက်တင်လိုက်သည်။ သူသည် သူ့ကံအနှောင်အဖွဲ့ကင်းရုပ်ခန္ဓာတွင် သိမ်မွေ့သော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး ကံတာအိုတွင် ပိုမို ကာကွယ်မှုနှင့် ဆက်နွှယ်မှု ရရှိစေခဲ့သည်။
ဝမ်ဝေ့က ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ အနီရောင်စက်လုံးကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
"ဒါက အရမ်းများနေတာပဲ"
သူသည် အနုတ်လက္ခဏာ ကံဝဋ်ကြွေးများစွာ စုဆောင်းမိမည်ဟု မျှော်လင့်ထားသော်လည်း ဤမျှအတိုင်းအတာအထိ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
"ဒါက အသုံးဝင်လာလိမ့်မယ်"
ဝမ်ဝေ့က ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
သူ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ချက်ချင်း အချိန်မြစ်ကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ မြစ်အောက်ပိုင်းသို့ ရေကူးရန် ကြီးမားသော ငါးကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီး သူ့အတိတ်သို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဝမ်ဝေ့က သူ့ဘဝသစ်ဝင်စားခြင်းအချိန်သို့ ရောက်သည်အထိ ယွမ်ခေတ်ကာလ အသင်္ချေကို ခရီးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် မြစ်ကြောင်းမှနေ၍ ထိုအချိန်ကာလထဲ ချက်ချင်း မဆင်းသက်ခဲ့ပေ။
"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ကာကွယ်ထားတာပဲ" ဝမ်ဝေ့က ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထိုအရာသည် သံသရာနှင့် နောက်ဘဝတို့နှင့် သက်ဆိုင်သောကြောင့် ကာကွယ်ထားခြင်းအပေါ် မှန်းဆထားပြီးသား ဖြစ်၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤသည်မှာ သူ့အချိန်စက်ဝန်း ဖြစ်သဖြင့် သူ့အချိန်တာအိုအပေါ် ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သူ ဆက်လက်ခံစားနိုင်သေးသည်။ သူ့အနေနှင့် အထူးသတိထားရန်သာ လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက သူ့ဗလာအခြေအနေကို အသက်သွင်းပြီး ပုံသဏ္ဍာန်မမြင်ရသော အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ကာ ထိုအချိန်ကာလသို့ ဆင်းသက်ခဲ့သည်။
သူက သူ့အတိတ်ဘဝကို လျှို့ဝှက်စွာ ကြည့်ရှုနေခဲ့၏။ မကြာမီတွင် မီးလျှံနွားရိုင်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဘယ်လောက်တောင် သနားစရာကောင်းတဲ့ ကောင်လဲ"
ဝမ်ဝေ့က သူ့ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဂိတ်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ထိုအရာသည် ကြာကြာ ရှိနေမည်မဟုတ်သဖြင့် သူ အလျင်စလို လုပ်ရန် လိုအပ်သည်။
သူ့ကျိန်စာက ငါ့စံပြဝိညာဉ်ရဲ့ အရှိန်အဝါကို တမင်ထုတ်လွှင့်ဖို့ပဲ ပြီးတော့ အဆုံးမဲ့တက်လှမ်းခြင်းကမ္ဘာမှာ ဘဝသစ် ဝင်စားခဲ့ပုံထောက်ရင် ငါ့ကို တိတ်တဆိတ် သတ်ဖို့ လှုပ်ရှားခဲ့တာပဲ … ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ …
ဝမ်ဝေ့တွင် အဖြေကို ရှာရန် အသည်းအသန် စဉ်းစားစရာ မလိုခဲ့ပေ။
သူ့ကို အမိန့်ပေးခဲ့တာပဲ … ပြီးတော့ အဲလိုလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဆက်နွှယ်မှုရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။ ကံကြမ္မာကာဒီနယ် … သူက ကံကြမ္မာ မျိုးစေ့တွေကို သူတို့ဘဝသစ်ဝင်စားနေစဉ်အတွင်းမှာ ဖယ်ရှားပစ်ချင်ခဲ့တာ…
ဝမ်ဝေ့က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ ဘဝသစ်ဝင်စားခြင်းသည် ကံကြမ္မာကာဒီနယ်၏ နယ်ပယ်မဟုတ်သော်လည်း သူသည် သံသရာကာဒီနယ်နှင့် သူ့ဆက်နွှယ်မှုကို အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
မင်းကို သေအောင် ရိုက်ရမဲ့အချိန်ကို ငါ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး …
ဝမ်ဝေ့က တွေးလိုက်ပြီးနောက် အေးချမ်းသွားသည်။
အစီအစဉ်က အလုပ်ဖြစ်ခဲ့သင့်တယ် … ဒါဆို ငါ ဘယ်လို အသက်ရှင်ခဲ့တာလဲ
ဝမ်ဝေ့က စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသဖြင့် သူ မွေးဖွားမည့်အချိန်သို့ ခုန်လိုက်သည်။ သူ့မိခင်က သူ့ကို မွေးဖွားသည်ကို ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို အာရုံခံကာ သူ့ဖခင် အလျင်စလို ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်ခဲ့ရပြီး မကြာမီတွင် သူ့အဘိုးရောက်လာပြီး သူ့ကို ကျယ်လောင်စွာ အမည်ပေးခဲ့သည်။
ဝမ်ဝေ့က ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့အမြင်သည် ဒိုင်မေးရှင်းအနိမ့်၊ အမြင့်ကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ ပိတ်ဆို့မှုကို ချိုးဖျက်ဖို့ သတ္တိကောင်းသူ အသည်းအသန် ရှာဖွေနေကြသည့် ကပ်ပါးခုနစ်ကောင်ကို မြင်သောအခါ သူ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။
ထို့နောက် အခြေအနေက ပိုမို ရှုပ်ထွေးလာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တာအို၏ မျက်လုံးသည်လည်း ရှာဖွေမှုထဲတွင် ပါဝင်ရန် ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဒါဆို မင်းကတောင် ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်မှုအဖြစ် မြင်ခဲ့တာလား …
ဝမ်ဝေ့က ဆက်လက်စောင့်ကြည့်ရင်း တွေးလိုက်သည်။ သူ ဘာပြောင်းလဲမှုမှ မရှိဘဲ စက္ကန့်အနည်းငယ် စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။
ငါ့ကိုယ်ငါ ကယ်တင်ရမဲ့ အချိန်စက်ဝန်းတွေထဲက တစ်ခုလို့ မပြောနဲ့ …
ဝမ်ဝေ့က ထူးဆန်းစွာ တွေးလိုက်သည်။ သူ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမပြုမီ ခဏတာ စောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ အကျိုးဆက်များအတွက်ကိုမူ သူ နောက်မှ ဖြေရှင်းလိမ့်မည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် မကြာမီ တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်လာခဲ့သည်။
ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ယံအမြင့်ဆုံးတွင် ထိုးထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဝမ်ဝေ့က ထိုသူကို မြင်သည်နှင့် သူ လိုက်လံရှာဖွေနေသည့် လွတ်လပ်ပြီး ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှု ကင်းမဲ့သည့် အရာအားလုံး၏ ပုံရိပ်ဖြစ်ပုံရသောကြောင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
အစစ်အမှန်သာလွန်သူ ငါပဲ …
ဝမ်ဝေ့က ရုတ်တရက် တွေးလိုက်သည်။ ထိုသူသည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူ့ပင်ကိုအသိစိတ်က ပြောပြခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုလူငယ်၏နောက်တွင် မဟာတာအို၏ မျက်လုံးသည် မကြာမီ ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း ထိုလူငယ်က လျစ်လျူရှုထားလေသည်။
"ရပ်"
ဤစကားလုံး တစ်လုံးတည်းကို ပြောလိုက်သည်နှင့် ထိုစကားသည် ဟွင်သွမ်းစကြဝဠာ တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သတိရှိသော၊ သတိမရှိသော သတ္တဝါအားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်သွားသည်။ ထို့နောက် ထိုလူငယ်ထံမှ အထွတ်အထိပ် ဆန္ဒသည် သူ့အမိန့်များကို အတည်ပြုရန် ပေါ်လာခဲ့သည်။
အချိန်နှင့် နေရာသည် ရပ်တန့်သွားပြီး အရာအားလုံး ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။
သေခြင်းရှင်ခြင်း သံသရာသည် ဆက်လက်ပြောင်းလဲခြင်းမှ ရပ်တန့်သွားပြီး ထိုအချိန်တွင် အသက်ရှင်နေသော သတ္တဝါအားလုံးသည် ထာဝရ ဖြစ်သွားကာ ထိုတစ်ခုတည်းသော အချိန်တွင် အဆုံးမဲ့ နေထိုင်နိုင်ခဲ့သည်။
ကံကြမ္မာ အနှောင်အဖွဲ့များကို ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည်။ တိတိကျကျဆိုရလျှင် ဤအထွတ်အထိပ်ဆန္ဒသို့ ပိုင်ဆိုင်မှု ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အသက်ရှင်သော သတ္တဝါအားလုံး၏ ကံကြမ္မာသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် မဟုတ်တော့ပေ။
အကြောင်းနှင့် အကျိုး၊ ကံကြမ္မာဆိုင်ရာ ဆက်နွယ်မှုများ အားလုံး ပြတ်တောက်သွားပြီး သတ္တဝါအားလုံးကို သူတို့၏ လုပ်ရပ်များ၏ အကျိုးဆက်များမှ လွတ်မြောက်စေခဲ့သည်။ သူတို့၏ အပြစ်များနှင့် ပရဟိတစိတ်များ အားလုံးကို ဆေးကြောခံရပြီး လွတ်လပ်သော စာရွက်ဗလာများ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ယင်နှင့် ယန် ခွဲထွက်သွားခဲ့သည်။ အသက်ရှင်သော သတ္တဝါအားလုံးသည် ကောင်းခြင်း၊ ဆိုးခြင်း၊ နေ့နှင့်ည၊ မီးနှင့်ရေတို့၏ သဘောတရားများမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ခွဲခြားခြင်း မရှိတော့ပေ။
ဝမ်ဝေ့က အရာအားလုံးကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာနှင့် အံ့သြစွာ ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံရေး ကွာခြားချက် ကြီးမားခြင်းက ထိုလူငယ် လုပ်ခဲ့သည်ကို အပြည့်အဝ နားမလည်နိုင်သော်လည်း သူသည် မှန်ကန်စွာ ခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် အသိပညာ ရှိခဲ့ပြီး သူ အံ့အားသင့်ခဲ့သည်ဟု ဆိုခြင်းသည် လျှော့ပြောခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသူ လုပ်ခဲ့သမျှ ဤအရာအားလုံးက သူ့ကို မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ဇစ်မြစ် ပေးရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။
ဝမ်ဝေ့က ပြုံးလိုက်ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဒီတော့ ဒီလိုဖြစ်ခဲ့တာကိုး။ အခုဆို ကိစ္စအများကြီးကို ရှင်းပြနိုင်ပြီ"
ဤတစ်ခုတည်းသော အတွေ့အကြုံက ရှင်းပြမရနိုင်သော အရာများစွာနှင့် သူ့ကောက်ချက်ချမှုများစွာကို အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။
သူ့ဘဝတစ်လျှောက်တွင် ဝမ်ဝေ့သည် ရှင်းပြမရနိုင်သော အရာအချို့ကို တွေ့ကြုံခဲ့ရသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ် လူသတ်ပြီးနောက် သေမျိုးတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် နှလုံးသား နတ်ဆိုး ရှိနေရသနည်း။
သူ့နောက်ဆုံး မျှော်နန်းဆောင်စစ်ဆေးမှုသည် အဘယ်ကြောင့် လုပ်ငန်းစဉ်မှ သွေဖယ်သွားကာ ကိုယ်ပိုင် ဆန္ဒရှိပြီး သူ့ဆန္ဒကို ချိုးဖျက်လိုသည့် ကောင်းကင်၏ အမျက်ဒေါသကို ဖန်တီးခဲ့ရသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် သူ့တုကုနယ်ပယ်အဆင့် နိုးထမှုသည် အခြားသူများထက် ပိုမို ရှုပ်ထွေးခဲ့ရပြီး သူ့အောင်မြင်မှုနှင့် သူ့စိတ်ကိုပင် ဖိနှိပ်လိုသည့် ကောင်းကင်တာအို ပေါ်လာခြင်း ပါဝင်ခဲ့ရသနည်း။
အဘယ်ကြောင့် သူ့ကံကောင်းခြင်းသည် အနက်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ရသနည်း။
သူ့အချိန်စက်ဝန်းကို ဘယ်သူက အတင်းအကျပ် ပြောင်းလဲခဲ့သနည်း။
ဘယ်ရည်ရွယ်ချက်အတွက်လဲ … ဝူဟုန်ကရော ဘာလို့ အတိတ်ဆီ ကိုယ်ပွားတစ်ယောက်ကို စေလွှတ်ခဲ့ရတာလဲ ..
သူ့ကံကြမ္မာ မျိုးစေ့ အခြေအနေက အရာအားလုံးနဲ့ ဘယ်လိုသက်ဆိုင်နေတာလဲ …
သူ့အနာဂတ်ကိုယ်နှင့် သူ့ဆက်နွှယ်မှုက ဘာလဲ။ သူတို့သည် သူ သက်သက်လား ဒါမှမဟုတ် ရန်သူများ တွေလား ..
အလုံးစုံကံကြမ္မာကပ်ဘေးအတွက် တကယ် တာဝန်ရှိတဲ့သူက သူပဲလား …
အဖြေများ အားလုံးသည် သာလွန်ခြင်းကို ရရှိခဲ့သည့် သူ့အနာဂတ်ကိုယ် ဖြစ်သော ထိုလူငယ်ကိုသာ ညွှန်ပြနေသည်။ သူ မမွေးဖွားမီကတည်းက ဟွင်သွမ်းစကြဝဠာနှင့် မဟာတာအို၏ စည်းမျဉ်းများမှ သူ့ကိုယ်သူ လွတ်မြောက်စေရန် တိုက်ပွဲသည် စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
မဟာတာအိုကို ဆန့်ကျင်သည့် သူ့တိုက်ပွဲသည်နေရာနှင့် အချိန်၊ အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်နှင့် အနာဂတ်တို့ကို လွှမ်းခြုံသည့် အကျိုးဆက်များ ရှိနေသည်။
ဝမ်ဝေ့က ထိုလူငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါ နောက်ဆုံး အနိုင်ရသူ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
ထိုလူငယ်ကို မြင်ပြီးနောက် သူ တစ်ခုခုကို နားလည်ခဲ့သည်။ သူသည် သာလွန်ခြင်းကို ရရှိရန် ကံကြမ္မာ ပါလာခဲ့ပြီး ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ရေးထွင်းထားသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် သူ့ပုံစံသည် အောင်မြင်မည့်သူ မဟုတ်နိုင်ပေ။ အသင်္ချေဘုံတွင် အဆုံးမဲ့သော သူ့ပုံစံများ ရှိနေပြီး သူတို့ထဲမှ မည်သူမဆို သာလွန်ခြင်းကို ရရှိကာ ပင်မပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာနိုင်သည်။
သူသည် ကမ္ဘာဦးအချိန်စက်ဝန်းမှ ဖြစ်ခြင်း၏ အားသာချက်ရှိသော်လည်း သူ့”သာလွန်သူကိုယ်”သည် ယခင် အချိန်စက်ဝန်း ဖြစ်သွားပုံကို သိပ်စိတ်မကျေနပ်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
သူ ပိုကောင်းတဲ့ ရလဒ် … ပိုအားကောင်းတဲ့ သာလွန်ခြင်းအခြေအနေတစ်ခု လိုချင်လို့ ပြန်လုပ်နေတာ ….
ဝမ်ဝေ့က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် သူသည် သူ့အချိန်စက်ဝန်းနှင့် သူ သာလွန်ခြင်းကို ရရှိခဲ့ပုံကို ပြောင်းလဲပြီး သူ့အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နေတာ။ သာလွန်ခြင်းနောက်မှာ လမ်းကြောင်းတွေ ရှိပြီး ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်ကိုယ်က ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်တွေကို ရောက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ။
ရည်မှန်းချက်၏ မျိုးစေ့တစ်ခုသည် ဝမ်ဝေ့၏ စိတ်ထဲတွင် စိုက်ဝင်ခဲ့သည်။ သူသည် သာလွန်ခြင်းအဆင့်ကို တမ်းတခဲ့သော်လည်း ယခုမူ သူ ပိုလိုချင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဖြစ်နိုင်သမျှ အပြင်းထန်ဆုံး တာအိုသာလွန်ခြင်းအဆင့်ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လိုပြီး ဖြစ်နိုင်သမျှ အားအကောင်းဆုံးသာလွန်ခြင်းအခြေအနေကို ရရှိစေရန် သေချာစေလိုသည်။ သာလွန်ခြင်းနောက်တွင် ကျင့်ကြံဆင့် ရှိသေးပါက သူ့လွတ်မြောက်မှု လိုက်စားမှု မပြီးဆုံးသေးကြောင်းကို ဆိုလိုသည်။
သူ့လှုံ့ဆော်မှုသည် သူသည် သူ့အဆုံးမဲ့ပုံစံများ အားလုံးထဲတွင် အကောင်းဆုံး မဟုတ်ပါက သူ့အနာဂတ်ကိုယ်သည် အခြားသော အချိန်စက်ဝန်းတစ်ခုကို ကမ္ဘာဦးအချိန်စက်ဝန်း အဖြစ် ရွေးချယ်နိုင်သည်ကို သဘောပေါက်ခြင်းဖြင့် ပိုမိုအားဖြည့်ပေးခဲ့သည်။
ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ မရှုံးဘူး … ငါ့ကိုယ်ငါတောင် မရှုံးဘူး …
ဝမ်ဝေ့က ကြီးမားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် တွေးလိုက်သည်။
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော လူငယ်သည် ထိုကလေးနှင့် ဝမ်ဝေ့ကို အဓိပ္ပာယ်ရှိစွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့တည်ရှိမှု ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာများ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ပိုငယ်သော သူ့ကိုယ်အတွက်သာ ချန်ထားခဲ့သည်။
"ခရီးစဥ် စတင်ခဲ့ပြီပဲ"
"ဒါပေမဲ့ အဆုံးသတ်ပြီးသားလည်း ဖြစ်နေပြီ"