အခန်း (၁၆၀-၁၆၂)

အပိုင်း (၁၆၀)။

“ချီဝိညာဉ်ပညာရပ်လား….။”

သခင်ဒွမ်၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် လေစီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းပြီး လေဓားတစ်ချောင်း ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မတိုင်မီ၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ပါးစပ်မှ စကားလုံး အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် ထိုပညာရပ်က ချီဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ ထူးခြားသော နည်းလမ်း တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားပုံရသည်။

အတွေးများကို အသုံးပြု၍ လေထဲတွင် ချီကို စုစည်းကာ၊ ချီဆေဘာများ၊ ချီဓားများ၊ ချီမြွေများ၊ ပုံစံအမျိုးမျိုး ဖန်တီးကာ၊ အဆုံးတွင် တုန်ခါပြီး၊ ဖောက်ခွဲပစ်နိုင်သည်။ ၎င်း၏ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းသည် ဖန်ရှန်းတာအိုဂိုဏ်း၏ မိုးကြိုးမီးလျှံဆေးအဆောင်နှင့် ညီမျှပြီး၊ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဆုတ်ဖြဲပြီး ပေါက်ကွဲစေနိုင်သည်။

ရှီး….။

လေဓားသည် သူ့နောက်ကျောသို့ ခုတ်ထစ်လာသော်လည်း၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ၎င်းကို လှည့်ပင် မကြည့်ခဲ့ပေ။ သူ၏ခြေထောက်များသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် စက်ပိုင်းပြတ်ပုံစံတစ်ခုကို ရေးဆွဲသွားပြီး၊ ကိုယ်ဟန်အနေအထား ပြောင်းလဲမူကို ပြုလုပ်ကာ၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ နောက်ဆက်တွဲ အရိပ်များ အစီအရီ ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။ ချီမှစုစည်းဖြစ်ပေါ်လာသော ထိုလေဓားသည် သူ၏ဆံပင်တစ်မျှင်ကိုပင် မထိခိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။

လေဓားသည် လေထဲတွင် ဖြတ်သန်းပြီး၊ ပေါက်ကွဲကာ ပျောက်ကွယ်မသွားခင် ပြင်းထန်သော ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဒါဆို, ခင်ဗျားက ချီဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် သခင်ဒွမ်ပေါ့။” လေဓားကို ရှောင်တိမ်းပြီးနောက်၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်း အဖိုးအို၏အသံက ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော သူ့လက်သည် ဖောင်းကားနေဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွား သော်လည်း သူသည် မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို ပျံထွက်မသွားနိုင်အောင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

အခြေအနေက မည်မျှ အန္တရာယ်ကြီးမားသည် ဖြစ်စေ၊ မည်မျှ ပြင်းထန်သည် ဖြစ်စေ၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် အမြဲတမ်း အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းနေဆဲ ဖြစ်နေသည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်သည့်အရာကမျှ သူ့ကို မထိခိုက်စေနိုင်သည့်အတိုင်းပင်။ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားထဲရှိ ဟုန်ယွိ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လျှင် ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ အေးဆေးတည်ငြိမ်မှုကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်ပြီး၊ ဤသစ္စာရှိ ခွေးအိုကြီးကို သတ်ဖြတ်ရန် ပို၍ ပင် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားလိုက်သည်။

ဤခွေးအိုကြီးသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ သူ မြို့စားဝူဝမ်၏ စံအိမ်တွင် ရှိနေသမျှ၊ မလုပ်နိုင်သည့်အရာ မရှိသလောက်ပင်။ သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး၏ စွမ်းအားသည် မည်မျှ သန်မာလိုက်သနည်း။ မည်သည့်နိုင်ငံတွင်မဆို၊ ၎င်းတို့သည် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး သို့မဟုတ် မြို့စားဘွဲ့ကို တိုက်ရိုက် ချီးမြှင့်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

“သခင်ဒွမ်၊ ခင်ဗျားက ပစိဖိတ်ရေတပ်မှာ ယန်ကျန်းရဲ့ မဟာဗျူဟာမှူးတစ်ဦး မဟုတ်လား။ အတိတ်တုန်းက၊ ခင်ဗျားမိသားစု သတ်ဖြတ်ခံရပြီး၊ ခင်ဗျားလည်း ကျင်ကျိုးပြည်နယ် ကြမ်းတမ်းတဲ့ တောတောင်တွေထဲ ထွက်ပြေးခဲ့ရပြီးနောက်၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရွှမ် ရာစုနှစ်များစွာက ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ စုတ်ပြဲနေတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ရရှိခဲ့တယ်။ ခင်ဗျားက နတ်ဘုရား စွမ်းရည်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး၊ ချီဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကို ဂုဏ်ပြောင်မြောက်စေခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့်, ခင်ဗျားက ဘာကြောင့် ဧကရာဇ်တရားရုံးရဲ့ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုကြီးမှာ ပါဝင်ခဲ့ရတာလဲ…။”

ရှီး…..၊ ရှီး….၊ ရှီး….။

ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နောက်ထပ် လေဓားတစ်ချောင်းက အသံတိတ်စွာ စုစည်းဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ ဝေဝေဝါးဝါး ချီမြွေတစ်ကောင်သည် လေထဲတွင် တွန့်လိမ်ကာ ရှေ့သို့ ထိုးဖောက်လာခဲ့သည်။

သို့သော်၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ၎င်းတို့ကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လှစ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခြေရာတစ်ခုစီသည် အချက်အချာကျသော စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိုလေဓားများနှင့် ချီမြွေများသည် မည်မျှပင် အသံတိတ်စွာ စုစည်းဖြစ်ပေါ်လာ သည်ဖြစ်စေ၊ မည်မျှ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာသည် ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့ထဲက တစ်ခုကမျှ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့တစ်ခုချင်းစီသည် ဘာမှမဖြစ်သည့် လေထုကို တိုက်ခိုက်ပြီး ပေါက်ကွဲပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ဝူအိမ်တော်ထိန်းက ဖြည်းဖြည်းချင်း အေးဆေးစွာ ပြောသည်။ “သခင်ဒွမ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ တာအိုနည်းစနစ်တွေက အားကောင်းပေမယ့်လည်း၊ ကျုပ်အပေါ် အသုံးမဝင်ဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက လေဟာနယ်ထဲမှာ အရာဝတ္ထုကို ပုံဖော်ပြီး၊ ပေါက်ခွဲကာ ဆုတ်ဖြဲခြင်း ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့်, အဲဒါက ကျုပ်ကို မထိခိုက်စေနိုင်ဘူး။ ခင်ဗျား ထုတ်လွှတ်တဲ့ အတွေးတစ်ခုချင်းစီက သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နဲ့အတူ ရန်လိုမှုတွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။ ခင်ဗျား လေထဲမှာ ပုံဖော်လို့မပြီးခင်, ကျုပ်က အဲဒါကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ကျုပ်ကို ဘာမှ ထိခိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားကို ရပ်တန့်ဖို့ ကျုပ် အကြံပြုချင်တယ်။ မဟုတ်ရင်, ခင်ဗျားလည်း စိတ်ဝိညာဉ်ပုံဖော်ခြင်းနည်းလမ်းကို အလွန်အကျွံသုံးစွဲပြီး၊ ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပင်ပန်း နွမ်းနယ်စေလိမ့်မယ်။”

တာအိုနည်းစနစ်များကို အသုံးပြုရာတွင် စိတ်ဝိညာဉ်၏ စိတ်ဆန္ဒပေါ်တွင် မူတည်သည်။ မဟာဆရာသခင်ဒွမ်ကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်သိမ်းပိုက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ခွဲထုတ်နိုင်သည့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအတွက်မူ၊ တာအိုနည်းစနစ်များကို အသုံးပြုရာတွင် အတွေးတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ရုံဖြင့် လေထဲရှိ လေထုကို စုစည်းပြီး၊ လေချီဓားများဖြင့် ရန်သူကို ခုတ်ပိုင်းနိုင်သည်။ ရန်သူကို ခုတ်ပိုင်းပြီးနောက်၊ တုန်ခါပြီး ဖောက်ခွဲပစ်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် အားကောင်းသော်လည်း၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ စကားများက အလွန်ရှင်းလင်းသည်။ သူထုတ်လွှတ်သော အတွေးတစ်ခုစီသည် ချီကိုပုံမဖော်နိုင်ခင်, သူသည် ၎င်းကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို ထိခိုက်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

“ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ။”

အဝေးမှ၊ သခင်ဒွမ်သည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ တာအိုနည်းစနစ်များကို အသုံးပြုခြင်းကိုလည်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများက ရှင်းလင်းစွား မြင်လိုသည့်အလား ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို အဝေးမှနေ၍ ကြည့်နေသည်။

“ခင်ဗျားအနေနဲ့ ကျုပ် ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိဖို့မလိုအပ်ဘူး။ ယန်ကျန်းထံ ပြန်သွားပြီး ပြောပြလိုက်ပါ။ ယနေ့ ကျုပ်က မြို့စားအမိန့်နဲ့ သခင်လေး ယွိကို ခေါ်ဆောင်ဖို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်တယ်။ ဒါက ဟုန်မိသားစုရဲ့ ကိစ္စဖြစ်ပြီး၊ ယန်ကျန်း ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်။ ဗိုလ်ကြီး ရာထူးနေရာအတွက်၊ ယန်ကျန်းက လူတစ်ယောက်ကို အစားထိုး ရွေးချယ်ပါစေ။ စစ်ဘက်ရေးရာ ဝန်ကြီးဌာနကို တင်ပြရမယ့် စာရွက်စာတမ်းမှာ တော့, သခင်လေး ယွိက အင်ပါယာစာမေးပွဲအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ဖို့ သူ့ဆန္ဒအလျောက် ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ပြီး၊ စာပေလေ့လာဖို့ အိမ်တော်ကို ပြန်သွားပြီလို့ ရေးသားနိုင်တယ်။ ဒီအတွက် ပြဿနာမရှိဘူးလို့ ကျုပ် ယုံကြည်တယ်။”

ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် သခင်ဒွမ်နှင့် စကားပြောဆိုချိန်မှာ သူသည် ရိုသေလေးစားမှု မပြတော့ပေ။ သူ့လေသံက မိုင်ထောင်ချီ ဝေးကွာနေသည့် ခံစားချက်မျိုး ရှိသည်။

“ဒါဆို ခင်ဗျားက ကျောက်စိမ်းမြို့တော် မြို့စားဝူဝမ်စံအိမ်က သခင်ဝူပေါ့။” သခင်ဒွမ်သည် ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။ ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့်၊ သူ၏မျက်နှာ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ထို့နောက် ကမ်းခြေပေါ်ရှိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိခိုက်သေဆုံးသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။ “သွေးငါးမန်းအစောင့်များ” နှင့် “ဝေလငါးသတ် အသေခံတပ်သား” အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး၊ သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြွက်သားများက ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။

“သခင်ဝူ…..၊ ခင်ဗျားက ဗိုလ်ချုပ်ကြီးယန်ရဲ့ လက်ရွေးစင် အစောင့်တွေကို ဒီလောက်အများကြီး သတ်ဖြတ်ရဲတယ်ပေါ့။ ဟုတ်လား။ ဒီနေ့, ဟုန်ရွှန်ကျိ ကိုယ်တိုင် ရောက်လာခဲ့လျှင်တောင်၊ ခင်ဗျားအနေနဲ့ ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးရမယ်။ ပြီးရင် တစ်ခုခုကို ထားရစ်ခဲ့ရမယ်။”

သခင်ဒွမ်သည် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ သွေးငါးမန်းအစောင့်များနှင့် ဝေလငါးသတ် အသေခံတပ်သားများသည် ခက်ခက်ခဲခဲ ပြုစုပျိုးထောင်ထားရ သည့် ထိပ်သီး အစောင့်များ ဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ထမင်းတစ်နပ်စားရန် အချိန်မပြည့်မီအတွင်းမှာ, ၎င်းတို့အနက် အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သခင်ဒွမ်သည် မည်သို့ ဒေါသမထွက်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

ဝူအိမ်တော်ထိန်းက ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ရှင်းပြချက်တစ်ခု ရှိပါတယ်။ ကျုပ်တို့ရဲ့ မြို့စားမိသားစုက ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ယန်ကျန်းနဲ့ သဘောတူညီချက် တစ်ခုရအောင် ဆွေးနွေးပေးမယ်။ သခင်ဒွမ်…၊ ခင်ဗျား စိတ်ပူနေစရာ မလိုဘူး။ ဒါပေမယ့်၊ ခင်ဗျားက ဗိုလ်ချုပ်ကြီးထံ သတင်း တစ်ခု ပေးပို့ပေးဖို့ ကျုပ် မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဒီသတင်းစကားက ကျုပ်တို့ မြို့စားစံအိမ်ရဲ့ မူရင်းစကားတွေပဲ။ ယန်ကျန်းအနေနဲ့ ဧကရာဇ်တရားရုံးရဲ့ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်မူထဲ မပါဝင်သင့်ဘဲ၊ နိုင်ငံရဲ့ကမ်းရိုးတန်း လုံခြုံရေးကို ကောင်းစွာ စောင့်ရှောက်သင့်တယ်။ အနာဂတ်မှာ သူက မြို့စားတစ်ဦး ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အလမ်းရှိမယ်။ တကယ်လို့, သူသာ ရာဇပလ္လင်တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့မိရင်၊ အနာဂတ်မှာ သူ့မိသားစုလည်း သုတ်သင်ခံရမှာ ဖြစ်ပြီး၊ ကပ်ဘေးဒုက္ခလည်း နီးကပ်လာလိမ့်မယ်။”

“မိသားစုကို သုတ်သင်မှာတဲ့လား။ ဟုန်ရွှန်ကျိက သူ့ကိုယ်သူ ဧကရာဇ်လို့ ထင်နေတာလား။” သခင်ဒွမ်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး၊ သူ့နှလုံးသားထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခု ပေါက်ဖွားလာခဲ့သည်။

“မြို့စားက ဧကရာဇ်တရားရုံးရဲ့ ဝန်ကြီးတွေကို သူ့စိတ်ခံစားမှုအရ ဘယ်သောအခါမှ ဆုံးမတတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး မဟုတ်ဘူး။ မြို့စားရဲ့စကားတွေက ဧကရာဇ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ဖော်ပြရုံ သက်သက်ပဲ။” ဝူအိမ်တော်ထိန်းက သူ့လက်ထဲရှိ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားက အလွန်ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေသည်ကို ခံစားရသည်။ သူသည် သက်ပြင်းရှည်တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး၊ သူ့လက်မောင်းတစ်ခုလုံးကို အနည်းငယ် လှည့်ပတ်လိုက်ကာ၊ ကျောက်စိမ်းရောင်အလင်းကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းကို မှိန်ဖျော့သွားစေသည်။

“ဟမ်!” “ဒီအဖိုးကြီးက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ။” “မိတ်ဆွေဟုန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ကြ…။”

သခင်ဒွမ်နှင့် ဝူအိမ်တော်ထိန်းတို့ အဝေးမှာ စကားပြောနေစဉ်၊ ချီဇီယန်၊ မုကလေး၊ ရှန်ထိုက်ဇူ၊ လီလဲ့၊ အကြီးအကဲရှန် ဝမ်ဖေးရန်၊ ပျံသန်းနေသော သွေးတစ်စက်, ကျွမ်းကျင်သူခုနစ်ဦးနှင့် ရွှေပင့်ကူတို့ ပျံသန်း ရောက်ရှိလာကြသည်။

ချီဇီယန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့်၊ မစဉ်းစားဘဲ၊ သူ၏လက်ထဲရှိ သက်တန့်ထိုးဖောက်လေးကို ဆွဲထုတ်ပြီး၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို ချိန်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူသည် လီလဲ့နှင့် အခြားသူများ၏ရှေ့တွင် ရပ်တည်ကာ၊ ဟုန်ယွိ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ခိုင်မာစွာ ကာကွယ်ထား သည်။

“ဟမ့်….။ ဒီလောက်များတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေ… ပြီးတော့ ရွှေပင့်ကူပါလား။ သခင်လေးယွိ…. ဒီအစေခံအိုကြီးက သခင်လေးရဲ့ စွမ်းအားကို အလွန် အမင်း လျှော့တွက်ခဲ့မိပုံရတယ်။ ဒီနှစ်ယောက်က မင်းသားဟီချင်စံအိမ်က အကြီးအကဲရှန် ဝမ်ဖေးရန်တို့ မဟုတ်လား။ သူတို့ကလဲ သခင်လေးရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ ဖြစ်လာခဲ့တာလား။ ဒီလိုစွမ်းအားမျိုးနဲ့ဆို, သခင်လေးက တကယ်ကို ပြဿနာများစွာ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တာပဲ။ ကံကောင်းစွာနဲ့, မြို့စားက ကြိုတင်ခံစားမိပြီး၊ ဒီအစေခံအိုကြီးကို စေလွှတ်ခဲ့တယ်။ မဟုတ်လို့, အတော်ကြာသွားခဲ့ရင်, ဒီအစေခံအိုကြီးလည်း သခင်လေးယွိကို ဖိတ်ကြားဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး…..။”

ကျွမ်းကျင်သူ ခုနစ်ဦးနှင့် ရွှေပင့်ကူတို့၏ ပေါ်ထွက်လာမှုကို ကြည့်ပြီး၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယနေ့၊ ဟုန်ယွိသည် သူ့အား အံ့အားသင့်စရာ များစွာ ပေးနေခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ်၊ ဟုန်ယွိသည် မြို့စားအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာလာချိန်တွင် သူသည် ငွေဒင်္ဂါးထောင်ဂဏန်း အနည်းငယ်နှင့် အားနည်းသည့် ကိုယ်ခံပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ပညာရှင်တစ်ဦးသာဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ ရှစ်လမှ ကိုးလအကြာတွင်၊ ဟုန်ယွိ၏ ကိုယ်ခံပညာသည် ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏တာအိုနည်းစနစ်များ သည်လည်း ခန္ဓာကိုယ်သိမ်းပိုက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူ၏ဘေးတွင် ရှင်ထျန်ကျွမ်းကျင်သူခုနစ်ဦးနှင့် ရွှေပင့်ကူတစ်ကောင်ရှိနေပြီး၊ ထောင်ပေါင်းများစွာသော တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ဦးဆောင်ရသည့် ဗိုလ်ကြီးတစ်ဦးလည်း ဖြစ်နေပြီ။

ဤကဲ့သို့ စွမ်းအားမြင့်မားလာမှုနှင့် ဩဇာချဲ့ထွင်နိုင်မူတို့တွင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်သူမျှ သူ့ကို လိုက်မမီနိုင်ပေ။

အကယ်၍ သူ့ကို ဆက်လက်ကြီးထွားခွင့် ပြုထားပါက၊ သူ၏စွမ်းအားသည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ တိုးတက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ဩဇာအာဏာလည်း ချဲ့ထွင်လာလိမ့်မည်။ သူ့ကို ဖိနှိပ်ရန် အမှန်တကယ် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

“သခင်လေး ယွိ၊ ဒီအစေခံအိုကြီးကို အပြစ်မတင်ပါနှင့်။ သခင်လေးရဲ့ ဩဇာအာဏာနဲ့ စွမ်းရည်အရ, သခင်လေး က မြို့စားကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုး ရှိလာလိမ့်မယ်။ ကျွန်ုပ်သည် သခင်လေးနဲ့ မြို့စားတို့ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေမှာကို မကြည့်ရက်နိုင်ဘူး…” ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ထပ်မံ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“အဖိုးကြီး၊ တကယ်လို့ ရှင် မိတ်ဆွေယွိရဲ့ ဆံပင်တစ်မျှင်ကို ထိရဲရင်တောင်, ကျွန်မက ရှင့်ကို ရိုရန် အင်ပါယာ အနောက်ဘက်, ဒါဘာနိုင်ငံရဲ့ ရွှေပင့်ကူမျိုးနွယ်ဆီ ရောင်းစားပစ်မယ်။ ပြီးရင် အနက်ရောင်ကျွန်အုပ်စုကို ရှင့်တင်ပါးကို နေ့တိုင်း ဆုတ်ပြတ်တဲ့အထိ ရိုက်ခိုင်းပစ်မယ်….။”

ရွှေပင့်ကူ ကျင်းရွှမ်အာက ဟုန်ယွိ၏ရှေ့တွင် ရပ်ကာ၊ ဒေါသတကြီး ခုန်ပေါက်နေပြီး၊ စူးရှသည့် ကျိန်ဆဲသံများဖြင့် ထုတ်ပြောလိုက်ပါသည်။

မုကလေးသည် ရွှေပင့်ကူ ကျင်းရွှမ်အာကို အခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် သိရှိနေသည့်နှယ် ကြည့်လိုက်ပါ သည်။ သူမ၏မျက်လုံးများက သူမကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ကျင်းရွှမ်အာက ဤမျှဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲမည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

“အဖိုးကြီး, ကျွန်မအဘိုးက အနီးအနားမှာ ရှိနေတယ်နော်။ ရှင့်သေမင်းကို စောင့်ဆိုင်းလိုက်ပါ။” ကျင်းရွှမ်အာက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများ၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ ဆက်လက် အော်ပြောသည်။ ပင့်ကူတစ်ကောင်က လူသားတစ်ဦးကို ကျိန်ဆဲခြင်းသည် ဤမျှထူးဆန်းသည်ဟု သူမ မခံစားမိပေ။

“ဒါဆို, မင်းက ရွှေတောင်ကြားနတ်ဘုရားရဲ့ မြေးဖြစ်သည့် ကျင်းရွှမ်အာပေါ့။” ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ရွှေပင့်ကူကို နက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ “ငါ မြို့စားနဲ့အတူ ရွှေတောင်ကြားနတ်ဘုရားကို နှစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးတယ်။ သူက ကျောက်စိမ်းမြို့ထဲ ခိုးဝင်ပြီး၊ မြို့စားကို တစ်ကြိမ် လုပ်ကြံခဲ့ပေမယ့်လည်း၊ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး။ သူကတော့ ငါ့ကို ကြောက်ချင်မှ ကြောက်လိမ့်မယ်။ ငါက အသက်ကြီးနေပြီ ဖြစ်ပေမယ့်, ကမ္ဘာပေါ်မှာ မဟာ နတ်ဆိုးအင်မော်တယ် ရှစ်ဦးအနက်၊ ဉဒေါင်းဘုရင်ရှင်းရွှန်နဲ့ ကောင်းကင်မြွေဘုရင် ရှင်းမိုကလွဲပြီး၊ ငါက ကျန်တဲ့လူတွေကို ရင်ဆိုင်နိုင်တယ်လို့ ယူဆလို့ရတယ်။ တစ်ချက်တည်းနဲ့ သေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့်, မင်း ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ မရဘူး။”

“အိုး၊ ဟုတ်သားပဲ။ ကျင်းရွှမ်အာ၊ ရိုရန်အင်ပါယာရဲ့ သံတမန်၊ မင်းသားရှီဒီနဲ့ မင်းသမီးယူလူလက်တို့လည်း ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ကို ရောက်ရှိလာပြီ။ သူတို့က မင်းကို ရှာဖွေနေကြတယ်။ ငါ မင်းကိုလည်း ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး၊ သူတို့ထံ လွှဲပြောင်းပေးရမယ်။ ဒါက နောက်ထပ် ဆိုးသွမ်းနေတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးပေးတယ်လို့ ယူဆနိုင်တယ်။”

“ရှီဒီ ရောက်လာပြီလား။ ယူလူလက်လည်း ပါတယ်ပေါ့။ ဟမ်၊ ငါက သူတို့ကို ဘာလို့ ကြောက်ရမှာလဲ။” ရွှေပင့်ကူ ကျင်းရွှမ်အာ၏ မျက်လုံးများက ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ၊ အပြာရောင်အစွယ်နှစ်ချောင်းကို ပြသလိုက်သည်။

“ကျင်းရွှမ်အာ၊ ဒီအဖိုးကြီးနဲ့ စကားများ အချိန်ဖြုန်းမနေနဲ့။” ချီဇီယန်၏မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်း သွားခဲ့သည်။ ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရပ်တည်နေသော်လည်း၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားနေပြီး၊ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို အခြားနေရာသို့ လွင့်မျောသွားနိုင်သည့်သဖွယ် ဖြစ်နေသည်ကို သူ မြင်နိုင်သည်။ သူ၏ဦးတည်ချက်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်သလို၊ သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပါကလည်း သွေးအန်ချင်စိတ်ပေါက်သည်။

သူ၏ဆရာ၊ ရွှမ်ထျန်းခန်းမဆောင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့်ခန္ဓာကိုယ် တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် ပေါင်းစည်းထားသည့် မဟာဆရာသခင်ပင်လျှင်, ဤကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

“တစ်ဖက်လူက သိုင်းသူတော်စင်များ ဖြစ်နိုင်မလား။ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ။”

“လူငယ်လေး၊ မင်းလက်ထဲကလေးက သက်တန့်ထိုးဖောက်လေး မဟုတ်လား။ မြှားပစ်တဲ့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားအရ ကောင်းကင်မြွေမြှားကိုးစင်း ဖြစ်သင့်တယ်။ မင်းရဲ့သိုင်းပညာ အာရုံခံစားမှုက ဆဋ္ဌမအသိစိတ်လှိုင်းအဆင့်ကို မရောက်ရှိသေးတာ သနားစရာပဲ။ မဟုတ်ရင်, မင်းက ငါ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်။ အခုအချိန်မှာတော့, မင်းရဲ့ ကောင်းကင်မြွေမြှားကိုးစင်းက သခင်ဒွမ်ရဲ့ ချီဝိညာဉ်တာအိုနည်းစနစ်ထက် သာလွန်မှု မရှိဘူး။ မင်းက ငါ့ကို ဘယ်လိုထိန်းချုပ်နိုင်မှာလဲ…။”

ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ချီဇီယန်၏ ကိုယ်ခံပညာ၏ အားနည်းချက်များကို တိကျစွာ ထောက်ပြလိုက် သည်။

ချီဇီယန်၏မျက်နှာက အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားပြီး၊ သူ့မျက်ခုံးများက ပို၍တင်းမာလာသည်။

“သခင်ဒွမ်…၊ ဇီယန်…၊ လုပ်လိုက်တော့…”

ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် အေးဆေးစွာ ပြောနေပြီး၊ ရောက်ရှိနေသူ လူများတွင် မည်သူ့ကိုမျှ မကြောက်ရွံ့ဟန်ဖြင့် ရှိနေစဉ်, သူ၏လက်ထဲရှိ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားထံမှ ရုတ်တရက် မိုးကြိုးလိမ့်သံအလား အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက်၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားတစ်ခုလုံးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး၊ သာမန်ဖြစ်လွန်းသည့် ဝိညာဉ်လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခုက ဧရိယာတစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားပါသည်။

ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းတို့၏စိတ်ဝိညာဉ်များ လှုပ်ခတ်သွားသည်ကို ခံစားရသည်။ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားသည် ယင်နှင့်ယန်နယ်မြေကို ဆက်သွယ်ပေးသည့် ဝဲဂယက်တစ်ခုအဖြစ် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည့်နှယ်ပင်။ ဓားအတွင်းရှိ ကြီးမားသော စုပ်ယူမှု စွမ်းအားသည် လီနှစ်ဆယ်အတွင်းရှိ သက်ရှိများ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ထိုဝဲဂယက်၏ဗဟိုရှိ ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ၎င်းကို အပြင်းထန်ဆုံး ခံစားရသည်။

“ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်….”။

အပိုင်း (၁၆၁)။

“ဒီခွေးအိုကြီးရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ကို အလွန်အားကောင်းလွန်းတယ်!”

ဟုန်ယွိ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာပြီး မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားထဲသို့ ဝင်ရောက် ထားသော်လည်း၊ သခင်ဒွမ်၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းနှင့် ကျန်လူများ၏ စကားဝိုင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေခဲ့သည်။ ကျင်းရွှမ်အာက ရွှေပင့်ကူဘုရင်ကို အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြု၍ ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုခွေးအိုကြီးသည် အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့မှုပင် ခံစားမိခြင်းမရှိဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

တစ်ဖက်လူ၏ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လက်သည် တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ခတ်သွားခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။

ရွှေပင့်ကူဘုရင်ကိုမဆိုထားနှင့်, အကယ်၍, မဟာနတ်ဆိုးအင်မော်တယ်ရှစ်ဦး စုစည်းလာခဲ့လျှင်ပင်, ထိုခွေးအိုကြီးသည် ကြောက်ရွံ့မှု၊ စိုးရိမ်မှု သို့မဟုတ် အခြားမည်သည့် အနုတ်လက္ခဏာပြသည့် စိတ်ခံစားမှုမျိုးကိုမျှ မခံစားရဘူးဟု ဟုန်ယွိ ခံစားမိသည်။

ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်သည် မည်သူမျှ၊ မည်သည့်အရာမျှ မလှုပ်ခါနိုင်သည့် အဆင့်အထိ လေ့ကျင့်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစည်းထားပြီး၊ အနည်းငယ်မျှပင် အားနည်းချက် မရှိပေ။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် မည်သည့် စိတ်ခံစားမှုမျှ မထိခိုက်နိုင်သည့် နတ်ဘုရားရုပ်ထုတစ်ခုနှယ် ဖြစ်နေသည်။

ဤခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းမှု အဆင့်သည် သဘာဝအတိုင်း သာမန်ထက် ထူးကဲပြီး၊ သူ့အတွက်မူ ကြီးမားသော ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာမူ ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သို့သော် သူ့ရန်သူများအတွက်မူ ကြီးမားသည့် ခြောက်လှန့်မူကြီး ဖြစ်နေပါသည်။

အကယ်၍, ဤတိုင်းသာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေပါက၊ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အားလုံးကို သုံးစွဲလျှင်ပင်၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို တစ်ဖက်လူ၏ လက်မှ လွတ်မြောက်စေနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ဟုန်ယွိ သိသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားက အဆုံးမရှိပေ။ မက်မွန် နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်ထံမှ သူ စုစည်းထားသော စွမ်းအားထက်ပင် ကြီးမားနေပါသည်။

မူလက၊ ဟုန်ယွိသည် မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို ထိန်းချုပ်ပြီး၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို ထိန်းချုပ်ထားချိန်မှာ, အကယ်၍, သခင်ဒွမ်သာ အားအပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ပါက၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

သို့သော်၊ သခင်ဒွမ်၏ ယုံကြည်မှုသည် ဝူအိမ်တော်ထိန်းနှင့် စကားပြောပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ သူသည် အားအင် အပြည့် ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ဆန္ဒမရှိတော့ပေ။ ထို့အပြင်၊ သခင်ဒွမ်သည် ဟုန်ယွိနှင့် ဝူအိမ်တော်ထိန်းကဲ့သို့ ပြိုင်ဘက်များအတွက် သူ့အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရန် မလိုအပ်ဟု ခံစားမိသည်။

ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ နည်းလမ်းများနှင့်အတူ ကိုယ်ခံပညာဖြင့်ဆိုပါက, တစ်ဖက်လူကို သတ်ဖြတ်ရန် လွယ်ကူမည်မဟုတ်ဘဲ ကြီးမားသည့် အကျိုးဆက်များကို ပေးဆပ်ရလိမ့်မည်။

မဟာဆရာသခင်ဒွမ်သည် အတွေ့အကြုံကြွယ်ဝသူ ဖြစ်ပြီး၊ ယနေ့ ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို ဤနေရာ၌ ထားနိုင်ခဲ့လျှင်ပင်၊ သူ၏အသက်လည်း ဆုံးရှုံးရဖွယ်ရှိကြောင်း ကောင်းစွာ သိသည်။ ထို့အပြင်၊ သူသည် ဧကရာဇ်တရားရုံး၏ အရေးပါသော အရာရှိတစ်ဦးဖြစ်သည့် မြို့စားဝူဝမ် ဟုန်ရွှန်ကျိကို ပြစ်မှားမိရာ ရောက်နိုင်ပါသည်။

ထို့အပြင်၊ ဟုန်ယွိသည် သူနှင့် မည်သည့်ဆက်နွယ်မှုမှ မရှိသဖြင့်၊ သူသည် အဘယ်ကြောင့် အသက်စွန့်ကာ အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရမည်နည်း။

ဟုန်ယွိသည် သခင်ဒွမ်၏ စိတ်ခံစားမှုကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်ပါသည်။ သူသည် ဤတိုက်ပွဲက ဆက်လက် ရပ်တန့်နေ၍ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိသည်။ အကယ်၍ ဆက်လက် ရပ်တန့်နေပါက၊ သခင်ဒွမ်၏ ယုံကြည်မှုသည် လုံးဝ ပြိုကျသွားမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်လာခဲ့လျှင်၊ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် တကယ်ပင် သဘောတူညီချက်တစ်ခုရယူပြီး သူ့ကို ရောင်းစားသွားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့်၊ ဟုန်ယွိသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏အပြင်းထန်ဆုံး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားထဲတွင်၊ သူသည် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို လေ့ကျင့်ပြီး၊ ယင်နတ်ဆိုးငါးမျိုးကို အားဖြည့်ပေးသည်။ ထို့နောက်၊ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ၊ ယင်နတ်ဆိုးငါးမျိုးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ချေမွပစ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံးအထိ တွန်းပို့လိုက်သည်။

မူလက၊ ဟုန်ယွိသည် နတ်ဆိုးဘုရင်ငါးဦးဖြစ်သည့် ယာကရှာနတ်ဆိုးဘုရင် ရှက်ချာဆာနတ်ဆိုးဘုရင် အသုရာနတ်ဆိုးဘုရင် ကင်းကောင် မင်စီလာ ဘုရင်တို့ကို စိတ်ကူးပုံဖော်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်နှင့်အတူ ချေမွပစ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သို့သော်၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားထဲမှာပင်၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစည်းထားသော သူသည်ပင် မင်စီလာဘုရင်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် နတ်ဆိုးဘုရင် ငါးဦးစလုံးကို စိတ်ကူးပုံဖော်ရန်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုမဟာနတ်ဆိုးဘုရင် ငါးဦးဖြင့်ဆိုပါက, ဟုန်ယွိသည် ဝူအိမ်တော်ထိန်း ခွေးအိုကြီးက သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန်ပင် မလိုအပ်ဘဲ၊ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် ပျက်ဆီးသွားမည်ဟု သံသယရှိသည်။

အကယ်၍ နတ်ဆိုးဘုရင်ငါးဦးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိပါက၊ ၎င်းတို့ကို ချေမှုန်းပစ်ရန်မှာ ပို၍ပင် ခက်ခဲပါသေးသည်။ ဟုန်ယွိသည် ၎င်းကို ရှင်းလင်းစွာ တွက်ဆခဲ့သည်။ ထိုလုပ်ဆောင်ချက် အောင်မြင်ရန်မှာ၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦး ဖြစ်လာလျှင်ပင် အောင်မြင်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ပေ။ လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ပြီး၊ သန့်စင်သော ယန်ချီကို ပိုင်ဆိုင်ထားမှသာလျှင် ၎င်းကို အောင်မြင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ နတ်ဆိုးဘုရင်ငါးဦးကို စိတ်ကူးပုံဖော်ပြီး ချေမွဖျက်ဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့လျှင်ပင်၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားထဲရှိ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်သည် ယခင်ထက် ဆယ်ဆမက အားကောင်းသည်။

ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်၏ အားသာချက်မှာ ယင်နတ်ဆိုးများကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးနိုင်ပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အဆုံးစွန်ထိ တွန်းပို့ကာ၊ တစ္ဆေသရဲများကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဝိညာဉ်များကို ဖမ်းဆီးနိုင်သည်။ ၎င်းသည် အခွံထဲမှ ထွက်ရန်ပင် မလိုအပ်ဘဲ၊ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ဤလှုပ်ရှားမှုဖြင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားသည် ကျောက်စိမ်းရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပလာသည်။ ၎င်းသည် တုန်ခါလာသည်နှင့်၊ လေစီးကြောင်းများကို ပေါက်ကွဲထွက်စေသည်။ ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏လက်သည်လည်း တုန်ခါလာပြီး၊ သူ့ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးသွားတော့မည့် လက္ခဏာများ ပြသလာသည်။

သူ့ကို ဗဟိုပြုပြီး၊ ကြီးမားသော ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ လူတိုင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူရန် ကြိုးပမ်းသည်။

ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသော်လည်း၊ သူသည် ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်၏ဗဟိုတွင် ရှိနေပြီး၊ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ဤလှုပ်ခတ်မှုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးစီးဆင်းမှုကို ချက်ချင်း ထိခိုက်စေပြီး၊ သူ၏စွမ်းအားသည် မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

“ဟင်။ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်လား…။ သခင်ဒွမ်ရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး လှုပ်ရှားမှု။ သခင်လေး ယွိ၊ သခင်လေးလည်း ဒီပညာရပ်ကို သင်ထားတာလား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သခင်ဒွမ်က သခင်လေးကို သင်ပေးခဲ့တာလား။ ဒါပေမယ့်, ဒီအစေခံအိုကြီးရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပြီ။ သခင်လေးက မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားရဲ့စွမ်းအားနဲ့ ပေါင်းစည်းပြီး၊ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်ရဲ့စွမ်းအားကို ဆယ်ဆမက အားကောင်းစေနိုင်ပေမယ့် ဒီအစေခံအိုကြီးရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို မတုန်လှုပ်စေနိုင်ဘူး….။”

ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ဟုန်ယွိ၏ ရုတ်တရက် စွမ်းအားများ ထုတ်ဖော်ပြသလာမှုကို ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ၊ အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား သည်။ ထို့နောက်၊ သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေပြားသည် တင်းမာလာပြီး၊ ရေဆေးထားသည့် ပိုးထည်နှယ် တောက်ပနေသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို၊ သူသည် အသက်နှစ်ဆယ် အသက်သုံးဆယ်အထိ ငယ်ရွယ်လာပုံရသည်။

ထို့နောက် သူ၏အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်နေသော စိတ်ဝိညာဉ်သည် ချက်ချင်း ဖိနှိပ်ခံရသည်။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် ကြည်လင်သော ကျောက်စိမ်းတုံး တစ်ခုနှယ်၊ စိန်တုံးတစ်ခုနှယ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ဖြစ်စေ၊ ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်စေ၊ အားနည်းချက် တစ်စုံတစ်ရာမှ မရှိတော့ပေ။

ဘန်း…..။

ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှ နက်ရှိုင်းပြီး နားလည်ရခက်သည့် အသံတစ်ချက်က မန္တန်တစ်ခုကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် တစ်ဖန်စွမ်းအား ပြည့်ဝလာပြီး၊ သူဝတ်ဆင်ထားသော ရွှေနက်ရောင်ကာဇယာသည်လည်း စွမ်းအားဖြင့် ပြည့်နှက်လာ သည်။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် မြင့်မားကြံ့ခိုင်သည့် လူသားတစ်ဦးသဖွယ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အသက်စွမ်းအင်သည် မူလအဖိုးအိုပုံစံမှ နွေရာသီတွင် အကိုင်းအခက်များဖြင့် စိမ်းလန်း စိုပြည်သော သစ်ပင်တစ်ပင်နှယ် ရှင်သန်ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အဆုံးမရှိသော စွမ်းအားသည် သူ့လက်မောင်းသို့ စီးဆင်းလာပြီး၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ဆောင်ထားကာ၊ ဓားကို သူ့လက်မှ ပျံထွက်မသွားစေရန် ထိန်းသိမ်းထားသည်။

အကယ်၍ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားသည် လွတ်မြောက်ပြီး၊ နောက်တစ်ကြိမ် လုပ်ကြံရန် ပျံသန်းသွား ပါက၊ သခင်ဒွမ်၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု, ကမ်းခြေပေါ်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများစွာ၏ ဝိုင်းရံမှုဖြင့်ဆိုပါက၊ သူ၏စွမ်းအား မည်မျှပင် အားကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဟုန်ယွိကို ရင်ဆိုင်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ကို ဝူအိမ်တော်ထိန်းအနေဖြင့် သိထားပါသည်။

“ဒီအစေခံအိုကြီးက သခင်လေးယွိရဲ့ စွမ်းရည်ကို တကယ်ကို သဘောကျမိပါတယ်။ သခင်လေးရှီ၊ သခင်လေးခမ်းနဲ့ အခြားသခင်လေးတွေတောင် သခင်လေးထက် အဆမတန် နိမ့်ကျနေပြီ။ ရက်ပိုင်းလေးအတွင်းမှာ, သခင်လေးက ဒီလိုထူးခြားတဲ့ ပညာရပ်ကို သင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်…။”

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပြင်းထန်သော ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက်၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏အသံသည်လည်း များစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏အသံ သည် ပိုမိုငယ်ရွယ်လာပြီး၊ ဘဝ၏အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသည့် လူငယ်တစ်ဦးသဖွယ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ အသက်ကြီးရင့်မှု၏ အရိပ်အယောင် အနည်းမျှ ပင် မရှိတော့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူသည် မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို ဖိနှိပ်ရန် သူ၏စွမ်းအားကို အသုံးပြုနေစဉ်၊ သူ၏မျက်လုံးများက ဖုံးကွယ်မထားသော သတ်ဖြတ်လို စိတ်ဖြင့် တောက်ပနေပြီး၊ ရှိနေသူအားလုံးဆီကို ရန်သူကြီးတစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်နေရသည့်သဖွယ် လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်ပါသည်။

သူ၏အကြည့်ဖြင့် လွှမ်းခြုံခံရသူတိုင်းသည် ဤကျွမ်းကျင်ပညာရှင်က အချိန်မရွေး သူတို့ဆီသို့ ခုန်ဝင်လာပြီး၊ သူတို့ကို ဆုတ်ဖြဲပစ်မည်ဟု ခံစားရ သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူတို့သည် မည်သူမျှ မလှုပ်ရှားရဲဘဲ၊ အပြည့်အဝ သတိထားနေကြသည်။

သခင်ဒွမ်သည် ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့်၊ ချက်ချင်း ရှောင်ဖယ်ပြီး၊ အားအပြည့်ဖြင့် ထိုအကြည့်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ သို့သော်၊ သူ၏မျက်လုံးများကမူ ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏လက်ထဲရှိ တုန်ခါပြီး မြည်ဟည်းသံများ ထွက်ပေါ်နေသော မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို ကြည့်နေသည်။

သူသည်လည်း စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓား ဖိနှိပ်မှုမှ လွတ်မြောက်လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ဓား ဖိနှိပ်မှုမှ မလွတ်မြောက်မီ၊ သူသည် မဆင်မခြင် မလှုပ်ရှားဝံ့ပေ။ ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင်၊ သူသည် အနည်းငယ် စိတ်မလုံမခြုံ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့်၊ ရှိနေသူ ကျွမ်းကျင်သူအားလုံးကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး၊ ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သူမျှ မလှုပ်ရှားရဲပေ။ ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ထိပ်သီးကျွမ်းကျင်သူ၏ စွမ်းအားနှင့် ထိန်းသိမ်းမှုကို ပြသခဲ့သည်။

“သခင်ဒွမ်၊ တကယ်လို့, ခင်ဗျားသာ, ဆုတ်ခွာပြီး သခင်လေးယွိကို ကျွန်ုပ်နဲ့အတူ ခေါ်ဆောင်ခွင့်ပြုခဲ့ရင်၊ ကျွန်ုပ် ဆန္ဒက…”

ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏အသံသည် နက်ရှိုင်းပြီး ဟိန်းဟောက်သံအဖြစ် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဒီလျှို့ဝှက်ယင်ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်းနှင့် ယင်ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်းနည်းလမ်းက တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ ပညာရပ်တစ်ခုပဲ။ ဒီပညာရပ်က ယင်နတ်ဆိုးတွေကို အားဖြည့်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖြိုခွဲပစ်ကာ၊ ဖြိုခွဲခံရတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ယင်စွမ်းအင်အားလုံး အိပ်မောကျသွား မယ်။ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်က ချက်ချင်း သန့်စင်တဲ့ ယန်စွမ်းအင်ကို ပိုင်ဆိုင်လာပြီး၊ အဲဒီယန်စွမ်းအင်ရဲ့ စွမ်းအားကလည်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ထားတဲ့ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ မခြားနားဘူး။ ဒါဆို အဲဒါက အဲဒီလိုပေါ့၊ အဲဒီလိုပေါ့။ ဒီပညာရပ်က ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်း တစ်ခုပဲ။ ဒါပေမယ့်၊ ဒီနည်းလမ်းက ယင်အကြွင်းအကျန်တွေကို လုံးဝ ဖယ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိတာ နှမြောစရာပဲ။ ဖြိုခွဲပြီးတဲ့နောက်၊ ယင်စွမ်းအင်က တဖန် ပြန်လည်ပြီး ထပ်ခါထပ်ခါ ဖြစ်ပေါ်လာမယ်။ ဒါက မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ယင်စွမ်းအင်အားလုံးကို သန့်စင်ပြီးဖြစ်တဲ့ စွမ်းအားနဲ့ မယှဉ်နိုင်ဘူး…..။”

မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားထဲတွင်, ဟုန်ယွိသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်ကို ပြသပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်း ရရှိလာသည်။

လျှို့ဝှက် ယင်ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်းနှင့် ယင်ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်းနည်းလမ်း၏ နက်နဲသော အရာအားလုံးကို ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။

နိယာမအားလုံးသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ပုံဖော်လာသည်။

ဤနည်းလမ်းသည် မူလက အနည်းငယ် အဟန့်အတားရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဤဉာဏ်အလင်းရရှိမှု၏ အခိုက်အတန့်တွင်၊ ၎င်းကို လုံးဝ ဖြတ်ကျော်သွား သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်, ဟုန်ယွိသည် ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်, လျှို့ဝှက်ယင်ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်းနှင့် ယင်ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်းနည်းလမ်းကို ဖန်တီးသူ၏ မူလရည်ရွယ်ချက်များကို နားလည်လိုက်သည်။

ဤနည်းစနစ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန်အတွက် မဟုတ်ဘဲ၊ ယင်အကြွင်းအကျန်အားလုံးကို သန့်စင်ပြီး၊ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်သော ယန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရန် ဖြစ်သည်။ ယင်နတ်ဆိုးများကို စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း၊ အားဖြည့်သွင်းကာ၊ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ၎င်းတို့ကို ချေမှုန်း ဖျက်ဆီးခြင်းသည် ယင်အကြွင်းအကျန်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီး သန့်စင်သော ယန်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိရန် ကြိုးပမ်းခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ ဖန်တီးသူသည် လူတစ်ယောက်၏ စိတ်နှလုံးထဲရှိ ယင်နတ်ဆိုးများကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း မရှိဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ထိုယင်နတ်ဆိုးများကို ချေမှုန်းဖျက်းဆီးလိုက်လျှင်ပင်, ၎င်းတို့သည် တစ်ခဏမျှသာ ဖိနှိပ်ခံရပြီး၊ ထို့နောက် တဖန်ပြန်လည် ထပ်ခါထပ်ခါ ဖြစ်ပေါ်လာကာ၊ စိတ်နှလုံးထဲတွင် တည်ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

ဤကမ္ဘာပေါ်တွင်၊ ယင်အကြွင်းအကျန်အားလုံးကို အမှန်တကယ် သန့်စင်နိုင်သည့် နည်းစနစ်တစ်ခုတည်းသာရှိပြီး၊ ၎င်းသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးမှ ရှင်ခြင်းနှင့်သေခြင်း၏ စွမ်းအားကို ငှားရမ်းယူရန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှလွဲ၍ အခြားနည်းလမ်း မရှိပေ။

သို့သော်၊ ဤနည်းစနစ်သည် နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို အမှန်တကယ် သန့်စင်သော ယန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း မရှိလျှင်ပင်၊ ယင်နတ်ဆိုးများ ကို ချေမှုန်းလိုက်သည့်အချိန်တွင်၊ ၎င်းသည် ယင်အကြွင်းအကျန်အားလုံးကို အိပ်မောကျစေပြီး၊ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် ချက်ချင်း အညစ်အကြေးများမှ ကင်းစင်လာကာ၊ ၎င်း၏အကြီးမားဆုံး စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပါသည်။

၎င်းသည် တစ်ခဏမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအားက မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်။

မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားထဲတွင်၊ ဟုန်ယွိသည် မက်မွန်နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားကို ငှားရမ်းပြီး၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထား သည်။ သူသည် ဤနိယာမကို ရုတ်တရက် နားလည်လိုက်ပြီး၊ သူ၏အတွေးအားလုံးသည် အဟန့်အတား မရှိတော့ဘဲ၊ သံသယများ အားလုံးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ဤပညာရပ်အပေါ် နားလည်မှုသည် မူလဖန်တီးသူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် လုံးဝ ကိုက်ညီသွားပြီး၊ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်၏ စွမ်းအားသည် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တိုးမြင့်သွားခဲ့ပြီ။ သူသည် လျှို့ဝှက်ယင်တာအိုဂိုဏ်း၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ပညာရပ်ကို အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ၏နားလည်မှုသည် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့လာခဲ့သော သခင်ဒွမ်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားသည်။

အောင်း….။ ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားသည် မြွေတစ်ကောင်မှ နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုက ဓားသွားပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဓားသည် အမှန်တကယ် ရိုင်းစိုင်းသော နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား သည်။

ရိုင်းစိုင်းသော နဂါးတစ်ကောင်သည် အခြားသူများက သူ့ကို ဖမ်းဆီးပြီး ဖိနှိပ်မည်ကို မည်သို့ ဆန္ဒရှိမည်နည်း။

ဘန်း…၊ ဘန်း…။ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓား၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားက ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ မျက်နှာအမူအရာကို ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

သူ့ရှေ့တွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဖြစ်စေ, မတုန်မလှုပ်ရှိနေခဲ့သည့် ဤအထွက်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူသည်၊ ဓား၏ တုန်ခါမှု စွမ်းအားကြောင့် လှုပ်ခတ်သွားပါသည်။

“ဒါ…၊ ဒီလိုစွမ်းအားမျိုးက ပထမမိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးမှပဲ ရရှိနိုင်မယ်။ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကိုကို မဖြတ်ကျော်ဘဲ၊ ဓားရဲ့စွမ်းအားက ဒီလောက် အားကောင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး….။”

ဝူအိမ်တော်ထိန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပါသည်။

သို့သော်၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည့် ကျောက်စိမ်းနဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ၏လက်မှ ဖြတ်သန်းထွက်ခွာသည်။

ထို့နောက်၊ ဓားသည် ဓားအရိပ်သန်းပေါင်းများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အောက်သို့ ထိုးဖောက်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သခင်ဒွမ်၏မျက်လုံးများက တောက်ပလာသည်။ သူသည် သူ့စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းပြီး၊ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ “ချီဝိညာဉ်စက်လုံး…..”

ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ နောက်ကျောတွင် ကြီးမားသော လေစီးကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ချီဇီယန်၏ ကောင်းကင်မြွေမြှားကိုးစင်းသည် လေထဲသို့ ထိုးဖောက်လာသည်

မြင်ကွင်းအတွင်းရှိ ကျန်လူများသည်လည်း သူတို့၏စွမ်းအင်အားလုံးကို စုစည်းလိုက်သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏စွမ်းအား အားလုံးကို အသုံးပြု၍ ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ရွှေပင့်ကူတောင် ပိုးချည်တစ်ထွေးကို ထွေးထုတ်လိုက်ပါသေးသည်။

မက်မွန်နတ်ဘုရားဓား၊ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်၊ ကောင်းကင်မြွေမြှားကိုးစင်း၊ ပင့်ကူအိမ်ချည်မျှင်၊ ကျန်ရှိနေသည့် ဝေလငါးသတ် အသေခံတပ်သား လေးဦး၊ လီလဲ့၊ ဝမ်ဖေးရန်၊ အကြီးအကဲရှန်၊ မုကလေး၊ ရှန်ထိုက်ဇူနှင့် အခြားရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများစွာတို့သည် ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်ကြပါသည်။

အခန်း (၁၆၂)။

“ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး လှည့်ပတ်ခြင်း။ သေခြင်းရှင်ခြင်းဘီး လှည့်ပတ်ခြင်း….” အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု သူ့ဆီသို့ ကျရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် မျက်တောင်တစ်ခတ် အချိန်အတွင်းမှာပင် ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ မျက်လုံးများက အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်ဆံများသည် နက်ရှိုင်းသော ရေဝဲများနှင့်တူပြီး၊ ပြင်းထန်စွာ လှည့်ပတ်နေကာ မြင်ကွင်းပြောင်းလဲမှုများ၊ လှုပ်ရှားမှုများ၊ အသံများ၊ အလင်းရောင် နှင့် လေစီးကြောင်းများ အားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ဘန်း…! သူ၏ ရွှေနက်ရောင်ဝတ်ရုံ လက်မောင်းအိုးထဲမှ သံမဏိပေတံနှစ်ချောင်းသည် နဂါးနက်များသဖွယ် ပျံထွက်လာသည်။ သံမဏိပေတံ တစ်ချောင်းစီသည် အရှည် တစ်ပေသုံးလက်မသာ ရှိသော်လည်း၊ ၎င်းတို့ကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးသည် မှောင်မိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းကာ၊ ၎င်းကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အစက်များသည် ညအမှောင်ထဲရှိ ကြယ်များကဲ့သို့ တဖျပ်ဖျပ် ခတ်နေပါသည်။

သံမဏိပေတံနှစ်ချောင်း ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ၎င်းတို့သည် အပေါ်သို့ တွန်းတက်သွားကာ လျှပ်စီးမြန်နှုန်းဖြင့် မက်မွန် နတ်ဘုရားဓား၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ပါပြီး၊ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ပါသည်။

ဘုန်း….။

သံမဏိချင်းချင်း ထိတွေ့ပေါက်ကွဲအသံက အဝေးက ပင်လယ်ပြင်ပေါ်အထိပင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ သည်။ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားနှင့် သံမဏိပေတံတို့ ထိတွေ့မူကက လူတိုင်း၏ သွားများကို ထုံကျဉ်စေသည်အထိ ကျယ်လောင်ခဲ့သည်။

ဓားနှင့်သံမဏိပေတံတို့ ထိတွေ့မှုအပြီးတွင် ဝူအိမ်တော်ထိန်းက ဟစ်အော်လိုက်သည်၊ “ကောင်းပြီဲ…” သူ၏ ခြေထောက်များသည် စက်ဝိုင်းပုံစံ ဆွဲလှည့်သွားပြီး၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အလင်းရောင်နှင့် အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး၊ ချက်ချင်းဆိုသလို သူသည် ခြေလှမ်း ၅၀ ကျော်ကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် လူတိုင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့ပြီး၊ ရွှေပင့်ကူ ကျင်းရွှမ်အာ ထုတ်လွှတ်ထားသော ပင့်ကူပိုးမျှင်ကွန်ယက် ကိုပင် လွဲချော်သွားစေခဲ့သည်။

“အထွက်အထိပ် လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်၊ လျှပ်တပြက်အလင်းရိပ်ဖြတ်သန်းခြင်း!” ဖြိုခွဲခြင်းဆေဘာဖြင့် တိုက်ပွဲထဲ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော လီလဲ့၊ ဝမ်ဖေးရန်နှင့် အကြီးအကဲရှန်တို့သည် ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ တစ်ချက်တည်း ခုန်ကျော်မှုဖြင့် ခြေလှမ်း ၅၀ ကျော် လှမ်းနိုင်သော ထိုထူးခြားလှသည့် လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်ကြောင့် အထိတ်တလန့် ဖြစ်ကာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ဤလှုပ်ရှားမှု ပညာရပ်သည် တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း၏ အကောင်းဆုံး ပညာရပ်များထဲမှ ထိပ်တန်းပညာရပ် တစ်ခုဖြစ်သည်။ တစ်ခါလှုပ်ရှားလိုက်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် အလင်းရောင် သို့မဟုတ် အရိပ်တစ်ခုနှင့် တူသည်။ မယုံနိုင်စရာကောင်းသောကြောင့် ၎င်းကို ‘လျှပ်တပြက်အလင်းရိပ် ဖြတ်သန်း ခြင်း’ ဟု ခေါ်သည်။

ကမ္ဘာလောကတွင်ရှိသော လှုပ်ရှားမှုပညာရပ် အားလုံးထဲမှာ ဤ‘လျှပ်တပြက်အလင်းရိပ်ဖြတ်သန်းခြင်း’ သည် ဘုရင်ဖြစ်သည်။

‘လျှပ်တပြက်အလင်းရိပ်ဖြတ်သန်းခြင်း’ ကို အသုံးပြုပြီးနောက်၊ သံမဏိပေတံနှစ်ချောင်းသည် လေရဟတ်များသဖွယ် အပေါ်အောက် လှုပ်ရှား ကခုန်နေသည်။ ၎င်းတို့၏ကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးသည် ထူထဲသော အနက်ရောင်အလင်းဘောလုံးတစ်ခုအတွင်း ထုပ်ပိုးထားသည့်သဖွယ် ဖြစ်သွားပြီး၊ မြေပေါ်ရှိ သဲများသည် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ကွဲအက်သွားသည်။

သံမဏိပေတံ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သော လေဝဲဂယက်သည် ကမ်းခြေအောက်ရှိ ပင်လယ်ရေကို လှိုက်တက်စေသည်။ ပင်လယ်ရေသည် ဒီရေတက်လာသလို၊ သို့မဟုတ် သင်္ဘောကြီးတစ်စင်းဖြင့် ရိုက်ခတ်ခံရသလိုဖြစ်ပြီး၊ ဘေးနှစ်ဖက်လုံးရှိ လှိုင်းများသည် လှိမ့်တက်လာကာ ပြန့်ကျဲသွားကြပါသည်။

ထိုလျှပ်တပြက် အကာကွယ်စွမ်းအားသည် လီလဲ့၏ ထိုးဖောက်မရသော ဆေဘာပညာရပ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။

ချီဇီယန်သည် သံမဏိပေတံကို ကာကွယ်ရန် မြှားများကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ကိုးကောင်းကင်မြွေမြှားကိုးစင်းကို သံမဏိပေတံမှ ဖြစ်ပေါ်သော အနက်ရောင်အလင်းတန်းက ဦးစွာ ထိမှန်သည်။ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ, ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းမြင့်မားသော လင်းယုန်ငှက်မွေးမြှားသည်ပင် ပုလဲများကဲ့သို့ အမှုန့်ဖြစ်သည်အထိ ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။

ချွင်….၊ ချွင်….၊ ချွင်….၊ ချွင်….၊ ချွင်….၊ ချွင်….၊ ချွင်….၊ ချွင်….၊ ချွင်….၊ အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်း၊ ဓားနှင့်သံမဏိပေတံတို့သည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ထိပ်တိုက် ဆုံတွေ့ခဲ့ကြသည်။

ဟုန်ယွိ၏ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားသည် အလွန်ပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဓားသည် အပေါ်မှ ဖြတ်ပိုင်းပြီး၊ ဘယ်ညာဝှေ့ယမ်းကာ၊ ဘယ်ညာ ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့သည်။ ဓားက လရောင်ဝံပုလွေဓားသိုင်းကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နေသည်။

အစိမ်းပုပ်ရောင် မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားသည် ကခုန်နေရင်း၊ ဓားအလင်းတန်းက မျက်လှည့်ဆန်ဆန် ပုံရိပ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဝိုးတဝါးပုံရိပ်အနေဖြင့်၊ ဓားအရိပ်သည် လမင်းကို ဟိန်းဟောက်နေသော ဧရာမဝံပုလွေတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်နှင့်တူနေသည်။ ဓားဟစ်ကြွေးသံကို ကြားလိုက်ရသူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားစေနိုင်ပါသည်။

ပို၍လျင်မြန်ပြီး ပို၍ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ, အစိမ်းပုပ်ရောင် ဓားပုံရိပ်များသည် ကျောက်စိမ်းလမင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် လှည့်ပတ်ကာ အိမ်တော်ထိန်းဝူဆီသို့ တဟုန်ထိုး တိုက်ခိုက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ရပ်တန့်မသွားဘဲ၊ တစ်ဖက်လူကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်ပြီးမှသာ ရပ်တန့်သွားမည့်ပုံ ပေါ်သည်။

“ချီဝိညာဉ် အစစ်မှန်အလင်းလုံး…..! ပေါက်ကွဲစမ်း…..” ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သခင်ဒွမ်၏ ချီဝိညာဉ် တာအိုပညာသည် ပြီးစီးသွားသည်။ ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် တိတ်တဆိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဧရာမလေဘောလုံးကြီးသည် ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားသည်။ ၎င်းသည် အိမ်တော်ထိန်းဝူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နောက်ကွယ်မှ တင်းကြပ်စွာ လိုက်လံ လှုပ်ရှားနေသည်။

ဤတာအိုပညာရပ်သည် အတွေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ လူတစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်ကို ပစ်မှတ်ထား ခြေရာခံနိုင်သည်။ ထိုပညာရပ်သည် ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ‘လျှပ်တပြက်အလင်းရိပ်ဖြတ်သန်းခြင်း’ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ရပ်တန့်မသွားပေ။ ဤလေဘောလုံးသည် ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် နောက်ကွယ်မှ တင်းကြပ်စွာ လိုက်လံလှုပ်ရှားနေပြီး၊ ရုတ်တရက် လက်သီးအရွယ်အစားအထိ ကျုံ့သွားကာ၊ ပေါက်ကွဲတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ အလွန်မင်း မြန်ဆန်သော ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိက မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို လွတ်မြောက်စေပြီး ဓားဖြင့် တိုက်ခိုက်သည်။ အခြားသူများလည်း အသက်ရှူချိန် တစ်ချက်နှစ်ချက်အတွင်း တိုက်ခိုက်လာသည်။

သခင်ဒွမ်၏ ချီဝိညာဉ် တာအိုပညာရပ်သည်လည်း အသက်ရှူချိန် တစ်ရှိုက်နှစ်ရှိုက်အတွင်း ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။ ဤချီဝိညာဉ် အစစ်မှန်ဘောလုံးသည် သူ့ချီဝိညာဏ်ဂိုဏ်း၏ အင်အားအကြီးဆုံးနှင့် အပြင်းထန်ဆုံး တာအိုပညာရပ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လေထုကို လေဘောလုံးအဖြစ် စုစည်းပြီး အတွေး တစ်ချက်ဖြင့် ပေါက်ကွဲစေနိုင်သည်။ ခြေလှမ်း ၄-၅ လှမ်းအတွင်း၊ ကျောက်တုံးများပင်လျှင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားနိုင်သည်၊ လူများဆိုလျှင် ပြောစရာပင်မလိုတော့ချေ။

တခါတုန်းက၊ သခင်ဒွမ်သည် ယန်ကျန်းနှင့်အတူ ပင်လယ်ဓားပြများကို သုတ်သင်ရန် လိုက်ပါခဲ့ဖူးသည်။ လွတ်လပ်သော လမင်းကျွန်း၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိသောအခါ၊ သူသည် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုပြီး မြို့တံခါးများကို ဖောက်ခွဲခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ဤနည်းလမ်းသည် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို များစွာ သုံးစွဲရပြီး၊ မကြာခဏ အသုံးပြုနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ထို့ပြင် ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် ကြီးမားပြီး၊ အတွေးများကို စုစည်းရန် အချိန်အနည်းငယ် ကြာသည်။

အသက်ရှူချိန် နှစ်ရှိုက်အတွင်း၊ သူသည် ချီဝိညာဉ် အစစ်မှန်ဘောလုံးတစ်ခုကို စုစည်းပြီး ပေါက်ကွဲရန် ပြင်ဆင်နိုင်ခဲ့သည်။ သခင်ဒွမ်သည် ဟုန်ယွိက ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို ထိန်းထားနိုင်သဖြင့်၊ သူ့ဖောက်ကွဲမှုသည် ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ချီဝိညာဉ် အစစ်မှန်ဘောလုံးသည် ပေါက်ကွဲမည့်အခိုက်, မျက်တောင်တခတ်မျှ အချိန်ထက်ပင် တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်းမှာ၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ဟုန်ယွိ၏ ပျံသန်းလာသော ဓားကို သံမဏိပေတံဖြင့် ကြားဖြတ်ဟန့်တားထားပြီး၊ အခြားသံမဏိပေတံ တစ်ချောင်းဖြင့် ချီဝိညာဉ် အစစ်မှန်ဘောလုံး၏ အလယ်ဗဟိုကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

ချီး…..။ ချီဝိညာဉ် အစစ်မှန်ဘောလုံးသည် လေလျော့သွားသော ဘောလုံးတစ်လုံးအလားပင်။ ချီဝိညာဉ် အစစ်မှန်ဘောလုံးသည် ပွက်ပွက်ဆူနေသော ရေနွေးအိုး၏ လေထုတ်သံကဲ့သို့ နားထဲ စူးစူးရှရှ ဝင်ရောက်လာသည့် အသံကို ထုတ်လွှတ်သည်။ ၎င်းသည် အသက်ရှူချိန် သုံးချက်ကြာအတွင်း ဟစ်အော်ပြီးမှ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ မည်သည့် ထိခိုက်မှုမှ မရှိခဲ့ပေ။

“ကောင်းကင်တိုင်းထွာပေတံ…..”

သခင်ဒွမ်သည် ခြေလှမ်းသုံးလှမ်း နောက်ဆုတ်ခွာသွားပြီး၊ မျက်နှာဖြူဖျော့ကာ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ကြယ်များပင် မြင်နေရသည်။ သူသည် ကြီးမားသော အတွေးများဖြင့် ချီဝိညာဉ် အစစ်မှန်ဘောလုံးတစ်ခုကို စုစည်းခဲ့သော်လည်း၊ အောင်မြင်တော့မည့်အချိန်တွင် ၎င်းသည် ပေတံတစ်ချောင်းကြောင့် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ပေတံသည် အလွန်ပြင်းထန်သော ယန်စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရသည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးများသည် ဤ ယန်စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့်၊ ပိုးဖလံများ မီးအိမ်ထဲ ပျံဝင်သွားသကဲ့သို့ ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ချီဝိညာဉ် အစစ်မှန်ဘောလုံးသည် မအောင်မမြင် ဖြစ်ခဲ့ရုံသာမက၊ သံမဏိပေတံသည် သူ၏ အတွေးများကိုပင် ဖြိုခွဲလိုက်ပြီး၊ သခင်ဒွမ်၏ ယင်စိတ်ဝိညာဉ်သည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိသွားသည်။

“မှန်တယ်၊ ဒါက ကောင်းကင်တိုင်းထွာပေတံပဲ။ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ကောင်းကင်ဘုရင်လေးပါးထဲမှ ထောင်ကျန်းဘုရင် အသုံးပြုခဲ့တဲ့ လက်နက်ပဲ။ ဒါက ဝိညာဉ်အစီအရင်တွေကို ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်။ ထောင်ကျန်းဘုရင်က သိုင်းသူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး၊ ကောင်းကင်တိုင်းထွာပေတံ နှစ်ချောင်းက သူ့ယန်စိတ်ဆန္ဒနဲ့ ဖြည့်သွင်းထားတယ်။ ဒီရိုးရှင်းတဲ့ ချီဝိညာဉ်တာအိုပညာတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးဖို့က လက်ဖဝါးကို ပြောင်းပြန် လှန်သလို လွယ်ကူတယ်။ တကယ်တော့ ငါ့ရဲ့သွေးစွမ်းအင်နဲ့လည်း မင်းရဲ့ အတွေးတွေကို ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်… ဒါပေမယ့်…!”

ဝူအိမ်တော်ထိန်းက လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း၊ သူ့လက်များက ရပ်တန့်မသွားပေ။ ကောင်းကင်တိုင်းထွာ သံမဏိပေတံ နှစ်ချောင်းသည် တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် ကခုန်လှည့်ပတ်ကာ ဟုန်ယွိ၏ လုပ်ကြံတိုက်ခိုက်မူကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဟန့်တားတိုက်ခိုက်သည်။

ထိုကောင်းကင်တိုင်းထွာ သံမဏိပေတံ နှစ်ချောင်းသည် ဒိုင်ဇန်ဘုန်းကြီးကျောင်း၏ ကောင်းကင်ဘုရင်လေးပါးထဲမှ ထောင်ကျန်းဘုရင် ချန်ထားခဲ့သော လက်နက်များ ဖြစ်သည်။ ဖြိုခွဲခြင်းဆေဘာကဲ့သို့ပင်၊ ၎င်းတို့သည် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ပါး ဘဝတစ်သက်တာလုံး အသုံးပြုခဲ့သော လက်နက်များ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့တွင် သိုင်းသူတော်စင်၏ စိတ်ဆန္ဒ၊ ယန်ဓာတ် သွေးစွမ်းအင်(သွေးချီ)၊ အတွေးများ ဖုံးလွမ်းနေပြီး၊ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်များကို ဖျက်ဆီးပြီး၊ တာအိုပညာရပ်များကို ဖြိုခွဲနိုင်စွမ်းရှိသည်။

“သခင်လေး ယွိ, သခင်လေးက မက်မွန်နတ်ဘုရားရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါးရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ သခင်လေးရဲ့ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်က ယင်နတ်ဆိုးတွေကို ကြိတ်ချေပြီး၊ သခင်လေးရဲ့ တစ္ဆေအင်မော်တယ် စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံး မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ထားတဲ့အဆင့်ထိ တွန်းပို့ပေးနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒါက သခင်လေးရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအား မဟုတ်ဘူး။ သခင်လေးရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ပြိုကွဲ လွင့်ပျယ်သွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား။ သခင်လေးအနေနဲ့ ဒီစွမ်းအားကို ကြာရှည်ထိန်းထားလို့ မရဘူး။ သခင်လေးရဲ့ စွမ်းအားက တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာနေတယ်။ ချက်ချင်း လက်လျှော့ဖို့ အကြံပေးချင်တယ်။ သခင်လေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန်ဝင်သွားရင် ကယ်တင်နိုင်ဖို့ အခွင့်အလမ်း ရှိသေးတယ်”

ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ကောင်းကင်တွင် ပိုမိုပြင်းထန်လာသော ဓားစွမ်းအားကို ကြည့်ရင်း၊ သူ၏ လက်ထဲရှိ ကောင်းကင်တိုင်းထွာပေတံသည်လည်း ပို၍ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလာသည်။ အသက် ၁၀ ရှိုက်ကျော်အကြာတွင်၊ ပေတံနှစ်ချောင်းသည် လေထဲတွင် ဟစ်အော်သံ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ ကမ်းခြေတစ်ခုလုံးသည် တစ္ဆေသရဲများ၏ အော်ဟစ်သံများ, ဝံပုလွေများ၏ အူသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် တစ္ဆေနယ်မြေသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူသည် ဤလျှို့ဝှက်ယင်တာအိုဂိုဏ်း၏ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်အကြောင်းကို သိထားသည်။ ဤဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပြီးနောက် ရပ်တန့်သွားတတ်သည်။ သို့သော် ဟုန်ယွိ၏ စွမ်းအားသည် ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး၊ အားနည်းမသွားဘဲ၊ ပို၍ပင် အားကောင်းလာပုံရသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ။

ဤသို့ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေပါက၊ သူသည် ယနေ့ ဤနေရာတွင် သေဆုံးနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

သူသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သော တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ ဓားဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ဆယ်ကြိမ်ကျော်သာ ခုခံနိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ဓားကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် အားနည်းချက် မရှိသော်လည်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ကိုယ်တိုင်က အားနည်းချက် ဖြစ်နေသည်။ ထို့အပြင်၊ မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ထားသော တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦးသည် ဓားနှစ်ချောင်း၊ သုံးချောင်း သို့မဟုတ် ဆယ်ချောင်းကျော်ကို ပင် တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။

လက်ရှိတွင် ဟုန်ယွိသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ထားသူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်သာ ရှိပြီး၊ အခြားသော ပညာရပ်များနှင့် အသွင်ပြောင်းလဲမှုများ တစ်ခုမှ မရှိပေ။ သို့သော် ထိုသို့ပင်ဖြစ်သော်လည်း ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ၎င်းကို ရင်ဆိုင်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည်လည်း အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်နေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ။ သူသည် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားထဲသို့ အတင်းကြပ် သွင်းလိုက်ပြီး၊ ယင်နတ်ဆိုးများကို စိတ်ကူးပုံဖော်ပြီးနောက်၊ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်ကို အသုံးပြု၍ ၎င်းကို ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ အကြီးမားဆုံး စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီးနောက်၊ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီး၊ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်ကို အသုံးပြုကာ၊ ပြန်လည် ထူထောင်သည်။

ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာပြီးနောက်၊ ယင်နတ်ဆိုးများကို ထပ်မံအသုံးပြုပြီး ပေါက်ကွဲစေသည်။ သူသည် ပြန်လည်ပြုပြင်လိုက် ဖောက်ကွဲလိုက်ဖြင့် အထပ်ထပ် ခါခါ တိုက်ခိုက်နေသည်။

အသက် ၁၀ ရှိုက်ကျော်အတွင်း၊ သူသည် ဝိညာဉ်ယင်နတ်ဆိုးများကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပေါက်ကွဲစေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူ၏ မူလစိတ်ဆန္ဒနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးသည် ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်နှင့်အတူ ပြိုကွဲသွားတော့မည့်ပုံ ပေါ်သည်။ မက်မွန် နတ်ဘုရား ဓားထဲရှိ မက်မွန်နတ်ဘုရား၏ သန့်စင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားပင်လျှင် တုန်ခါသွားပုံရသည်။

ဤသည်မှာ လုံးဝ အင်အားသုံး ဖြိုခွဲခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ် ပျံ့လွင့်ပြီး ပြိုကွဲသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ဖြင့် စွန့်စားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍, သခင်ဒွမ်သာ ဤအကြောင်းကို သိခဲ့ပါလျှင်၊ သူ၏မေးရိုးပင် မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလောက်အောင် ထိတ်လန့်သွားမည် ဖြစ်သည်။ သခင်ဒွမ် သာမက၊ တာအိုပညာရပ်များကို ကျင့်ကြံပြီး စိတ်ဝိညာဉ်၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများကို နားလည်ထားသူ မည်သူမဆို၊ ဟုန်ယွိ၏ အင်အားသုံး ဖျက်ဆီးနေသည်ကို သိရှိလျှင် သူသည် အမှန်တကယ် ရူးသွပ်သူတစ်ယောက်ဟု ထင်မှတ်သွားကြလိမ့်မည်။

စိတ်ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထက် ပိုမိုအရေးကြီးသည်။ ခန္ဓာကိုယ် ထိခိုက်ပါက ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ထိခိုက်ပါက ပြုစုပျိုးထောင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဟုန်ယွိ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်ကို အားကိုးပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ကုစားနေသောကြောင့် အင်အားသုံး ဖျက်ဆီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆယ်ကြိမ်ကျော် ဖျက်ဆီးပြီးနောက်၊ သူသည် သူ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် အတိတ်ဗုဒ္ဓကို စွဲစွဲမြဲမြဲ နှလုံးသွင်းထားပြီး၊ ထာဝရ မပြောင်းလဲခြင်း သဘာဝ အနှစ်သာရကို နားလည်ထားသော်လည်း၊ ဟုန်ယွိသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ပြန်လည်ကုစားမှုက ပိုမိုခက်ခဲလာသည်ကို ခံစားရသည်။

တကယ်ဆို၊ နွေဦးမိုးကြိုးဖြင့် ဖျက်ဆီးခံရသည့်နေ့ထက်ပင် ပြန်လည်ကုစားရန် ပိုမိုခက်ခဲသည်။

အကယ်၍, ဟုန်ယွိသည် ဤသို့ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေပါက၊ နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် ဖျက်ဆီးပြီးနောက်၊ သူသည် လုံးဝ ပြန်လည် ကုစား နိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်းပင် သံသယရှိသည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် လုံးဝ ပျက်စီးသွားတော့မည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူသည် ရပ်တန့်၍ မရနိုင်သေးပေ။ မဟုတ်ပါက၊ ဤနေရာတွင်ရှိသည့် လူများထဲတွင် မည်သူမျှ ခွေးအိုကြီး ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤခွေးအိုကြီး၏ စွမ်းအားသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး၊ အထူးသဖြင့် သူသည် အပြည့်အဝ လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားချိန်တွင် ဖြစ်သည်။ ရွှေနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ကောင်းကင်တိုင်းထွာပေတံကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူနေပါသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ရုတ်တရက်၊ စစ်ဦးချိုမှုတ်သံ ခပ်တိုးတိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အသံများထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အဝေးရှိ တပ်စခန်းထဲမှ မြင်းစီးစစ်သည်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ခြေလျင်တပ်သားများက နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် ဟုန်ယွိ၏ စစ်တပ်ဖြစ်သည်။ ချီဇီယန်နှင့် အခြားသူများ ထွက်လာပြီးနောက်၊ သူတို့သည် တပ်များကို စုစည်းပေးခဲ့ပြီး၊ ဦးစွာ ရောက်ရှိလာ ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု သူ့စစ်တပ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။

“သခင်လေး ယွိ၊ သခင်လေးအနေနဲ့ ဒီအဆင့်ထိ ကြီးထွားလာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒီသာမန်စစ်သည်တွေကို သတ်ဖြတ်ချင်စိတ် မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် သခင်လေးယွိကို ဒီနေ့ အနားယူခွင့် ပေးလိုက်မယ်!” ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် စစ်ဦးချိုမှုတ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့်၊ မြေကြီး တုန်ခါစေသည့် ရယ်မောသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထပ်မံ အလျားလိုက် လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းငါးဆယ်ကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သည်။

ဤအကြိမ်အနည်းငယ် ခုန်ပျံကျော်လွှား ပြေးသွားပြီးနောက်၊ သူသည် ရပ်တန့်မသွားပေ။ သူသည် ကမ်းခြေဘေးရှိ ထူထပ်သော သစ်တောထဲသို့ လျှပ်တပြက် ဝင်ရောက်သွားသည်။

သစ်တောထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်၊ အသံတစ်ချက်မျှ ထွက်ပေါ်မလာတော့။ ၎င်းသည် ကျောက်တုံးတစ်တုံး ပင်လယ်ထဲသို့ နစ်မြှုပ်သွားသည့် အလား ပထမဆုံး အသံထွက်ပြီးနောက် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဟုန်ယွိသည် မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို အသုံးပြု၍၊ သူ့ပစ်မှတ်ကို ခြေရာခံကာ၊ သစ်တောထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သစ်ကိုင်းများအားလုံး ဖျက်ဆီးခံရသည်။ သို့သော် ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ပျံသန်းရင်း၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို အကြိမ်တိုင်း ရိုက်ချသည်။ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားသည် ဟူးဟူးဟစ်အော်သံများပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤလိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းနှင့် ထွက်ပြေးခြင်းသည်၊ နံသာတိုင် မီးထွန်းညှိချိန် အချိန်တစ်ဝက်အတွင်း၊ ၎င်းတို့သည် မိုင် ၁၀ ကျော် ဝေးကွာသွားခဲ့သည်။

“ဖုန်း!” ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မန္တန်ရွတ်ဖတ်အသံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားဆီသို့ သူ့လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ဓားသည် ပေ ၁၀၀ ကျော် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ထပ်မံ အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး၊ လျှပ်စီးဖမ်းမြင်းထက် နှစ်ဆ မြန်ဆန်သွားသည်။

ဟုန်ယွိက ဓားရှည်ကို တည်ငြိမ်အောင် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နေချိန်တွင်၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ အငွေ့အသက်သည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူသည် ကြိုးအစွန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိသွားသည်ကို ဟုန်ယွိ သိလိုက် သည်။ သူသည် ချက်ချင်း ပြန်လည်ပျံသန်းလာပြီး၊ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားကာ၊ သူ၏ မျက်လုံးများကို အတင်းဖွင့် လိုက်သည်။

“ဘာလို့ ကြယ်တွေ ဒီလောက် များနေရတာလဲ…..” ဟုန်ယွိက မျက်လုံးများကို အတင်းဖွင့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ရှေ့တွင် ရွှေရောင်ကြယ်များစွာ တဖိတ်ဖိတ် တောက်ပနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် မည်မျှပင် ကြိုးစားပါစေ၊ ၎င်းတို့ကို ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူ့အမြင်အာရုံက ဝေဝါးနေပြီး၊ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်တော့ပေ။ သူ၏ အသိစိတ်ပင်လျှင် ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေသည်။

မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားထဲတွင်၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ စွမ်းအား ထောက်ပံ့ပေးထားသဖြင့်၊ ဟုန်ယွိသည် သူ့ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်မှုကို ခံစားမရခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခု သူသည် မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားထဲမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်၊ သူ့ဒဏ်ရာများ၏ ပြင်းထန်မှုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏စိတ်ဝိညာဉ် ထိခိုက်မှုသည် သာမန်ပြင်းထန်မှု မဟုတ်ပေ။ ရွှေရောင်ပန်းများ သူရှေ့တွင် တဖြတ်ဖြတ် တောက်ပနေသည့်အပြင်၊ ထိုရွှေရောင်ပန်းများမှ ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်များသည် မဆုံးမပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟုန်ယွိသည် သေမင်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိနေသော လူတစ်ဦးနှင့် တူသည်။ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် လွင့်ပျယ်တော့မည် ဖြစ်ပြီး၊ ထူးဆန်းသော ပုံရိပ် မျိုးစုံပင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူသည် အတိတ်ကျမ်းကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ အသုံးမဝင်တော့ချေ။

အတိတ်ဗုဒ္ဓသည် သူ၏အတွေးထဲတွင် ပုံရိပ်ပေါ်မလာနိုင်တော့ပေ။ သူသည် အတိတ်ကျမ်း၏ နယ်ပယ်အတွင်းသို့လည်း ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ယခုအချိန်တွင် ဟုန်ယွိသည် သေမင်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိနေသော လူတစ်ဦးနှင့် တူသည်။ သူ၏ရှေ့တွင် ရေဇလုံတစ်လုံးရှိသော်လည်း၊ ရေငတ်လွန်းသဖြင့် လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ရေဇလုံကိုလက်ဖြင့် လှမ်းယူပြီး သောက်သုံး၍လည်း မရနိုင်ပေ။

အတိတ်ကျမ်းသည် ထိုရေဇလုံ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ပျက်စီးနေသဖြင့် အတိတ်ကျမ်းကို အသုံးပြုရန်ပင် မစွမ်းနိုင်တော့ပေ။

“တကယ်လို့, ငါသာ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားထဲ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ပြီး မက်မွန်နတ်ဘုရားရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ ပေါင်းစည်းနိုင်ခဲ့ရင်၊ အတိတ်ကျမ်းကို ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး ငါ့ဒဏ်ရာတွေကို ပြန်လည်ကုစားနိုင်လိမ့်မယ်” ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအတွေးတစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။

ထိုအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ဟုန်ယွိသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာပြီး မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားထဲသို့ ထပ်မံ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာနိုင်ပါဦးမည်လား။ သူသည် အတိတ်ကျမ်းကို အသုံးပြုရန်ပင် မစွမ်းနိုင်သည့် ယခုလိုအခါမျိုးမှာ, သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာရန် ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“နောက်ဆုံးတော့ ငါ နားလည်လိုက်ပြီ…။ အဲဒီနေ့က ကျောက်ဖေးရုန်ဟာ မင်စီလာဘုရင်ကြောင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး၊ သူမရဲ့စိတ်ဝိညာဉ် က ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်ခွာနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ဘူး။” ဟုန်ယွိသည် သူ့လက်ချောင်းများကို အတင်းအကြပ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး၊ သူသည် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ရှိသေးကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် နာကျင်မှုမရှိသော်လည်း၊ သူ၏စိတ်အခြေအနေသည် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ ရှေ့တွင် ကြယ်များ မြင်နေရပြီး၊ ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်များသည် သူ၏ခေါင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် မူးဝေနေပြီး၊ တာအိုပညာရပ်များ၏ ပထမဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။

“ကျင်းရွှမ်အာ၊ မင်းရဲ့တာအိုပညာရပ်ကို အသုံးပြုပြီး ငါ့ကို အမြန်ကူညီပါ…..”

ဟုန်ယွိသည် ထိုစကားလုံးများကို အတင်းအကြပ် ထုတ်ဖော် ပြောဆိုလိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်းဆိုသလို သဲသောင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် လဲကျသွားပါသည်။