အခန်း (၁၆၉-၁၇၀)

အခန်း (၁၆၉)။

ဆောင်းဦးလေညင်းသည် ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာသည်။ တောင်ပိုင်းပင်လယ်သည် စိုစွတ်ပြီး နွေးထွေးသော ရာသီဥတုရှိသော်လည်း၊ လူများသည် အေးစက်မှုတစ်ခုကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ညအခါ၊ ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်းတွင် ပင်လယ်ပြင်မှ လေအေးများ တိုက်ခတ် လာသည့်အခါ၊ ထိုအေးစက်သော လေသည် အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်ပြီး အေးစိမ့်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သို့သော် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏စံအိမ်ရှိ တပ်စခန်းအတွင်းမှာကား အေးစက်မှု မရှိခဲ့ပေ။ အခန်းထဲတွင် ဆီအိုးကြီးနှစ်လုံးရှိပြီး၊ ကလေးလက်မောင်းအထူရှိ ဂွမ်းမီးစာများကို မီးရှူးမီးထွန်းသည့်အလား ထွန်းညှိထားသည်။ ၎င်းသည် စတုရန်းမီတာ အနည်းငယ်သာရှိသော အခန်းအတွင်းမှာ နေ့အခါကဲ့သို့ လင်းထိန်နေသည်။ သို့သော် ဆီအနံ့ သို့မဟုတ် မီးခိုးများလည်း မရှိပေ။ ယင်းအစား၊ သင်းပျံ့သည့် မွှေးရနံ့သင်းသင်းလေး ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤသည်မှာ တောင်ပိုင်းပြည်နယ်, ပင်လယ်ကမ်းစပ်ဒေသ၏ ထူးခြားသော ထုတ်ကုန်ဖြစ်သည့် ဝေလငါးဆီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို စားသုံးနိုင်သလို၊ မီးထွန်းရန်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။ ပြာမထွက်ဘဲ၊ မီးရှူးတိုင်အဖြစ်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။ ၎င်းသည် စစ်တပ်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် တပ်စခန်းအတွင်းရှိ စစ်ရုံးခန်းစားပွဲရှေ့တွင် ထိုင်နေသည်။ သူ၏ဘေးနှစ်ဖက်တွင် သန်မာထွားကြိုင်သော စစ်သားများ ရပ်နေကြသည်။ အနက်ရောင်သိမ်းငှက်ညီနောင်သုံးဖော်၊ တိမ်ဖြူအကြီးအကဲငါးဦးနှင့် သွေးစက်စခန်းမှ ကျွမ်းကျင်သူခုနစ်ဦးလည်း ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် ထိပ်တန်းသိုင်းစစ်သည်တော်များနှင့် သိုင်းသခင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့အပြင်၊ မုကလေး၊ ချီဇီယန်၊ ရှန်ထိုက်ဇူ၊ လီလဲ့၊ အကြီးအကဲရှန်၊ ဝမ်ဖေးရန်၊ ပျံသန်းသောသွေးတစ်စက် အပါဝင် ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ခုနစ်ဦးတို့သည် စားပွဲ၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ထိုင်နေကြသည်။ ထို့ပြင် သားရေဖိနပ်စီးထားပြီး၊ သူရဲကောင်းဆန်သည့် အငွေ့အသက်များ အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်နေသည့်သည့် မိန်းမပျိုနှစ်ဦးလည်း ရှိသည်။ သူမတို့သည် ဆီအိုးထဲသို့ မီးစာများကို ညှပ်ဖြတ်ထည့်နေကြသည်။

ထိုမိန်းမပျိုနှစ်ဦးသည် ငွေလရှစ်ဖောက်အစောင့်ထဲမှ ငွေလနှင့် ငွေလေညင်းတို့ ဖြစ်သည်။

ဤအင်အားစုဖွဲ့မှုနှင့်အတူ၊ ဟုန်ယွိသည် အလွန်ကျေနပ်ပြီး၊ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသည့်အလား အားမာန်အပြည့်ရှိသည့် အမူအရာ ပေါ်လွင်နေသည်။

သူသည် ဤသို့ မခံစားရဖို့လည်း အကြောင်းမရှိပေ။

လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်က၊ ဟုန်ယွိသည် မြို့စားဝူဝမ်စံအိမ်တွင် ရှိနေခဲ့စဉ်က၊ အစေခံ မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးကပင် သူ့ကို လှည့်စားရဲခဲ့သည်။ ယခု တစ်နှစ်အကြာတွင်၊ သူသည် ဗိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ ထို့အပြင် သူသည် ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်သိမ်းပိုက်ခြင်းနယ်ပယ် မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားကာ၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်နှင့် နီးကပ်နေပြီ။ သူသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်နယ်ပယ်အောက်တွင် အစွမ်းထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

ဟုန်ယွိသည် ဧကရာဇ်တရားရုံးတွင် အင်အားအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိထားသူ၊ မင်းသားဟီချင်၏ အရေးပါသော ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည့် သခင်ကျိုးကိုပင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူခဲ့သည်။

အရာအားလုံးက သိပ်ကို ပြောင်းလဲမြန်ပါသည်။

ဤပြောင်းလဲမှုသည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သည်အထိ ကြီးမားလွန်းသည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကဆို ဟုန်ယွိသည် တစ်နှစ်အကြာတွင် သူသည် ဤကဲ့သို့ စွမ်းအားနှင့် ဩဇာအာဏာကို ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့မိပေ။

ဗိုလ်ကြီး၏ ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေပြီး၊ အမိန့်များထုတ်ပြန်ရင်း၊ သူသည် သခင်ကျိုးကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ၊ စိတ်ဓာတ်ကျပြီး အားအင်ချိနဲ့နေသည့် သခင်ကျိုးသည် ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ဖြဲထားရင်း မြေပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် စိတ်ကျေနပ်မှုက ပိုမိုတိုးပွားလာသည်။ ၎င်းသည် သီချင်းတစ်ပုဒ်ကိုပင် ဟစ်ကြွေးချင်လာမိသည်။ သူသည် စိတ်ရှိလက်ရှိ သောက်ပြီး၊ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို မေ့လျော့ထားချင်လာသည်။

သို့သော်, သူသည် ရုတ်တရက်၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို သတိရလိုက်သည်။ ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ သိုင်းပညာရပ်သည် ကောင်းကင်အထိ ရောက်ရှိနေပြီး၊ အချိန်မရွေး ပေါ်လာနိုင်သလို လျှို့ဝှက်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည်။ ထိုအခါ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်နှလုံးသည် ရုတ်တရက် လေးလံလာပြီး၊ သူ၏ အားမာန်အပြည့်နှင့် ပျော်ရွှင်မှုအားလုံးသည် လေးလေးနက်နက် သတိတရားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့အပြင်၊ အနာဂတ်အတွက် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားရန် အစီအစဉ်တစ်ခုလည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

“သခင်ကျိုး၊ ခင်ဗျားရဲ့ နာမည်အရင်းက ဘာလဲ….”။

ဟုန်ယွိသည် စစ်ရုံးခန်းစားပွဲရှေ့တွင် ထိုင်နေရင်း၊ သူ့လက်ထဲမှ ရေစိမ်းကျောက်စိမ်းပုလွှေကို ကစားနေသည်။ ဤပုလွှေသည် သခင်ကျိုး၏ အပိုင်ဖြစ်ပြီး၊ တောက်ပပြီး ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်သည့် အစိမ်းရောင်ဖြစ်ကာ၊ အညစ်အကြေးတစုံတရာမျှ ရှိမနေချေ။ ၎င်းသည် အနောက်တိုင်း နယ်မြေ၏ ထူးခြားသော ထုတ်ကုန်ဖြစ်သည့် အစိမ်းရောင်ရေစက် ကျောက်စိမ်း ဖြစ်သည်။

ဤအစိမ်းရောင်ရေစက် ကျောက်စိမ်းပုလွှေသည် အနည်းဆုံး ငွေဒင်္ဂါးသုံးသောင်းမှ လေးသောင်းအထိ တန်ဖိုးရှိသည်။

ပုလွှေပေါ်တွင် ကဗျာစာသားများ, လှပ်သော ကောင်းကင်ပျို နတ်သမီးများ၏ ပုံရိပ်များကို ထွင်းထုထားပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာတော့ မည့် တကယ့်အစစ်မှန်အလား သက်ဝင်လွန်းသည်။ ဤကဲ့သို့ သိမ်မွေ့ပြီး အနုစိတ်သောလက်ရာသည် ကျောက်စိမ်းပုလွှေ၏တန်ဖိုးကို ပိုမိုမြှင့်တင်ပေးသည်။

စစ်ရုံးခန်းစားပွဲပေါ်တွင် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ တစ်လုံးလည်း ရှိနေသည်။ ၎င်းထံမှ ပြင်းထန်သော ဆေးဖက်ဝင်ရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။ ဟုန်ယွိ ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ပျံသန်းနိုင်သော ကင်းခြေများသည် ဤကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲတွင် ကွေးနေပြီး၊ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ၊ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားပုံပေါ်ပြီး၊ သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

အစိမ်းရောင်ရေစက် ကျောက်စိမ်းပုလွှေ၊ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာနှင့် ပျံသန်းနိုင်သော ကင်းခြေများအပြင်၊ စားပွဲပေါ်တွင် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်၏ အကြီးဆုံးငွေတိုက်ဖြစ်သည့် ကောင်းကင်ငွေတိုက်မှ ငွေစက္ကူသုံးဆယ်လည်း ရှိသည်။ တစ်စောင်လျှင် ငွေဒင်္ဂါးတစ်ထောင်တန် ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်၏ နာမည်ကြီး ငွေတိုက်များနှင့် ငွေလဲရုံများမှ ငွေစက္ကူများသည် ငွေဒင်္ဂါးတစ်ရာမှ ငါးရာအထိသာ တန်ဖိုးရှိသည်။ တောင်ပိုင်းပြည်နယ်ရှိ တိုင်ချန်ငွေတိုက်နှင့် ကောင်းကင်ငွေတိုက်မှသာ ငွေဒင်္ဂါးတစ်ထောင်တန် ငွေစက္ကူများကို ထုတ်ပေးသည်။

အစောင် ၃၀ ဆိုသည်မှာ ငွေဒင်္ဂါးသုံးသောင်း ဖြစ်သည်။ သခင်ကျိုးသည် ဤမျှများမားသော ငွေစက္ကူများကို အမြဲသယ်ဆောင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ၎င်းတို့ကို သိမ်းဆည်းခံလိုက်ရသည်။

ရေစိမ်းကျောက်စိမ်းပုလွှေ၊ ပျံသန်းသောကင်းခြေများ၊ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာနှင့် ငွေစက္ကူများအပြင်၊ ပိုးထည်အိတ်ထဲတွင် ထုပ်ပိုးထားသော ငွေအပ် တစ်ချောင်းလည်း ရှိသေးသည်။ ထိုအပ်ကို မည်သည့်နေရာတွင် အသုံးပြုသည်ကို မည်သူမှ မသိပေ။

ဟုန်ယွိသည် သခင်ကျိုးကို စစ်ဆေးရန် ဖမ်းဆီးသယ်ဆောင်လာစဉ်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ဤပစ္စည်းများကိုသာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကျန်သည့် အရာအားလုံးသည် အချီးနှီးဖြစ်ပြီး၊ အခြားမည်သည့်ပစ္စည်းမျှ မရှိပေ။

“သခင်ကျိုး၊ ခင်ဗျားမှာ ဒီပစ္စည်းအနည်းငယ်ပဲ ရှိတာလား။ ခင်ဗျားက တော်တော်ဆင်းရဲတာပဲ။ ခင်ဗျားက အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်းက တာအို ပညာရပ်နဲ့ သိုင်းပညာရပ်တွေကို ကျင့်ကြံထားတာ မဟုတ်လား။ ဘာလို့ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာတွေ ဒါမှမဟုတ် မှော်ဆန်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ မရှိရတာလဲ….”။

ဟုန်ယွိသည် ရေစိမ်းကျောက်စိမ်းပုလွေကို ခဏလောက် ကစားပြီးနောက်၊ သခင်ကျိုးကို မေးလိုက်သည်။ သို့သော် သခင်ကျိုးသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး ဖြေကြားခြင်း မပြုပေ။ ထို့ကြောင့် ဟုန်ယွိက ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သခင်ကျိုးသည် အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်း၏ တာအိုပညာရပ်နှင့် သိုင်းပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဟုန်ယွိသည် သဘာဝ အတိုင်း ထိုပညာရပ်များကို အလွန်စိတ်ဝင်စားသည်။ တာအိုပညာရပ်များဖြစ်စေ, သိုင်းပညာရပ်များဖြစ်စေ၊ မြင့်မြတ်နယ်မြေခြောက်ခုမှ ပညာရပ် များဆိုလျှင် မည်သည့်အရာမဆို, မရေမတွက်နိုင်သော မျိုးဆက်များ၏ ဉာဏ်ပညာများဖြင့် ပေါင်းစပ်ဖန်တီးထားသောကြောင့် မည်သည့်ပါရမီရှင် ပုဂ္ဂိုလ်ကမှ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူသည် အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်း၏ တာအိုပညာရပ်, သို့မဟုတ် သိုင်းပညာရပ်နှင့် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာများကို ရရှိခဲ့ပါက၊ ဟုန်ယွိသည် ၎င်းတို့ကို လေ့လာနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ပညာရှင်ရာပေါင်းများစွာ၏ အားသာချက်များကို ပေါင်းစပ်ကာ၊ မြူခိုးများကို ဖြတ်ကျော် တွေ့မြင်နိုင်ပြီး၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိနိုင်ပါက, သူသည် မသေမျိုးဖြစ်လာနိုင်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွတ်လပ်စွာ စွန့်ခွာနိုင်လိမ့်မည်။

“မင်း ရူးနေတယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။ ငါတို့လို တာအိုပညာရပ် ကျင့်ကြံသူတွေမှာ တသက်တာမမေ့နိုင်တဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ရှိနေတယ်လေ။ အရာအားလုံး ကို စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် အတွေးထဲမှာပဲ သိမ်းထားကြတယ်။ တာအိုကျမ်းစာတွေ ဒါမှမဟုတ် လျှို့ဝှက်ကျမ်းတွေကို ဘယ်လိုလုပ် သယ်ဆောင်သွားမှာ လဲ…။”

သခင်ကျိုးသည် ဟုန်ယွိကို ခဏကြည့်ပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့မျက်လုံးများကို အကြီးအကဲရှန်နှင့် ဝမ်ဖေးရန်ထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။ “ဟုန်ယွိက မင်းတို့ကို ဘာတွေပြောထားလဲ ငါ မသိဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းတို့က မင်းသားဟီချင်ကို သစ္စာဖောက်ပြီး သူ့ဘက် ပူးပေါင်းသွားခဲ့တယ်။ မင်းသားဟီချင်ရဲ့ အင်အားက အကန့်သတ်မရှိဘူး။ ဟုန်ယွိ ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာနေပါစေ၊ သူက တရားမဝင် သားတစ်ယောက်ပဲ။ မင်းတို့ သူ့နောက်လိုက်ရင် မင်းတို့မှာ ကောင်းတဲ့အနာဂတ် ရှိမယ်ထင်လား…..။”

ခါးကုန်းသူတော်စင်၏ မျက်လုံးများသည် သခင်ကျိုး၏ မျက်လုံးများနှင့် မဆုံရဲပေ။ သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး၊ အနားယူနေသယောင် ဟန်ဆောင်နေသည်။ “ငါက သေတော့မယ့် လူအိုကြီးတစ်ယောက်ပဲ။ မင်းသားဟီချင်က ကြင်နာတတ်တဲ့လူ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ဘက်ကို ပူးပေါင်းဖို့ ငါ့မှာ အဆင်မပြေဘူး။ ဒါကြောင့် သခင်ပြောင်းပြီး အေးချမ်းတဲ့ဘဝမှာ နေထိုင်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ရတာပဲ။”

“အေးချမ်းတဲ့ ထမင်းတစ်လုပ် စားဖို့အတွက်ပေါ့၊ ဟီး….၊ ဟီး….။” သခင်ကျိုးက ဆိုးသွမ်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများက ဝမ်ဖေးရန်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ “မင်းကရော၊ ဖေးရန်…..။ မင်းသားဟီချင်က မင်းကို ဆိုးဆိုးရွားရွား မဆက်ဆံခဲ့ဘူး။ မှတ်စုသုံးခုဂိုဏ်းကိုလည်း ဂရုစိုက်ပေးခဲ့တယ်။ အခု မင်းက မင်းသားဟီချင်ကို သစ္စာဖောက်လိုက်ပြီ။ မှတ်စုသုံးခုဂိုဏ်းကတော့ ဖျက်ဆီးခံရတော့မယ်။ မင်းရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံး အန္တရာယ်ထဲ ကျရောက်နေပြီ။ မင်းက ဒါကို ဂရုမစိုက်ဘူးလား….။ ဒါမှမဟုတ်၊ မင်းက ဟုန်ယွိကို သဘောကျနေတာလား။ ဟီး….၊ ဟီး…..၊ သူက အသက် ၁၅ နှစ်ကျော်ပဲ ရှိသေးတယ်။ မင်းက ကလေးပေါက်စကို သိမ်းပိုက်ဖို့ စဉ်းစားနေတာလား…..။”

“မင်း…”

ဝမ်ဖေးရန်၏ မျက်နှာက ရုတ်တရက် ရဲခနဲဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက် သူမက ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်၊ “သခင်လေးယွိ၊ သခင်ကျိုးက လျှာစောင်းထက်တယ်နော်။ သူ့ရဲ့ သွားတွေနဲ့လျှာကို ဆွဲထုတ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားရမယ်။ သူက ငွေအပ်ကို အသုံးပြုပြီး ဦးခေါင်းထဲက သွေးကြောအပေါက်တွေကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ နည်းပညာတစ်ခုကို ကျင့်ကြံထားတယ်။ အဲဒါက ခန္ဓာကိုယ်ကို အားနည်းစေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပိုမိုသန်မာစေတယ်။ ဒီနည်းပညာက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ထူးဆန်းတယ်။ သခင်လေးယွိ၊ သူ့ကို ဒီနည်းပညာ အကြောင်း မေးမြန်းရမယ်။”

“ဒီနည်းလမ်းက အနှစ်သာရနတ်ဘုရာကျောင်းရဲ့ ပညာရပ်ပဲ၊ သူ့ကို မေးမြန်းရမှာပေါ့။” ဟုန်ယွိက ပြောလိုက်သည်။

“ဟုန်ယွိ….၊ မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုစစ်ဆေးမလဲဆိုတာ ငါ စိတ်ဝင်စားတယ်၊” သခင်ကျိုးက ရယ်မောလိုက်သည်။ “ငါ စဉ်းစားပြီးပြီ။ တကယ်လို့, မင်းက ငါ့ကို ပြင်းထန်တဲ့ စစ်ရာဇဝတ်ဥပဒေနဲ့ နှိပ်စက်ရင်တောင်၊ ဒါက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာတစ်ခုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ မင်းက ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ကို ဖျက်ဆီးချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ရသေးတယ်။ ဒါပေမယ့်, မင်းက ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှု လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သိချင်တယ်ဆိုရင်တော့, ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင် တောင် မင်းအတွက် ဘာအကျိုးမှ မရှိနိုင်ဘူး။ အဲဒီအစား၊ မင်းသားဟီချင်နဲ့ လုံးဝ ရန်သူဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒီတော့, ငါတို့ သဘောတူညီချက်တစ်ခု ဆွေးနွေးကြည့်မယ်ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ…….။”

“ကျုပ် နားကြားများ မှားနေလား….။ ဒီအချိန်မှာ ခင်ဗျားက ကျုပ်နဲ့ သဘောတူညီချက် ဆွေးနွေးချင်သေးတယ်ပေါ့…..။”

ဟုန်ယွိသည် ထိုစကားက အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မိသည်။ သူသည် သခင်ကျိုးကို ကြည့်လိုက်ရင်း၊ ဤလူကို မသိသလို ခံစားရသည်။

“ဗိုလ်ကြီး၊ ဒီကောင်က သိသိသာသာ ခေါင်းမာတဲ့သူပဲ…..။ သူ့ကို ကျွန်တော့်လက်ထဲ အပ်လိုက်ပါ။ အမွှေးတိုင်တစ်ချောင်း ထွန်းညှိအချိန်အတွင်း၊ ကျွန်တော် သူ့ကို နာခံစေရမယ်။ သူက ဗိုလ်ကြီးနဲ့ ညှိနှိုင်းရဲမှာ မဟုတ်တော့ဘူး….။”

ဟုန်ယွိသည် သခင်ကျိုးကို လျှော့ပေးပြီး သူ၏လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို ထုတ်ပေးလာစေရန် မည်သို့မည်ပုံ ပြုလုပ်ရမည်ကို စဉ်းစားနေစဉ်၊ တံခါးဝတွင် ရပ်နေသည့် အစိမ်းရောင်တပ်ရင်း၏ တပ်မှူး ရန်ယင်မင်းက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ရန်ယင်မင်းသည် မူလက ဒူတူအရာရှိတစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ တပ်မှူးအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံထားရသည်။

“အိုး….။ မင်းမှာ ဘယ်လိုအကြံရှိလဲ…….” ဟုန်ယွိက မေးလိုက်သည်။

“ဗိုလ်ကြီး၊ တော်ဝင်ချန်ဥပဒေကို မှတ်မိသေးလား…..။ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းမိရင် ဘယ်လိုဆက်ဆံရမလဲဆိုတာကိုလေ” ရန်ယင်မင်းက ချက်ချင်း ဖြေကြားလိုက်သည်။

“မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး!” ရန်ယင်မင်း၏ သတိပေးမှုကြောင့်၊ ဟုန်ယွိသည် ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။ သူက သခင်ကျိုးကို ကြည့်ပြီး၊ ပြောလိုက်သည်။ “တော်ဝင်ချန်ဥပဒေအရ၊ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က ဧကရာဇ်တရားရုံးရဲ့ အရာရှိတစ်ဦးကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားရင်၊ ပထမဆုံး သူ့ရဲ့ မှော်စွမ်းအားကို ဖျက်ဆီးဖို့ မြေဆွေးအိုးထဲမှာ သုံးရက်စိမ်ထားရမယ်။ ပြီးရင် မြို့တော်ရဲ့ မျှော်စင်ပေါ်မှာ ချိတ်ဆွဲပြီး လူထုရှေ့မှာ ပြသရမယ်။ သခင်ကျိုးက ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ဖို့ မလိုလားဘူးဆိုမှတော့၊ ကျုပ်လည်း တော်ဝင်ချန်ဥပဒေအတိုင်း ဆက်ဆံရတော့မှာပေါ့….။”

“မင်း အတင့်ရဲလိုက်တာ……။”

သခင်ကျိုးက ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဘန်း….။

ဟုန်ယွိက စစ်ရုံးခန်းစားပွဲကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ထိုရိုက်ချက်ကြောင့် စားပွဲပေါ်ရှိ အနီရောင်တောက်တောက် စုတ်တံနှင့် မြှားများ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ “ကျုပ်က မလုပ်ရဲဘူးပေါ့။ ဟုတ်လား။ သေချာပေါက်, ကျုပ်လုပ်ရဲတာပေါ့။ ဒီအချိန်ထိ ခင်ဗျားက အဓိပ္ပာယ်မရှိ တဲ့ စကားတွေ ပြောနေတုန်းပဲလား….။ ယင်မင်း….။ မင်း သူ့အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်၊ ကြိုးနဲ့တုပ်ပြီး၊ မြေဆွေးအိုးထဲမှာ စိမ်ထားလိုက်……။”

“ဟုတ်ကဲ့….၊ ဗိုလ်ကြီး…၊ ဒီလက်အောက်ငယ်သားက နားလည်ပါပြီ။”

ရန်ယင်မင်းက လက်ကို ဝှေ့ရမ်းလိုက်သည်နှင့်၊ စစ်သားအနည်းငယ်သည် ဝံပုလွေနှင့် ကျားများကဲ့သို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာပြီး၊ ၎င်းတို့၏ လက်ဖဝါးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ကြသည်။

“ကောင်းတယ်….၊ ကောင်းတယ်….၊ ကောင်းတယ်….။ ဟုန်ယွိ၊ မင်း အနိုင်ရပြီ….။” သခင်ကျိုးသည် ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်ပြီးနောက်၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် လေထုပ်လုံးပေါက်သွားသည့်အလား ပိန်လှီသွားပြီး ပြိုလဲကျသွားသည်။

အဝတ်အစားများကို ချွတ်ပြီး မြေဆွေးအိုးထဲတွင် စိမ်ထားခံရခြင်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်သူမှ မခံနိုင်သော အရသာဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ယခုအခါ သခင်ကျိုး၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ထိုအရသာက သေခြင်းထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားသည်။ သူသည် လက်နက်ချရုံမှတပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

“ဒါဆိုရင်၊ ပြောစမ်း! မင်းက ဘယ်သူလဲ….။ အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်းရဲ့ တပည့်လား……” ဟုန်ယွိက မေးလိုက်သည်။

“ငါက အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ပြင်ပကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ။ နှစ်သစ်ကူးမှာ ကမ္ဘာကြီး ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတဲ့အချိန်၊ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရား ကျောင်းက အခွင့်ရေးအရယူပြီး မဟာကျိုးမင်းဆက်ထဲကို ဝင်ရောက်ကာ တရားဟောခဲ့တယ်။ အဲဒီမှာ ယုံကြည်သူတွေ အများကြီး တိုးလာခဲ့ တယ်။ ဒါပေမယ့် တော်ဝင်ချန်မင်းဆက် ပေါ်ထွန်းလာပြီးနောက်၊ ဂိုဏ်းတွေက အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်းကို နှင်ထုတ်ခဲ့ပြီး၊ ယုံကြည်သူတွေ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်။ ငါ့မိသားစုမျိုးရိုးကတော့ မသေဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ယုံကြည်သူတွေပေါ့…..။” သခင်ကျိုးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားရဲ့ သမိုင်းကြောင်းကို ကျုပ် နားထောင်ချင်တာ မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ် မေးချင်တာက၊ ခင်ဗျား ဘယ်လိုတာအိုပညာရပ်တွေကို သိထားလဲ….။ ကျုပ် ခင်ဗျားကို စက္ကူနဲ့ စုတ်တံပေးမယ်။ ခင်ဗျားသိတဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေ အားလုံးကို ကူးရေးပြီး ကျုပ်ဆီ လွှဲပေးလိုက်ပါ။ တစ်ခုလျော့သွားတာနဲ့, မြေဆွေးအိုးထဲမှာ စိမ်ရတာ ဘယ်လိုအရသာရှိလဲ မြည်းစမ်းရလိမ့်မယ်။”

ဟုန်ယွိက လူတစ်ဦးကို ခေါ်လိုက်ပြီး၊ စက္ကူနှင့် စုတ်တံကို သခင်ကျိုးထံ ပေးခိုင်းလိုက်ကာ၊ တာအိုပညာရပ်များ၏ ကျမ်းစာများနှင့် ရုပ်ပုံများကို ဤနေရာတွင် ကူးရေးရန် ပြောလိုက်သည်။

“လူတစ်ဦးရဲ့ဘဝမှာ၊ သွေးနဲ့စိတ်ဝိညာဉ်က ယန်ဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်က ယင် ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဝိညာဉ်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်က ပေါင်းစည်းထား ပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ယှက်နွယ်ထားတယ်။ ယင်နဲ့ယန်က ပေါင်းစည်းနေပြီး၊ ထူးခြားလေးနက်တဲ့တာအိုအနေနဲ့ အချင်းချင်း အားဖြည့်ပေးနိုင်တယ်။ သိုင်းပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံတဲ့အခါ၊ ယန်စိတ်ဝိညာဉ်က ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့သွေး, စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့အတူ ပေါင်းစည်းပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ခုတည်း ဖြစ်လာကာ၊ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံက အများကြီး တိုးတက်လာတယ်။ ဒါက ယင်နဲ့ယန်ကို အားဖြည့်ပေးတာပဲ။ ဒါပေမယ့်, စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံတဲ့အခါ၊ သွေးနဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ရဲ့ ယင်က ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက်၊ စိတ်ဝိညာဉ်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ဖြည့်စွမ်းပေးနိုင်တယ် ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး… သွေးအနှစ်သာရနဲ့ အသက်ဓာတ်၊ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်၊ ယင်နဲ့ယန် အချင်းချင်း ဖြည့်စွမ်းပေးခြင်း၊ အမြင့်ဆုံး တာအို လမ်းကြောင်း…”

ဟုန်ယွိသည် သခင်ကျိုး ကူးရေးနေသည့် ကျမ်းစာများကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရင်း လမ်းလျှောက်နေသည်။

တခဏလောက် ကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိသည် အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်း၏ တာအိုပညာရပ်များ၏ သီအိုရီသည် အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားပြီး၊ ကျယ်ပြန့်နက်ရှိုင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။ ၎င်းသည် ယခင်မျိုးဆက်များ မလုပ်ခဲ့သော အရာများကို လိုက်နာရပြီး၊ ၎င်းတို့ ထင်မထားခဲ့သော အရာများကို စဉ်းစားတွေးတောခဲ့သည်။

တာအိုပညာရပ်ကို မဆိုထားနှင့်, ယင်နှင့်ယန် ဖြည့်စွမ်းပေးခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်၊ ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့၏ ဖော်ပြချက်ကို ကြည့်လိုက် ရုံဖြင့်ပင်၊ ၎င်းသည် အတုမဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်ပါသည်။

အခန်း (၁၇၀)။

“ဟုတ်တယ်။ သိုင်းပညာရပ်ရဲ့ နယ်ပယ်က စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေါင်းစပ်ဖို့ ကျင့်ကြံရတာပဲ။ ဒါက စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ စိတ်ဆန္ဒတို့ကို ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းပြီးနောက်၊ ရလာဒ်အနေဖြင့် လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက များစွာ တိုးတက်လာပြီး၊ အကြားအာရုံနဲ့ အမြင်အာရုံတွေကို ထက်မြက်စေကာ၊ ဆောင်းဦးလေညင်း မတိုက်ခင်မှာ လေညှင်းရဲ့လှုပ်ခတ်မှုကို အာရုံခံနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုးကို ရရှိစေနိုင်တယ်။ ဒါက ယင်စိတ်ဝိညာဉ် ကို အသုံးပြုပြီး၊ ယန်သွေးကို ဖြည့်စွမ်းပေးခြင်းရဲ့ တကယ့်အသုံးပြုမှုပဲ။ ဒါပေမယ့် ယန်သွေးကို အသုံးပြုပြီး၊ ယင်စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖြည့်စွမ်းပေးတဲ့ နည်းလမ်းကိုတော့ ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး…..။”

ဟုန်ယွိသည် လျှောက်လှမ်းရင်း စဉ်းစားနေသည်။

“နောက်ဆုံးမှာတော့၊ ယင်နဲ့ယန်က အဆုံးမရှိ ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်တဲ့ သံသရာစက်ဝိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အဆက်မပြတ် တိုးပွားပြီး ပေါက်ဖွားနေတယ်။ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစည်းမှုက ယင်ကနေ ယန်ကို ဖြည့်စွမ်းပေးနိုင်တယ်ဆိုမှတော့, ယန်ကနေ ယင်ကို ဖြည့်စွမ်းပေးတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု လည်း ရှိနေရမယ်။ ဒီတာအိုသီအိုရီက လူသားခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်အကြား သိမ်မွေ့တဲ့ ဆက်နွယ်မှုကို ထည့်သွင်းထားတယ်။ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းက ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သန့်စင်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာနယ်မြေ ခြောက်ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ ဒါက တကယ်ကို မြင့်မြတ်နေရာတစ်ခုပဲ……။”

လူသားဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အကြား သိမ်မွေ့တဲ့ မည်သည့်ဆက်နွယ်မှုမျိုး ရှိနေသနည်း….။

ဤသည်မှာ တာအိုပညာရှင်များ၊ သိုင်းပညာရှင်များ၊ ဆေးပညာရှင်များနှင့် ပညာရှင်များ၏ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ လေ့လာခဲ့သော အကြောင်းအရာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထင်မြင်ချက်များစွာ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ မည်သူမှ ၎င်းကို ရှင်းလင်းစွာ ရှင်းပြထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် ဟုန်ယွိသည် ကျမ်းစာများကို စွဲစွဲမြဲမြဲ ဖတ်ရှုခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ၎င်းသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်နယ်ပယ်၏ အတားအဆီးကို ထိတွေ့ ထားပြီး၊ သူ၏သိုင်းပညာရပ် ကျင့်ကြံမှု၊ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မက်မွန်နတ်ဘုရား၏ ဝိညာဉ်ကို စူးစမ်းလေ့လာမှုတို့ကြောင့်၊ အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်း၏ သီအိုရီကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာသည်။

တစ္ဆေအင်မော်တယ်၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသည် လူသားဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အကြား ဆက်နွယ်မှုကို အမှန်တကယ် ထည့်သွင်းထားသည်။

လူတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်သည် ယင်ယန်တို့နှင့် သဟဇာတ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် အကယ်၍ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ပါက၊ အခြား ခန္ဓာကိုယ်၏ ချီနှင့်သွေးတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေပြီး၊ ၎င်းကို အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ ဟုန်ယွိသည် ခန္ဓာကိုယ်သိမ်းပိုက်ခြင်းနယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ပျံထွက်လာနိုင်ပြီး၊ အခြားခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုသို့ တွယ်ကပ်ကာ၊ ထိုလူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်မှုမျိုးသည် သေချာပေါက် သိမ်းပိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုလူ၏ ချီနှင့်သွေးတို့သည် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် သဟဇာတမဖြစ်ဘဲ၊ အချင်းချင်း တိုက်စားသွားမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အချိန်ကြာရှည်စွာထားပါက၊ သိမ်းပိုက်ခံရသူသည် ချီကုန်ခမ်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။

ပုံပြင်များစွာတွင်၊ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ဖြင့် သိမ်းပိုက်ခံရသူများသည် ပြင်းထန်စွာ ဖျားနာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးသွားကြသည်။

ထို့အပြင်၊ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်သည် သဟဇာတ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်၊ ၎င်းခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံမှု ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍, ယခုအချိန်မှာ ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖျက်ဆီးခံရပြီး၊ သူ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် အခြားလူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပါက၊ သူသည် အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ ဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ, သူသည် ကျင့်ကြံမှု ပြုလုပ်နိုင် မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍, သူသည် နက်ရှိုင်းသော သိုင်းပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့လျှင်ပင်၊ ထိုလူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုမိုအားနည်းလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည်လည်း တဖက်လူ၏ သွေးနှင့်ဝိညာဉ်တို့၏ ကျူးကျော်တိုက်စားမှုကြောင့် အားနည်းလာကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းနယ်ပယ်ကတော့ မတူကွဲပြားပါသည်။

တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦးသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်၊ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်အကြားရှိ သိမ်မွေ့သော ဆက်နွယ်မှုကို နားလည် သဘောပေါက်ပြီး၊ သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းအကြား အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို ဖြတ်ကျော် မြင်နိုင်သည်။ ထို့နောက်၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်သည့်တိုင် အောင်၊ ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်သည် ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း သဟဇာတဖြစ်လာသည်။ သူတို့သည် ကျင့်ကြံမှုကို ဆက်လက် ပြုလုပ်နိုင်ပြီး၊ ပိုမိုသန်မာလာနိုင်သည်။ ယင်နှင့်ယန်က အချင်းချင်း ဖြည့်စွမ်းပေးပြီး၊ မည်သည့်အခါမှ အချင်းချင်း တိုက်စားတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ သိမ်းပိုက်ခြင်းနှင့် အစစ်မှန် သိမ်းပိုက်ခြင်းတို့အကြား စစ်မှန်သော ကွာခြားချက် ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းအနှစ်သာရ, ရှေးဟောင်းစိတ်ဝိညာဉ်နှင့် တာအိုမှော်ပညာရပ်များ၏ သီအိုရီသည် သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်း၏ အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် များစွာ အထောက်အကူဖြစ်မည်ဟု ဝိုးတဝါး ခံစားရသည်။

ယခုအခါ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်သိမ်းပိုက်ခြင်းနယ်မြေ၏ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားပြီး ဖြစ်ကာ၊ သူ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားသည် သန်မာလှသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ အပင်ပေါက်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကြီးထွားအောင် ကူညီပေးခြင်းနှင့် တူသည်။ သူသည် မက်မွန် နတ်ဘုရား၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူခြင်းကို အားကိုးနေရသည်။ သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်း၏ အတားအဆီးကို နားလည်သဘောပေါက်မှုနှင့် ကျင့်ကြံမှု အတွေ့အကြုံအရဆို၊ ဟုန်ယွိသည် မဟာဆရာသခင်ဒွမ်နှင့် သူရှေ့တွင် ဖမ်းဆီးခံထားသော သခင်ကျိုးတို့ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ပေ။

“ဟင်း…..၊ ငါ မကြာသေးခင်က အိပ်မောကျနေခဲ့ပြီး၊ ယခု တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ဆီကို ခေါင်းအုံးပို့ပေးဖို့ ရောက်လာခဲ့တယ်။ ဒုက္ခရောက်တဲ့ အခါ ကံကောင်းခြင်းကလည်း ရောက်လာတယ်ဆိုတာ တကယ်မှန်တာပဲ။ ငါ ဝူအိမ်တော်ထိန်းရဲ့ ဖမ်းဆီးခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေမယ့်၊ အခု သခင်ကျိုးကို မဆီမဆိုင် ငါ့ဆီ ပို့လာတယ်။ သူ့ကို ဖမ်းဆီးပြီးနောက်၊ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းအကြောင်း စစ်ဆေးမေးမြန်း နိုင်ခဲ့တယ်။”

သူ့နှလုံးသားထဲတွင်၊ သခင်ကျိုးက ကျမ်းစာအားလုံးကို ရေးသားပြီးနောက်၊ အသေးစိတ်လေ့လာနိုင်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ သို့သော် ဟုန်ယွိသည် ၎င်းကို သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ဖော်မပြဘဲ၊ တခဏလောက် ကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ စားပွဲရှေ့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး၊ သူ့လက်ဖြင့် စားပွဲကို ထုလိုက်ကာ၊ အလွန်စိတ်ရှည်သည့်ပုံစံ ဟန်ဆောင်လိုက်ပါသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများသည်လည်း မလှုပ်မယှက် ထိုင်နေကြပြီး၊ မျက်လုံးပေါင်းများစွာက အလယ်တွင်ရှိသော သခင်ကျိုးထံသို့ စူးစိုက် ကြည့်နေကြသည်။ သိသာထင်ရှားစွာ၊ ဤကျွမ်းကျင်သူများသည်လည်း အကျိုးအမြတ်တစ်ခုခု ရယူလိုကြသည်။

အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်းသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မြင့်မြတ်နယ်မြေခြောက်ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုကျောင်းတော်၏ သိုင်းပညာရပ်ဖြစ်စေ, သို့မဟုတ် တာအိုမှော်ပညာရပ် ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍, သူတို့သာ အနည်းငယ် သင်ယူနိုင်ခဲ့ပါက၊ များစွာ အကျိုးရှိမည် ဖြစ်သည်။ မည်သူကရော မိမိ၏စွမ်းအားကို မမြှင့်တင်လိုဘဲ ရှိမည်နည်း။

ကမ္ဘာကြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည့် အချိန်ဖြစ်စေ၊ သာယာဝပြောသည့် အချိန်ဖြစ်စေ၊ စွမ်းအားက အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

သခင်ကျိုးသည် အရုဏ်တက်ချိန်အထိ ဆက်လက် ကူးရေးနေသည်။ စုစုပေါင်း ရှစ်နာရီအပြည့်အဝ ကြာပြီးနောက်, သူသည် နှင်းဖြူစက္ကူများ အထပ်လိုက် ကူးရေးပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်၊ ရုပ်ပုံများပါရှိပြီး၊ ၎င်းတို့ကို လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ နှစ်အုပ်အဖြစ် စည်းနှောင်ထားသည်။

လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ နှစ်အုပ်ရှိပြီး၊ တစ်အုပ်မှာ တာအိုမှော်ပညာရပ် ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်အုပ်မှာ သိုင်းပညာရပ် ဖြစ်သည်။

တာအိုမှော်ပညာရပ်သည် ခြင်ဆီထုတ်ယူပြီး စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ် ဖြစ်ပြီး၊ သိုင်းပညာရပ်သည် မိုရာနတ်ဘုရားတူ ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ထိုပညာရပ်များကို အကြမ်းဖျင်း လှန်ကြည့်ရင်း၊ ခြင်ဆီထုတ်ယူပြီး စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်သည် သွေးအနှစ်သာရကို စွန့်လွှတ် ပြီး၊ လူတစ်ယောက်၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန်မာစေသည့် နည်းလမ်းဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လူသားဦးနှောက်၏ သွေးကြော အပေါက်များကို ထည့်သွင်းထားပြီး၊ သိမ်မွေ့ကာ နက်ရှိုင်းသည်။ ၎င်းသည် သေချာပေါက် အချိန်တိုအတွင်း ကျင့်ကြံမှု ပြုလုပ်နိုင်မည့် အရာမဟုတ်ပေ။

လူသားခန္ဓာကိုယ်၏ သွေးကြောအပေါက်များသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေကာ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့လှပြီး ခွဲခြား၍ မရနိုင်ကြောင်း သိရှိထားရမည်။ သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်၏ အထွဋ်အထိပ်သို့ မရောက်ရှိပါက၊ ကျင့်စဉ်ကို သေချာပေါက် သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ လူသားအင်မော်တယ်နယ်ပယ်သည် ခန္ဓာကိုယ်၏ သွေးကြောအပေါက်များကို ဖွင့်လှစ်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ တံခါးပေါက်ကို ဖွင့်လှစ်သည့်အလား၊ နတ်ဘုရားများ၏စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ပေးနိုင်သည်။

လူသားခန္ဓာကိုယ်သည် သေးငယ်သော စကြာဝဠာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ သွေးကြောအပေါက်များသည် နေနှင့် ညဘက်ကြယ်များကဲ့သို့ ဖြစ်သည်ဟု ဒဏ္ဍာရီတွင် ဆိုကြသည်။ ထို့အပြင်၊ သွေးကြောအပေါက်တစ်ခုစီတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပုန်းအောင်းနေသည်။ သွေးကြောအပေါက်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက် သည်နှင့်၊ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး၊ မယုံနိုင်ဖွယ် စွမ်းအားကို ရရှိနိုင်သည်။

အကယ်၍ ခန္ဓာကိုယ်၏ သွေးကြောအပေါက်အားလုံးကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပါက၊ နတ်ဘုရားများ၏ စွမ်းအားကို စုစည်းနိုင်ပြီး၊ လေဟာနယ်ကို ချိုးဖျက်ကာ၊ မည်သူမှ နားမလည်နိုင်သည့် နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး၊ ယန်နတ်ဘုရားကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကို ရရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

ခြင်ဆီထုတ်ယူပြီး စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်သည် လူသားခန္ဓာကိုယ်၏ သွေးကြောအပေါက်များကို ထည့်သွင်းထားသောကြောင့်၊ ၎င်းကို အဆင်မဲ့ ကျင့်ကြံမှု ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ မဟုတ်ပါက၊ ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲပြီး သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိသည် ထိုပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံမှု ပြုလုပ်ရန် မရည်ရွယ်ဘဲ၊ သီအိုရီကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်နှင့် တစ္ဆေအင်မော်တယ်နယ်ပယ်၏ အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ကြိုးစားရန်သာ ဖြစ်သည်။ လျှို့ဝှက်စာအုပ် တစ်အုပ်ရရှိပြီးနောက် မဆင်မခြင် ကျင့်ကြံမှု ပြုလုပ်ခြင်းသည် သူ၏ ပထမဆုံးနှင့် နောက်ဆုံး ရွေးချယ်မှု မဟုတ်ပေ။

မိုရာနတ်ဘုရားတူပညာရပ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ ၎င်းသည် လက်သီးပညာရပ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အသားလေ့ကျင့်ခြင်း၊ အရိုးသန်မာခြင်း၊ အဆစ်သန်မာခြင်း၊ အရိုးလေ့ကျင့်ခြင်း၊ ခြင်ဆီလေ့ကျင့်ခြင်း၊ အကြောလေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် သွေးပြောင်းလဲခြင်းတို့ အားလုံးပါဝင်ပြီး ပြည့်စုံသည်။

မိုရာသည် အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်း၏ အကာအကွယ်နတ်ဘုရား ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် နတ်ဆိုးတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကြေးနီရောင်အသားနှင့် သံမဏိအရိုးကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး၊ ၎င်း၏လက်နက်မှာ ဧရာမတူကြီးတစ်လက် ဖြစ်သည်။ သူ့ကို မနာခံသည့် မည်သူ့ကိုမဆို၊ တူကြီးဖြင့် အသားပြားပြီး အရိုးများ စိစိမွမွကြေသည်အထိ ထုရိုက်ပစ်လိမ့်မည်။

မိုရာနတ်ဘုရားတူပညာရပ်သည် နဂါးဆင်တံဆိပ်ကဲ့သို့ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ကို အောင်မြင်စေနိုင်သည့် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် လူအများပြား အပြိုင်အဆိုင် လုယူလိုသည့် မြင့်မြတ်သော သိုင်းကျမ်းစာအုပ် ဖြစ်သည်။

“ကံမကောင်းစွာပဲ၊ အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်းရဲ့ အမြင့်ဆုံး ရှေးဟောင်းကျမ်းစာမှာ အနှစ်သာရနှင့်သွေးစုစည်းမှုကျမ်းလို့ ဆိုကြတယ်။ ဒီကျမ်းက ယန်စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ လူသားအင်မော်တယ်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံမှုအကြောင်း ဖော်ပြထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ကျမ်း တစ်အုပ်ပဲ။ ငါ့လက်ထဲ မရောက်လာခဲ့တာ အင်မတန် နှမြောစရာပဲ။ သခင်ကျိုးတောင် ဒီကျမ်းစာကို သိမှာမဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်လို့, သူသိထားရင်လည်း, ငါ သူ့ကို ဖမ်းဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး…..။”

ဟုန်ယွိသည် ခြင်ဆီထုတ်ယူပြီး စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်နှင့် မိုရာနတ်ဘုရားတူပညာရပ်ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရင်း၊ သူ၏ နှလုံးသားထဲ တွင် ငိုကြွေးမြည်တမ်းနေမိသည်။ ဤစာအုပ်နှစ်အုပ်သည် ရရှိရန် ခက်ခဲသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် သူအတွက် သိပ်ပြီး အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်၊ ဤကျမ်းစာနှစ်အုပ်၊ အထူးသဖြင့် မိုရာနတ်ဘုရားတူပညာရပ်သည် တန်ဖိုးရှိသော အရာတစ်ခုနှင့် လဲလှယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်၊ ၎င်းအတွင်းရှိ သိုင်းပညာရပ်သည် ပေါင်းစပ်ခွန်အားဖြင့် လှုပ်ရှားမှုဖြစ်ပြီး၊ အလွန်မင်း သေစေနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိကာ၊ ရှန်ထိုက်ဇူအနေဖြင့် လေ့ကျင့်နိုင်သည်။

ကျမ်းစာများကို ကူးရေးပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိသည် စိတ်ဝိညာဉ်ပညာရပ်ကို အသုံးပြုကာ၊ ယာကရှာနတ်ဆိုးဘုရင်ဖြင့် သခင်ကျိုး၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိုးဖောက်ပြီး၊ ထပ်မံ ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိစေကာ၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ထို့နောက်၊ သူ့ကို စစ်စခန်း၏ လျှို့ဝှက် အကျဉ်းခန်းတွင် ချုပ်နှောင်ထားပြီး၊ တင်းကြပ်စွာ အစောင့်ချထားသည်။

ယခုအခါ၊ သခင်ကျိုးကို အရှင်ထားရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ မဟုတ်ပါက၊ ဟုန်ယွိသည် ကျမ်းစာများကို နားလည်သဘောပေါက်ရင်း၊ ၎င်းကို ထပ်မံ စစ်ဆေးမေးမြန်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းသေဆုံးသွားပါက၊ စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။

ဟုန်ယွိသည် သခင်ကျိုးကို ဖမ်းဆီးပြီး လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ ထုတ်ပေးရန် အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်နေစဉ်၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် တောင်ပိုင်းပြည်နယ်, ရွှေ့ယန်ပြည်နယ်ရှိ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ စံအိမ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ရွှေ့ယန်ပြည်နယ်၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဟုန်ခမ်းသည် သူ၏ တရားဝင်လုပ်ငန်းကိစ္စများ ပြီးဆုံးပြီးနောက်၊ စံအိမ်၏ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲတွင် ထိုင်နေသည်။ သူသည် အသက်ရှစ်နှစ် သို့မဟုတ် ကိုးနှစ်ရှိသော ကလေးနှစ်ဦးကို ကြည့်ရှုနေသည်။ ၎င်းတို့သည် အရပ်ရှည်ပြီး၊ မျက်လုံးများက အလွန်စူးရှကာ၊ သိုင်းပညာရပ်ကို လေ့ကျင့်နေကြပြီး၊ သာမန်ကလေးများနှင့် လုံးဝ မတူပေ။

ဟုန်ခမ်းသည် နှင်းဖြူရောင် သိုင်းသမားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သူ၏ မုတ်ဆိတ်များက သူ့ကို ရင့်ကျက်ပြီး ခန့်ငြားထည်ဝါသည့်ပုံ ပေါ်လွင်စေ သည်။

“မင်းတို့ ဘယ်လိုလေ့ကျင့်နေတာလဲ။ အချိန်အတော်ကြာအောင် လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီးပြီ။ မင်းတို့ အသက်သုံးနှစ်ကတည်းက ငါ မင်းတို့ကို ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေနဲ့ ရေချိုးပေးခဲ့တယ်။ ဆေးပညာရှင်တွေကိုလည်း မင်းတို့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိပ်နယ်ပေးခိုင်းခဲ့တယ်။ အခုဆို ငါးနှစ် ဒါမှမဟုတ် ခြောက်နှစ် လောက် သိုင်းပညာရပ်ကို လေ့ကျင့်ပြီးပြီ။ ဒါပေမယ့် ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့်ကို မဖြတ်ကျော်နိုင်သေးဘူး။ ဒီလိုပါရမီမျိုးနဲ့ မင်းတို့က ဝက်တွေ ထက်တောင် ပိုညံ့တယ်။ ငါ မင်းတို့အသက်လောက်တုန်းကဆို ရှင်တန်သိုင်းသခင်နယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိနေပြီ…..။”

ဟုန်ခမ်း၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း၊ ကလေးနှစ်ဦးကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေသည်။

“တော်ဝင်ချန်ဥပဒေအရ၊ အသက် ၁၅ နှစ်မှာ အရွယ်ရောက်ပြီးသူ ဖြစ်သွားပြီ။ မင်းတို့ အရွယ်ရောက်တဲ့အချိန်မှာ ရှင်တန်သိုင်းသခင်နယ်ပယ်ကို မဖြတ်ကျော်နိုင်ရင်၊ မိသားစုကနေ နှင်ထုတ်ခံရမယ်။”

“သခင်ဝူ၊ ခင်ဗျား ဘာလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ?”

ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို အနက်ရောင်ဝတ်စုံ၊ သစ်ကြားသီးမျက်နှာနှင့် စံအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ ဟုန်ခမ်းသည် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။

“သခင်လေးခမ်း၊ အစေခံအိုကြီးက သခင်လေးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်။” ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ မျက်နှာသည် မပြောင်းလဲဘဲ၊ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက် သည်။

“မြန်မြန်! သင့်ရနံ့လက်ဖက်ရည် ယူလာခဲ့စမ်း….” ဟုန်ခမ်းသည် ၎င်း၏ အစေခံမိန်းမပျိုများကို အလျင်အမြန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာ ပင် ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို ဧည့်ခန်းထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် လူအိုကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဟုန်စံအိမ်အတွင်းတွင်၊ ဉာဏ်ရှိသည့် မည်သူမဆို ဝူအိမ်တော်ထိန်းက ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ အနီးကပ်ဆုံး ယုံကြည်သူဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။

“သခင်ဝူ၊ ဒီတစ်ခေါက် တောင်ပိုင်းပြည်နယ်ကို အဖေ့ရဲ့အမိန့်နဲ့ ဟုန်ခမ်းကို အတွေ့အကြုံရအောင် စေလွှတ်ဖို့ ရောက်လာတာလား”။ “ဒါပေမယ့် ဟုန်ခမ်းက သခင်ဝူကိုယ်တိုင် စေလွှတ်ပေးရတဲ့အထိ မထိုက်တန်ပါဘူး။” ဟုန်ခမ်းသည် လက်ဖက်ရည်ခွက် တစ်ခွက်ကို ဝူအိမ်တော်ထိန်းထံ ပေးလိုက်သည်။

“မြို့စားရဲ့အမိန့်က သခင်လေးယွိကို ပြန်ခေါ်လာဖို့ပဲ။ သူက အပြင်မှာ ပြဿနာတွေ အများကြီး ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရဖြစ်မယ့်အရာတွေ မလုပ်ခိုင်းဖို့ပါ။” ဝူအိမ်တော်ထိန်းက လက်ဖက်ရည်ကို လက်ခံလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဟုန်ယွိလား…။ ဒီမိမဲ့ဖမဲ့ကောင်၊ အနိမ့်ကျတဲ့ကောင်လား။ ဘာအတွက်လဲ? အဖေက သူ့ကို သည်းခံနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား….”

ဟုန်ခမ်းသည် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အနည်းငယ် အထင်မြင်သေးသည့် အမူအရာများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ “သူ့မှာ ဘယ်လိုဩဇာအာဏာရှိမှာလဲ။ သူက မင်းသားယုကို အားကိုးပြီး၊ အစောင့်ကြပ် စစ်သည်အနည်းငယ်ပဲရှိတာ။ သိုင်းပညာရပ်ကိုလည်း ပေါ့ပေါ့ ပါးပါး သာမန်သိုင်းပညာရပ်ကိုပဲ လေ့ကျင့်ထားတာလေ။ အဖေက အမိန့်ပေးထားပြီးသားဆိုတော့၊ ကျွန်တော် ပစိဖိတ်ရေတပ်ရဲ့ ယန်ကျန်းနဲ့ သွားစကားပြောလိုက်မယ်။ သူ့ကို မြို့စားစံအိမ်ကို တိုက်ရိုက် ခေါ်ပြန်လာမယ်။ သခင်ဝူကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားစရာ မလိုပါဘူး။”

“အစေခံအိုကြီးက သူ့အပေါ် လှုပ်ရှားပြီးပြီ။” ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ မျက်နှာသည် မည်သည့် အမူအရာမှ မရှိပေ။ ဝမ်းနည်းမှု သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်မှု မရှိဘဲ၊ တစ်ခုခုကို ရှင်းပြနေသည့်အတိုင်းပင်။ “ဒါပေမယ့်၊ အစေခံအိုကြီးက သူ့ကို မနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေက နက်ရှိုင်းလွန်းတယ်။ သူက ခန္ဓာကိုယ်သိမ်းပိုက်ခြင်းနယ်ပယ်ကိုလည်း ရောက်ရှိပြီးနေပြီ။ ဒါ့အပြင်၊ သူက အလွန်နက်ရှိုင်းတဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံထား တယ်။ ယင်ယန်မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားက သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတယ်။ သခင်မလေး ဖေးရုန်ကိုလည်း သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်။”

“ဘာလဲ!”

ဟုန်ခမ်းက ထရပ်လိုက်သည်။ လက်ဖက်ရည်ခွက်များ အားလုံး မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး၊ သူသည် ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ မျက်နှာကို တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား ကြည့်နေသည်။ အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်ပြီးနောက်၊ သူသည် စကားလုံးများကို ထုတ်ပြောလိုက် သည်။

“ဒါ တကယ်လား….။”

“တကယ်ပါ။” ဝူအိမ်တော်ထိန်းက ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက အသေးဖွဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး၊ အဖေ့ကို အသိပေးရမယ်!” ဟုန်ခမ်း၏ အသက်ရှူသံက ကြမ်းတမ်းလာသည်။