အခန်း (၁၇၁-၁၇၃)

အခန်း (၁၇၁)

“ဒီကိစ္စကို မြို့စားထံ အသိပေးဖို့မလိုဘူး။ ဒီနေ့ ကျွန်တော် ဒီကိုလာရောက်တာက သခင်လေးခမ်းကို သတိပေးဖို့သက်သက်ပဲ။ သခင်လေးယွိက သခင်လေးခမ်း ထင်ထားတဲ့အတိုင်း သိုင်းပညာ နည်းနည်းပါးပါးပဲ တတ်မြောက်ထားသူ မဟုတ်ဘူး။ သခင်လေးခမ်း၊ သခင်လေး သတိထားရမယ်။ သခင်လေးယွိက ရက်စက်ပြတ်သားသူဖြစ်ပြီး၊ သူ့စိတ်ထဲမှာ စည်းတစ်ခုထားတယ်။ အဲဒီစည်းကို ကျော်လွန်တဲ့ဘယ်သူမဆို၊ သခင်လေးခမ်းက သူ့အစ်ကို ဖြစ်နေရင်တောင် သူ့ရက်စက်မှုကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်မှာ ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်။ ဒါ့အပြင်, ဒီအစေခံအိုကြီးက မြို့စားနောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ လိုက်ပါခဲ့သူဖြစ်တယ်။ သခင်လေးတို့ ညီအစ်ကိုတွေဟာ သွေးသားတော်စပ်ပေမယ့် ညီအစ်ကိုချင်း မေတ္တာမရှိဘူးဆိုတာ သိထားတယ်။ မြို့စားက သခင်လေးတို့ ညီအစ်ကိုတွေ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် သတ်ဖြတ်နေမှာကို အလွန်စိုးရိမ်နေတယ်။” ဝူအိမ်တော်ထိန်း က လက်ပြပြီး ဟုန်ခမ်းအား ဟုန်ရွှန်ကျိထံ သတင်းပို့ခြင်းမှ တားဆီးလိုက်ပါသည်။

“မြို့စားသိတယ်ဆိုဦးတော့၊ ဒီကိစ္စက နောက်ကျသွားမှာ ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်။ ယခုအချိန်, ကျောက်စိမ်းမြို့တော်အပြင်ဘက်မှာ အသက်မဲ့တာအိုဂိုဏ်းနဲ့ အစစ်မှန်လေဟာနယ်ဂိုဏ်းဆိုတဲ့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းနှစ်ခုက လူထုအတွင်းမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး လူတွေကို ဖျက်ဆီးနေကြတယ်။ နတ်ဆိုးအင်မော်တယ်တွေက နန်းတွင်းမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး၊ ဆူပူဖို့အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေတယ်။ ဒါ့အပြင်, တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင်မိန်းမပျိုကလည်း ပန်းကြဲပြည့်တန်ဆာရုံမှာ စောင့်ကြပ်နေပြီး၊ သူမ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ မသိရသေးဘူး။ ယွန်မင်၊ ဟွာလျှို၊ ယွမ်တူ၊ ရိုရန်၊ လျှိုရှာ၊ ဘိုင်မူတို့အပါအဝင် တခြားနိုင်ငံတွေက သံတမန်တွေကလည်း ကျောက်စိမ်းမြို့တော်မှာ ရှိနေကြတယ်။ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ဆိုတာက နိုင်ငံရဲ့ဗဟိုချက်မပဲ။ မြို့စားက ဧကရာဇ်ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို ဖြေရှင်းဖို့နဲ့ နိုင်ငံအတွက် ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ ဗဟိုမှာ ရှိနေရမယ်။ ဒီအချိန်မှာ သူက ဗဟိုကနေ လုံးဝ ထွက်ခွာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင်, မြို့စားနဲ့ ဧကရာဇ်တို့က အလွန်ကြီးမားတဲ့ မဟာဗျူဟာတစ်ခုကို အတူတကွ ဆောင်ရွက်နေကြတာ။ ကျွန်တော်က သခင်လေးခမ်းကို သတိပေးရုံသက်သက် ဒီနေရာကို လာရောက်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။ သခင်လေးခမ်း၊ ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ သိထားရင်ကို အဆင်ပြေပါပြီ။”

ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟုန်ခမ်းသည် သစ်ကြားသီးနှင့်တူသော သူ၏မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ စဉ်းစားနေခဲ့ပြီး ရုတ်တရက် ထိုင်ချလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်လေ။ ဧကရာဇ်နဲ့ အဖေတို့က အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကို အတူလုပ်ဆောင်နေကြတယ်။ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ နိုင်ငံရေးအခြေအနေက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲလာတာကို ကျွန်တော်လည်း သတိထားမိပြီး၊ အချို့အရာတွေကိုလည်း ပိုင်းခြားသိမြင်လာခဲ့တယ်။ ဧကရာဇ် ထိုက်ကျုံးနဲ့ ကောင်းကျုံးတို့က ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခဲ့ရတယ်။ ကမ္ဘာကြီးကို အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် မိုးကောင်းကင်က ခန့်အပ်ခြင်းခံရပြီး၊ နိုင်ငံတွေရဲ့ဧကရာဇ်အဖြစ် ခံယူထားတွေတောင် အခြားသူများတွေရဲ့ အသက်အန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်မူကို ခံနေရတယ်။ ဒါက အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကိစ္စကြီးပဲ။ ဧကရာဇ်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ကန့်သတ်နိုင်တဲ့အရာတွေကို မဖယ်ရှားရင် ဘယ်သူမှ စိတ်အေးချမ်းသာ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ အဖေက ဒီကိစ္စအတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြေးလွှားလုပ်ကိုင်နေခဲ့တယ်။ အခု အရေးအကြီးဆုံးအချိန်ကို ရောက်ရှိနေပြီ။ ဒီအချိန်မှာ သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးတာ မသင့်လျော်ဘူး..။”

“သခင်လေးခမ်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးချုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ထိပ်တန်းအရာရှိတစ်ဦးလည်း ဖြစ်တယ်။ လေ့ကျင့်မှုက လည်း ပြီးပြည့်စုံနေပြီ။” ဝူအိမ်တော်ထိန်းက ဟုန်ခမ်းကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ဒါပေမယ့်, တကယ်လို့, သခင်လေးယွိသာ မြို့စားရဲ့ စိတ်ကို နားလည်နိုင်ခဲ့ရင်, သခင်လေးယွိရဲ့ အခုလက်ရှိ သူ့စွမ်းအားနဲ့ဆို သားဖနှစ်ယောက် စိတ်တူကိုယ်တူဖြစ်ခဲ့ရင်၊ ကိစ္စတွေက ပိုပြီး လွယ်ကူလာ လိမ့်မယ်။”။

“ဟမ်း။ သူ့ကိစ္စကို ဘာကြောင့် ထည့်ပြောနေရတာလဲ။ သူက အစကတည်းက ပုန်ကန်ဖို့ မွေးဖွားလာတဲ့လူပဲ။ တကယ်လို့, အဖေသာ သူ့ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ အကာအကွယ် ပေးမထားခဲ့ရင်, ကျွန်တော့်အမေက သူ့ကို မန်ပိုင်ယွန်ကို တွေ့ဆုံဖို့ ပို့ပြီးသားဖြစ်နေလောက်ပြီ။”

ဟုန်ခမ်း၏ စကားထဲတွင် မနာလိုမှု အရိပ်ယောင် ပါဝင်နေပြီး၊ အဆိပ်ပြင်းသော ဒေါသမီးလျှံများပင် လောင်ကျွမ်းလျက် ရှိနေလေသည်။

ဒေသတစ်ခုအား အုပ်ချုပ်ရသည့် ထိပ်တန်းအရာရှိနှင့် ဝူဝမ်မြို့စား၏ သားတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ဟုန်ခမ်းသည် ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက သိုင်းပညာကို သင်ယူခဲ့ပြီး၊ မှော်ဆေးဝါးများစွာကိုလည်း သုံးစွဲခဲ့ရသည်။ သူသည် လက်သီးပညာရပ်ပေါင်းများစွာကိုလည်း လေ့ကျင့်ထားပြီး၊ စစ်မြေပြင်တွင် တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာနှင့် တရားဝင်စမ်းသပ်မူအမျိုးမျိုးကိုလည်း ပြုလုပ်ထားသည်။ အုပ်ချုပ်ရေးရုံးများတွင် သူ့ကိုယ်သူ ရင့်ကျက်အောင် လေ့လာ သင်ယူရင်း ဟုန်ခမ်း၏ ယုံကြည်မှုသည် ပြီးပြည့်စုံလာခဲ့ပြီး၊ ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က အသုံးမကျခဲ့သော ဟုန်ယွိကိုမူ, ဟုန်ခမ်းသည် သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဟုန်ခမ်းသည် သူ့ကို မည်သည့်အခါမှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘဲ၊ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်အဖြစ်သာ သဘောထားခဲ့သည်။

ယခု ဝူအိမ်တော်ထိန်း၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မှတ်ချက်စကားက ဟုန်ယွိနှင့်ပတ်သက်ပြီး ဝမ်းနည်းနောင်တရမူကို ညွှန်းဆိုနေသည်။ ထိုစကားထဲတွင် ရှင်းလင်းသော အဓိပ္ပါယ်တစ်ခု ရှိသည်။ အကယ်၍ ဟုန်ယွိနှင့် ဟုန်ရွှန်ကျိတို့သာ စိတ်တူကိုယ်တူ ရှိနိုင်ခဲ့လျှင်၊ ဟုန်ယွိသည် ဟုန်ရွှန်ကျိအတွက် ကြီးမားသည့် အကူအညီတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟူ၍ပင်။

ဟုန်ခမ်းသည် ထိုစကားများကို မည်သို့ နားမလည်ဘဲ နေမည်နည်း။ အကယ်၍, ဟုန်ယွိက အကူအညီ ဖြစ်သည်ဆိုလျှင်၊ သူဟုန်ခမ်းက အရေးမပါဘဲ ဘေးထွက်နေရမည့် အကိုင်းအခက်တစ်ခုသာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ထိုအရာကို ဟုန်ခမ်း မည်သို့ သည်းခံနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် ဟုန်ခမ်းသည် လိမ္မာပါးနပ်သူ ဖြစ်သည်။ သူ၏မျက်နှာသည် အနည်းငယ် တွန့်လှုပ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွား သည်။

“သခင်ဝူ၊ ဒါဆို အခု ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်ပါလဲ….။”

“သခင်လေးယွိရဲ့ တာအိုပညာက နက်ရှိုင်းပြီး၊ သူ့အနားမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။ သူက ပစိဖိတ်ရေတပ်ဌာနချုပ်မှာ ဒေသတစ်ခု ကို ကာကွယ်စောင့်ကြပ်နေတယ်။ ဒီအစေခံအိုကြီးက သူ့ကို ဖမ်းဆီးလာနိုင်စွမ်းမရှိတာ ရှက်ရွှံ့ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် အကူအညီအချို့ လိုတယ်။ အခုအချိန်မှာ မြို့စားက သခင်လေးယွိကို အလွန်စိုးရိမ်နေပြီး၊ သူ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းသွားမှာကို စိုးရိမ်နေတယ်။ တိုင်ရှန် တာအို ဂိုဏ်းက အုပ်ချုပ်သူမရှိ၊ ဖခင်မရှိ၊ မိခင်မရှိ၊ လောကီဆက်နွယ်မှုတွေကို ဖြတ်တောက်ပြီး မဟာတာအိုကိုပဲ လိုက်စားတယ်။ တကယ်လို့, သခင်လေးယွိသာ အဲဒီလိုဖြစ်သွားရင်, မြို့စားရဲ့စိတ်နှလုံးက အလွန်စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒီအစေခံအိုကြီးက သခင်လေးယွိကို မြို့စားစံအိမ်ဆီ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်သွားရပါမယ်။”

ဝူအိမ်တော်ထိန်းက ဆက်ပြောသည်။ “ဒါ့ကြောင့် ဒီအစေခံအိုကြီးက အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင် နယ်မြေရဲ့ အကြီးအကဲတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ သခင်လေး ခမ်းထံ လာရောက်ရှာဖွေရတာပဲ။ ဒီအစေခံအိုကြီးက သခင်လေးယွိရဲ့ တာအိုမှော်ပညာကို ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ အကူအညီ လိုအပ်တယ်။ ဒါဆို သခင်လေးယွိကို မြို့စားစံအိမ်ဆီ အလွယ်တကူ ခေါ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့်, သခင်လေးခမ်း၊ သခင်လေးအနေနဲ့, သခင်လေးယွိက ဖေးရုန်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ကိစ္စကိုတော့ အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေကို မပြောပြပါနဲ့ဦး။ ဘယ်လိုဘဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စကို မြို့စားက နောက်ပိုင်းမှာ သိရှိသွားမှာပဲ။ သခင်လေးယွိ ဘယ်လောက်ကြီးမားတဲ့ အမှားကြီးဘဲ ကျူးလွန်ခဲ့ပါစေ, မြို့စားက သူ့ကို သေစေချင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ကောင်းပြီ။ ကျွန်တော် ရွှေးယန်တောင်ဆီ စာတစ်စောင်ရေးပြီး၊ အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ဆီ ပေးပို့လိုက်ပါ့မယ်။ သခင်ဝူ, ကျေးဇူးပြုပြီး၊ အနားယူဖို့ နောက်ဖေးခြံထဲ ကြွပါ။ နေ့တစ်ဝက်အတွင်း သတင်းပြန်လည်ရရှိပါလိမ့်မယ်။”

ဟုန်ခမ်း၏ အမူအရာက တခဏမျှ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ပြောလိုက်ပါသည်။

“ဒီလိုဆိုရင်, သခင်လေးခမ်း၊ ဒီအစေခံအိုကြီး သွားပြီး အနားယူလိုက်ပါဦးမယ်။” ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ထရပ်ပြီး ဦးညွှတ်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

“အစောင့်တွေ…၊ လာကြစမ်း…၊ ကျောက်စိမ်းမြို့တောကို စာပို့ခိုကို လွှတ်လိုက်ပါ။”

“ရွှေမြွေကြွေးခွံအစောင့်တွေ။ ဒီစာကို ရွှေးယန်တောင်က အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ဆီ သေချာ ပို့ဆောင်ပါ။”

ဝူအိမ်တော်ထိန်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ ဟုန်ခမ်းသည် အချိန်အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီး၊ အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ အမိန့်များစွာကို ဆက်တိုက် ပေးလိုက်သည်။

မကြာမီတွင် လှပသော စာပို့ခိုများသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းသွားသည်။

“သွေးအနှစ်သာရနှင့် အသက်စွမ်းအင်၊ အစစ်မှန်နဂါးကို ပြောင်းပြန်လှည့်ပတ်ပြီး၊ ယင်ကိုယန်ဖြင့် အားဖြည့်တင်းကာ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန်မာစေပါ။”

ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် ရွှေးယန်စံအိမ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ဟုန်ခမ်းနှင့် အချိန်ကြာရှည် ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဟုန်ယွိသည် သခင်ကျိုးထံမှ အတင်းအဓမ္မ ရယူထားသော “ခြင်ဆီထုတ်ယူပြီး စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်” ကို လေ့ကျင့်နေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က၊ သူသည် လျှို့ဝှက်စာအုပ်နှစ်အုပ်ကို ရရှိပြီးနောက်၊ ၎င်းကို အာရုံစူးစိုက် လေ့လာခဲ့သည်။ သူသည် တပ်မှဖမ်းဆီးထားသော ပင်လယ်ဓားပြများနှင့် သေဒဏ်ကျခံထားရသူများကို အသုံးပြုကာ၊ ၎င်းတို့အား ထိုပညာရပ်ကို လေ့ကျင့်စေခဲ့သည်။ “ခြင်ဆီထုတ်ယူပြီး စွမ်းအင် ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်”၏ အဓိကအချက်လက်များအတိုင်း သူသည် ထူးချွန်သော စစ်တပ်သမားတော်တစ်ဦးကို ခေါ်ယူပြီး ထိုရာဇဝတ်သားတို့၏ ဦးနှောက်ကို ငွေအပ်ဖြင့် လှုံ့ဆော်စေခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ရာ၊ ထိုသေဒဏ်ကျခံရသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ချက်ချင်း အားနည်းသွားသော် လည်း၊ သူတို့သည် စွမ်းအင်ပြည့်ဝလာပြီး၊ စိတ်နှလုံးမှာ အထူးတလည် ကြည်လင်လာကြသည်။ ကြီးကြီးမားမား မည်သည့်ပြဿနာမျိုးမှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။

ဟုန်ယွိသည် ၎င်းတို့ကို အကြိမ်များစွာ စမ်းသပ်ပြီးနောက်၊ အမှားအယွင်းမရှိကြောင်း သေချာသည်အထိ စစ်ဆေးပြီးမှ သူကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ရန် စတင်ခဲ့သည်။

သူသည် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခုတွင် ထိုင်နေပြီး၊ ထိုအခန်းသည် လေလုံပြီး အလင်းရောင်ပင် ဖြတ်သန်းမဝင်နိုင်သည့် အခန်းဖြစ်သည်။

သို့သော် အခန်း၏အမိုးပေါ်တွင် အပ်ဖြင့်ဖောက်ထားသော အပေါက်ငယ်တစ်ခုရှိပြီး၊ ထိုအပေါက်မှ အလွန်သေးငယ်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာသည်။

ဟုန်ယွိသည် ထိုအလင်းတန်းကျသည့်အတိုင်း ထိုင်နေရာချထားပြီး၊ ထိုအလင်းရောင်သည် သူ၏ နဖူးကြားသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာစေသည်။ ထို့နောက် သူသည် အာရုံစူးစိုက်ကာ ထိုအလင်းရောင်ကို တစ်လက်မချင်း စိမ့်ဝင်စေသည်။

အလင်းရောင်သည် တစ်လက်မချင်း စိမ့်ဝင်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ဟုန်ယွိသည် ထူးခြားသော ခံစားမှုများကို ရရှိလာသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ အကန့်အသတ်မရှိသော စွမ်းအားကို ခံစားရခြင်း၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ကျုံ့သွားသလို ခံစားရခြင်း၊ သို့မဟုတ် အနည်းငယ် ခေါင်းကိုက်ခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိသည် ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါ။ သူသည် အတိတ်ကျမ်းကို လေ့ကျင့်ခဲ့စဉ်က၊ ပထမအဆင့်မှာ ကြယ်အလင်းကို ဦးနှောက် အတွင်းသို့ ပုံရိပ်ဖော်ကြည့်ရှုရခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်တုန်းက အမျိုးမျိုးသော ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်ယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်၊ အလင်းရောင်သည် သူ့နဖူးကြားသို့ တစ်လက်မခွဲ သုံးစင်တီမီတာခန့် စိမ့်ဝင်လာသောအခါ၊ ဟုန်ယွိသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးနှင့် ခြင်ဆီများအားလုံးသည် သူ့နဖူးကြားရှိ အချက်တစ်နေရာသို့ စုစည်းလာပြီး တစ်စုံတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းလိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒီနေရာပဲ။ ဒီသွေးကြောက ဝိညာဉ်နဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို ဆက်သွယ်ပေးတဲ့ အဓိကအချက်ပဲ။ အခု ငါ့တိုင်းတာမှုက မှန်သွားပြီ။”

ဤသိမ်မွေ့သော ခံစားမှုကို ရရှိပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိသည် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး၊ ထိုခံစားမှုက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူ ယခုလေ့ကျင့်နေသည်မှာ သိုင်းပညာမဟုတ်ဘဲ၊ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်း၏ တိုင်းတာမှုနည်းလမ်းအတိုင်း သွေးကြောတည်နေရာကို တိုင်းတာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း၊ သူသည် သခင်ကျိုးမှ ကူးယူထားသော အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်း၏ ရှေးဟောင်းစာအုပ်များကို ဖတ်ရှုပြီး၊ သိုင်းပညာနှင့် တာအိုမှော်ပညာ သီအိုရီများကို လေ့လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် လူသားအင်မော်တယ်၏ သိုင်းပညာသည် မည်သို့ပုံစံရှိသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ယခင်က သူသည် ဘုန်းတော်ကြီးယန်ယွဲ့ မှတ်ချက်ရေးသားထားသော သိုင်းကျမ်းများကို ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးပြီး၊ လူသား အင်မော်တယ်များသည် သွေးကြောများကို လေ့ကျင့်ကြသည်ဟု သိရှိခဲ့သော်လည်း၊ မည်သည့်သွေးကြောတွေကို လေ့ကျင့်ရမည်ကို တိတိကျကျ မသိရှိခဲ့ပေ။

ယခုမူ “ခြင်ဆီထုတ်ယူပြီး စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်” တွင် သွေးကြောတစ်ခုစီကို တိုင်းတာရန် တိကျသော နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသည်။

ဤနည်းလမ်းသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ဆက်သွယ်ပေးသည့် အရေးကြီးဆုံး ဆုံမှတ်ဖြစ်သော နဖူးကြားရှိ နက်ရှိုင်းသော တည်နေရာတွင် တည်ရှိနေသည့် “အသက်ဓာတ်အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းခြင်း” ဟုခေါ်သော သွေးကြောကို တိုင်းတာခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤ “အသက်ဓာတ်အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းခြင်း”၏ တည်နေရာသည် လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကွဲပြားသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို အတိအကျ တိုင်းတာ ဖို့ လိုအပ်သည်။

“အသက်ဓာတ်အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းခြင်း” ကို တိုင်းတာရန် နည်းလမ်းမှာ၊ အမှောင်ခန်းတစ်ခုအတွင်း အပ်ဖြင့် အပေါက်ငယ်တစ်ခု ဖောက်ထားပြီး၊ နေ့လယ်အချိန်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို နဖူးကြားသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်စေရန် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အာရုံစူးစိုက်ကာ ထိုအလင်းရောင်ကို တဖြည်းဖြည်း စိမ့်ဝင်စေရသည်။ အကယ်၍ အလင်းရောင်သည် တစ်နေရာကို ထိမိပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ သွေးနှင့် ခြင်ဆီများသည် ထိုနေရာသို့ စုစည်းလာသည်ဟု ခံစားရလျှင်၊ ထိုနေရာသည် “အသက်ဓာတ်အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းခြင်း” ၏ တည်နေရာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအလင်းဖြင့် တိုင်းတာမှုသည် အလွန်သေသေချာချာ လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။ နေ့လယ်အချိန်တွင်သာ ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင်, အလင်းရောင် မလုံလောက်နိုင်သဖြင့် တိကျသော တည်နေရာကို တိုင်းတာနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ အချိန်ကိုပင် တိကျစွာ ဆုပ်ကိုင်ထား ရမည်။

“ဒဏ္ဍာရီအဆိုအရ၊ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်၏ အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ၊ သွေးကြောများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခံစားနားလည်လာနိုင်ပြီး၊ လူသားအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ခြေချနိုင်သောအခါ သွေးကြောများကို လေ့ကျင့်ရမည် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် လူသားအင်မော်တယ်၏ အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်သောအခါ၊ လေဟာနယ်ကို ချိုးဖျက်နိုင်သည်။ အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်း၏ ဤသွေးကြောတိုင်းတာမှု နည်းလမ်းသည် အလွန်အစွမ်းထက်သည်။ အကယ်၍, လူတစ်ယောက်သည် သွေးကြောတိုင်းတာမှု နည်းလမ်းတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားမည်ဆိုလျှင်၊ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ သွေးကြောများကို တစ်ခုချင်း တိုင်းတာနိုင်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏လုပ်ဆောင်ချက်များကို တစ်ခုချင်း နားလည်နိုင်လျှင်၊ လူသား အင်မော်တယ်နယ်ပယ်၏ သိုင်းပညာကို တိုက်ရိုက် လေ့ကျင့်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် ဤခြင်ဆီထုတ်ယူပြီး စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်း ပညာရပ်သည် အသက်ဓာတ် အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်ထားသည်။ ဤနည်းလမ်းသည် အသက်ဓာတ် အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းခြင်းကို သီးသန့် လေ့ကျင့်ထိန်းသိမ်းရန် မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းကို လှုံ့ဆော်ပေးရုံသာဖြစ်ပြီး၊ သွေးနှင့်စွမ်းအင်ကို ယင်ဝိညာဉ်ကို အားဖြည့်တင်းရန်အတွက်သာ အသုံးပြုသည်။ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေပြီး နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန်မာစေရန် ရည်ရွယ်သည်။ ဤသည်မှာ အရှေ့ဘက်နံရံကို ဖျက်ဆီးပြီး အနောက်ဘက်နံရံကို ပြုပြင်သည့် နည်းလမ်းနှင့် အတူတူပင်။”

“ဒီအရှေ့ဘက်နံရံကို ဖျက်ဆီးပြီး အနောက်ဘက်နံရံကို ပြုပြင်တဲ့နည်းလမ်းက အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်းရဲ့ တာအိုမှော်ပညာရပ် မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် အသက်ဓာတ် အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းခြင်းကို ထိန်းသိမ်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိကောင်းရှိရမယ်။ သခင်ကျိုးက တခုခုကိုများ ဖုံးကွယ်ထားသေး လား။ ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ ငါ တာအိုပညာရပ်တွေကို နားလည်ပြီး၊ ရှေးဟောင်းကျမ်းတွေနဲ့ ရင်းနှီးတယ်။ မဟုတ်ရင်, ဒီတာအိုပညာရပ်ရဲ့ စွမ်းအားကို မက်မောပြီး မသိလိုက်ဘဲ လေ့ကျင့်မိရင်, ငါ သူ့ထောင်ချောက်ထဲ ကျရောက်သွားမှာ မဟုတ်လား။”

ဟုန်ယွိသည် ထရပ်လိုက်ပြီး၊ ထိုတာအိုမှော်ပညာကို လေ့ကျင့်မည့်အစား၊ သခင်ကျိုးအား အကျဉ်းချထားသော အခန်းသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သခင်ကျိုးသည် အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေပြီး၊ သူ၏ဘေးတစ်ဖက် တစ်ချက်စီတွင် ငွေလရှစ်ဖော်က စောင့်ကြပ်နေသည်။ သူသည် ထွက်ပြေးရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါ။

ဟုန်ယွိ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သခင်ကျိုး၏ မျက်လုံးများသည် ကောက်ကျစ်မှုဖြင့် လက်ခနဲ တောက်ပလာသည်။

“ဟုန်ယွိ၊ မင်း ငါ့ကို ဘယ်တော့ လွှတ်ပေးမှာလဲ။”

“သေချာပေါက်, ကျုပ် ခင်ဗျားကို လွှတ်ပေးမှာပါ။ ဒါပေမယ့်, ခင်ဗျားအနေနဲ့ အသက်ဓာတ် အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းခြင်း လေ့ကျင့်နည်းကို ပြောပြရမယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ခြင်ဆီထုတ်ယူပြီး စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်က ပထမဦးစွာ အသက်ဓာတ် အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းခြင်းရဲ့ တည်နေရာကို တိုင်းတာပြီး၊ ဒီနောက် ငွေအပ်နဲ့ လှုံ့ဆော်ပေးဖို့ပဲ။ ဒါက အနှစ်သာရ, သွေးနဲ့ ခွန်အားကို ဖျက်ဆီးပြီး နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန်မာစေနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့်, အဲဒါက ကျုပ်လိုချင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။ တစ္ဆေအင်မော်တယ်မဖြစ်ခင်, ကျုပ်အနေနဲ့ ကျုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်အောင် ဘယ်လိုလုပ် လုပ်ဆောင်နိုင် မှာလဲ။ ဟမ်း။ သန့်စင်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာနယ်မြေ ခြောက်ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်တဲ့ အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်းမှာ ယန်ကို ဖျက်ဆီးပြီး ယင်ကို စွမ်းအား ဖြည့်တင်းပေးရုံမဟုတ်တဲ့ အခြားပညာရပ်တွေ ရှိကောင်းရှိရဦးမယ်။ တကယ်လို့, ငွေအပ်နဲ့ လှုံ့ဆော်ရာမှာ လွန်လွန်ကဲကဲ လုပ်ဆောင်မိသွားရင်၊ အသက်ဓာတ် အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းခြင်းက ပျက်စီးသွားပြီး၊ ကျုပ်လည်း သေဖို့တစ်လမ်းပဲ ရှိတော့မယ်။”

ဟုန်ယွိသည် အသက်ဓာတ် အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းခြင်း၏ အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည့် သွေးကြောကို သန်မာစေနိုင်သည့် နည်းလမ်းကို အတင်းအဓမ္မရယူရန် ကြိုးစားနေသည်။

သူ၏ဗီဇအရ၊ ဟုန်ယွိသည် အသက်ဓာတ် အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းခြင်းက ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ဆက်သွယ်ပေးသည့် သိမ်မွေ့သော သွေးကြော ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ ထိုသွေးကြောကို တည်ဆောက်ပြီး သန်မာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်လျှင်၊ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုလုံးအတွက် အကျိုးရှိမည် ဖြစ်သည်။ သူလိုချင်သည်မှာ အသက်ဓာတ်အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းခြင်းကို လေ့ကျင့်ရန် ဖြစ်ပြီး၊ ယန်ကိုဖျက်ဆီးပြီး ယင်ကို စွမ်းအား ဖြည့်တင်းရန်အတွက် ငွေအပ်ဖြင့် လှုံ့ဆော်သည့် နည်းလမ်း မဟုတ်ပေ။

“မင်း…” သခင်ကျိုးသည် ဟုန်ယွိကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်းက ဒီတာအိုမှော်ပညာရပ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် နားလည်လိုက်တာလား။”

အခန်း (၁၇၂)။

“သေချာပေါက် ကျုပ် နားလည်တာပေါ့။ သခင်ကျိုး၊ ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို အထင်သေးနေတာပဲ။ လူသားအင်မော်တယ်တွေရဲ့ သိုင်းပညာမှာ သွေးကြောတွေကို ကျင့်ကြံရတာ ပါဝင်တယ်လေ။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးကြောတွေဟာ ကောင်းကင်ပေါ်က ကြယ်တွေလိုပဲ၊ နက်ရှိုင်းပြီး ဖမ်းဆုပ်လို့မရဘူး။ သွေးကြောတွေကို မဆင်မခြင် လှုံ့ဆော်လို့ မရသလို၊ ကျင့်ကြံလို့လည်း မရဘူး။ အသက်ဓာတ် အနှစ်သာရ ဖွဲ့စည်းခြင်းကို ဘယ်လိုကျင့်ကြံရမလဲဆိုတာ ပြောပြပါ။ မဟုတ်ရင် ခင်ဗျားကို ကျုပ် ဒီလောက်ကြင်နာပြီး ဆက်ဆံနေမှာ မဟုတ်ဘူးနော်။”

ဟုန်ယွိသည် သခင်ကျိုးကို ကြည့်ပြီး စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ထိုစကားများကို ပြောနေရင်း သူ၏ အစွမ်းထက်သော နည်းလမ်းများကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီး၊ အရာအားလုံးကို နားလည်ထားသည့်ပုံစံဖြင့် သူ့ရှေ့မှာ လှည့်ကွက်တွေနှင့် လာမကစား နှင့်ဟု အဓိပ္ပါယ်သက်ရောက်သည့် မျက်နှာအမူအရာကို ပြသလိုက်ပါသည်။

“တကယ်လို့, မင်း ငါ့ကို အသက်ဓာတ် အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းခြင်းကို သန်မာအောင်လုပ်နိုင်မယ့် ကျင့်ကြံဖို့ နည်းလမ်းကို အတင်းအဓမ္မ ပြောခိုင်းမယ် ဆိုရင်လည်း၊ ငါ့မှာ အဲဒီနည်းလမ်း တကယ်ကို မရှိဘူး။ သွေးကြောတွေကို ကျင့်ကြံဖို့ဆိုတာက လူသားအင်မော်တယ်တွေရဲ့ အမြင့်ဆုံးသိုင်းပညာပဲ။ ဒီပညာရပ်က အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းရဲ့ အမြင့်ဆုံးကျမ်းဖြစ်တဲ့ အနှစ်သာရနှင့်သွေးစုစည်းမှုကျမ်းထဲမှာပဲ ရှိတယ်။ ငါ တကယ်မသိဘူး။”

သခင်ကျိုး၏ မျက်လုံးများက တဖန် ဖျတ်ခနဲလင်းလက်သွားပြန်သည်။

“ခင်ဗျားက ဒီအချိန်မှာတောင် လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတုန်းလား။” ဟုန်ယွိက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ့အပြုံးက မျက်နှာပေါ်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့မျက်နှာက အေးစက်လာသည်။ သူ့လေသံကပင် ရေခဲဓားတစ်လက်နှင့် တူ၏။

“ဟမ်း။ ခင်ဗျားမှာ အသက်ဓာတ် အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းခြင်းကို သန်မာစေမယ့် နည်းလမ်း မရှိဘူးဆိုရင်၊ ဒီခြင်ဆီထုတ်ယူပြီး စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်း ပညာရပ်ကို သုံးကြိမ် အသုံးပြုပြီးတာနဲ့ အသက်ဓာတ် အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းခြင်းက လုံးဝ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါ ခင်ဗျားရဲ့ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ပြန်မဝင်နိုင်တော့ဘူး၊ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာလည်း ပေါင်းစည်းလို့ မရတော့ဘူး၊ ဒါဆို ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်။ ဘယ်လိုထင်လဲ။ ကျုပ်က ခင်ဗျားရဲ့ လှည့်ကွက်ထဲ ကျရောက်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ကျုပ်က တစ္ဆေအင်မော်တယ်နယ်ပယ်ကို အလျင်စလို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်နေတာလား။” ဟုန်ယွိက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

ဟုန်ယွိ၏ လက်ရှိအဆင့်သည် ခန္ဓာကိုယ်သိမ်းပိုက်ခြင်းနယ်ပယ်၏ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် အစွမ်းထက်သည်။ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စုပ်ယူပြီးနောက်၊ သူသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်နယ်ပယ် အောက်တွင် အစွမ်းထက်ဆုံးလူတစ်ဦး ဖြစ်လာသည်။ အကယ်၍ သူသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်နယ်ပယ်သို့ ဖြတ်ကျော်လိုပါက၊ အောင်မြင်ရန် အခွင့်အလမ်းအများဆုံး ရှိသည်။

သခင်ကျိုးသည် ဤအခြေအနေကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီး၊ ထို့ကြောင့် သွေးစွမ်းအင်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး၊ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန်မာစေရန် နည်းလမ်းကို ထုတ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းလမ်းဖြင့် သူတစ္ဆေအင်မော်တယ်နယ်ပယ်သို့ ဖြတ်ကျော်ရန်အတွက် ကူညီပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိက ထက်မြက်သည်။ အသက်ဓာတ် အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းခြင်းကို ဦးစွာ ကြံ့ခိုင်သန်မာအောင် မလုပ်ဆောင်ဘဲ၊ မဆင်မခြင် လှုံ့ဆော်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်အကြား သိမ်မွေ့သော ဆက်နွယ်မှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်မိလျှင်၊ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်းကို သူ နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

အကယ်၍, ပြန်လည် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင်၊ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ၊ ဝိညာဉ်သည် အမြဲတမ်း ခွဲထွက်နေမည် ဖြစ်သည်။

“ဒါ့အပြင်၊ ခင်ဗျားက မိုရာနတ်ဘုရားတူ လက်သီးပညာကို ထုတ်ပေးခဲ့ပေမယ့်၊ ဒီလက်သီးပညာဟာ အင်မတန်ရက်စက်ပြီး ပြင်းထန်တယ်။ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားမှာ ဒီစိတ်မျိုး လုံးဝမရှိဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့သိုင်းပညာဟာ မဟာဆရာသခင်အဆင့် ရောက်နေပြီဆိုပေမယ့်၊ ဒါက မိုရာနတ်ဘုရားတူကို လေ့ကျင့်လို့ရလာတဲ့ ရလဒ်မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်အထင်တော့ ခင်ဗျားက လျှို့ဝှက်ချီစွမ်းအင်ကို တိုက်ရိုက်စုစည်းပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ခဲ့တာပဲ။”

ဟုန်ယွိ၏ စကားများက ဓားတစ်လက်နှင့် တူသည်။ စကားလုံးတိုင်းက သခင်ကျိုး၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြသနေပြီး၊ အဓိကအချက်ကို တိုက်ရိုက် ထောက်ပြသည်။ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မည့် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုမှ မရှိတော့ပေ။

သခင်ကျိုးသည် နားထောင်လေ၊ သူ့မျက်နှာက ပို၍ဖြူဖျော့လာသည်။ ဟုန်ယွိ၏ ကျင့်ကြံအပေါ် နားလည်မှုသည် ဤမျှအထိ အဆင့်မြင့်မားနေလိမ့် မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမှ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူ့ရှေ့တွင် မည်သည့်လှည့်ကွက်မျှ အသုံးမဝင်တော့ပါ။

သခင်ကျိုးသည် လျှို့ဝှက်စာအုပ်နှစ်အုပ်ကို ထုတ်ပေးခဲ့သည်။ တစ်အုပ်မှာ တာအိုပညာရပ်စာအုပ်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်အုပ်မှာ သိုင်းပညာစာအုပ် ဖြစ်သည်။ သိုင်းပညာစာအုပ်မှာ မိုရာနတ်ဘုရားတူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟုန်ယွိသည် မိုရာနတ်ဘုရားတူကို ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ ၎င်းသည် ပြင်းထန်ပြီး ရက်စက်သည့်ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းသည် သခင်ကျိုး၏ လက်ရှိသိမ်မွေ့ပြီး ပြေပြစ်သောပုံစံနှင့် လုံးဝ မကိုက်ညီပေ။

မဟာဆရာသခင်တစ်ဦးသည် သူတို့၏စွမ်းအင်၊ ချီနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ခြင်ဆီထဲသို့ စုပ်ယူပြီး စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်နိုင်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း၊ သခင်ကျိုးသည် မဟာဆရာသခင်အဆင့်၏ အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသည်။ သူ့အနေဖြင့် ဤမျှပြီးပြည့်စုံစွာ မြှင့်တင်နိုင်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ဟုန်ယွိသည် သခင်ကျိုး၏ မဟာဆရာသခင်နယ်ပယ်သည် မိုရာနတ်ဘုရားတူကို လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် ရရှိလာခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ လျှို့ဝှက် စွမ်းအင်, အထက်ပိုင်းသန္ဓေသားအရင်းမြစ်ကို စုစည်းပြီး၊ ထိုထိပ်တန်း သွေးကြောကျင့်ကြံခြင်း ကျမ်းကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် မဟာဆရာသခင်နယ်ပယ် သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

“ကျုပ်ရှေ့မှာ လှည့်စားဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့။ ကျုပ်က သိုင်းပညာနဲ့ စာပေပညာရပ်တွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရာမှာ အကျွမ်းကျင်ဆုံးပဲ။ ခင်ဗျား မေ့သွားပြီထင်တယ်။ ကျုပ်က ဒီနှစ်ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ရဲ့ အင်ပါယာစာမေးပွဲမှာ ထိပ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကိုလေ။ စာမေးပွဲ အကဲဖြတ်သူတွေရဲ့ အတွေးနဲ့ စာစီစာကုံးတွေကို ကျုပ်က အတိအကျ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်နိုင်တယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ လှည့်ကွက်လေးတွေက ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။ အမြန်ပြောပါ၊ အဲဒီလျှို့ဝှက်စွမ်းအင် ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းကို။ ကျုပ် ခင်ဗျားကို ဒီတစ်ကြိမ်ပဲ လှည့်စားခွင့်ပြုမယ်။” ဟုန်ယွိက ရယ်မောလိုက်သည်။

“မင်းက တကယ်ထူးချွန်ပါတယ်။ အနာဂတ်မှာ မင်းဟာ ဟုန်ရွှန်ကျိထက်တောင် ပိုအောင်မြင်လိမ့်မယ်။ မင်းရှိနေရင် မင်းသားယုလည်း ထီးနန်းကို သိမ်းပိုက်ဖို့ အခွင့်အလမ်း တကယ်ရှိလာနိုင်တယ်။” သခင်ကျိုးက ဟုန်ယွိ၏မျက်နှာကို ငရဲအထိပါ ယူဆောင်သွားလိုသည့်အလား ဟုန်ယွိကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်ပါသည်။

“အပိုစကားတွေ ပြောမနေနဲ့။ ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းကို ပြောပြပါ။ အဲဒီလျှို့ဝှက်စွမ်းအင်က ခင်ဗျားရဲ့အရေးကြီးဆုံး နည်းလမ်းဆိုတာ ကျုပ် သိတယ်။ ခင်ဗျား ပြောပြရင်, ကျုပ် ခင်ဗျားအသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်။” ဟုန်ယွိက ပြောသည်။

“ဘယ်လိုချမ်းသာပေးမှာလဲ။” သခင်ကျိုးက မေးလိုက်သည်။

“သေချာပေါက်၊ ခင်ဗျားက ကျုပ်နဲ့ပူးပေါင်းမှပဲ ကျုပ်လည်း စိတ်အေးရမယ်လေ။ ဝမ်ဖေးရန်နဲ့ အကြီးအကဲရှန်တို့တောင် ကျုပ်နဲ့ပူးပေါင်းနိုင်ခဲ့တာပဲ၊ ခင်ဗျားက ဘာကြောင့် မပူးပေါင်းနိုင်ရမှာလဲ။ ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို ထူးချွန်သူလို့ ပြောဆိုခဲ့မှဆိုတော့၊ ကျုပ်နဲ့ပူးပေါင်းပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲစေ မယ့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အရာတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ကြစို့။ မင်းသားဟီချင်ဟာ အပေါ်ယံမှာ ကြင်နာတဲ့ပုံ ပေါက်ပေမယ့်၊ သူက ရက်စက်ပြီး အကြမ်းဖက်တတ်သူပဲ။ သူဟာ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်ဖို့ လုံးဝ မသင့်တော်ဘူး။ ကျုပ်နဲ့ပူးပေါင်းပါ။ ကျုပ်က ခင်ဗျားရဲ့ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် ကုသပေးရုံတင်မကဘူး၊ ယွမ်ယန်ကောင်းကင်ပုလဲကိုပါ ပေးအပ်မယ်။ ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားရဲ့သိုင်းပညာလည်း အဆမတန် တိုးတက်လာ လိမ့်မယ်။”

ဟုန်ယွိသည် ယွမ်ယန်ကောင်းကင်ပုလဲကို အသုံးပြုပြီး တဖက်လူကို ဆွဲဆောင်နေပြန်သည်။ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသူမှန်သမျှ၊ ဤရတနာကို မလိုချင်သည့်လူ မည်သူမှ မရှိနိုင်ပေ။

“ယွမ်ယန်ကောင်းကင်ပုလဲလား။ ဒါက တကယ်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ရတနာပဲ။ ဝမ်ဖေးရန်နဲ့ အကြီးအကဲရှန်တို့ မင်းဆီ အညံ့ခံသွားကြတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။” သခင်ကျိုးက ပြောလိုက်သည်။ “မင်းက ချီဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဒွမ်ထျန်းယာရဲ့ လျှို့ဝှက်ယင်ဝိညာဉ် စုပ်ယူခြင်းနဲ့ ယင်ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ခြင်း မဟာပညာရပ်ကို လဲလှယ်ဖို့ ဒီရတနာကို အသုံးပြုခဲ့တာ မဟုတ်လား။ ဒါပေမယ့် ငါမနားလည်တာက၊ အဲဒီမဟာပညာရပ် မှာ အားနည်းချက်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ မင်းက ဘာလို့ အဲဒီပညာရပ်ကို စွမ်းအားအပြည့်အဝနဲ့ အသုံးပြုနိုင်ရတာလဲ။ မင်းရဲ့နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ် ပျက်စီးသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား။ မင်းမှာ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ကုစားနိုင်တဲ့ အမြင့်ဆုံးနည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိနေတာလား။”

“သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ကျုပ်က ခင်ဗျားရဲ့ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ ချိုးဖျက်နိုင်မှာတဲ့လား။” ဟုန်ယွိက ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျား ကျုပ်နဲ့ပူးပေါင်းပြီး စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ အလုပ်လုပ်ပေးမယ်ဆိုရင်၊ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ် ကုစားနည်းကို သင်ပေးဖို့ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။”

သူသည် အတိတ်ကျမ်းကို အခြားလူများကို သင်ကြားပေးလို့ မရပေ။ ဤကျမ်းသည် ဟုန်ယွိ၏ အဆုံးစွန်ပညာရပ် ဖြစ်ပြီး၊ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူသားအားလုံးကို ရူးသွပ်စေမည့် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အတိတ်ကျမ်းကို သူပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သတင်းထွက်သွားသည်နှင့် မဟာနတ်ဆိုးအင်မော်တယ်ရှစ်ဦး၊ သန့်ရှင်းသော ကိုယ်ခံပညာနယ်မြေ ခြောက်ခု၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များ၊ တော်ဝင်ချန်တော်ဝင်မိသားစု၊ ဖန်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း၊ အမှန်တရားဂိုဏ်း၊ အစစ်မှန်လေဟာနယ်ဂိုဏ်းနှင့် အခြား ပညာရှင်များအားလုံးသည် သူ့ကို လိုက်ရှာကြလိမ့်မည်ဟု ဟုန်ယွိ သေချာပေါက် ပြောနိုင်သည်။

ထိုအခါတွင်၊ သူ့မှာ ခေါင်းသုံးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက် ရှိလျှင်ပင်၊ သူသည် သေဆုံးပြီး လုယက်ခံရလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကတိပေးခြင်းက ပြဿနာမရှိပေ။

သခင်ကျိုးသည် တာအိုဆရာသခင်၊ သိုင်းပညာဆရာသခင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ မင်းသားဟီချင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို သိရှိထားသူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် ဟုန်ယွိနှင့် ပူးပေါင်းပြီး စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ လိုက်နာမည်ဆိုလျှင်၊ သူ၏အင်အားသည် အဆမတန် မြင့်တက်လာလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်တွင်၊ သူသည် ဒွမ်ထျန်းယာနှင့် ပူးပေါင်းပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်သိမ်းပိုက်ခြင်းနယ်ပယ် ဆရာသခင်သုံးဦး၊ ရှင်တန်သိုင်းသခင်များနှင့်အတူ၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။

“အခြေအနေရောက်မှတော့ ငါ့မှာလည်း တကယ်ကို ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။” သခင်ကျိုးသည် ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိသော ဟုန်ယွိကို ကြည့်လိုက် သည်။ “ဒါပေမယ့် မင်းက ငါ့ကို ဘယ်လိုထိန်းချုပ်မှာလဲ။ ငါရဲ့ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ် ပြန်လည်သန်မာလာရင်၊ ငါက အချိန်မရွေး ထွက်ပြေးနိုင် တယ်။ ငါ မင်းအပေါ် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ သစ္စာရှိမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။ ဒါကို မင်းကိုယ်တိုင်လည်း နားလည်မှာပဲ။ ငါတို့နှစ်ဦးစလုံးက လိမ္မာပါးနပ်သူတွေပဲလေ။ ဒါကြောင့် လှည့်ပတ်ပြီး ပြောမနေတော့ဘူး။”

“ဟီး…ဟီး...။” ဟုန်ယွိက ရယ်လိုက်ပါသည်။ “ခင်ဗျားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ အလုပ်လုပ်ပေးဖို့ လိုချင်တယ်ဆိုမှတော့, ကျုပ်မှာလည်း ခင်ဗျားကို သစ္စာရှိစေမယ့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိတာပေါ့။ ကျုပ်က ခင်ဗျားရဲ့ နံ့သာတိုင်ထွန်းညှိပြီး ပူဇော်တာကို လက်ခံပြီးရင်၊ ခင်ဗျားရဲ့ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ထဲမှာ စည်းတံဆိပ်တစ်ခု စိုက်ထည့်ထားမယ်။ ဒါဆိုရင် ကျုပ်က ခင်ဗျားကို ဘယ်အချိန်မှာမဆို သတ်ပစ်နိုင်တယ်။”

“ငါ့ဆီက နံ့သာတိုင်ထွန်းညှိပြီး ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုကို လက်ခံမှာတဲ့လား။ ဒါက ယုံကြည်ခြင်းအတွေး မဟုတ်လား။ မင်း… ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အတင့်ရဲရတာလဲ။ မင်းရဲ့ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ရဲ့ သန့်ရှင်းမှုပျက်စီးမှာ မကြောက်ဘူးလား။” သခင်ကျိုးက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဖြစ်နိုင်တာက “မင်းက အစစ်မှန်လေဟာနယ်ဂိုဏ်းနဲ့ အသက်မဲ့တာအိုဂိုဏ်းက တာအိုပညာရပ်တွေကို ကျင့်ကြံနေတာလား။ သူတို့က ယုံကြည်သူ တွေရဲ့ ဆုတောင်းမှုကို လက်ခံနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် သိုင်းသူတော်စင်တွေနဲ့ အစစ်မှန်လေဟာနယ်ဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တွေတောင်၊ ယုံကြည်သူတွေရဲ့ ယုံကြည်ခြင်းအတွေးကို ပြင်ပခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာပဲ စုစည်းပြီး ပေါင်းစည်းနိုင်ကြတယ်။ ယုံကြည်သူတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အကြောင်း မရှိဘူး။”

“အိုး၊ အစစ်မှန်လေဟာနယ်ဂိုဏ်းနဲ့ အသက်မဲ့တာအိုဂိုဏ်းလား။ သူတို့က ယုံကြည်သူတွေရဲ့ ယုံကြည်ခြင်းအတွေးကို ပြင်ပခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ စုစည်းပြီး ပေါင်းစည်းတာလား။ မွေးရာပါ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ထဲမှာ သန်မာစေဖို့ စုပ်ယူကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီလိုလား။ သူတို့မှာ အတိတ်ကျမ်းမရှိဘူး။ သဘာဝအတိုင်း ငါကရော ငါ့ရဲ့နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို ယုံကြည်ခြင်းအတွေးတွေနဲ့ ညစ်ညမ်းစေမှာကို ခွင့်ပြုနိုင်ပါ့မလား….။”

သခင်ကျိုး၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ဟုန်ယွိသည် အစစ်မှန်လေဟာနယ်ဂိုဏ်းနှင့် အသက်မဲ့တာအိုဂိုဏ်း၏ တာအိုပညာရပ်များကို ပိုမိုနားလည်လာသည်။

ပေါက်ကွဲမီးလျှံ နတ်ဘုရားအဆောင်ဓားနှင့် သွေးပုံစံသံမဏိအပ်သည် အသက်မဲ့တာအိုဂိုဏ်းက ဟုန်ရွှန်ကျိကို လုပ်ကြံရန် အသုံးပြုခဲ့သော လက်နက်နှစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူသည် ပေါက်ကွဲမီးလျှံ နတ်ဘုရားအဆောင်ဓားကို အသုံးပြုပြီး ကျောက်ဖေးရုန်၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဒဏ်ရာရ စေခဲ့ကာ၊ ယင်ယန်မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို ရရှိခဲ့သည်။

ထို့နောက်မှ သူသည် နာမည်ကြီးလာပြီး၊ ယခုလက်ရှိအောင်မြင်မှုများကို ရရှိခဲ့သည်။

“ဟမ်း၊ ခင်ဗျား ဒီလောက်အများကြီး စိုးရိမ်နေစရာမလိုဘူး။” ဟုန်ယွိသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ “ခင်ဗျား အသက်ရှင်ချင်ရင် လျှို့ဝှက်စမ်းအင် အထက်ပိုင်းသန္ဓေသားကျင့်စဉ်ကို ထုတ်ပေးပြီး ကျုပ်ကို သစ္စာခံလိုက်တော့…။”

“မင်းက ရက်စက်တယ်…” သခင်ကျိုးသည် စကားလုံးနှစ်လုံးကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။ “မင်းက ငါ့ကို အခြားရွေးချယ်စရာ မပေးထားခဲ့ဘူး။”

“လှည့်ကွက်တချို့ မရှိရင် ငါ ဒီနေ့အထိ အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

ဟုန်ယွိသည် ပါးစပ်ပိတ်လိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ ထပ်မပြောတော့ပါ။ သူသည် သခင်ကျိုးကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း သူ့ကို ရွေးချယ်ခိုင်းလိုက်သည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့်၊ သခင်ကျိုးသည် လှည့်ပြီး ဒူးထောက်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက် သည်။ ဟုန်ယွိသည် သူ၏စိတ်ဆန္ဒကို ဆန့်ထုတ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သခင်ကျိုး၏ ယုံကြည်ခြင်းအတွေး အနည်းငယ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ထိုအတွေးမျှင်တန်းကို ရစ်ပတ်ပြီး၊ သခင်ကျိုး၏စိတ်ထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ်စည်းတံဆိပ်တစ်ခုကို ရက်စက်စွာ စိုက်ထည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သခင်ကျိုး၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

ထို့နောက် သခင်ကျိုးသည် သူ မထုတ်ပေးရသေးသည့် အရေးကြီးဆုံး ကျမ်းဖြစ်သော လျှို့ဝှက်စမ်းအင် အထက်ပိုင်းသန္ဓေသားကျင့်စဉ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် ပြောပြခဲ့သည်။

၎င်းသည် အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်း၏ အဆန်းကျယ်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်း ဖြစ်ပြီး၊ သိုင်းပညာနှင့် တာအိုနည်းပညာများထဲတွင် အလျှို့ဝှက်ဆုံး ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းလည်း ဖြစ်သည်။

“လျှို့ဝှက်စမ်းအင် အထက်ပိုင်းသန္ဓေသားကျင့်စဉ်က လူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်ကို အနီးကပ် ဆက်သွယ်ပေးတဲ့ အဓိကအချက် ဖြစ်တယ်။ အဲဒီအချက် ကို အာရုံစူးစိုက်ထားပြီး ကျင့်ကြံခြင်းက လူခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ သွေး၊ ခြင်ဆီနဲ့ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပေါင်းစည်းပြီး အပြန်အလှန် စွမ်းအား ဖြည့်တင်းပေးနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် တာအိုမှော်ပညာနဲ့ သိုင်းပညာရပ်နှစ်ခုစလုံး အဆမတန် တိုးတက်လာမယ်။ ဒီကျင့်ကြံမှု နည်းလမ်းကို အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းရဲ့ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာက အသက်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး စူးစမ်းရှာဖွေခဲ့ကြတာ ဖြစ်တယ်။”

ဟုန်ယွိ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်၊ သခင်ကျိုးသည် သူ့ကို အပြည့်အဝ အားကိုးလာပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ကျမ်းစာကို အသေးစိတ် ရှင်းပြရန် စတင်ခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိက နားထောင်ရင်း သူ့စိတ်ထဲတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။

လျှို့ဝှက်စမ်းအင် အထက်ပိုင်းသန္ဓေသားကျင့်စဉ်၏ တည်နေရာကို တိုင်းတာရန်၊ နေ့လယ်နေရောင်ခြည်ကို အသုံးပြုရခြင်းမှ အစပြု၍၊ ကျင့်ကြံပုံ၊ စွမ်းအား ဖြည်းတင်းပုံ, အပူချိန်ကို ထိန်းချုပ်ပုံစသည်တို့ကို ရှင်းပြသည်။

နည်းလမ်းများသည် ရှုပ်ထွေးသည်။ အနည်းငယ် အားလွန်သွားသည်ဖြစ်စေ၊ အနည်းငယ် အားပျော့သွားသည်ဖြစ်စေ၊ ကြီးမားသော အမှားတစ်ခုဆီ သို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်။

ဤကျမ်းသည် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ပါရမီရှင်တစ်ဦးသည် မည်မျှပင် ပါရမီထူးချွန်သူ ဖြစ်စေ၊ ဒီကျမ်းကို တစ်ယောက်တည်း ဖန်တီးနိုင်ဖွယ် မရှိပါ။

ဒီကျမ်း၏အဓိကသော့ချက်မှာ လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ သွေးကြောများကို စောင့်ရှောက်ရန်၊ နတ်ဘုရားများ၏ တံခါးကို ဖွင့်လှစ်ရန်နှင့် ဝိညာဉ်နှင့် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိုးထွင်းသိမြင်ရန် ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ကျင့်ကြံမှုမန္တန်ကို နားထောင်ပြီး အနည်းငယ် စမ်းသပ်လိုက်သည်။ လျှို့ဝှက်စမ်းအင် အထက်ပိုင်း သန္ဓေသားကျင့်စဉ်၏ တိုင်းတာ ထားသော အဓိကအချက်ကို အာရုံစိုက်နေစဉ်, သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ သွေးနှင့် ခြင်ဆီများသည် နဖူးကြားရှိ အချက်နေရာသို့ စုစည်းလာသလို ခံစားရသည်။ သူ၏ ခြင်ဆီနှင့်သွေးများကို ခြင်ဆီထုတ်ယူပြီး စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်ဖြင့် ထုတ်ယူနေသလို ခံစားရသည်။ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်က လျှို့ဝှက်စမ်းအင် အထက်ပိုင်းသန္ဓေသားကျင့်စဉ်ပေါ်တွင် ပိုအာရုံစူးစိုက်လေ၊ ဤခံစားမှုက ပိုမိုပြင်းထန်လာလေ ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျင့်စဉ်အတိုင်း အပူချိန်ကို ဂရုတစိုက် ချိန်ညှိကာ၊ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုးလျှော့လုပ်နေရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ သွေးနှင့် ခြင်ဆီများသည် နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်၏ တိုးလျှော့မှုအလိုက် အတက်အကျ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

တဖြည်းဖြည်း၊ သူ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် လျှို့ဝှက်စမ်းအင် အထက်ပိုင်း သန္ဓေသားကျင့်စဉ်အတွင်းမှာ နေထိုင်ပြီး၊ ချီနှင့်သွေးတို့၏ အာဟာရ ဖြည့်တင်းမူကို ခံယူနေသည်။ သူသည် မိခင်၏သားအိမ်ထဲတွင် နေထိုင်နေသော ကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ခံစားရပြီး၊ ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော ကိုယ်ဝန်ဆောင်တစ်ယောက်၏ ခံစားမှုကို ခံစားလာရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူ၏ ချီ၊ သွေးနှင့် ခြင်ဆီအားလုံးသည် နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သက်ရောက်မူ ရှိလာခဲ့ပုံရသည်။ ၎င်းတို့သည် လှုပ်ရှားရန် အသင့်ဖြစ်နေကြပြီး သူ့ကို အလွန်မင်း သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်စေသည်။

“ကောင်းလိုက်တာ။ လူသားအင်မော်တယ်တွေရဲ့ နည်းလမ်းတွေက သွေးကြောတွေကို နားလည်သဘောပေါက်မူအပိုင်းမှာ တည်ရှိနေတယ်။ အခု ငါ သွေးကြောတစ်ခုကို နားလည်သွားပြီ။ မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒီသွေးကြောကို ငါကိုယ်တိုင် နားလည်တာ မဟုတ်သေးဘူး။ တိုင်းတာရုံပဲရှိသေးတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်ရလဒ်က တကယ်ကို စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားတယ်။”

ဟုန်ယွိသည် လျှို့ဝှက်စွမ်းအင်,အပေါ်ပိုင်းအရင်းမြစ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို နားလည်ခြင်းဖြင့်၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်နယ်ပယ်၏ အတားအဆီးကို နားလည်လိုက်သည်။ သူသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်ရန် ခြေတစ်လှမ်း ပိုမိုနီးကပ်လာခဲ့သည်။

တစ်ရက်ကြာပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိသည် ရွှေပင့်ကူနှင့်အတူ တာအိုမှော်ပညာကို အတူတကွ လေ့ကျင့်ပြီး၊ သခင်ကျိုး၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို စွမ်းအားဖြည့်တင်းပြီး ပြန်လည်ကုစားရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ သူ၏ ပျက်စီးနေသော နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် သူတို့နှစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် ၇၀ မှ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ပြန်လည်သက်သာလာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့်၊ ဟုန်ယွိ၏ လက်အောက်ငယ်သားများတွင် မူလက ရှင်တန်သိုင်းသခင်ခုနစ်ဦးအပြင်၊ အထွဋ်အထိပ် မဟာဆရာသခင်အဆင့် ဆရာသခင် တစ်ဦး ထပ်မံရရှိလာခဲ့သည်။

သခင်ကျိုးသည် မဟာဆရာသခင်အဆင့် ဖြစ်သော်လည်း၊ သိုင်းပညာအရ လီလဲ့၊ ချီဇီယန်တို့ကဲ့သို့ ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့်၏ အထွဋ်အထိပ်တွင် ရှိနေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်သားတည်း ပေါင်းစည်းထားသူများထက် မသာလွန်းသော်လည်း တာအိုမှော်ပညာအရ သူသည် ထိုလူများ ထက် ဆယ်ဆပိုမိုသာလွန်သည်။

အကြီးအကဲရှန်နှင့် ဝမ်ဖေးရန်တို့သည် သခင်ကျိုးက ဟုန်ယွိထံ လုံးဝ အညံ့ခံပြီး သူ့လက်အောက်ခံ ဖြစ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ နောက်ဆုံးတွင်, သူတို့သည် ဟုန်ယွိကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ လိုက်နာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပါတော့သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်အတွင်း ဝူအိမ်တော်ထိန်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သဲလွန်စ မရှိဘူးလား။ သူက ဟုန်ရွှန်ကျိရဲ့ အမိန့်နဲ့ ငါ့ကို ပြန်ခေါ်ဖို့ ရောက်လာခဲ့တာပဲ။ တကယ်လို့, သူ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ဘယ်တော့မှ လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ ဘာကြောင့် ရပ်တန့်သွားရတာလဲ။”

ဟုန်ယွိသည် သခင်ကျိုးကို လက်အောက်ခံအဖြစ် ထိန်းချုပ်ပြီးနောက်၊ သူ့လက်အောက်ခံများ၏ အင်အားသည် အဆမတန် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူ့ကိုယ်ပိုင်အင်အားစုတစ်ခု ဖွဲ့စည်းလာသလို ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ ဤအချိန်တွင်၊ သူသည် ဝူအိမ်တော်ထိန်းနှင့် ထပ်မံ ယှဉ်ပြိုင်ရန်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။

ဟုန်ယွိသည် ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို ထပ်မံ ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်မှာ ပစိဖိတ်ရေတပ်၏ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ယန်ကျန်းသည် သူ့ဆီသို့ စာရွက်စာတမ်း တစ်စောင် ထပ်မံ ပေးပို့လာပြီး၊ ပစိဖိတ်ရေတပ်ဌာနချုပ်ရှိ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏စံအိမ်သို့ ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။

“ဘာလို့ ထပ်မံ ဖိတ်ကြားနေတာလဲ။”

ဤအချိန်တွင်၊ ဟုန်ယွိသည် စစ်သားတစ်သိန်းကျော်ကို အုပ်ချုပ်ရပြီး၊ ၎င်းတို့၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိသော ပစိဖိတ်ရေတပ်၏ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကို လုံးဝ မကြောက်ရွံ့တော့ပေ။ ထိုစာရွက်စာတမ်းကို ရရှိပြီးနောက်၊ သူသည် သူ၏လက်အောက်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူရှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင် ပြီး ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏စံအိမ်သို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ခဲ့သည်။

ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏စံအိမ်သည် အားကောင်းသော စစ်တပ်၏အငွေ့အသက်ဖြင့် လွှမ်းခြုံထားဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ ဟုန်ယွိသည် ယခုအခါ, ၎င်းတို့ကို လျစ်လျူရူပြီး စံအိမ်၏ ပင်မခန်းမသို့ တိုက်ရိုက်သွားကာ ယန်ကျန်းကို တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ချီဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဒွမ်ထျန်းယာသည် ယန်ကျန်း၏ဘေးတွင် ရှိသည်။ သူ့အပြင် အခြားအစောင့်အကြပ်များ မရှိပေ။

“ဟုန်ယွိ, ရက်ပိုင်းအတွင်း မတွေ့လိုက်ရတာနဲ့၊ မင်းလက်အောက်မှာ နောက်ထပ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ထပ်တိုးလာပြီလား။”

ဟုန်ယွိသည် ကျွမ်းကျင်သူ ရှစ်ဦးနှင့်အတူ ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ဒွမ်ထျန်းယာသည် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူသည် သံချပ်ကာနှင့် သံခမောက်ကို ဆောင်းထားပြီး၊ မျက်နှာကို မမြင်တွေ့ရပေ။ ထိုသူသည် လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပုလွေကို ကိုင်ထားပြီး၊ ထူးဆန်းသည့် ပုံစံဖြစ်နေသည်။

ဒွမ်ထျန်းယာသည် ထိုသူကို ပင်ကိုယ်ဗီဇအလျောက် ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင်၊ ဟုန်ယွိခေါ်ဆောင်လာသော လူအုပ်ထဲမှ ဤလူသည် အထူးခြားဆုံးနှင့် အစွမ်းထက်ဆုံးလူ ဖြစ်ရမည်ဟု ခံစားရသည်။

ဤလူသည် သေချာပေါက် သခင်ကျိုး ဖြစ်သည်။

“ဒါ့အပြင်၊ မင်းလက်အောက်က ကျွမ်းကျင်သူတွေဟာ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ တိုးတက်မှုတွေ ရရှိထားပုံပဲ။ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ အငွေ့အသက်တွေ က အရင်ကထက် အဆင့်တစ်ဆင့် မြင့်တက်လာပုံရတယ်။ အထူးသဖြင့် သခင်လေးချီဆိုရင်၊ မဟာဆရာသခင်အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီလို့ ထင်ရတယ်။ မဟာဆရာသခင်တစ်ပါး….၊ မဟာဆရာသခင်တစ်ပါးက ဂိုဏ်းတစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်တယ်။ ဂုဏ်ပြုပါတယ်၊ ဂုဏ်ပြုပါတယ်။”

ယန်ကျန်းက ဆက်လက်ပြောရင်း ချီဇီယန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ့မျက်လုံးများက ထက်မြက်သော ထိုးထွင်းသိမြင်ဉာဏ်ကို ပြသနေသည်။

“ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၊ ဒီတစ်ကြိမ်မှာရော ကျွန်တော့်အတွက် ဘယ်လို စစ်အမိန့်မျိုးရှိလို့ ဆင့်ခေါ်ရတာလဲ။” ဟုန်ယွိက တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။

“မင်းကို ပစိဖိတ်ရေတပ်ကနေ ထွက်ခွာပြီး တခြားတနေရာကို သွားစေချင်တယ်။ မင်း သွားဖို့ ဆန္ဒရှိလား။” ယန်ကျန်းက ဟုန်ယွိကို ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ “အခုဆို ပင်လယ်ပြင်က ဘေးအန္တရာယ်တွေ ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ။ မင်းအနေနဲ့ ကမ္မကုသိုလ်တွေ ပြုလုပ်ချင်ရင်တောင် ဒီနေရာမှာ မင်းအတွက် နေရာမရှိတော့မှာ စိုးရတယ်။ ဒါပေမယ့် အနောက်ဘက်နယ်စပ်နဲ့ အရှေ့ဘက်က အစိမ်းရောင်သတ်ဖြတ်ခြင်းကွင်းပြင် နှစ်ခုစလုံးမှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေကြပြီ။ မကြာခင် စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာဖွယ် ရှိတယ်။ တကယ်လို့, မင်းသွားဖို့ ဆန္ဒရှိရင်၊ ငါ မင်းအတွက် နတ်ဘုရားတန်ခိုးရှင် ဘုရင်ယန်တူး ဒါမှမဟုတ် ချန်ပီယံမြို့စားဆီ စာရေးပေးပြီး၊ မင်းကို ရာထူးတစ်ခု လွှဲပြောင်းပေးဖို့ ဆွေးနွေးလို့ရတယ်။ ဒါက ပစိဖိတ်ရေတပ်မှာ ဆက်နေတာထက်စာရင် အလားအလာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။”

“ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက ကျွန်တော့်ကို အဝေးကို ပြောင်းရွှေ့စေချင်တာလား။”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ဟုန်ယွိသည် ယန်ကျန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်လိုက်သည်။ ယန်ကျန်း၏ ဩဇာအာဏာသည် ကြီးမားပြီး၊ အားကောင်းသော နောက်ခံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ယန်ကျန်းသည် သူ့ကို တဖြည်းဖြည်း ဖိနှိပ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့သည့်အတွက်၊ ပြဿနာ ဖြစ်ပေါ်မည် ကို စိုးရိမ်ပြီး သူ့ကို အဝေးသို့ ရွှေ့ပြောင်းစေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိသည် ထွက်ခွာရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ ယခုအခါ သူသည် ပင်လယ်ကမ်းစပ်တွင် ရှိနေပြီး၊ သူ၏အင်အားကို တဖြည်းဖြည်း တည်ဆောက်နေ သည်။ ထို့အပြင်၊ ဟွာနွန်ယင်နှင့် ဟွာနွန်းယွီ ညီအစ်မနှစ်ဦးသည် ဟုန်ယွိ၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် လူအင်အားစုစည်းပြီး သင်္ဘောများကို ဝယ်ယူနေကြသည်။ ပင်လယ်ပြင် ရွှက်လွင့်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ရန် လပေါင်းများစွာ လိုအပ်သေးသည်။ အခုချိန်မှာ ဟုန်ယွိ ထွက်ခွာသွားပါက၊ သူ၏ ထွက်ပေါက် လမ်းကြောင်းသည် အနည်းငယ် အန္တရာယ်များသွားနိုင်သည်။

ထို့အပြင်၊ အနောက်နယ်စပ်၏ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး နတ်ဘုရားတန်ခိုးရှင် ဘုရင်ယန်တူးသည် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ့လက်အောက်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများနှင့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် အများအပြား ရှိသည်။ သူသည် နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် အနောက်ဘက်နယ်စပ်ကို စောင့်ကြပ်နေစဉ်၊ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်း၏ အထောက်ပံ့ကို ရရှိထားသော ချရာဒေသသည် တစ်လှမ်းမျှ ရှေ့မတိုးနိုင်ခဲ့ပေ။ ဤအချက်က သူ၏စွမ်းအားက မည်မျှကြောက်စရာကောင်းကြောင်း ပြသနေသည်။ အကယ်၍, ဟုန်ယွိသာ ထိုနေရာသို့ သွားပါက၊ သူ့မှာ အင်အားစုက မည်မျှကြီးမားသည်ဖြစ်စေ၊ အသက်ရူကြပ်သည်အထိ ဖိနှိပ်ခံရဖွယ်ရှိသည်။

ထို့အပြင်၊ အရှေ့ဘက်ဒေသရှိ အစိမ်းရောင်သတ်ဖြတ်ခြင်းကွင်းပြင်၏ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ချန်ပီယံမြို့စားသည် ငယ်ရွယ်သူဖြစ်သော်လည်း၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က သူသည် မြင်းစစ်သည် တစ်ထောင်ကို ဦးဆောင်ပြီး ယွန်မင်နိုင်ငံ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ စီးနင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူသည် မြို့ပေါင်း များစွာကို ဖြတ်ကျော်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး၊ တိုင်းတပါးနယ်မြေတွင် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာအထိ ခရီးလှည့်လည်နိုင်ခဲ့သည်။ ယွန်မင်နိုင်ငံ၏ စစ်သည်များသည် သူ့ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြသည်။ ယွန်မင်နိုင်ငံ၏ဘုရင် နာလန်ယီဟုန်ပင်လျှင် ချန်ပီယံမြို့စား လာမည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ အကြောက်လွန်ပြီး ထမင်းပင် မစားနိုင်ခဲ့ပေ။

ဤသို့ဖြစ်ရာ၊ ဤလူငယ် ချန်ပီယံမြို့စားသည် သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရလွယ်မည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း စိတ်ကူးနိုင်သည်။

စစ်ရေးထူးချွန်မှု ရှိနေသူများသည် ချန်ပီယံမြို့စားဘွဲ့ကို ရရှိနိုင်သည်။ ဟုန်ယွိသည် ၎င်းတို့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ဖွယ်မရှိသေးဟု တွေးမိသည်။

ထို့ကြောင့်၊ ထိုနှစ်နေရာတွင် ကမ္မကုသိုလ်များ မည်မျှများပြားစွာ ရှိနေသည်ဖြစ်စေ၊ ဟုန်ယွိသည် ထိုနှစ်နေရာသို့ ဘယ်သောအခါမှ သွားမည် မဟုတ်ပေ။

“ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၊ နောက်လပိုင်းလောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ အေးခဲတဲ့ဆောင်းရာသီက မကြာခင် ရောက်ရှိလာတော့မယ်။ နောက်တစ်နှစ်အတွက် အင်ပါယာ စာမေးပွဲ ကျင်းပတော့မယ်။ အခုချိန်မှာ ပစိဖိတ်ရေတပ်ဟာ ဘာမှမလုပ်မရှိဘဲ အားလပ်နေတယ်။ ဒါဟာ ကျွန်တော် အင်ပါယာ စာမေးပွဲအတွက် လေ့လာပြင်ဆင်ဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန်ပဲ။ နောက်နှစ်မှာ ကျွန်တော်က ဗိုလ်ကြီးရာထူးကနေ နုတ်ထွက်ပြီး၊ ကျောက်စိမ်းမြို့တော် ကို ပြန်သွားမယ်။ ပြီးရင် စာမေးပွဲဖြေဆိုမယ်။ အခုအချိန်မှာ နယ်စပ်ကို သွားရမယ်ဆိုရင်၊ စစ်ပွဲကြီး အရေးတကြီး ဖြစ်လာလို့ ထွက်မလာနိုင်ခဲ့ရင်၊ ဒါက အင်ပါယာ စာမေးပွဲကို နှောင့်နှေးသွားစေမှာ မဟုတ်ဘူးလား။”

ယန်ကျန်း၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း၊ ဟုန်ယွိသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ ပြီးပြည့်စုံသော စကားလုံးများကို ပြောလိုက်သည်။

“ပြောစမ်းပါဦး၊ မင်း ပစိဖိတ်ရေတပ်ကနေ ထွက်ခွာဖို့ ဘာလိုချင်လဲ။” ယန်ကျန်းသည် ဟုန်ယွိကဲ့သို့ ဝှေ့ဝိုက်မနေတော့ဘဲ၊ အခြေအနေကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။

“အိုး။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက ကျွန်တော့်ကို ပစိဖိတ်ရေတပ်ကနေ ထွက်ခွာစေချင်တာလား။” ဟုန်ယွိသည် အံ့အားသင့်ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဟုန်ယွိ၊ မင်း အံ့ဩဟန်ဆောင်မနေနဲ့။” ယန်ကျန်းက ပြောသည်။ “ပစိဖိတ်ရေတပ်မှာ စစ်သားတစ်သိန်းကျော် ရှိပေမယ့်၊ မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း ရှိတယ်။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က နက်ရှိုင်းတယ်။ မင်းသားယုကလည်း မင်းကို ထောက်ခံပေးတယ်။ မင်းဟာ တကယ့်ကို ဗုဒ္ဓတစ်ပါး ဖြစ်နေပြီ။ ဒီနေရာက ဘုရားကျောင်းသေးသေးလေးတစ်ခုပဲ။ မင်းကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မှာလဲ။ အားလုံးကို ရိုးရိုးသားသား ပြောကြစို့။ မင်းရဲ့အခြေအနေတွေကို ပြောပြပါ။ မင်း ပစိဖိတ်ရေတပ်ကနေ ထွက်ခွာပြီး တခြားနေရာကို သွားဖို့ ဘာလိုအပ်လဲ။”

“အခုချိန်မှာ တခြားနေရာကို သွားလို့မရသေးဘူး။” ဟုန်ယွိ၏ စကားကြောင့် ယန်ကျန်း၏ မျက်နှာက ပြောင်းလဲသွားသည်။ “ဒါပေမယ့် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး က ကျွန်တော့်ကို သင်္ဘောကြီးအချို့ကို ခွဲဝေပေးပြီး၊ ကင်းထောက်အလုပ်ကို တာဝန်ပေးကာ ပင်လယ်ပြင်မှာ လပေါင်းအနည်းငယ် ရွက်လွှင့်ခွင့်ပြု မယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်တော် ပြန်လာတဲ့အခါ, သဘာဝအတိုင်း အင်ပါယာစာမေးပွဲဖြေဖို့ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ကို ပြန်သွားတော့မယ်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကို ကျွန်တော် ဒုက္ခမပေးတော့ပါဘူး။”

ဟုန်ယွိသည် ရုတ်တရက် ပြီးပြည့်စုံသော အစီအစဉ်တစ်ခုကို စဉ်းစားမိလိုက်ပါသည်။ ယန်ကျန်းက သူ့ကို သူ့အခြေအနေတွေကို ထုတ်ဖော် ပြောဆိုစေချင်သောကြောင့် သူသည် ပစိဖိတ်ရေတပ်၏ အင်အားကို ငှားရမ်းပြီး၊ ပင်လယ်ပြင်သို့ ရွက်လွှင့်ကာ၊ လပေါင်းအနည်းငယ် ပုန်းအောင်းရင်း အင်အားစုဆောင်းခြင်းကို အဘယ်ကြောင့် မလုပ်ဆောင်ဘဲနေမည်နည်း။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဟွာနွန်ယင်နှင့် ဟွာနွန်းယွီတို့ ညီအစ်မကို ပင်လယ်ရပ်ခြားတွင် နယ်မြေတစ်ခု ဖွင့်လှစ်ရာမှာလည်း ကူညီပေးနိုင်သည်။ ထို့အပြင်၊ ပစိဖိတ်ရေတပ်တွင် ဆက်နေရင်း သူသည် ယန်ကျန်းကို မကျေမနပ် ဖြစ်စေရန် လည်း မလိုအပ်တော့ပေ။

ဤသည်မှာ ခဲတစ်လုံးဖြင့် ငှက်နှစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်ပါသည်။

အခန်း (၁၇၃)။

“မင်း ပင်လယ်ရပ်ခြားကို သွားမလို့လား။” ဟုန်ယွိ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယန်ကျန်းနှင့် ဒွမ်ထျန်းယာတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ “ဘာအတွက်လဲ။”

“ထုံးစံအတိုင်း ပြဿနာတွေကို ရှောင်ရှားဖို့ပေါ့။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက ကျွန်တော့်ကို ပစိဖိတ်ရေတပ် ဌာနချုပ်ကနေ ထွက်ခွာစေချင်နေတာ မဟုတ်လား။ ကျွန်တော့်ကို ပင်လယ်ပြင်မှာ ကင်းထောက်အလုပ် တာဝန်ပေးပြီး၊ သင်္ဘောကြီးတွေ အနည်းငယ် ပြင်ဆင်ပေးပါ။ ကျွန်တော် အဝေးမှာ ပုန်းအောင်း နေပြီး၊ နောက်နှစ် နွေဦးရာသီအစမှာ ပြန်လာခဲ့မယ်။ ပြန်ရောက်ရင်, ကျွန်တော် ဗိုလ်ကြီးရာထူးကနေ နုတ်ထွက်ပြီး ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ကို ပြန်မယ်။ ပြီးရင် အင်ပါယာစာမေးပွဲကို ဖြေဆိုမယ်။ ဒါက နှစ်ဦးနှစ်ဖက်အတွက် အကောင်းဆုံးပဲလေ။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက ကျွန်တော့်ကို မကူညီချင်လို့ လား။”

ဟုန်ယွိ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုအပြုံးသည် တစ်ခုခုလုပ်ကိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး စိတ်နှလုံးထဲမှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခုကို ဖယ်ရှားနိုင်သူတစ်ယောက်၏ အပြုံးမျိုး ဖြစ်သည်။

အမှန်ပင်၊ ယခုအခါ ပင်လယ်ပြင်သို့ ရွက်လွှင့်ထွက်ခွာခြင်းသည် ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို ရှောင်ရှားရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်းသည် သူ့လက်ထဲတွင် ယင်ယန်မက်မွန်နတ်ဘုရားဓား ရှိကြောင်း သိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျောက်ဖေးရုန်၏ သေဆုံးမှုသည် သူနှင့် ဆက်နွယ်မှုရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းထားပေလိမ့်မည်။ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေ၏ အင်အားစုသည် တောင်ပိုင်းဒေသတွင် အလွန်ကြီးမားသည်။ ထို့ပြင် ရွှေ့ယန်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနှင့် နန်ကျိုးဘုရင်ခံ ဝေတိုင်ကန်တို့လည်း ရှိသေးသည်။ ဤအင်အားစု များ အားလုံးပေါင်းစည်းလာပါက၊ သူသည် အမှုန့်ဖြစ်သည်အထိ ချေမွခံရဖွယ်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဤဒုက္ခများကို အရင်ရှောင်တိမ်းနေခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအနေဖြင့်၊ ပင်လယ်ပြင်သို့ ရွက်လွှင့်ထွက်ခွာသည့်အချိန်ကို အသုံးချပြီး သူ၏အင်အားကို စုဆောင်းနိုင်သည်။ အကယ်၍ သူသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်နယ်ပယ်သို့ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပါက၊ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်သို့ သူ ပြန်လာသောအခါ မည်သူ့ကိုမျှ ကြောက်ရွံ့နေစရာ မလိုတော့ပေ။

တတိယအနေဖြင့်၊ ဟွာနွန်ယင်နှင့် ဟွာနွန်းယွီတို့ ညီအစ်မနှစ်ဦးအတွက် ပင်လယ်ရပ်ခြားတွင် ပုန်းအောင်းစရာ နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေပေးနိုင်သည်။ ထိုနေရာသည် မတော်တဆမှု တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာပါက သူတို့အတွက် ဆုတ်ခွာရာလမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

စတုတ္ထအနေဖြင့်၊ ပင်လယ်ရပ်ခြားတွင် နိုင်ငံအမျိုးမျိုး ရှိသည်။ ထူးဆန်းသော အင်မော်တယ်ကျွန်းများ၊ ရှားပါးသော ရတနာများနှင့် အခြားအရာများ လည်း ရှိသည်။ ဟုန်ယွိသည် ထိုအရာများကို အလွန်စိတ်ဝင်စားသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ စာအုပ်တစ်သောင်းဖတ်ပြီး မိုင်တစ်သောင်းခရီးသွားသည့် အတွေ့အကြုံများကို ရယူရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ပဉ္စမအနေဖြင့်၊ သူသည် ယခုအခါ အင်အားစုတစ်ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍, သူသာ ပစိဖိတ်ရေတပ်၏ အကူအညီရရှိပါက၊ ဧရာမဝေလငါး ကျွန်းကဲ့သို့ ပင်လယ်ဓားပြများကို တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက်၊ ငွေကြေးများစွာ ရရှိနိုင်သည်။ သူ ပြန်လာသောအခါ၊ သူ၏ဩဇာအာဏာသည် ပိုမိုကြီးထွားလာမည် ဖြစ်သည်။ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အားနည်းနေမည် မဟုတ်တော့ပေ။

ဤအကျိုးကျေးဇူးများစွာကြောင့်, ဟုန်ယွိသည် ပင်လယ်ပြင်သို့ ထွက်ခွာရမည်ဟု ခံစားမိသည်။

“ဒါဆိုရင်၊ ငါ မင်းရဲ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်။” ယန်ကျန်းသည် တခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိအား ပင်လယ်ပြင်သို့ ရွက်လွှင့်ထွက်ခွာခွင့် ပြုခြင်းသည် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

“မင်း ဘာလိုချင်လဲ။”

“အစိမ်းရောင်တပ်ရင်းရဲ့ စစ်သည်အားလုံးကို ကျွန်တော်နဲ့အတူ ခေါ်သွားမယ်။ ဆင်စွယ်စစ်သင်္ဘောကြီး ငါးစီးနဲ့ လူရှစ်ရာပါရမယ်။ သင်္ဘောတစ်စီးချင်းစီမှာ အတွေ့အကြုံရင့် သင်္ဘောသားတစ်ရာနဲ့၊ ရွက်လွှင့်နည်းကိုသိတဲ့ ပဲ့ကိုင် ငါးဦးလိုအပ်တယ်။ အခြားလက်နက်တွေအနေနဲ့, မြှားသုံးသောင်းနဲ့ ဒူးလေးခုနစ်ရာ၊ ပြီးတော့ ပင်လယ်ပြင်စစ်ပွဲအတွက် ဘဲလက်စတာ့ပစ်စင်နဲ့ အခြားလက်နက်တွေ လိုအပ်မယ်။”

ဟုန်ယွိသည် စတင်တောင်းဆိုသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို တောင်းဆိုလိုက်သည်။ ယန်ကျန်းသည် ကူးစစ်ရောဂါသည် သဖွယ် ဖြစ်နေသည့် သူ့ကို ဖယ်ရှားရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

“ဆင်စွယ်စစ်သင်္ဘောကြီး ငါးစီးနဲ့ လူရှစ်ရာလား။ ဒီလိုသင်္ဘောကြီးတစ်စီးအတွက် သင်္ဘောကိုယ်ထည် တည်ဆောက်ဖို့တောင် ခြောက်နှစ်ကနေ ခုနစ်နှစ်လောက် အချိန်ယူရတယ်ဆိုတာ မင်း သိတယ်မဟုတ်လား။ ငါ့ပစိဖိတ်ရေတပ် တစ်ခုလုံးမှာတောင် စစ်သင်္ဘော အစီးသုံးဆယ်ပဲ ရှိတယ်။”

ယန်ကျန်းသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်သွားပြီး၊ ဟုန်ယွိကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“အလကားတောင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငှားဆိုလည်းငှားပေါ့။ ဒါမှမဟုတ် ဝယ်ဆိုလည်း ဝယ်ပါ့မယ်။” ဟုန်ယွိက အားနည်းဟန်မပြဘဲ ယန်ကျန်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်း ဘယ်လောက်ပေးမှာလဲ။” ဒွမ်ထျန်းယာက မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်က ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကို ငွေဒင်္ဂါးတစ်သိန်း အရင်ပေးမယ်။ လပေါင်းအနည်းငယ်အကြာ ကျွန်တော်ပြန်လာတဲ့အခါ ဒီသင်္ဘောတွေကြီးကို ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဆီ ပြန်အပ်မယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက ကျွန်တော့်ကို ပင်လယ်ပြင်မှာ လမ်းကြောင်းရှာဖို့နဲ့ ဓားပြတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ စေလွှတ်တာပဲလေ။ တကယ်တမ်းဆို, ကျွန်တော်က ဒီစစ်သင်္ဘောကြီးတွေကို တကယ်ဝယ်တာ မဟုတ်သလို, တရားဝင် ရောင်းတာလည်း မဟုတ်ပါ ဘူး။”

ဟုန်ယွိက မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

“အများဆုံး, သင်္ဘောနှစ်စီးနဲ့ လူရှစ်ရာပဲ။ ဒါတွေက စစ်ဘက်ရေးရားဝန်ကြီးဌာနရဲ့ မှတ်တမ်းထဲမှာ ရှိနေတယ်။ မြှား၊ ဒူးလေးနဲ့ ဘဲလက်စတာ့ပစ်စင် တွေကိုတော့ ပိုပေးလို့ရတယ်။ အစိမ်းရောင်တပ်ရင်းရဲ့ စစ်သည်အားလုံးကိုလည်း မင်းကို ခေါ်သွားခွင့်ပေးမယ်။ ဒါ့ပြင်၊ စစ်သင်္ဘောတွေ မောင်းနှင်ဖို့ သင်္ဘောသား နှစ်ရာပေးမယ်။ မင်းရဲ့ သံချပ်ကာတပ် သင်္ဘောပျံငါးစီးက တစ်စီးကို လူအနှစ်ဆယ်လိုတယ် မဟုတ်လား။” ယန်ကျန်းသည် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ သဘောတူတယ်။ ကျွန်တော် အခုပြန်ပြီး ပြင်ဆင်လိုက်မယ်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက အခုချက်ချင်းပဲ စီစဉ်ပေးပါ။ ဒီည ကျွန်တော် ထွက်ခွာ မယ်။” ဟုန်ယွိက လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါ့ပြင်၊ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက ပဉ္စမတပ်မကို အုပ်ချုပ်ဖို့ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး ထပ်မံ စေလွှတ်နိုင်ပါ တယ်။”

“ဒီလောက်မြန်လား။ ဒီညထွက်မလို့လား။” ယန်ကျန်းနှင့် ဒွမ်ထျန်းယာတို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဟုန်ယွိသည် ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာမည်ဟု သူတို့ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

“အချိန်မဖြုန်းရဘူး။ သေချာပေါက် မြန်လေကောင်းလေပဲ။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးအတွက်လည်း ပြဿနာတွေ လျော့နည်းသွားတာပေါ့။” ဟုန်ယွိက ပြောသည်။

“မြန်လေကောင်းလေပဲ။ ဟုတ်တယ်….၊ မြန်လေကောင်းလေပဲ။ အမိန့်ထုတ်လိုက်ပါ။” ယန်ကျန်းသည် စားပွဲကို ရိုက်ချလိုက်ပြီး၊ လက်အောက်ခံများ ကို ဝင်လာစေကာ အမိန့်များကို ဆက်တိုက် ပေးလိုက်သည်။

“အခု ကျွန်တော် ထွက်ခွာတော့မယ်။ နောက်နှစ်နွေဦးရောက်ရင်၊ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးရဲ့ နေရာကို ပြန်လာပြီး နှုတ်ဆက်ပါ့မယ်။” ဟုန်ယွိက လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ပြီး၊ ဓားကိုဖိကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။ သူလှည့်ထွက်သွားစဉ် သူ့ခြေထောက်အောက်ရှိ ငါးမန်းသားရေဖိနပ်မှ ကျယ်လောင်စွာ အသံထွက်လာ သည်။

“ရူး….…” ဟုန်ယွိ ထွက်သွားသည်ကို မြင်ပြီးနောက်၊ ယန်ကျန်းသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပါသည်။

“သူက တကယ်ကို ပုန်းအောင်းနေချင်တာပဲ။ ဒါပေမယ့် အန္တရာယ်များလွန်းတယ်။ သူ ပစိဖိတ်ရေတပ်ဌာနချုပ်ကနေ ထွက်သွားတာနဲ့၊ ဝေတိုင်ကန်နဲ့ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေက သူ့ကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ပင်လယ်ပြင်ကို ရေကြောင်းကနေ သွားမယ်ဆိုရင်တောင်၊ သူ့အနေနဲ့ အန္တရာယ်ထဲ ကျရောက်သွားနိုင်တယ်။” ဒွမ်ထျန်းယာက ဟုန်ယွိ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်။ ပစိဖိတ်ရေတပ်ဌာနချုပ်မှာဆို သူ့ရန်သူတွေက မဆင်မခြင် မလှုပ်ရှားရဲဘူး။ ဒါပေမယ့်, သူ ပင်လယ်ပြင်ကို ထွက်သွားတာနဲ့၊ ငါ စိုးရိမ်တာကာ…” ယန်ကျန်းက ပြောသည်။ “ဒါပေမယ့် သူက ဉာဏ်ကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။ ဒါက သူ့ကို သတ်ချင်တဲ့သူတွေကို ပြန်သတ်ဖို့ တမင်တကာ မြှူဆွယ်တဲ့ လုပ်ရပ်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူ သိသင့်တယ်။ အချုပ်ဆိုရရင်၊ သူ ဒီည ပင်လယ်ပြင်ကို ထွက်သွားပြီးနောက်၊ ဒီကိစ္စက ငါတို့နဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး။ ပစိဖိတ်တပ်စခန်းက နောက်ဆုံးတော့ တခဏတာ ငြိမ်းချမ်းသွားခဲ့ပြီ။”

ညအချိန် ကမ်းခြေပေါ်တွင်, ဆောင်းဦးရာသီ၏ လေပြေအေးသည် အေးစိမ့်နေပြီး၊ ပင်လယ်လှိုင်းများက ငြိမ်သက်နေသည်။ ဆောင်းဦးနှင့် ဆောင်းရာသီအချိန်သည် ခြောက်သွေ့သော ရာသီအချိန်ကာဖြစ်ပြီး၊ နွေရာသီကဲ့သို့ မုန်တိုင်းများနှင့် ဆူနာမီလှိုင်းလုံးများ မရှိသဖြင့်၊ ပင်လယ်ပြင်သို့ ထွက်ခွာရန် အကောင်းဆုံးအချိန် ဖြစ်သည်။

လူရှစ်ရာပါသော ဆင်စွယ်စစ်သင်္ဘောကြီး နှစ်စီးသည် မှောင်မိုက်နေသော ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်တန့်ထားသည်။ ၎င်းတို့သည် ကြီးမားသော ကျောက်ဆူးများကို ချထားပြီး၊ ရေပေါ်တွင် ရှေးခေတ်ပင်လယ်သားရဲများကဲ့သို့ လွင့်မျောနေပါသည်။

ကမ်းခြေက တိတ်ဆိတ်နေခြင်း မရှိပေ။ ယင်းအစား၊ လူအုပ်ကြီးဖြင့် စည်ကားနေသည်။ သန့်စင်ထားသော ဆန်တင်လှည်းများ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက် များ၊ မီးကျောက်ဆီ၊ ကြွေထည်များ၊ ပိုးထည်များ၊ ငွေဒင်္ဂါးများနှင့် ရွှေဒင်္ဂါးများ၊ မီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်းများ၊ လေးနှင့်မြှားများ၊ မှင်စုတ်တံများ၊ မင်သွေး ကျောက်ပြားများ၊ အဝတ်အထည်များ၊ ဓားများ၊ လှံများ၊ သန့်စင်ထားသော ရေများကို လှေငယ်များမှတဆင့် စစ်သင်္ဘောကြီးများဆီသို့ အလကား ရသည့်အလား သယ်ယူနေကြသည်။

ဟွာနွန်ယင်နှင့် ဟွာနွန်းယွီတို့ ညီအစ်မနှစ်ဦးသည် ကမ်းခြေပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး၊ ခွန်အားကြီးမားသော သင်္ဘောသားများကို ကုန်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုး သယ်ယူရန် ညွှန်ကြားနေသည်။

ဤအချိန်တွင်၊ ဟုန်ယွိနှင့် သူ၏လက်အောက်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူရှစ်ဦးသည် ညအမှောင်ရိပ်အောက်တွင် ကုန်ပစ္စည်းတင်လှည်းများကို စစ်သင်္ဘောများ ဆီသို့ သယ်ယူနေသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အနာဂတ်မြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှေပင့်ကူသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခုန်ပေါက်နေသည်။

“သခင်လေး ယွိ၊ သန့်စင်ထားတဲ့ ဆန်ကတ္တီတစ်သောင်း၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ၊ အသားတွေ၊ အစိမ်းရောင်တပ်ရင်းရဲ့ စစ်သည်သုံးရာ၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ သင်္ဘောသားသုံးရာ၊ ပစိဖိတ်ရေတပ်ရဲ့ သင်္ဘောသားနှစ်ရာ စုစုပေါင်း လူဦးရေကိုးရာကျော် ပါဝင်တယ်။ မုန်တိုင်းနဲ့ မကြုံတွေ့သရွေ့, ကျွန်မတို့ ယူလာတဲ့ အစားအစာနဲ့ ရေက ဆယ်ရက်လောက် ခံမယ်။ ဆယ်ရက်ကြာရင် ကျွန်မတို့က နတ်ဘုရာလေနိုင်ငံရဲ့ ဆိပ်ကမ်းကို ရောက်ရှိမယ်။ အဲဒီမှာ အစားအစာနဲ့ ရေကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပြီး ထပ်မံ ရွက်လွှင့်မယ်။”

ဟွာနွန်းယွီသည် နှစ်နာရီကျော်ကြာ ညွှန်ကြားပြီးနောက်၊ ကုန်ပစ္စည်းတင်လှည်းများ အားလုံးနီးပါး စစ်သင်္ဘောများဆီသို့ သယ်ယူ ပို့ဆောင်ပြီးသွား သည်ကို မြင်ပြီးမှ ဟုန်ယွိထံသို့ လာရောက်ကာ အခြေအနေကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ဒါက နည်းနည်းတော့ အကန့်သတ် ရှိနေသေးတယ်။ တကယ်လို့, ပင်လယ်ပြင်မှာ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့ရပြီး ရက်အနည်းငယ် နှောင့်နှေးသွားမယ်ဆိုရင်၊ မတော်လို့ အစားအစာနဲ့ ရေကုန်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ငါတို့ ပိုယူသွားသင့်မယ်။ စစ်တပ် တပ်မရွှေ့ ခင်၊ စားနပ်ရိက္ခာကို အရင်ရွှေ့ရမယ်။”

ဟုန်ယွိသည် ဟွာနွန်းယွီ၏ အစီအရင်ခံချက်ကို နားထောင်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဧရာမဝေလငါးကျွန်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က သူသည် ပင်လယ်ပြင်စစ်ပွဲတွင် အတွေ့အကြုံ ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်ပြင်သို့ ရွက်လွှင့်ရာတွင် အစားအစာနှင့် ရေသည် အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။

“ဒါပေမယ့် သင်္ဘောနှစ်စီးက ဒီလောက်များများ မတင်နိုင်ဘူး။” ဟွာနွန်ယင်က ဆက်ပြောသည်။ “ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကျွန်မတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆိုင်တွေ အားလုံးကို ရောင်းချပြီး ငွေဒင်္ဂါးခုနစ်သိန်းကျော် ရရှိခဲ့တယ်။ ကုန်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို ဝယ်ယူပြီး၊ သင်္ဘောတွေ ပြန်လည်ပြင်ဆင်တယ်။ သင်္ဘောသား တွေကိုလည်း စရိက်စကအဖြစ် ငွေဒင်္ဂါး အနည်းငယ် ပေးခဲ့တယ်။ အခု ဒီသင်္ဘောကြီးတွေက ကုန်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီ။ အစားအစာနဲ့ ရေကို ဒီလောက်ပဲ တင်နိုင်တယ်။”

“စကြာဝဠာအိတ် ဒါမှမဟုတ် မြစ်နှင့်တောင်တန်းအိုးလို မှော်ရတနာတွေ မရှိတာ နှမြောစရာပဲ။ အဲဒီလို ရတနာတွေရှိရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။ ကုန်ပစ္စည်းတွေ၊ အစားအစာတွေ၊ ရေတွေ၊ အားလုံးကို ထည့်ထားလို့ရမယ်။ ပြီးတော့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တိုက်ပွဲဝင်လို့လည်း ရတယ်။”

ရွှေပင့်ကူက ခုန်ပေါက်နေရင်း ပြောသည်။

“စကြာဝဠာအိတ်၊ မြစ်နှင့်တောင်တန်းအိုး ဟုတ်လား။ အဲဒါတွေက ပုံပြင်ဝတ္ထုတွေထဲက ဒဏ္ဍာရီပစ္စည်းတွေလေ။ ငါတို့မှာ အဲဒီပစ္စည်းတွေ ဘယ်လို လုပ် ရနိုင်မှာလဲ။ အဲဒီပစ္စည်းတွေနဲ့ဆို, ငါတို့ စစ်ပွဲကို ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်မလဲ။ တကယ်လို့ စားနပ်ရိက္ခာ သယ်ယူတဲ့တပ်ကို အသုံးမပြုရဘူးဆိုရင်၊ ငါတို့ရဲ့ စစ်တပ်ကို မမျှော်လင့်ထားတဲ့ပုံစံနဲ့ အသုံးပြုရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။”

ဟုန်ယွိက ပြုံးလိုက်သည်။

ဟုန်ယွိသည် စကြာဝဠာအိတ်၊ မြစ်နှင့်တောင်တန်းအိုးကဲ့သို့ အရာများကို ဖတ်ဖူးသည်။ ၎င်းတို့သည် ရှေးခေတ် အင်မော်တယ်များ သန့်စင်ထားသော ရတနာများဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့တွင် ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာတစ်ခုဖန်တီးနိုင်ကာ၊ အဆုံးမရှိသော ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းထားနိုင်သည်။ အချို့မှတ်တမ်းများမှာ ဆို, အင်မော်တယ်များသည် မြစ်နှင့်တောင်အိုးထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားသောအခါ၊ အိမ်များ၊ လှပသော အမျိုးသမီးများ၊ ဝိုင်များပါ ရှိနေသည်ဟု ဆိုထားကြ သည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့သည် စိတ်ကူးယဉ် ဖန်တီးမူများသာ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ယန်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသော အင်မော်တယ်များပင်လျှင်၊ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သော မှော်ရတနာများကို သန့်စင်နိုင်ဖွယ် မရှိပါ။

“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလိုရတနာတွေ တကယ် ရှိတယ်။ ငါ့အဘိုးက တစ်ခုကို တွေ့ခဲ့ဖူးတယ်တဲ့။” ရွှေပင့်ကူက ခုန်ပေါက်နေရင်း ပြောသည်။ “အဲဒါက ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံးရတနာဖြစ်တဲ့ စကြာဝဠာအိတ်ပဲ၊ ဒါပေမယ့် နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။”

“အိုး။” ဟုန်ယွိသည် ဆက်မေးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်၊ ကုန်ပစ္စည်းများ အားလုံး တင်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သင်္ဘောပေါ်တက်ရန် အချိန်ရောက်လာပြီ။

လူရှစ်ရာပါသော သင်္ဘောကြီးနှစ်စီးသည် သံချပ်ကာတပ် သင်္ဘောပျံငါးစီး၏ အကာအကွယ်ဖြင့်၊ သင်္ဘောနှစ်စီးလုံးတွင် ကုန်ပစ္စည်းများကို အပြည့်တင်ထားသော ရွက်များကို လွှင့်တင်ကြလိုက်ပြီး၊ လှော်တက်များက စတင်လှုပ်ရှားကာ၊ နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ပြင်သို့ စတင် ရွက်လွှင့်ပြီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။ မကြာမီတွင် ၎င်းတို့သည် ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာကြီးထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဟုန်ယွိသည် ဆုံးဖြတ်ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ခွာသွားသည်။ သူသည် သူ၏လက်အောက်ရှိ ဆရာသခင်များ, တပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့်အတူ ရွက်လွှင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိ ရွက်လွှင့်ထွက်ခွာပြီး ဒုတိယမြောက်နံနက်တွင် ထိုက်ချန်ရေကန်, ရွှေ့ယန်တောင်ပေါ်ရှိ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေ၏ အဓိက ဌာနချုပ်တည်ရှိရာ နေရာတွင်၊ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် အပါအဝင် အကြီးအကဲများသည် ဟုန်ခမ်း ပေးပို့လိုက်သော စာတစ်စောင်ကို လက်ခံရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ဧကရာဇ်က အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများကို ခေါ်ယူဆွေးနွေးသည့် နန်းတော်ကြီးနှင့်တူပြီး၊ ကျယ်ဝန်းသော ခန်းမတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ခန်းမကြီးသည် ခြေလှမ်းတစ်ထောင်ကျယ်ဝန်းသော စတုရန်းပုံစံခန်းမ ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော နန်မူသစ်သားတိုင်များသည် တစ်တိုင်ပြီးတစ်တိုင် ထောင်မတ်စွာ တည်ရှိနေသည်။ ဤနန်မူသစ်သား တိုင်များသည် နှစ်ပေါင်းငါးရာကျော်သက်တမ်းရှိ ရွှေချည်နန်မူသစ်သားတိုင်များ ဖြစ်ပြီး၊ အဖိုးတန် သစ်သားများဖြစ်ကာ တစ်တိုင်လျှင် ငွေဒင်္ဂါး နှစ်သိန်းကျော် တန်ဖိုးရှိသည်။

ဤခန်းမ၏ ကြမ်းပြင်သည် မြရောင်ကျောက်စိမ်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ ကျောက်သားများ၏ အသွင်အပြင်သည် ကြည်လင်တောက်ပြီး မှန်ကဲ့သို့ ရောင်ပြန်ဟပ်နေကာ၊ နေ့စဉ် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဤသည်မှာ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေ၏ အစစ်မှန် အစည်းအဝေးခန်းမ ဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲများနှင့် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များသာ ဝင်ရောက်ပြီး ထိုင်ခွင့်ရှိသည်။

ဤအချိန်တွင်၊ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေ၏ အကြီးအကဲများသည် ခန်းမထဲတွင် ရှိနေကြပြီး၊ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ထိုင်နေကြသည်။ ၎င်းတို့ တစ်ဦးစီ၏ရှေ့တွင် ကျောက်စိမ်းရောင် စားပွဲတစ်လုံးစီ ရှိသည်။ စားပွဲပေါ်တွင် ဓားများ၊ စုတ်တံများ၊ စက္ကူများ၊ မှင်များ၊ လက်ဖက်ရည်များ၊ မင်သွေးကျောက်ပြားများ တင်ထားသည်။ သူတို့သည် ဝေလငါးတွေများ၏ အူထဲမှ လျှို့ဝှက်စွာ ထွက်ပေါ်လာသော ဖယောင်းတစ်မျိုးကို မီးထွန်းထား ပြီး၊ ရွှေပိုးထည်ကူရှင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသည်။

အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေ၏ ခေါင်းဆောင်သည် ထိပ်ဆုံးရှိ ကျောက်စိမ်းရောင်စားပွဲ၏ နောက်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူ၏နောက်တွင် ကြီးမားသော ကမ္ဗည်းပြားကြီးတစ်ခု ရှိသည်။ ကမ္ဗည်းပြားကြီးပေါ်တွင် စာလုံးလေးလုံး ရေထွင်းထားသည်။ ကောင်းကင်စက်ဝိုင်း အထွဋ်အထိပ်။

ဤစာလုံးလေးလုံးသည် သိမ်မွေ့နက်ရှိုင်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် နည်းလမ်းဖြင့် ရေးသားထားသည်။ မှင်စုတ်ချက်တွေက စကြဝဠာထဲရှိ ကြယ်များနှင့်တူပြီး၊ ကောင်းကင်စက်ဝိုင်း၏ သဘောတရားကို အမှန်တကယ် ဖော်ညွှန်းထားသည်။

စာလုံးများ၏ အောက်ခြေတွင် “ဟုန်ရွှန်ကျိ”ဆိုပြီး လက်မှတ်ထိုးထားသည့် စာလုံးသုံးလုံး ပါရှိသည်။

ကမ္ဗည်းပြားကြီးသည် မြို့စားဝူဝမ် ဟုန်ရွှန်ကျိမှ ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်သည်။