အခန်း (၁၇၇-၁၈၀)

အခန်း (၁၇၇)။

ငွေငါးမန်းဘုရင် ချန်ယင်းရှာကို ငွေငါးမန်းကြီးတစ်ကောင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ဟုန်ယွိသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိပါ သည်။

တစ်ဖက်လူသည် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ရောက်ရှိလာသည်ဖြစ်ရာ၊ ရန်လိုလာမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပါဘူး။ အကြောင်းမှာ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းမရှိသလို၊ ပျံသန်း၍လည်း မရနိုင်ပေ။ လှုပ်ရှားရာမှာလည်း အားနည်းနိုင်သည်။ ယခင်တစ်ကြိမ်ကဲ့သို့ ယင်စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် လာခဲ့မည်ဆိုပါက၊ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမဆို, သဲလွန်မကျန်ဘဲ ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အမှန်တကယ် စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်လာမည်။

ကျင့်ကြံသူများအတွက်၊ ခန္ဓာကိုယ်က ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်က ဝိညာဉ်က ဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒုက္ခကို မဖြတ်ကျော်နိုင်ခင်၊ ဝိညာဉ်တွင် သန့်စင်သော ယန်ချီစွမ်းအင် မရှိသေးသဖြင့်၊ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ပျံသန်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ ဝိညာဉ်သည် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ပတ်ပတ်လည်ကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်နှင့်၊ ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့သည် သဘာဝအတိုင်း ပေါင်းစည်းသွား ပြီး၊ ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်သည် ကိုယ့်ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို သယ်ဆောင်ကာ ပျံသန်းနိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း၊ အခြားသူများကိုမူ လေထဲတွင် သယ်ဆောင်နိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ သွေးနှင့်ချီသည် ဝိညာဉ်နှင့် ကွဲပြားပြီး၊ အပြည့်ဝ မပေါင်းစည်းနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်သည် အခြားလူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်နှင့် သဘာဝအတိုင်း ပျံသန်းနိုင်သည်။

ထို့ပြင်၊ မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသော ကျွမ်းကျင်သူများအတွင်ပင်၊ ဝိညာဉ်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်ပြီး၊ ပျံသန်းမည်ဆိုလျှင်၊ ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့သည် အချင်းချင်း ဆွဲငင်သည့် သက်ရောက်မှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပြီး၊ ပျံသန်းရာတွင် အလွန်အားစိုက်ရပြီး၊ ခြင်တစ်ကောင် ထက် မမြန်နိုင်သလို၊ အမြင့်လည်း မပျံသန်းနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် တာအိုပညာရပ်တွင် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သည် အခြေခံအားဖြင့် အသုံးမဝင်ပေ။ အထွဋ်ထိပ် သိုင်းသခင် သို့မဟုတ် ရှင်တန်သိုင်းသခင်များ၏ ခုန်ပျံမှုကိုပင် မယှဉ်နိုင်ပေ။

ယခင်က ချန်ယင်းရှာသည် သူမသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာသော်လည်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒုက္ခကို မဖြတ်ကျော်ရသေးကြောင်း ပြောပြ ခဲ့သည်ကို ဟုန်ယွိက သိရှိထားပြီး၊ တဖက်လူသည် ပျံသန်းရန်တွက် သူမ၏ဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။ သို့သော်၊ ဧရာမငွေငါးမန်းကြီးကို ကြည့်ရင်း ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်မှု ရှိနေသေးသည်။

အကြောင်းမှာ၊ ဝေလငါးတစ်ကောင်ထက် ပိုကြီးမားသော ဤငွေငါးမန်းကြီးသည် ၎င်း၏အင်အားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပါက၊ သင်္ဘောများကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။

ငွေငါးမန်းကြီးသည် ရေထဲမှပေါ်ထွက်လာပြီး ဦးခေါင်းကို မြှောက်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ပါးစပ်ထဲရှိ သွားများသည် လူ့လက်မောင်း အထူရှိပြီး၊ ဓားတစ်ချောင်းထက် ပိုရှည်သည်။ သွားတစ်ချောင်းစီသည် အလွန်ထက်ရှပြီး အရိုးဖြူရောင် ဖြစ်သည်။ ထိုသွားများကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ဟုန်ယွိ သည် “ငါးမန်းသွားက ဓားသွားလိုထက်တယ်ဆိုတယ်” ဆိုသည့် စကားရပ်၏ အဓိပ္ပါယ်ကို နောက်ဆုံး နားလည်လိုက်သည်။

“ဒီသွားတွေက ဘယ်လောက်တောင် ထက်လိုက်မလဲ မသိဘူး။ အနက်ရောင်သံမဏိနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဘယ်လိုလဲ။ တကယ်လို့ အနက်ရောင်သံမဏိ ထက် ပိုမာကျောနေရင်၊ ဒီသွားတွေကို တိုက်ပွဲဝင်ဆေဘာ ဒါမှမဟုတ် ရတနာဓားအဖြစ် တပ်ဆင်လို့ရမယ်….” ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဧရာမငွေငါးမန်းကြီးသည် သင်္ဘောရှေ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ရေကူးလာပြီး၊ လူတိုင်းသည် ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားရသည်။

ချန်ယင်းရှာသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူမသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ ငွေငါးမန်းကြီးသည် သူမနှင့် ပူးပေါင်းလှုပ်ရှားရင်း ဦးခေါင်းကို အားဖြင့် မြှောက်လိုက်သည်။ လှိုင်းလုံးများ တဟုန်ထိုး ထိုးတက်လာပြီး၊ သင်္ဘောကြီး ယိမ်းထိုးသွားသည်နှင့်၊ ချန်ယင်းရှာသည် သင်္ဘောရှေ့ထိပ်တွင် ရပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“ကောင်းလိုက်တဲ့ သိုင်းပညာ….”

ချီဇီယန်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ချန်ယင်းရှာ၏ သိုင်းပညာက သူ့ထက် အနည်းဆုံး တစ်ဆင့် မြင့်မားကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။ သူမသည် မဟာဆရာသခင်အဆင့်၏ အထွဋ်အထိပ်တွင် ရှိနေပြီး၊ အချိန်မရွေး သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ ဖြတ်ကျော်နိုင်သည်။

ချီဇီယန်သည် မဟာဆရာသခင်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းခဲ့ပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ခုတည်းဖြစ်အောင် ပေါင်းစည်းနိုင်သည့် မဟာဆရာ သခင်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်တိုင်, အကယ်၍, သူသာ ချန်ယင်းရှာနှင့် တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုပါက ရှုံးနိမ့်သွားမည်ကို သူသိသည်။ တစ်ဖက်သူသည် မဟာဆရာသခင်အဆင့်၏ အထွဋ်အထိပ်တွင် ရှိနေပြီး၊ သူသည် မကြာသေးမီကမှ မဟာဆရာသခင်အဆင့်သို့ စတင်ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးစလုံး မဟာဆရာသခင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ အင်အားကွာခြားမှုသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။ သို့သော်၊ တစ်ဖက်လူသည် မဟာနတ်ဆိုး အင်မော်တယ်ရှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း တွေးမိသည်နှင့် ချီဇီယန်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် သက်သာသွား သည်။

“ယွမ်ယန်ကောင်းကင်ပုလဲက ဘယ်မှာလဲ….” ချန်ယင်းရှာသည် သင်္ဘောရှေ့ထိပ်သို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ဟုန်ယွိကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်သည်။ သူမသည် တစ်ခုခု ပြောချင်ပုံရသော်လည်း၊ ဘာပြောရမည်ကို မသိသလို ဖြစ်နေသည်။ အချိန်အတော်ကြာမှ ထိုစကားလုံးငါးလုံးကို ညှစ်ထုတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

“မုကလေး!”

ဟုန်ယွိက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ့ဘေးတွင်ရှိသော မုကလေးသည် သွေးနီရောင်ပိုးထည်အိတ်ငယ် တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အိတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် မွှေးပျံ့သောအနံ့က ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ယွမ်ယန်ကောင်းကင်ပုလဲ ဖြစ်ပြီး၊ ကြက်ဥအရွယ်အစားရှိကာ၊ ရွှေရောင်အလင်းတန်း ထွက်ပေါ်နေသည်။

“ကြက်ဥအရွယ်ပဲ ကျန်တော့တာလား။ ကြည့်ရတာ, မင်း တော်တော်အသုံးပြုလိုက်ပြီပဲ။” ချန်ယင်းရှာသည် ပုလဲကို ကြည့်လိုက်သည်။ မူလက လက်သီးဆုပ် အရွယ်စားရှိခဲ့သော ပုလဲသည် ယခုအခါ တစ်ဝက်ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သန့်စင်ပြီးနောက်၊ ပုလဲ၏အနှစ်သာရသည် အရည်ပျော်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒီကျန်နေတဲ့ပုလဲကလည်း၊ ငွေငါးမန်းဘုရင်အတွက် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ သက်တမ်းက အများကြီး တိုးလာမယ်။ မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒုက္ခကိုလည်း ဖြတ်ကျော်ဖို့ အခွင့်အရေး ရလာမယ်။” ဟုန်ယွိက ပုလဲကို ကောက်ယူပြီး ပြန်မကြည့်ဘဲ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ လူအုပ်ကြီး၏ နှမြောတသ အကြည့်များအောက်တွင်၊ သူသည် ပုလဲကို ပစ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒီလူက တကယ်ကို စဉ်းစားဆင်ခြင်ဉာဏ်ရှိပြီး၊ ရက်ရောတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ။ ပြည့်ဝတဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်…..”

သခင်ကျိုးသည် ဟုန်ယွိက သိုင်းပညာရှင်များအားလုံး အိပ်မက်မက်ရသော ဝိညာဉ်ဆေးဝါးဖြစ်သည့် ယွမ်ယန်ကောင်းကင်ပုလဲကို အခုလိုမျိုး ပစ်ပေးလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့်၊ သူ့စိတ်ထဲတွင် နာကျင်မှုကို ခံစားရသည်။ ယင်းက တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ပိုင်ဆိုင်မူများကို သိမ်းယူသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပါသည်။

ဤယွမ်ယန်ကောင်းကင်ပုလဲကို ဝိညာဉ်ဆေးဝါးအဖြစ် အသုံးပြုပါက၊ ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းဆုံး ဆယ်ဂဏန်းအထိ ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သည်။

“မင်းသားဟီချင်လို နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံလောက် ချမ်းသာကြွယ်ဝတဲ့လူတောင်၊ ဒီလိုရတနာမျိုး ပိုင်ဆိုင်ရရင် ဟုန်ယွိလို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ပစ်ပေးလိုက် နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဟုန်ယွိရဲ့ ခွန်အားက အားနည်းနေသေးပေမယ့်၊ သူ့ရဲ့စိတ်ဓာတ်နဲ့ ရက်ရောမှုကို ကြည့်ရင်၊ အနာဂတ်မှာ သေချာပေါက် ထူးချွန်သူ တစ်ဦး ဖြစ်လာမယ်…..”

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်, သခင်ကျိုးသည် ဟုန်ယွိ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းအရည်ချင်းကို ခံစားလိုက်ရ သည်။ ထိုအရည်ချင်းက သူ့တာအိုပညာ၏ အရည်ချင်းမဟုတ်ဘဲ၊ လူအများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် သူ၏ကျွမ်းကျင်မူဖြစ်သည်။

မြို့တော်၏ မဟာဆရာသခင်သုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူသည် မရေတွက်နိုင်သည့် မင်းမျိုးမင်းနွယ်များနှင့် မြင့်မြတ်သည့် မိသားစုဝင်များစွာကို တွေ့ဆုံဖူးခဲ့သည်။ ဟုန်ယွိထက် ပို၍ အန္တရာယ်များပြီး လိမ္မာပါးနပ်သူတွေ၊ အင်အားကြီးမားသူတွေ များစွာ တွေ့ခဲ့သည်။ သို့သော် ပင်ကိုယ် စိတ်ဓာတ်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရာတွင် ဟုန်ယွိထက် သာလွန်သူမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဆယ်ဂဏန်းကို ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သော ဝိညာဉ်ဆေးကို အခုလိုပစ်ပေးလိုက်ခြင်းက မယုံနိုင်စရာပင်။ သိုင်းလောကတွင်၊ ယခုလိုဝိညာဉ်ဆေးဝါးမျိုး ပေါ်ထွက်လာပါက၊ အလယ်အလတ်အဆင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

“မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ဆိုတာ အပြောသလွယ်သလောက် အလုပ်ခက်တယ်” ချန်ယင်းရှာသည် ယွမ်ယန်ကောင်းကင်ပုလဲကို လှမ်းယူ လိုက်ပြီး၊ သူမမျက်နှာတွင် ဖုံးကွယ်မထားသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါသည်။ ထိုမြင်ကွင်းက သူမအကြိုက်ဆုံး ပစ္စည်းကို ရရှိလိုက်သော ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ အပြစ်ကင်းစင်လွန်းသည်။ ထိုအခိုက်တန့်တွင် ဟုန်ယွိသည် မဟာနတ်ဆိုးအင်မော်တယ်ရှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးအပါဝင် ဖြစ်သော ငွေငါးမန်းဘုရင်သည် အသက်အရွယ် မကြီးသေးကြောင်း ခံစားမိလာသည်။

“မင်းက ယွမ်ယန်ကောင်းကင်ပုလဲကို ပြန်ပေးပြီးပြီဆိုတော့, ငါတို့ကြားက ရန်ငြိုးတွေလည်း ပြီးပြတ်သွားပြီ။ မင်းရဲ့ ခွန်အားက မဆိုးဘူး။ ဒါကြောင့် ငါ မင်းကို ဘာမှ မလုပ်တော့ဘူး။”

ချန်ယင်းရှာသည် ယွမ်ယန်ကောင်းကင်ပုလဲကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ သူမပြောသော နောက်ဆုံး စကားတစ်ခွန်း၏ အဓိပ္ပာယ်က အလွန်ထင်ရှားပါသည်။ အကယ်၍, ဟုန်ယွိ၏ ခွန်အားသာ မလုံလောက်ခဲ့ပါက၊ သူမသည် သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးလိုဟန်ရှိနေသည်။

“နတ်ဆိုးအင်မော်တယ်တွေအားလုံးက ဒီလိုပဲလား။ ဘာကိုမှ ဖုံးကွယ်မထားသလို လျှို့ဝှက်ကြည်စည်တာမျိုးလည်း မရှိဘူး။ လွတ်လပ်ပြီး ပေါ့ပါး တယ်။” ဟုန်ယွိသည် ချန်ယင်းရှာထံမှ ဟာကူဇိယွဲ့ကဲ့သို့ နတ်ဆိုးအင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော အကျင့်စရိုက်ကို ခံစားရသည်။

“ကောင်းပြီ၊ နောက်မှ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့….”

ချန်ယင်းရှာသည် သူမနဖူးကို လက်ချောင်းဖြင့် ပွတ်လိုက်ပြီး၊ ရုတ်တရက် ပြန်လှည့်ထွက်ကာ သင်္ဘောပေါ်မှ ခုန်ဆင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်တွင် ဟုန်ယွိက ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။ “ခဏလေး….”။

“ဘာလဲ….၊ ငါ့ကို ထွက်မသွားစေချင်လို့လား….”

ချန်ယင်းရှာက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမမျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

“ယင်းရှာမိန်းကလေး၊ အထင်မလွဲပါနဲ့။ ကျွန်တော်က နတ်ဆိုးအင်မော်တယ်တွေနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ရတာကို အမြဲတမ်း နှစ်သက်သူပါ။ သူတို့ရဲ့ ရိုးသားပြီး လွတ်လပ်တဲ့ အကျင့်စရိုက်ကိုလည်း ကျွန်တော် အရမ်းသဘောကျတယ်။ အမှန်တိုင်းပြောရရင်၊ ကျွန်တော်က ဒီကမ္ဘာမှာရှိတဲ့ မဟာနတ်ဆိုး အင်မော်တယ်တွေထဲက ဟာကူဇိယွဲ့, ကြင်ယာတော်ယွမ်တို့နဲ့ ဆို ရင်းနှီးတဲ့မိတ်ဆွေတွေပါပဲ။ ဒီနေ့ ယင်းရှာမိန်းကလေးနဲ့ ရှားရှားပါးပါး တွေ့ဆုံခွင့်ရ တာ။ ဒါကြောင့် ဒီအထင်မြင်လွဲမှားမူတွေကို ရှင်းလိုက်ကြရအောင်။ ကျွန်တော်တို့ အတူတူ သောက်ကြရင်း စကားပြောကြည့်ရင် မကောင်းဘူးလား။ ကျွန်တော် ဒီပင်လယ်ပြင်ကြီးမှာ ရွက်လွှင့်နေတုန်း ယင်းရှာမိန်းကလေးကို အများကြီး အားကိုးရဦးမယ်။”

ဟုန်ယွိသည် ချန်ယင်းရှာကို ဒီအတိုင်း သွားခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။ ယွမ်ယန်ကောင်းကင်ပုလဲကို ရက်ရက်ရောရော ပေးလိုက်ရသည်ကို နာကျင် ခံစားရခြင်းမရှိဟုဆိုလျှင် သူ လိမ်ညာရာကျပေမည်။ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေ မဟုတ်ပါက, မည်သူမဆို ယခုလို အဖိုးတန်ရတနာကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသည့်အတွက် နာကျင်မှုကို ခံစားရပါလိမ့်မည်။

ချန်ယင်းရှာသည် လူသားတစ်ဦးအဖြစ် အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံထားနိုင်သော ငွေငါးမန်းတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး၊ ဤကျယ်ပျောလှသော ပင်လယ်ပြင်ကြီး တွင် လှည့်လည်သွားလာနေသူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဟုန်ယွိသာ သူမ၏ အကူအညီကို ရယူနိုင်ပါက၊ အနည်းဆုံး, သူသည် ဤပင်လယ်ပြင်ကြီးတွင် ပိုမိုဘေးကင်းစွာ သွားလာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ငွေငါးမန်းကြီး။ သင်္ဘောဆွဲဖို့ ဒီလိုဧရာမငွေငါးမန်းကြီး နည်းနည်းလောက် ရှိရင်၊ ဘယ်လောက်မြန်လိုက်မလဲ။ ဒါ့အပြင်, လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်တဲ့ ပင်လယ်သားရဲတွေနဲ့ သေချာပေါက် တွေ့ရလိမ့်မယ်။ ငါက သူတို့ကို မကြောက်ပေမယ့်၊ သင်္ဘောနစ်မြှုပ်သွားရင်တော့ ဒုက္ခရောက် မှာပဲ။”

ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် နောက်ထပ် အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုကို တွေးတောမိသည်။

“လာကြစမ်း။ ညစာစားပွဲကို ရှင်းလင်းပြီး ဝိုင်တွေကို အသစ်ပြန်စီစဉ်ကြ။ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေ အားလုံးကို ထုတ်ယူလာကြ….” ဟုန်ယွိသည် ချန်ယင်းရှာ၏ အကြောင်းပြန်မှုကို မစောင့်ဘဲ၊ ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ထိုအမိန့်နှင့်အတူ၊ အိမ်တော်ထိန်းမိန်းကလေး ဆယ်ဦးကျော်သည် ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး ကြမ်းပြင်ကို ရှင်းလင်းသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ချန်ယင်းရှာအတွက် ကုလားထိုင်ကြီး တစ်လုံးနှင့် စားပွဲရှည်တစ်ခုကို ယူလာသည်။ ဟုန်ယွိကိုယ်တိုင် သလင်းကျောက်ခွက်တစ်လုံးထဲသို့ ဝိုင်ဖြည့်ပြီး ချန်ယင်းရှာအတွက် လောင်းထည့်ပေးသည်။

“မင်းက မျောက်ဝံဖြူဘုရင်နဲ့ ညှို့ငင်မြေခွေးဘုရင်ကို သိတာလား။ သူတို့နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေကောင်းတွေလား….” ချန်ယင်းရှာသည် ဟုန်ယွိ၏ မည်သည့် လှည့်ကွက်ကို မကြောက်ရွံ့ပေ။ သူမသည် ရဲဝင့်စွာ ထိုင်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ ပါးလွှာပြီး ဖောက်ထွင်းမြင်ရသလို ဖြစ်နေသည့် နှုတ်ခမ်းတစ်စုံ ဖြင့် ဝိုင်ကို မြည်းစမ်းကြည့်ပြီး အနည်းငယ် သောက်လိုက်သည်။

“ဇိယွဲ့က လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၆ နှစ်က သေဆုံးပြီး၊ ယွမ်တူနိုင်ငံ ဘိုင်မျိုးနွယ်ထဲမှာ ပြန်လည် မွေးဖွားခဲ့တယ်။ ယင်းရှာမိန်းကလေးကရော သေဆုံးတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီးမှ ပြန်လည် မွေးဖွားခဲ့တာလဲ….” ဟုန်ယွိက ပြုံးလျက် ထိုင်လိုက်ပြီး၊ လူအုပ်ကို လှမ်းအော်ပြောသည်။ “အားလုံးပဲ၊ ထိုင်ကြပါ!”

သခင်ကျိုး၊ လီလဲ့၊ ဝမ်ဖေးရန်၊ အကြီးအကဲရှန်, သွေးတစ်စက်နှင့် အခြားသူများသည် ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့ တာအိုပညာရပ်များဖြင့် သေလုနီးပါး တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီးနောက်၊ ယခုအခါ ဝိုင်သောက်ရင်း ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ မယုံနိုင်စရာဟု ခံစားရသည်။

သို့သော် တင်းမာသော လေထုက ပြေပျောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ လူတိုင်း ပြန်လည် ထိုင်လိုက်ကြပြီး၊ ညစာစားပွဲ စတင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

“မင်းကို ပြောလို့လည်း ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ ငါဟာ ပင်လယ်ထဲမှာ နှစ် ၃၀၀ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၇ နှစ်က ယွန်နိုင်ငံရဲ့ နန်းတော်ထဲမှာ ပြန်လည် မွေးဖွားခဲ့တယ်။” ချန်ယင်းရှာက ပြောသည်။ “ဒါပေမယ့် မင်းပုံစံကြည့်ရတာ အပေါ်ယံမြင်ရသလောက် မရိုးရှင်းဘူး။ ထူးခြားတဲ့ နောက်ခံရှိပုံရတယ်။ မင်းက ကျင့်ကြံမှုမှာ မွေးရာပါထူးချွန်သူ မဟုတ်သလို၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပညာရှင်တစ်ဦးရဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူလည်း မဟုတ်ဘူး။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်မြန် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တာလဲ။ အယ်….။ အရင်တစ်ခေါက်က တွေ့ခဲ့တဲ့ ယင်ယန်မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားရော။ အဲဒီဓားက မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လျှိုထျန်းယွဲ့ရဲ့ဓားဆိုတာ ငါ မှတ်မိပါသေးတယ်။ လျှိုထျန်းယွဲ့ သေဆုံးပြီးနောက်၊ အဲဒီဓားက အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေရဲ့လက်ထဲ ကျရောက်သွားခဲ့တယ်။”

“ယွန်နိုင်ငံရဲ့ နန်းတော်ထဲမှာ ပြန်လည်မွေးဖွားခဲ့တာလား။ ဒါဆို မင်းသမီးတစ်ပါးပေါ့။ ကျွန်တော် မလေးမစားဆက်ဆံမိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်။” ဟုန်ယွိက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်ပြီး၊ သူမကို နောက်တစ်ခါ ဝိုင်ခွက်မြှောက်ပြသည်။

တာအိုပညာရပ်တွင် နက်ရှိုင်းစွာ ကျင့်ကြံထားသော နတ်ဆိုးအင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသည် သဘာဝအတိုင်း မြင့်မြတ်သော မိသားစုတစ်ခုခုတွင် ပြန်လည်မွေးဖွားလိမ့်မည်။ ဤအကြောင်းကို နားလည်နိုင်ပါသည်။ အကြောင်းမှာ မြင့်မြတ်သောမိသားစုများတွင် သာမန်လူများထက် ပိုမိုများပြားသော အရင်းအမြစ်များ ရှိပြီး၊ ကျင့်ကြံမှုအတွက်လည်း အကျိုးရှိသည်။

သို့သော် တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်၏ နန်းတော်တွင်၊ မင်းသားတိုင်းကို တာအိုပညာရပ်ထူးချွန်သူများက ကာကွယ်ပေးထားပြီး၊ ကံကောင်းစေရန်၊ ဘေးအန္တရာယ်ကင်းဝေးစေရန်နှင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို ဆောင်ရွက်ရန် လိုအပ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ပြန်လည်မွေးဖွားခွင့် မရှိပါ။

သို့သော် ပင်လယ်ရပ်ခြားရှိ သေးငယ်သော နိုင်ငံများစွာတွင် ထိုကဲ့သို့သော တားမြစ်ချက်မျိုး မရှိပေ။

“ဒါက မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားပဲ။” ဟုန်ယွိက ထပ်မံ ပြုံးပြပြီး၊ မုကလေးကို မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို ထုတ်ယူပြီး ချန်ယင်းရှာထံ လှမ်းပေးခိုင်းသည်။

“ဟမ်…၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို ဒီအတိုင်း ထုတ်ပြပေးတာလား…။ ငါက လုယူသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား?” ချန်ယင်းရှာသည် ဟုန်ယွိက မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို ထုတ်ပြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့်၊ သူမမျက်လုံးများကို လှိမ့်ကစားလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ ယွမ်ယန်ကောင်းကင်ပုလဲကို တစ်ခါလုယူခဲ့ဖူးဆိုတော့၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်ရဲ့ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါ ပြန်လုယူတာ သဘာဝကျပါတယ်လေ။” ဟုန်ယွိက ဓားကို လွှတ်ချပြီး ချန်ယင်းရှာ၏ ရှေ့တွင် ထားလိုက်ကာ၊ လျှို့ဝှက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ငါက ရွှေပင့်ကူဘုရင်လို မဟုတ်ဘူး။ မြင်ရာတိုင်းကို လုယူတာမျိုး မလုပ်ဘူး။” ချန်ယင်းရှာသည် ဝိုင်ခွက်ကို စားပွဲပေါ် ချထားပြီး၊ ဓားကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ဓားသွားပေါ်ရှိ သွေးကြောများကို ကြည့်ပြီး၊ လက်ချောင်းဖြင့် ပုတ်ခတ်ကြည့်သည်။ သတ္တုသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ “အနှစ်တစ်ထောင် ကောင်းကင်မက်မွန်သစ်သားပဲ။” ထို့နောက် ဓားကို ပွတ်သပ်ကြည့်ရင်း သူမမျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။ “မဟုတ်ဘူး! ဒီဓားထဲက မက်မွန်နတ်ဘုရားရဲ့ ဝိညာဉ်က ဘာလို့ ဒီလောက် အားနည်းနေတာလဲ။ ဒီဓားရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံးအရာက အထဲမှာ တစ္ဆေအင်မော်တယ် တစ်ပါးရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ရှိနေလို့လေ။ အခုတော့ ဒီနတ်ဘုရားက ယင်စိတ်ဝိညာဉ်ထက်တောင် အားနည်းနေသေးတယ်။”

“ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ဒီလောက်ထိ တိုးလာတာပေါ့။”

ဟုန်ယွိက ကိုယ်ကို အနည်းငယ် ရှေ့သို့ ကိုင်းလိုက်သည်။ “ဒါပေမယ့် ဒီနတ်ဘုရားဓားက အခုချိန်ထိ အမြင့်ဆုံးမှော်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ။ အနှစ်တစ်ထောင် ကောင်းကင်မက်မွန်သစ်သားက မိုးကြိုးဒဏ်ကို အကြိမ်ပေါင်းများ ခံယူထားရတာပဲ။ ဘယ်မှော်လက်နက်ကမှ ဒီဓားကို မဖျက်ဆီးနိုင်ဘူး။ သွေးပုံစံသံမဏိ နတ်ဘုရားဓားနဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်တယ်။ ယင်းရှာမိန်းကလေး စိတ်ဝင်စားရင်၊ ကျွန်တော် ဒီဓားကို ခင်ဗျားကို ပေးလို့ရပါတယ်။”

အခန်း (၁၇၈)။

“မက်မွန်နတ်ဘုရားရဲ့ဝိညာဉ်ဟာ အနှစ်တစ်ထောင်သစ်သားဝိညာဉ်ကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ သဘာဝနတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ။ သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအားက စစ်မှန်ပြီး သန့်ရှင်းတယ်။ ဒါပေမယ့် အသိစိတ်ဆန္ဒ တစ်စွန်းတစ်စ ရှိနေသေးတယ်။ ဒီဓားထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး ပေါင်းစည်းနိုင်ပေမယ့်၊ အဲဒီဝိညာဉ် စွမ်းအားနဲ့ ပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစည်းလို့ မရဘူး။ မင်း ပြောတာကို ငါ သိပ်မယုံဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီဓားကတော့ ယင်ယန်မက်မွန်နတ်ဘုရားဓား ဆိုတာ အမှန်ပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီအထဲက ဝိညာဉ်က ဘာလို့ ဒီလောက် အားနည်းနေရတာလဲ…။ ဘာလို့ ဒီမက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို ငါ့ကို ပေးတာလဲ”

ချန်ယင်းရှာသည် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်ရင်း၊ မျက်ခုံးများတွန့်ကာ တွေးတောနေသည်။ သူမသည် မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို ကောက်ကိုင်ပြီး ရှေ့သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ချီ! ကျောက်စိမ်းရောင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ချီဇီယန်၏ လည်ပင်းဆီသို့ လျှပ်စီးလက်သလို လျင်မြန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူမသည် သတိပေးခြင်းမရှိဘဲ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ။

သူမတိုက်ခိုက်မှု၏ အမြန်နှုန်းသည် အလွန် မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် မည်သူမျှ တုံ့ပြန်နိုင်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ အမြန်နှုန်းသည် စိတ်တွေးနှုန်းကို ကျော်လွန်သွားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ တာအိုပညာရပ်မှာပင် မည်သည့်အရာကမှ ချန်ယင်းရှာ သိုင်းပညာရပ်၏ အမြန်နှုန်းနှင့် ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ချီဇီယန်သည် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဤပြောင်းလဲမှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း သူ၏လည်ချောင်းကို ဆတ်ခနဲ ပြန်ရုတ်လိုက်သည်။ အသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာမူနှင့်အတူ သူသည် တဟုန်ထိုး နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို၊ သူသည် သူ့လည်ပင်းကို ပစ်မှတ်ထားသော ဓားကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူ၏လက်ဖဝါးကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ရွှပ်…..။ ဘေးတစ်ဖက်မှ ရီဗာသံမဏိဓားတစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ကြည့်ပင်မကြည့်ဘဲ၊ ငါးနဂါးအသွင်ကူးပြောင်းခြင်းကိုးသွယ်၏ “အဝါရောင်နဂါးပင်လယ်ထဲဆင်း” သိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ တလက်လက်တောက်ပနေသော ဓားသည် လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ ချန်ယင်းရှာ၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားသည်။

ရောက်ရှိနေကြသော သိုင်းပညာရှင် အများပြားသည် ချီဇီယန်၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် တုံ့ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ချီဇီယန်၏ တုံ့ပြန်မှုကို လျှို့ဝှက်စွာ အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူတို့၏လည်ပင်းများမှ အေးစိမ့်မှုကို ခံစားရသည်။

အကယ်၍ သူ့နေရာတွင် အခြားတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ပါက၊ ချန်ယင်းရှာ၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ ရှောင်တိမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ လည်ပင်း ထိုးဖောက်ခံရပြီး၊ ဆိုးဝါးစွာ သေဆုံးသွားရလိမ့်မယ်။

ချွင်….။

ချန်ယင်းရှာသည် ဓားကိုမြှောက်ပြီး၊ ချီဇီယန်၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ပိတ်ဆို့ပြီးနောက်၊ သူမသည် ဓားကို ဘယ်ညာ ဖိဆွဲလိုက် သည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို, သူမသည် လျှော်ဖွတ်ပြီးအဝတ်ကို ခါယမ်းလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ ဓားသိုင်းတွင် သာမန် အဝတ်လျှော်ဖွပ်နည်း ပါဝင်နေသယောင်ပင်။

သို့သော် ချီဇီယန်သည် ထိုဓားချက်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ ဓားဓားချင်း အပြင်းအထန် တွေ့ဆုံလိုက်သည်နှင့်၊ ရီဗာသံမဏိဓားသည် အပိုင်းပိုင်းကွဲကာ မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ဘန်း..…။

ချန်ယင်းရှာသည် ရီဗာသံမဏိဓားကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက်၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို စားပွဲပေါ်တွင် ပြန်ထားလိုက်သည်။

“ဒီလောကမှာ မာကြောဆုံးနဲ့ အထက်ရှဆုံး သံမဏိက သွေးပုံစံသံမဏိပဲ။ သွေးပုံစံသံမဏိနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ဓားတွေဟာ ကမ္ဘာပေါ်က ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ဘယ်ဓားကိုမဆို ဖြတ်တောက်နိုင်ပြီး၊ ဘယ်လောက် ခိုင်မာတဲ့ သံချပ်ကာကိုမဆို ဖောက်ထွင်းနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကိုတော့ ဖြတ်တောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီဆိုပေမယ့်၊ သွေးပုံစံသံမဏိဓားနဲ့ တန်းတူရှိနေတုန်းပဲ။ သွေးပုံစံသံမဏိက ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိလဲ မင်းသိလား။ ဒီကမ္ဘာမှာ ဖန်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်း ဆောင် ရှောင်အန်းရန်တစ်ယောက်ပဲ သွေးပုံစံသံမဏိနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ ယွန်ယန်ပျံသန်းနိုင်သောဓားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ ဒီလိုမှော်လက်နက်မျိုးက ဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ အဖိုးတန်ရတနာဖြစ်ပြီး၊ ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်တော့ နတ်ဘုရားလက်နက်ပဲ။”

ချန်ယင်းရှာသည် မက်မွန်နတ်ဘုရားဓား၏ တန်ဖိုးကို သဘာဝအတိုင်း သိရှိထားသည်။ ဓား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဆုံးရှုံးသွားသော်လည်း၊ ယွမ်ယန် ကောင်းကင်ပုလဲထက် အဆပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိသည်။ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားသည် ကျင့်ကြံသူ အားလုံး၏ အိပ်မက်မက်သော ရတနာဖြစ်သည်။

“သူမက တာအိုပညာနဲ့ သိုင်းပညာ နှစ်မျိုးစလုံး ကျင့်ကြံသူဆိုတာကို ငါမေ့သွားတယ်။ ကျင့်ကြံမှုမှာဆို ဒီမှာရှိနေတဲ့ ဘယ်သူကမှ သူမနဲ့ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူမက သင်္ဘောပေါ် တက်လာရင် အန္တရာယ်နည်းမယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။ သူမက ပိုအန္တရာယ်များနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မထင်ထား ဘူး”

ဟုန်ယွိသည် ချန်ယင်းရှာ၏ ဓားကွက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရပြီး၊ သူ့စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်မူ မှားယွင်းခဲ့သည်ဟု ခံစားရသည်။

ချန်ယင်းရှာသည် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေစဉ်၊ ဟုန်ယွိသည် သူ၏တာအိုပညာရပ်ကို အားကိုးပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်သေးသည်။ သို့သော် ယခု သင်္ဘောပေါ်တွင် ရှိနေသဖြင့်၊ သူ့တွင် ထိုအခွင့်အရေးမျိုး မရှိတော့ပေ။ တစ်ဖက်လူ၏ သိုင်းပညာသည် သူ၏ အတွေးထက်ပင် ပိုမြန်သည်။ သူ တာအိုပညာကို အသုံးမပြုနိုင်ခင် သတ်ဖြတ်ခံရနိုင်သည်။ အနီးကပ်တိုက်ပွဲတွင်၊ မဟာဆရာသခင်နှင့် သိုင်းသူတော်စင်များသည် သိုင်းပညာရပ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ကျွမ်းကျင်ကြပြီး၊ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တည်ရှိမှုများ ဖြစ်သည်။

“ဒီဓားကို ငါ တကယ်သုံးလို့ ရတယ်။ ဒီဓားက မဟူရာဝံပုလွေဘုရင် ဘီရှီဟွာရဲ့ ကြမ္မာဆိုးဝတ်ရုံကို ဖောက်ထွင်းပြီး သူ့ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းက ဒီဓားကို ငါ့ကို ပေးမယ်ဆိုတော့, မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်စေချင်လို့လဲ။ ဒါမှမဟုတ် မင်း ဘာလိုချင်လို့လဲ….” ချန်ယင်းရှာသည် ဟုန်ယွိ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ငွေငါးမန်းဘုရင်သည် အရူးတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ ဟုန်ယွိအနေဖြင့် ဤမျှရက်ရောမှု ပြသနေခြင်းသည် ရင်းနှီးလိုရုံသက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်ခုခု ကို လဲလှယ်လို၍ဖြစ်ကြောင်း သူမ သဘောပေါက်သည်။ အကယ်၍ သူမသည် မိုက်မဲသော ငါးမန်းတစ်ကောင် ဖြစ်နေခဲ့ပါက၊ လူသားတို့၏ လှည့်ကွက်များကို နားမလည်နိုင်ပေ။ သို့သော် ငွေငါးမန်းဘုရင်သည် နှစ် ၃၀၀ ကျင့်ကြံပြီး၊ လူသားအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ လူသားတို့၏ အခြေခံသဘောတရားများ ကို သဘာဝအတိုင်း နားလည်ထားသည်။

“ယင်းရှာမိန်းကလေးက မဟူရာဝံပုလွေဘုရင်နဲ့ ရန်ငြိုးရှိတာလား?” ဟုန်ယွိသည် ပြန်ဖြေရမည့်အစား ပြန်လည် မေးမြန်းလိုက်သည်။ မဟာနတ်ဆိုးအင်မော်တယ်ရှစ်ဦးထဲမှ မဟူရာဝံပုလွေဘုရင်၏ အမည်မှာ ဘီရှီဟွာ ဖြစ်ကြောင်း ချန်ယင်းရှာထံမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားသိရခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်တယ်….။ သူက ရေတပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ငါ့မျိုးနွယ်တွေကို အမြဲတမ်း လိုက်လံသတ်ဖြတ်နေတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်ခွာပြီးနောက် ကျန်ခဲ့တဲ့ ငါ့ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကိုတောင် ခိုးကြည့်ခဲ့သေးတယ်။” ချန်ယင်းရှာ၏ မျက်လုံးများတွင် မုန်းတီးမှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

“ဒါဆိုရင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဘီရဲ့ နောက်ထပ် ကိုယ်ရေးအချက်လက်က မဟူရာဝံပုလွေဘုရင်ပေါ့!” ချီဇီယန်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဘီ ဟုတ်လား?” ဟုန်ယွိသည် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဘီရှီဟွာက ငါတို့ယွန်မင်ရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး သံမဏိဗုဒ္ဓမြင်းတပ်ရဲ့ တပ်မှူးပဲ။ သူက ပျက်သုဉ်းခြင်းလို့ခေါ်တဲ့ ဧရာမပုဆိန်ကြီးကို ကိုင်တွယ်တယ်။ တစ်နှစ်ပတ်လုံး အမည်းရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ပြီး မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်ကို စီးတယ်။ သူက ယွန်မင်ရဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးငါးဦးထဲက တစ်ဦးပဲ။ သူက နတ်ဆိုးအင်မော်တယ်တစ်ပါးရဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားသူ ဖြစ်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒါဆိုရင် အံ့ဩစရာမဟုတ်တော့ဘူး! ငါလည်း တစ်ချိန်က သူ့လက်အောက်မှာ စစ်သားတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်…”

ချီဇီယန်သည် တဆတ်ဆတ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစည်းထားသည့် မဟာဆရာသခင်အဆင့် ရှိသူဖြစ်သော်လည်း၊ မဟူရာဝံပုလွေဘုရင် ဘီရှီဟွာအကြောင်း တွေးမိသည်နှင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဤနတ်ဆိုးအင်မော်တယ်သည် အလွန်အစွမ်းထက်သည်။

“သံမဏိဗုဒ္ဓမြင်းတပ်ရဲ့ တပ်မှူးလား” ဟုန်ယွိလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ယွန်မင်နိုင်ငံ၏ အစွမ်းထက်ဆုံးနှင့် ကြီးမားဆုံး မြင်းတပ်မှာ သံမဏိဗုဒ္ဓ မြင်းတပ် ဖြစ်သည်။ ထိုမြင်းတပ် ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်လာသည်နှင့်၊ သံမဏိရေစီးကြမ်းသဖွယ်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အပြင်းထန်ဆုံး မြင်းတပ်ဖြစ်ကာ၊ မည်သည့်အရာကမှ မတားဆီးနိုင်ပေ။

သံမဏိဗုဒ္ဓမြင်းတပ်၏ ရှေ့တန်းမြင်းစစ်သည်များသည် အထူးရွေးချယ်ထားသော ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်သည်။ ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် စစ်သည်များသည် ရွေးချယ်မှု၏ အနိမ့်ဆုံး စံနှုန်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင်၊ ၎င်းတို့စီးသော မြင်းများကို မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်ဟုခေါ်ပြီး၊ အမှောင်သွေး မြင်းများ၏ မျိုးကွဲမြင်းများ ဖြစ်သည်။

အမှောင်သွေးမြင်းများသည် ယွန်မင်၏ မျိုးရင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် အမှောင်သွေးမြင်းတစ်ထောင် မိတ်လိုက်ပါက၊ အလွန်ကံကောင်းသည့် အခွင့်အရေးအနေဖြင့် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲသွားသော မြင်းတစ်ကောင် မွေးဖွားလာနိုင်သည်။ ထိုမြင်းကို မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်ဟု ခေါ်သည်။ ထိုမြင်း သည် အမှောင်သွေးမြင်းထက် ပိုမိုအရပ်မြင့်မားပြီး၊ ခံနိုင်ရည် ပိုကောင်းသည်။ ထို့ပြင်၊ ၎င်း၏ခြေထောက်မှ ဝမ်းဗိုက်အထိ ဆူးကြေးခွံအထပ်ထပ် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ထိုမြင်းသည် ဒဏ္ဍာရီထဲက ချီလင်နှင့် တူသည်။

ဤဆူးကြေးခွံများသည် အလွန်မာကြောပြီး၊ သံချပ်ကာနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်! စစ်တပ်သုံးဓားမဖြင့်ပင် ဖြတ်တောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒဏ္ဍာရီအရ၊ ဤမြင်းမျိုးသည် နတ်ဘုရားချီလင်အမနှင့် မိတ်လိုက်ပြီး မွေးဖွားလာသည်ဟု ဆိုသည်။

ဟုန်ယွိသည် ဝတ္ထုများနှင့် ထူးဆန်းသော ပုံပြင်များစွာကို ဖတ်ရှုဖူးသည်။ မြင်းပုလေးများနှင့် လားမြည်းများ၏ ဦးခေါင်းများတွင် ကြေးခွံများနှင့် ဦးချိုများပါရှိသည့်အကြောင်း၊ နဂါး သို့မဟုတ် ချီလင်များသည် တောရိုင်းထဲတွင် မြင်းများနှင့် ရံဖန်ရံခါ မိတ်လိုက်တတ်သည့်အကြောင်း မှတ်တမ်းများရှိသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဒဏ္ဍာရီမျှသာဖြစ်ပြီး၊ မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်ဖူးသူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ သို့သော် ယွန်မင်နိုင်ငံ, သံမဏိဗုဒ္ဓမြင်းတပ်၏ ရှေ့တန်းတွင် ဤမြင်းမျိုးကို အမှန်တကယ် အသုံးပြုနေသည်။

ဟုန်ယွိသည် ယခုအခါ မှော်မြင်း နှစ်ကောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ တစ်ကောင်မှာ “လျှပ်စီးဖမ်းမြင်း” ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ကောင်မှာ “ကျောက်စိမ်းညခြင်္သေ့မြင်း” ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ကောင်စလုံးကို ဝိညာဉ်ဆေးများဖြင့် ကျွေးမွေးထားပြီး၊ ခံနိုင်ရည်ကို တိုးမြှင့်ထားသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်နေ့လျှင် မိုင်ထောင်ချီ သို့မဟုတ် ညဘက်တွင် မိုင် ၈၀၀ ခရီးသွားနိုင်သည်မှာ ဒဏ္ဍာရီမဟုတ်ပေ။ သို့သော် မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ အနည်းငယ် နိမ့်ကျသေးသည်။

အနှစ်သာရအားဖြင့်၊ သံမဏိဗုဒ္ဓမြင်းတပ်သည် ယွန်မင်၏ အပြင်းထန်ဆုံး မြင်းတပ်ဖြစ်သည်သာမက၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အပြင်းထန်ဆုံး မြင်းတပ်လည်း ဖြစ်သည်။ တော်ဝင်ချန်၏ အရှေ့ဘက်ရှိ ပြည်နယ်နှင့် ခရိုင်များစွာတွင်၊ အရာရှိဖြစ်စေ၊ သာမန်လူဖြစ်စေ၊ “သံမဏိဗုဒ္ဓမြင်းတပ်” ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့်၊ ကလေးများပင် ညအခါ မငိုရဲတော့ပေ။ ချန်ယင်းရှာ၏ ရန်သူသည် ဤကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍, ထိုရန်သူသည် မဟာနတ်ဆိုးအင်မော်တယ်ရှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်နေခဲ့ပါက၊ ဤမျှ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ပြောနေရမည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤနတ်ဆိုးအင်မော်တယ်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အသန်မာဆုံး မြင်းတပ်၏တပ်မှူး၊ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ အင်အားနှင့် သြဇာအာဏာသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိသည် ပြန်လည်မွေးဖွားလာကြသော နတ်ဆိုးအင်မော်တယ်များ သည် အားလုံး ထင်ရှားသူများ ဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဟာကူဇိယွဲ့သည် ယွမ်တူနိုင်ငံ၏ ဘိုင်မျိုးတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး သခင်လေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ကြင်ယာတော်ယွမ်သည် ယွမ်တူနိုင်ငံ၏ မင်းသမီးနှင့် တော်ဝင်ချန်၏ တော်ဝင်ကြင်ယာတော်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ချန်ယင်းရှာသည်လည်း မင်းသမီးတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ရွှေပင့်ကူဘုရင်သည် ရိုရန်နိုင်ငံ၏ မဟာဝိဇ္ဇာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မဟူရာဝံပုလွေဘုရင်သည် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဖြစ်သည်…

“ဟုတ်တယ်။ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါးရဲ့ အင်အား၊ များပြားလှတဲ့ ကျင့်ကြံမှုအတွေ့အကြုံနဲ့ဆို၊ ပြန်လည်မွေးဖွားတဲ့အခါ၊ ထင်ရှား ကျော်ကြားမှု မရှိရင်, ငရဲကိုသွားဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်။ အနာဂတ်မှာ ငါလည်း ပြန်လည်မွေးဖွားရမယ်ဆိုရင်၊ ကောင်းကောင်း စီစဉ်ရမယ်။ ငွေဇွန်းကိုက်ပြီး မွေးဖွားလာ မှ ကျင့်ကြံမှုအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ်။” ဟုန်ယွိသည် တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားသည်။

…

“အောက်မှာရှိတဲ့ ငွေငါးမန်းကြီးက ခင်ဗျားရဲ့ လူပြန်လည်မဝင်စားခင်က ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်လား….”

ဟုန်ယွိသည် သူ့စိတ်ထဲရှိ အတွေးများစွာကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ချန်ယင်းရှာနှင့် စကားပြောရန် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ဤငွေငါးမန်းဘုရင်နှင့် ရင်းနှီးလာပြီးနောက်၊ ဆွေးနွေးစရာများစွာ ရှိကြောင်း သူ သဘောပေါက်သည်။

“မဟုတ်ဘူး။ ဒီငွေငါးမန်းကြီးက ငွေငါးမန်းမျိုးနွယ်ထဲမှာ အစွမ်းထက်ဆုံးပဲ။ သူက တစ်ခါတုန်းက ပုံစံအပြည့်အဝ ဖြစ်ပေါ်ပြီးဖြစ်တဲ့ ပင်လယ် ဂျင်ဆင်း တစ်ခုလုံးကို စားခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒါကြောင့် သက်တမ်း အလွန်ရှည်တယ်။ အသိဉာဏ်ရှိလာဖို့နဲ့ တာအိုပညာ ကျင့်ကြံမူနည်းလမ်းကို သိရှိဖို့ အချိန်အလုံအလောက် ရရှိခဲ့တယ်။ သူမက အခွံမှဖောက်ထွက်ခြင်းအဆင့်ထိ ကျင့်ကြံပြီးပြီ။ ဒါပေမယ့် ညဘက်လမ်းလျှောက်ခြင်းနယ်ပယ်တော့ မရောက်သေးဘူး။”

ချန်ယင်းရှာသည် ပြောရင်း၊ လက်ထဲရှိ ပုလွေကို ညင်သာစွာ ကောက်ကိုင်ပြီး မှုတ်လိုက်သည်။

“ဗွမ်း….” ရေအောက်ရှိ ဧရာမငွေငါးမန်းကြီး၏ ပါးစပ်မှ ရေစီးကြောင်းရှည်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သည်။ ထို့နောက်၊ အရှည်လေးပေ၊ ချွန်ထက်သော အသွားနှစ်ဖက်နှင့် နက်ရှိုင်းသော အပေါက်များပါရှိသည့် အရိုးဖြူရောင် ဓားတစ်ချောင်းသည် ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ငါ မင်းရဲ့ ရီဗာသံမဏိဓားကို ဖျက်ဆီးလိုက်မိလို့၊ ဒီအရိုးဖြူဓားကို လျော်ကြေးအဖြစ် ပေးလိုက်မယ်။”

ချန်ယင်းရှာသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့်၊ အရိုးဖြူဓားသည် အေးစက်စက် လေပြင်းတိုက်ခတ်မှုဖြင့် လွင့်ထွက်သွားပြီး ချီဇီယန်၏ ရှေ့တွင် ကျရောက်သွားသည်။

“ဟမ်….” ချီဇီယန်သည် အရိုးဖြူဓား၏ ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ ဓား၏အလေးချိန်ကို လက်ထဲတွင် ခံစားလိုက်သည်။ ဓားသည် ရီဗာသံမဏိဓား ထက် အများကြီး ပိုလေးလံပြီး၊ ဖြိုခွဲခြင်းဆေဘာနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

အရိုးဖြူဓားကို ကောက်ကိုင်ပြီး၊ ချီဇီယန်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ရှီး….။ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကြွေထည်ပန်းကန် တစ်လုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ရွှပ်… ကြွေထည်ပန်းကန်သည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသည်။ ၎င်း၏ထက်မြက်မှုသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။

“ဒီဓားရဲ့ထက်မြက်မှုက ဖြိုခွဲခြင်းဆေဘာနဲ့ တကယ် နှိုင်းယှဉ်နိုင်တယ်။ သံမဏိပုံစံသုံးမျိုးနဲ့ ထုလုပ်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်နဲ့ တူတယ်။ ဒီဓားကို ငွေငါးမန်းအရိုးနဲ့ လုပ်ထားတာ မဟုတ်လား?” ဟုန်ယွိက အံ့အားသင့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်။ ဒါက နှစ် ၁၀၀ ကျော်သက်တမ်းရှိတဲ့ ငွေငါးမန်းရဲ့ နံရိုးနဲ့ လုပ်ထားတာ။ ယွန်နိုင်ငံမှာ အရိုးဖြူဓား တစ်ချောင်းဖြစ်ဖို့ ဓားသွေးသူ ၁၀ ယောက်ကျော်လိုအပ်ပြီး၊ တစ်ယောက်ချင်းစီက ၃ နှစ်ကျော် အချိန်ယူရတယ်။” ချန်ယင်းရှာသည် ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ရီဗာသံမဏိဓား က ထိပ်တန်း သံမဏိဖြစ်ပေမယ့်၊ ဒီအရိုးဖြူဓားနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ နည်းနည်းလိုနေသေးတယ်။”

“ယင်းရှာမိန်းကလေးက အရိုးဖြူဓားကို မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား….။ ခင်ဗျားမှာ အရိုးဖြူဓားနဲ့ ငွေငါးမန်းချပ်ဝတ်တွေ အများကြီး ရှိမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိတယ်။” ဟုန်ယွိသည် ဝိုင်တစ်ခွက်ကို ညင်သာစွာ လောင်းထည့်လိုက်သည်။

“မင်းက မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို အရိုးဖြူဓား, ငွေငါးမန်းချပ်ဝတ်တွေနဲ့ လဲလှယ်ချင်တာလား…….” ချန်ယင်းရှာသည် သူမနဖူးကြားရှိ နေရာကို လက်ချောင်းဖြင့် ခြစ်လိုက်သည်။ သူမနဖူးပေါ်ရှိ ခပ်ဖျော့ဖျော့ အနီရောင်အမှတ်အသားသည် သူမကို ပို၍ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စေသည်။

“အဲဒါက နောက်ထပ် စီးပွားရေးကိစ္စတစ်ခုပါ။ ယင်းရှာမိန်းကလေးက ယွန်နိုင်ငံရဲ့ မင်းသမီးတစ်ပါးဆိုတော့၊ အများကြီး ချမ်းသာမှာပဲ။ ဒီတစ်ကြိမ် ကျွန်တော်က ယွန်နိုင်ငံမှာ ကုန်သွယ်ဖို့ ကုန်ပစ္စည်းအများကြီး ယူလာခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အခုတော့ အဲဒါတွေကို မပြောသေးဘူး။” ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးများက တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်သွားသည်။

“ဒါဆိုရင် မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ….” ချန်ယင်းရှာသည် ဟုန်ယွိ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း၊ သူ၏အတွေးများကို ဖောက်ထွင်းမြင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

“ယင်းရှာမိန်းကလေးအနေနဲ့ ကျွန်တော်ရဲ့ တာအိုပညာရပ်ကို ဘယ်လိုထင်လဲ…။ ပြီးတော့, ကျွန်တော့် လက်အောက်ငယ်သားတွေရဲ့ စွမ်းရည်တွေ ကရော ဘယ်လိုလဲ……” ဟုန်ယွိသည် ဖြေကြားမည့်အစား နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ တာအိုပညာက အရမ်းသန်မာတယ်။ တစ္ဆေအင်မော်တယ်နယ်ပယ်ကို မဖြတ်ကျော်နိုင်သေးပေမယ့်၊ မင်းက မီးကို အသုံးပြုပြီး ဗောဓိသတ္တရဲ့ အစစ်မှန် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တယ်။ မင်းက ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတွေကို ကျင့်ကြံထားတယ်။ အထူးသဖြင့်၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားထဲမှာ, မင်းရဲ့ လက်ရှစ်ဘက်, မျက်နှာလေးခုနဲ့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရဲ့ ဒေါင်လိုက်မျက်လုံးထဲက အနီရောင်ကြာပန်း မီးလျှံနဲ့ ငါ့ကို မီးလောင် တိုက်သွင်းခဲ့တုန်းကဆို, ငါတောင် ဒဏ်ရာရမလို ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ ပိုအရေးကြီးတာက၊ မင်းရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ငါ့ရဲ့ ရေမိုးကြိုးနဲ့ ဖောက်ခွဲခဲ့ပေမယ့် ပြိုကွဲမသွားခဲ့ဘူး။ ငါသိထားသလောက်တော့၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ကုစားနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီးရှိပေမယ့်၊ မင်းလို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူကိုတော့ ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။”

ချန်ယင်းရှာသည် ဂရုတစိုက် တွေးတောရင်း၊ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက ပို၍လေးနက်လာသည်။ ဟုန်ယွိ၏ တာအိုနည်းပညာသည် အံ့ဩစရာ ကောင်းသည်ဟု သူမ ပိုမိုခံစားရသည်။

“ဒီသခင်ကျိုးကလည်း တာအိုပညာမှာ ထူးချွန်သူတစ်ဦးပဲ!” ဟုန်ယွိက သခင်ကျိုးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“ဟမ်….၊ သူက ခန္ဓာကိုယ်သိမ်းပိုက်ခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သလို အသိစိတ်ကို အတွေးတွေအဖြစ် ခွဲထုတ်နိုင်သူပဲ” ချန်ယင်းရှာ၏ အကြည့်သည် သခင်ကျိုးကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ တစ္ဆေအင်မော်တယ်သည် တာအိုပညာ၏ အထွဋ်အထိပ် ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာနိုင်သူများသည် အနည်းငယ်သာရှိပြီး၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ထင်ရှားသူများ ဖြစ်သည်။ အသိစိတ်ကို အတွေးများအဖြစ် ခွဲထုတ်ခြင်းသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုအပ်တော့သည်ဟု ဆိုလိုပါသည်။

အကယ်၍ တစ္ဆေအင်မော်တယ်သည် သိုင်းပညာအရာတွင် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦးနှင့် ညီမျှပါက။ အသိစိတ်ကို အတွေးများအဖြစ် ခွဲထုတ်နိုင်ခြင်း သည် မဟာဆရာသခင်အဆင့်၏ အထွဋ်အထိပ်နှင့် ညီမျှသည်။ ဤကဲ့သို့ စွမ်းရည်မျိုးသည် အင်အားစုများစွာ၏ လေးစားမှုကို ရယူနိုင်သည်။ အမှန်တကယ်လည်း, သခင်ကျိုးသည် မင်းသားဟီချင်ထံမှ ဂုဏ်ထူးဆောင်ဧည့်သည်အဖြစ် ဆက်ဆံခံရသည်။

“တကယ်ပြောရရင်၊ ဒီတစ်ကြိမ် ကျွန်တော့်ရဲ့ခရီးက ပထမဆုံးအနေနဲ့ ရန်သူတွေဆီကနေ ပုန်းရှောင်ဖို့ပဲ။ ဒုတိယအနေနဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ဖို့၊ တတိယအနေနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သန်မာအောင်ကြိုးစားဖို့ပဲ။ ယင်းရှာမိန်းကလေးလည်း မြင်နိုင်မှာပါ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ကျင့်ကြံမှုက အတားအဆီး တစ်ခု ကို ရောက်နေပြီ။ ဒီအတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ရင်၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်နယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ပြီ…”

ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားသည်။ “ကျွန်တော် ဒီယင်ယန်မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို ခင်ဗျားကို ပေးနိုင်တယ်။ ဘာနဲ့မှလည်း လဲလှယ်စရာ မလိုဘူး။ ဒါ့အပြင်, ကျွန်တော် တစ္ဆေအင်မော်တယ်နယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့အတူ ပူးပေါင်းပြီး မဟူရာဝံပုလွေဘုရင် ဘီရှီဟွာကို သတ်ဖို့ ကူညီပေးမယ်…..”။

“ဟယ်၊ ဟုန်ယွိ, မင်းရဲ့ မျက်လုံးထဲက အဲဒီရက်စက်တဲ့အရိပ်ကို ကြည့်ရတာ၊ မင်းမှာ အကြံစည် ကြီးကြီးမားမား ရှိနေပုံပဲ။ မင်း တစ္ဆေအင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့ရင်, ငါ့အတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်မှာပဲ။ ဘီရှီဟွာနဲ့ ငါ့ရန်ငြိုးကို ဖြေရှင်းဖို့ မင်း ကူညီပေးနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမယ့် မင်းက ဒီလို ရတနာတွေ ပေးပြီး၊ လူကိုယ်တိုင်ပါ ကူညီဦးမယ်။ တကယ်ပဲ မင်း ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ။ မင်းမှာ ဘာအစီအစဉ်တွေ ရှိနေလဲ….” ချန်ယင်းရှာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲဆိုတော့…” ဟုန်ယွိက အော်ရယ်လိုက်ပြီး၊ ဝိုင်ခွက်ထဲက ဝိုင်ကို တစ်ချက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်ပါသည်။ “ကျွန်တော် လူတစ်ယောက်ကို သတ်ချင်တယ်။ ယင်းရှာမိန်းကလေး၊ ခင်ဗျား, ကျွန်တော်ကို ပြန်ကူညီပေးပါ….”

“ဘယ်သူလဲ…..” ချန်ယင်းရှာက ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

“သိုင်းသူတော်စင်တစ်ယောက်။” ဟုန်ယွိက သွားကြားထဲက စကားလုံးတွေကို တင်းမာစွာ ညှစ်ထုတ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။ “အရင်ဆုံး သိုင်းသူတော်စင် တစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေး…..”။

“သိုင်းသူတော်စင် ဟုတ်လား…..” ချန်ယင်းရှာ၏ မျက်လုံးတွေက တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်သွားပါသည်။ သူမသည် စားပွဲပေါ်က မက်မွန်နတ်ဘုရား ဓားကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး၊ စဉ်းစားနေသည်။ “သိုင်းသူတော်စင်တွေက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တယ်။ အထူးသဖြင့် သိုင်းပညာရပ် ကျင့်ကြံသူတွေ ဆိုရင်၊ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပြီ။ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမူက ထူးကဲတယ်၊ စိတ်ဆန္ဒကလည်း သိပ်ကို ပြင်းထန်တယ်။ သူတို့ရဲ့သိုင်းပညာတွေနဲ့ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တွေကိုတောင် သတ်နိုင်တယ်။ အခုချိန်မှာ, ငါတောင် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရရင်၊ အနိုင်ရမယ်လို့ အာမမခံနိုင်ဘူး။”

အခန်း (၁၇၉)။

"သိုင်းသူတော်စင်က သန်မာပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ အတူပူပေါင်းတိုက်ခိုက်ရင် သူ့ကို သတ်နိုင်မှာပါ။ ပြီးတော့ သခင်ကျိုးလည်း ရှိသေး တယ်။" ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးတွေက လက်ခနဲ လင်းလက်သွားပါသည်။ "ထပ်ပြီးပြောရရင်, ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှာ သိုင်းသူတော်စင်က သူ့အင်အားကို အပြည့်အဝ သုံးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှာလား…." ချန်ယင်းရှာက ပြောသည်။ "အဲ့ဒါဆို ပြဿနာမရှိဘူး။ တကယ်လို့, သူသာ လူသားအင်မော်တယ်မဟုတ်ရင်, ရေပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်လို့မရဘူး။ သူ့လှုပ်ရှားမှုတွေ ကန့်သတ်ခံရမယ်။ ဒါဆို သူ ငါ့ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။"

"လူသားအင်မော်တယ်က ရေပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်နိုင်တယ်လား….." ဟုန်ယွိ အံ့အားသင့်သွားပါသည်။

"သိုင်းတာာအိုရဲ့အထွဋ်အထိပ်ကို ရောက်တာနဲ့ ခွန်အားကို လက်ချောင်းတွေကတစ်ဆင့် ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်။ လက်ဖျစ်တစ်ချက် တီးရုံနဲ့ မိုးကြိုးလှိုင်း တွေ ဖန်တီးနိုင်တယ်။ အစစ်မှန် လူသားအင်မော်တယ်ကလည်း လက်ဖျစ်တစ်ချက်တီးရုံနဲ့ ပင်လယ်ထဲမှာ လှိုင်းလုံးကြီးတွေ ဖန်တီးနိုင်တယ်။ ခွန်အားဟန်ချက်ကို ကျွမ်းကျင်စွာပေါင်းစပ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထောက်ပံ့နိုင်တယ်။" ချန်ယင်းရှာက ပြင်းပြင်းထန်ထန် တောင်းတသည့်အသံဖြင့် ပြောသည်။

"ဒါပေမယ့် လူသားအင်မော်တယ်ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူး။ ဝိညာဉ်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းမှုက လေဟာနယ်ကို ဖြိုခွဲနိုင်တယ်။ အဲဒီကြီးမားတဲ့ စိတ်ဆန္ဒက တစ္ဆေအင်မော်တယ်ကို အကြည့်တစ်ချက်နဲ့ အနိုင်ယူနိုင်တယ်။ ပညာရှင်တစ်ယောက်က ငါ့ကို တစ်ခါပြောဖူးတယ် “မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒုက္ခကနေ လွတ်မြောက်ဖို့က လွယ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် လူသားအင်မော်တယ်ဖြစ်ဖို့က ခက်တယ်လို့”။ အဲ့လောက် မလွယ်ဘူးတဲ့။"

"မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒုက္ခက လွယ်ပြီး လူသားအင်မော်တယ်ဖြစ်ဖို့က ခက်တယ်ပေါ့။ မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒုက္ခကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ကတောင် လွယ်နေတာ လား။" ဟုန်ယွိ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

"မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒုက္ခက ခက်ခဲတယ်။ တကယ်လို့, သတိမထားရင် စိတ်ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် လူသားအင်မော်တယ်ဖြစ်ဖို့ ကျင့်ကြံတာက ပိုခက်တယ်။ လူသားအင်မော်တယ်ဟာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးကြောတွေကို ဖွင့်လှစ်ဖို့လိုတယ်။ လူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးကြောပေါင်းများစွာ ရှိတယ်။ နတ်ဘုရားတွေက အဲဒီသွေးကြောတွေအထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတယ်။ ကျင့်ကြံမှုရဲ့ ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီက ရေခဲပြင်ပါးပါးပေါ် လျှောက်နေရသလိုပဲ။ မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒုက္ခလို တစ်ခါဖြတ်ကျော်ပြီးတာနဲ့ အားလုံး အဆင်ပြေသွားမယ့်အရာမျိုး မဟုတ်ဘူး။"

ချန်ယင်းရှာသည် မဟာနတ်ဆိုးအင်မော်တယ်ရှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုကို အပြည့်အဝ နားလည်ထားပါသည်။

"ဒါပေမယ့် မင်းက မဟူရာဝံပုလွေဘုရင် ဘီရှီဟွာကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ငါ့ကိုကူညီမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ သူက လူသတ်သမားတစ်ယောက်ပဲ။ သိုင်းပညာရော တာအိုပညာမှာပါ သူက အထွဋ်အထိပ်မှာ ရှိတယ်။ သူ့ဘဝမှာ တစ်ခါပဲ ရှုံးဖူးတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒဏ်ရာကြောင့် မသေတဲ့အပြင်, သူ့ကျင့်ကြံမှုက ပိုတိုးတက်လာခဲ့တယ်။ သူနဲ့တိုက်ခိုက်တဲ့အခါတိုင်း ငါ့မှာ အမြဲတမ်း အခွင့်ရေးမသာခဲ့ဘူး။

နောက်ပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပညာရှင်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ သူ့မှာ အင်အားကြီးတဲ့ ရေတပ်ကြီးလည်း ရှိတယ်။ ဒီဆောင်းဦးရာသီမှာ သူ့ရေတပ်က ငွေငါးမန်းတွေကို ဖမ်းဆီးဖို့ ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းထားတယ်။"

ချန်ယင်းရှာသည် မဟူရာဝံပုလွေဘုရင် ဘီရှီဟွာအကြောင်း ပြောပြတိုင်း သူမမျက်ခုံးနှစ်ခုကြားထဲက သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ခဲ့ပါ ဘူး။ ယင်းက သူမပတ်ဝန်းကျင် လေထုကို အေးစက်သွားစေသည့် အေးစက်သည့် လေလှိုင်းတစ်ခုလိုပင်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဘီရှီဟွာက သံမဏိဗုဒ္ဓမြင်းတပ်ရင်းရဲ့ တပ်မှူးကြီးဖြစ်ပြီး ယွန်မင်နိုင်ငံရဲ့ ထိပ်တန်းဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးပဲ။ တကယ်လို့, ကျွန်တော်သာ သူ့ကိုသတ်ပြီး သူ့ခေါင်း ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ပုဂ္ဂလိက အမှတ်အသားတစ်ခုခုကို ပြန်ယူလာနိုင်ခဲ့ရင်၊ ဒီကမ္မကုသိုလ်တစ်ခုနဲ့တင် ကျွန်တော်က မြို့စားတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်တယ်။"

ဟုန်ယွိသည် ချန်ယင်းရှာ ဘီရှီဟွာကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကူညီပေးရခြင်းမှာ ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူသည် ချန်ယင်းရှာ၏ အင်အားကို ငှားရမ်းချင်သည်။ အကယ်၍, သူသာ ဘီရှီဟွာကို သတ်နိုင်ခဲ့ရင် သူ့ခေါင်း ဒါမှမဟုတ် သူ့အထောက်အထားတစ်ခုခုကို တော်ဝင်တရားရုံးသို့ ယူသွားနိုင်ခဲ့လျှင်, သူသည် ဂုဏ်ပြုခံရမည်။ ထိုအထောက်အထားက သူ့ကို မြို့စားအဖြစ် ခန့်အပ်ဖို့ လုံလောက်ပါသည်။

စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ ပင်လယ်ပြင်မှာ ကင်းလှည့်နေစဉ် ယွန်မင်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဦးဆောင်သည့် ရေတပ်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံပြီး ရန်သူကို သတ်ဖြတ်ကာ၊ သူ့ခေါင်းကို ကမ္မကုသိုလ်အဖြစ် ယူလာနိုင်ခဲ့သည်။ ယင်းက မြို့စားတစ်ဦးဖြစ်ဖို့ တကယ့်ကို ကမ္မကုသိုလ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။

ဟုန်ယွိ နောက်မှာ မင်းသားယု ရှိသည်။ အကယ်၍, သူသည် ဘီရှီဟွာကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လျှင်, မည်သူမှ ကမ္မကုသိုလ်ကို လုယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် မြို့စားအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရမည်။ ထို့နောက်, သူ့ကိုယ်ပိုင်စံအိမ်ကြီးတစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်မည်။

ယင်းက ဟုန်ယွိ၏ အစီအစဉ် အတိအကျ ဖြစ်သည်။

ချန်ယင်းရှာ၏ အင်အားကို ငှားရမ်းပြီး၊ သူသည် သိုင်းသူတော်စင်ဖြစ်သည့် ဝူအိမ်တော်ထိန်းကို သတ်မည်။ ထို့နောက် ဘီရှီဟွာကို သတ်မည်။ ကြီးမားသည့် ကမ္မကုသိုလ်ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူသည် လူငယ်မြို့စားတစ်ဦး ဖြစ်လာမည်။

လူငယ်မြို့စားဘွဲ့နှင့် ပတ်သက်ကြီး လူအများကို ဆွေးနွေးမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော်လည်း ယခင်ကတည်းက ထိုဘွဲ့ မရှိခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ချန်ပီယံမြို့စားဘွဲ့ကို လူငယ်ဗိုလ်ချုပ်တွေအတွက် အထူးဖန်တီးပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအစီအစဉ်နှင့် ယှဉ်ရင် ယွမ်ယန်ကောင်းကင်ပုလဲနှင့် မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားက ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။

ထပ်ပြီးပြောရလျှင်, အကယ်၍, ချန်ယင်းရှာလို နတ်ဆိုးအင်မော်တယ်တစ်ပါးနှင့် ယွန်နိုင်ငံ၏ မင်းသမီးတစ်ပါး၏ အကူအညီကို ရရှိနိုင်မည်ဆိုလျှင်, အင်အားစုဆောင်းရန်အတွက် ပင်လယ်ရေကြောင်းတွင် ရောင်းဝယ်မူအမျိုးမျိုးနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအတွက် များစွာအကျိုးရှိလိမ့်မည်။

ဟုန်ယွိသည် သူ့ရွေးချယ်မှုလမ်းကြောင်းကို အမြဲရှင်းလင်းစွာ မြင်သည်။ တစ်ဖက်လူကို အကျိုးကြီးမားသည့် အရာတစ်ခု ပေးဆပ်ဖို့လိုသည်။ တစ်ဖက်လူကို မည်သည့်အကျိုးမှ မပေးဘဲ အကူအညီရလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပါဘူး။

ဟုန်ယွိသည် ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားဖူးသည်။ သူသည် ဗိုလ်ချုပ်တွေ၊ အင်မော်တယ်တွေ၊ သိုင်းသူတော်စင်တွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး သူ့ကို ဆန္ဒအလျောက် ကူညီပေးချင်ကြသည့် မိုးကောင်းကင်၏ သားတော်တစ်ပါး၏ သြဇာအာဏာအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးပါဘူး။

"အို့….။ ဒါဆို မင်းက မြို့စားဖြစ်ချင်တာပေါ့…." ချန်ယင်းရှာက ဟုန်ယွိကို ထူးဆန်းသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်သည်။ "ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်တယ်။ တိကျတဲ့စီစဉ်မှုတွေ ပြုလုပ်ပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန်လည်ဝင်စားရင် မြို့စားတင်မကဘူး၊ မြို့စားကြီး ဒါမှမဟုတ် ဧကရာဇ်တွေတောင် ဘာမှမဟုတ်တော့ဘူး။"

"ဒီဘဝ ဒီခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒီဘဝဒီခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်။ ဒီဘဝဒီခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကိစ္စတွေကို မဖြေရှင်းဘဲ နောက်ဘဝထိ ယူဆောင်သွားရ မယ်လား။ ဒါဆို, ဒီဘဝဒီခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ကိစ္စတွေပါ ပိုပြီး စုပုံလာလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော့်တို့ ဘယ်လိုလုပ် လွတ်မြောက်နိုင်တော့မှာလဲ…"

ဟုန်ယွိက ရုတ်တရက် ပြောသည်။ ထိုစကားက သူ့နက်ရှိုင်းသည့် စိတ်နှလုံးသားထဲက ခံစားချက်အမှန်ပင်။

ချန်ယင်းရှာသည် ဟုန်ယွိ၏ စကားကြောင့် လှုပ်ရှားသွားပါသည်။ သူမက ဟုန်ယွိ၏ စကားကို ထူးခြားသည့် ဆွဲဆောင်မှုအသံဖြင့် ထပ်ပြောသည်။ " ဒီဘဝဒီခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကိစ္စတွေကို မဖြေရှင်းဘဲ နောက်ဘဝထိ ယူဆောင်သွားရမယ်။ လွတ်မြောက်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ချန်ယင်းရှာသည် ဟုန်ယွိ၏ ထိုစကားကြောင့် လှုပ်ရှားသွားပါသည်။

"မှန်ပါတယ်၊ ယင်းရှာမိန်းကလေးက မဟူရာဝံပုလွေဘုရင် ဘီရှီဟွာက တစ်ခါရှုံးဖူးတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ ဒါပေမယ့် သူ မသေခဲ့ဘူး။ သူ ဘယ်သူ့ကို ရှုံးခဲ့တာလဲ……"

ဟုန်ယွိက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

"တော်ဝင်ချန် သိုင်းသူတော်စင် ဟုန်ရွှန်ကျိ။ သူ ဟုန်ရွှန်ကျိကို ရှုံးခဲ့တယ်။" ချန်ယင်းရှာက ပြုံးပြီး အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်သည့်လေသံဖြင့် ပြောသည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ ခုနှစ်ရှစ်နှစ်လောက်က ထင်တယ်၊ ဟုန်ရွှန်ကျိရဲ့သား ဟုန်ရှီနဲ့ လက်ရှိ တော်ဝန်ချန်ရဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားလေးတို့ဟာ စစ်တပ်ကို ဆုချဖို့ အတွက် အစိမ်းရောင် သတ်ဖြတ်ခြင်းကွင်းပြင်ကို စစ်ဆေးဖို့ ထွက်သွားခဲ့တယ်။ ဘီရှီဟွာက သူတို့ကို ဖမ်းဖို့ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ခဲ့ပေမယ့် ဟုန်ရွှန်ကျိရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲ ကျရောက်သွားခဲ့တယ်။ ဟုန်ရွှန်ကျိက သူ့ကို ကိုယ်တိုင်အနိုင်ယူခဲ့ပြီး သေလုနီးပါးအထိ ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်။ ကမ္ဘာကို လွှမ်းမိုးထားတဲ့ မဟူရာဝံပုလွေဘုရင်ဟာ လူတစ်ယောက်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရာမှာ ရှုံးခဲ့ပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဟုန်ရွှန်ကျိကတော့ တကယ့်ကို ထူးချွန်သူပဲ။ သူဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၂၀ ကတည်းက ကျော်ကြားခဲ့သူဖြစ်ပြီး အခုဆို လူသားအင်မော်တယ်နယ်ပယ်ထဲ ရောက်နေလောက် ပြီ။ လူသားအင်မော်တယ်… လူသားအင်မော်တယ်… တော်ဝန်ချန်မင်းဆက်က တကယ့်ကို စည်ပင်သာယာတယ်။ ဒီလိုလူသားအင်မော်တယ် တစ်ဦးက ဦးဆောင်နေတာနဲ့ နိုင်ငံက တည်ငြိမ်တယ်။"

"လူသားအင်မော်တယ်လား….." ဟုန်ယွိ၏ နှလုံးသားထဲမှာ တစ်ချက်ခုန်သွားပြီး မသက်မသာ ခံစားရသည်။

"သူသာ လူသားအင်မော်တယ်ဆိုရင်… ငါ တရားမျှတမှုကို ဘယ်လိုရှာနိုင်တော့မလဲ?" ဟုန်ယွိသည် ဗုဒ္ဓတိုက်ပွဲမှတ်တမ်းကို ဖတ်ဖူးပြီး ထိုလူသား အင်မော်တယ် ယန်ယွဲ့က မည်မျှအစွမ်းထက်ခဲ့သည်ကို သိရှိထားသည်။ လူသားအင်မော်တယ် ဖြစ်သွားသည့်အခါ တကယ့်ကို ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းမိုးနိုင်ပါသည်။

ဟုန်ယွိသည် သူ့စိတ်ထဲက မသက်မသာ အတွေးတွေကို အတင်းဖိနှိပ်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်က မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို ဆွဲယူကာ၊ ချန်ယင်းရှာ၏ လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။ ချန်ယင်းရှာက အနည်းငယ် အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားသည်။ "ယင်းရှာမိန်းကလေးက ကျွန်တော်တို့ ပူးပေါင်းမှုကို ကန့်ကွက်စရာရှိလားလို့ သိချင်မိတယ်။ ခင်ဗျားဘက်က ကန့်ကွက်ရင်တောင် ကျွန်တော် ဒီမက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို ခင်ဗျားကို ပေးလိုက်ပါ့မယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ရန်သူထက် မိတ်ဆွေဖြစ်ရတာက ပိုကောင်းတာပေါ့။ အထူးသဖြင့် မဟာနတ်ဆိုးအင်မော်တယ်ရှစ်ပါးလို မိတ်ဆွေမျိုးတွေပေါ့။"

မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားလို ရတနာမျိုးကို ပညာရှင်များစွာက ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် လိုချင်ကြသည်။ သို့သော်, အခု ဟုန်ယွိသည် သူ မပေးနိုင်မှာကို စိုးရိမ်နေ သလိုပင်။ ထိုအရာက ချန်ယင်းရှာကို ထူးဆန်းပြီး ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားရစေသည်။ သူမ ဟုန်ယွိလို လူမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။

"မင်းက ဒီလောက်ရက်ရောနေမှတော့ ငါတို့ပူးပေါင်းရင်တောင် ငါလည်း ဆုံးရှုံးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သဘာဝအတိုင်းပဲ ငါတို့ ပူးပေါင်းကြမယ်။" ချန်ယင်းရှာက စဉ်းစားပြီး မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားထဲ ဝင်သွားတယ်။ ထို့နောက် ဓားက ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါသွားသည်။ ဟုန်ယွိသည် ဓားနှင့် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်မှု ဆုံးရှုံးသွားသည်ကို ခံစားရသည်။ ချန်ယင်းရှာက ဓားကို သူမအတွက် ယူထားပြီးပြီဆိုသည်ကို သူ သိလိုက်ပါသည်။ ကနဦးသွေးယဇ်ပူဇော်မှု အောင်မြင်သွားပြီ။

"မင်းအဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်ကို ငါမျှော်လင့်တယ်။"

ချန်ယင်းရှာက မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို သိမ်းလိုက်ပြီး ဟုန်ယွိကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြည့်သည်။

"ဒါဆိုရင် ယင်ရှာမိန်းကလေး၊ ကျွန်တော့်သင်္ဘောပေါ်မှာ ရက်အနည်းငယ် ထပ်နေပေးပါ။ ကျွန်တော့်ကို အိမ်ရှင်ကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ခွင့်ပေးပါ။" ဟုန်ယွိက လက်ခုပ်တီးပြီး ချန်ယင်းရှာအတွက် ဝိုင်တစ်ခွက် ထပ်လောင်းပေးသည်။ သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ခါတည်း သောက်လိုက်ကြသည်။

"ဒီနေ့က ငါတို့ပြန်တွေ့တဲ့နေ့လို့ ပြောလို့ရတယ်။" စားသောက်ပွဲကို အဆင်သင့်လုပ်ထားပြီး ဟင်းပွဲမျိုးစုံ၊ သစ်သီးတွေ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်မျိူးစုံကို တင်လာကြသည်။ စားသောက်ပွဲကို ပြန်လည်စတင်သည်။ အရင်ကထက် ပိုခမ်းနားလာသည်။

ဟွာနွန်ယင်နှင့် ဟွာနွန်းယွီတို့လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသည့် ရှားပါးရတနာတချို့ကို ထုတ်ပြီး ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြည့်စွမ်းပေးသည်။

ချန်ယင်းရှာသည် ယွမ်ယန်ကောင်းကင်ပုလဲတင်မကဘူး၊ သွေးပုံစံသံမဏိဓားထက် မနိမ့်သည့် မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကိုပါ ရရှိခဲ့သည်။ သူမသည် အရမ်းကို ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင်, ဟုန်ယွိသည် စကားပြောကောင်းသည်။ ကဗျာနှင့် သီချင်းတွေမှာလည်း ကျွမ်းကျင်သည်။ အတိတ်အကြောင်းနှင့် ပစ္စုပ္ပန်အကြောင်းကို ရေရေလည်လည် ပြောတတ်သည်။ ယင်းက ချန်ယင်းရှာကို အံ့သြစရာဟု မထင်ပေ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် မျောက်ဝံဖြူဘုရင်နဲ့ ညှို့ငင် မြေခွေးဘုရင်တို့သည် ဟုန်ယွိနှင့် မိတ်ဆွေကောင်းတွေ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

အခုအချိန်တွင် ရွှေပင့်ကူလည်း မည်သည့်အရာမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ စားသောက်နေသည်။ သူမသည် အရက်သောက်ပြီး အသားစားသည်။ သူမ၏ ဝက်အရွယ်စား ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဤမျှအများကြီး မည်သို့ထည့်ထားနိုင်လဲဆိုသည်ကို လူတိုင်း အံ့ဩနေကြသည်။

"ဒီအရသာငါးမျိုး သိုးသားဟင်းက မကောင်းဘူး။ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်မှာဆို သိုးသူငယ်သားနဲ့ ဝိုင်က နာမည်ကြီး မဟုတ်ဘူးလား။ အဲ့ဒါဆို အရမ်းကောင်းမှာပဲ။" ရွှေပင့်ကူက စမုန်နက်၊ သစ်ကြံပိုးခေါက်၊ ငရုတ်ကောင်း၊ ငရုတ်သီးနှင့် ချက်ပြုတ်ထားသည့် သိုးသားတစ်ဖဲ့ကို ကိုက်စားရင်း ထူးဆန်းသည့်အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သိုးသူငယ်သားနဲ့ ဝိုင်လား? အဲ့ဒါက ရက်စက်လွန်းတယ်။ လူကြီးလူကောင်းတွေ စားတဲ့အရာ မဟုတ်လား…။" ဟုန်ယွိက ပြောသည်။

သိုးသူငယ်သားဆိုသည်မှာ သိုးမတစ်ကောင်၏ သန္ဓေသားကို ထုတ်ယူပြီး ဟင်းလျာချက်ပြုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ မမြင်နိုင်သော ချီစွမ်းအင်နှင့် လတ်ဆတ်ပြီး နူးညံ့သော သွေးသားက ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အာဟာရဓာတ် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

ကျောက်စိမ်းမြို့တော်၏ မှူးကြီးမတ်ရာတွေထဲကြားမှာ စားသောက်ပွဲတစ်ခု၏ အဓိကဟင်းလျာက နို့ဖြင့်ပေါင်ထားသည့် သိုးသူငယ်သား ဖြစ်သည်။ သိုးသူငယ်သားနှင့် ဝိုင်သည် ဧည့်သည်တွေကို ဧည့်ခံဖို့ အကောင်းဆုံးဟင်းလျာဖြစ်သော်လည်း ဟုန်ယွိသည် တစ်ခါမှ မစားဖူးပါချေ။

"လာ၊ လာ၊ စားကြစို့။ ဒီဆန်ကို ဟွန်လျှန်မြို့ကနေ ဝယ်လာခဲ့တာ။ အဝါရောင်ဆန်က ရှားပါးပစ္စည်းပဲ။"

အဝါရောင်ဆန်ထမင်းဖြင့် တည်ခင်းဧည့်ခံချိန်မှာ အနံ့က လေထဲမှာ မွှေးပျံ့လာပါသည်။ ပင်လယ်အောက်မှာ ပုန်းနေသည့် ဧရာမ ငွေငါးမန်းကြီး တောင် အနံ့ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရသည့်အလား နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"အို့…..။ မင်းတို့ ထွက်လာတုန်းက အဝါရောင်ဆန်ပါ ယူလာခဲ့တာလား?" ချန်ယင်းရှာက ပန်းကန်ထဲမှ ရွှေရောင်နှင့် မွှေးပျံ့နေသည့် ဆန်ထမင်းကို ကြည့်ပြီး၊ တူနှင့်ဇွန်းယူကာ၊ စားဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ယူလာတာပေါ့၊ ဒါပေမယ့် မများဘူး။ ကတ္တီ ၄၀၀ လောက်ပဲ။"

အဝါရောင်ဆန်ကို ဟွမ်လျှန်မြို့၌သာ ထုတ်လုပ်ပြီး၊ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း အခွန်အမြောက်များ ပေးဆောင်ရသောကြောင့် ပြည်ပသို့ မတင်ပို့နိုင်ပေ။ ပင်လယ်ရပ်ခြားနိုင်ငံတွေမှ တော်ဝင်မင်းမျိုးတွေတောင် ဒီဆန်ကို မစားနိုင်ကြပါဘူး။ ပင်လယ်ရပ်ခြားနိုင်ငံများနှင့် စီးပွားရေလုပ်သူများသည် ဒီဆန်က ရွှေနှင့်တန်းတူတန်ဖိုးရှိသည်ကို သိထားကြသည်။ ဆန်တစ်စေ့က ရွှေတစ်စေ့နှင့် ညီမျှပါသည်။

"အားလုံးကို ငါ့ကိုရောင်းပါ။" ချန်ယင်းရှာက ပြောသည်။ "ငါ မင်းတို့ကို ဈေးကောင်းပေးမယ်။ အို့ ဟုတ်သားပဲ၊ မင်းတို့ ဒီတစ်ခေါက် ပင်လယ်ထဲ ထွက်လာတာ စီးပွားရေးလုပ်ဖို့ မဟုတ်လား။ မင်းတို့မှာရှိတဲ့ ပစ္စည်းကောင်းတွေ အားလုံးကို ငါ့ကို ရောင်းပါ။"

"အို့…၊ ကျွန်မတို့ ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ချင်တာလား။ ကျွန်မတို့က နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံကို ရောင်းဖို့ ပြင်ထားတာ။ ဒါ့အပြင်, ကျွန်မတို့ သင်္ဘောက ယွန်နိုင်ငံကို ရောက်ဖို့ အနည်းဆုံး ၂၀ ရက်လောက် ကြာမယ်။ ကျွန်မတို့အနေနဲ့ ဒီလောက်အချိန်ကြာပြီး မထိန်းနိုင်လောက်ဘူး။" ဟွာနွန်ယင်က ပြောသည်။

"အဲ့ဒါဆိုလည်း လွယ်ပါတယ်။ နတ်ဘုရာလေနိုင်ငံ ဆိပ်ကမ်းကို ရောက်တဲ့အခါ ယွန်နိုင်ငံက ကုန်သည်တွေလည်း သဘာဝအတိုင်း ရှိနေမှာပဲ။ မင်းတို့ပစ္စည်းတွေကို အဲဒီမှာ ချခဲ့ပြီး ငွေချေလို့ရတယ်။" ချန်ယင်းရှာက ဟွာနွန်ယွီနှင့် ဟွာနွန်ယင်တို့ကို ကြည့်သည်။ "မင်းတို့က ငွေကုန်သည် အသင်းက ဟွာညီအစ်မတွေ မဟုတ်လား။ မင်းတို့ရဲ့ သံချပ်ကာတပ် သင်္ဘောပျံရှစ်စီးတောင် ယွန်နိုင်ငံကို ဖြတ်သွားပြီး ငါ့ကို လက်ဆောင်ပစ္စည်း တစ်ခုတောင် ပေးခဲ့သေးတယ်။ မင်းတို့ ဘာလို့ ပစ္စည်းကောင်းတွေ သယ်လာပြီး စီးပွားရှာနေတာလဲ”။

ချန်ယင်းရှာသည် ပြည်ပကုန်သွယ်ရေးမှာ မကြာခဏ လုပ်ကိုင်နေကြသည့် ဟွာညီအစ်မတွေကို မှတ်မိပုံရသည်။

"အို့….၊ သံချပ်ကာတပ် သင်္ဘောပျံရှစ်စီးလား….။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကုန်သွယ်မှုကြီးလား…." ဟွာညီအစ်မလည်း အံ့အားသင့်ပြီး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ "ငွေကုန်သည်အသင်းက ပင်လယ်ထဲထွက်တိုင်း ဂရုတစိုက် ရှိတယ်။ အများဆုံး သင်္ဘောသုံးစီးထက်ပိုပြီး မပို့ဘူး။ ဒီတစ်ခေါက် ဘာလို့ ဒီလောက်များနေတာလဲ….။ ရှစ်စီးကြီးတောင်။ ဒါက ငွေကုန်သည်အသင်းရဲ့ သင်္ဘောအင်အားရဲ့ တစ်ဝက်နီးပါးပဲ။ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် ပင်လယ်ပေါ်က စီးပွားရေးက ပြန်မထူထောင်နိုင်တော့ဘူး။"

"ဒါက ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ ယောင်ချီဂိုဏ်းရဲ့ တက်လက်စကြယ်ပွင့် သခင်မလေး ယောင်ယွဲ့ရှင်းက တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်ကို ကျင့်ကြံပြီးသွားပြီ။ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦးက ဦးဆောင်နေချိန်မှာ ပင်လယ်ပြင်ပေါ် ရွက်လွှင့်တာ ပြဿနာ မဖြစ်သင့်ဘူးလေ။" ချန်ယင်းရှာက အဝါရောင်ဆန်ကို တစ်လုတ်ချင်း စားပြီး၊ ဝါးနေပါသည်။

"ငါ ယောင်ယွဲ့ရူနဲ့ တိုက်ခိုက်ချိန်တုန်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး အင်အားကို သုံးခဲ့ပေမယ့် သူမက ရှောင်နိုင်ခဲ့သေးတယ်။ ယောင်ယွဲ့ရှင်းက ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ သိချင်မိသား။" ဟုန်ယွိက သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်ပါသည်။

"သခင်လေး….။ ငွေကုန်သည်အသင်းရဲ့ သင်္ဘောရှစ်စီးက ပင်လယ်ထဲ ထွက်လာတယ်ဆိုတော့…" ဟွာနွန်ယွီနှင့် ဟွာနွန်ယင်တို့သည် တစ်ပြိုင်နက် ပြောပြီး ဟုန်ယွိကို ကြည့်ကြသည်။ သူမတို့၏မျက်လုံးထဲက အဓိပ္ပာယ်က ရှင်းပါသည် - အခွင့်အရေးကို စောင့်ပြီး သတ်ဖြတ်ကာ သင်္ဘောတွေကို သိမ်းယူဖို့ ဖြစ်သည်။

ထိုသံချပ်ကာတပ် သင်္ဘောပျံတွေနှင့် သင်္ဘောပေါ်က ရတနာတွေ…၊ ၎င်းတို့သည် ဟုန်ယွိကို ကောင်းကင်ထိတိုင် တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ လုံလောက်သည်။ အကယ်၍, သူ့မှာ နိုင်ငံတစ်ခုနှင့် ယှဉ်နိုင်သည့် စည်းစိမ်ဥစ္စာ ကြွယ်ဝမူရှိနေလျှင်, ပင်လယ်ကြီးကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည့် အင်အားကြီးသော ရေတပ်တစ်ခု တောင် ထူထောင်နိုင်ပါသည်။

"ဒီကိစ္စကို နောက်မှ ဆွေးနွေးမယ်။" ဟွာညီအစ်မနှစ်ယောက်၏ အတွေးကို ဟုန်ယွိ မည်သို့ နားမလည်ဘဲ နေမည်နည်း။ သို့သော်, အကြောင်းမဲ့ လူသတ်ပြီး သင်္ဘောသိမ်းဆည်းခြင်းက ပင်လယ်ဓားပြတွေ၏ အပြုအမူနှင့် နီးစပ်ပြီး ကျင့်ဝတ်သိက္ခာမရှိသည့် လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။

"အို့ ဟုတ်သားပဲ၊ ယင်းရှာမိန်းကလေးမှာ ငွေငါးမန်းချပ်ဝတ်နဲ့ အရိုးဖြူဓားတွေ ရှိမှာပဲ။ ကျွန်တော့်ကို ရောင်းပေးနိုင်မလားလို့ သိချင်ပါတယ်။" ဟုန်ယွိက ထပ်မေးသည်။

ချန်ယင်းရှာ ကိုယ်တိုင်က စီးပွားရေးလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးရှိသည်။ ဟုန်ယွိကလည်း သူမ၏ပစ္စည်းကောင်းတွေကို သဘာဝအတိုင်း လိုချင်သည်။ ငွေငါးမန်း ချပ်ဝတ်တွေက ထိုးဖောက်၍မရပေ။ ပေါ့ပါးပြီး လိုက်လျောညီထွေ ရှိသည်။ အရိုးဖြူဓားတွေက ရီဗာသံမဏိထက် ပိုသန်မာပြီး ပိုထက်ရှသည်။ အားလုံးက နတ်ဘုရား လက်နက်တွေနှင့် ရတနာချပ်ဝတ်တန်ဆာတွေချည်း ဖြစ်သည်။

"အရိုးဖြူဓား သုံးဆယ် ပေးနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ငွေငါးမန်းချပ်ဝတ်ကတော့ အများဆုံး ဆယ်စုံပဲ ပေးနိုင်မယ်။ ငါ့မှာ အများကြီး မရှိဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယွန်နိုင်ငံမှာတောင် ငွေငါးမန်းစစ်သည်တွေက သုံးရာလောက်ပဲ ရှိတယ်။"

ချန်ယင်းရှာက ခဏစဉ်းစားပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သဘောတူသည်။

"ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်က စီးပွားသမားတွေ မဟုတ်ဘူး။ အသေးစိတ်ကိစ္စတွေကို နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံကို ရောက်တဲ့အခါ ခင်ဗျားရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို နွန်ယွီ, နွန်ယင်တို့နဲ့ ဆွေးနွေးခိုင်းလိုက်။" ဟုန်ယွိသည် ချန်ယင်းရှာနှင့် စီးပွားရေးအကြောင်း စကားပြောပြီး အချိန်ဖြုန်းလိုခြင်း မရှိပေ။

"ယင်းရှာမိန်းကလေး၊ ခင်ဗျား ဘယ်တာအိုပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံထားလဲ…" ဟုန်ယွိက အကြောင်းအရာကို ကျင့်ကြံမှုဘက် ပြောင်းလိုက်သည်။ သူသည် အတွေ့အကြုံတချို့ကို သွယ်ဝိုက်ပြီး မေးမြန်းကြည့်ချင်သည်။ တစ်ဖက်လူက တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီ။ သဲလွန်စတချို့ရရင် တစ္ဆေအင်မော်တယ် အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ပိုနီးကပ်လာနိုင်သည်။

ချန်ယင်းရှာက ဟုန်ယွိကို ကြည့်ပြီး ဘေးမှာရှိသည့် နတ်ဘုရားမက်မွန်ဓားကို ထိလိုက်သည်။ သူမက သူမ၏ နောက်ခံအကြောင်း ပြောပြသည်။ "ငါက နတ်ဘုရားတိမ်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ နတ်လေမိုးကြိုးငါးခုပညာကို ကျင့်ကြံတယ်။"

"နတ်ဘုရားတိမ် တာအိုဂိုဏ်းလား။ ဒီဂိုဏ်းက နှစ်ရာပေါင်းများစွာကတည်းက တည်ရှိခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုပဲ။ အဲ့ဒီတုန်းက ဂိုဏ်းပေါင်းရာချီပြီး အင်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြတယ်။ သိုင်းဂိုဏ်းတွေလည်း အများကြီးရှိခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ တော်ဝင်ဧကရာဇ် အာဏာက တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွား လာပြီး အဲဒီဂိုဏ်းတွေလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၂၀ ကနေ ၃၀ လောက်က ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းလည်း ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရတယ်။ အခုဆို တော်ဝင်ဧကရာဇ်အာဏာကို ဆန့်ကျင်နိုင်တဲ့ ဂိုဏ်းဆိုတာ မရှိတော့ဘူး။" ဟုန်ယွိက ပြောသည်။

"မင်း တော်တော် သိထားတာပဲ။" ချန်ယင်းရှာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

…

ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့ စကားပြောနေသည့် အချိန်မှာပင်၊ ပင်လယ်ပြင်ထဲ လီ ၁၀၀ လောက် အကွာအဝေးမှာ၊ တောင်ဘက်ကို ဦးတည်လာသည့် သင်္ဘောအစီးရေ ၁၀၀ ကျော်ပါသည့် ရေတပ်တစ်ခုသည် ဟုန်ယွိထံသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာနေကြသည်။

အရှေ့တောင်ဘက်မှလည်း သင်္ဘောကြီး ဆယ်စီးကျော်က အပြင်းအထန် လှော်တက်လာနေကြသည်။

သူတို့ကတော့ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေနှင့် ဝေတိုင်ကန် လိုက်လံရှာဖွေခိုင်းသည့် လူတွေ ဖြစ်ကြပါသည်။

သူတို့သည် ဟုန်ယွိကို လိုက်လံ ရှာဖွေနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အခန်း (၁၈၀)။

ဖျပ်…..၊ ဖျပ်…..၊ ဖျပ်……။

ရွက်လှေများ၏ ရွက်များသည် တဖျပ်ဖျပ်ခတ်၍ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ အနက်ရောင်သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လှေတစ်ရာနီးပါးသည် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ရွက်လွှင့်နေသည်။

ဤလှေများသည် ကြီးမားခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ရှည်လျားသွယ်လျသည့် ပုံစံဖြစ်ပြီး လှေ၏ ဘေးနှစ်ဘက်နံရံများမှာ အလွန်မြင့်မားသည်။ ရွက်များကို အပေါ်သို့ လွှင့်တင်ထားပြီး လှေကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် အနက်ရောင်ဆေးကို အလွှာထူထူဖြင့် သုတ်လိမ်းထားသည်။ လှေတစ်စီးလျှင် လှော်တက် ၁၈ ချောင်းစီ တပ်ဆင်ထားသည်။

ဤသည်မှာ တော်ဝင်ချန်ရေတပ်၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန်အတွက် အသုံးပြုသော အမြန်ရွက်လှေများ ဖြစ်သည်။ ဤလှေများသည် အလွန် လျင်မြန်ပြီး လေတိုက်ရာ လမ်းကြောင်းမှန်ကန်ပါက တစ်ညအတွင်း မိုင်ရာပေါင်းများစွာ ခရီးနှင်နိုင်သည်။ သို့သော် အားနည်းချက်လည်း ရှိသည်။ ရိက္ခာသိုလှောင်ရန် နေရာ မလုံလောက်သဖြင့် ဝေးလံသော တိုက်ပွဲများအတွက် မသင့်လျော်ပေ။

ဤတကြိမ်တွင် ဝေတိုင်ကန်သည် သူကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ထားသော အထူးတပ်ဖွဲ့များ ဖြစ်သည့် “သေမင်းအစောင့်တပ်” ၏ တပ်သားတစ်ရာ၊ “ဝံပုလွေတပ်”တပ်၏ တပ်သားတစ်ရာ၊ “ရေနတ်ဆိုးတပ်ရင်း”၏ တပ်သားတစ်ရာနှင့် “ကောင်းကင်ဓားအစောင့်တပ်သား” နှစ်ဆယ့်လေးဦးတို့ကို ဟုန်ယွိကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီသည် သုံးရက်စာအစားအစာနှင့် ရေသန့်များကိုသာ ယူဆောင်လာကြသည်။ သူတို့သည် ဤသုံးရက်အတွင်း ဟုန်ယွိကို သတ်ပစ်နိုင်မည်ဟု သေချာပေါက် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူ၏လက်အောက်ရှိ “ကောင်းကင်ဓားအစောင့်တပ်သား”များတွင် မီးလျှံနတ်ဘုရားတပ်သား၊ ဝေလငါးသတ် အသေခံတပ်သားများကဲ့သို့ ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ ပါဝင်သည်။

ထို့အပြင် “သေမင်းအစောင့်တပ်”၏ တပ်မှူးနှစ်ဦးဖြစ်သည့် ဝေဖိုးနှင့် ဝေမိုင်တို့လည်း ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

“ဝံပုလွေတပ်” ၏ တပ်မှူးနှစ်ဦးဖြစ်သည့် ဝေဆန်နှင့် ဝေရှန်တို့လည်း ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့်ရှိသူများ ဖြစ်သည်။

“ရေနတ်ဆိုးတပ်ရင်း” ၏ တပ်မှူးနှစ်ဦးတို့သည်လည်း ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့်ရှိသူများ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဓားအစောင့်တပ်သား နှစ်ဆယ့်လေးဦးကို ဦးဆောင်သူများဖြစ်ကြသည့် ဝေလျံ၊ ဝေကုံ၊ ဝေခန်းတို့သည် ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့်၏ အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

တောင်ပိုင်းပြည်နယ်၏ ဘုရင်ခံတစ်ဦးအဖြစ် အနှစ်သုံးဆယ်ကြာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး နယ်စပ်ဒေသ၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦးဖြစ်သည့် ဝေတိုင်ကန်လို ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသာလျှင် ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဆယ့်သုံးဦးကို တစ်ပြိုင်နက် စုစည်းနိုင်ပါလိမ့်ည်။ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ရှိ မည်သည့်မင်းမျိုးမင်းနွယ်များပင်ဖြစ်စေ၊ ဤကဲ့သို့သော ကြီးမားသော အင်အားကို မပိုင်ဆိုင်နိုင်ပေ။

“သခင်မလေး ယုရှင်း၊ သခင်မလေးကရော ဟုန်ယွိကို လိုက်လံဖမ်းဆီးဖို့ ဘာကြောင့် ဒီလောက် စိတ်ဝင်စားနေရတာလဲ။”

လှေခေါင်းပိုင်းတွင် ပန်းထိုး ပိုးထည်အဝတ်အစားကို ဆင်ယင်ထားသော အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးရှိပြီး၊ ထိုအမျိုးသားသည် ဝေတိုင်ကန်၏ ဒုတိယသား ဖြစ်သည့် ဝေလျံချန်း ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ယွန်မင်နိုင်ငံ, ရွှေဝံပုလွေတပ်၏ တပ်မှူး၊ ယွန်မင်နိုင်ငံ၊ ကောင်းကင်နဂါးဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း လူငယ်ကျွမ်းကျင်သူ၊ မဟာနတ်ဆိုးအင်မော်တယ်ရှစ်ဦးတွင် ပထမနေရာရရှိထားသူ ဉဒေါင်းဘုရင်ရှင်းရွှန်၏ သမီးဖြစ်သူ ရှင်းယုဆန်နှင့်အတူ ဟုန်ယွိကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဆယ့်သုံးဦးနှင့် သိုင်းသခင်အဆင့် သုံးရာအပြင်၊ ရှင်းယုဆန်၏ လက်အောက်ရှိ သံမဏိနတ်ဆိုး တပ်သားလေးသမားများနှင့် ရွှေဝံပုလွေတပ်ဖွဲ့၏ ကျွမ်းကျင်သူများလည်း ပါဝင်သည်။

ရွက်များသည် လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ်ခတ်ကာ လှုပ်ခါနေပြီး ရွက်ထည်များသည် အိတ်ကပ်ပုံစံ ပုံဖြစ်လုမတတ်ပင် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ပင်လယ်ပြင်သည် တည်ငြိမ်နေပြီး လှိုင်းလေများ မရှိသလောက် ဖြစ်နေသည်။

အကြောင်းမှာ လှေများ၏ ရွက်များပေါ်တွင် တိုက်ခတ်နေသော လေသည် ပင်လယ်လေပြင်း မဟုတ်ဘဲ အေးစက်စက် လေပြင်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဤအေးစက်စက် လေပြင်းသည် ရွက်များကို တွန်းပို့ပြီး လှေများကို ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပို့ဆောင်ပေးနေသည်။

ဤသည်မှာ တာအိုပညာရပ်၏ နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

အမြန်ရွက်လှေတစ်ရာကို ပျံသန်းနေသည့်နှယ် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားစေနိုင်သူမှာ ဉဒေါင်းဘုရင်၏ သမီးဖြစ်သူ ရှင်းယုဆန်မှတစ်ပါး အခြားမည်သူမျှ မစွမ်းနိုင်ပေ။

“ငါလည်း ဒီဟုန်ယွိဆိုတဲ့လူကို မသိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မကြာသေးခင်ကမှ ငါ့အဖေက တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ စီစဉ်နေခဲ့တယ်။ ငါလည်း တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို လိုက်လံစုံစမ်းရင်း၊ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် မိုနိုဂါတာရီမှာ မန်ပိုင်ယွန်ဆိုတဲ့ ညီမတစ်ယောက်ရှိတယ်ဆိုတာကို သိလိုက်ရတယ်။ သူက ဟုန်ရွန်ကျိနဲ့ လက်ထပ်ပြီး ဟုန်ယွိဆိုတဲ့ သားတစ်ယောက်ကို မွေးဖွားခဲ့ တယ်။ ဒါက ကျွန်မရဲ့စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွပေးခဲ့တယ်လေ။”

ဤအချိန်တွင် ရှင်းယုဆန်သည် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ဆင်ယင်ထားပြီး ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ဦးထုပ်တစ်လုံး ဆောင်းထားသည်။ သူမသည် ပညာရှင် တစ်ဦးနှယ် ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း၊ စကားပြောသည့်အခါ မမြန်မနှေး ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏အသံသည် နွေဦးမိုးစက်များနှယ် နူးညံ့ပြီး အင်မော်တယ် နတ်ဘုရား၏ ဝိညာဉ်ဓာတ်အနှစ်သာရပမာ ခံစားရစေသည်။ ထိုအသံက နားထောင်သူများကို ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ရှိသွားသလို ခံစားရစေသည်။

“တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းနဲ့ ဆက်စပ်နေသူတွေဟာ ဘယ်လိုမှ လူကောင်းတွေ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ တော်ဝင်ချန်နိုင်ငံထဲ ငါရောက်ရောက်ချင်းပဲ ဝေလဲ့ဆိုတဲ့လူက ဟုန်ယွိလက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့တယ်ဆိုတာကို ကြားခဲ့ရတယ်။ ဒါ့ပြင်, ကျောက်ဖေးရုန်ရဲ့ သေဆုံးမှုဟာလည်း သူနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ် လို့ သိရပြန်တယ်။ ဒါက သူ့အပေါ်ထားတဲ့ ငါ့စီရင်ချက်ကို ထပ်လောင်း အတည်ပြုပေးနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီလူဟာ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အရေးပါတဲ့ နယ်ရုပ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်။”

“တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အရေးပါတဲ့ နယ်ရုပ်တစ်ခုလား။” ဝေလျံချန်းက မျက်ခုံးတွန့်လိုက်သည်။ “သူက တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အရေးပါတဲ့ ကစားကွက်တစ်ခုဆိုရင်၊ သူ့ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ဆိုတာ အတော်လေး ခက်ခဲမှာ မဟုတ်လား။ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းက သူ့ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ခွင့်ပေးမှာတဲ့လား။”

“တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းဟာ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းနဲ့ မတူဘူး။ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ မိုနိုဂါတာရီက ကမ္ဘာကြီးကို မြင့်မြတ်စွာ ငုံ့ကြည့်ပြီး ‘တစ်’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကိုပဲ အလေးထားတယ်။ သူတို့မှာ ထူးချွန်တဲ့ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် နှစ်ဦးပဲ ရှိတယ်။ တစ်ဦးက ဂိုဏ်းချုပ်၊ နောက်တစ်ဦးက သူတော်စင် မိန်းမပျိုပဲ။ အကြီးအကဲ နှစ်ယောက်သုံးယောက် ရှိရင်တောင်, သူတို့ဟာ ထူးချွန်တဲ့လူတွေ မဟုတ်ဘူး။ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အဓိကအနှစ်သာရဖြစ်တဲ့ သိုင်းပညာရပ်တွေကို သင်ယူနိုင်ခြင်း မရှိဘူး။ အခုဆိုရင် ကျွန်မရဲ့အဖေ ဉဒေါင်းဘုရင်က ဆန်းကြယ်ကောင်ကင်ဘုံခန်းမရဲ့ အရှင်သခင်၊ ကောင်းကင်မြွေဘုရင် ပိုင်ဖေးရှန်၊ မဟာအကြီးအကဲ သူတော်စင်တူယွမ်တို့ အတူပူးပေါင်းပြီး မိုနိုဂါတာရီကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်။ မိုနိုဂါတာရီ သေဆုံးသွားရင် တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းဟာ ချက်ချင်း ပြိုလဲသွားမှာပဲ။” ရှင်းယုဆန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟင်။ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေတောင် သူတို့ရဲ့ အဓိကအနှစ်သာရဖြစ်တဲ့ သိုင်းပညာရပ်တွေကို သင်ယူခွင့် မရကြဘူးလား။” ဝေလျံချန်းက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းဟာ ကြောက်စရာမလိုတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ မဟုတ်လား။”

“ဒါကပဲ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အကြောက်ဆုံးအရာ ဖြစ်နေတာပဲ။” ရှင်းယုဆန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ “တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တိုင်း ဟာ သေချာပေါက် ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျွမ်းကျင်သူတွေချည်းပဲ။ အခုဆိုရင် ငါ့အဖေနဲ့အတူ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျွမ်းကျင်သူငါးဦးဟာ သူ့ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နေကြတယ်။ တကယ်လို့, ဒီပူပေါင်းမူနဲ့‌တောင်, သူ သေမသွားဘူးဆိုရင်၊ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်သူကမှ၊ ဘယ်အင်အားစုကမှ သူ့ကို ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းနဲ့ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းတို့ဟာ ကျော်ကြားမူမှာ တူညီကြတယ်။ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းမှာ အထွဋ်အထိပ် ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ရွှေရဟန္တာငါးရာရှိပြီး၊ ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေ ဘယ်လောက်ရှိမှန်း မသိရဘူး။ ဒါ့ပြင်, မဟာဆရာသခင်အဆင့် ဗောဓိသတ္တ ၃၆ ဦး၊ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုရင်လေးဦး၊ လူသားအင်မော်တယ်ဖြစ်တဲ့ ယန်ယွဲ့၊ နောက် ယင်ဟိုင်နဲ့ ယင်ဟွီတို့က မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့တဲ့ တာအိုကျွမ်းကျင်သူတွေပဲ။ အဲဒီမျိုးဆက်ရဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးတွေထဲမှာ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တွေလည်း ရှိသေးတယ်။ ဒီလိုအင်အားစုမျိုးနဲ့တောင် တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းက ကျော်ကြားမူခြင်း တူညီတယ်ဆိုတော့ တိုင်ရှန် တာအိုဂိုဏ်းက ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းလဲဆိုတာ သိသာပါတယ်။”

“ငါဟာ ဟုန်ယွိကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးပေမယ့်၊ ဒီလူဟာ ငါ့ဘဝတစ်လျောက် တွေ့ဖူးခဲ့သမျှ အသန်မာဆုံး ရန်သူဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ခံစားရတယ်။ သူ့ကို လုံးဝ အထင်သေးလို့ မရဘူး။ သူဟာ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းက ပြုစုပျိုးထောင်ပေးထားတဲ့ နောက်ထပ် ဂိုဏ်းချုပ်အသစ် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ဒီလူကို အနိုင်ယူပြီးရင်၊ ဆုမူနဲ့တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးရှာမယ်။ ဟုန်ယွိဆီကနေ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေကို တစေ့တစောင်း ဖြစ်ဖြစ် မြင်တွေ့ချင်မိတယ်။”

ရှင်းယုဆန်၏ လေသံသည် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း၊ သူမသည် ဟုန်ယွိကို ပြင်းထန်သော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း ခံစားမိသည်။

“တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းက ပြုစုပျိုးထောင်ထားတဲ့ နောက်ထပ် ဂိုဏ်းချုပ်လား။” ဝေလျံချန်းက ပို၍ အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ဟုတ်တယ်။ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင်မိန်းမပျိုတစ်ဦးချင်းစီရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဆက်ခံသူကို ရှာဖွေဖို့ပဲ။ ယခင်မျိုးဆက်ရဲ့ သူတော်စင်မိန်းမပျို မန်ပိုင်ယွန်ဟာ ဆက်ခံသူအဖြစ် ဟုန်ရွှန်ကျိကို ရှာဖွေခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ဟုန်ရွှန်ကျိက တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ပညာရပ်တွေ အကုန်လုံးကို သင်ယူပြီး၊ သူမရဲ့ခံစားချက်မဲ့တာအိုကို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်။ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းဟာ နောက်ဆုံးမှာ ဆုံးရှုံးမှု ကြီးကြီးမားမားနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။ အခု တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင်မိန်းမပျို ဆုမူဟာ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ကို ရောက်လာခဲ့တယ်။ ဟုန်ယွိဟာ အရင်က ထင်ပေါ်မှုမရှိခဲ့ပေမယ့်၊ တစ်နှစ်အတွင်း ရုတ်တရက် ထွန်းတောက်လာခဲ့တယ်။ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ မဟာထူးချွန်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကသာ သူ့ကို ပြန်လည် မွေးဖွားလာစေနိုင်တယ်။”

ရှင်းယုဆန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဟုန်ယွိသွားတဲ့ ဦးတည်ရာအရပ်ကို သေချာသိရဲ့လား။ ကျယ်ပြောလှတဲ့ ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲမှာ ဦးတည်ရာ မမှန်ရင်၊ သူ ပျံသန်းသွားရင်တောင်မှ ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

“မမှားနိုင်ပါဘူး။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း လှိုင်းတွေ မရှိခဲ့ဘူး။ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ သင်္ဘောတွေကနေ ကျကျန်ခဲ့တဲ့ အမှိုက်တွေ၊ သစ်သားတုံးတွေကို ကြည့်ပါ။ ဒါဟာ သင်္ဘောကြီးတစ်စီး ဖြတ်သွားခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။ သူတို့ဟာ ကုန်ပစ္စည်းတွေ အများကြီး သယ်ဆောင်လာပြီး၊ ပြည်ပကုန်သွယ်မှု လုပ်ရင်း ခိုလှုံဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့သင်္ဘောတွေဟာ သိပ်မြန်မြန် ရွေ့လျားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့က အမြန် ခရီးနှင်နေတာဆိုတော့၊ သူတို့ကို အမှီလိုက်နိုင်ဖို့ အတော်လေး လွယ်ကူပါတယ်။”

အရှေ့တောင်ဘက်တွင်၊ သင်္ဘောတစ်စီးသည် လင်းထိန်နေသော ညအချိန်တွင် လျင်မြန်စွာ ရွက်လွှင့်နေသည်။ သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူများသည် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် ဓားများကိုင်ဆောင်ကာ ကျောပေါ်တွင် လေးများကို လွယ်ထားကြသည်။ ဝတ်ရုံများ အောက်တွင် ရွှေရောင်မှိန်မှိန် သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ထိုသံချပ်ကာများသည် ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်း၏ ရွှေနက်ရောင်ကာဇယာ ဝတ်ရုံ များ ဖြစ်သည်။

သိသာထင်ရှားစွာ၊ ၎င်းတို့သည် အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေမှ လူများဖြစ်သည်။ အထွဋ်အထိပ် နတ်ဘုရားဗိုလ်ချုပ် ရှင်တန်သိုင်းသခင်များ သည် ဟုန်ယွိကို သတ်ဖြတ်ရန်နှင့် မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို ပြန်လည်ရယူရန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤအဖွဲ့ကို ဦးဆောင်သူမှာ အဘွားအိုတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ အခြားအဘိုးအိုသုံးဦးနှင့် လူငယ်တစ်ဦးလည်း ပါဝင်သည်။ ထိုလူငယ်သည် လူတစ်ယောက် အရပ်မြင့်ရှိ ဧရာမလေးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ ကျောပေါ်တွင် မြှားအိတ်တစ်လုံး ထမ်းထားသည်။ မြှားအိတ်ထဲတွင် မြှားကိုးချောင်း ပါရှိသည်။

ဤလူငယ်သည် နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် နှုတ်ခမ်းမွှေး ခပ်ရေးရေးရှိနေပြီး ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ အငွေ့အသက် ရှိနေသည်။ သူသည် ကျောက်ဖေးရုန် နောက်ပိုင်း အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ကြယ်ပွင့်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဝမ်လျံ ဖြစ်သည်။ သူသည် အရွယ်မရောက်သေးသော် လည်း၊ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်း အောင်မြင်မူအရ, အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေ၏ အကြီးအကဲအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ (ရှေ့မှာတုန်းက ရှောင်လျှံဟု ခေါ်ဆိုခြင်းသည် ကောင်လေးလျှံဟု ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်ပါသည်)။

အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေ၏ အကြီးအကဲများသည် အနည်းဆုံး သိုင်းပညာနှင့် တာအိုနည်းပညာတွင် မဟာဆရာသခင်အဆင့် ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

“ဝူဝမ်မြို့စားစံအိမ်က သခင်ဝူ ရောက်မလာတာ အင်မတန် နစ်နာတာပဲ။ သူက ဟုန်ယွိကို ဖမ်းဆီးပြီး ဝူဝမ်မြို့စားစံအိမ်ကို ပြန်ခေါ်သွားဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ မဟုတ်လား။”

“သူ မလာတာ ပိုကောင်းပါတယ်။ ဒီဟုန်ယွိဆိုတဲ့ ခွေးကောင်လေးရဲ့ခေါင်းကို ငါ ပြန်ယူသွားမယ်။ သူပါလာရင် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ပြီး ပြဿနာ များလိမ့်မယ်။” အဘွားအိုဟွမ်က အော်ရယ်လိုက်သည်။

ဟုန်ယွိကို သတ်ဖြတ်ရန် ရောက်လာကြသော အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေ၏ ကျွမ်းကျင်သူများထဲတွင် အဘွားအိုဟွမ်သည် တာအိုပညာတွင် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ အခြားအဘိုးအိုသုံးဦးသည် သိုင်းပညာရပ်တွင် မဟာဆရာသခင်အဆင့် ရှိသူများဖြစ်သည့် အဘိုးအိုထျန်း၊ အဘိုးအိုလုံနှင့် အဘိုးအိုရှာတို့ ဖြစ်သည်။

“ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကျွန်မတို့ဟာ ဒီလိုအင်အားစုကြီးတစ်ခုကို စုစည်းလာခဲ့တယ်။ သခင်ဝူ ရောက်မလာရင်တောင်မှ ဟုန်ယွိကို သတ်ဖြတ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဂိုဏ်းချုပ်က အရမ်းသတိကြီးတယ်။ သူမက ရှောင်လျံကို မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို တွန်းလှန်နိုင်ဖို့အတွက် ကောင်းကင်တုန်ခါလေးနဲ့ အကန့်အသတ်မဲ့ မြှားတွေကို ယူဆောင်သွားခွင့် ပြုခဲ့တယ်။”

အဘိုးအိုထျန်းက မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ဝမ်လျံ၏ကျောပေါ်ရှိ ဧရာမလေးကြီးနှင့် မြှားအိတ်ထဲရှိ ရှည်လျားသော မြှားများကို အားကျစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်လျံ၏ ကျောပေါ်ရှိ ဧရာမလေးကြီးသည် လူတစ်ယောက်စာ အမြင့်ရှိသည်။ ထိုလေး၏ပစ္စည်းသည် ယင်ယန်မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားနှင့် တူညီသော အရောင်ရှိပြီး၊ သွေးကြောမျှင်များ ပါရှိသည်။ သို့သော် လေး၏အစွန်နှစ်ဖက်တွင် လက်သီးဆုပ်အရွယ် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲခေါင်း နှစ်ခုကို ထွင်းထုထားသည်။ ထိုသားရဲခေါင်းများ၏ မျက်လုံးများတွင် သွေးနီရောင် ရတနာနှစ်လုံးကို ထည့်သွင်းထားသည်။ အနီးကပ် ကြည့်ရူ စစ်ဆေးကြည့်လျှင်, ထိုရတနာများထဲတွင် သွေးများက အလွှာလိုက်ဖြစ်နေပြီး၊ အဆုံးမရှိ ပြောင်းလဲနေသည်။

သွေးနီရောင် မျက်လုံးများအပြင်၊ ထိုသားရဲခေါင်းနှစ်ခုတွင် ထိုးထွက်နေသော အစွယ်များရှိပြီး၊ ထိုအစွယ်များသည် လေးကြိုးကို ကိုက်ထားသည်။

လေးကြိုးသည် လက်မအရွယ်ရှိပြီး၊ သွေးနီရောင် ဖြစ်သည်။ လေးသည် နတ်ဆိုးဆန်ဆန် အနီရောင်ဖြစ်ပြီး၊ မည်သည့်ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်ကို မည်သူမျှမသိပေ။ လေးကိုဆွဲထားပြီးနောက်၊ လေးကို ကြည့်မိသည့်လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားရစေ သည်။

ထိုဧရာမလေးကြီး၏ ထူးဆန်းသောပုံစံသည် မြင်းတပ်သုံး လက်နက်တစ်ခုနှင့်မတူဘဲ၊ မှော်ရတနာတစ်ခုနှင့် ပိုတူသည်။

ဝမ်လျံ၏ကျောပေါ်ရှိ မြှားအိတ်ထဲတွင် မြှားကိုးချောင်း ရှိသည်။ ထိုမြှားများသည် လေးပေရှည်လျားပြီး၊ လက်မအရွယ်ရှိသည်။ မြှားများပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော မှော်သင်္ကေတများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး၊ ထိုမှော်သင်္ကေတများသည် ရေးဆွဲထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ပုံစံများ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ မက်မွန်နတ်ဘုရားတာအိုဂိုဏ်း၏ ရတနာခုနစ်ခုအနက် နှစ်ခုမြောက် ရတနာဖြစ်သည့် ကောင်းကင်တုန်ခါလေးနှင့် အကန့်အသတ်မဲ့ မြှားတွေ ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ် လျှိုထျန်းယွဲ့ သေဆုံးသွားချိန်တွင်၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားတာအိုဂိုဏ်း၏ ရတနာခုနစ်ခုသည် အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေ၏ လက်ထဲ သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

“ကောင်းကင်တုန်ခါလေးနဲ့ အကန့်အသတ်မဲ့ မြှားတွေဟာ မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို တွန်းလှန်နိုင်ပေမယ့်၊ ဟုန်ယွိက ဖေးရုန်ကိုတောင်မှ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့အင်အားကို လုံးဝ အထင်သေးလို့ မရဘူး။ ကျွန်တော်တို့ အလွန်သတိထားရမယ်။ သူ့ရဲ့သင်္ဘောကို တွေ့တာနဲ့ ကျွန်တော်က ကောင်းကင်တုန်ခါလေးနဲ့ အကန့်အသတ်မဲ့ မြှားတွေကို ချက်ချင်း အသုံးပြုမယ်။ သူ့ကို ဒဏ်ရာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရအောင်လုပ်ရမယ်။ အကန့်အသတ်မဲ့ မြှားကို ပစ်လွှတ်ချိန်မှာ, မြှားတွေက ပစ်မှတ်ကို ချက်ချင်းဆိုသလို ပုံရိပ်ယောင်ထဲ ကျရောက်သွားစေနိုင်တယ်။ တစ္ဆေအင်မော်တယ် မဟုတ်ရင် လွတ်မြောက်ဖို့ မလွယ်ဘူး။ ဒါ့ပြင် မြှားတွေရဲ့လေတိုးသံက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ထိတ်လန့်စေမယ်။ ထိုမြှားကိုးချောင်းကို တစ်ပြိုင်နက် ပစ်လွှတ်ချိန်မှာ၊ မြှားတွေက ရန်သူရဲ့ အငွေ့အသက်ကို အရိုးပေါ်က ပိုးလောက်တွေလို လိုက်လံရှာဖွေလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် ဟုန်ယွိကို ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်စွာရအောင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။ အဲဒီအခါမှာ ကျွန်တော်တို့ လျှပ်တပြက် သူ့ကို ဝိုင်းတိုက်ကြမယ်။ သင်္ဘောပေါ်က ဘယ်သူမှ အသက်ရှင်ခွင့် မပေးရဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ပစိဖိတ်ရေတပ်ရဲ့ အမည်ခံအရာရှိတစ်ဦးပဲ။ တိုင်းပြည်ရဲ့ အရာရှိတစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်တာက ကြီးမားတဲ့ ရာဇဝတ်မှုကြီးပဲ။”

ဝမ်လျံသည် အရွယ်မရောက်သေးသူတစ်ဦးပုံစံ ပေါက်နေသော်လည်း၊ သူ ပြောဆိုတွက်ချက်သည့်အခါ အဘိုးအိုတစ်ဦးကဲ့သို့ သတိထားသည်။

“ဟုတ်တယ်။ သေချာပေါက် ဘယ်တစ်ယောက်ကိုမှ အသက်ရှင်ခွင့် မပေးရဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီကောင်ဟာ ရတနာတွေ အများကြီး ယူဆောင်လာ တယ်။ ဒါတွေကို ဘယ်လို ပြန်ယူသွားမလဲ။ ဒါက ပြဿနာပဲ။”

အဘိုးအိုထျန်းက နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စများကို စတင်စဉ်းစားနေသည်။

“ကျွန်တော် ပစ္စည်းတွေ လက်ခံဖို့အတွက် လူတွေကို စေလွှတ်ပြီးသားပါ။ ဟုန်ယွိကို သတ်ဖြတ်ပြီးရင်၊ သင်္ဘောပေါ်က ရတနာတွေကို အကုန်လုံး ရွှေ့ပြောင်းလိုက်မယ်။ သင်္ဘောတွေကိုတော့ ထားခဲ့မယ်။ ပစိဖိတ်ရေတပ်ကိုတော့ သူ့ကို ပင်လယ်ဓားပြတွေက သတ်ဖြတ်သွားတယ်လို့ သိစေမယ်။”

ဝမ်လျံက ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းတယ်။ မင်းဟာ အရမ်းငယ်ရွယ်ပေမယ့်၊ မင်းရဲ့အစီအစဉ်တွေဟာ အရမ်းစေ့စပ်တယ်။”

ကျန်အကြီးအကဲများက ချီးကျူးစကား ပြောလိုက်ကြသည်။

“ဘာ…..။ အသက်ဓာတ်အနှစ်သာရစုစည်းခြင်းတဲ့လား။ မင်းက ဒီအကြောင်းကို ငါ့ကိုတောင် ပြောပြလိုက်သေးတယ်ပေါ့။ ဒါဟာ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းရဲ့ အကြမ်းဖျင်း သွေးကြောရှာဖွေခြင်းနည်းလမ်းပဲ။ တကယ်လို့, ငါသာ အသက်ဓာတ်အနှစ်သာရစုစည်းမူရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိလိုက်ရရင်၊ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ မခက်ခဲတော့ဘူးဆိုတာ မင်း သိထားသင့်တယ်။ ဒါဟာ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်၊ ဝိညာဉ်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဆက်သွယ်ပေးတဲ့ အထွက်အထိပ် အဆင့်မြင့်ပညာရပ် တစ်ခုပဲ။” ချန်ယင်းရှာက အံ့အားသင့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ထဲရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်သည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး၊ အရောင်ငါးမျိုးဖြင့် တောက်ပနေသည့် လက်ဖက်ရည်တစ်စက် ဖိတ်ကျလာသည်။

ဆင်စွယ်စစ်သင်္ဘောကြီး နှစ်စီးနှင့် သံချပ်ကာတပ် သင်္ဘောပျံငါးစီးသည် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ကျောက်ဆူးချထားပြီး၊ တိတ်ဆိတ်စွာ မျှောနေသည်။ ဤအချိန်တွင် လမင်းသည် ပင်လယ်ထဲသို့ ထိုးဆင်းသွားခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်ယံတွင် နံနက်ခင်းကြယ်များသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း မြင့်တက်လာသည်။ အချိန်က အရုဏ်တက်ခါနီး အမှောင်ဆုံးအချိန် ဖြစ်သည်။

သင်္ဘောပေါ်ရှိ စားသောက်ပွဲတော်သည် ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ပြီး၊ လူတိုင်းသည် အိပ်ရာဝင်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ သင်္ဘောပေါ်တွင် ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာ တို့သာ ကျန်ရှိခဲ့ပြီး၊ သူတို့သည် အနီရောင်ရွှံ့စေ့မီးဖိုငယ်လေးကို အသုံးပြု၍ လက်ဖက်ရည်ကို ကျိုကာ မူးယစ်မှုကို ဖြေလျှော့ရင်း စကားစမြည် ပြောနေကြသည်။

လက်ဖက်ရည်သည် ကျောက်စိမ်းကြာပန်းတောင်ရှိ ငါးရောင်ခြယ် တိမ်မြူလက်ဖက်ရည် ဖြစ်သည်။ ချန်ယင်းရှာပင်လျှင် ဤလက်ဖက်ရည်ကို ယခင်က မမြည်းစမ်းဖူးပေ။ ယခုသောက်သုံးရင်း သူမသည် လန်းဆန်းတက်ကြွလာသည်ကို ခံစားရပြီး၊ ထိုလက်ဖက်ရည်ကို လိုချင်လာသည်။

ဟုန်ယွိသည် ချန်ယင်းရှာကို ဆွဲဆောင်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်၊ သူမ မတောင်းခင် မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် လက်ဖက်ရည် ကီလိုဝက်ကို ရက်ရောစွာ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဤလုပ်ရပ်က ချန်ယင်းရှာ၏ ဟုန်ယွိအပေါ်ထားသော အထင်ကြီးမှုကို တစ်ဆင့် မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။

မဟာနတ်ဆိုးအင်မော်တယ်များပင်လျှင် ဘဝအရည်အသွေးကို ဂရုပြု တန်ဖိုးထားကြသည်။ စောင်းတီးခြင်း၊ စစ်တုရင် ကစားခြင်း၊ လက်ရေးလှ ရေးသားခြင်း၊ ပန်းချီရေးဆွဲခြင်း၊ လက်ဖက်ရည်သောက်သုံးခြင်း၊ ဝိုင်သောက်သုံးခြင်းနှင့် အစားအသောက်များကဲ့သို့ အရာများသည် ပို၍ လက်ရာ မြောက်လေ၊ ပိုကောင်းလေ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် စိတ်အခြေအနေကို သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေပြီး၊ အတွေးများကို ပိုမိုလွတ်လပ်စေကာ၊ ကျင့်ကြံမှုကိုလည်း အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း အတိတ်အကြောင်းနှင့် ပစ္စုပ္ပန်အကြောင်းအရာများကို စကားစမြည် ပြောနေကြသည်။ ဟုန်ယွိသည် စာအုပ်များစွာကို ဖတ်ရှုခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို သေချာစွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာတတ်သည်။ သူသည် ချန်ယင်းရှာထက် ပို၍ ဗဟုသုတကြွယ်ဝပြီး၊ သူတို့ စကား ပြောနေရင်း ချန်ယင်းရှာသည် ဟုန်ယွိနှင့် အတူရှိနေခြင်းက အလွန်သက်တောင့်သက်သာဖြစ်သည့် ခံစားချက်ကို ခံစားရသည်။

ထို့အပြင်၊ ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့သည် ကျင့်ကြံမူနှင့် တာအိုပညာရပ်များအကြောင်း ဆွေးနွေးသောအခါ၊ ဟုန်ယွိသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။ သူ၏စကားများသည် အလွန်စိတ်ရင်းမှန်ပြီး၊ သခင်ကျိုးထံမှ ရရှိခဲ့သော နည်းပညာများကိုပင် လွှတ်ဖော် ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ဆက်သွယ်ပေးသည့် လျှို့ဝှက်သွေးကြောအကြောင်းကိုပင် ပြောပြခဲ့ရာ၊ ယင်းက ချန်ယင်းရှာကို အံ့ဩသွားစေခဲ့သည်။

“လျှို့ဝှက်စမ်းအင် အထက်ပိုင်းသန္ဓေသားကျင့်စဉ်” ဆိုသည့် စကားလုံးတွေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ချန်ယင်းရှာ ထိတ်လန့်မှုကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။

ဤပညာရပ်သည် သူမ၏ သွေးနှင့်စိတ်ဝိညာဉ်ကို ယန်စွမ်းအင်ဖြင့် ဖြည့်တင်ပေးပြီး၊ သူမ၏ဝိညာဉ်ကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည်။ ဤကျင့်စဉ်ကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံပြီးပါက၊ မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ရန် အနည်းဆုံး သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း အခွင့်အလမ်းရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

ဤသွေးကြောကို ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းကပင် မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားထက် ဆယ်ဆ၊ မဟုတ်ဘူး၊ အဆတစ်ရာ ပိုတန်ဖိုးရှိပါသည်။

“ကျွန်တော် ယင်းရှာမိန်းကလေးကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံကတည်းက ရင်းနှီးသလို ခံစားရတယ်။ ဒီတော့ ဖုံးကွယ်ထားစရာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ ယင်းရှာမိန်းကလေးအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်မယ်ဆိုရင်၊ ပြောပြလို့လည်း ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိပါဘူး။” ဟုန်ယွိက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မ နားထောင်နေပါတယ်။” ချန်ယင်းရှာသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချထားလိုက်ပြီး၊ စကားလုံးတစ်လုံးတစ်လေ လွတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သည့် အလား နားများကို စွင့်ထားလိုက်သည်။

ဟုန်ယွိက “လျှို့ဝှက်စမ်းအင် အထက်ပိုင်းသန္ဓေသားကျင့်စဉ်” ၏ တိုင်းတာနည်းနှင့် လေ့ကျင့်နည်းကို ရှင်းပြတော့မည့်အချိန်တွင်၊ အဝေးတနေရာမှ တိုးညှင်းသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟမ်။ တစ်ယောက်ယောက် လာနေတယ်။ မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာတဲ့ နေရာကနေ လာနေတာ။ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အပြည့်နဲ့ကို လာနေကြတယ်။ သူတို့က မင်းဆီ ရည်ရွယ်ပြီး လာတာနဲ့ တူတယ်။ သေစမ်းပါ။ ဒီလိုအရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ အနှောင့်အယှက် ပေးရဲတယ်ပေါ့။”

ချန်ယင်းရှာက မကျေနပ် နှာခေါင်းရှုတ်သည်။ သူမသည် အလွန် မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားသည်။ အလွန်ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ မည်သူမဆို, ပြိုင်ဘက်ကင်း ပညာရပ်တစ်ခုကို ကြားရတော့မည့်အချိန်မှာ နှောင့်ယှက်ခံရပါက, စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေပါမှ ထူးဆန်းနေဦးမည်။

“မင်းတို့က ငါ့ကို စိတ်ဆင်းရဲအောင် လုပ်မှတော့, ငါးမန်းတစ်ထောင် ကိုက်ခံရတဲ့အရသာကို မြည်းစမ်းခိုင်းရမယ်။”