ပြင်းထန်သော သတိပေးချက်

ရဲကျန့် ထွက်သွားတာနဲ့ ရင်းနှီးနေတဲ့ အနီရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု နင်းအန်း အဆောက်အအုံထဲ ဖြန့်ကျက်လာတာကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဒါ ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေပဲ..."

ရဲကျန့် တစ္ဆေနယ်မြေထဲက ယန်ကျန့်ကို မြင်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်လည်း ရဲကျန့်ကို မြင်လိုက်သည်။

သူတို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ရဲကျန့်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြရုံကလွဲရင် ရပ်တန့်မနေဘဲ ထွက်ခွာသွားသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ ပိုသန်မာလာဖို့ လိုအပ်နေလို့ ဖြစ်သည်။ အခုအချိန်မှာ ယန်ဝူတိကို စိန်ခေါ်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိသေးပေ။

"သူ တာတုန်းမြို့ကနေ ထွက်သွားပြီ ကြည့်ရတာ ဒီကိစ္စ ပြီးသွားပုံရတယ် ဒါပေမဲ့ သူ ရှုံးပြီး ထွက်သွားတာ ဖြစ်မယ် မဟုတ်ရင် သူ့မျက်နှာ အဲဒီလောက် ပျက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့် ရဲကျန့် ထွက်ခွာသွားရာ လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ပြီး မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ကောင်းတာပေါ့ ရဲကျန့်ကို နိုင်ပြီးသွားပြီ ဆိုတော့ ဝမ်ချာလင်းလည်း ပင်ပန်းနေလောက်ပြီ ငါ သူ့ကို တိုက်စရာ မလိုတော့ဘူး"

မကြာမီ...

ယန်ကျန့် နင်းအန်း အဆောက်အအုံထဲ ရောက်ရှိလာသည်။

ဒီအချိန်မှာ ဝမ်ချာလင်းက ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး လက်ဖက်ရည်သောက်ကာ အနားယူနေသည်။ ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် ရောက်လာတာကြောင့် သူ့အာရုံကြောတွေ ပြန်တင်းမာသွားသည်။

"မင်း တကယ့် အချိန်ကောင်းကို ရောက်လာတာပဲ ရဲကျန့် ထွက်သွားတာနဲ့ မင်း ရောက်လာတယ် မသိတဲ့လူတွေ ဆိုရင် မင်းတို့နှစ်ယောက် ကြိုစီစဉ်ထားတယ်လို့ ထင်ကြမှာ"

သူ ယန်ကျန့်ကို မမြင်ရပေမယ့် အနီရောင် အလင်းတန်း ဖြာထွက်လာတာနဲ့ ဘယ်သူ ရောက်လာလဲ ဆိုတာ သိလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ဘေးနားက ကြောက်မက်ဖွယ် ဘိုးဘွားတွေ ပေါ်လာပြီး သဘာဝလွန် ခြိမ်းခြောက်မှု အားလုံးကို တားဆီးပေးလိုက်သည်။

"ရဲကျန့် တကယ် ရှုံးသွားတာကိုး သူက မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးပဲ"

မှောင်မိုက်နေတဲ့ ထောင့်ချိုးကနေ ယန်ကျန့် ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည်။ ဝမ်ချာလင်း ဘေးက အဘိုးအဘွား နှစ်ယောက်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က တစ္ဆေဆရာတွေက သေပြီးနောက် ဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး မျိုးဆက်တွေကို စောင့်ရှောက်ပေးနေတာ ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဖြစ်တည်မှုမျိုးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ တကယ် မလွယ်ကူဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီခေတ် တစ္ဆေဆရာတွေ ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းအားကြီးကြီး သူတို့ အသက်ရှင်ခဲ့တာ နှစ်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတယ် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ရှင်သန်ခဲ့တဲ့ ဘီလူးကြီးတွေနဲ့ ယှဉ်လို့ ဘယ်ရမလဲ မင်းက တကယ်ကို အခွင့်ထူးခံပဲ သာမန်လူ တစ်ယောက် အနေနဲ့ ခေါင်းဆောင် အဆင့်ထဲ တိုးဝင်နိုင်တယ် ဆိုတော့"

"သဘာဝလွန် လောကမှာ မင်းလို လူမျိုးက တကယ်ကို ရှားပါးတယ်"

"ယန်ကျန့်... မင်း ငါ့ကို ဘိုးဘွားအရှိန်အဝါ ယူတယ် ဆိုပြီး လှောင်နေတာလား"

ဝမ်ချာလင်း မေးလိုက်သည်။

"အဲဒီလို ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ဘူး ငါ သိချင်တာက မင်းဘေးက တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ငါ တိုက်ခိုက်ရင် နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိမလား ဆိုတာပဲ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဝမ်ချာလင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ယန်ကျန့် ဆိုလိုတာကို သူ နားလည်လိုက်သည်။ ဒါက သူ့ကို ရှင်းထုတ်နိုင်မလား ဆိုတာ စမ်းသပ်နေတာပဲ။

ရဲကျန့်နဲ့ မတူဘူး။

ဒီယန်ကျန့်ဆီမှာ သဘာဝလွန် လောကရဲ့ ဒုတိယမြောက် အလောင်းကောင် သံချောင်း ရှိနေသည်။ ယန်ကျန့်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် သူ့ဘေးက တစ္ဆေ အရေအတွက်က လေးကောင်ကနေ သုံးကောင် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ သူ့အဘိုး ဒါမှမဟုတ် အဘွား တစ်ယောက်ယောက် အသေရိုက်ခံရမှာ သေချာသည်။ ဒါ့အပြင် ယန်ကျန့် ကိုယ်တိုင် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေကလည်း ကြောက်ခမန်းလိမ့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဒါကြောင့် ယန်ကျန့်ကို နိုင်မယ်လို့ သူ တကယ် ယုံကြည်မှု မရှိပေ။

"မင်းက ရဲကျန့်ထက် အများကြီး ပိုသန်မာတယ် တကယ် တိုက်ခိုက်ကြရင် မင်းရဲ့ အနိုင်ရနိုင်ချေက သူ့ထက် ပိုများတယ် ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံး ဘာဖြစ်မလဲ ဆိုတာတော့ မသေချာဘူး"

ဝမ်ချာလင်း အားနည်းချက်ကို ထုတ်မပြပေ။ သူ စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ ပုံစံ ပြနေဖို့ လိုအပ်သည်။

ရဲကျန့်ကို မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ကာစ ဆိုတော့ သဘာဝလွန် လောကရဲ့ ရှင်သန်မှု စည်းမျဉ်းကို သူ နားလည်သည်။

အမြဲတမ်း နောက်ဆုတ်နေလို့ အသုံးမဝင်ဘူး။ လိုအပ်ရင် ပြိုင်ဘက်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်လောက်တဲ့ အင်အားကို ထုတ်ပြရမယ်။ မဟုတ်ရင် ပြဿနာတွေက ဆက်တိုက် ဝင်လာနေမှာ။

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးက တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"နှမြောစရာပဲ... ဒီတစ်ခေါက် ငါလာတာ မင်းနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ တိုက်ခိုက်ဖို့ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ရင် ငါ တကယ် စမ်းကြည့်ချင်သေးတယ် ပြီးခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်ကို ငါ ကောင်းကောင်း မှတ်မိနေသေးတယ်လေ"

အရင်တုန်းက ချိန်သီးနာရီ ကျိန်စာ ဖြစ်ရပ်တုန်းက ဝမ်ချာလင်း ဝင်မပါခဲ့လို့ ချန်ချောင်ယန် လွတ်မြောက်သွားခဲ့တာလေ။ အဲဒါကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်ကြား မကျေနပ်မှုတွေ ရှိခဲ့တာ။

"ရဲကျန့်က ဌာနချုပ်က လူ မဟုတ်ဘူး သူ ငါနဲ့ တိုက်တာ အဓိပ္ပာယ် ရှိတယ် မင်းမှာတော့ တိုက်ပွဲစဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး ပြီးတော့ ငါ့အိမ်အိုကြီးထဲက ချိန်သီးနာရီ ကိစ္စ... မင်း စွမ်းဆောင်နိုင်ရင် ကြိုက်သလို ယူသွား ဒါပေမဲ့ ကြိုသတိပေးလိုက်မယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်"

ဝမ်ချာလင်း လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ပြီး တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။

သူ တကယ် ရေငတ်နေတာ။

စောစောက ရဲကျန့်ကြောင့် ချွေးစေးတွေ ပြန်ပြီး ရေဓာတ် ခန်းခြောက်နေတာလေ။

"မပူပါနဲ့... ငါ ယူမှာပါ"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"အခု ရဲကျန့် ထွက်သွားပြီဆိုတော့ မနက်ဖြန် ဌာနချုပ် အစည်းအဝေးကို လာခဲ့တော့ ဆင်ခြေ ထပ်မပေးနဲ့တော့"

ဝမ်ချာလင်းက ပြောလိုက်သည်။

"စောစောက မင်းသာ လှုပ်ရှားခဲ့ရင် ရဲကျန့်ကို သတ်နိုင်ခဲ့မှာ မင်းဆီက အလောင်းကောင် သံချောင်းက သူ့ကို အကြီးအကျယ် ဖိနှိပ်ထားနိုင်တယ် အခု မင်း သူ့ကို လွတ်ပေးလိုက်ပြီဆိုတော့ သူ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခု တက်လှမ်းသွားရင် မင်းရော ငါရော သူ့ကို ယှဉ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး အဲဒီကျရင် အရပ်ဘက်ကနေ ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးတဲ့ တစ္ဆေဆရာ ပေါ်လာတာ ဌာနချုပ်အတွက် ပြဿနာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"မြှောက်ပေးဖို့ မကြိုးစားနဲ့ ငါ့လုပ်ရပ်က ငါ့ကိစ္စပဲ မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး ပြီးတော့ ငါက စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခေါင်းဆောင် ရာထူး ယူထားပြီးပြီ လိုအပ်ရင် ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်လို့ ရတယ်"

ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခေါင်းဆောင် ဟုတ်လား ဒါကြောင့် မင်း ကိုယ်တိုင် တာတုန်းမြို့ထိ လာပြီး ငါ့ကို အစည်းအဝေး ဖိတ်တာကိုး"

ဝမ်ချာလင်း ခဏ ငြိမ်သွားပြီး စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခေါင်းဆောင် ရာထူးရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလဲ ငါတို့ကြားမှာ ကြီးကြီးမားမား ရန်ငြိုး မရှိဘူး အရင်တုန်းက ချိန်သီးနာရီ ကိစ္စက ငါ့အမှား ဆိုပေမယ့် အလွန်ဆုံး တာဝန်ပျက်ကွက်မှုလောက်ပါပဲ မင်းကို ထိခိုက်စေလိုတဲ့ ဆန္ဒ မရှိခဲ့ဘူး ငါတို့ ဆက်ဆံရေးက အခုလို မဟုတ်ဘဲ ပိုပြီး သင့်မြတ်သင့်တယ်"

"မဟုတ်ဘူး မင်း အထင်လွဲနေပြီ ငါ မင်းကို ပစ်မှတ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး အနည်းဆုံးတော့ မကြာခင် လှုပ်ရှားဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး တခြား ခေါင်းဆောင်တွေကို ဖိတ်တုန်းက တိုက်ပွဲ ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတယ် ငါ မင်းကို ဖိအား နည်းနည်း ပေးလိုက်ရုံပါ"

"ငါ့ကို ဖိအားပေးတာလား ဒီလောက် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလို့ ဖြစ်ရဲ့လား"

ဝမ်ချာလင်း ကြောင်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်လဲ မင်း သိနေတာပဲဟာ"

ဝမ်ချာလင်း ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ထုတ်ပြောလိုက်တော့ အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ဘူးပေါ့ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဖိအားပေးရမယ့် ပစ်မှတ်က ငါ ဖြစ်နေရတာလဲ ငါက ဌာနချုပ်နဲ့ အမြဲ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေတာပဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းကို ငါ အမြဲ သံသယ ဖြစ်နေလို့ပဲ တစ္ဆေလေးကောင်ကို အမိန့်ပေးနိုင်ပြီး သဘာဝလွန် လောကမှာ ခြေချင်းလိမ်အောင် လျှောက်သွားနိုင်တဲ့ သူက တာတုန်းမြို့မှာပဲ ပုန်းအောင်းနေပြီး အပြင်မထွက်ဘူး မင်း တစ်ခုခု ကြံစည်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ် ဒါမှမဟုတ် လောကကြီးကို အမြင်မှန် ရသွားတာလား ဒါပေမဲ့ ပထမ အချက် ဖြစ်နိုင်ချေ ပိုများတယ်လို့ ငါ ထင်တယ် ဒါကြောင့် ငါ ရဲကျန့်ကို မျှားခေါ်ပြီး မင်းကို စမ်းသပ်ခိုင်းလိုက်တာ"

"ကံဆိုးတာက ဘာမှ ထူးမလာဘူး"

"မင်း ရဲကျန့်ကို ခေါ်လာတာလား"

ဝမ်ချာလင်း အကြည့်တွေ စူးရှသွားပြီး ယန်ကျန့်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ သူ့ကို မင်းက တစ္ဆေလေးကောင် ထိန်းချုပ်ထားပြီး အရမ်း သန်မာတယ်လို့ ပြောပြလိုက်ရုံပါ သူက ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရတာ ကြိုက်တော့ ရောက်လာတာပေါ့ ရိုးရိုးလေးပါပဲ"

"ငါ သူ့လက်ချက်နဲ့ သေသွားမှာ မင်း မပူဘူးလား"

"သူ မင်းကို သတ်ရင် ငါ လက်စားချေပေးမှာပေါ့"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် သေဆုံးတာက ကိစ္စကြီးလေ ငါ ရှေ့ထွက်ပြီး တစ်ခုခုတော့ လုပ်ပြရမှာပေါ့ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ဝမ်မိသားစု ဒီမှာတင် မျိုးဆက်ပြတ်သွားရင် ပြဿနာ ရှိလိမ့်မယ် ဒါကြောင့် မင်း မိန်းမတစ်ယောက် ရှာပြီး ကလေးယူလိုက်ဖို့ အကြံပြုချင်တယ် ဝမ်စတုတ္ထမျိုးဆက် ထွက်ပေါ်လာစေပေါ့ ဟိုတစ္ဆေတွေ ချည်နှောင်မှု မရှိတော့ဘဲ လွတ်သွားမှာကို ကာကွယ်ဖို့ အာမခံချက် တစ်ခု အနေနဲ့လေ"

သူ ပြောရင်း ဝမ်ချာလင်း ဘေးက ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း တကယ် သိတာ များသားပဲ အဲဒါ ဝမ်မိသားစုရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်လေ မင်း ဘယ်ကနေ သိတာလဲ"

ဝမ်ချာလင်း လက်ဖက်ရည် နောက်တစ်ခွက် ထပ်ငှဲ့လိုက်သည်။

"ငါ ပြောပြမယ် ထင်နေလား"

ဝမ်ချာလင်း မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။ မတော်တဆမှုတွေ ဖြစ်လာရင် ကာကွယ်ဖို့ ကလေးယူသင့်လား ဆိုတာ စဉ်းစားနေမိသည်။

သဘာဝလွန် ကိစ္စတွေက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်။ သာမန်လူ တစ်ယောက် အနေနဲ့ မတော်တဆမှု မဖြစ်ဘူးလို့ အာမ မခံနိုင်ဘူးလေ။

"မင်း အကြံပြုချက်က ကောင်းတယ် ငါ စဉ်းစားကြည့်မယ်"

ဝမ်ချာလင်း အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဝမ်မိသားစုရဲ့ ကံကြမ္မာကို ငါ့လက်နဲ့ပဲ အဆုံးသတ်ချင်တယ်"

"တစ္ဆေတွေရဲ့ ကာကွယ်မှု မပါဘဲ မင်းက ဘာမှ မဟုတ်ဘူး ကံကြမ္မာကို အဆုံးသတ်မယ် ဟုတ်လား ရယ်စရာပဲ တစ္ဆေကာကွယ်မှုသာ မရှိရင် ဒီနေ့ ရဲကျန့်ရဲ့ လက်သီးချက်နဲ့ မင်း သေနေလောက်ပြီ"

ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ငါ့ဘေးမှာ တစ္ဆေမရှိရင် ရဲကျန့် ငါ့ကို လာရှာမှာ မဟုတ်ဘူး"

"သဘာဝလွန် စွမ်းအား မသုံးတာနဲ့ မရှိတာက မတူဘူးကွ"

ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။

"မင်းရဲ့ ဗဟုသုတက ငါ့ထက် အများကြီး သာတယ် မင်း ငါ့ထက် ပိုနားလည်မှာပါ... ထားလိုက်ပါတော့ စကားဆက်မပြောချင်တော့ဘူး ငါ နောက်ထပ် ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ကို သွားရှာရဦးမယ် အစည်းအဝေးကျမှ တွေ့ကြတာပေါ့"

သူ ဆက်မနေတော့ပေ။

ဝမ်ချာလင်း အစည်းအဝေး တက်မယ်ဆိုတာ အတည်ပြုပြီးပြီမို့ ယန်ကျန့်ရဲ့ ခရီးစဉ် ရည်မှန်းချက် ပြည့်မြောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချာလင်း ယန်ကျန့် ထွက်သွားတာကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒီယန်ကျန့်က ငါ့ကို သံသယ ဝင်နေတာပဲ သံသယ ဖြစ်နေတာလား ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခု တကယ် တွေ့သွားတာလား"

ဒီအချိန်မှာ သူ ဖော်ပြမရတဲ့ စိုးရိမ်စိတ်တွေ ဝင်လာသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ပြိတ္တာကို ခိုးယူထားပြီး အိမ်အိုကြီး ပြန်လည်စတင်မယ့် အစီအစဉ်ကို အချိန်အကြာကြီး ရေးဆွဲထားတာလေ။

အခု အစီအစဉ် စကာစ ရှိသေးတယ် ယန်ကျန့်က စောင့်ကြည့်နေပြီ။ တကယ်လို့ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုခု ရှိရင် ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားမှာ သေချာသည်။

"ငါ သိုသိပ်လွန်းပြီး ထူးဆန်းလွန်းနေတော့ လူတွေ သံသယ ဝင်ကုန်ကြတာ ဖြစ်မယ်"

ဝမ်ချာလင်း ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ဒီလောက် စောင့်ကြည့်ခံနေရရင် အစီအစဉ် အောင်မြင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲလို့ သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက ခေါင်းဆောင် တာဝန်ကို အရင် ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်ပြီး အိမ်အိုကြီး ပြန်လည်စတင်မယ့် အစီအစဉ်ကို မသိမသာ ဆက်လုပ်ဖို့ပဲ ရှိသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့မှာ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။

ဒီတစ္ဆေဆရာတွေက နှစ်အနည်းငယ်လောက်ပဲ အသက်ရှင်နိုင်ကြတာ။ သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေရင်တောင် ခဏပဲ ခံမှာပါ။ အကြာကြီး မဟုတ်ပါဘူး။