ဝမ်ရှောင်မင် ခရီးဆုံးပြီ

လူ့အရေပြားကျမ်းက သဘာဝလွန် ပစ္စည်း မဟုတ်ဘဲ လူတစ်ယောက်တဲ့လား။

ဝမ်ရှောင်မင်ဆီက ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ယန်ကျန့် အလွန် အံ့သြသွားသည်။

နက်နဲဆန်းကြယ်တဲ့ လူ့အရေပြား တစ်ခုက လူတစ်ယောက် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်လိုမှ ထင်မထားမိပေ။

"မင်းက လူ့အရေပြားကျမ်းကို လူတစ်ယောက်လို့ ထင်နေတယ်... ဘာကြောင့်လဲ"

ယန်ကျန့် မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ဆက်မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

"ပထမဆုံး... မင်း အထင်လွဲနေပြီ သဘာဝလွန် လောကမှာ လူ ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ချက်က ဝေဝါးသွားပြီ ဘယ်လို ဖြစ်တည်မှုမျိုးကို လူလို့ သတ်မှတ်နိုင်မယ် ထင်လဲ သက်ရှိခန္ဓာကိုယ်လား လွတ်လပ်တဲ့ အသိစိတ်လား အဲဒီနှစ်ခုလုံး လိုအပ်မှ လူလို့ သတ်မှတ်မယ် ဆိုရင် မင်းက အခု လူလား တစ္ဆေလား"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့ လက်ရှိ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေက အလောင်းကောင် တစ်ခုနဲ့ ဘာမှ မကွာခြားတော့ဘူးလေ ဒါပေမဲ့ မင်း အသက်ရှင်နေသေးတယ် မဟုတ်လား"

"လူ့အရေပြားကျမ်းက သဘာဝလွန် ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သလို လူတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်... အဲဒီနှစ်ခုက ဆန့်ကျင်ဘက် မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဝမ်ရှောင်မင် ဆိုလိုတာကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"ဒါဆို လူ့အရေပြားကျမ်း ဆိုတာ လူ့အရေပြား ပုံစံနဲ့ တည်ရှိနေတဲ့ တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်ပေါ့ အရေပြားက ခန္ဓာကိုယ်လို ဖြစ်နေပြီး အပေါ်မှာ ပေါ်လာတဲ့ စာသားတွေက သူ့အသိစိတ်ပေါ့... လူပုံစံ မဟုတ်ရုံပဲ ရှိတာလား"

"အဲဒါ မှန်တယ် ဒါပေမဲ့ ဒါက ပထမ အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုချက်ပဲ ရှိသေးတယ်"

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

"ပထမ အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုချက် ဟုတ်လား ဒုတိယ တစ်ခု ရှိသေးလား"

ယန်ကျန့် ထပ်မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင် ဆက်ပြောသည်။

"ပထမ အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုချက်ကို လက်ခံလိုက်ပြီ ဆိုရင် လူဆိုတာ လူပုံစံ ရှိမှ ဖြစ်မယ် ဆိုတဲ့ အယူအဆကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီပေါ့ ဒုတိယ အယူအဆကတော့... သဘာဝကျကျပဲ သက်ရှိလူသားရဲ့ စိတ်က သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှုတွေကို အမြဲ ခံနေရတယ် အမူအကျင့်တွေ ပြောင်းလဲလာတယ် အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ သူ့လုပ်ရပ်တွေက တစ္ဆေဆိုး တစ်ကောင်နဲ့ ပိုတူလာရင် သူက လူလား တစ္ဆေလား"

"သက်ရှိလူသားရဲ့ အသိစိတ်... တစ္ဆေဆိုးရဲ့ အမူအကျင့်... လူတစ်ယောက်ကို အသိစိတ်နဲ့ ဆုံးဖြတ်မလား အမူအကျင့်နဲ့ ဆုံးဖြတ်မလား"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မင်း အနှစ်ချုပ်တာ ကောင်းတယ် ငါ့အမြင်ကတော့ လူသားဆန်တဲ့ အမူအကျင့်တွေ ရှိနေရင် လူပုံစံ မရှိရင်တောင် သူက လူပါပဲ တကယ်လို့ လူတစ်ယောက်က လူ့စိတ် ရှိနေရင်တောင် တစ္ဆေဆန်တဲ့ အမူအကျင့်တွေကို တစိုက်မတ်မတ် လုပ်နေရင် သူ့ကို တစ္ဆေလို့ပဲ ငါ သတ်မှတ်တယ် ပြီးတော့ မင်း စုံစမ်းနေတဲ့ လူ့အရေပြားကျမ်းက ဒုတိယ အမျိုးအစားပဲ"

"ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် သူက အသိစိတ် ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက် ဒါပေမဲ့ သူက တစ္ဆေဆန်တဲ့ အမူအကျင့်တွေကို ထိန်းသိမ်းထားတယ် ဒါကြောင့် အရမ်း အန္တရာယ်များတဲ့ ဖြစ်တည်မှု တစ်ခု ဖြစ်နေတာ"

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှေးသွားသည်။

"ဒါဆို ဒါက လူ့အရေပြားကျမ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပေါ့ လူ့အရေပြား အနေနဲ့ တည်ရှိနေတဲ့ တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက် ဒါပေမဲ့ သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှု နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံထားရပြီး တစ္ဆေဆိုး တစ်ကောင်လို ပြုမူနေတာပေါ့"

"အဲဒီလိုပဲ"

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကို နားလည်ဖို့ မင်းအတွက် မခက်ခဲပါဘူး လီကျွင်းက အကောင်းဆုံး ဥပမာပဲ သူ သေသွားပေမယ့် အာဟုန်က သူ့ကို ပုံဆွဲပြီး ပြန်ခေါ်ထားတယ် သူက တစ္ဆေ ဖြစ်နေပေမယ့် လီကျွင်းရဲ့ တွေးခေါ်ပုံနဲ့ အမူအကျင့်တွေကို ထိန်းသိမ်းထားတယ် ဒါကြောင့် ငါတို့ သူ့ကို လူလို့ သတ်မှတ်နေတုန်းပဲ"

"တကယ်တမ်း အကဲဖြတ်မယ် ဆိုရင်တော့ လီကျွင်းက တစ္ဆေပါပဲ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ဆီမှာ လူသားဆန်တဲ့ လက္ခဏာတွေ ရှာမတွေ့တော့ဘူးလေ လူ့အရေပြားကျမ်းကတော့ ဆန့်ကျင်ဘက်ပဲ ကွာခြားချက်က အနာဂတ်ကို သိနိုင်တဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအား သူ့မှာ ရှိနေတာပဲ"

"သူ့ရဲ့ ဟောကိန်းတွေ၊ ခန့်မှန်းချက်တွေက အရမ်း တိကျတယ် မိနစ်ပိုင်း၊ နာရီပိုင်းလောက်တင် မကဘဲ လပိုင်း၊ တစ်နှစ်နှစ်နှစ် အထိတောင် ကြိုမြင်နိုင်တယ် မင်းသာ ကောင်းကောင်း အသုံးချနိုင်ရင် အနာဂတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်"

ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့် အလျင်အမြန် စဉ်းစားနေသည်။

အရင်တုန်းက လူ့အရေပြားကျမ်းမှာ ပေါ်ခဲ့တဲ့ လက္ခဏာ အမျိုးမျိုးကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။

မှန်တယ်။

လူ့အရေပြားကျမ်းမှာ သက်ရှိလူသား တစ်ယောက်ရဲ့ အသိစိတ် ရှိပုံရသည်။ သူ့ခြိမ်းခြောက်မှုကို ကြောက်ရွံ့တတ်ပြီး ဖြစ်လာမယ့် အနာဂတ် တချို့ကို ပြောပြတတ်သည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အနာဂတ်တွေက အတည် မဟုတ်ဘူး။ ခန့်မှန်းချက်တွေ သက်သက်ပဲ။ မင်း ပြောင်းလဲပစ်လို့ ရတယ်။

"ဒါဆို လူ့အရေပြားကျမ်းက ဘယ်သူလဲ အသက်ရှင်တုန်းက ဘယ်သူလဲ"

ယန်ကျန့် ဆက်မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်မင် ခပ်ဖွဖွ ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။

"ငါ မသိဘူး တစ္ဆေဆိုးကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားရင်း ကျရှုံးသွားတဲ့ သူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေဆိုးတွေကို ရင်ဆိုင်ရင်း ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ဆက်ရှင်သန်နေတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်... ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး အရေးကြီးတာက သူ့ရဲ့ လက်ရှိ အထောက်အထားကို မင်း သိသွားပြီ"

"စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတယ် မင်း မကြာခင် သူ့ကို လိုအပ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ အာရုံရနေတယ် တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားက ခိုးယူဖို့ အဲဒီလောက် မလွယ်ကူဘူး မင်းခန္ဓာကိုယ်က အကြာကြီး ခံမှာ မဟုတ်ဘူး ရှောင်လွှဲလို့ မရတဲ့ အခြေအနေ ရောက်ရင် မင်းအတွက် ရှင်သန်မယ့် လမ်းကြောင်းကို တွက်ချက်ပေးဖို့ လူ့အရေပြားကျမ်းကို လိုအပ်လိမ့်မယ်"

"ဒါကြောင့် ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို သိမ်းထားပါ မင်းရဲ့ တစ္ဆေငယ်ကို ကျွေးမပစ်လိုက်နဲ့"

"သူ့အကြံတွေက ငါ့ကို ဒုက္ခရောက်စေနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်ချေ တစ်ခုပါပဲ သူက တစ္ဆေဆန်တဲ့ အမူအကျင့်တွေကို လိုက်နာနေသရွေ့ လိမ်ပြောဖို့ အခွင့်အလမ်း နည်းပါတယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ္ဆေတွေက စည်းမျဉ်းတွေအတိုင်း လှုပ်ရှားကြတာလေ လိမ်ပြောတာက စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ရာ ရောက်တယ် ဒါကြောင့် သူ့အကြောင်းအရာတွေက အစစ်အမှန် ဖြစ်ရမယ် အလွန်ဆုံးတော့ အရေးကြီး သတင်းအချက်အလက် တချို့ကို ဖုံးကွယ်ထားရုံပဲ ရှိမှာ"

"မင်း ခန့်မှန်းချက်က တော်တော် ကောင်းတယ်"

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လူ့အရေပြားကျမ်းက တကယ်ပဲ အဲဒီလိုပါပဲ။ လိမ်မပြောဘူး။ အရေးကြီး အချက်အလက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး မသိမသာ ဒုက္ခပေးတတ်တာ။ သတိထားမိရင်တော့ အသုံးချလို့ ရသည်။

"မင်း အဖြေကို ကျေနပ်ပြီ ဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးပြီလို့ သတ်မှတ်လို့ ရပြီမလား"

ဝမ်ရှောင်မင်က ပြောလိုက်သည်။

"ရတယ်... မင်းရဲ့ အဖြေက ငါ့ကို အများကြီး အလင်းပွင့်စေတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ အတည်ပြုဖို့ လိုသေးတယ်"

"ဒါဆို ဒုတိယ ကိစ္စကို ဆွေးနွေးကြရအောင်"

ဝမ်ရှောင်မင် သူ့လျှပ်စစ်ဝှီးချဲကို ထိန်းချုပ်ပြီး ရှေ့တိုးလာသည်။

"ဘာကိစ္စလဲ ခေါင်းဆောင် အစည်းအဝေးလား ဒါမှမဟုတ် ဂေါင်းမင် သေဆုံးမှုအတွက် တာဝန်ယူရမယ့် ကိစ္စလား"

"နှစ်ခုလုံး မဟုတ်ဘူး... ငါ့ညီ ဝမ်ရှောင်ချန် အကြောင်း"

"မင်းညီ ဝမ်ရှောင်ချန် ဟုတ်လား"

ယန်ကျန့် မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...

"ဒိုင်း"

သေနတ်သံ တစ်ချက် ရပ်ကွက်ဟောင်းလေးထဲမှာ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

မလှမ်းမကမ်းကနေ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ ရှန်လျန် အသံကြားတာနဲ့ လူတွေခေါ်ပြီး ချက်ချင်း ပြေးလာသည်။

သေနတ်ပစ်တဲ့သူကို မြင်တော့ သူ မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

ဝှီးချဲပေါ်မှာ ထိုင်နေတဲ့ ဝမ်ရှောင်မင် ဖြစ်ပြီး ပစ်မှတ်က သူ့ရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့ ယန်ကျန့် ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် နဖူးအလယ်တည့်တည့်မှာ ကျည်ဆန်ပေါက်ရာ တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဒါပေမဲ့ အပေါက်ထဲကနေ သွေးတွေ စီးကျမလာဘဲ အေးစက်တဲ့ ကန်ရေတွေ စီးကျလာသည်။

"ဒိုင်း"

ချက်ချင်းပင် ဒုတိယ သေနတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျန့် ထပ်မှန်သွားသည်။

ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ တတိယ၊ စတုတ္ထ... စုစုပေါင်း ၇ ချက် ပစ်လိုက်သည်။ အားလုံး ယန်ကျန့်ကို ထိမှန်ပြီး တစ်ချက်မှ မလွဲချော်ပေ။

၇ ချက် ပစ်ပြီးနောက် ဝမ်ရှောင်မင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ကျည်ကုန်သွားလို့ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်ရဲ့ မျက်နှာထားက တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကျည်ဆန် ၇ ချက် မှန်ထားပေမယ့် မတ်မတ်ရပ်နေပြီး မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်။

"ဒါ ဘာသဘောလဲ"

"မင်း သိလား ငါနဲ့ ငါ့ညီက ဒီရပ်ကွက်မှာ နေခဲ့ဖူးတယ်"

ဝမ်ရှောင်မင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ သေနတ်ကိုင်ထားတဲ့ သူ့လက်တွေ တုန်ယင်နေသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မခံနိုင်တော့လို့ သေနတ်ပစ်ဖို့တောင် အားမရှိတော့လို့ ဖြစ်သည်။

"အဲဒီတုန်းက ရပ်ကွက်ထဲမှာ ကလေးတွေ အများကြီး ရှိတယ် ငါ့ညီက တခြားကလေးတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာ ခံရလေ့ရှိတယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ဖြစ်တိုင်း ငါက သူ့ဘက်က ရပ်တည်ပေးခဲ့တယ် ဟိုကလေးတွေကို ပညာပေးခဲ့တယ်... ငါ သူ့ကို အရမ်း ဂရုစိုက်လွန်းလို့ နေမှာပါ သူ ကြီးလာတော့ ဆိုးသွမ်းပြီး ရင့်ကျက်မလာဘူး မကြာခဏ ပြဿနာ ရှာတတ်လာတယ်"

"နောက်ဆုံး သူ ပြဿနာ ရှာတုန်းက ငါ မကူညီနိုင်ခဲ့ဘူး ပြီးတော့ မင်း သူ့ကို သတ်လိုက်တယ် ဒါပေမဲ့ ငါက သူ့အစ်ကိုလေ... ဒါကြောင့် သူ့အတွက် လက်စားချေချင်နေခဲ့တာ အဟွတ် အဟွတ်"

သူ ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး ကြာရှည်စွာ ဖိနှိပ်ထားသော ခံစားချက်များနှင့် အမုန်းတရားများကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

"တကယ်တော့ မင်းကို သတ်ဖို့ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိခဲ့ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဆင်ခြင်တုံတရားက ငါ့ညီဟာ ရာဇဝတ်ကောင်လို့ ပြောနေလို့ပဲ သူက သေသင့်တဲ့ကောင်... ပြီးတော့ မင်းက ဌာနချုပ်အတွက် အရမ်း အရေးပါတဲ့ တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်လေ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အမုန်းတရားကြောင့် ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်ကို ငါ မဖျက်ဆီးရက်ဘူး"

"မင်း အသက်ရှင်နေရင် လူတွေ အများကြီး အသက်ရှင်လိမ့်မယ် မင်း သေသွားရင် လူတွေ အများကြီး သေလိမ့်မယ်"

"ဒါကြောင့် ငါ အခွင့်အရေး တစ်ခုကို စောင့်နေခဲ့တာ... မင်း ဌာနချုပ်ကို သစ္စာဖောက်မယ့် အချိန်၊ အမှားလုပ်မယ့် အချိန်၊ ကျဆုံးသွားမယ့် အချိန်ကို စောင့်နေခဲ့တာ အဲဒါမှ ငါ့ညီအတွက် လူသိရှင်ကြား လက်စားချေလို့ ရမှာ"

ဝမ်ရှောင်မင် ကျည်ကုန်နေတဲ့ သေနတ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူ့ရဲ့ ဖြူဖပ်ဖြူရော် လက်မှာ သွေးကြောတွေ ထောင်ထနေပြီး ရင်ထဲမှာ လှုပ်ရှားမှုတွေ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး ငါ့အသက်က ကုန်တော့မယ် ဒီနေ့က လက်စားချေဖို့ နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးပဲ ငါ နောင်တနဲ့ မသေချင်ဘူး"

"သြော်... မင်း တကယ် လုပ်ချင်တယ် ဆိုရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ရွှေကျည်ဆန် သုံးသင့်တာပေါ့ သာမန် ကျည်ဆန်တွေ မဟုတ်ဘဲနဲ့"

ယန်ကျန့် လက်ဖဝါး ဖြန့်လိုက်ရာ ကျည်ဖူး ၇ ခု ပေါ်လာသည်။ မြေကြီးပေါ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ချလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ကျည်ပေါက်ရာတွေ လျင်မြန်စွာ ပြန်ကျက်သွားပြီး ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလို မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

ဝမ်ရှောင်မင် အတင်း ပြုံးလိုက်သည်။

"ရလဒ်က အတူတူပဲ မဟုတ်လား"

"မှန်တယ်... ပြီးတော့ ငါ မေးချင်တာက ငါ့ရဲ့ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခေါင်းဆောင် ရာထူးက အတည်ပဲလား"

"အတည်ပါ... အမြဲတမ်း အတည်ပဲ"

ဝမ်ရှောင်မင် ခေါင်းညိတ်ပြီး ရိုးသားစွာ ဖြေလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် နောက်လှည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ရှန်လျန်... စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်ရင် ဌာနချုပ် စည်းမျဉ်းအရ ဘာလုပ်ရမလဲ"

ရှန်လျန် မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ တွေဝေနေပြီး ဘယ်လို ဖြေရမလဲ မသိ ဖြစ်နေသည်။

"ပြောစမ်း"

ယန်ကျန့် အသံမာမာနဲ့ မေးလိုက်သည်။

"သေနတ်နဲ့... စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခေါင်းဆောင်ကို တိုက်ခိုက်ရင်... ဌာနချုပ် စည်းမျဉ်းအရ... သေဒဏ်ပါ"

ရှန်လျန် အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ ရင်တွေ တုန်နေသည်။ ဝမ်ရှောင်မင်က ယန်ကျန့်ကို တကယ် ပစ်လိုက်တာ သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

ဒါက ကိစ္စကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

သူ့ခြေထောက်အောက်မှာ ရေအိုင်တစ်အိုင် ပေါ်လာပြီး ပွက်ပွက်ဆူလာသည်။

ရွှေရောင် အက်ကွဲနေတဲ့ လှံရှည် ရေထဲက ထွက်လာသည်။ ယန်ကျန့် လှမ်းယူလိုက်ပြီး လေထဲမှာ တစ်ပတ်လှည့်ကာ ထင်းခုတ်ဓား မြှုပ်ထားတဲ့ ဓားရိုးဘက်နဲ့ ဝမ်ရှောင်မင်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ ဒီဘက်ခြမ်းက သဘာဝလွန် မဟုတ်ဘူး။ ရွှေ... သတ္တု သက်သက်ပဲ။ ဓားရိုးက ထူပေမယ့် သာမန်လူ တစ်ယောက်အတွက်တော့ လုံလောက်သည်။

"ငါ မင်းကို ခရီးပို့ပေးလိုက်မယ်"

"ကျေးဇူးပါပဲ..."

ဝမ်ရှောင်မင် ပြုံးလိုက်သည်။ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတဲ့ ပုံစံ ပေါ်လာသည်။

စကားမဆုံးခင်မှာပဲ သူ့နားထဲမှာ လေတိုးသံ ကြားလိုက်ရသည်။

နာကျင်မှု မရှိဘူး။

ဝမ်ရှောင်မင် ကမ္ဘာကြီး ဂျာကင်လည်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ခေါင်းက လည်ပင်းနဲ့ ကွာသွားပြီး လိမ့်ဆင်းသွားသည်။

သွေးပူတွေ ပန်းထွက်လာပြီး ဝှီးချဲပေါ်က ပိန်လှီဖြူဖပ်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို နီရဲသွားစေသည်။

"ယန်ကျန့်... ရပ်လိုက်..."

ရှန်လျန် အသည်းအသန် ပြေးလာပြီး ယန်ကျန့်ဆီ ခုန်အုပ်ကာ လက်မောင်းကို ဆွဲထားလိုက်သည်။ ကျဆင်းလာတဲ့ ဓားကို တားဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ နောက်ကျသွားပြီ။

ယန်ကျန့်က ဘာမှ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ဝမ်ရှောင်မင်ကို တကယ် သတ်ပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်လျန် ကြောင်အသွားသည်။ ထိတ်လန့်တကြား အော်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး... မင်း သူ့ကို သတ်လို့ မရဘူး သူက ပါမောက္ခဝမ်လေ"

"ဘယ်သူမှ အသတ်မခံရနိုင်ဘူး ဆိုတာ မရှိဘူး ပြီးတော့ ငါက ယန်ကျန့်... စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး ခေါင်းဆောင် ယန်ကျန့်"

ယန်ကျန့် အေးစက်တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးပြီ... ပြဿနာ အကြီးကြီး တက်တော့မယ်"

ဒါက ဒီအချိန်မှာ ရှန်လျန် ခေါင်းထဲ ရှိနေတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အတွေး ဖြစ်သည်။