ဆုတ်ခွာသွားသော ရန်သူများ

ဖိန်အန်းမျှော်စင်ရဲ့ ၇ ထပ်။

တစ္ဆေမီးတောက်တွေ လောင်ကျွမ်းနေပြီး အမှောင်ထုက လွှမ်းခြုံထားတယ်။ မကျယ်ဝန်းတဲ့ ဒီအထပ်ထဲမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံး သဘာဝလွန် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်နေတယ်။

ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေပန်းချီကားကို လုယူဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ အဖွဲ့က ဆက်မတိုက်ချင်တော့ဘဲ အထူးနည်းလမ်း တစ်ခု သုံးပြီး ဆုတ်ခွာသွားဖို့ ပြင်နေတယ်။

ယန်ကျန့်တို့ကလည်း သူတို့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိနေတော့ ထွက်သွားခွင့် မပေးချင်ဘဲ နည်းလမ်းပေါင်းစုံနဲ့ တားဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။

ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်လူတွေက ပါးနပ်တယ်။ တစ္ဆေပန်းချီကားကို ရှေ့မှာ ထားပြီး သူ့ရဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားနဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေ အသုံးပြုမှုကို နှောင့်ယှက်လိုက်တယ်။ ယန်ကျန့်က အထိနာဆုံးပဲ။ သူ့တစ္ဆေမျက်လုံးတွေ ဖွင့်လို့မရတော့သလို ဒီမကောင်းဆိုးဝါး ပန်းချီကားကိုလည်း မကြည့်ရဲဘူး။

"ဘုန်း"

လီလဲ့ဖိန်က ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှု အောင်မြင်သွားတယ်။ သူတို့ ဆုတ်ခွာနေတုန်း ကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးတော့မယ့် တစ်ယောက်ကို အတင်း ဆွဲထားလိုက်တယ်။

"မကောင်းတော့ဘူး... စုန့်ရှင်းဟိုင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီ"

ကျန်နေသေးတဲ့ အမှောင်ထုထဲကနေ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ဝေဝါးတဲ့ အသံ ထွက်ပေါ်လာတယ်။

"သူ သေသွားပြီ... နောက်ကျသွားပြီ... တစ္ဆေပန်းချီကား ရပြီပဲ ရှေ့ဆက်မတိုးနဲ့တော့ ဆက်တိုးရင် လူတွေ ပိုသေကုန်လိမ့်မယ်"

နောက်ထပ် အေးစက်တဲ့ အသံတစ်သံက ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ ဆက်နေဖို့ ဆန္ဒ မရှိတော့တဲ့ ပုံစံမျိုး။

"ယန်ကျန့်... ငါ့ကို ခွေးနဲ့ ကိုက်ခိုင်းရဲတယ်ပေါ့ နောက်တစ်ခေါက် တွေ့ကြသေးတာပေါ့ကွာ"

ချန်ချောင်ယန်ရဲ့ အသံက အမုန်းတရားတွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စကားပြောနိုင်တယ် ဆိုကတည်းက တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးရဲ့ အိပ်မက်ထဲ ဆွဲခေါ်ခံရခြင်း မရှိဘူး ဆိုတာ သေချာတယ်။

ဒါဆို တစ္ဆေခွေးဆိုးကြီးက ဘယ်သူ့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်တာလဲ။

"နောက်တစ်ခေါက် မလိုပါဘူး အခုပဲ မင်းကို ဒီမှာ ကျန်ခဲ့စေရမယ်"

လျိုစန်းက ဒါကို ကြိုသိနေသလိုပဲ လှုပ်ရှားလိုက်တယ်။

ကွာကျနေတဲ့ အဝါရောင် စက္ကူတွေအောက်ကနေ ခြောက်သွေ့ပိန်လှီပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လက်တစ်ဖက် ထွက်လာတယ်။ အဲဒီလက်က ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ အမှောင်ထုကို အတင်း လှမ်းဆွဲပြီး သူတို့ ထွက်ခွာမှုကို တားဆီးလိုက်တယ်။

"အခွင့်အရေးပဲ"

ယန်ကျန့်နဲ့ ချောင်ယန်တို့ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ရှေ့တိုးဝင်သွားတယ်။

သူတို့ မကြောက်မရွံ့ဘဲ အမှောင်ထဲ တိုးဝင်သွားတယ်။ ရန်သူတွေရဲ့ ဆုတ်ခွာမှုကို နှောင့်ယှက်ထားနိုင်ရင် ဖိန်အန်းမျှော်စင် အတွင်းအပြင်က ခေါင်းဆောင်တွေ အားလုံး ဝိုင်းထားလိုက်လို့ ရပြီ။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲတာ မကောင်းပါဘူး"

နောက်တစ်ခဏတွင်...

သံချေးတက်နေတဲ့ ဓားမကြီး တစ်ချောင်း အမှောင်ထဲမှာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားတယ်။

အန္တရာယ်

ယန်ကျန့်၊ ချောင်ယန်နဲ့ လျိုစန်းတို့ သုံးယောက်စလုံး ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိလိုက်ကြတယ်။

သုံးယောက်သား ပြိုင်တူ နောက်ဆုတ်လိုက်ကြတယ်။ လျိုစန်းရဲ့ ခြောက်သွေ့နေတဲ့ လက်လည်း ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားတယ်။

တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းနဲ့ ခေါင်းဆောင် သုံးယောက်ကို မောင်းထုတ်နိုင်လိုက်တယ်။

ပြီးတော့ အခွင့်အရေး လက်လွတ်သွားပြီး ရှေ့က ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အရာတွေ အားလုံး ငြိမ်သက်သွားတယ်။

အမှောင်ထု မရှိတော့ဘူး။ ပုံရိပ်တွေ မရှိတော့ဘူး။ တစ္ဆေပန်းချီကားလည်း မရှိတော့ဘူး။

ရန်သူတွေက သဘာဝလွန် နည်းလမ်း တစ်ခုခု သုံးပြီး ဖိန်အန်းမျှော်စင်ထဲကနေ ထွက်ခွာသွားကြပြီ။

ယန်ကျန့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ကြီးမားတဲ့ ဒဏ်ရာကြီး တစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ နှစ်ပိုင်းပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ အနီရောင် အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်သွားပြီး ဒဏ်ရာ ချက်ချင်း ပြန်ကျက်သွားတယ်။

မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ပြန်လည်စတင်ခြင်းကို သုံးပြီး ကုစားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လျိုစန်း သူ့လက်မောင်းကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်လိုက်တယ်။ ပိန်လှီနေတဲ့ လက်မောင်းပေါ်မှာ ဓားရာအသစ် တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပျစ်ချွဲမည်းနက်နေတဲ့ သွေးတွေ စီးကျလာတယ်။

သူ ဒဏ်ရာရသွားပြီ။

"ရန်သူတွေ လွတ်သွားပြီ ငါတို့မှာ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး တစ်ယောက်တော့ ကျန်ခဲ့တယ်"

လီလဲ့ဖိန် မျက်နှာသေနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

သူ ဆွဲထားတဲ့ လူက အလောင်းကောင် ဖြစ်နေပြီး သူ့ခြေရင်းမှာ လဲကျနေတယ်။

ချောင်ယန် မျက်နှာ ပျက်နေတယ်။ လက်ထဲက ကျိုးပဲ့နေတဲ့ အစားထိုးအရုပ်ကို ပစ်ချလိုက်ပြီး ပြောတယ်။

"ငါ့ရဲ့ တစ္ဆေဖိနှိပ်မှုသာ မပါရင် သူ ဒီလောက် နှေးကွေးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး မင်းလည်း သူ့ကို ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး နှမြောစရာ ကောင်းတာက သူတို့ လွတ်သွားကြတယ် ဒါပေမဲ့ အားလုံး အဆင်ပြေကြတယ် ဆိုတော့ တော်ပါသေးတယ်"

"ဟုတ်တယ် အားလုံး အဆင်ပြေကြတာ ကောင်းပါတယ်"

လီလဲ့ဖိန် မငြင်းပါဘူး။

သူ့ခြေရင်းက လူက သူ့လက်ချက်ကြောင့်တင် မကဘဲ ချောင်ယန်ရဲ့ တစ္ဆေဖိနှိပ်မှုကြောင့်ပါ သေသွားရတာ။ ဒီလို ပြင်းထန်တဲ့ သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ ချက်ချင်း သေသွားတာ မဆန်းပါဘူး။

"သောက်ကျိုးနည်း"

လီကျွင်း အရမ်း စိတ်တိုနေတယ်။

အေးစက်တဲ့ အလောင်းကောင် တစ်ခုနဲ့ ငြိနေပြီး ဘာမှ ဝင်လုပ်ခွင့် မရလိုက်ဘူး။

အခုတော့ အဲဒီ တစ္ဆေအကြမ်းစားက တစ္ဆေမီးတောက်တွေ ဝါးမြိုတာ ခံလိုက်ရပြီး လှုပ်ရှားလို့ မရတော့ပေမယ့် သူလည်း တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ။

"ရန်သူတွေက ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုတ်ခွာသွားကြတာ နည်းနည်းလေး နောက်ကျရင် ငါ သူတို့ ဆုတ်ခွာမယ့် လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်မှာ သဘာဝလွန် လက်နက်ကို မျှားစာ အဖြစ် သုံးတာတောင် ဘယ်သူမှ မမိကြဘူး သူတို့အဖွဲ့ထဲမှာ ချန်ချောင်ယန် ပါနေတာကိုး ဒီကောင်က ငါနဲ့ တိုက်ဖူးတယ် ငါ့အကြောင်းတွေ သိနေတော့ အမြဲ သတိထားနေတာ"

ယန်ကျန့် မျက်နှာ မည်းမှောင်နေတယ်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ရေတွေ ပြည့်နေတာ ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်း မသိရပေ။

တကယ်ပါပဲ... ရေပြန့်ကားတာ နှေးလွန်းလို့ ရန်သူတွေရဲ့ ဆုတ်ခွာလမ်းကြောင်းကို မထိခိုက်စေနိုင်ခဲ့ဘူး။ မဟုတ်ရင် သူတို့ ဒီလောက် လွယ်လွယ် ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

အဆိုးဆုံးကတော့ သူ့တစ္ဆေမျက်လုံးတွေကို တစ္ဆေပန်းချီကားက ပိတ်ဆို့ထားတာပါပဲ။

"သူတို့သာ တကယ် နေပြီး တိုက်ခိုက်ရင် ငါတို့ သေချာပေါက် နိုင်မှာ"

လျိုစန်း ဒဏ်ရာရထားတဲ့ လက်မောင်းကို အဝါရောင် စက္ကူနဲ့ တိတ်တဆိတ် ဖုံးအုပ်လိုက်တယ်။

ဒီအချိန်မှာ ပတ်ဝန်းကျင် အထပ်တွေမှာ စက္ကူရုပ်တွေ အများကြီး ရောက်နေပြီး ဒီအထပ်ကို ဝိုင်းထားလိုက်ကြပြီ။

ရန်သူတွေ လွတ်သွားပြီးမှ စက္ကူရုပ်တွေ ရောက်လာကြတာ။

"အခုမှ ပြောနေလို့ ဘာထူးမှာလဲ ရန်သူတွေ လွတ်သွားပြီ တစ္ဆေပန်းချီကားလည်း ပါသွားပြီ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို စုံစမ်းမလဲ ဆိုတာ စဉ်းစားကြ"

ယန်ကျန့် လီလဲ့ဖိန်ဆီ လျှောက်သွားလိုက်တယ်။ ကြမ်းပြင်ပေါ် ကျနေတဲ့ လှံရှည်ကို မကောက်ဘဲ ရေတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းပြီး ဝါးမြိုသွားစေလိုက်တယ်။

မကြာမီ...

သူ ခြေလှမ်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်က အလောင်းကောင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။

"စောစောက သူတို့ ပြောစကားအရဆိုရင် ဒီလူ နာမည်က စုန့်ရှင်းဟိုင် ဖြစ်မယ် မင်းတို့ ဒီနာမည် ကြားဖူးလား သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုခု ရှိလား"

စောင့်ကြည့်ရင်း ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေအရိပ်က အလောင်းကောင်ဆီ ဖြန့်ကျက်သွားပြီး မှတ်ဉာဏ် ရယူဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။

"မကြားဖူးဘူး သဘာဝလွန် လောကမှာ ဒီလိုလူ မရှိဘူး"

"ငါလည်း မကြားဖူးဘူး လူကျစ်ဝမ် သိမလား မသိဘူး နောက်မှ မေးကြည့်ရမယ်"

တခြားသူတွေ ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ စုန့်ရှင်းဟိုင် ဆိုတဲ့ နာမည်ကို မကြားဖူးသလို လူကိုလည်း မသိကြပေ။

"လူထုကြားထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ နောက်ထပ် တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်လား"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူ့တစ္ဆေအရိပ်က မှတ်ဉာဏ် ဝင်ရောက်ရယူတာ မအောင်မြင်ပေ။

မဟုတ်ဘူး... မအောင်မြင်တာ မဟုတ်ဘူး တစ်ဖက်လူရဲ့ မှတ်ဉာဏ်က ဗလာ ဖြစ်နေတာ။ အရာအားလုံး မေ့လျော့ခံလိုက်ရသလိုမျိုး။

ရုတ်တရက်...

သူ လီလဲ့ဖိန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

လီလဲ့ဖိန်က တစ္ဆေအရိပ်ရဲ့ စွမ်းရည်ကို ရင်းနှီးပြီးသား ဆိုတော့ ယန်ကျန့် အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်လိုက်သည်။

"ငါ တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ ခြင်္သေ့က ယုန်ကို ဖမ်းရင်တောင် အစွမ်းကုန် သုံးရတယ်လေ ရန်သူက ကြမ်းတမ်းစွာ ရောက်လာတော့ ငါလည်း လက်ထိန်းထားစရာ အကြောင်း မရှိဘူး နည်းနည်း ပြင်းသွားတော့ သူ့မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျက်စီးကုန်တာ ဖြစ်မယ်"

မေ့လျော့ခြင်း တစ္ဆေရဲ့ စွမ်းအား အပြည့်အဝပါပဲ။

တစ်ဖက်လူရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ သုည ဖြစ်သွားပြီး ဦးနှောက်က ဗလာ ဖြစ်သွားတယ်။ ဘာသတင်းအချက်အလက်မှ ရယူလို့ မရတော့ဘူး။

"ထားလိုက်ပါတော့"

ယန်ကျန့် အပြစ်မတင်ပါဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လီလဲ့ဖိန် လုပ်ရပ်က မှန်ပါတယ်။ သူသာ ဆိုရင်လည်း အားထိန်းထားမှာ မဟုတ်ဘူး။

"ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်က ငါနဲ့ လီလဲ့ဖိန်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ပြီးမှ သေတာ ဆိုတော့ သာမန်တော့ မဟုတ်ဘူး အလောင်းကောင်ကို သတိထား ကိုင်တွယ်ရမယ် မဟုတ်ရင် တစ္ဆေ ပြန်လည်နိုးထလာပြီး ဒုက္ခပေးနေဦးမယ်"

ချောင်ယန်က ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ သဘောတူရင် ဒီထဲ ထည့်လိုက်မယ်လေ"

သူ လူ့အရေပြား အိတ်တစ်လုံး ထုတ်လိုက်သည်။

လူ့အရေပြား မီးအိမ်နဲ့ လုပ်ထားတာ ဖြစ်ပြီး အတွင်းထဲမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတွေ အများကြီး ထည့်ထားတာလေ။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး မင်းနဲ့ လီလဲ့ဖိန် သတ်တာလေ သူ သဘောတူရင် ပြီးတာပဲ"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။ သူများ ပစ္စည်းကို မလုချင်ပါဘူး။

လီလဲ့ဖိန် မျက်နှာသေနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"အလောင်းကောင် တစ်ခုပဲ လိုချင်ရင် ယူသွား"

"ချောင်ယန်... ဒီတစ္ဆေကိုပါ ထည့်လိုက်ပါဦး"

လီကျွင်းက တစ္ဆေမီးတောက်တွေ လောင်ကျွမ်းနေတဲ့ အေးစက်တဲ့ အလောင်းကောင် တစ်ခု ပစ်ပေးလိုက်သည်။

ချောင်ယန် မငြင်းပါဘူး။ အလောင်းကောင် နှစ်ခုလုံးကို လူ့အရေပြား အိတ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

အိတ်သေးသေးလေးက အောက်ခြေမရှိတဲ့ တွင်းနက်ကြီး တစ်ခုလိုပါပဲ။ ဘယ်လို သဘာဝလွန် အရာမျိုးကိုမဆို ထည့်လို့ ရနေသည်။

"တစ္ဆေပန်းချီကား မရှိတော့ဘူး ဆိုတော့ ဖိန်အန်းမျှော်စင်က အသုံးမဝင်တော့ဘူး"

ယန်ကျန့် တစ္ဆေမျက်လုံး ဖွင့်လိုက်သည်။ တစ္ဆေပန်းချီကားရဲ့ နှောင့်ယှက်မှု မရှိတော့လို့ အကြိမ်ကြိမ် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ပြိုကျနေတဲ့ ဖိန်အန်းမျှော်စင်ထဲမှာ သဘာဝလွန် ခြေရာလက်ရာ ဘာမှ မကျန်တော့ပေ။

ဒီအချိန်မှာ လီကျွင်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါက တစ္ဆေပန်းချီကားနဲ့ ချိတ်ဆက်လို့ ရနေတုန်းပဲ တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာထဲ ဝင်လို့ ရတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ရန်သူတွေက တစ္ဆေပန်းချီကား ကမ္ဘာထဲမှာမှ မရှိတာ ပန်းချီကားထဲ ဝင်သွားတာက ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးတာနဲ့ အတူတူပဲ မိုက်မဲရာ ကျတယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ လီလဲ့ဖိန်... စောစောက ရန်သူတွေ ဆုတ်ခွာတုန်း သဲလွန်စ တစ်ခုခု သတိထားမိလိုက်လား ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက သူတို့နဲ့ အနီးကပ်ဆုံး ရှိနေခဲ့တာလေ"

လီလဲ့ဖိန် ပြန်စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ တိုက်ခိုက်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ အမှောင်ထဲကနေ လမ်းကြောင်းလေး တစ်ခု ဝေဝါးဝါး မြင်လိုက်ရတယ်"

"လမ်းကြောင်းလေး ဟုတ်လား ဘယ်လို လမ်းမျိုးလဲ"

ယန်ကျန့် ဆက်မေးလိုက်သည်။

"ကွေ့ကောက်ပြီး မထင်ရှားတဲ့ လမ်းလေး တစ်ခု အဝေးကြီးကို ဦးတည်သွားနေတာ အဲဒီ ပုံရိပ်တွေက အဲဒီ လမ်းကွေ့လေး အတိုင်း ထွက်ခွာသွားကြတာ"

လီလဲ့ဖိန် ပြောလိုက်သည်။

"ကွေ့ကောက်တဲ့ လမ်းလေး ဟုတ်လား"

ယန်ကျန့် ခေါင်းငုံ့ပြီး စဉ်းစားလိုက်သည်။ ရင်းနှီးနေသလို ရှိပေမယ့် ဘယ်သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်နဲ့ တူလဲ ဆိုတာ ချက်ချင်း စဉ်းစားလို့ မရသေးဘူး။

"သူတို့ တစ္ဆေပန်းချီကားကို ယူသွားကြပြီ ဘာလုပ်ကြမလဲ ဆိုတာ မသေချာပေမယ့် တစ္ဆေပန်းချီကား ဖြစ်ရပ် ပြန်ဖြစ်လာဖို့ များတယ်"

အလောင်းကောင် နှစ်ခုကို သိမ်းပြီးတာနဲ့ ချောင်ယန် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလို အချိန်ကျမှ ဒီလို ပြဿနာကြီး ပေါ်လာတာ တကယ် ခေါင်းကိုက်စရာပဲ တစ္ဆေပန်းချီကား ဖြစ်ရပ်က ဖြေရှင်းရ ခက်ပြီးသား ပြီးတော့ ပန်းချီကားထဲမှာ တစ္ဆေတမန်တော် ရှိနေသေးတယ် အခု ကျန်းရှန်ကွမ်း အဖွဲ့ကလည်း ပါလာပြန်ပြီ ဒီကိစ္စ သုံးခု ပေါင်းလိုက်ရင် တစ်ပေါင်း တစ် ညီမျှခြင်း နှစ် ဆိုသလို ရိုးရှင်းမှာ မဟုတ်ဘူး"

လျိုစန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"သေချာ မကိုင်တွယ်နိုင်ရင် ဒီသဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်က လက်ရှိ အခြေအနေကို ပျက်စီးစေမယ့် နောက်ဆုံး ကောက်ရိုးတစ်မျှင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"အကောင်းဘက်က တွေးရမယ် အခု ကျန်းရှန်ကွမ်း အဖွဲ့က တစ္ဆေပန်းချီကားကို ယူသွားပြီ ဆိုတော့ သူတို့ကို ခြေရာခံပြီး ဒီအဖွဲ့ကို ရှင်းပစ်နိုင်ရင် ပြဿနာ ပြေလည်သွားမယ့်အပြင် တစ္ဆေပန်းချီကား ဖြစ်ရပ်ပါ ပြီးသွားလိမ့်မယ် မြှားတစ်စင်းနဲ့ ငှက်နှစ်ကောင် ပစ်သလိုပေါ့"

"အဲဒီလို ဖြစ်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ရတာပေါ့"

လျိုစန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီမှာ ဆက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး ဌာနချုပ်ကို ပြန်ကြစို့"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်စစ်ဆေးပြီး ဘာမှ မကျန်ခဲ့ကြောင်း သေချာအောင် လုပ်ပြီးမှ ဖိန်အန်းမျှော်စင်ထဲကနေ ထွက်ခွာလာကြသည်။

အပြင်ရောက်တော့...

ဝေ့ကျင်း၊ ဟယ်ယင်အာ၊ လူကျစ်ဝမ်၊ လင်းပေ့ နဲ့ ကျိုးဒန် တို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝမ်ချာလင်း မလာဘူးနဲ့ တူတယ်။

"အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ"

ဝေ့ကျင်း ထုံထိုင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"တစ်ယောက် သတ်လိုက်တယ် ကျန်တဲ့သူတွေ လွတ်သွားတယ် တစ္ဆေပန်းချီကား ပါသွားတယ်"

ချောင်ယန် ခေါင်းခါပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဟေ..."

ကျိုးဒန် အသက်ရှူမှားသွားသည်။

"ခေါင်းဆောင် ၅ ယောက် ဝိုင်းတာတောင် တစ်ယောက်ပဲ ဖမ်းမိပြီး တစ္ဆေပန်းချီကား ပါသွားတယ် ဟုတ်လား အဲဒီကောင်တွေက အဲဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းနေတာလား"

"သူတို့က ထပ်မတိုက်ချင်တော့လို့ တစ္ဆေပန်းချီကား ယူပြီး ထွက်သွားကြတာ တစ်ယောက် ဖမ်းမိတာတောင် ကံကောင်းတယ် ပြောရမယ် တကယ်သာ တိုက်ရင် ငါတို့ သေချာပေါက် နိုင်မှာ"

လျိုစန်း စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါသာ ပါသွားရင် တစ္ဆေပန်းချီကားကို ခိုး... အဲ... ပြန်ယူလာနိုင်မှာ"

ကျိုးဒန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဟယ်ယင်အာက ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ လွတ်သွားပြီ ဆိုတော့ နောက်တစ်ခါ ဘာပြဿနာတွေ ရှာဦးမလဲ မသိဘူး"

"သူတို့ တည်နေရာကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေပြီး ကျန်းရှန်ကွမ်း ပြဿနာ မရှာနိုင်ခင် လက်ဦးမှု ရယူပြီး ဖြေရှင်းရမယ်"

ယန်ကျန့် မျက်နှာသေနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

ကံဆိုးတာက သူ့တစ္ဆေမျက်လုံးတွေက တစ္ဆေပန်းချီကားကြောင့် အရမ်း ကန့်သတ်ခံလိုက်ရတာ။

မဟုတ်ရင် တစ်ကောင်မှ လွတ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။

"ယန်ကျန့်... မင်း ဘယ်သွားမလို့လဲ"

ယန်ကျန့် ထွက်သွားဖို့ ပြင်နေတာ သတိထားမိပြီး လင်းပေ့ ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"အိပ်စရာ နေရာ သွားရှာမလို့"

ယန်ကျန့် နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။