အဝိုင်းပြား

"ပိုင်နက်သခင် ခင်ဗျား လူတိုင်းကို ခေါ်ပြီး အရင် ပြေးနှင့်လိုက်ပါ ဒီ သတ္တဝါဆိုးကြီးကို ကျွန်တော် တား..."

မိုးပြာရောင် အတွင်းအားတွေ တောက်လောင်နေတဲ့ ခုနစ်လေး က လင်ရှီယွင် ကို ကျောပေးပြီး ဟန်ဆောင်ကောင်းနေတုန်း ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် က လျှပ်စီးလို အမြန်နှုန်းနဲ့ သူ့ရှေ့ ရောက်လာပြီး လက်သီးနဲ့ ထိုးလိုက်တာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

လန့်သွားပြီး ခုနစ်လေး ကာကွယ်ဖို့ လက်နှစ်ဖက်ကို အမြန် မြှောက်လိုက်လေသည်။

"ဖုန်း"

အသံအစ်အစ် တစ်ခုနဲ့ အတူ ခုနစ်လေး ခြေလှမ်း အတော်များများ နောက်ဆုတ်သွားပြီး သူ့လက်မောင်းထဲကနေ အရိုးကျိုးသံတွေ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ပေးဆပ်လိုက်ရတာ ကြီးမားပေမယ့် ခုနစ်လေး က လက်သီးချက်ကို ခံနိုင်ခဲ့လေသည်။

ဒါက ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် အပါအဝင် ရှိနေတဲ့ လူတိုင်းကို အံ့သြသွားစေခဲ့လေသည်။

လင်ရှီယွင်နဲ့ တခြားသူတွေက ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ရဲ့ စွမ်းအားကို ခုနကမှ ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာ ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက် အနက်ရောင်ဧကရာဇ် နယ်ပယ်ပဲ ဖြစ်ရမည်။

အထွတ်အထိပ် အနက်ရောင်ဘုရင် အဆင့်တောင် မရောက်သေးတဲ့ ခုနစ်လေး က သူ့တိုက်ခိုက်မှုကို တကယ်ပဲ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ဒါက ရိုးရိုးလေး မယုံကြည်နိုင်စရာပါပဲ။

"အခု ပြေးတော့" ခုနစ်လေး ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

ဒီအချိန်မှာ လင်ရှီယွင်လည်း သူတို့ ဆက်နေရင် ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးပဲ ဖြစ်မယ်ဆိုတာ နားလည်လိုက်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူမက ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရထားတဲ့ တခြား မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ယောက်ကို တွဲထူပေးဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း ရင်းနှီးနေတဲ့ ဖိနှိပ်မှု ခံစားချက်က သူတို့အပေါ် ပြန်ကျရောက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ ဝပ်တွားကာ မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် လုပ်လိုက်လေသည်။

ဒါကို မြင်တော့ ခုနစ်လေး ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ သူ သင်ယူခဲ့တဲ့ နည်းစနစ်ကို ထုတ်သုံးလိုက်လေသည်။

"ဆုတ်သွားစမ်း"

သူ့ဟိန်းဟောက်သံ ကြားမှာ မိုးပြာရောင် အတွင်းအားတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ လှံရှည် တစ်ချောင်း ခုနစ်လေး လက်ထဲမှာ ပေါ်လာပြီး ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ရဲ့ ရင်ဘတ်ဆီ ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။

"ဝုန်း" ဆိုတဲ့ အသံနဲ့ အတူ လှံဖျားက ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ရဲ့ ရင်ဘတ်နဲ့ ထိလိုက်တာနဲ့ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဖုန်တွေ မီးခိုးတွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အတွင်းအား လှိုင်းလုံးက ဘယ်လောက် ပြင်းထန်လဲ ဆိုရင် မြေပြင်ပေါ် လဲလျောင်းနေတဲ့ လင်ရှီယွင် တောင် ရင်တဒိန်းဒိန်း ခုန်လာလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဖုန်တွေ မီးခိုးတွေ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ အခါမှာတော့ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ရဲ့ ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ အက်ရာ သေးသေးလေး တစ်ခုပဲ ပေါ်လာလေသည်။

သိသာထင်ရှားတဲ့ ထိခိုက်မှု ဘာမှ မရှိဘူးလို့ ပြောလို့ ရလေသည်။

"ဟဲ..."

ခုနစ်လေး က သူ့ကိုယ်သူ လှောင်ပြောင်တဲ့ ရယ်သံ တစ်ချက် ပြုလိုက်လေသည်။

ဒီ မိုးပြာရောင် အတွင်းအား ဘယ်က လာလဲ ဆိုတာ သူ မသိပေမယ့် သူ့ကို လွှမ်းခြုံထားတဲ့ အချိန်မှာ မကြုံစဖူး စွမ်းအား တစ်ခုကို သူ ခံစားခဲ့ရပြီး အရာအားလုံး လုပ်နိုင်သလို ခံစားခဲ့ရလေသည်။

ဒါပေမဲ့ တိုက်ကွက် တစ်ကွက်တည်းနဲ့ သူ့ရဲ့ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်မှုတွေ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့လေသည်။

သူ့ရှေ့က သတ္တဝါဆိုးကြီးကို သူ ယှဉ်လို့ မရသေးပေ။

အများဆုံးတော့ လက်ချောင်းလေး တစ်ချောင်းနဲ့ ဖိသတ်လို့ ရတဲ့ ပုရွက်ဆိတ် ဘဝကနေ နည်းနည်းလောက် ပြန်ခုခံနိုင်တဲ့ လိပ် တစ်ကောင် ဖြစ်လာရုံပါပဲ။

"အော"

ခုနစ်လေးရဲ့ သူ့ကိုယ်သူ လှောင်ပြောင်တဲ့ ရယ်သံကို ကြားတော့ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်သွားလေသည်။

ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် အတွက်တော့ အဲ့ဒီ ရယ်သံက သိပ် မထိခိုက်ပေမယ့် အရမ်း စော်ကားရာ ရောက်လေသည်။

သူ့လို ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် နယ်ပယ် သတ္တဝါတစ်ကောင်က နယ်ပယ် တစ်ခုလုံး နိမ့်တဲ့ လူသား တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ဒဏ်ရာ ရသွားတာတဲ့လား။

ဒါက လုံးဝ အရှက်ရစရာပဲ။

ဒေါသထွက်သွားတဲ့ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်က ဆက်ကစားဖို့ စိတ်ကူး မရှိတော့ပေ။

သူ့ရဲ့ ညာလက်က မူလ ချောမွေ့နေတဲ့ ကျောက်သား မျက်နှာပြင်ကနေ ရုတ်တရက် ထက်မြက်တဲ့ ဆူးချွန်တွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး ဆိုတာ ခံစားမိလိုက်ပြီး ခုနစ်လေး နောက်ဆုတ်ဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း ဆူးချွန်တွေ အပြည့်နဲ့ လက်သီးက သူ့ဆီ ဝင်လာတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဒီလက်သီးချက်က အရင် တစ်ချက်ထက် အများကြီး ပိုမြန်ပြီး ပိုပြင်းထန်လေသည်။

ခုနစ်လေး မကာကွယ်နိုင်ခင်မှာပဲ သူ့ရင်ဘတ် ပွင့်ထွက်သွားလေသည်။

"ခွပ်"

ရင်ဘတ်မှာ အပေါက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး ခုနစ်လေး သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ပေမယ့် ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် လုံးဝ မျှော်လင့်မထားတဲ့ အရာတစ်ခုကို သူ လုပ်လိုက်လေသည်။

ခုနစ်လေး က သူ့လက်တွေကို အဲ့ဒီ လက်မောင်း ပတ်လည်မှာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားလိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်က မိုးပြာရောင် အတွင်းအားတွေက ပိုပြီး ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းလာလေသည်။

"အာ"

ဟိန်းဟောက်သံနဲ့ အတူ ခုနစ်လေးရဲ့ ခွန်အား အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာပြီး ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကို နာကျင်မှု အရိပ်အယောင် ခံစားရစေလေသည်။

"အော"

သူ့ကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ ဒီလူသားကို ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

သူက သူ့ရဲ့ တခြား လက်သီးကို မြှောက်လိုက်ပြီး ခုနစ်လေးရဲ့ မျက်နှာကို ထိုးချလိုက်လေသည်။

ခုနစ်လေးက ရှောင်တိမ်းဖို့ စိတ်ကူးမရှိဘဲ သူ့နဖူးနဲ့ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

ကျောက်တုံးနဲ့ လူသား တိုက်မိတဲ့ အချိန်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ဖိနှိပ်မှု ခံစားချက် ပျောက်ကွယ်သွားတာ လင်ရှီယွင် သတိထားမိလိုက်လေသည်။

ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုက ခုနစ်လေး ဆီမှာပဲ အပြည့်အဝ ရှိနေပြီး သူတို့ကို ဂရုစိုက်ဖို့ အချိန် မရှိတော့ဘူးလို့ သူမ တွေးလိုက်လေသည်။

ဘာမှ မတွေဝေဘဲ လင်ရှီယွင် က နောက်ထပ် ဒဏ်ရာရ မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ယောက်ကို ကောက်ချီလိုက်ပြီး လင်ရွှမ်ဝင်း ကို ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါတို့ကို ဒီကနေ ခေါ်ထုတ်သွားတော့"

လင်ရွှမ်ဝင်း လည်း ဒီအချိန်မှာ ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရထားလေသည်။

သူမ အဒေါ်ရဲ့ ခေါ်သံ ကြားမှသာ သတိ နည်းနည်း ပြန်ဝင်လာပြီး လက်ကောက်ကို အမြန် ချွတ်ကာ မန္တန် စတင် ရွတ်ဖတ်လေသည်။

"စကြာဝဠာ မန္တန် အကန့်အသတ်မဲ့ ပြီးတော့ ဝိညာဉ်မဲ့"

အဲ့ဒီနောက် လက်ကောက် ပေါ်က သင်္ကေတတွေ အားလုံး လင်းလက်လာလေသည်။

တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် လင်ရှီယွင် က ခုနစ်လေး ဆီ လှမ်းအော်လိုက်လေသည်။

"ခုနစ်လေး တောင့်ခံထားနော် နင့်မှာ ပြီးမြောက်ရမယ့် အိပ်မက်တွေ ရှိသေးတယ် ငါ ပြန်..."

လင်ရှီယွင် စကားမဆုံးခင် သူတို့ လေးယောက်လုံး နေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။

ဒီအချိန်မှာ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ရဲ့ လက်သီးချက်ကို နဖူးနဲ့ ခံလိုက်တဲ့ ခုနစ်လေး က သတိ လွတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒုတိယ ညီမဝမ်းကွဲ တစ်ခုခု ပြောတာကိုပဲ ဝေဝါးဝါး ကြားလိုက်ရပြီး အဲ့ဒီနောက် သူတို့ စကြာဝဠာ ကျွမ်းကျင်မှု ကို သုံးပြီး ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

ဒုတိယ ညီမဝမ်းကွဲ လောလောဆယ် ဘေးကင်းသွားတာ မြင်တော့ ခုနစ်လေး စိတ်သက်သာရာ ရစွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

နောက်ဆုံး ရလဒ်က ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့လေသည်။

"အစ်ကိုဝမ်... ကျွန်တော် အစ်ကို့ လေ့ကျင့်ပေးမှုတွေကို အလဟသ မဖြစ်စေခဲ့ဘူး မလား"

ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ရဲ့ လက်သီး ထပ်ကျလာတာကို ကြည့်ရင်း ခုနစ်လေး ပြုံးပြီး သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး စကားကို ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါပေါ့ မင်း မဖြစ်စေခဲ့ပါဘူး ငါ မင်းကို ဒီလို သေဖို့ လေ့ကျင့်ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး"

သေဖို့ ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်တဲ့ ခုနစ်လေး ကြောင်သွားလေသည်။

'ဒီအသံက...'

ခုနစ်လေးရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

သူ့မျက်နှာကို ရိုက်ချတော့မယ့် ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ရဲ့ လက်မောင်းကို လက်တစ်ဖက်က မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားတာ သူ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဘေးဘက်ကို ကြည့်လိုက်တော့ အစ်ကိုဝမ် က သူ့ကို ပြုံးပြနေတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"အစ်ကို... ဝမ်"

ဒီအချိန်မှာ ခုနစ်လေး က ဒါ အိမ်မက်လို့ ခံစားရပြီး တကယ် ဖြစ်ပျက်နေတာ ဟုတ် မဟုတ် မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။

ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ် ငါပဲ မင်း လွှတ်လိုက်လို့ ရပြီ ကျန်တာ ငါ့ကို ထားလိုက်"

တစ်ခဏချင်းမှာပဲ လုံခြုံမှု ခံစားချက်က ခုနစ်လေးရဲ့ နှလုံးသားကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်ပြီး ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားတဲ့ လက်တွေက လျော့ကျသွားလေသည်။

အနှစ်သာရ စုစည်းခြင်း ဆေးလုံး ကို ခုနစ်လေးရဲ့ ပါးစပ်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က သူ့ကို ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ရဲ့ လက်မောင်းပေါ်ကနေ ဆွဲခွာလိုက်ကာ ပခုံးပေါ် ထမ်းပြီး မလှမ်းမကမ်းက မြက်ခင်းပြင် တစ်ခုဆီ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

ဒီတစ်ခါ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် တကယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားလေသည်။

အဲ့ဒီ လူသားက သူ့ရဲ့ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုကို လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ ဖမ်းလိုက်တာလား။

'ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ'

ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်က သူ ရွှေရောင်ဆေးအိုးကျွန်းကို လာတာ တိုင်းတစ်ပါးသားတွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့လို့ ထင်ခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ ပထမဆုံး သူ့ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ လူသား တစ်ယောက် ပေါ်လာခဲ့တယ် အဲ့ဒါက သာမန် အနှောင့်အယှက် သေးသေးလေးပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ အခု နောက်ထပ် ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ တစ်ယောက် ပေါ်လာပြန်ပြီ။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။

'မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်အဆင့်အထက် ပညာရှင်တွေ ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ထဲ ဝင်လို့ ရမယ့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို လူသားတွေ သိသွားကြပြီလား'

ခဏတာ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် ထိတ်လန့်သွားလေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်းပေါ် မဝင်ခင်က တူညီတဲ့ နယ်ပယ်က ရန်သူနဲ့ တွေ့ဆုံရလိမ့်မယ်လို့ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့တာကြောင့် သူ တိုက်ခိုက်ရေး ပြင်ဆင်မှု သိပ်မလုပ်ခဲ့ပေ။

သူက ရတနာ ရှာဖို့ သက်သက် လာခဲ့တာ။

ခုနစ်လေးကို မြက်ခင်းပြင်ပေါ် ချပေးလိုက်ပြီး သူ့ရင်ဘတ်က ဒဏ်ရာ စတင် ပျောက်ကင်းလာတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် စိတ်သက်သာရာ ရစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

'အင်း... တကယ့် ကျောက်တုံး လူသား တစ်ယောက်နဲ့ တူတာပဲ

သူ ကားဘီးတွေ ပစ်မလား မသိဘူး'

မီးတောင်ချော်ရည် ဘီလူးကြီး နဲ့ တော်တော် တူတဲ့ သတ္တဝါဆိုးကြီးကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲကနေ မဲ့ပြုံးပြုံးပြီး မှတ်ချက် မပေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သူက ဂျူဇီမင် နဲ့ အတူ တောင်တွေ ပတ်ပတ်လည် လျှောက်သွားနေတာ ကြာပြီ ပြီးတော့ 'ကြိုးစားမှုက အကျိုးပေးတယ်' ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို နောက်ဆုံးတော့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဂူတစ်ခုထဲမှာ ကျန်းပေရန် လုံးဝ သတိမထားမိတဲ့ အဝိုင်းပြား တစ်ခုကို ဂျူဇီမင် တွေ့ရှိခဲ့သည်၊ ဘာပစ္စည်းနဲ့ လုပ်ထားမှန်း မသိရတဲ့ အဝိုင်းပြား တစ်ခု။

ကျန်းပေရန် လက်လှမ်းပြီး ယူဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း စနစ် ရွေးချယ်မှုတွေ ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁ - အဝိုင်းပြားကို ယူပါ။

ပြီးမြောက်ပါက ဆုလက်ဆောင် - ဘုရင်လော့ လက် (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - ဘာမှ မလုပ်ပါနဲ့။

ပြီးမြောက်ပါက ဆုလက်ဆောင် - ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် +၁]

ဒီအသိပေးချက်ကို မြင်လိုက်တာနဲ့ သူ ကြီးမားတဲ့ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု တစ်ခု လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် သိလိုက်လေသည်။

ဒီ အဝိုင်းပြားက ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ဘာလို့ ဒီလောက် ထူးခြားနေရသလဲ ဆိုတာနဲ့ သေချာပေါက် သက်ဆိုင်နေလေသည်။

အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး ကျန်းပေရန်က ဒီလို အဝိုင်းပြားတွေ ထပ်ရှာဖို့ အလျင်စလို မလုပ်ခဲ့ပေ။

အဲ့ဒီအစား သူက ဂျူဇီမင် ကို အရင် ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီးမှ ဂူထဲ ကိုယ်တိုင် ပြန်ဝင်လာခဲ့လေသည်။

မျက်စိမှိတ် ရှာနေတာက အချိန်ကုန်လွန်းတာကြောင့် ကျန်းပေရန်က လက်ရှိ အဝိုင်းပြားရဲ့ တည်နေရာကို အရင် ပြန်လေ့လာပြီး အထူး ပစ္စည်းတွေ ရှိနိုင်မယ့် တခြား နေရာတွေကို ခန့်မှန်းနိုင်မလား ကြည့်ဖို့ စီစဉ်လိုက်လေသည်။

ကောင်းကင်မျက်လုံး အစီအရင် ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် စတင် ရှာဖွေဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း "ကျောက်တုံး လူသား" တစ်ယောက်က လူသား ကျင့်ကြံသူတွေကို သတ်ဖြတ်နေတာ မြင်လိုက်ရပြီး လင်ရှီယွင် နဲ့ သူမရဲ့ အဖွဲ့ကို ပစ်မှတ်ထားပြီးနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

'ဒုက္ခလိုက်ရှာတတ်တဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံပဲ...'

စိတ်ထဲကနေ ညည်းညူရင်း ကျန်းပေရန် ဂူထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

တိုက်ပွဲ နေရာကို ရောက်တော့ ခုနစ်လေး က သတ္တိရှိရှိ ရှေ့ထွက်လာပြီး သူ့အဆင့်ထက် ကျော်လွန် တိုက်ခိုက်တဲ့ ဇာတ်လိုက်ဆန်ဆန် တိုက်ပွဲ တစ်ခု ဆင်နွှဲနေတာ ကျန်းပေရန် တွေ့လိုက်ရလေသည်။

'ဇာတ်လိုက် ကံကြမ္မာ ပါတဲ့သူဆီကနေ မျှော်လင့်ထားတဲ့ အတိုင်းပဲ'

ကျန်းပေရန်က ခုနစ်လေး အနေနဲ့ ကျောက်တုံး လူသားကို သူ ဝင်ပါစရာ မလိုဘဲ ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့က သူ စိတ်ကူးထားတာနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားနေလေသည်။

ခုနစ်လေး က "စွမ်းအားမြှင့်တင်မှု" တစ်ခု ရခဲ့တာတော့ ဟုတ်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီ လှည့်ကွက်က နည်းနည်း အားနည်းနေလေသည်။

အများဆုံးတော့ ခုနစ်လေး ကို ကျောက်တုံး လူသားရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ချက်ချင်း မသေအောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်ရုံပါပဲ စွမ်းအား ကွာဟချက်က ကြီးမားလွန်းနေတုန်းပင် ဖြစ်သည်။

ဇာတ်လိုက်က ဘယ်တော့မှ မသေဘူး ဆိုတဲ့ စည်းကမ်းကို ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲမှာ ယုံကြည်ထားပေမယ့် ကျောက်တုံး လူသားက ခုနစ်လေးရဲ့ ခေါင်းကို လက်သီးနဲ့ ရိုက်ခွဲတော့မလို ဖြစ်နေတာ မြင်တော့ သူ ဝင်မပါဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"လူစကား ပြောတတ်လား" ကျန်းပေရန်က ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

ဒီ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်က ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် မြင့်မားပေမယ့် ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ထဲ ဘယ်လို ဝင်ရောက်လာနိုင်လဲ ဆိုတာ သူ တော်တော် သိချင်နေမိလေသည်။

အသုံးဝင်တဲ့ သဲလွန်စတချို့ ရနိုင်ရင် ကျွန်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရာမှာ အထောက်အကူ ပြုနိုင်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေရန်ရဲ့ မေးခွန်းကို တုံ့ပြန်တဲ့ အနေနဲ့ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်က လက်သီးနဲ့ ထိုးလိုက်ရုံသာ ပြုလေသည်။

"ဝုန်း"

ကျယ်လောင်တဲ့ အသံ တစ်ခု ပြီးနောက် ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ရဲ့ လက်သီးကို ကျန်းပေရန်က မြဲမြံစွာ ဖမ်းဆုပ်ထားလိုက်လေသည်။

"တောက် ဆက်သွယ်လို့ မရဘူးနဲ့ တူတယ်"

ကျန်းပေရန် စုတ်သပ်လိုက်တုန်း ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည် ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့လက်မောင်းက ဖြည်းညှင်းစွာ ကွဲအက်နေတာ သူ တွေ့လိုက်ရလို့ပင်။

မကြာခင်မှာပဲ "ဖုန်း" ဆိုတဲ့ အသံနဲ့ အတူ သူ့လက်မောင်းက အမှုန့်တွေ အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲ လွင့်ပါသွားလေသည်။

"အော"

ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

သူ့တိုက်ခိုက်မှုက မထိရောက်ရုံသာမက ပြန်ကန်ထွက်လာတဲ့ အင်အားကြောင့် သူ့လက်မောင်းပါ ကြေမွသွားတာ သူ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။

'ဒီလူသားရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ငါ့ထက်တောင် ပိုများနေတယ်'

ဒီအချက်ကြောင့် ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် တကယ် ထိတ်လန့်သွားလေသည်။

လူသားတွေကို သတ်ဖြတ်ရတဲ့ အေးဆေးတဲ့ စိတ်အခြေအနေ ပျောက်ဆုံးသွားတာ ကြာပြီ။

တစ်ခဏချင်းမှာပဲ မုဆိုးက သားကောင် ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

နိုင်နိုင်ချေ မရှိတော့ဘူး ဆိုတာ မြင်တော့ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်က ထွက်ပြေးဖို့ မြေကြီးထဲ တိုးဝင်ဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း လူသားက သူ့ရှေ့ ရောက်နေပြီ ဆိုတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"နောက်ထပ် အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးမယ် လူစကား ပြောတတ်လား မပြောတတ်ဘူးလား"

"အော"

ထွက်ပြေးလို့ မရမှန်း သိလိုက်တော့ ကျောက်တုံး လူသားက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှု အနေနဲ့ ကျန်နေသေးတဲ့ ဘယ်လက် တစ်ဖက်တည်းနဲ့ ကျန်းပေရန် ဆီ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

"ကံဆိုးလိုက်တာ အဖြေမှားသွားပြီ"

ကျန်းပေရန်က ပြောရင်း ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခုန်တက်ပြီး မျက်နှာကို လက်သီးနဲ့ ထိုးချလိုက်လေသည်။

"ဖုန်း" ဆိုတဲ့ အသံနဲ့ အတူ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ရဲ့ ခေါင်းက မိုးပျံပူဖောင်း လိုပဲ တစ်ခဏချင်းမှာ ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မြေကြီးပေါ် ပြိုကျသွားပြီး ကျောက်တုံးပုံ တစ်ပုံ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"ဆ... ဆရာ"

ကျန်းပေရန်က မြေပြင်ပေါ်က ကျောက်တုံးပုံကို စစ်ဆေးနေတုန်း လင်ရှီယွင်က သူမ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တဲ့ နေရာမှာ ရုတ်တရက် ပြန်ပေါ်လာလေသည်။

'ဟင် ဒါက စကြာဝဠာ ကျွမ်းကျင်မှု လား'

လင်ရှီယွင်က အဝေးကနေ ပြေးလာတာ မဟုတ်ဘဲ ချက်ချင်း ပေါ်လာတာ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် သေချာသည် မဟုတ်ရင် သူ အာရုံခံမိတာ ကြာပြီ။

လင်ရှီယွင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး တန်ဖိုးရှိတာ ဘာမှ မတွေ့တဲ့ ကျန်းပေရန်က ခုနစ်လေး ဆီ လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ"

အဲ့ဒီလူက တကယ်ပဲ ဆရာကျန်း ဖြစ်မှန်း အတည်ပြုလိုက်ပြီးနောက် လင်ရှီယွင်ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ခံစားချက်တွေ ရောထွေးနေလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က သူမကို ဘယ်သူ ကယ်တင်ခဲ့လဲ ဆိုတာ သူမ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားလေသည်။

"ကျွန်မ... ကျွန်မ ထင်တာက ခုနစ်လေးက ကျောက်တုံး လူသားကို အနိုင်ယူလိုက်ရင် သူ သေချာပေါက် ကုသမှုတွေ ဘာတွေ လိုအပ်မှာပဲလို့ တွေးမိလို့ ကျွန်မ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို နေရာချပြီး ပြန်လာခဲ့တာပါ"

"အင်း ခုနစ်လေး ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး မင်း ပြန်သွားလို့ ရပြီ"

ကျန်းပေရန်က ပြောရင်း ခုနစ်လေး ဆီ လျှောက်သွားပြီး ဒူးထောက်ကာ သူ့ဒဏ်ရာတွေကို စစ်ဆေးလိုက်လေသည်။

'ဒဏ်ရာတွေက အဆင်ပြေပါတယ် ဒါပေမဲ့ သူ ဘာလို့ နိုးမလာသေးတာလဲ'

ခုနစ်လေးက နိုးလာမယ့် အရိပ်အယောင် မပြတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် ထူးဆန်းနေလေသည်။

ယုတ္တိ အရဆိုရင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အန္တရာယ် မရှိတော့ဘူး ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အတွင်းအားကလည်း ပြည့်ဝနေတယ် ဆိုတော့ သူ သတိလစ်နေစရာ အကြောင်း တကယ် မရှိပေ။

"ဆ... ဆရာ"

ဒီအချိန်မှာ လင်ရှီယွင် ကပ်လာပြီး သတိထား မေးလိုက်လေသည်။

"ပြန်သွားလို့ ပြောထားတယ် မဟုတ်လား" ကျန်းပေရန် ခေါင်းမလှည့်ဘဲ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မ ဆရာ့ကို အစီရင်ခံစရာ အရေးကြီး ကိစ္စ ရှိလို့ မပြန်သေးတာပါ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်တုန်းက ဆရာ ကျွန်မကို ရှာခိုင်းထားတဲ့... အော် မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် အတွက် ရှာခိုင်းထားတဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်နှစ်မျိုး လျှို့ဝှက် ငှက်မွှေး နဲ့ ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် လေ အဲ့ဒီ နှစ်ခုစလုံး အကြောင်း သတင်း ရထားပါပြီ ကျွန်မ နောက်မှ လာရှာမလို့ပါပဲ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ ဆုံမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

ပုံသဏ္ဍာန်နှစ်မျိုး လျှို့ဝှက် ငှက်မွှေး နဲ့ ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် အကြောင်း ကြားတော့ ကျန်းပေရန်ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှု ချက်ချင်း မြင့်တက်လာလေသည်။

'သူမရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က မဆိုးဘူးပဲ

သူမကို နှစ်ကြိမ် ကယ်တင်ခဲ့ရတာ အလဟသ မဖြစ်ပါဘူး'

ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"အင်း ကောင်းတယ်"

ချီးကျူးခံရတော့ လင်ရှီယွင်က သူမ ဆံပင်ကို ကစားလိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ပစ္စည်း တစ်ခု အတွက်တော့ ကျွန်မ ဆရာ့ရဲ့ အကူအညီ လိုနေသေးတယ်"

"ပြော ဘယ်လို ကူညီပေးရမလဲ"

လင်ရှီယွင် ချက်ချင်း ခေါင်းမော့လာပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"အဲ့ဒီ ပုံသဏ္ဍာန်နှစ်မျိုး လျှို့ဝှက် ငှက်မွှေး က ကျွန်မရဲ့ တတိယ အစ်ကို လက်ထဲမှာ ရှိနေတာပါ ဒါပေမဲ့ သူက ကျွန်မ ဒီ မိုးပြာရောင် ကောင်းကင် စုဝေးပွဲ မှာ ထိပ်တန်း သုံးယောက် ဝင်မှ ဆုလက်ဆောင် အနေနဲ့ ပေးမယ်လို့ ပြောထားတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ စုဝေးပွဲမှာ ပညာရှင်တွေ အများကြီးပဲ ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ရဲ့ ရိတ်သိမ်းမှုကလည်း တော်တော် နည်းနေတယ် တကယ်လို့..."

"ကောင်းပြီ ငါ နားလည်ပြီ ဒီကိစ္စ ငါ့တာဝန် ထားလိုက်"

လွန်ခဲ့တဲ့ ရက် ၂၀ အတွင်းမှာ ကျန်းပေရန်ရဲ့ အဖွဲ့ စုဆောင်းထားတဲ့ အဖိုးတန် ပစ္စည်း ပမာဏက ယခင် မိုးပြာရောင် ကောင်းကင် စုဝေးပွဲ အားလုံးက ချန်ပီယံ အဖွဲ့တွေရဲ့ စုစုပေါင်းထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လင်ရှီယွင်ကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပေးလိုက်တာက ဘာပြဿနာမှ မရှိပေ။

ကျင့်ကြံခြင်း ပဋိပက္ခတွေကို မကြိုက်ဘဲ စွန့်စားခန်း ထွက်ရတာကို ပိုနှစ်သက်တဲ့ ဒီမိန်းမပျိုလေးက ဒီ မိုးပြာရောင် ကောင်းကင် စုဝေးပွဲ မှာ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ပါဝင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားလေသည်။

ဒီအကြောင်းပြချက်ကြောင့် ဖြစ်နေတာကိုး။

ဆရာက တစ်ခါတည်း သဘောတူလိုက်တာ ကြားတော့ လင်ရှီယွင် ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဆရာ ဆိုတာ တကယ့် ဆရာပါပဲ ဒါဆို အားလုံး ဆရာ့ သဘောပါပဲ"

ပြောပြီးနောက် လင်ရှီယွင်က အဝေးက ကျောက်တုံးပုံကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ ဆရာ့ အပေါ် သူမရဲ့ ရိုသေလေးစားမှုက အဆင့်သစ် တစ်ခုကို ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ဆရာက အနက်ရောင်ဘုရင် တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို တစ်ယောက်တည်း ရှင်းပစ်တာ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပေမယ့် ဒီ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကိုင်တွယ်လိုက်တာကိုတော့ ထပ်ပြီး မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မေးခွန်း တစ်ခု သူမ စိတ်ထဲ ပေါ်လာလေသည်။

ဆရာက ဒီလောက် အစွမ်းထက်ရင် ဘာလို့ ရွှေရောင်ဆေးအိုးကျွန်းကို ဝင်လို့ ရနေသေးတာလဲ။

ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ သူမ အဲ့ဒီ မေးခွန်းကို စိတ်နောက်ဘက် ပို့ထားလိုက်လေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တာတွေက များလွန်းနေပြီ ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း တစ်ခုလောက်က အရေးမကြီးပါဘူး။

"ဆရာ... ဟိုတလောက ကျွန်မတို့ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျွန်မ သေချာပေါက် ကောင်းကောင်း ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်"

ခုနစ်လေးရဲ့ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေတုန်း ကျန်းပေရန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး "အင်း" လို့ပဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ ဒါက လင်ရှီယွင်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်ကို အတည်ပြုပေးလိုက်တဲ့ သူ့နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

လင်ရှီယွင် နောက်ထပ် ပြောဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း ကျန်းပေရန်က ခုနစ်လေးကို ပခုံးပေါ် ရုတ်တရက် ထမ်းတင်လိုက်ပြီး သူမကို ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း စည်းကမ်းတွေ သိပါတယ် ငါ ခုနစ်လေးကို ခေါ်သွားပြီ သူ သက်သာလာရင် ပစ္စည်းတွေ မင်းဆီ လာပို့ခိုင်းလိုက်မယ်"

ပြောပြီးတာနဲ့ သူ ညမှောင်မိုက်ထဲ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"ဟေ့ ဆရာ"

ပြောစရာတွေ အများကြီး ကျန်သေးတဲ့ လင်ရှီယွင် လှမ်းခေါ်လိုက်ပေမယ့် ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ ရမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ သိသာနေလေသည်။

'ဟူး...

ဆရာက တကယ်ပဲ လုံးဝ မပြောင်းလဲဘူး' လင်ရှီယွင် သက်ပြင်းချပြီး စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်မိလေသည်။