← Chapters

ကံဆိုးလိုက်တာ

Vol. 32 Ch. 388

ကံဆိုးလိုက်တာ

Vol. 32 Ch. 388

"ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် ဟုတ်လား"

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ သူ့အရှိန်အဝါက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးနေရတာလဲ"

"တစ်ခုခု မှားနေပြီ တတိယ ဂျူနီယာ ညီလေး အဲ့ဒီကနေ ထွက်"

"အကြီးဆုံး စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော်... ကျွန်တော် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘူး"

ပန်လျန် က အံ့သြတကြီး မျက်လုံးတွေနဲ့ နေရာမှာတင် အမြစ်တွယ်နေသလို ရပ်နေလေသည်။

ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် ပေါ်လာတာ မြင်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ သူ့ခြေထောက်တွေ ခဲဆွဲထားသလို လေးလံသွားပြီး ခြေတစ်လှမ်းတောင် မရွေ့နိုင်တော့ပေ။

"ကလု"

ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်က ပန်လျန် ရှေ့ ရောက်လာပြီး ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ အလွန် ကျေနပ်နေပုံ ပေါက်လေသည်။

"တတိယ စီနီယာ အစ်ကိုကြီး အစ်ကို့ ခြေထောက်တွေ"

သူ့ရဲ့ ပဉ္စမ ဂျူနီယာ ညီမလေးရဲ့ အော်သံ ကြားတော့ ပန်လျန် ချက်ချင်း ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ခြေထောက်တွေ ကျောက်တုံး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ထို့အပြင် ဒီ ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်း ဖြစ်စဉ်က အပေါ်ဘက်ကို တဖြည်းဖြည်း တက်လာနေလေသည်။

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ကယ်ပါဦး" ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ပန်လျန် အကူအညီ တောင်းလိုက်လေသည်။

"ဂျူနီယာ ညီလေး မလန့်နဲ့ ငါတို့ လာပြီ"

အကြီးဆုံး စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ယောင်ရှင်းယွမ် က ပြောပြီးနောက် သူ့နောက်က ဂျူနီယာ မောင်နှမ အနည်းငယ်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်က အရမ်း ထူးဆန်းတယ် လူတိုင်း ဖြန့်ခွဲပြီး တိုက်ခိုက်ကြ ပန်လျန် ကို ကယ်ပြီးရင် ဆုတ်ခွာမယ် တိုက်ပွဲထဲမှာ အကြာကြီး မနေနဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့" ဂျူနီယာ ညီအစ်ကိုတွေ အားလုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေသည်။

"သွား"

ပြောပြီးတာနဲ့ ယောင်ရှင်းယွမ် ဦးဆောင်ပြီး ပြေးထွက်သွားကာ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

ယောင်ရှင်းယွမ် တိုက်ခိုက်လာတာ မြင်တော့ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်က ကာကွယ်ခြင်း ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုပေ။

မတ်မတ် ရပ်နေပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

"ဟို ဟို ဟို"

ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ရဲ့ အလွန် လှောင်ပြောင်သရော်တဲ့ ရယ်သံကို ကြားတော့ သူ့တိုက်ခိုက်မှုက ဘာအာနိသင်မှ မရှိမှန်း ယောင်ရှင်းယွမ် သိလိုက်လေသည်။

ဒီ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က သူတို့ထက် အများကြီး သာလွန်နေတယ် ဆိုတာ သူ့စိတ်ထဲမှာ ပိုပြီး ရှင်းလင်းသွားလေသည်။

"အာ ငါ့ခြေထောက်တွေ"

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ကယ်ပါဦး"

"တောက်... ငါ့လက်... ငါ့လက်ကို မခံစားရတော့ဘူး"

...

ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အချိန် ဘယ်လို ဆွဲရမလဲ ဆိုတာ ယောင်ရှင်းယွမ် စဉ်းစားနေတုန်း သူ့နောက်ကနေ သနားစရာ ကောင်းတဲ့ အော်ဟစ်သံတွေ ဆက်တိုက် ကြားလိုက်ရလေသည်။

လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဂျူနီယာ ညီအစ်ကို အတော်များများရဲ့ ခြေလက် အင်္ဂါတွေ တဖြည်းဖြည်း ကျောက်တုံး ဖြစ်လာတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ယောင်ရှင်းယွမ် သူတို့ကို သွားကယ်ချင်ပေမယ့် သူ မလှုပ်ရှားနိုင်ခင်မှာပဲ သူ့ခြေထောက်တွေ... ပျောက်ကွယ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

အဲ့ဒီ အခိုက်အတန့်မှာ သူတို့နဲ့ ဒီ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် ကြားက နယ်ပယ် ကွာဟချက်က အရမ်း ကြီးမားလွန်းလို့ လူအရေအတွက်နဲ့ ဘယ်လိုမှ ဖြည့်ဆည်းပေးလို့ မရနိုင်မှန်း ယောင်ရှင်းယွမ် လုံးဝ နားလည်သွားလေသည်။

'ဘာလို့လဲ ဘာလို့ အနက်ရောင်ဧကရာဇ် အဆင့် ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီထက် မြင့်တဲ့ တိုင်းတစ်ပါးသား တစ်ကောင် ကျွန်းပေါ်မှာ ရှိနေရတာလဲ'

ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်နဲ့ တွေ့ခဲ့တဲ့ တခြား အဖွဲ့တွေလိုပဲ ယောင်ရှင်းယွမ် စိတ်ထဲမှာ သံသယတွေနဲ့ အော်ဟစ်နေမိလေသည်။

"ဟို ဟို ဟို"

ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ရဲ့ လှောင်ပြောင်သရော်တဲ့ ရယ်သံက ယောင်ရှင်းယွမ် နားထဲမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပဲ့တင်ထပ်လာပေမယ့် အသံပမာဏက တဖြည်းဖြည်း တိုးလာနေလေသည်။

အဲ့ဒါနဲ့ အတူ သူ့ ဂျူနီယာ ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ အကူအညီ တောင်းသံတွေလည်း မှိန်ဖျော့သွားလေသည်။

'ငါ့ အကြားအာရုံ ဆုံးရှုံးနေတာလား'

သူ့အကြားအာရုံ မှိန်ဖျော့လာတာ ခံစားလိုက်ရပြီး ယောင်ရှင်းယွမ် သူ့အသက်ကို စွန့်ပြီး အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ချင်စိတ် ပေါက်လာလေသည်။

ကံမကောင်းစွာပဲ သူ အခု သူ့ရဲ့ အတွင်းအားကိုတောင် မစုစည်းနိုင်တော့ပေ၊ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကန် က ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မပေးတော့ပေ။

ပါးစပ်ဖွင့်ပြီး ယောင်ရှင်းယွမ် တစ်ခုခု အော်ပြောဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် သူ့လည်ချောင်းက တစ်ခုခု ပိတ်ဆို့ထားသလို ခံစားရပြီး ဘာအသံမှ ထွက်မလာတော့ပေ။

'ဟဲ...'

'နောက်ဆုံးတော့ ငါ ဒီလို သေရတော့မယ်လို့ တွေးမိတယ်'

သူ့အသိစိတ်တောင် တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာတာ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ သေချာပေါက် သေရတော့မယ် ဆိုတာ သိလိုက်ရတော့ ယောင်ရှင်းယွမ် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားလေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ ခေါင်းမော့ပြီး ဒီ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကို အဆိုးရွားဆုံး စကားလုံးတွေနဲ့ ကျိန်ဆဲဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း ပုံရိပ် တစ်ခု ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် ရှေ့ကို ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာပြီး လှံနဲ့ ထိုးလိုက်လေသည်။

"ဝုန်း"

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားတဲ့ အထဲမှာ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် ခြေလှမ်း အတော်များများ နောက်ဆုတ်သွားရပြီး သူ့ရှေ့က ပုံရိပ်ကို မယုံကြည်နိုင်တဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူ ကျွန်းပေါ် ခြေချလိုက်ကတည်းက သူ့ထက် စောပြီး ကျွန်းပေါ် ရောက်နေတဲ့ ကင်နီယာ ကို ရှာဖွေဖို့ အထူး အချက်ပြ တစ်ခုကို သူ အဆက်မပြတ် ပို့လွှတ်နေခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ အချက်ပြက ပင်လယ်ထဲ ကျသွားတဲ့ ကျောက်တုံး တစ်တုံးလိုပဲ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရရှိခဲ့ပေ။

ဒါကို မြင်တော့ ကိုင်ဆန် စိတ်ထဲကနေ မကျိန်ဆဲဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ကင်နီယာ က နိုင်ငံခြားသားတွေကို သတ်ဖြတ်ရတာ ပျော်လွန်းလို့ ဒါမှမဟုတ် ထိပ်တန်း ရတနာ တစ်ခုခု တွေ့သွားလို့ သူ့ကို ပြန်ဖြေဖို့ အချိန်မရတာ ဖြစ်မယ်လို့ သူ ခန့်မှန်းမိလေသည်။

"ဟက် အမြဲတမ်း ပစ္စည်းကောင်းတွေ တစ်ယောက်တည်း သိမ်းပိုက်ချင်နေတာ"

အထင်သေးစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ကင်နီယာ ဘာလို့ မလာတာလဲ ဆိုတာ ကိုင်ဆန် စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

သူ ကိုယ်တိုင် ကျွန်းကို စတင် ရှာဖွေခဲ့ပြီး နိုင်ငံခြားသား တစ်စုကို အမြန် တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။

'ပုရွက်ဆိတ်လေးတွေပဲ'

ရန်သူက ပါးနပ်မှုလေး နည်းနည်းပဲ ရှိတဲ့ အားနည်းတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်တွေ ဖြစ်မှန်း သိလိုက်ရတော့ ကိုင်ဆန်ရဲ့ ပေါ့ပါးနေတဲ့ စိတ်အခြေအနေက ပိုပြီး လွတ်လပ်သွားလေသည်။

ဝိညာဉ် အဆင့် တူညီရင်တောင် ပုရွက်ဆိတ်တွေက သူ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးလေ သူက သူတို့ထက် နယ်ပယ် တစ်ခုလုံး ပိုမြင့်နေတာ ဆိုတော့ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ပေ။

'ဒါက တစ်ဖက်သတ် သတ်ဖြတ်ပွဲပဲ ဖြစ်လာမှာ'

သူ ပထမဆုံး တွေ့တဲ့ ဒီပုရွက်ဆိတ် အုပ်စု အပေါ်မှာ ကိုင်ဆန်ရဲ့ ကစားချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

သူတို့ကို ချက်ချင်း မသတ်ဘဲ အပျော်သဘောနဲ့ အရင် နှိပ်စက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက် အတွင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကျိုးပဲ့နေတဲ့ ကျောက်စရစ်ခဲတွေ အများကြီး တွေ့ရှိခဲ့ရတဲ့ စိတ်ပျက်မှုကို ဖြေဖျောက်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခုလည်း ဖြစ်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ ပျော်ရွှင်နေတုန်း လူသား တစ်ယောက် သူ့ရှေ့ ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာပြီး သူ့ကို ခြေလှမ်း အတော်များများ နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်လိုက်လေသည်။

'ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ'

ကိုင်ဆန် မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။

အဆင့်တူ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ယောက်တောင် သူ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ဘူးလေ မြေကမ္ဘာ ဝိညာဉ် အဆင့်ပဲ ရှိသေးတဲ့ ဒီပုရွက်ဆိတ်က ဘယ်လိုလုပ် သူ့ကို တွန်းထုတ်နိုင်တာလဲ။ ထို့အပြင် သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ အက်ရာတချို့ ပေါ်လာတာ ကိုင်ဆန် သတိထားမိလိုက်လေပြီ ဆိုလိုတာက ဒီ ပုရွက်ဆိတ်က သူ့ကို တကယ် ဒဏ်ရာ ရစေနိုင်တယ် ဆိုတာပါပဲ။

ကိုင်ဆန် တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရပြီးနောက် ယောင်ရှင်းယွမ် တို့ အဖွဲ့ကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ ထိန်းချုပ်ခံထားရတဲ့ ခံစားမှု ချက်ချင်း လျော့နည်းသွားပြီး သူတို့ အလျင်စလို အသက်ရှူလိုက်ကြလေသည်။

လေထဲမှာ အနီရောင် လှံရှည် ကိုင်ထားတဲ့ ခုနစ်လေး က ဘေးကို ခေါင်းလှည့်ပြီး ယောင်ရှင်းယွမ် တို့ကို ပြောလိုက်လေသည်။

"မြန်မြန် ထွက်သွားကြ ဒီနေရာကို ငါ ခဏလောက် တားထားပေးမယ်"

ဒါကို ကြားတော့ ယောင်ရှင်းယွမ် ချက်ချင်း လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး အော်လိုက်လေသည်။

"အစ်ကို ခင်ဗျားရဲ့ ဖြောင့်မတ်မှုက ချီးကျူးစရာပါပဲ ခင်ဗျား..."

"အခု သွားတော့"

ခုနစ်လေး အသံ ဆုံးတာနဲ့ သူ့လက်ချောင်းထိပ်တွေမှာ ထုံကျဉ်တဲ့ ခံစားမှု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ဖယ်ရှားစမ်း"

ခုနစ်လေး အသံနိမ့်နဲ့ အော်လိုက်လေသည်။

အစ်ကိုဝမ် ပေးထားတဲ့ သူ့ညာဘက် လက်မောင်းပေါ်က ကြံ့ခိုင်သော နှလုံးသား အဆောင်လက်ဖွဲ့ ကနေ ခရမ်းရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ သူ့လက်ချောင်းတွေက ထုံကျဉ်တဲ့ ခံစားမှု ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

'အစ်ကိုဝမ် ပေးတဲ့ ရတနာက တကယ် အသုံးဝင်တာပဲ'

ယောင်ရှင်းယွမ် တို့ အဖွဲ့ရဲ့ သနားစရာ အခြေအနေကို ခုနကမှ မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ခုနစ်လေး က ဒီထုံကျဉ်မှု ဘယ်က လာလဲ ဆိုတာ သဘာဝကျကျ သိလေသည်။

ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်က တခြားသူတွေကို ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်း ဖြစ်စေသလို သူ့ကိုလည်း ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်း ဖြစ်စေချင်တာ ဖြစ်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ခုနစ်လေး လုံးဝ မထိတ်လန့်ပေ။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်လာမယ့် ဘယ် ကျူးကျော်သူကိုမဆို ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ အစ်ကိုဝမ် ပေးထားတဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ စာရွက်တွေနဲ့ ကျောက်စိမ်းတုံး အမျိုးမျိုး သူ့ဆီမှာ ရှိနေလေသည်။

"သွား"

သူ့နားထဲမှာ အစ်ကိုဝမ်ရဲ့ အသံလွှင့် စကား ကြားလိုက်ရတော့ ခုနစ်လေး က ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ပြီး ပြင်းထန်သော လျှို့ဝှက် လှံရှည် ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

'ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ'

သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးအထားရဆုံး နည်းစနစ်က ခုနစ်လေး အပေါ် အာနိသင် မရှိတာ မြင်တော့ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် ချက်ချင်း ပိုထိတ်လန့်သွားလေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကျွန်းပေါ်မှာ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်တဲ့ တိုင်းတပါးသားတွေ ရှိလိမ့်မယ်လို့ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

'ပုရွက်ဆိတ်တွေကလည်း ဒီကျွန်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာတွေ့သွားကြပြီလား'

ဒါပေမဲ့ အတွေးတွေက အတွေးတွေပါပဲ။

ခုနစ်လေး က လှံရှည်နဲ့ တိုက်ခိုက်လာတာ မြင်တော့ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက အရမ်း မြန်ဆန်နေတုန်းပင်။

ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုနဲ့ သူက ခုနစ်လေးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု အကွာအဝေးကနေ ရှောင်ထွက်လိုက်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း "ဒုန်း" ဆိုတဲ့ အသံအစ်အစ် တစ်ခု ကြားလိုက်ရလေသည်။

"အဝူး"

သူ့ခါးဆီကနေ ပြင်းထန်တဲ့ နာကျင်မှု လှိုင်းလုံး တစ်ခု ခံစားလိုက်ရပြီး ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် ကျောကုန်း ကွေးမသွားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

အရမ်း နာကျင်နေတယ် ဆိုတာ သိသာလေသည်။

ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့နောက်မှာ နောက်ထပ် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ယောက် ရပ်နေတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ခုနက တိုက်ခိုက်မှုက သူ လုပ်လိုက်တာ သေချာလေသည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပဲ ကိုင်ဆန် နားလည်သွားလေသည်။

ကင်နီယာ က ပစ္စည်းကောင်းတွေကို တစ်ယောက်တည်း သိမ်းပိုက်ဖို့ ထွက်သွားတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီပုရွက်ဆိတ် နှစ်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရဖို့ အလားအလာ အရမ်း များနေပြီ။

'တောက် ငါတို့က အသတ်ခံရမယ့် သူတွေ ဖြစ်သွားပြီလား'

ကိုင်ဆန် ထိတ်လန့်သွားလေသည်။

သူ့မှာ တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံ နည်းပါးနေပြီးသား ဖြစ်သည်။

သူ့ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ အဆင့်အတန်းသာ မရှိရင် သူ ဒီကျွန်းပေါ် တက်ခွင့်တောင် ရမှာ မဟုတ်ပေ။

သူ့ရှေ့က ဒီပုရွက်ဆိတ် နှစ်ယောက်က သူ့ထက် အများကြီး ပိုသန်မာတဲ့ ကင်နီယာ ကို သတ်ပြီးပြီ ဆိုရင်တော့ သူ့ရဲ့ အသက်ရှင်နိုင်ခြေက သိပ်မရှိတော့ပေ။

"ကံဆိုးလိုက်တာ"

ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် စိတ်ထဲကနေ ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်လေသည်။

All Chapters