← Chapters

အခန်း (၃၉၀)

Vol. 32 Ch. 390

အခန်း (၃၉၀)

Vol. 32 Ch. 390

"ခုနစ်လေး မင်း အဆုံးသတ်လို့ ရပြီ" အစ်ကိုဝမ်ရဲ့ လျှို့ဝှက် အသံလွှင့်စနစ်က သူ့နားထဲ ဝင်လာလေသည်။

ခုနစ်လေးက ရိုင်းစိုင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မူလက မှိန်ဖျော့နေတဲ့ ခရမ်းရောင် အတွင်းအားတွေက အဲ့ဒီနေ့တုန်းက သူ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတွေ ကြားမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသလိုမျိုး မိုးပြာရောင် အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

မကြာသေးမီက စုံစမ်းမေးမြန်းမှု အတွင်းမှာ ကျန်းပေရန်က ခုနစ်လေးရဲ့ စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုက အလွန်အမင်း မပြင်းထန်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ အားသာချက်က 'ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်တာ ဖြစ်တယ် ဆိုတာ တွေ့ရှိခဲ့ရလေသည် တစ်ကြိမ်သုံးပြီး ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားတာမျိုး မဟုတ်ပေ။

ဒီ မိုးပြာရောင် အတွင်းအား ဘယ်က လာလဲ ဆိုတာ ခုနစ်လေး မသိသေးပေမယ့် သူက ဒီစွမ်းအားကို စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်တုန်းပင် ဖြစ်သည်။

မိုးပြာရောင် အတွင်းအား ပေါ်လာတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ကျန်းပေရန်ရဲ့ ချီငါးပါး မန္တန် နဲ့ အားဖြည့်ပေးလိုက်တော့ ခုနစ်လေးရဲ့ ခွန်အားက နောက်ထပ် အဆင့် တစ်ခုကို ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားလေသည်။

ကိုင်ဆန်လည်း ဒါကို အာရုံခံမိလေသည်။

သူက ဗျူဟာမြောက် ဆုတ်ခွာဖို့ စဉ်းစားလိုက်တုန်း ခုနစ်လေးက သူ့ရှေ့ ရောက်နေပြီ ဆိုတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

'တောက်'

စိတ်ထဲကနေ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး ကိုင်ဆန်က သူ့အစွမ်းကုန် သုံးပြီး သူ့အရေပြားကို အမြန် မာကျောအောင် လုပ်လိုက်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ စိန်လို မာကျောတဲ့ အရေပြား အလွှာက ခုနစ်လေးရဲ့ လက်ရှိ တိုက်ခိုက်မှု ရှေ့မှာ အရမ်း ကျိုးပဲ့လွယ်နေပုံ ရလေသည်။

မိုးပြာရောင် မီးလျှံတွေ တောက်လောင်နေတဲ့ လှံရှည်က စက္ကူစ တစ်စကို ထိုးဖောက်လိုက်သလိုမျိုး ကိုင်ဆန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ထိုးဖောက်သွားလေသည်။

ခုနစ်လေးက ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်လိုက်တာ မြင်လိုက်ရတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ဒီ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က အနက်ရောင်ဧကရာဇ် နယ်ပယ် အစောပိုင်း အဆင့်နဲ့ ညီမျှတယ် ဆိုတာ ကျန်းပေရန် လုံးဝ သေချာသွားလေသည်။

ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်လို ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ လူမျိုးစုကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာ ဖြစ်ပြီး သူတို့က ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အတွင်းအား မသိုလှောင်ကြတာမို့ ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ စစ်ဆေးပြီးတာတောင် သူ့ရဲ့ နယ်ပယ်ကို ကျန်းပေရန် ချက်ချင်း အဆုံးအဖြတ် မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ တိုက်ပွဲ အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်ရရင် ဒီ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်က အများဆုံး အဆင့် ၁ အနက်ရောင်ဧကရာဇ် အဆင့်လောက်ပဲ ရှိလေသည်။

မဟုတ်ရင် နှစ်ဆ စွမ်းအားမြှင့်တင်ထားရင်တောင် ခုနစ်လေးက သူ့ကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ထိုးဖောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။

နောက်ထပ် သတင်းအချက်အလက် တစ်ခု ရရှိပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ခေါင်းငုံ့ပြီး စတင် စဉ်းစားလေသည်။

ဒီ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်တွေက အနက်ရောင်ဧကရာဇ် အဆင့် ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီထက် မြင့်မားတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်တွေနဲ့ ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ထဲ ဘာလို့ ဝင်နိုင်လဲ ဆိုတာ သူ နားလည်သလို ရှိနေလေသည်။

လက်ရှိမှာ ကျန်းပေရန်ဆီမှာ သတင်းအချက်အလက် သုံးခု ရှိလေသည်။

ပထမအချက် ဒီ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်တွေက ကျွန်းပေါ်ကို ရက် ၂၀ ကျော် နောက်ကျပြီးမှ ရောက်လာကြတာ ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက် အခုထိ ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ပေါ်ကို ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် နှစ်ကောင်ပဲ ရောက်လာသေးသည်။

တတိယအချက် ဒီ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် နှစ်ကောင်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်တွေက အနက်ရောင်ဧကရာဇ် အစောပိုင်း နယ်ပယ် ဝန်းကျင်လောက်မှာ ရှိကြသည်။

ဒါကနေ ကျန်းပေရန် ခန့်မှန်းချက် တစ်ခု ရရှိခဲ့လေသည်။

မူလက အနက်ရောင်ဘုရင် နယ်ပယ် အတွက် ရည်ရွယ်ထားတဲ့ ကျွန်းဝင်ခွင့် နေရာ တစ်ထောင်ကို တစ်ဒါဇင်လောက် ဒါမှမဟုတ် အနည်းငယ်လောက် အထိ ကျုံ့ပစ်လိုက်တဲ့ နည်းလမ်း တစ်ခုခု ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်တွေ ရှာတွေ့သွားတာ ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်း များလေသည်။

ဒါပေါ့ ဒါက လက်ရှိ သတင်းအချက်အလက် အပေါ် အခြေခံထားတဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု တစ်ခုပဲ ဖြစ်ပြီး လုံးဝ မှန်ကန်ချင်မှ မှန်ကန်လိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီကောက်ချက်က အမှန်ကန်ဆုံး ဖြစ်လောက်တယ်လို့ ကျန်းပေရန် ခံစားမိလေသည်။

'တောက်...

နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး က အနက်ရောင်ဘိုးဘေးတွေနဲ့ အဆင့် ၉ အစီအရင် ဆရာတွေက နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကျော် သုတေသန လုပ်ခဲ့တာတောင် ကျောက်တုံးခေါင်း တစ်စုလောက် နားမလည်ကြသေးဘူးလား ခင်ဗျားတို့ အတွက် ရှက်မိတယ်'

ဒါပေမဲ့ သူ ကိုယ်တိုင်လည်း သိပ်ပြီး နားမလည်သေးတာမို့ ကျန်းပေရန်ရဲ့ ညည်းညူမှုက ဒီမှာတင် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

ဟို အဝိုင်းပြားက ဘာလဲ ဆိုတာ အတည်ပြုပြီးမှ အဲ့ဒီ အနက်ရောင်ဘိုးဘေးတွေနဲ့ အဆင့်မြင့် အစီအရင် ဆရာတွေကို ကောင်းကောင်း လှောင်ပြောင်လို့ ရသေးတာပဲလေ။

နှစ်ဆ စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုနဲ့ အတူ ခုနစ်လေးကို တားဆီးလို့ မရတော့ပေ။

ကိုင်ဆန်ရဲ့ "ကျိုးပဲ့လွယ်တဲ့" ခန္ဓာကိုယ်က သူ့တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ မခံနိုင်တော့သလို ဂျူဇီမင် က ဘေးကနေ ကူညီပေးနေတာမို့ သူ နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် မမြင်တော့ပေ။

ပြီးတော့ ကိုင်ဆန် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးဖို့ ပြင်လိုက်တုန်းမှာပဲ ခုနစ်လေးက ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ဆင်းသက်လာပြီး သူ့ရဲ့ လှံရှည်က ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ရဲ့ ခေါင်းကို တိတိကျကျ ထိုးဖောက်ပြီး တစ်ဖက်ပေါက် ထွက်သွားလေသည်။

"ကွဲစမ်း"

ခုနစ်လေးရဲ့ ဟိန်းဟောက်သံနဲ့ အတူ ပြင်းထန်သော လျှို့ဝှက် လှံရှည် ပတ်လည်မှာ ရစ်ပတ်နေတဲ့ မိုးပြာရောင် အတွင်းအားတွေ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကို လုံးဝ ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်လေသည်။

ပေါက်ကွဲမှုက မီးခိုးတွေ ရှင်းလင်းသွားတဲ့ အခါမှာတော့ ခုနစ်လေးက မြေပြင်ပေါ်မှာ တစ်ဝက် ထိုင်လျက် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေပြီး သူ့ပတ်ပတ်လည်မှာ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ရဲ့ "အလောင်း" တွေ ဝိုင်းရံထားတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား" ဂျူဇီမင် က ခုနစ်လေး ဆီ လျှောက်သွားပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်လေသည်။

အသက်ရှူ မှန်အောင် လုပ်ပြီးနောက် ခုနစ်လေး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ် နည်းနည်း ပင်ပန်းသွားရုံပါ"

ခုနစ်လေးက ဒီ မိုးပြာရောင် အတွင်းအားကို အချိန်မရွေး နေရာမရွေး ဆင့်ခေါ်နိုင်ပေမယ့် အသုံးပြုပြီးတိုင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ် အပေါ် သက်ရောက်မှုက ကြီးမားလှသည်။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ သူ့ကို လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားစေလေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူရဲကောင်းတို့ ကျွန်တော်တို့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးလို့ပါ"

ဂျူဇီမင် က ခုနစ်လေးကို တွဲထူပေးဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် လက်ချက်နဲ့ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး ပြန်ပြေးလာပြီး ခုနစ်လေးနဲ့ ဂျူဇီမင်ကို လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်လိုက်ကြလေသည်။

"ဟား..."

လုပ်စရာ အလုပ် ကျန်သေးမှန်း သိတာကြောင့် ခုနစ်လေးက သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"လူတိုင်း အဆင်ပြေကြရဲ့လား"

ခေါင်းဆောင် ယောင်ရှင်းယွမ် က လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး ချက်ချင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"ခင်ဗျားတို့ အကူအညီကြောင့် ငါတို့ ဒဏ်ရာ အသေးအမွှားလေးတွေပဲ ရလိုက်ပါတယ် ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး"

"ကြားရတာ ဝမ်းသာပါတယ်... အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ်"

စကားပြောနေရင်း ခုနစ်လေးက သွေးအများကြီး ရုတ်တရက် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာက သေလူလို ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားလေသည်။

ဒါက ယောင်ရှင်းယွမ်နဲ့ သူ့အဖွဲ့ကို လန့်သွားစေခဲ့လေသည်။

သူတို့ အားလုံး သူတို့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်တွေထဲက အကောင်းဆုံး ကုသဆေးတွေကို ထုတ်ပြီး ခုနစ်လေးကို ကမ်းပေးကြလေသည်။

"သူရဲကောင်း ငါ့ဆီမှာ ပြိုင်စံရှား အဆင့် ကျောက်စိမ်း ပြန်လည်ရရှိခြင်း ဆေးလုံး ရှိပါတယ် ဒဏ်ရာ ကုသဖို့ရော အတွင်းအား ပြန်လည် ဖြည့်ဆည်းဖို့ရော အရမ်း ထိရောက်ပါတယ်"

"ကျွန်တော့်ဆီမှာလည်း အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ခိုင်မာစေနိုင်တဲ့ အဆင့်မြင့် ချီစုပ်ယူခြင်း ဆေးလုံး တစ်ပုလင်း ရှိပါတယ် သူရဲကောင်း ကျေးဇူးပြုပြီး တစ်လုံး သောက်လိုက်ပါ"

...

သူ့ကို ကမ်းပေးနေတဲ့ ဆေးလုံးပုံကြီးကို ကြည့်ပြီး ခုနစ်လေး ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါက ကျွန်တော့် သိုင်းပညာ နည်းစနစ်ရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးပါ ဆေးလုံးတွေက အကူအညီ မပေးနိုင်ပါဘူး ကျွန်တော့်ဘာသာ ခဏလောက် အနားယူလိုက်ရင် သက်သာသွားမှာပါ"

ဒါကို ကြားတော့ ယောင်ရှင်းယွမ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိခိုက်သွားလေသည်။

သူက လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်က ဗြဟ္မာ ချိုင့်ဝှမ်း က ယောင်ရှင်းယွမ် ပါ နောင်ကျရင် ကျေးဇူးဆပ်လို့ ရအောင် သူရဲကောင်း နှစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ နာမည်တွေကို မေးခွင့်ပြုပါ"

တခြား ဂျူနီယာ မောင်နှမတွေ ဒါကို ကြားတော့ သူတို့လည်း လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး သူတို့ရဲ့ အကြီးဆုံး စီနီယာ အစ်ကိုကြီးရဲ့ စကားတွေကို လိုက်ရွတ်ကြလေသည်။

"အဲ့ဒါ မလိုပါဘူး ဒုက္ခရောက်နေသူတွေကို ကူညီတာက သဘာဝကျပါတယ် ခင်ဗျားတို့ အားလုံး အဆင်ပြေပြီ ဆိုတော့ ကျွန်တော် သွားလိုက်ပါဦးမယ် ဒါနဲ့ ဒီကျွန်းပေါ်မှာ တခြား ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်တွေ ရှိနိုင်သေးတယ် ဒါကြောင့် သတိမလွတ်ပါစေနဲ့"

ကျွန်းပေါ်မှာ တခြား ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်တွေ ရှိသေးတယ် ဆိုတာ ကြားတော့ ယောင်ရှင်းယွမ်ရဲ့ မျက်နှာထား ချက်ချင်း တင်းမာသွားလေသည်။

သူက လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"သတိပေးတဲ့ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကို ကျွန်တော်တို့ သေချာပေါက် သတိထားပါ့မယ်"

"ကောင်းပြီ ဒါဆို ကျွန်တော် သွားတော့မယ်"

ပြောပြီးနောက် ခုနစ်လေးက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ဂျူဇီမင်ကို ခေါ်ကာ အဝေးကို ထွက်ခွာသွားလေသည်။

"အာ သူရဲကောင်း ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ နာမည်ကို မသိရသေး..."

သူ့ရဲ့ စတုတ္ထ ဂျူနီယာ ညီမလေးက လိုက်ဖို့ ပြင်နေတာ မြင်တော့ ယောင်ရှင်းယွမ်က လက်လှမ်းပြီး တားလိုက်ကာ ခေါင်းခါပြလိုက်လေသည်။

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး" လင် လို့ ခေါ်တဲ့ ဂျူနီယာ ညီမလေးက သူမရဲ့ အကြီးဆုံး စီနီယာ အစ်ကိုကြီးကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်သည် သူမကို ဘာလို့ လိုက်ခွင့်မပေးလဲ ဆိုတာ နားမလည်နိုင်ပေ။

"သူက ကြီးမားတဲ့ ဖြောင့်မတ်မှု ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး နာမည် ထုတ်ဖော်ဖို့ ဆန္ဒမရှိမှတော့ ငါတို့ အတင်းအကျပ် မလုပ်သင့်ဘူး ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ပေါ်မှာ လူက ဒီလောက်ပဲ ရှိတာ ငါတို့ ပြန်ထွက်လာရင် ငါတို့ကို ဘယ်သူ ကူညီခဲ့လဲ ဆိုတာ သေချာပေါက် သိရမှာ အဲ့ဒီအခါကျမှ ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ နည်းလမ်း စဉ်းစားကြတာပေါ့"

လင် လို့ ခေါ်တဲ့ ဂျူနီယာ ညီမလေးက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"အကြီးဆုံး စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ပြောတာ မှန်တယ်"

"ကောင်းပြီ အဲ့ဒီ သူရဲကောင်းက ကျွန်းပေါ်မှာ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်တွေ ရှိသေးတယ်လို့ ပြောသွားတယ် ဆိုတော့ ငါတို့ ပုန်းစရာ နေရာ တစ်ခု အမြန် ရှာရမယ် နောက်တစ်ခါကျရင် ငါတို့ ဒီလောက် ကံကောင်းချင်မှ ကံကောင်းလိမ့်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အကြီးဆုံး စီနီယာ အစ်ကိုကြီး"

လူတိုင်း ပြိုင်တူ လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုလိုက်ကြလေသည်။

...

တစ်ဖက်မှာတော့ ဂျူဇီမင် က ခုနစ်လေးရဲ့ အခြေအနေကို အရမ်း စိုးရိမ်နေလေသည်။

"အဲ့ဒီ တိုက်ကွက်က မင်းကို တကယ်ပဲ အဲ့လောက် ထိခိုက်စေတာလား နောက်တစ်ခါကျရင် စီနီယာကို ပြောသင့်..."

ဂျူဇီမင် စကား တစ်ဝက်လောက်မှာ ခုနစ်လေး ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး မြန်မြန် ပြန်ကြရအောင်"

ခုနစ်လေးရဲ့ မျက်နှာမှာ သွေးရောင် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာတာ မြင်တော့ ဂျူဇီမင် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ စီနီယာနဲ့ တွေ့ဖို့ သဘောတူထားတဲ့ နေရာဆီ သူ့နောက် လိုက်သွားလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုဝမ် ကျွန်တော်တို့ ပြန်ရောက်ပါပြီ"

ဂူတစ်ခုထဲ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားရင်း အစီအရင် တစ်ခုကို ဖျက်သိမ်းနေတဲ့ ကျန်းပေရန်ကို ခုနစ်လေး လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုလိုက်လေသည်။

ကျန်းပေရန်က ခုနစ်လေးကို မော့ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"မင်း ဟန်ဆောင်နေတာလား"

ခုနစ်လေး ခဏ ကြောင်သွားပြီး ချက်ချင်း လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော့် လုပ်ရပ်တွေက မလိုအပ်ပါဘူး ကျေးဇူးပြုပြီး အစ်ကိုဝမ်..."

"ကောင်းကောင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်"

ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က မှော်ပစ္စည်း အများအပြားကို သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး ဂူထဲကနေ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

သူ ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး ဆိုတာ သိလိုက်ရတော့ ခုနစ်လေး နောက်ဆုံး စိတ်သက်သာရာ ရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့နောက် လိုက်သွားလေသည်။

ဂျူဇီမင် ခဏ ကြောင်သွားပေမယ့် နည်းနည်း စဉ်းစားပြီးနောက် စီနီယာနဲ့ ခုနစ်လေး ကြားက စကားဝိုင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ နားလည်သွားလေသည်။

စောစောက ခုနစ်လေး သွေးအန်တာက သရုပ်ဆောင်နေတာ။

ဘာလို့ သူ အဲ့လို လုပ်ခဲ့လဲ ဆိုတော့ စီနီယာရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ခုနစ်လေး နားလည်လို့ပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့ကို လူတွေ သွားကယ်ခိုင်းတာက ကယ်တင်ခံရသူတွေ သူတို့ကို ကျေးဇူးတင်လာအောင်လို့ ဖြစ်ပြီး ခုနစ်လေး လုပ်ခဲ့တာက အဲ့ဒီ ကျေးဇူးတင်မှုကို အမြင့်ဆုံး ရောက်အောင် လုပ်လိုက်တာ ဖြစ်လေသည်။

'အားလုံးက အစီအစဉ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေပါလား...'

သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဂျူဇီမင် သူတို့နှစ်ယောက်နောက် လိုက်ပြီး ဂူထဲကနေ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ကျွန်းပေါ်က အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားတာကြောင့် ကျန်းပေရန်ရဲ့ အစီအစဉ်တွေလည်း လိုက်လျောညီထွေ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရလေသည်။

မူလကတော့ သူက ကျန်တဲ့ ရက်တွေမှာ ဂျူဇီမင်ကို ခေါ်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အဝိုင်းပြားလို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ပိုရှာဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ အခု ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်တွေရဲ့ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အချက်ကြောင့် သူက "စောင့်ကြည့်ရေး အခန်း" မှာ နေပြီး ကျွန်းပေါ်က အခြေအနေကို အချိန်တိုင်း စောင့်ကြည့်ဖို့ လိုအပ်လာလေသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အဝိုင်းပြားတွေ ရှာဖွေမယ့် အစီအစဉ် အတွက်တော့ အဲ့ဒါကို ခုနစ်လေးနဲ့ ဂျူဇီမင်ဆီ လွှဲထားလိုက်မည်။

ခုနစ်လေး မမြင်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုခုကို ဂျူဇီမင် မြင်လိုက်တိုင်း သူက အရင် မှတ်တမ်းတင်ထားပြီးမှ ကျန်းပေရန် ပေးထားတဲ့ ဝိညာဉ်စက္ကူစွန် တွေကို သုံးပြီး သတင်း ပြန်ပို့ပေးရမည်။

အစီအစဉ် အတည်ပြုပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က သူ့ဂူဆီ ပြန်သွားပြီး ခုနစ်လေးနဲ့ ဂျူဇီမင်က မနေ့တုန်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အဝိုင်းပြား တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ နေရာကနေ ဆက်လက် ရှာဖွေကြလေသည်။

"ငါ့ကို အဲ့ဒီ အဝိုင်းပြားဆီ အရင် ခေါ်သွားပေးလို့ ရမလား" လမ်းလျှောက်ရင်း ခုနစ်လေးက ဂျူဇီမင်ကို မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါပေါ့ အဲ့ဒါက စီနီယာ လိုချင်တဲ့ အရာပဲလေ"

သဘောတူပြီးနောက် ဂျူဇီမင်က မနေ့တုန်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အဝိုင်းပြား တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ ဂူပေါက်ဝဆီ ခုနစ်လေးကို အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

"ဒီမှာပဲ"

ပြောပြီးနောက် ခုနစ်လေး မိန်းမောတွေဝေနေတာ ဂျူဇီမင် သတိထားမိလိုက်လို့ အနားတိုးသွားပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

သတိပြန်ဝင်လာပြီး ခုနစ်လေး ခေါင်းခါကာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ငါ မသိဘူး... ပုံရိပ်တချို့ ငါ့စိတ်ထဲ ဖြတ်ပြေးသွားတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ သေချာ မမြင်လိုက်ရဘူး"

"နည်းနည်းလောက် နားချင်လား"

"မလိုပါဘူး ငါတို့မှာ အရေးကြီး ကိစ္စ ရှိတယ်"

ပြောပြီးတာနဲ့ ခုနစ်လေး ဦးဆောင်ပြီး ဂူထဲ ဝင်သွားလေသည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်စာ အချိန်လောက် ကြာပြီးနောက် သူ့အခန်းထဲက စောင့်ကြည့်ရေး စနစ်တွေကို ကြည့်ရှုနေတဲ့ ကျန်းပေရန်က သူ့ရှေ့မှာ ဝိညာဉ်စက္ကူစွန် တစ်စောင် ပေါ်လာတာ ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရလေသည်။

'သတင်း ရပြီလား'

ကျန်းပေရန် တွေးလိုက်ပြီး လက်ဖဝါး ဖွင့်ကာ ဝိညာဉ်စက္ကူစွန်ကို သူ့လက်ပေါ် ဆင်းသက်ခွင့် ပြုလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူက ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

စာထဲက အကြောင်းအရာကို မြင်လိုက်ရတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ကျန်းပေရန် ကျောက်ရုပ် ဖြစ်သွားလေသည်။

'ဒါက... ဇာတ်လိုက် ဆိုတာလား'

စက္ကူပေါ်မှာ စာလုံးတွေ အများကြီး မရှိပေ စာကြောင်း တစ်ကြောင်းတည်းသာ ဖြစ်ပေမယ့် တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလေသည်။

[အစ်ကိုဝမ် ကျွန်တော် ဒီကျွန်းကို သိနေတာ ကြာပြီလို့ ထင်တယ် အရမ်း ကြာပြီ]

'ခုနစ်လေးက အဲ့ဒီ အဝိုင်းပြားနားမှာ တစ်ခုခု တွေ့ရှိခဲ့ပုံ ရတယ်'

ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

သူ တံခါးပေါက်ကနေ ထွက်လာပြီး ပျားရည် ပဲစိမ်းကိတ် စားနေတဲ့ ရှီဖုန်းလန်ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်လေသည်။

ပေရန်လေး သူ့ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြတာ မြင်တော့ ရှီဖုန်းလန်က နောက်ထပ် ပျားရည် ပဲစိမ်းကိတ် နှစ်ခု ကောက်ယူပြီး ပြေးလာလေသည်။

"ဘာကိစ္စလဲ ပေရန်လေး မင်း အရသာရှိတာ တစ်ခုခု ထပ်လုပ်လိုက်တာလား" ရှီဖုန်းလန်က မျက်လုံးတွေ တောက်ပရင်း မေးလိုက်လေသည်။

"ဝင်ခဲ့"

ပေရန်လေးက သူမကို သူ့အခန်းထဲ ဖိတ်ခေါ်တာ ကြားတော့ ရှီဖုန်းလန် တကယ် ဝမ်းသာသွားလေသည်။

ပေရန်လေးက သူ့အခန်းထဲ ဘယ်သူမှ ဝင်ခွင့် မရှိဘူး တစ်ချက်တောင် ကြည့်ခွင့် မရှိဘူးလို့ လူတိုင်းကို အမြဲတမ်း အကြိမ်ကြိမ် ပြောထားတာ သူမ သိလေသည်။

ဒီနေ့ သူမကို ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ခေါ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်တောင် မထင်ထားခဲ့မိပေ...

'အင်း...'

ရှီဖုန်းလန် စဉ်းစားနေရင်း သူမ မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာလေသည်။

'သူ့မှာ ငါ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ပဲ မျှဝေမယ့် အထူး အရသာရှိတဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိနေတာ ဖြစ်မယ်'

အော်ဟစ် အားပေးရင်း ရှီဖုန်းလန် ကျန်းပေရန်ရဲ့ အခန်းထဲ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

"ဝါး..."

အခန်းထဲ ဝင်လိုက်တာနဲ့ ရှီဖုန်းလန် မှင်သက်သွားလေသည်။

အခန်းထဲမှာ ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်တွေ ပြည့်နှက်နေပြီး အားလုံးက သီးခြား အကွက်တွေနဲ့ ဆိုတော့ ယုံနိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် မှော်ဆန်နေလေသည်။

"ဒါ ဘာလဲ ပေရန်လေး" ရှီဖုန်းလန်က သိချင်စိတ် အပြည့်နဲ့ မေးလိုက်လေသည်။

"ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း တစ်ခုလုံး"

ပြန်ဖြေပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ခုံပုလေး တစ်လုံး ယူလာပြီး ရှီဖုန်းလန်ကို ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း ငါ့ကို ဒီကနေ ကူကြည့်ပေးဖို့ လိုတယ် ပုံရိပ်တွေ ထဲမှာ ကျောက်တုံး ဝိညာဉ် တစ်ကောင် ပေါ်လာတာ တွေ့ရင်..."

သူက ဝိညာဉ်စက္ကူစွန် တစ်စောင် ကိုင်မြှောက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"...ဒါကို သုံးပြီး ငါ့ကို အသိပေးပါ"

ရှီဖုန်းလန်က ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်တွေကို ကြည့်လိုက် ပြီးတော့ ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်လိုက်နဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

'ပေရန်လေးက နောက်ဆုံးတော့ ငါ့အကူအညီ လိုအပ်လာပြီ'

ပေရန်လေး သူမကို လိုအပ်တယ် ဆိုတဲ့ အချက်က ရှီဖုန်းလန်ကို အရသာရှိတဲ့ အစားအစာ စားရတာထက် အများကြီး ပိုပျော်ရွှင်စေလေသည်။

သူမ ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြီး သဘောတူလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ တာဝန် ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်ပါ့မယ်လို့ အာမခံပါတယ်"

"အင်း ဒါ အရမ်း အရေးကြီးတယ် ပုံရိပ်တွေကို သေချာ ကြည့်ပေးဖို့ ငါ လိုအပ်တယ် လူအများကြီးရဲ့ အသက်အန္တရာယ်နဲ့ သက်ဆိုင်နေတယ် နားလည်လား"

"နားလည်ပါပြီ"

ပြောပြီးတာနဲ့ ရှီဖုန်းလန်က ပျားရည် ပဲစိမ်းကိတ် စားတာ ရပ်လိုက်ပြီး အလွန် အလေးအနက်ထားတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်တွေကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ဒါကို မြင်တော့ ကျန်းပေရန် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ထွက်သွားလေသည်။

ရှီဖုန်းလန်က အချိန်အများစုမှာ ကလေးဆန်ပေမယ့် လေးနက်တဲ့ ကိစ္စတွေနဲ့ ပတ်သက်လာရင် ဒီစရိုက်က သူမကို တကယ်ပဲ ယုံကြည်အားကိုးရသူ ဖြစ်စေလေသည်။

ဒါ့အပြင် ကျန်းပေရန်မှာ ဒီနေရာမှာ သူ ယုံကြည်ရတဲ့သူ သိပ်မရှိတာကြောင့် ရှီဖုန်းလန်ကို ယာယီ တာဝန်ယူခိုင်းလိုက်တာ ဖြစ်လေသည်။

ဂူထဲကနေ ထွက်လာပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က မနေ့တုန်းက အဝိုင်းပြား တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ ဂူဆီ အမြန်ဆုံး နှုန်းနဲ့ ပြေးသွားလေသည်။

"အစ်ကိုဝမ် စီနီယာ"

ကျန်းပေရန် ရောက်လာတာ မြင်လိုက်တာနဲ့ ခုနစ်လေးနဲ့ ဂျူဇီမင် ချက်ချင်း လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုလိုက်ကြလေသည်။

ခုနစ်လေးကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကျန်းပေရန် မေးလိုက်လေသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

"ခုနက ဇီမင် ကျွန်တော့်ကို ဒီခေါ်လာတုန်းက မရှင်းလင်းတဲ့ ပုံရိပ်တချို့ ကျွန်တော့် စိတ်ထဲ ဖြတ်ပြေးသွားတယ် အစတုန်းက သိပ် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေမယ့် ဒီ အဝိုင်းပြားကို တကယ် မြင်လိုက်ရတဲ့ အခါကျတော့ အဲ့ဒီ ပုံရိပ်တွေ ပြန်ပေါ်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း ပိုရှင်းလင်းလာတယ်"

ဒါကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က အဝိုင်းပြားကို စစ်ဆေးဖို့ အရင် ရှေ့တိုးသွားပြီးမှ ပြန်လှည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"မင်း ဘာမြင်လိုက်ရလဲ"

"ကျွန်တော် ဒီကျွန်းကို မြင်တယ် ကျွန်တော် ဒီကျွန်းကို လွန်ခဲ့တဲ့ ကြာမြင့်လှတဲ့ အချိန်တုန်းက ရောက်လာခဲ့ပုံ ရတယ်"

'လွန်ခဲ့တဲ့ ကြာမြင့်လှတဲ့ အချိန်တုန်းက...'

ခုနစ်လေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တခြားလူ အကြောင်း ကျန်းပေရန် မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"တခြား ဘာရှိသေးလဲ"

"ကျွန်တော် ဒီကျွန်းပေါ် ရောက်လာတာကိုပဲ မြင်တယ် တခြား ဘာမှ မမြင်ရဘူး"

ဒီအဆင့် ရောက်တော့ ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း က ဇာတ်လိုက် ခုနစ်လေး အတွက် သီးသန့် သတ်မှတ်ထားတဲ့ စွမ်းအားမြှင့်တင်ရာနေရာ အဖြစ် တည်ရှိနေတာ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် လုံးဝ သေချာသွားလေသည်။

ခုနစ်လေး ဒီမှာ ကြီးမားတဲ့ ထိုးဖောက်အောင်မြင်မှု တစ်ခု ရရှိမှာ သေချာလေသည်။

'ဒါက ဇာတ်လိုက် တစ်ယောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာလား...'

'ငါ မနာလိုလိုက်တာ'

စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းချပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ခုနစ်လေး ဘက် လှည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီကျွန်းက မင်းနဲ့ ခွဲခြားလို့ မရတဲ့ ဆက်နွယ်မှု ရှိပုံရတယ် ဆက်ရှာကြ ဒီလို အဝိုင်းပြားတွေ ပိုရှာတွေ့ရင် သဲလွန်စတွေ ပိုတွေ့နိုင်လောက်တယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

"သွားတော့ ငါ မင်းတို့ သတင်းကို စောင့်နေမယ်"

ဂျူဇီမင် က ခုနစ်လေးနဲ့ အတူ ထွက်ခွာသွားတာကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောနေမိလေသည်။

'ကြည့်ရတာ ဂျူဇီမင်ရဲ့ ပါရမီက ခုနစ်လေး အတွက် သီးသန့် ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်ပုံရတယ်

ဒါဆို ငါက ဘာဖြစ်သွားမလဲ သူတို့ရဲ့ အောင်သွယ်တော် အဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေးတဲ့ အဖိုးကြီးလား တောက်...

ငါ့ကျောရိုးတလျှောက် ရုတ်တရက် အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်'

All Chapters