ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော အစီအရင်

'ကျွမ်းကျင်တဲ့ ကာကွယ်သူ တစ်ယောက်က မြေကမ္ဘာရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွေမှာ ပုန်းအောင်းတတ်တယ်...'

နေ့လည်ခင်း တစ်ခုလုံး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သဲလွန်စတချို့ နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့ခဲ့လေသည်။

ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အဝိုင်းပြား ငါးခုရဲ့ တည်နေရာတွေနဲ့ ဒီတောင်ကြားရဲ့ မြေပြင်အနေအထား အပေါ် အခြေခံပြီး ပြောရရင် ဒီအစီအရင်ရဲ့ ဖုန်းကွယ်ထားမှု အတိမ်အနက်က ကျန်းပေရန်ကိုတောင် အံ့သြသွားစေခဲ့လေသည်။

ရှေးစကား ဆိုရိုးအတိုင်း လူတစ်ယောက်က မြေကမ္ဘာ ကိုးလွှာ အောက်မှာတောင် ပုန်းကွယ်နိုင်တယ်။

ခေါင်းဆောင်ကြယ် ကို တစ်နေ့တာရဲ့ ကောင်းကင်ပင်စည် နဲ့ တွဲဖက် အသုံးပြုလေ့ ရှိကြသည် အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြေကမ္ဘာက တည်ငြိမ်ပြီး ပုန်းကွယ်ဖို့ အထောက်အကူ ပြုလို့ပင်။

ကျန်းပေရန်ရဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုသာ မှန်ကန်ခဲ့မယ် ဆိုရင် ဒီကျွန်းပေါ်က သတိမထားမိလောက်တဲ့ ကျောက်စရစ်ခဲလေး တစ်လုံးတောင်မှ အစီအရင်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်နေနိုင်လေသည်။

သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက စက္ကူအချပ်ကြီး တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူပြီး မြေပြင်ပေါ် ဖြန့်ခင်းလိုက်ကာ ကျန်းပေရန်က စုတ်တံနဲ့ မင်ရည်ကို စတင် ကိုင်တွယ်လိုက်လေသည်။

အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်လောင်စာ အချိန်လောက် ကြာတော့ ပန်းချီကား ပြီးစီးသွားလေသည်။

အဲ့ဒါက ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ပေါ်က တောင်တွေ မြစ်တွေရဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင် မြေပုံ ဖြစ်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ပန်းချီကားထဲမှာ ကျယ်ပြောပြီး ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ တောင်တန်း ရှုခင်းတွေ မိုင်ထောင်ချီ ရှည်လျားတဲ့ တောင်တန်းကြီးတွေ မပါရှိပေ။

ရိုးရှင်းတဲ့ ကောက်ကြောင်းတွေနဲ့ ကျန်းပေရန် တစ်ယောက်တည်းပဲ နားလည်နိုင်တဲ့ အမှတ်အသားတချို့ပဲ ပါဝင်လေသည်။

အဲ့ဒီနောက် "ဗြိ" ဆိုတဲ့ အသံနဲ့ အတူ ကျန်းပေရန်က စက္ကူထောင့်စွန်း တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ဆွဲဖြဲလိုက်လေသည်။

'ငါ ထင်တဲ့ အတိုင်းပဲ...' ကျန်းပေရန်က စက္ကူကို ကြည့်ပြီး ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

နောက်ဆက်တွဲ အနေနဲ့ စက္ကူ ဆွဲဖြဲသံတွေ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

စက္ကူချပ်ကြီးကို စုစုပေါင်း ၈၁ ပိုင်း ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က သူတို့ကို မွှေနှောက်ကာ မြေပြင်ပေါ် ဖြန့်ခင်းလိုက်လေသည်။

ဒီလို လုပ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ပဟေဠိ ဆက်ကစားဖို့ မဟုတ်ပါဘူး ကျန်းပေရန် တွေ့ရှိခဲ့တာက ဒီတောင်တန်းတွေ အတွင်းမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အစီအရင်က သမားရိုးကျ နည်းလမ်းတွေ အတိုင်း တည်ဆောက်ထားတာ မဟုတ်လို့ပါပဲ။

အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းပါသည်။

ကျန်းပေရန်က ဒီတောင်တန်းတွေထဲမှာ ငါးပါးဓာတ် ဆုံချက် အမှတ်တွေကို ရှာတွေ့ခဲ့တာမို့ ဒီ မဟာအစီအရင်က အခြေခံ စည်းမျဉ်းတွေကနေ သွေဖည်မသွားဘူး ဆိုတာ သေချာလေသည်။

ဒါပေမဲ့ အခြေခံ စည်းမျဉ်းတွေကနေ သွေဖည်မသွားဘဲနဲ့ ကျန်းပေရန်က အစီအရင်ရဲ့ ကွန်ရက်ကို လုံးဝ ပိုင်းခြားလို့ မရခဲ့ပေ။

ဒါက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှု သိပ်မရှိလှပေ။

ဒါကြောင့် ကျန်းပေရန် ရဲရင့်တဲ့ ခန့်မှန်းချက် တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။။ အစီအရင် ဆရာက ဒီကျွန်းပေါ်မှာ ချထားတဲ့ အစီအရင်ကို လုံးဝ မွှေနှောက်ထားခဲ့တာ ဖြစ်မည်။

ဆိုလိုတာက သူက အစီအရင် တည်ဆောက်တုန်းက အခြေခံ စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ အစဉ်လိုက် အတိုင်း မလိုက်နာခဲ့ပေမယ့် ထိရောက်စွာ အလုပ်လုပ်နေတုန်းပါပဲ။

ဒါက ကျန်းပေရန် တစ်ခါမှ မကြားဖူးတဲ့ နောက်ထပ် အစီအရင် နည်းစနစ် တစ်ခု ဖြစ်ပေမယ့် အဖြစ်မှန်တွေက သူ မှန်းဆတာ မမှားဘူး ဆိုတာ သက်သေပြနေသလိုပါပဲ။

မြေပုံကို ဆွဲဖြဲပြီး ပြန်စီစဉ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ဉာဏ်အလင်း ပွင့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ငါးပါးဓာတ် ဆုံချက် အမှတ် ငါးခုရဲ့ တည်နေရာကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ စက္ကူ ငါးပိုင်းကို ယူပြီး ထွက်ပေါက် သံချပ်ကာ အစီအရင် ပုံစံ အတိုင်း အရင် စီစဉ်လိုက်ကာ ကျန်းပေရန် မန္တန် ရွတ်ဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒီမှာ အံ့ဖွယ် ကိရိယာ တစ်ခု ရှိတယ် အဲ့ဒီကနေ ဖြစ်ရပ်ဆန်း တစ်သောင်း မွေးဖွားလာတယ် ထိုက်ကျိ ရှစ်ပါးနဲ့ ကျာဇီ စက်ဝန်း မှာ နတ်ဘုရား ယန္တရားတွေနဲ့ သရဲ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပုန်းအောင်းနေတယ် ယင် က ပုန်းကွယ်ခြင်း ပုန်းကွယ်ခြင်း က ထွက်ပြေးခြင်း ပြီးတော့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ က ခေါင်းဆောင်ကြယ်..."

မန္တန် ရွတ်ဆိုနေရင်း ကျန်းပေရန်က လက်လှမ်းပြီး ကွဲကြေနေတဲ့ မြေပုံ အပိုင်းအစတွေကို ငါးပါးဓာတ် ဆုံချက် အမှတ်တွေကို အခြေခံ အဖြစ် သုံးကာ ပြန်ဆက်လိုက်လေသည်။

ငါးပါးဓာတ် ဆုံချက် အမှတ်တွေ ပတ်လည်က စက်ဝိုင်း ပြီးသွားတဲ့ အခါ ကျန်းပေရန်က ပိုကြီးတဲ့ စက္ကူ တစ်ရွက်ကို ကောက်ယူလိုက်လေသည်။

"ကျာ က ကောင်းကင်ပင်စည်တွေရဲ့ ခေါင်းဆောင် သူ့နေရာက မြေကမ္ဘာ အကိုင်းအခက် ယင် မှာ ရှိတယ်"

မန္တန် ရွတ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ဒီစက္ကူကို အရှေ့ဘက်မှာ ထားလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ကျန်းပေရန်က ပိုသေးငယ်တဲ့ စက္ကူ တစ်ရွက်ကို ကောက်ယူလိုက်လေသည်။

"ဂန် က ယန်သတ္တု ရဲ့ အနှစ်သာရ အနောက်ဘက်က မဟာ အဖြူရောင် ကြယ်ပွင့် ရဲ့ ပုံရိပ်"

အဲ့ဒါနဲ့ သူက စက္ကူကို အနောက်ဘက်မှာ ထားလိုက်လေသည်။

...

နောက်ဆုံးမှာတော့ နှစ်နာရီ အပြည့် ကြာပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က မြေမျက်နှာသွင်ပြင် မြေပုံကို လုံးဝ ပြန်လည် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့လေသည်။

"အရမ်း ကောင်းတယ်"

ပြန်လည် တည်ဆောက်ထားတဲ့ မြေပုံကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် လန်းဆန်းတဲ့ အေးမြမှု တစ်ခု သူ့ဆီ ပျံ့နှံ့သွားတာ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့နှလုံးသားက မြင့်တက်သွားလေသည်။

ဒါက ဖော်ပြလို့ မရနိုင်လောက်အောင် သက်သောင့်သက်သာ ရှိတဲ့ ခံစားမှုမျိုးပင်။

ဒီ ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ကို ဒီလောက် ကြာကြာ လေ့လာပြီးနောက် ဒီနေ့မှာ သူ နောက်ဆုံးတော့ ထိုးဖောက် အောင်မြင်မှု တစ်ခု ရရှိခဲ့လေသည်။

သူ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။

'နေမင်း ရှစ်စင်း မြေကမ္ဘာ လွတ်မြောက်ခြင်း အစီအရင်'

ဒီတောင်တန်းတွေကို ကာကွယ်ပေးထားတဲ့ မဟာအစီအရင်ကို ကျန်းပေရန် နောက်ဆုံးတော့ မှတ်မိသွားခဲ့လေသည်။

ဒါပေမဲ့ နေမင်း ရှစ်စင်း မြေကမ္ဘာ လွတ်မြောက်ခြင်း အစီအရင် က တကယ်ပဲ ထိပ်တန်း ကာကွယ်ရေး အစီအရင် တစ်ခု ဖြစ်ပေမယ့် အနက်ရောင်သူတော်စင် တစ်ပါးတောင် မချိုးဖျက်နိုင်လောက်အောင် မာကျောမနေသင့်ပေ။

'ကြည့်ရတာ နေမင်း ရှစ်စင်း မြေကမ္ဘာ လွတ်မြောက်ခြင်း အစီအရင် လောက်ပဲ ရိုးရှင်းပုံ မရဘူး...'

မြေပုံကို သေချာ ပြန်လေ့လာပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ပြီး တွေးလိုက်လေသည်။ "ငါသာ ဒီ နေမင်း ရှစ်စင်း မြေကမ္ဘာ လွတ်မြောက်ခြင်း အစီအရင် ကို ချိုးဖျက်လိုက်ရင်... အပြင်ဘက်က ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ဖြစ်နေဦးမလား မသိဘူး"

ကျန်းပေရန် စမ်းကြည့်ချင်စိတ် ပြင်းပြလာတုန်း စနစ် ရွေးချယ်မှုတွေ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁ - နေမင်း ရှစ်စင်း မြေကမ္ဘာ လွတ်မြောက်ခြင်း အစီအရင် ကို အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပါ။

ပြီးမြောက်ပါက ဆုလက်ဆောင် - ငရဲ အာဏာရှင် ကျမ်း (ကောင်းကင်အဆင့်၊ အဆင့်နိမ့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - ကျွန်းပေါ်က ထွက်ခွာပြီးနောက် ဒီတွေ့ရှိချက်ကို ရှီဟုန်ယွင် ကို အသိပေးပါ။

ပြီးမြောက်ပါက ဆုလက်ဆောင် - ကျပန်း အထူး အရည်အချင်း အမှတ် +၁]

'ဘုရားရေ...'

ကောင်းကင်အဆင့် အဆင့်နိမ့် ဆုလက်ဆောင်ပါတဲ့ ရွေးချယ်မှု တစ်ခု တိုက်ရိုက် ပေါ်လာတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် ခဏလောက် မှင်သက်သွားမိလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ တစ်ခုခု နားလည်သွားလေသည်။

တောင်ကြား အပြင်ဘက်က ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း မဟုတ်တော့ဘဲ အလွန် အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာ တစ်ခုခု ဖြစ်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်း များလေသည်။

ဒါပေါ့ လူတွေ အများကြီး ရှေ့မှာ ဒီအစီအရင်ကို ချိုးဖျက်လိုက်တာက အန္တရာယ်တွေ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာစေနိုင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခုနဲ့ ယှဉ်ရင် ပထမ တစ်ခုက ပိုဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ကျန်းပေရန် ခံစားမိလေသည်။

ဒုတိယ ရွေးချယ်မှုနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ ကျန်းပေရန် နည်းနည်း အံ့သြမိလေသည်။

အထူး အရည်အချင်း အမှတ် ပေါ်လာတယ် ဆိုကတည်းက စနစ်က ဒါကို သူ တက်ကြွစွာ ဒုက္ခ လိုက်ရှာနေတယ်လို့ ယူဆထားတဲ့ သဘောပင် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေရန် ကတော့ မတရားဘူးလို့ ခံစားရလေသည်။

သူက သူ့ရဲ့ သိချင်စိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းချင်ရုံ သက်သက်ပါ ဘာများ မှားလို့လဲ။

တိတ်ဆိတ်စွာနဲ့ နှစ်ကို ရွေးလိုက်ပြီး အပြင်ပြန်ရောက်ရင် ဒီကိစ္စကို ရှီဟုန်ယွင် ကို ဘယ်လို ပြောပြမလဲ ဒါမှမဟုတ် သူ့အတွက် အကျိုးအမြတ် အများဆုံး ရအောင် ရှီဟုန်ယွင် ကို ဘယ်လို ပြောပြမလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် စဉ်းစားလိုက်လေသည်။

ခဏကြာတော့ ကျန်းပေရန် ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

အခုက ဒါကို စဉ်းစားရမယ့် အချိန် မဟုတ်သေးပေ။

ဒီတောင်တန်းတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးပြီ ဖြစ်တာကြောင့် ကျန်တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အဝိုင်းပြားတွေကို ရှာဖွေတာက သဘာဝကျကျ ဖြစ်လာမယ့် ကိစ္စပါပဲ။

ရှီဖုန်းလန်ကို သူ့အလှည့် ဆက်ယူခိုင်းပြီး ကျန်းပေရန် စခန်းကနေ ထွက်ခွာကာ ခုနစ်လေးနဲ့ ဂျူဇီမင်ကို သွားရှာလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုဝမ် (စီနီယာ)"

ကျန်းပေရန် ရောက်လာတာ မြင်တော့ အနားယူနေကြတဲ့ နှစ်ယောက်သား ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်ကြလေသည်။

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့" ကျန်းပေရန် ပြောပြီး ဂူပေါက်ဝဆီ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က ဘာမေးခွန်းမှ မမေးဘဲ သွက်လက်တဲ့ ခြေလှမ်းတွေနဲ့ ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားကြလေသည်။

မြေလွတ် တစ်နေရာ အထိ လျှောက်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ဂျူဇီမင်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။ "ဘာတွေ့လဲ"

ဂျူဇီမင် ခဏလောက် လှည့်ပတ် ကြည့်ရှုပြီး မကြာခင်မှာပဲ ကျောက်တုံးပုံ တစ်ပုံကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟိုဘက်မှာ"

ဒါကို ကြားတော့ ခုနစ်လေးက ချက်ချင်း မကြည့်သေးဘဲ အစ်ကိုဝမ်ကို အရင် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ စောစောက ပဉ္စမမြောက် လျှို့ဝှက် အပိုင်းအစက ရိုက်ခတ်မှုကိုတောင် သူ မခံနိုင်ခဲ့ဘူးလေ ဆဌမ တစ်ခုရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုက သူ့အတွက် လွန်ကဲနေမှာ သေချာလေသည်။

"ကြည့်လိုက်" ကျန်းပေရန် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

စကားလုံး နှစ်လုံးတည်း ဖြစ်ပေမယ့် ခုနစ်လေးကို လုံခြုံမှု ခံစားချက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့လေသည်။

သူ လှည့်ပြီး ဂျူဇီမင် ညွှန်ပြတဲ့ ဘက်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

ပြီးတော့ ကျန်းပေရန်က သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ ခုနစ်လေးကို ထပ်ကာကွယ်ပေးဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း ဒီတစ်ခါ သူ အော်ဟစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူ့ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ လွင့်ပါသွားသလိုမျိုး သူ နေရာမှာတင် တောင့်ခဲသွားလေသည်။

ကျန်းပေရန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။

ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အဝိုင်းပြားက အဲ့လောက် မရိုးရှင်းမှန်း သူ အာရုံခံမိလေသည်။

ခုနစ်လေးကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ ကျန်းပေရန် ဘေးမှာ ရပ်ပြီး တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေလိုက်လေသည်။

ခုနစ်လေးရဲ့ မျက်နှာ အမူအရာက အမြဲ ပြောင်းလဲနေတာ သူ တွေ့လိုက်ရသည် တခါတလေ ဝမ်းနည်းတယ် တခါတလေ ပျော်ရွှင်တယ် တခြား လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝကို သူ ကြုံတွေ့နေရသလိုမျိုးပင် ဖြစ်သည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်စာ အချိန်လောက် ကြာတော့ ခုနစ်လေး နောက်ဆုံး သတိပြန်ဝင်လာပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် အမောဖောက်နေလေသည်။

"ဟား... ဟား... အစ်ကိုဝမ် ကျွန်တော် ကျွန်တော်..."

တစ်ခုခု ပြောဖို့ စိတ်လောနေတဲ့ ခုနစ်လေး ရုတ်တရက် တောင့်ခဲသွားသည် ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ ထပ်ပြီး မမှတ်မိတော့လို့ပင်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ဘာပြောမလို့လဲ"

ခုနစ်လေး မျက်လုံးမှိတ်ပြီး အသည်းအသန် ပြန်စဉ်းစားပေမယ့် ဘာမှ မမှတ်မိတော့ပေ။

သူ ဒီကျွန်းပေါ် အရင်က ရောက်ဖူးတယ် ဆိုတဲ့ မှတ်ဉာဏ်ပဲ ပိုပိုပြီး ရှင်းလင်းလာခဲ့လေသည်။

"မလောပါနဲ့ မင်း သိသင့်တဲ့ အချိန် ရောက်ရင် မင်း သဘာဝကျကျ သိလာမှာပါ"

အစ်ကိုဝမ် ဒီလို ထပ်ပြောတာ ကြားတော့ ခုနစ်လေး ချက်ချင်း အများကြီး သက်သာသွားပြီး အတင်းအကျပ် ပြန်စဉ်းစားနေတာကို ရပ်လိုက်လေသည်။

ခဏကြာတော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း အနားရလာတဲ့ ခုနစ်လေးကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် မေးလိုက်လေသည်။

"သက်သာသွားပြီလား"

"စိုးရိမ်ပေးတဲ့ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုဝမ် ကျွန်တော် အများကြီး သက်သာသွားပါပြီ"

"သွားကြစို့ နောက်တစ်နေရာ"

...

သူ ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး နေရာက မှန်ကန်နေမှတော့ ကျန်းပေရန် ဒီတောင်တန်းတွေကို တကယ် နားလည်သွားပြီ ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပင်။

ဒါကြောင့် နောက်ဆက်တွဲ နေရာတွေ ဘယ်နေရာမှာမှ သူ လက်ဗလာ မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ညနေရောက်တော့ ခုနစ်လေးက ကိုးခုမြောက် လျှို့ဝှက် အပိုင်းအစကို ကြည့်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်လေသည်။

ခြောက်ခုမြောက် ကစပြီး လျှို့ဝှက် အပိုင်းအစတွေကို မြင်တဲ့အခါ ခုနစ်လေး ခေါင်းကွဲမတတ် ကိုက်ခဲတာမျိုး မခံစားရတော့ပေ။

သူ့မှာ ရှိတာက အမြဲ ပြောင်းလဲနေတဲ့ မျက်နှာ အမူအရာ တစ်ခုပါပဲ။

ခုနစ်လေး ဝမ်းနည်းလိုက် ပျော်ရွှင်လိုက် အမြဲ ပြောင်းလဲနေတာကို ကြည့်ရင်း ရုပ်ရှင် ကြည့်နေရသလို ကျန်းပေရန် ခံစားနေရလေသည်။

အရင်တုန်းကလိုပဲ သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် ခုနက မြင်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ခုနစ်လေး မေ့သွားပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ သူ ခေါင်းမော့ပြီး ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုဝမ် ကျွန်တော် အစ်ကို့ကို ခေါ်သွားပြချင်တဲ့ နေရာ တစ်နေရာ ရှိတယ်"

ခုနစ်လေးကို အံ့သြတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် မေးလိုက်လေသည်။

"မင်း ဒီနေရာကို လုံးဝ မှတ်မိသွားပြီလား"

"ဟုတ်ကဲ့" ခုနစ်လေး ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ လမ်းပြ"

ဒီလောက် ကြာကြာ လေ့လာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတော့ ရိတ်သိမ်းရမယ့် အချိန် ရောက်လာပြီ။

မမျှော်လင့်နေဘူးလို့ ပြောရင် လိမ်ရာ ကျပေလိမ့်မည်။

ဒီ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်က ဘာလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် သိချင်နေမိလေသည်။

နောက်တစ်ချက်က ဒီကိစ္စက နည်းနည်း ကံကြမ္မာ ဆန်လွန်းတယ်လို့ ကျန်းပေရန် ခံစားနေရလေသည်။

လက်ရှိ အခြေအနေ အရ ရွှေရောင် ဆေးအိုး ကျွန်း ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ဖို့ အချက် သုံးချက် လိုအပ်ပုံ ရလေသည်။

ပထမအချက် ကျွန်းပေါ် တက်နိုင်ဖို့ အနက်ရောင်ဧကရာဇ် နယ်ပယ် အောက် ကျင့်ကြံခြင်း ရှိရမည်။

ဒုတိယအချက် ဂျူဇီမင် လို အထူး ပါရမီ တစ်ခု ရှိရမည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျန်းပေရန်က ဒီကျွန်းပေါ်မှာ အဝိုင်းပြား ဝှက်ထားနိုင်တဲ့ ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိတဲ့ ဆုံမှတ်တွေ အားလုံးကို အပြည့်အဝ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်ရင်တောင် နေရာ ရောက်တဲ့အခါ အဝိုင်းပြား ဘယ်မှာ ရှိလဲ ပြောပြမယ့် ဂျူဇီမင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ မရှိရင် သူတို့ မြင်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

ဒီ ပုန်းကွယ်ခြင်း နည်းစနစ်ရဲ့ မူဝါဒက သာမန် ရုပ်ဖျက်ခြင်း နဲ့ နီးပါး တူညီလေသည်။

ပုန်းကွယ်နေတာ မဟုတ်ဘူး တည်ရှိမှုကို သုည အထိ လျှော့ချလိုက်တာ။

ရှာတွေ့သွားတာနဲ့ သူ့ရဲ့ မျက်နှာဖုံး လုံးဝ ကွာကျသွားလိမ့်မည်။

တတိယနဲ့ အရေးအကြီးဆုံးက ခုနစ်လေး ပင်။

ဒီကျွန်းက သူနဲ့ နည်းလမ်းပေါင်း ထောင်ချီ ဆက်နွယ်နေတာ သေချာလေသည်။

သူ မပါဘဲနဲ့ ကျန်းပေရန်က ကျွန်းကို အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အဝိုင်းပြားတွေ အကုန် မြင်ရရင်တောင် အလကား ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်လေသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခုနစ်လေး မပေါ်လာခင်က ဒီ အဝိုင်းပြားက ဘာ ထူးခြားတဲ့ လက္ခဏာမှ မပြခဲ့လို့ ဖြစ်သည်။

ဒီလောက် တိုက်ဆိုင်မှုတွေ အများကြီး ပေါင်းဆုံနေတာကြောင့် ဒါက ကံကြမ္မာက စီစဉ်ထားတာ၊ ပြီးတော့ အရမ်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စီစဉ်ထားတာလို့ ယုံကြည်စရာ အကြောင်း ကျန်းပေရန်မှာ ရှိနေလေသည်။

ဒါက ကျန်းပေရန်ကို ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ပြီး မေးခွန်း တစ်ခု မမေးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်စေလေသည်။

'မင်း စီစဉ်လိုက်တာလား'

"အစ်ကိုဝမ် ကျွန်တော်တို့ ရောက်ပြီ"

ဒီကိစ္စမှာ နောက်ထပ် တိုက်ဆိုင်မှုတွေ ဘယ်လောက်တောင် ပါဝင်နေဦးမလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် တွေးတောနေတုန်း ခုနစ်လေးက တောင်နံရံ တစ်ခု ရှေ့မှာ ရပ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို လှည့်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

ကျန်းပေရန် ကြည့်လိုက်တော့ ဘာမှ ထူးခြားမှု မရှိတဲ့ သာမန် တောင်တစ်လုံး ဖြစ်နေတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ဒီဘက် လိုက်ခဲ့ပါ"

ခုနစ်လေးက ပြောပြီး ရှေ့တိုးကာ ဂျူဇီမင်ရဲ့ အံ့သြနေတဲ့ အကြည့်အောက်မှာ တောင်ထဲ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားလေသည်။

ဟုတ်တယ် သူ တည့်တည့်မတ်မတ် ဝင်သွားတာ။

ဒီတောင်မြင့်ကြီးက ထင်ယောင်ထင်မှား တစ်ခု သက်သက်ပါပဲ။

'ဒါ နောက်ထပ် အစီအရင် တစ်ခုလား'

နားမလည်နိုင်စွာနဲ့ ကျန်းပေရန်လည်း တောင်ထဲ လှမ်းဝင်လိုက်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဂျူဇီမင် လိုက်ဝင်ဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း သူ့ခေါင်းက တောင်နံရံနဲ့ တိုက်မိသွားလေသည်။

သူ ထပ်စမ်းကြည့်တယ် အတူတူပါပဲ။

တောင်နံရံက သူ့ကို ပေးဝင်မယ့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြပေ။

တောင်ထဲ ရောက်နေတဲ့ ကျန်းပေရန်က ဂျူဇီမင် ဝင်မလာတာ မြင်တော့ ပြန်သွားကြည့်ဖို့ ပြင်လိုက်ပေမယ့် ပြန်လမ်း ပျောက်နေတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဒါက ကျန်းပေရန်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေခဲ့လေသည်။

ဒီနေရာက ဂျူဇီမင် တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး ဆိုလိုတာက ဖြစ်နိုင်ချေ အများဆုံးက ခုနစ်လေးနဲ့ သူပဲ ဝင်လို့ ရတာ ဖြစ်မည်။

ခုနစ်လေး ဝင်လို့ရတာ ပြဿနာ မရှိပါဘူး ဒီကျွန်းက သူနဲ့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆက်နွယ်နေတာကိုး။

ထူးဆန်းတာက သူလည်း ဝင်လို့ ရနေတာပါပဲ။

ဂျူဇီမင် အပြင်မှာ ကျန်ခဲ့တာကို ကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်ရရင် ဒီနေရာက "ဇာတ်လိုက် သီးသန့်" ပိုင်နက် ဖြစ်လောက်လေသည်။

'ငါ ခုနစ်လေးရဲ့ အဓိက ဇာတ်လမ်းကြောင်းထဲ ထပ်ပြီး ဆွဲထည့်ခံလိုက်ရပြန်ပြီလား...'

"အစ်ကိုဝမ် ဇီမင်က ဘာလို့ ဝင်မလာတာလဲ" ခုနစ်လေးက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်လေသည်။

"ငါလည်း မူလက ဝင်မလာသင့်ဘူး သွားကြစို့"

အစ်ကိုဝမ်ရဲ့ စကားတွေက ခုနစ်လေးကို အစမှာ ကြောင်သွားစေပေမယ့် သူ မကြာခင် နားလည်သွားလေသည်။

အခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက အချက် တစ်ချက်တည်းကို ညွှန်ပြနေသည်။ ဒီကျွန်းက သူနဲ့ သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ပဲ သက်ဆိုင်တယ်၊ အထူးသဖြင့် ဒီ လျှို့ဝှက်ခန်းက အလွန် အရေးကြီးတဲ့ နေရာ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

မူလက သူ ဒါတွေ အားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်သင့်တာ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုဝမ်က စိတ်ပူလို့ သူ့နောက် လိုက်ဝင်လာတာ သေချာသည်။

'အစ်ကိုဝမ်...'

အစ်ကိုဝမ်ရဲ့ ကျောပြင်ကို ကြည့်ပြီး ခုနစ်လေး ပြောမပြတတ်လောက်အောင် စိတ်ထိခိုက်သွားလေသည်။

'ငါ့ရဲ့ ကြိုတင်သိမြင်မှုက ဘယ်တော့မှ မမှားဘူး

ဒါက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံး အစ်ကိုကြီးပဲ'

ရင်ထဲကနေ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခုနစ်လေး အစ်ကိုဝမ်ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေကို အမြန် အမီလိုက်သွားလိုက်လေသည်။

ရှေ့က မှောင်မိုက်နေတဲ့ လမ်းပေါ် လျှောက်သွားရင်း ကျန်းပေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ စစ်ဆေးလိုက်ပေမယ့် ဘာမှ ထပ်မတွေ့ရတော့ လမ်းအတိုင်းပဲ ဆက်သွားရုံသာ ရှိတော့လေသည်။

ကံကောင်းတာက လမ်းက မရှည်ပါဘူး။

ကျန်းပေရန် မကြာခင်မှာပဲ ကြီးမားတဲ့ ကြေးနီ တံခါးကြီး တစ်ချပ် ရှေ့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

"ဖွင့်လိုက်" ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

ဒီ လျှို့ဝှက်ခန်းကို ခုနစ်လေး ရှာတွေ့ခဲ့တာ ဖြစ်လို့ ကျန်းပေရန်က သိပ် အများကြီး မထိတွေ့ဘဲ လေ့လာသူ အဖြစ် နေတာ အကောင်းဆုံးလို့ ခံစားမိလေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ပြန်ဖြေပြီးနောက် ခုနစ်လေး ရှေ့တိုးသွားပြီး ကြေးနီ တံခါးပေါ် လက်တင်လိုက်လေသည်။

အဲ့ဒီနောက် သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံ အစ်အစ် တစ်ခုနဲ့ အတူ ကြေးနီ တံခါးပေါ်က ကွင်းက ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ရွှေရောင် အလင်းတန်း ပိုတောက်ပလာတာနဲ့အမျှ ခုနစ်လေး ဖြည်းညှင်းစွာ လေထဲ မြောက်တက်သွားပြီး တောက်ပနေတဲ့ တံခါးကွင်း နှစ်ခုကို လက်လှမ်း ကိုင်လိုက်လေသည်။

အောက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွဲချလိုက်တာနဲ့ ဂလိမ့်ဂလိမ့် အသံ တစ်ခု ကြားလိုက်ရပြီး ကြေးနီ တံခါးကြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်သွားလေသည်။

လေမတိုက်ဘူး မှိုနံ့တွေ ထွက်မလာဘူး။

ကြေးနီ တံခါးကြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်သွားပြီးနောက် ယိုယွင်းပျက်စီးနေတဲ့ နန်းတော် တစ်ခု ပေါ်လာသည်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်တုန်းက ဘုန်းကြီးခဲ့တယ် ဆိုတာ မှေးမှိန်စွာ မြင်နိုင်လေသည်။

တံခါး ဖွင့်ပြီးနောက် ခုနစ်လေး မြေပြင်ပေါ် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ဆင်းသက်လာလေသည်။

သူက အစ်ကိုဝမ်ကို ဖိတ်ခေါ်တဲ့ အမူအရာ လုပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုဝမ် အစ်ကို..."

ခုနစ်လေး စကားမဆုံးခင် ကျန်းပေရန် အရင် ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း ရှေ့က သွား"

"ဟုတ်ကဲ့"

ခုနစ်လေး ခေါင်းညိတ်ပြီး တည့်တည့်မတ်မတ် ဝင်သွားလေသည်။

နန်းတော်ရဲ့ ပင်မ ခန်းမက သုံးထပ် လေးထပ်လောက် မြင့်လေသည်။

အတွင်းထဲက ပစ္စည်းတွေနဲ့ အလှဆင်ထားတာတွေက အနက်ရောင် နွယ်ပင် တစ်မျိုးနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး လုံးဝ အသက်မဲ့နေပုံ ပေါက်လေသည်။

ခုနစ်လေးလည်း သတိထားပြီး လျှောက်သွားနေတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် မေးလိုက်လေသည်။

"အရင်တုန်းက ဒီကို လာတုန်းက မင်း ဘာလုပ်ခဲ့လဲ"

ခုနစ်လေး ခေါင်းခါပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဟို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အဝိုင်းပြားကို ပထမဆုံး မြင်လိုက်ကတည်းက ဒီနန်းတော်က ကျွန်တော့် မှတ်ဉာဏ်ထဲ ပေါ်လာခဲ့တာပါ ကျွန်တော့် မှတ်ဉာဏ်ထဲက နန်းတော်က အခုထက် အများကြီး ပိုပြီး ဘုန်းကြီးတယ် ဆိုတာပါပဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အဝိုင်းပြားတွေ ပိုမြင်ရပြီးနောက် ဒီမှတ်ဉာဏ်က တဖြည်းဖြည်း ပိုရှင်းလင်းလာတယ် ဝင်ပေါက်ကို မှတ်မိတဲ့ အထိပါပဲ"

ခုနစ်လေးလည်း သူ ဒီနန်းတော်ကို ဘာလို့ လာခဲ့လဲ ဆိုတာ မသိမှန်း နားလည်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင် ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

သူ စကားပြောဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း ကြက်သီးထစရာ ရူးသွပ်တဲ့ ရယ်သံ တစ်ခု မြေအောက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဟားဟားဟားဟား မင်း ရောက်လာပြီ မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ ငါ မင်းကို စောင့်နေတာ အရမ်း ကြာပြီ ဟားဟားဟားဟားဟား"