ကျောက်မီးအိမ်တိုင်ကို ခေါင်းနဲ့ဆောင့်သော အမတ်ချုပ်ကြီးကတော်

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ နားလည်နိုင်သည်ကို သခင်မဝမ်လည်း နားလည်နိုင်သည်။

"ဒီလောကကြီးမှာ ရှဲ့မျိုးရိုးနာမည်ရှိတာ ကျွန်တော်မျိုးတို့မိသားစု တစ်စုတည်းမှ မဟုတ်တာ။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ရွှေနားကပ်လေးကို ထိုင်ခုံလက်တန်းပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တင်လိုက်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တော်တော် အရှက်မဲ့တာပဲ။"

အားမော့ အံ့သြသွားသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းလည်း အံ့သြသွားသည်။ ဒီအဘိုးကြီးက ဒီလောက်အထိ ငြင်းရဲတယ်ပေါ့။ ဒီအဘိုးကြီးက ခေါင်းတလားတွေ့မှ မျက်ရည်ကျမယ့်လူမျိုးလား။

ဟုကော်ကုန်းသည် လိုကျစ်ကွေ့အနားသို့ တိုးကပ်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စကို အဆုံးထိ ဖြေရှင်းမှဖြစ်မယ်။"

လိုကျစ်ကွေ့ ဟုကော်ကုန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ စောစောကမှ ယောကျာ်းကောင်းဆိုတာ မိန်းမနဲ့ မရန်ဖြစ်သင့်ဘူးဆိုပြီး အခုမှ ဘာကိစ္စ အဆုံးထိ ဖြေရှင်းချင်နေရတာလဲ။

ဟုကော်ကုန်းက "ရှဲ့အိမ်တော်က သမီးကြီးနဲ့ တတိယသမီးက စေ့စပ်ပြီးသားတွေ။ တိုင်းပြည်ရဲ့ဝမ်းနည်းခြင်းကာလပြီးတာနဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ကြတော့မှာ။ ဘယ်သူတွေနဲ့ စေ့စပ်ထားလဲ သိလား။"

လိုကျစ်ကွေ့ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့နှင့် သခင်မဝမ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ရှဲ့မိသားစုနဲ့ သားချင်းပြုနိုင်တဲ့ အိမ်တော်ဆိုတာ သာမန်အိမ်တော်တော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။

"ဝူမိသားစုနဲ့ လုမိသားစု။"

ဟုကော်ကုန်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း ကြားလိုက်သော်လည်း ဝူမိသားစုနဲ့ လုမိသားစုဆိုတာ ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ နဉ်ရှောင်ယောင်း လုံးဝမသိပေ။

လိုကျစ်ကွေ့ လက်သီးအနည်းငယ် ဆုပ်လိုက်သည်။ ထိုမိသားစုနှစ်စုသည် မြို့တော်ဝန်းကျင်ရှိ အထက်တန်းလွှာမိသားစုများဖြစ်ပြီး အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ထိုမိသားစုနှစ်စုစလုံးသည် မြို့တော်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်တပ်များကို ဦးစီးနေကြသူများဖြစ်သည်။

"အဲဒီမိသားစုနှစ်စုက ရှဲ့ဝမ်ယွမ်ရဲ့မြေးမတွေကို လက်ထပ်ရလို့ ကျေးဇူးတင်နေလောက်မှာ။"

ဟုကော်ကုန်း ရယ်ချင်စိတ်ကို ထိန်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ စာပေပညာရှင်မိသားစုက ဆင်းသက်လာတဲ့ ရှဲ့မိသားစုရဲ့သမီးပျိုတွေက ဒီလိုစရိုက်မျိုး ရှိနေမှန်းသိရင် ဝူမိသားစုနဲ့ လုမိသားစုက ယင်ကောင်မျိုချမိသလို ခံစားရမှာပဲ။"

ယင်ကောင်မျိုချမိသလို ခံစားရရုံတင် ဘယ်ကမလဲ။

လိုကျစ်ကွေ့ တွေးလိုက်မိသည်။ ဝူမိသားစုနဲ့ လုမိသားစုက ရှဲ့မိသားစုကို အားကိုးနေရတာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ရှဲ့ဝမ်ယွမ်ဆီက ပိုက်ဆံယူပြီး အလုပ်လုပ်ပေးနေတာပဲရှိတာ။ ရှဲ့ဝမ်ယွမ်ဆီက ပိုက်ဆံမယူရင် တခြားလူဆီက ယူလို့ရတာပဲ။ သူတို့က ရှဲ့မိသားစုနဲ့ ဆက်နွယ်ချင်လို့ တောင်းဆိုတာ ဟုတ်ဟုတ်၊ မဟုတ်ဟုတ်... ညီအစ်မချင်းတောင် ဒုက္ခပေးရဲတဲ့ မိန်းမယုတ်ကို အိမ်ထဲခေါ်သွင်းမိရင် ဒါက ပေါင်းစည်းတာမဟုတ်တော့ဘဲ ရန်သူတော်မွေးတာပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။

"ဒီကိစ္စကို အရှင်မင်းကြီး စီစဉ်လိုက်တာလား။"

ဟုကော်ကုန်းက လိုကျစ်ကွေ့ကို မေးလိုက်သည်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တိုက်ဆိုင်ရတာလဲ။ တိုင်းပြည်ဝမ်းနည်းခြင်းကာလ ပြီးခါနီးမှ၊ ရှဲ့မိသားစု သမီးပျိုနှစ်ယောက် မင်္ဂလာဆောင်ခါနီးမှ ဒီလိုကိစ္စ ဖြစ်လာရတာလဲ။

လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီကောင်မလေးမှာ အဲဒီလောက် ဉာဏ်ရှိမယ် မထင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ စစ်သေနာပတိချုပ်လိုလည်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် တိုက်ဆိုင်နေရတာလဲ။

နဉ်ရှောင်ယောင်း နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည်။ သူမက မိန်းကလေးတွေကို ဒုက္ခပေးတတ်တဲ့ လူယုတ်မာလား။ ဟုကော်ကုန်းက သူမကို ဘာလို့ ဒီလိုမြင်ရတာလဲ။ အမှတ်လျှော့ပစ်လိုက်ဦးမယ်။

"အရှင်မင်းကြီး ဘာအမိန့်ရှိပါသေးလဲ။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း စကားမပြောဘဲ နေနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက နဉ်ရှောင်ယောင်းကို အနိုင်ယူလိုက်ပြီဟု ထင်ကာ ကြောက်ရွံ့ဟန်ဆောင်ပြီး မေးလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ပြန်ပြောစရာ စကားရှာမတွေ့ပေ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့မိသားစု တစ်စုတည်း ရှဲ့မျိုးရိုးရှိတာမှ မဟုတ်တာ။

အားမော့က ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ယောင်း၊ ဒီလူဆိုးကြီးကို ကိုက်သတ်လိုက်ရအောင်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း အံကြိတ်လိုက်သည်။ သူမလည်း ဒီအဘိုးကြီးကို ကိုက်သတ်ချင်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး ရောင်ရမ်းနေတဲ့ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ကြည့်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားသည်။ ဘယ်နေရာကို ကိုက်ရမှာလဲ။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က လူပုံစံတောင် မပေါက်တော့ဘူး။

"တရားရုံးတော်က လူတွေကို ခေါ်လိုက်။"

လိုကျစ်ကွေ့ ရှေ့တိုးလာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက လူအသက်နဲ့ဆိုင်တဲ့ကိစ္စဆိုတော့ တရားရုံးတော်က စစ်ဆေးပါစေ။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ လိုကျစ်ကွေ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ အစိုးရရုံးကို စစ်ဆေးခိုင်းမယ် ဟုတ်လား။ ဒါဆို ရလဒ်ဘယ်လိုထွက်ထွက် အိမ်တွင်းရေးကိစ္စ အစိုးရရုံးရောက်သွားရင် သူ့မြေးမတွေ သိက္ခာကျကုန်မှာပေါ့။ တိရစ္ဆာန်ကောင်... အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ စိတ်ထဲမှ လိုကျစ်ကွေ့ကို ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေသဖြင့် အမတ်ချုပ်ကြီး၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း လိုကျစ်ကွေ့ကို ပြောလိုက်သည်။

"စစ်သေနာပတိချုပ်၊ အမတ်ချုပ်ကြီးက ရှင့်ကို ဆဲနေတာ သေချာတယ်။"

လိုကျစ်ကွေ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများ ကော့တက်သွားပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အမတ်ချုပ်ကြီး၊ ဘယ်လိုသဘောရလဲ။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က "ဒါက ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အိမ်တွင်းရေးပါ။"

"လူအသက်အန္တရာယ် ဖြစ်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့တာကို အိမ်တွင်းရေးလို့ ပြောနေတုန်းလား။"

ထိုအခါနဉ်ရှောင်ယောင်းက "အစကတည်းက ဒီစကားနဲ့ပဲ ကျွန်တော်တို့ကို လာပိတ်နေတာ။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့အိမ်က မိန်းကလေးတွေကို မတရားစွပ်စွဲနေတယ်လို့ ခင်ဗျားပြောတယ်မလား။ ကျွန်တော် မစွပ်စွဲဘူးဆိုတာ ကျွန်တော်ယုံတယ်။ ဒါကြောင့် တရားရုံးတော်ကို စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။"

လိုကျစ်ကွေ့က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ၊ ဘယ်ကလာတာလဲ၊ ဘယ်သူနဲ့ ဆက်သွယ်ခဲ့လဲ၊ အမတ်ချုပ်ကြီးအိမ်တော်ထဲ ဘယ်လိုဝင်လာလဲ၊ ပဉ္စမသခင်မလေးရဲ့ အပျိုစင်ဆောင်ရှေ့ ဘာလို့ရောက်နေတာလဲ၊ ကိုယ်ပေါ်က ငွေစက္ကူတွေ၊ ရွှေငွေလက်ဝတ်ရတနာတွေ ဘယ်ကရလဲ... ဒီကိစ္စတွေကို စစ်ဆေးလိုက်ရင် အမှန်တရား ပေါ်လာမှာပါ။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ မျက်လွှာမပင့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ စစ်ဆေးမယ် ဟုတ်လား။ စစ်သေနာပတိချုပ်က ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အမတ်ချုပ်ကြီးအိမ်တော်ကို ဈေးလိုပဲ လူတိုင်း ဝင်ထွက်လို့ရတယ် ထင်နေတာလား။"

"ဟွန့်... ဟွန့်..."

နဉ်ရှောင်ယောင်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက နိုင်ငံအရှင်သခင်ပါ။ ဒီအစေခံက အရှင်မင်းကြီးနဲ့ ဘယ်ယှဉ်လို့ရမှာလဲ။"

လိုကျစ်ကွေ့ အေးစက်စွာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလူဝတ်ထားတဲ့ အဝတ်အစားတွေက သူ့ကိုယ်နဲ့ မတော်ဘူး။ လက်အင်္ကျီရှည်တယ်၊ ခါးကျပ်တယ်၊ ဘောင်းဘီတိုတယ်။ အမတ်ချုပ်ကြီး၊ အမတ်ချုပ်ကြီးအိမ်တော်မှာ ဒီလိုအစေခံမျိုး ရှိလို့လား။ ကိုယ်နဲ့တော်တဲ့ အဝတ်အစား တစ်စုံတောင် မရှိဘူးလား။"

လူအများ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ လူကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လိုကျစ်ကွေ့ ပြောသလိုပင် ထိုလူ၏ အဝတ်အစားများမှာ ကိုယ်နှင့်မတော်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ ရှဲ့မိသားစုလို အိမ်တော်ကြီးက အစေခံတွေကို ဒီလိုအဝတ်အစားမျိုး ဝတ်ခိုင်းပါ့မလား။

"အမတ်ချုပ်ကြီး ဘာပြောချင်သေးလဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း မေးလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း ရင်ကော့ထားသည်။ သူမက မကောင်းမှု မလုပ်ထားဘူးလေ၊ ဘာကြောက်စရာ ရှိလဲ။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ လက်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ မြှောက်လိုက်သည်။ မျက်နှာကို ထိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း အားကုန်ပြီး ပြန်ကျသွားသည်။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီး သေစေချင်ရင် ကျွန်တော်မျိုး မသေလို့ မရပါဘူး။ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ မြေးမလေးတွေကို လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုး တစ်ယောက်တည်းပဲ အပြစ်ခံယူပါ့မယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဒါ ဘာသဘောလဲ။ အမတ်ချုပ်ကြီး ပြောပုံအရဆိုရင် သူမက လူဆိုးဖြစ်နေပြီ။

လိုကျစ်ကွေ့ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အမတ်ချုပ်ကြီး ပြောပုံအရဆိုရင် အမတ်ချုပ်ကြီးအိမ်တော်မှာ ဖြစ်ပျက်သမျှက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အမှားတွေချည်းပဲပေါ့။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကိုသာ ကြည့်နေသည်။ ရောင်ရမ်းနေသော မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲနေသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း အံ့သြသွားသည်။ အခြေအနေ ဒီလောက်ထိ ရောက်နေတာတောင် ဒီအဘိုးကြီးက သူမကို ပြန်ကိုက်နိုင်သေးတယ်ပေါ့။ အံ့သြပြီးနောက် ဒေါသထွက်လာသည်။ ဒါ တရားလွန်လွန်းအားကြီးတယ်။

"ခင်ဗျား..."

နဉ်ရှောင်ယောင်း အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ဆဲရန် ပြင်လိုက်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့ နဉ်ရှောင်ယောင်း၏လက်ကို ဖွဖွလေး ဆွဲလိုက်ပြီး ခေါင်းခါပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ စစ်ဆေးလိုက်ရင် အဖြေပေါ်လာမယ့်ကိစ္စပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ ရှုံးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ 'ဒီကမ္ဘာမှာ ဖုတ်ကောင်မရှိဘူး' ဟု စိတ်ထဲတွင် သုံးခေါက် ရွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စိတ်ငြိမ်သွားပြီး အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့မြေးမလေးတွေကို ဒုက္ခပေးလောက်အောင် စိတ်မပုပ်ပါဘူး။ ဒီကိစ္စက ကျွန်တော်ပြောလို့လည်း မရဘူး၊ ခင်ဗျားပြောလို့လည်း မရဘူး။ တရားရုံးတော်ကို စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ကျွန်တော်က လူလွှတ်ပြီး စောင့်ကြည့်ခိုင်းမယ်။ ခင်ဗျားလည်း လူလွှတ်ပြီး စောင့်ကြည့်ခိုင်းလိုက်။ အမှန်တရားက ဘာလဲဆိုတာ သေချာစစ်ဆေးလိုက်ရင် ပေါ်လာမှာပါ။"

"အရှင်မင်းကြီး..."

"အိမ်တွင်းရေးဆိုပြီး လာမပြောနဲ့။ အိမ်တွင်းရေးကြောင့် ခင်ဗျားမိန်းမက ကျွန်တော်တို့ သာ့ဖုန်းရဲ့ အသက်ကို လိုချင်နေတာ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"အမှန်တရားက ဘယ်တော့မှ မပျောက်ကွယ်သွားပါဘူး။ စစ်ဆေးရမယ်၊ ဒီကိစ္စကို သေချာပေါက် စစ်ဆေးရမယ်။ သေတောင် စစ်ဆေးရမယ်။ ဒီလောကမှာ မပေါ်နိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ဆိုတာ မရှိဘူး။"

လိုကျစ်ကွေ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းလက်ထဲမှ ရတနာထုပ်ကို ယူလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သာမန်အိမ်တွေက လက်ဝတ်ရတနာတွေမှာ အမှတ်အသား လုပ်လေ့မရှိကြဘူး။ ပန်းတိမ်ဆရာတွေ၊ ဆိုင်တွေကို လိုက်မေးကြည့်ရင် ဒီလက်ဝတ်ရတနာ ပိုင်ရှင်ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိဖို့ မခက်ပါဘူး။"

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့မြေးမလေးတွေကို မတရားစွပ်စွဲမိတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် သူတို့ကို တောင်းပန်မယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။

"လမ်းမလယ်ခေါင်မှာ ရပ်ပြီး တောင်းပန်မယ်။ ကတိပေးတယ်။"

"မှန်ကန်သူက အရိပ်မကြောက်ပါဘူး။"

လိုကျစ်ကွေ့က ပြောလိုက်သည်။

"ရှဲ့မိသားစု သခင်မလေးတွေ အပြစ်ကင်းရင် စစ်ဆေးခံရမှာကို ကြောက်စရာ မလိုပါဘူး။"

"အိမ်တွင်းရေးကို အစိုးရရုံးက ဝင်ပါရင် ရှဲ့မိသားစု သမီးပျိုတွေ ဘယ်လိုလုပ် လူတောတိုးနိုင်တော့မလဲ။"

သခင်မဝမ် ငိုယိုပြောဆိုလိုက်သည်။

"သခင်မ အခုမှ နောင်တရနေတာလား။"

လိုကျစ်ကွေ့ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား လူခေါ်ပြီး ယင်းဖုန်းကို ပိတ်ဆို့ပြီး ပဉ္စမသခင်မလေးကို စော်ကားတယ်လို့ စွပ်စွဲတုန်းက ဒါက ရှဲ့မိသားစုရဲ့ အိမ်တွင်းရေးဆိုတာ မတွေးမိဘူးလား။"

သခင်မဝမ် အချိန်ပြန်လှည့်ချင်သွားသည်။ ပြန်လှည့်လို့ရရင် သူမ ယင်းဖုန်းကို လုံးဝတားမှာ မဟုတ်ဘူး။

"ဟုတ်တယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။

"သာ့ဖုန်းရဲ့ သိက္ခာက သိက္ခာမဟုတ်ဘူးလား။"

လိုကျစ်ကွေ့က "အမတ်ချုပ်ကြီး၊ သခင်မ၊ ရှဲ့မိသားစု သခင်မလေးတွေရဲ့ သိက္ခာက အရေးကြီးသလား၊ အရှင်မင်းကြီးရဲ့သိက္ခာက အရေးကြီးသလား။"

"ဟုတ်တယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက တရားသူကြီးတစ်ယောက်လို လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သာ့ဖုန်းက ကျွန်တော့်လူပဲ။ ခင်ဗျားတို့ သူ့ကို ဆဲတာက ကျွန်တော့်မျက်နှာကို ရိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ။"

သာ့ဖုန်းက ကျွန်တော့်လူပဲ...

လိုကျစ်ကွေ့ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ ဒီစကားက နားထောင်ရတာ ဘာလို့ ဒီလောက် နားခါးနေရတာလဲ။

ယင်းဖုန်း လည်ချောင်းတစ်ချက် ရှင်းလိုက်သည်။ အရှင်မင်းကြီးက သူ့ကို ဒီလောက် ကာကွယ်ပေးနေတာကို မြင်ရတော့ စောစောက ရှဲ့သော်ယင်းကို ကာကွယ်ပေးဖို့ စဉ်းစားမိတဲ့ အကြီးအကဲယင်း သေချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ ငါ ဘာလုပ်မိလိုက်တာလဲ။

ဟုကော်ကုန်းသည် ဘေးမှနေ၍ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေသည်။ အရှင်မင်းကြီးနှင့် စစ်သေနာပတိချုပ်လိုတို့ ပူးပေါင်းပြီး အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့နှင့် သခင်မဝမ်ကို စကားလုံးများဖြင့် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ကြည့်ရသည်မှာ နွေရာသီပူပူမှာ ရေခဲရေအေးအေးလေး သောက်လိုက်ရသလို တစ်ကိုယ်လုံး အေးမြလန်းဆန်းသွားစေသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းနှင့် လိုကျစ်ကွေ့တို့၏ ဖိအားပေးမှုကို ခံနေရသော အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ကြည့်ပြီး သခင်မဝမ် တုန်တုန်ယင်ယင် ထရပ်လိုက်သည်။ မျက်နှာပေါ်မှ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ အရာအားလုံးက ကျွန်တော်မျိုးမရဲ့ အမှားတွေပါ။"

သခင်မဝမ် ဒီလောက်မြန်မြန် အမှားဝန်ခံလိုက်သဖြင့် နဉ်ရှောင်ယောင်း ကြောင်အသွားသည်။

သို့သော် လိုကျစ်ကွေ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သူ့ကို တားလိုက်!"

စစ်သေနာပတိချုပ်လို အော်ဟစ်လိုက်သည့်အချိန်မှာပင် သခင်မဝမ်သည် ဘေးနားရှိ ကျောက်မီးအိမ်တိုင်ကို ခေါင်းဖြင့် ဝင်ဆောင့်လိုက်လေသည်။

"အား..."

ခြံဝင်းထဲတွင် စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သခင်မဝမ် သွေးအိုင်ထဲ လဲကျသွားသည်။ ကျောက်မီးအိမ်တိုင်ပေါ်တွင် သွေးကွက်ကြီး ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ဘုရားရေ!

နဉ်ရှောင်ယောင်း သခင်မဝမ်အနားသို့ ပထမဆုံး ရောက်သွားသည်။ ဒီလူက နိုင်အောင်မတိုက်နိုင်ရင် သေပြမယ်ဆိုတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးနေတာလား။ အသက်တစ်ချောင်းကို ဘာလို့ ဒီလောက် တန်ဖိုးမထားရတာလဲ။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။ သခင်မဝမ် သေသွားရင် အိမ်ရှင်မက အသေခံပြီး အပြစ်ကင်းကြောင်း သက်သေပြလိုက်သလိုဖြစ်ပြီး ရှဲ့မိသားစု သမီးပျိုတွေ အန္တရာယ်ကင်းသွားလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ သူ့အဖွားအရင်းကို သေအောင် ဖိအားပေးတယ်ဆိုတဲ့ အပြစ်ကို နဉ်ယွီခေါင်းပေါ် ပုံချလို့ ရသွားပြီ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သခင်မဝမ်၏ ဦးခေါင်းခွံပေါက်ပြဲနေသော နေရာပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။ သခင်မဝမ်က တကယ်သေချင်နေတာ။ တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဦးခေါင်းခွံ ကွဲကြေသွားသည်။ ဦးနှောက်အမြှေးပါးလေးတစ်ခုက သခင်မဝမ်၏ ဦးနှောက်ကို အုပ်ထားပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း၏လက်အောက်တွင် တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေသည်။

လိုကျစ်ကွေ့ နဉ်ရှောင်ယောင်းအနားသို့ အမြန်ရောက်လာပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ။"

အစွမ်းကုန် ကုသပေးနေရသဖြင့် နဉ်ရှောင်ယောင်း မျက်နှာ ဖြူဖျော့နေသော်လည်း လိုကျစ်ကွေ့ကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ရှိနေတာပဲ၊ ဘယ်လိုလုပ် သေခွင့်ပေးမလဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ သွေးများပေကျံနေသော လက်ကိုကြည့်ပြီး လိုကျစ်ကွေ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဟုကော်ကုန်းလည်း အပြေးရောက်လာသည်။ သခင်မဝမ် သေလို့မဖြစ်ဘူး။ ဒီမိန်းမကြီး သေသွားရင် အဖွားအရင်းကို သေအောင် ဖိအားပေးတယ်ဆိုတဲ့ အပြစ်နဲ့ယှဉ်ရင် ရှဲ့မိသားစု သခင်မလေးတွေကိစ္စက ဘာမှမဟုတ်တော့ဘူး။ အဖွားအရင်းကို သေအောင် ဖိအားပေးတယ်ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို တွေးမိရုံနဲ့တင် ဟုကော်ကုန်း ကြက်သီးထသွားသည်။ ချွေးစေးများ ပြန်လာသည်။ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ စောစောက ပွဲကြည့်ကောင်းနေတုန်း ရှိသေးတယ်၊ အခုတော့ ဟုကော်ကုန်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ပေ။

***