ဘယ်သူ့ခြေထောက် ဘယ်သူထုမိတာလဲ

"ငါ့ကို သယ်သွားကြစမ်း။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် အစေခံနှစ်ဦးကို အသံတုန်တုန်ဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"တားလိုက်..."

လိုကျစ်ကွေ့က အမိန့်ပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သွေးများပေကျံနေသော လက်ကိုမြှောက်ကာ လိုကျစ်ကွေ့ကို လက်ခါပြလိုက်သည်။

အစေခံနှစ်ဦးသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို လျင်မြန်စွာ သယ်ဆောင်သွားပြီး ကျောက်မီးအိမ်တိုင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့နှင့် စကားမပြောရသေးခင်မှာပင် လိုကျစ်ကွေ့က သူမကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ လိုကျစ်ကွေ့သည် ကိုယ်တိုင် သွေးများပေကျံဖူးသည်မှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားသော်လည်း မိန်းကလေးနဉ်၏လက်တွင် သွေးများရဲနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဒီမိန်းကလေးလက်တွေက ဒီလိုမဖြစ်သင့်ဘူး။

လိုကျစ်ကွေ့သည် သူယူဆောင်လာသော လက်ကိုင်ပုဝါဖြင့် နဉ်ရှောင်ယောင်းလက်မှ သွေးများကို သုတ်ပေးနေသည်။ သခင်မဝမ်၏ ကိစ္စကို ခေတ္တမေ့ထားလိုက်သည်။ (

အမတ်ချုပ်ကြီးအိမ်တော်မှ လူများသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။

သခင်မဝမ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေသည်။ မျက်နှာတစ်ခုလုံး သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ခေါင်းအောက်တွင် သွေးအိုင်ကြီး ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သွေးများသည် မြေကြီးထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး အဝါရောင်မြေကြီးသည် အမည်းရောင် ပြောင်းသွားသည်။

"ရှင်မ"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ အသံတုန်တုန်ဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့ လက်သုတ်ပေးနေသည်ကို ငြိမ်ခံနေသော နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏ အသံကို ကြားလိုက်သောအခါ ဒေါသထွက်လာသည်။ ဒီအဘိုးကြီးက ဒီအချိန်ကျမှ အချစ်စစ်ပြဇာတ် ကပြနေတာလား။

"သခင်မ"

သခင်မဝမ်ကို ပြုစုသော မားမားတစ်ဦးသည် သခင်မဝမ်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး အော်ဟစ်ငိုကြွေးလိုက်သည်။

"သခင်မ၊ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရက်တာလဲ။ သခင်မ"

ငိုကြွေးသံများ တစ်စတစ်စ ကျယ်လောင်လာပြီး ခြံဝင်းတစ်ခုလုံး ငိုသံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ရှဲ့မိသားစု သခင်မလေးများလည်း မေ့လဲလုနီးပါး ငိုကြွေးနေကြသည်။ သူတို့အဖွား ဘယ်သူ့ကြောင့် သေရတာလဲဆိုတာ သူတို့သိကြသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အပျိုစင်ဆောင်ရှေ့တွင် တစ်ယောက်တည်း ဒူးထောက်နေသော ရှဲ့သော်ယင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသည်။ သခင်မကြီး အသက်ရှိစဉ်နှင့် သေဆုံးပြီးနောက် ဆက်ဆံခံရပုံ ကွာခြားသွားသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အားကိုးစရာရှိခြင်း၏ အရေးပါပုံကို သိနိုင်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး။"

ဟုကော်ကုန်း အနောက်မှ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ဟင်..."

နဉ်ရှောင်ယောင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဟုကော်ကုန်းသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် ဒေါသတကြီး ကြည့်နေသော်လည်း အရှင်မင်းကြီးက လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ နေနေသည်။ ဟုကော်ကုန်းသည် အရှင်မင်းကြီးကို အံ့ဖွယ်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် ထပ်မံအသိအမှတ် ပြုလိုက်ရသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ချက်ချင်း ခေါင်းလွှဲလိုက်သည်။ ဒီလူကြီးရဲ့ ရုပ်က ကြည့်လို့မရတော့ဘူး။ ပိုရောင်လာသလိုပဲ။ ခေါင်းနဲ့ခြေထောက် အတူတူလောက် တုတ်နေပြီ။ ဒါ လူသားမှ ဟုတ်သေးရဲ့လား။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က နဉ်ရှောင်ယောင်း ခေါင်းလွှဲလိုက်သည်ကို အပြစ်ရှိစိတ်ကြောင့်ဟု ထင်မှတ်လိုက်သည်။ သူက နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုးအိမ်က ဘယ်သူ့အသက်ကို လိုချင်သေးတာလဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"လျှောက်မပြောနဲ့။ ကျွန်တော်က ဘယ်သူ့အသက်ကို လိုချင်လို့လဲ။"

"သခင်မ"

အမတ်ချုပ်ကြီးအိမ်တော်မှ မားမားတစ်ဦး အော်ဟစ်ငိုကြွေးလိုက်သည်။

"တိတ်စမ်း။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မားမား၏အသံ ရပ်တန့်သွားသော်လည်း ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ပြန်လည်ငိုကြွေးလိုက်သည်။

"ဒီမားမားကို ဆက်ငိုခိုင်းလို့မဖြစ်ဘူး။"

ဟုကော်ကုန်းက နဉ်ရှောင်ယောင်းကို စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူက အရှင်မင်းကြီးကို အဖွားအရင်း သေအောင် ဖိအားပေးတယ်ဆိုတဲ့ အပြစ်ပုံချချင်နေတာ။"

"သတ်ပစ်လိုက်။"

လိုကျစ်ကွေ့က ဘေးနားရှိ နဂါးအစောင့်တပ်သားကို ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထိုနဂါးအစောင့်တပ်သားသည်လည်း ပြတ်သားသူဖြစ်သည်။ ဓားကိုဆွဲထုတ်ပြီး ရှေ့တိုးကာ သတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အသံမှာ စူးရှနာကျင်နေသည်။

ဟုကော်ကုန်းသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏ပုံစံကိုကြည့်ပြီး ကျေနပ်အားရမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရှဲ့ဝမ်ယွမ်၊ မင်းလည်း ကယ်သူမဲ့၊ ကူသူမဲ့တဲ့ အရသာကို ခံစားရပြီပေါ့။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လိုကျစ်ကွေ့၏လက်ကို တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တိုးသွားကာ သခင်မဝမ်၏ 'အလောင်း' ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

"အမတ်ချုပ်ကြီး၊ သခင်မ ဒီလိုဖြစ်နေတာကို မြင်ရက်နဲ့ သမားတော်ခေါ်ဖို့ မစဉ်းစားဘဲ ကျွန်တော်နဲ့ လာအော်နေတာ၊ ခင်ဗျားတို့ လင်မယားသံယောဇဉ်က တော်တော်နက်ရှိုင်းတာပဲ။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့တွင် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို မေးခွန်းပေါင်းရာထောင်ချီ မေးစရာရှိသော်လည်း နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ပါးစပ်ပိတ်သွားရသည်။

"သားသမီးတွေ မွေးဖွားပေးခဲ့တာ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ခြေရင်းမှ သခင်မဝမ်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သခင်မ တစ်သက်လုံး ဘာတွေမျှော်လင့်ခဲ့တာလဲ။ အိမ်ကြီးအိမ်ကောင်းမှာ နေရတယ်၊ အဝတ်အစားလှလှတွေ ဝတ်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သေတာရှင်တာ ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဒီလိုဘဝမျိုးက ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိလို့လဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း၏စကားသည် ရန်တိုက်ပေးနေသလို ဖြစ်သော်လည်း အမတ်ချုပ်ကြီးအိမ်တော်မှ လူများသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်နေကြသည်။ လူသေကို ရန်တိုက်ပေးနေလို့ ဘာအကျိုးထူးမှာလဲ။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သခင်မဝမ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သခင်မဝမ်၏မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးများပေကျံနေပြီး ဆံပင်များလည်း သွေးကြောင့် မာခဲနေသည်။ သို့သော် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သခင်မဝမ်၏ခေါင်းပေါ်မှ ဒဏ်ရာကို ရှာမတွေ့ပေ။ သခင်မဝမ်က သေချင်ယောင် ဆောင်နေတာလား။ ဒါပေမဲ့ သေချင်ယောင်ဆောင်တယ်ဆိုရင် ခေါင်းနဲ့မျက်နှာပေါ်က သွေးတွေက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ။ သခင်မဝမ်က သေချင်ယောင်ဆောင်ဖို့ သွေးအိတ် ဆောင်ထားတာလား။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏ အတွေးများ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း သခင်မဝမ်ကို အော်ပြောလိုက်သည်။

"သခင်မ၊ မအိပ်နဲ့တော့။"

သခင်မဝမ် စောစောက ဆောင့်လိုက်တာ ဦးခေါင်းခွံကွဲကြေသွားတယ်။ ဦးနှောက်တုန်ခါမှု မဖြစ်ဘဲ နေပါ့မလား။ ဒါပေမဲ့ နဉ်ရှောင်ယောင်း တွက်ချက်ထားသလောက်ဆိုရင် ဒီအချိန်လောက်ဆို သတိရနေလောက်ပြီ။

သခင်မဝမ် မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေသည်။

"ဒီလိုလုပ်နေတာ ပျင်းစရာ ကောင်းတယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း အော်ပြောလိုက်သည်။

ဟုကော်ကုန်း ရှေ့တိုးလာပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ နန်းတော် ပြန်ကြရအောင်။"

သခင်မဝမ်ကို သေအောင် ဖိအားပေးလိုက်တဲ့ ကိစ္စက မသိချင်ယောင်ဆောင်နေလို့ ရမယ့်ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ ဟုကော်ကုန်း ထင်တာကတော့ နန်းတော်ပြန်ရောက်မှ ဆက်စဉ်းစားကြတာ ပိုကောင်းမယ်။ အကြံမရရင် အကြီးအကဲလီနဲ့ စာပေပညာရှင်တွေကို ခေါ်တိုင်ပင်လို့ ရသေးတယ်လေ။

နဉ်ရှောင်ယောင်း သခင်မဝမ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဒီလူ ဘယ်အချိန်ထိ သေချင်ယောင် ဆောင်နိုင်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။

ဟုကော်ကုန်းသည် အရှင်မင်းကြီး ပြန်မပြောသဖြင့် လိုကျစ်ကွေ့ကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။ ဘာရပ်ကြည့်နေတာလဲ၊ လာဖျောင်းဖျပါဦး။

လိုကျစ်ကွေ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူက နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ယုံကြည်သည်။ ဒီကောင်မလေးရဲ့ ဆေးပညာက အမြဲတမ်း အံ့သြစရာ ကောင်းနေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ့အသိဉာဏ်က ပြောနေတာကတော့ သခင်မဝမ် အသက်ရှင်နေဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ စောစောက သခင်မဝမ် ကျောက်မီးအိမ်တိုင်ကို ဆောင့်လိုက်တာ သူ ကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်တာပဲ။ မျက်မြင်သက်သေ ရှိနေတာပဲ၊ ဘယ်လိုလုပ် အမှားဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ဟုကော်ကုန်း၏ အပြုအမူ၊ နဉ်ရှောင်ယောင်းနှင့် လိုကျစ်ကွေ့တို့၏ တုံ့ပြန်မှုများကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ ဖေ့ယိက စိုးရိမ်နေတယ်။ နဉ်ယွီက နည်းလမ်းရှာနေတယ်။ လိုကျစ်ကွေ့လည်း စဉ်းစားနေတယ်။ သခင်မဝမ် သေသွားပြီ။ နဉ်ယွီက ဒီအခက်အခဲကို ဘယ်လိုကျော်ဖြတ်ရမလဲဆိုတာ အချိန်ဆွဲပြီး စဉ်းစားနေတာပဲ။ ဒီ 'အမှန်တရား' ကို သဘောပေါက်လိုက်သောအခါ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"တရားရုံးတော်က လူတွေကို သွားခေါ်လိုက်။"

ဒီအချိန်မှာ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ ကိစ္စကြီးသွားမှာကို မကြောက်တော့ပေ။ နဉ်ယွီကို အာဏာရှင်မင်းဆိုးမင်းညစ် ခေါင်းစဉ်မတပ်ပေးနိုင်ရင် သူ့ရင်ထဲက အမုန်းမီးကို ဘယ်လိုငြှိမ်းသတ်နိုင်မှာလဲ။

သခင်မဝမ် တကယ် သတိရနေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ မသေသေးကြောင်း လူသိခံလို့မဖြစ်ပေ။ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေစဉ် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က တရားရုံးတော်က လူတွေကို ခေါ်ခိုင်းလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သခင်မဝမ် ဘာမှဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ တရားရုံးတော်က လူတွေ ရောက်လာရင် ဒုက္ခပဲ။ သခင်မဝမ် လျှာကိုကိုက်ပြီး သတ်သေရန် ပြင်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သခင်မဝမ်ကို စိုက်ကြည့်နေသဖြင့် သခင်မဝမ်၏ပါးစပ် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဒီသခင်မ ဘာကြံစည်နေမှန်း နဉ်ရှောင်ယောင်း သိလိုက်သည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့အနားသို့ သွားသလို ဟန်ဆောင်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ ခြေထောက်က 'မတော်တဆ' သခင်မဝမ်၏ လည်ပင်းကို နင်းမိသွားသည်။

သခင်မဝမ် လျှာကိုက်ပြီး သတ်သေရန် ပြင်နေစဉ် နဉ်ရှောင်ယောင်း နင်းလိုက်သဖြင့် ပြန်မေ့လဲသွားလေသည်။

သခင်မဝမ်၏ မျက်နှာမူရာဘက်တွင် နဉ်ရှောင်ယောင်းတို့အုပ်စု ရှိနေသဖြင့် သခင်မဝမ် ပါးစပ်လှုပ်ရှားခြင်း၊ နောက်ဆုံးမေ့လဲသွားစဉ် အသက်ရှူထုတ်လိုက်ခြင်းတို့ကို အမတ်ချုပ်ကြီးအိမ်တော်မှ လူများ မမြင်လိုက်ကြပေ။

လိုကျစ်ကွေ့သည် သခင်မဝမ်၏ လှုပ်ရှားမှုနှစ်ခုစလုံးကို သေချာမြင်လိုက်ရသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းက သခင်မဝမ်ကို နင်းပြီး မေ့လဲအောင် လုပ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ စစ်သေနာပတိချုပ်လို၏ခေါင်းထဲတွင် အတွေးအချို့ ပေါ်လာပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး နန်းတော်ပြန်ဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း လိုကျစ်ကွေ့ကို မျက်လုံးပြူးကြည့်လိုက်သည်။ ဟုကော်ကုန်းက သူမရဲ့ အစွမ်းအစကို မမြင်ဖူးလို့ မယုံတာ ထားပါတော့။ စစ်သေနာပတိချုပ်၊ ရှင်က ဘာလို့ ကျွန်မကို မယုံတာလဲ။

ဟုကော်ကုန်း နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်သွားပြီး လိုကျစ်ကွေ့ကို ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက ဘာသဘောလဲ။ ဝမ်းနည်းနေတာလား။"

ကြည့်ရတာ မျက်လုံးလေးတွေက ဝမ်းနည်းနေသလိုပဲ။ သခင်မဝမ် သေသွားတာကို အရှင်မင်းကြီးက စိတ်ညစ်ရမှာ၊ စိတ်ပူရမှာလေ။ ဘာကိစ္စ ဝမ်းနည်းနေရတာလဲ။

နဂါးအစောင့်တပ်သားတစ်ဦးက နဉ်ရှောင်ယောင်းဘက်မှ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက သခင်မဝမ် သတ်သေမယ်ဆိုတာ ဘယ်သိမှာလဲ။"

"ဟုတ်တယ်။"

ဘေးနားမှ တစ်ယောက်က ထောက်ခံလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စက အရှင်မင်းကြီးကို ဘယ်လိုလုပ် အပြစ်တင်လို့ရမှာလဲ။"

နဂါးအစောင့်တပ်သားများအားလုံး ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။ ဒီကိစ္စက သူတို့အရှင်မင်းကြီး အမှားမကင်းပါဘူး။

"တော်ပြီ။"

လိုကျစ်ကွေ့က တားလိုက်သည်။

"ဘယ်သူမှ စကားမပြောနဲ့တော့။"

နဂါးအစောင့်တပ်သားများအားလုံး ယင်းဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အကြီးအကဲယင်းကတော့ အခုချိန်မှာ သေပြီးတာဝန်ကျေချင်တဲ့ စိတ်တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ဦးညွှတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး နန်းတော်ပြန်ဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။"

ဟုကော်ကုန်းလည်း လိုကျစ်ကွေ့နောက်မှ လိုက်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုးလည်း အရှင်မင်းကြီး နန်းတော်ပြန်ဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း စကားမပြောရသေးခင် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ သခင်မဝမ်က အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အဖွားအရင်းပါ။ ဒီအတိုင်း ထွက်သွားလို့ မဖြစ်ပါဘူး။"

"အရှင်မင်းကြီး၊ အခုချက်ချင်း နန်းတော်ပြန်ဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်" ဟု လိုကျစ်ကွေ့က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"တရားရုံးတော်ကို လူသွားမခေါ်သေးဘူးလား။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က ဘေးနားရှိ အိမ်တော်ထိန်းတစ်ဦးကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အိမ်တော်ထိန်းက အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ပြန်ထူးပြီး ခြံဝင်းအပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

ချလွင်...

အိမ်တော်ထိန်း ပြေးထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ယင်းဖုန်းသည် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဒီကိစ္စကို အပြင်မပေါက်ကြားစေရဘူးဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ အကြီးအကဲယင်းက အိမ်တော်ထိန်းကို သတ်ပစ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ယင်းဖုန်း"

လိုကျစ်ကွေ့ ယင်းဖုန်းကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ စိတ်ထဲမှ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ အခုမှ လာလောနေတာလား။ နောက်ကျသွားပြီ။

"ဓားပြန်သိမ်းလိုက်။"

လိုကျစ်ကွေ့က ယင်းဖုန်းကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ယင်းဖုန်းသည် ပြေးထွက်သွားသော အိမ်တော်ထိန်းကိုကြည့်ပြီး မျက်လုံးများ နီရဲနေသည်။

"ယင်းဖုန်း"

လိုကျစ်ကွေ့ ထပ်ခေါ်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း ယင်းဖုန်းရှေ့သို့ ပြေးသွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ ကာကွယ်လိုက်ပြီး လိုကျစ်ကွေ့ကို ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ဘာလို့ သာ့ဖုန်းကို အော်နေတာလဲ။ သာ့ဖုန်းက ကောင်းတာလုပ်နေတာလေ။ သူ ဘာမှားလို့လဲ။"

"အရှင်မင်းကြီး..."

ယင်းဖုန်း နဉ်ရှောင်ယောင်းကို မျက်နှာမပြရဲတော့ပေ။

"မကြောက်နဲ့။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ကြက်မကြီးက ကြက်ပေါက်လေးများကို ကာကွယ်သကဲ့သို့ ယင်းဖုန်းရှေ့မှ ကာရပ်လိုက်ပြီး လိုကျစ်ကွေ့ကို မျက်လုံးပြူးကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက အကျိုးအကြောင်း မသိတဲ့လူလား။"

လိုကျစ်ကွေ့ မျက်နှာသေဖြင့် ရပ်နေသည်။ မိန်းကလေးနဉ်က ယင်းဖုန်းကို ကာကွယ်ပြီး သူ့ကို မျက်လုံးပြူးကြည့်နေတာ စစ်သေနာပတိချုပ်လို ရင်ထဲမကောင်းပေ။

"ဒါဆို သခင်မဝမ်ရဲ့ အလောင်းကို အရင်သိမ်းလိုက်ကြမလား။"

ဟုကော်ကုန်းသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့နှင့် ကိစ္စမပြီးသေးသော်လည်း သူတို့အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်တော့မည့် အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ဝင်ရောက်ဖြန်ဖြေလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မှုခင်းသမားတော် မရောက်မချင်း ငါ့မိန်းမရဲ့ အလောင်းကို ဘယ်သူမှ မထိရဘူး။"

"ခင်ဗျားက တကယ့် လင်ကောင်းသားကောင်းပါပဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ကိုယ်ပေါ်မှဝတ်ရုံကိုချွတ်လိုက်ပြီး မားမားတစ်ဦးကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"သခင်မကို လွှမ်းပေးလိုက်။"

မားမားသည် မျက်ရည်သုတ်ရင်း ဝတ်ရုံကိုကိုင်ကာ သခင်မဝမ်၏ 'အလောင်း' အနားသို့ လျှောက်သွားသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက 'မလုပ်နဲ့' ဟု အော်ပြောချင်သော်လည်း လိုကျစ်ကွေ့က ဆွဲထားလိုက်သည်။ စစ်သေနာပတိချုပ်လိုက ခါးကိုင်းပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ရှဲ့ဝမ်ယွမ် သူ့ခြေထောက်သူ ကျောက်တုံးနဲ့ထုတာ ကောင်းတာပေါ့။ မဟုတ်ဘူးလား။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း "..."

"ရှဲ့ဝမ်ယွမ် ခဏလောက် ကျေနပ်နေပါစေဦး။"

လိုကျစ်ကွေ့ နဉ်ရှောင်ယောင်း၏လက်ကို ညှစ်လိုက်သည်။

မားမားသည် ကြမ်းပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏ ဝတ်ရုံဖြင့် သခင်မဝမ်ကို ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး လွှမ်းခြုံပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သခင်မဝမ်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ သူမက သခင်မဝမ် သေ၊ မသေ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

***