သေချင်ယောင်ဆောင်ခြင်းလား၊ တကယ်သေချင်ခြင်းလား

မားမား၏လက်သည် သခင်မဝမ်၏လက်ကောက်ဝတ်နှင့် ထိလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မားမားရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ။"

မားမားသည် ပခုံးတွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး လက်မောင်းတစ်ခုလုံး မလှုပ်နိုင်တော့ပေ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လက်ကိုဖယ်လိုက်ပြီး မားမားကို ကိုယ်ဖြင့်တိုက်ကာ ဘေးသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။ အားနည်းနည်း ပိုထည့်မိသွားသဖြင့် မားမား၏ ပခုံးရိုးကျိုးသွားလေသည်။

လိုကျစ်ကွေ့ လျှောက်လာသည်။ သူ မရပ်တန့်ခင်မှာပင် မားမားသည် ဘေးသို့ ခပ်ဝေးဝေး ထွက်ပြေးသွားသည်။ လိုကျစ်ကွေ့အနား မကပ်ရဲတော့ပေ။

"ကိစ္စမရှိဘူး။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း လိုကျစ်ကွေ့ကို မျက်စိတစ်ဖက်မှိတ်ပြလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"သူ သခင်မဝမ်ကို မထိလိုက်ရဘူး။"

လိုကျစ်ကွေ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်များကို သပ်ပေးလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းနှင့် လိုကျစ်ကွေ့တို့ သခင်မဝမ်ရှေ့တွင် ထပ်မံရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ဘာလုပ်မလို့လဲ။"

"ကျွန်တော် ရပ်နေလို့တောင် မရဘူးလား။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း ပြန်မေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ လူသေရင် ပြန်မရှင်နိုင်ပါဘူး။ အရှင်မင်းကြီးက အဖွားအရင်းကို ပြန်ရှင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်လို့လား။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က မေးလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ရိုးရိုးသားသား ပြောလိုက်သည်။

"မလုပ်နိုင်ပါဘူး။"

လူသေကို ပြန်ရှင်အောင် လုပ်နိုင်ရင် ကမ္ဘာပျက်ကပ်တုန်းက သူ သေခဲ့ပါ့မလား။ ဒါပေမဲ့ နဉ်ရှောင်ယောင်း အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ နင့်မိန်းမ မသေသေးပါဘူးဟယ်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြေလျော့လိုက်သည်။ သူလည်း တစ်ကိုယ်လုံး ရောင်ရမ်းနေလို့ နာကျင်နေရသည်။

ဟုကော်ကုန်း ရှေ့တိုးလာပြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။ ဒီနေရာမှာ ရပ်နေလို့ ဘာထူးမှာလဲ။ အရှင်မင်းကြီး သွားမယ်ဆိုရင် ရှဲ့ဝမ်ယွမ်က ဘယ်လိုတားရဲမှာလဲ။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။"

လိုကျစ်ကွေ့က ဟုကော်ကုန်းကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ဟုကော်ကုန်း "...."

ဒါကို ဘာမှမဖြစ်ဘူးလို့ ပြောနေတာလား။ မင်းအတွက် ဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲ။

"ငါ့မျက်လုံးကို ကြည့်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက ဟုကော်ကုန်းကို မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်သည်။

ဟုကော်ကုန်း နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ဒူးထောက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ ဘာလုပ်ချင်တာလဲ ပြောပြပါတော့လား။

ရှဲ့အန်းကျီသည် အမတ်ချုပ်ကြီးအိမ်တော်မှ အစေခံများနှင့်အတူ ခြံဝင်းတံခါးဝတွင် ရပ်နေသည်။ ဒုတိယသခင်လေးရှဲ့သည် တစ်ကြိမ် ငိုပြီးပြီဖြစ်သော်လည်း အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏ အမိန့်မရဘဲ ခြံဝင်းထဲ မဝင်ရဲပေ။

"အပျိုစင်ဆောင်ထဲ ဝင်သွားကြ။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က မျက်လုံးများရောင်ရမ်းပြီး အသံဝင်နေသော မြေးမလေးများကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ရှဲ့မိသားစု သခင်မလေးများသည် အပျိုစင်ဆောင်ထဲသို့ ထွက်ပြေးဝင်သွားကြသည်။

"ပဉ္စမမြေးမလေးလည်း ဝင်သွားလိုက်တော့။"

ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော ရှဲ့သော်ယင်းကို ကြည့်ပြီး အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က ပြောလိုက်သည်။

လမ်းပြပေးသော အစေခံမလေးသည် ရှဲ့သော်ယင်းအနားသို့ ပြေးသွားပြီး တွဲထူကာ အပျိုစင်ဆောင်ထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည်။ ဒီကိစ္စ မပြီးသေးဘူး။

တရားရုံးတော်မှ လူများ အမြန်ရောက်လာကြသည်။ သူတို့နှင့်အတူ အကြီးအကဲလီနှင့် အဖွဲ့သားများလည်း ရောက်လာကြသည်။ အရှင်မင်းကြီးက အဖွားအရင်းကို သေအောင် ဖိအားပေးတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းက မြို့တော်တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားပြီ။ အကြီးအကဲလီ ကြားကြားချင်း မေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ဒါက ရှဲ့ဝမ်ယွမ်ရဲ့ အရှင်မင်းကြီးကို နာမည်ဖျက်မယ့် အစီအစဉ်ဆိုတာ သိလိုက်ပြီး တပည့်တွေကိုခေါ်ကာ အမတ်ချုပ်ကြီးအိမ်တော်သို့ ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲလီ ခြံဝင်းထဲ ရောက်သောအခါ တရားရုံးတော်မှ မှုခင်းသမားတော်ကြီးက သခင်မဝမ်အလောင်းပေါ်မှ ဝတ်ရုံကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အကြီးအကဲလီ ရှေ့တိုးသွားပြီး ကြည့်လိုက်ရာ သွေးများပေကျံနေသော သခင်မဝမ်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အသက်ရှူမှားသွားသည်။ ထို့နောက် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ဒါက..."

အကြီးအကဲလီကို တွေ့သောအခါ နဉ်ရှောင်ယောင်း လိုကျစ်ကွေ့အနောက်တွင် ဝင်ပုန်းလိုက်သည်။ အကြီးအကဲလီ မေးလိုက်မှ ခေါင်းပြူထွက်လာပြီး ကြည့်လိုက်ရာ အကြီးအကဲလီ၏ မျက်နှာထားမှာ ဘဝကို စိတ်ကုန်နေသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

"အမတ်မင်း..."

လိုကျစ်ကွေ့က နဉ်ရှောင်ယောင်းအစား ဖြေရန် ပြင်လိုက်သည်။

"မင်း ပါးစပ်ပိတ်ထား။ အရှင်မင်းကြီးကို ဖြေခိုင်း။"

အကြီးအကဲလီက လိုကျစ်ကွေ့ကို မုန်းတီးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ အရှင်မင်းကြီးက ဒီလူနဲ့ ပေါင်းမိတိုင်း ပြဿနာတက်နေတာပဲ။

"အဲဒီလို မလုပ်ပါနဲ့။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီးက ရောက်လာတာနဲ့ ဆူတော့တာပဲ။"

အကြီးအကဲလီက နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ပြောပုံအရဆိုရင် ဒီကိစ္စက အရှင်မင်းကြီးနဲ့ မဆိုင်ဘူးပေါ့။"

သခင်မဝမ်အလောင်းရှေ့မှာ ဘာမှမဖြစ်သလို ရပ်နေနိုင်တာကို အကြီးအကဲလီ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

"ဟင်..."

နဉ်ရှောင်ယောင်း အလျင်အမြန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်နဲ့ တကယ် မဆိုင်ပါဘူး။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"သခင်မဝမ် ဘာလို့ သတ်သေရတာလဲ။"

အကြီးအကဲလီက မေးလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးအိမ်တော်မှ လူများသည် အရှင်မင်းကြီး ဘယ်လောက်ပဲ အရှက်မရှိပါစေ၊ သခင်မဝမ်က မတော်တဆ ကျောက်မီးအိမ်တိုင်ကို ဝင်တိုက်မိတာပါလို့တော့ မပြောလောက်ဘူးဟု တွေးနေကြသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း နှာခေါင်းပွတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေသည်။

"ပြောလေ!"

အကြီးအကဲလီ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဒါသာ သူ့မြေးဆိုရင် ရိုက်သတ်ပြီးလောက်ပြီ။

နဉ်ရှောင်ယောင်း တုန်လှုပ်သွားသည်။

လိုကျစ်ကွေ့က နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကာကွယ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သခင်မဝမ်က ကိုယ့်ဘာသာ မတော်တဆ ဝင်တိုက်မိတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"

အမတ်ချုပ်ကြီးအိမ်တော်မှ လူများ "...."

တကယ်တော့ အရှက်မရှိဆုံးလူက ဒီလူပဲ။

အကြီးအကဲလီသာ လိုကျစ်ကွေ့ကို နိုင်အောင်တိုက်နိုင်ရင် တိုက်လိုက်ပြီ။ ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ!

နဉ်ရှောင်ယောင်းက တောင့်တင်းနေသော မှုခင်းသမားတော်ကြီးကို ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီး၊ စကားပြောပါဦး။"

စစ်ဆေးနေတာ ကြာလှပြီ၊ အဖြေတစ်ခုလောက်တော့ ထွက်လာသင့်ပြီလေ။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က ပြောလိုက်သည်။

"ပြောစရာရှိတာ ပြောလိုက်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းကလည်း "ဟုတ်တယ်၊ အဘိုးကြီး ပြောစရာရှိတာ ပြောလိုက်။"

အားလုံး မှုခင်းသမားတော်ကြီးကို ကြည့်နေကြသည်။

အကြီးအကဲလီ၏မျက်နှာ ညှိုးနွမ်းနေသည်။ မင်းကောင်းမင်းမြတ် ဖြစ်လာဖို့ ကူညီပေးမယ်လို့ ကြံရွယ်ထားတာ။ အခုတော့ အဖွားအရင်းကို သေအောင် ဖိအားပေးတဲ့သူ ဖြစ်သွားပြီ။

မှုခင်းသမားတော်ကြီး ဒူးထောက်လျက်သား ရှိနေသည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့နှင့် နဉ်ရှောင်ယောင်းတို့ ပြောသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောရဲပေ။

အကြီးအကဲလီ လက်သီးဆုပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ပြောလိုက်ပါ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရင် အရှင်မင်းကြီးက အပြစ်ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

အကြီးအကဲလီ အာမခံလိုက်သော်လည်း မှုခင်းသမားတော်ကြီးသည် အချိန်အတော်ကြာမှ ပြောရဲသည်။

"သ... သခင်မ မသေသေးပါဘူး။"

ခြံဝင်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဒီအဘိုးကြီး ရူးသွားမလားဆိုတာ ကြည့်ချင်လို့။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏လည်ချောင်း လှုပ်ရှားသွားပြီးမှ မေးလိုက်သည်။

"ဘာပြောလိုက်တယ်။"

မှုခင်းသမားတော်ကြီး ထပ်မပြောရဲတော့ပေ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီး ပြောတာက ခင်ဗျားမိန်းမ မသေသေးဘူးတဲ့။ ကြားလား။ မ-သေ-ဘူး တဲ့။"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက "ဟိုး... အမတ်ချုပ်ကြီးက သူ့မိန်းမ သေမှာကို မျှော်လင့်နေတာလား။"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

အကြီးအကဲလီ သခင်မဝမ်ကို သေချာကြည့်လိုက်သည်။ သူလည်း မယုံနိုင်ပေ။ ဒီလောက်ဖြစ်နေတာတောင် မသေသေးဘူးလား။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က မှုခင်းသမားတော်ကြီးကို ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။ ဒီလူက နဉ်ယွီရဲ့ လူပဲ ဖြစ်ရမယ်။

မှုခင်းသမားတော်ကြီး အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သာမန်အချိန်ဆိုရင် မလုပ်ရဲပေမယ့် အခုတော့ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို မေးလိုက်ချင်သည်။ ခင်ဗျား ရူးနေလား။ လူအများကြီးရှေ့မှာ မိန်းမကို သေချင်ယောင် ဆောင်ခိုင်းရသလား။ သေချင်ယောင်ဆောင်တာ လွယ်တယ်မှတ်နေလား။

"ပြောစမ်း။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက "ဘာလို့ လူကို လာအော်နေရတာလဲ။"

လိုကျစ်ကွေ့က နဉ်ရှောင်ယောင်းကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"သခင်မဝမ် ဘယ်တော့ သတိရမလဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သခင်မဝမ်၏ပါးကိုပုတ်ကာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"ထတော့။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ လက်အားပြင်းမှုကြောင့် သခင်မဝမ် ချက်ချင်း နိုးလာပြီး ညည်းညူသံပြုကာ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

ခြံဝင်းထဲမှ အစေခံများသည် သခင်မဝမ် အသံထွက်လာသည်ကို ကြားသောအခါ လန့်ပြီး မေ့လဲကုန်ကြသည်။

အားလုံး သခင်မဝမ်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ အံ့သြသူရှိသလို ကြောက်ရွံ့သူလည်း ရှိသည်။ သို့သော် သခင်မဝမ် ပြန်ရှင်လာသည်ကို ဝမ်းသာသူ မရှိသလောက်ပင်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း လူအုပ်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး သခင်မဝမ်ကို ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ ဒီလူရဲ့ ဆက်ဆံရေးက တော်တော်ဆိုးတာပဲ။

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။"

အကြီးအကဲလီက အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ ဘယ်လောက်ပဲ ဉာဏ်ကောင်းပါစေ၊ ကြောင်အသွားသည်။ သခင်မဝမ် ကျောက်မီးအိမ်တိုင်ကို ဝင်ဆောင့်တာ သူ ကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်တာပဲ။

နဉ်ရှောင်ယောင်း အခွင့်ကောင်းယူပြီး အကြီးအကဲလီကို တိုင်တောလိုက်သည်။

"အမတ်ချုပ်ကြီးက ကျွန်တော့်ကို မတရားစွပ်စွဲနေတာ။"

အကြီးအကဲလီ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ သခင်မဝမ်ကို သေချင်ယောင်ဆောင်ခိုင်းပြီး အရှင်မင်းကြီးကို မတရားစွပ်စွဲတယ် ဟုတ်လား။ ရှဲ့ဝမ်ယွမ်၊ ခင်ဗျား ဦးနှောက်ပျက်နေပြီလား။

ဟုကော်ကုန်း ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သခင်မဝမ်၏နှာခေါင်းဝတွင် လက်တင်စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။ လေငွေ့နွေးနွေးလေး ထိတွေ့သွားသဖြင့် လန့်ပြီး လက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်ကာ နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ပြောလိုက်သည်။

"သူ မသေသေးဘူး။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မသေသေးဘူး။"

"ဒါဆို ဒီသွေးတွေက..."

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့လည်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

"မသိပါဘူး။ သခင်မက သွေးအိတ်ဆောင်ထားတာ နေမှာပေါ့။ ဟဲဟဲ... သေချင်ယောင်ဆောင်တာ တော်တော်ပိုင်နိုင်တာပဲ။"

မှုခင်းသမားတော်ကြီးသည် သွေးစွန်းနေသော မြေကြီးအနည်းငယ်ကို ကောက်ယူပြီး လက်ဖြင့် ပွတ်ကြည့်လိုက်၊ နမ်းကြည့်လိုက်၊ မြည်းစမ်းကြည့်လိုက် လုပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ လူသွေးပဲ။"

သခင်မဝမ် ငိုယိုအော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘုရားသခင်၊ ဘာလို့ ကျွန်မကို မသေစေတာလဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက "မငိုပါနဲ့တော့။"

သခင်မဝမ် ဆက်ငိုနေသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သခင်မဝမ်၏မျက်ရည်များကို လက်ကိုင်ပုဝါဖြင့် သုတ်ပေးပြီး မျက်နှာသစ်ပေးလိုက်သလို လုပ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"လာပါ၊ ပြောပြစမ်းပါ။ ဘယ်နေရာ နေမကောင်းဖြစ်နေတာလဲ။"

သခင်မဝမ်က ခေါင်းလို့ ပြောချင်သည်။ ကျောက်မီးအိမ်တိုင်ကို ခေါင်းနဲ့ဝင်ဆောင့်တာပဲ၊ ခေါင်းမှာ ဒဏ်ရာရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ လူတွေက သူမကို ထူးဆန်းသလို ကြည့်နေကြသဖြင့် သခင်မဝမ် နဖူးကို စမ်းကြည့်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း ခေါင်းစောင်းပြီး မေးလိုက်သည်။

"ပြောလေ၊ ဘယ်နေရာ နေမကောင်းတာလဲ။"

နဖူးမှာ ဒဏ်ရာမရှိ၊ ခေါင်းထိပ်မှာ ဒဏ်ရာမရှိ၊ နောက်စေ့မှာ ဒဏ်ရာမရှိ။ သခင်မဝမ် လန့်သွားပြီး မျက်နှာကို စမ်းကြည့်လိုက်သည်။ လက်မှာ သွေးတွေပေနေပေမယ့် နာကျင်မှု မရှိဘူး။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"

သခင်မဝမ် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို မေးလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက "သခင်မ၊ ငါလည်း မေးချင်နေတာ။ ဘာကိစ္စ သေချင်ယောင် ဆောင်ရတာလဲ။"

သခင်မဝမ် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်နေပြီး သခင်မဝမ်ကို မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ကြည့်နေသည်။

"အမတ်ချုပ်ကြီး ပျော်လွန်းလို့ ကြောင်နေပြီ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။

သခင်မဝမ် ခြံဝင်းထဲမှ လူများကို ကြည့်လိုက်ရာ အကြီးအကဲလီနှင့် အဖွဲ့သားများပါ ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သခင်မဝမ် ကြောင်သွားသည်။ သူမ တကယ် သတ်သေခဲ့တာလေ။

"ရှဲ့ဝမ်ယွမ်။"

အကြီးအကဲလီက အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက အရှင်မင်းကြီးကိုတောင် မတရားစွပ်စွဲရဲတယ်ပေါ့။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ သတိပြန်ဝင်လာပြီး သခင်မဝမ်ကို ဓားနှင့်ခုတ်သတ်ချင်လောက်အောင် မုန်းတီးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီမိန်းမမိုက်က သေချင်ယောင် ဆောင်ခဲ့တာလား။

***