အခွင့်အလမ်း

ကွင်းတစ်ခုလုံးတွင် လူ လေးဦးသာ ကျန်တော့သည်။ ဤသည်မှာ ယီထျန်းယွမ် အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ ဆဋ္ဌမနေ့သာ ရှိသေးသည်။ ဤမျှ လူ အနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်သည်။ စံချိန် ချိုးဖျက်ရန်မှာ တကယ်ကို အလွန် ခက်ခဲကြောင်း ဆိုရပေမည်။

ဤအချိန်တွင် လူအများသည် စံချိန် ချိုးဖျက်ရန် မည်မျှ ခက်ခဲသည်ကို သိလာကြသည်။ နိုးလာသော ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ မိမိ ကိုယ်တိုင် ကြာကြာ ခံနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း တကယ် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ထို နာကျင်မှုကို လုံးဝ မခံနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ကြာကြာ ခံနိုင်လေ အကျိုးသက်ရောက်မှု ပိုကောင်းလေဟု သိသော်လည်း ထို ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ၎င်းတို့ ခုခံလိုရုံဖြင့် ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

သတ္တမနေ့တွင် လီကျန့်ယုသည် နိုးလာခဲ့ပြီး ဘေးနားမှ ယီထျန်းယွမ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“တကယ် တော်လိုက်တာ... သတ္တမ နေ့ထိ ခံနိုင်ခဲ့ပြီ... ကွင်းတစ်ခုလုံးမှာ သုံးယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်...”

မိမိ ကိုယ်တိုင် ထိုမျှ ကြာကြာ မခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယီထျန်းယွမ် ထိုမျှ ကြာကြာ ခံနိုင်သည်ကို မြင်ရသောအခါ ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားသည်။ အဓိကမှာ လူအများစုကို ကျော်လွန်ခဲ့သည်။ ဤသည်က သူ့ကို စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မည်လော။

“စောစောက ဘယ်သူများ ချက်ချင်း မေ့လဲလိမ့်မယ်လို့ ပြောလိုက်တာလဲ... ခု ယီ ညီလေးကို မပြောနဲ့ဦး ငါတောင် မင်းတို့ကို ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီ...”

လီကျန့်ယု မျက်နှာ မကောင်းသော ရှူးဟန်နှင့် ရှူးရုံကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ နှစ်ဦးလုံး ဘေးနားတွင် ထိုင်၍ ကိုယ်တွင်းရှိ အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်နေကြသည်။

၎င်းတို့ ယီထျန်းယွမ် ဆက်လက် ခံနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ မယုံနိုင်ဖွယ် ဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့ သိရှိသော လူသားမျိုးနွယ် ဟုတ်ပါရဲ့လား။

“ကြာကြာ ခံနိုင်ရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ... တကယ့် စွမ်းရည်က လက်သီးကို ကြည့်ရမှာပဲ...” ရှူးရုံ လက်သီးကို ဝှေ့ယမ်းပြီး အေးစက်စွာ ပြောသည်။ “အချိန် တန်ရင် ငါနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ သတ္တိရှိရင် ယှဉ်ပြိုင်ကြည့်... ကြာကြာ ခံနိုင်တာနဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ကယ် သန်မာတယ်လို့ ပြောနိုင်မလားဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်”

“စိန်ရဲရင် စိန်လိုက်လေ... ညီလေးယီ မတိုက်ရင်တောင် ငါ မင်းနဲ့ တိုက်မယ်...”

လီကျန့်ယု၏ မျက်လုံးတွင် လျှပ်စီး များ တောက်ပနေသည်။ သူသည် အထူး လျှပ်စီး ဂုဏ်သတ္တိ ကိုယ်ခန္ဓာ ဖြစ်ပြီး သူ့ စိတ်နေသဘောထားနှင့် အနည်းငယ် ကွဲလွဲသည်။

သူ့ စိတ်နေသဘောထားက အတော် နွေးထွေးပြီး ဖော်ရွေသော်လည်း ဂုဏ်သတ္တိကမူ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း အလွန်အားကောင်းသော လျှပ်စီး ဂုဏ်သတ္တိ ဖြစ်သည်။ ဤ ကွဲပြားမှုသည် မသေးငယ်ချေ။

“ကောင်းပြီ... ဒါ မင်းစပြောတာနော်...”

ရှူးရုံ၏ မျက်လုံး အေးစက်သွားသည်။ ဤ ဘက်တွင် ရှုံးလျှင်တောင် အခြား နေရာမှ ဂုဏ်ကို ပြန်ယူလိုသည်။

“ပြောရင် ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်တယ်... ဒီ စစ်ဆေးအကဲဖြတ်မှု ပြီးမှပဲ ပြောကြတာပေါ့” လီကျန့်ယု ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။ “ပြောမယ့်သာပြောနေတာ ဒီပုံတိုင်းဆို ညီလေးယီ စံချိန် ချိုးဖျက်လိမ့်မယ်ထင်တယ်...”

“အိပ်မက် မက်မနေနဲ့...” ရှူးရုံ ဘေးနားမှ လှောင်ပြောင်သည်။ “လုံးဝ ဟာသပဲ... စံချိန် ချိုးဖျက်နိုင်သေးတယ်တဲ့လား... စံချိန်ကို ကြိုက်သလို ချိုးဖျက်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား... အများဆုံး တစ်ရက် ပိုခံနိုင်ရင်တောင် နောက်ထပ် တစ်ရက် ပိုရင် လဲကျသွားမှာပဲ...”

ယခု သတ္တမနေ့ အချိန်တွင် လူအများစု ယိမ်းယိုင်နေကြပြီး အကြာကြီး ခံနိုင်ဖွယ် မရှိတော့ချေ။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်၏ အခြေအနေသည် တည်ငြိမ်နေသည်။ သို့သော် အခြားသူများကမူ တည်ငြိမ်ဟန် ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်း သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဟု ထင်နေကြသည်။

“ဟုတ်လား... ဒါဆို စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့...”

လီကျန့်ယု ယီထျန်းယွမ်အပေါ် ယုံကြည်မှု ရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် တည်ငြိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် တကယ်ပင် အလွန် တည်ငြိမ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်ကို အဆက်မပြတ် ဝါးမျိုပြီး ကိုယ်တွင်းရှိ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနေသည်။ သူ ကိုယ်တွင်းရှိ အခြေအနေသည် ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်သော နေရာ များစွာ ရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။ ယခု ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ကြယ်တာရာစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ကိုယ်တွင်းရှိ သွေးကြောမကြီးများကိုပါ စတင် ပြောင်းလဲနေပြီဖြစ်သည်။

ကြမ်းတမ်းသော ကြယ်တာရာစွမ်းအင် စီးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ သွေးကြောမကြီးများသည် တိုးချဲ့လာသည်။ သို့သော် တိုးချဲ့မှု အရှိန်သည် အတော်လေး နှေးကွေးသည်။ သို့ရာတွင် သူ့အတွက် တိုးချဲ့နိုင်လျှင် လုံလောက်သည်။ သူ့ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းရည်အရ ယခင်ကတည်းက သိပ် မတိုးချဲ့နိုင်ခဲ့ချေ။ သူသည် မူလကတည်းက အလွန် သန်မာသည်။ နည်းနည်းချင်းစီ တိုးချဲ့နိုင်လျှင် ကောင်းသည်။

ထို့နောက် သူ ကိုယ်တွင်းရှိ ဒျန်တန်တွင် နောက်တစ်မျိုး အသွင်အပြင် ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ တဖြည်းဖြည်း စကြဝဠာ နေရာ တစ်ခုကို စုစည်းနေပြီး အတွင်း၌ ဂြိုဟ်တစ်ခုကို စတင် စုစည်းနေပြီး ကိုယ်တွင်း၌ လည်ပတ်နေသည်။

“ဒါ ဂြိုဟ်လား... ကြယ်တာရာစွမ်းအင် ပမာဏ တစ်ခု စုစည်းပြီးနောက် ဒီ ဂြိုဟ်ကို စုစည်းနိုင်တာများ ဖြစ်မလား”

ယီထျန်းယွမ် ဤသည်မှာ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်၏ သဘောတရား ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခံစားရသည်။ တဖြည်းဖြည်း ကိုယ်တွင်း၌ ကြယ်တာရာနယ်မြေ တစ်ခုကို စုစည်းနိုင်သည်။ အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာသော ကြယ်တာရာစွမ်းအင်နှင့်အတူ သူ့ကိုယ်တွင်းရှိ ဂြိုဟ်သည် လျင်မြန်စွာ ပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်လာသည်။ မကြာမီ မြေပြင် ပေါ်လာပြီး သက်ရှိ စတင် ပေါက်လာသည်။

သို့သော် ဤ သက်ရှိများသည် အပင် များသာ ဖြစ်သည်။ တိရစ္ဆာန် ဖြစ်စေ၊ လူ သဏ္ဌာန် သက်ရှိ ဖြစ်စေ ပေါ်လာခြင်း မရှိချေ။ ရိုးရှင်းသော ပန်း ပင်များသာ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အလွန် ထူးဆန်းသော ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မိမိ ကိုယ်တွင်း၌ သက်ရှိ ဂြိုဟ်တစ်ခု စတင် ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက် သက်ရှိများကို ပြောင်းရွှေ့ ပေးနိုင်တော့မည်လော။

ဤ အချက်သည် မဖြစ်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။ သို့သော် နောက်မှ စမ်းသပ်ကြည့်ရမည် ဖြစ်သည်။

သူ့ ကိုယ်တွင်း၌ ပြောင်းလဲမှု ရှိနေစဉ် ပြင်ပတွင်မူ အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤသည်မှာ အဋ္ဌမနေ့ပင် ဖြစ်နေပြီ။ စစ်ဆေးအကဲဖြတ်မှု ကွင်းတစ်ခုလုံးတွင် ယီထျန်းယွမ် တစ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ကျန်သူများ အားလုံး လဲကျသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး နိုးလာပြီးနောက် သူ့ကို လှပသော မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဘေးနားတွင် တရားထိုင်၍ ကိုယ်တွင်းရှိ အခြေအနေကို ခိုင်မာအောင် လုပ်နေသည်။ ဤ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူသည် နောက်ဆုံး ဒုတိယ လဲကျသွားသူ ဖြစ်ပြီး ရှစ်ရက် နီးပါး ခံနိုင်ခဲ့သည်။ ခုနှစ်ရက်ကျော် ကြာအောင် ခံနိုင်ခဲ့ခြင်းသည် အတော်ပင် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းသည်။

သို့သော် သူမသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်သော မျက်လုံးတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ မိမိထက် ပို၍ ကြာကြာ ခံနိုင်သူ ရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။

“ဟားဟားဟား... ငါ ပြောသားပဲ ညီလေး ယီ ပိုပြီး ကြာကြာ ခံနိုင်တယ်လို့... တစ်ရက် ပို ခံနိုင်မယ်လို့ ပြောခဲ့တာ... အခု တစ်ရက်ထက်တောင် ကျော်နေပြီ... ခင်ဗျားတို့ ဘာ ပြောအုံးမလဲ”

လီကျန့်ယု၏ ပါးစပ်သည် အတော်ပင် ပြင်းထန်သည်။ ချက်ချင်း ပြန်လည် တိုက်ခိုက်သည်။

ရှူးရုံတို့၏ မျက်နှာ အရောင်များ မကောင်းချေ။ ယီထျန်းယွမ် တကယ် ဆက်လက် ခံနိုင်သည်ကို မထင်ထားခဲ့ချေ။ ၎င်းတို့၏ စိတ်ကူး ထက် ကျော်လွန်နေသည်။

ဘေးနားမှ ကူးယန်လုံသည် မျက်ခုံး ပင့်၍ ရယ်နေသည်။ စံချိန် မချိုးခဲ့ရင်တောင် ဤ တစ်ကြိမ် နှစ်ဦးသည် ခုနှစ်ရက် ကျော် ကြာအောင် ခံနိုင်ခဲ့ခြင်းသည် သူ့ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေပြီ။ ခေါ်ယူပြီးနောက် သူ ဆုလာဘ် များစွာ ရရှိမည်မှာ သေချာသည်။

ကြာကြာ ခံနိုင်ခြင်းသည် သူ့နှင့် မည်သည့် ဆက်စပ်မှုမျှ မရှိသော်လည်း ကောင်းမွန်သော လူသစ်ကို ခေါ်ယူနိုင်ပါက အထက်မှ သေချာပေါက် ဆုချလိမ့်မည်။

“ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... ဒီ ကောင်လေး ရိုးရှင်းတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ပြောခဲ့တာပဲ...”

ကူးယန်လုံ အလွန် ကျေနပ်သည်။ ရှူးယွမ် ဘေးနားတွင် ရှိနေခဲ့လျှင် သူ့ မျက်နှာ အရောင်သည် အလွန် ဆိုးရွားနေလိမ့်မည်။

ခုနှစ်ရက်ကျော် ကြာအောင် ခံနိုင်ခြင်းသည် ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် အလွန် ကောင်းမွန်သော ရလဒ် ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံး နောင် အောင်မြင်မှုသည် သူ့ ထက် အများကြီး သာလွန်လိမ့်မည်။ သူ ယခင်က ပဉ္စမနေ့ထိသာ ခံနိုင်ခဲ့ပြီး ယီထျန်းယွမ်ထက် နှစ်ရက် လျော့သည်။ နှစ်ရက် သက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း ဆက်ဆံမှုသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကွာခြားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခုနှစ်ရက် ကျော်ပါက ချက်ချင်း အဓိကတပည့် ဖြစ်လာပြီး အဓိက ပျိုးထောင်ခံရသော ပစ်မှတ် ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ် ပြင်ပ အခြေအနေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်လက် ခံနေသည်။ မကြာမီ ရက်များ တစ်ရက်ပြီး တစ်ရက် ကုန်လွန်သွားသည်။

အဋ္ဌမနေ့... နဝမ နေ့... ဒသမ နေ့... မကြာမီ သူ ဒသမ နေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤ တစ်ရက်ကို ကျော်လွန်နိုင်လျှင် သူ့ ရက် အရေအတွက်သည် မူလ စံချိန်တင်သူနှင့် အတူတူ ဖြစ်သည်။

ရှူးရုံတို့သည် ပြင်းပြစွာ မနာလို ဖြစ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့ အဋ္ဌမ နေ့တွင် သတိလစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ ဒသမ နေ့ထိ ခံနိုင်ခဲ့သည်။ လုံးဝ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သည်။ ဒသမ နေ့သို့ ရောက်ရှိလျှင် ဆက်ခံသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည် မဟုတ်လား။

ဆက်ခံသူ မဖြစ်လျှင်တောင် သူ့ အဆင့်အတန်းသည် ၎င်းတို့ ယှဉ်နိုင်သော အဆင့် မဟုတ်တော့ချေ။ ၎င်းတို့၏ ရင်ထဲတွင် မနာလိုမှုဖြင့် ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ဤသို့သော ကံကောင်းမှုသည် အဘယ်ကြောင့် သူတို့ အလှည့် မကျရသနည်း။

ဤသည်မှာ အမြဲတမ်း အခွင့်အလမ်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ စွမ်းရည် မလုံလောက်သဖြင့် မဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အခန်း (၈၉၄) ပြီးပါပြီ။