ဝမ်းနည်းပါတယ်
Vol. 61 Ch. 897
သစ်ပင်မျိုးနွယ်သားရှူးရုံသည် ခြေတစ်ချက် ကန်ထုတ်ခံရပြီး အက်ကွဲသွားသည်။ နဂါးမျိုးနွယ်သား ကူးယန်လုံက အသေသတ်ခြင်း မပြုရန် ပြောထားခဲ့ခြင်းသာ မရှိပါက ဤ သစ်ပင်မျိုးနွယ်သားရှူးရုံသည် ယခုအခါ ထင်းတုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မီးစိုက်ရန်အတွက် သုံးနိုင်ပေလိမ့်မည်။
လူအများ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။ သစ်ပင်မျိုးနွယ်သားရှူးရုံ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ထိပ်ဆုံးတွင် မရှိသော်လည်း အနည်းဆုံး ကြယ်တာရာသခင် အဆင့်ငါးတော့ ရှိနေသည်။ သို့သော် ခြေ တစ်ချက်ဖြင့် ကန်ထုတ်ခံရပြီး ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ပေါ့ဆမှု ရှိခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း ဤမျှ အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရခြင်းသည် အနည်းငယ် လွယ်ကူလွန်းသည် မဟုတ်လား။
“ညီလေးယီ... ညီလေးယီ တအားတော်တယ်...”
လီကျန့်ယု အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ယီထျန်းယွမ်ကို ပြေး၍ ဖက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ဤသည်မှာ တကယ်ကို ရင်ထဲ၌ ဖြေလျှော့ရာ ရောက်သည်။ ဤ မာနကြီးသော သတ္တဝါများကို ကန်ထုတ်ပြီး ပေါက်ကွဲစေရမည်။
ကူးယန်လုံ မျက်လုံး တစ်ချက် တောက်ပသွားသည်။ ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ဖြေရှင်းနိုင်မည်ကို သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။ ထို အရှိန်သည် တကယ်ကို အလွန် အံ့သြဖွယ် ကောင်းသည်။ သူပင် အလွန် လျင်မြန်သည်ဟု ခံစားရသည်။
“ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... ငါ တကယ်ပဲ လူရွေးမှန်ခဲ့တာပဲ”
ကူးယန်လုံ ယီထျန်းယွမ်အပေါ် လေးစားမှုများ အပြည့် ရှိနေသည်။ သစ်ပင်မျိုးနွယ်သား ရှူးရုံကိုတော့ ဂရု မစိုက်တော့ချေ။ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် မသေရင် ရပြီ။ ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်စွာ ရရှိခြင်းက သူ့နှင့် တစ်စက်မျှပင် မသက်ဆိုင်ချေ။
“မင်း... မင်း ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ လက်သီးကို သုံးရဲတယ်...”
သစ်ပင်မျိုးနွယ်သား ရှူးဟန် တုံ့ပြန်ပြီးနောက် သစ်ပင်မျိုးနွယ်သားရှူးရုံ အနီးသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးလာသည်။ သူ့ကို ဆွဲမလိုက်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ရှူးရုံ ကိုယ်တွင်းရှိ အရိုးများ များစွာ ကွဲကြေသွားသည်ကို တွေ့ရှိသည်။ အခြေခံအားဖြင့် တစ်ဝက် ဒဏ်ရာ ရရှိသွားသည်။
သူ ဒေါသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။
“ဒါက ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ရုံ သက်သက်ပဲ... မင်း ဘာလို့ ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့လက်သီးကို သုံးရတာလဲ...”
“ပြင်းထန်တဲ့ လက်သီးတဲ့လား... သူ ဒီလောက် အားနည်းလိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါ ဘယ်လို သိမှာလဲ... ခြေ တစ်ချက် နဲ့ ဒီလို ဖြစ်သွားတာ... ပြီးတော့ သူ ကိုယ်တိုင် အရင် ထိုးဖို့ ပြောခဲ့တာ... ငါ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုးလိုက်တာပဲ”
ယီထျန်းယွမ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောသည်။
“ဘယ်သူ သိမှာလဲ... ဒီလောက် ခံနိုင်ရည်မရှိတာကို... မင်းတို့ သစ်ပင်မျိုးနွယ်သားတွေက ဒီလောက် အားနည်းတာလား”
ဤ စကားကြောင့် သစ်ပင်မျိုးနွယ်သား ရှူးဟန် ရင်ထဲတွင် ဒေါသ ထွက်လာသည်။ လူကြီးမင်းကူးဘက်သို့ အလျင်အမြန် အော်ပြောသည်။
“လူကြီးမင်းကူး... သူ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးပြီး သစ်ပင်မျိုးနွယ်သားရှူးရုံကို သတ်ချင်တာ...”
“မသေရင် စည်းမျဉ်း ချိုးဖောက်ရာ မရောက်ဘူး။ လက်သီးနဲ့ ခြေထောက်မှာ မျက်လုံး မရှိဘူး... ဘယ်သူမှ တိကျစွာ ထိန်းချုပ်ဖို့ မလွယ်ဘူး”
ကူးယန်လုံ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်လည် တုံ့ပြန်သည်။
ဤသည်မှာ ယီထျန်းယွမ်ကို ဘက် လိုက်ခြင်း မဟုတ်ချေ။ ပြင်ပ ယှဉ်ပြိုင်မှုများလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ လက်သီးနှင့် ခြေထောက်တွင် မျက်လုံး မရှိသောကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာ ရရှိခြင်းသည် ပုံမှန် ကိစ္စ ဖြစ်သည်။ မသေသရွေ့ မည်သည့် အရာမှ စည်းမျဉ်း ချိုးဖောက်ရာ မရောက်ချေ။
“ဒါ... ဒါ...”
သစ်ပင်မျိုးနွယ်သား ရှူးဟန် သတိလစ်သွားသော မိမိ အဖော်ကို ကြည့်ပြီး ဘာ ပြောရမှန်း မသိတော့ချေ။
“မင်း ငါ့ လုပ်ရပ်ကို မကျေနပ်ရင် မင်း ကိုယ်တိုင် အဖော်အတွက် လက်တုံ့ပြန်ချင်လား... မင်းတို့က ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ကို အမှိုက်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား... အခု ငါနဲ့ ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ပြီး ဘယ်သူက တကယ် အမှိုက် ဖြစ်လဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်”
ယီထျန်းယွမ် သစ်ပင်မျိုးနွယ်သား ရှူးဟန်ကို ကြည့်ပြီး မိမိနှင့် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ရန် စိန်ခေါ်လိုက်သည်။
သူ ဆက်လက်၍ ပါးရိုက်ခြင်းကို လက်မရွံ့ပေ။ ယခင်က အကြွေးကို ဆပ်သင့်ပြီ။ သူသည် သူတော်ကောင်း မဟုတ်ချေ။ ပါးစပ် ယုတ်မာလျှင် ကိုယ့် မျက်နှာကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ပေးပြီး သူ့ကို ရိုက်ခိုင်းသင့်သည်။
“မင်း တိုက်ရဲရင် တိုက်ကြတာပေါ့...”
သစ်ပင်မျိုးနွယ်သား ရှူးဟန် ဒေါသဖြင့် ရပ်လိုက်သည်။ ရှူးရုံသည် အလွန် ပေါ့ဆခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ဖြေရှင်းခံလိုက်ရသည်ဟု သူ ထင်သည်။
သူ ထွက်လာပြီးနောက် အောက်အဆင့် နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်ကို မျက်နှာ မူကာ အေးစက်စွာ ပြောသည်။
“ငါ မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်က ဘယ်နေရာမှာ ရှိလဲ... ဘယ်လို နေရာမှာ ရပ်တည်လဲဆိုတာ သိစေရမယ်...”
“ပြောလို့ ပြီးပြီလား”
ယီထျန်းယွမ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောသည်။
“အခု စလို့ ရပြီလား”
“လာပါ...”
သစ်ပင်မျိုးနွယ်သား ရှူးဟန် ဒေါသတကြီး ပြောသည်။
“အမှိုက် ဖြစ်တဲ့အတွက် ငါ ရှူးရုံ လိုပဲ... မင်းလိုအမှိုက်ကို အခွင့်အရေး ပေးတဲ့အနေနဲ့ အရင် တိုက်ခွင့် ပေးမယ်...”
ပြောပြီးနောက် သစ်ပင်မျိုးနွယ်သား ရှူးဟန် တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထူထဲသော ကိုယ်ကာကွယ် လက်နက်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးမှ သစ်နွယ်များ ထွက်လာပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သန်မာသော အသက် စွမ်းအင်သည် ကိုယ်တွင်းမှ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းလာသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့၏ သွေးရိုးဗီဇ အထူး အကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လွန်စွာ သန်မာသော အနာကျက် စွမ်းရည်အပြင် အလွန် အားကောင်းသော ကာကွယ်မှု စွမ်းအား ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ကာကွယ် လက်နက် သက်သက်ပင် အခြေခံအားဖြင့် အောက်အဆင့် နတ်ဘုရားလက်နက်နှင့် တူညီသည်။ ၎င်းတို့ မာနကြီးရန် အရင်းအနှီး ရှိသည်မှာ သေချာသည်။
“ရွှီး...”
ယီထျန်းယွမ် တစ်စက်မျှပင် ယဉ်ကျေးမနေတော့ချေ။ သူ့ကို အရင် တိုက်ခွင့် ပေးသည့်အတွက် သူ အရင် တိုက်မည်...
သစ်ပင်မျိုးနွယ်သား ရှူးဟန် မျက်လုံး ရှေ့တွင် တစ်ချက် တောက်ပသွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။ နောက် တစ်ခဏတွင် သူ့ ရင်ဘတ်သည် ကွဲကြေတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် ရှေ့နည်းတူ နံရံကို ဝင်တိုက်ပြီး သွေးအန်ကာ သတိလစ်သွားသည်။
သတိလစ်မသွားမီ ရင်ဘတ်မှ အရိုးများ အားလုံး ကြေမွသွားသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ အပြင်ဘက်မှ ကိုယ်ကာကွယ် လက်နက်သည် စက္ကူဖြင့် ကပ်ထားသကဲ့သို့ ခြေတစ်ချက် အကန်ခံရရုံဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားသည်။
သစ်ပင်မျိုးနွယ်သား ရှူးဟန်သည် ရှူးရုံ ကဲ့သို့ပင် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။ ၎င်းတို့ နှစ်ဦးလုံး သတိလစ်သွားခဲ့ကြသည်။ လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်းပင် မရှိတော့ချေ။
တစ်ဦးချင်းစီ ၎င်းတို့ နှစ်ဦးကို ကြည့်ပြီး မှင်တက်မိသွားကြသည်။ သစ်ပင်မျိုးနွယ်သားရှူးရုံ ပြင်ဆင်မှု မရှိဘဲ ပေါ့ဆမှုကြောင့် ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ခံရခြင်းသည် သဘောတရားအရ ဖြစ်နိုင်သည်။ ယခုမူ သစ်ပင်မျိုးနွယ်သား ရှူးဟန်ပင် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားပြီး ကိုယ်ကာကွယ် လက်နက်ပင် ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း အလွယ်တကူ ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။
တစ်ခုတည်းသော အဓိပ္ပါယ်ကိုသာ ရှင်းပြနိုင်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ထက် အများကြီး ပို၍ သန်မာခြင်းဖြစ်သည်။
“ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေတဲ့သူ ဘယ်သူ ရှိသေးလဲ... ရှိရင် အခု ငါ့ ရှေ့ကို ထွက်လာခဲ့”
ယီထျန်းယွမ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အေးစက်စွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ မည်သူသည် မိမိတို့ကို ဤမျှ မထီမဲ့မြင် ပြုသည်ကို ကြည့်လိုသည်။
“သစ်ပင်မျိုးနွယ်သား နှစ်ဦးကို အနိုင်ယူရုံနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တော်တော် တော်တယ်လို့ ထင်နေတာလား”
ဤအချိန်တွင် ကျောက်တုံးမျိုးနွယ်သား တစ်ဦး ထွက်လာသည်။ ကိုယ်ပေါ်တွင် မာကျောသော ကျောက်တုံးများ တစ်တုံးပြီး တစ်တုံး ရှိနေပြီး သစ်ပင်မျိုးနွယ်သား များထက် အများကြီး ပို၍ မာကျောသည်။
“ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...”
ခြေသံနှင့် အတူ မြေပြင်သည်ပင် တုန်ခါသွားသည်။ ဤသူ၏ အမည်မှာ ယန်ဖန်း ဖြစ်ပြီး ကျောက်တုံးမျိုးနွယ်သား တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ယီထျန်းယွမ် သူ့ကို အထက်အောက် ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသူကို သူ ယခင်က မြင်ဖူးသည်။ ဆဋ္ဌမ နေ့အထိ ခံနိုင်ခဲ့သည်မှာ အတော် ကောင်းမွန်သော စံချိန် ဖြစ်သည်။ သူ့ ကိုယ်တွင်းရှိ ကျောက်တုံး သွေးရိုးဗီဇ၏ အားအသာဆုံး အချက်မှာ စွမ်းအားနှင့် ကာကွယ်မှု ဖြစ်သည်။
“ငါ ဒီလို ဘယ်တော့မှ မထင်ဘူး... ငါ လိုချင်တာက သူတို့ ပါးစပ် ပိတ်သွားဖို့ပဲ”
ယီထျန်းယွမ် သူ့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကြည့်ကာ ပြောသည်။
“ဒါဆို မင်းကရော ဘာ ပြောချင်တာလဲ”
“ငါ ဘာမှ ပြောချင်တာ မရှိဘူး... ငါ မင်း အရည်အချင်းကို ကြည့်ချင်တာပဲ...”
ကျောက်တုံးမျိုးနွယ်သား ယန်ဖန်းသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း စိန်ခေါ်ချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ် မထွက်ခွာမီ သူ့ကို ခြေထောက်အောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် နင်းပြီး မိမိ ကိုယ်ကို ဂုဏ်ယူလိုသည်။
အခြားသူများ ယီထျန်းယွမ်ကို မကြောက်ကြချေ။ မျက်လုံးတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ အပြည့်အဝ ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် သစ်ပင်မျိုးနွယ်သား ရှူးဟန်ထက် ပို၍ သန်မာသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ရှေ့မှ ကျောက်တုံးမျိုးနွယ်သား ယန်ဖန်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ကြယ်တာရာသခင် အဆင့်ကိုးသို့ ရောက်ရှိနေပြီး အလွန် မြင့်မားသော ကျင့်စဉ်အဆင့် ဖြစ်သည်။
“အိုး... ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး”
ယီထျန်းယွမ် သူ့ကို ဂရု မစိုက်တော့ချေ။
“မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်တွေ အားလုံး ဒီလောက် ကြောက်တတ်ပြီး ပြဿနာကို ရှောင်တတ်တာလား... အားနည်းနဲ့သူကိုပဲ အနိုင်ကျင့်တတ်တာလား”
ကျောက်တုံးမျိုးနွယ်သား ယန်ဖန်းက လှောင်ပြောင်သည်။
“အားနည်းတဲ့သူကို အနိုင်ကျင့်တာလား”
ယီထျန်းယွမ် ခေါင်းလှည့်ကာ သူ့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကြည့်ရင်း ရယ်သည်။
“မင်းတို့ အားလုံး ငါ့ ကိုယ်ပေါ် နင်းပြီး ငါ့ကို လှေကားထစ် တစ်ခုလို သုံးကာ အမြင့်ကို တက်ချင်နေတာပဲ ထင်တယ်... ကောင်းပြီ... ငါ မင်းတို့ ဖြစ်စေချင်တာကို လုပ်ပေးမယ်... ခုတင်ပေါ်မှာ နှစ်နဲ့ချီပြီး လဲနေချင်ရင် ငါ မင်းတို့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမှာပေါ့...”
“ကောင်လေး... မင်း တကယ်ပဲ မာနကြီးတာပဲ... သစ်ပင်မျိုးနွယ်သား နှစ်ဦးရဲ့ ကိုယ်ကာကွယ် လက်နက်ကို ချိုးနိုင်တာနဲ့ ကိုယ်ကိုယ့်ကိုယ် ပြိုင်ဘက်ကင်းသွားပြီလို့ ထင်နေတာလား”
ကျောက်တုံးမျိုးနွယ်သား ယန်ဖန်း လက်ဖြင့် မိမိ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ အေးစက်စွာ ရယ်သည်။
“အကယ်၍ မင်း ငါ့ ကိုယ်ကာကွယ် လက်နက်ကို ချိုးနိုင်ရင် ငါ ရှုံးတယ်လို့ သတ်မှတ်မယ်...”
ယီထျန်းယွမ် သူ့ကို အပေါ်အောက် ကြည့်လိုက်သည်။ ပြောရမည်ဆိုလျှင် ဤ ကျောက်တုံးမျိုးနွယ်၏ အရင်းအနှီးသည် ကာကွယ်မှု ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်မျက်လုံး၏ စစ်ဆေးမှုအရ သူ့ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကိုယ်ကာကွယ် လက်နက်သည် အလယ်အဆင့် နတ်ဘုရားလက်နက်နှင့် တူညီသည်။ အကယ်၍ အလုံးစုံ ပေါက်ကွဲထုတ်လိုက်ပါက အထက်အဆင့် နတ်ဘုရားလက်နက်၏ ခိုင်ခံ့မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။
“ဒါက ဒိုင်း တစ်ခုပဲ... ဒါဆို မင်း ပြင်ဆင်ပြီးပြီလား”
ယီထျန်းယွမ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောသည်။
“စောစောကတည်းက ပြင်ဆင်ပြီးပြီ... သိပ် အားမထည့်နဲ့... မင်း ခြေထောက် ကျိုးသွားလိမ့်မယ်...”
“ဘုန်း...”
ကျောက်တုံးမျိုးနွယ်သား ယန်ဖန်း စကားမဆုံးမီ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာ ကန်ထုတ်ခံရပြီး လွင့်ထွက်သွားသည်။ ရင်ဘတ် ဧရိယာရှိ ကျောက်တုံး များစွာသည် ကန်ချက်ကြောင့် တိုက်ရိုက် အမှုန့် ဖြစ်သွားသည်။ ကြီးမားသော ကျောက်တုံး ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံးသည် ကျောက်အပိုင်းအစ အပုံ တစ်ပုံ ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
“စိတ်မကောင်းပါဘူး... နည်းနည်း အား များသွားတယ်ထင်တယ်”
ယီထျန်းယွမ် ခြေထောက်ပေါ်ရှိ ဖုန်များကို ပုတ်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောသည်။
အခန်း (၈၉၇) ပြီးပါပြီ။