ဆွေမျိုးတော်စပ်ခြင်း

ကျောက်တုံးမျိုးနွယ်သားယန်ဖန်းသည် ဤသို့ပင် ခြေတစ်ချက်ဖြင့် ကန်ထုတ်ခံရ၍ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ အဆုံးသတ်သည် သစ်ပင်မျိုးနွယ်သားရှူးဟန်တို့နှင့် မကွာခြားချေ။ အနည်းငယ် ပို၍ပင် ဆိုးရွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျောက်စများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို ကြည့်ရသည်မှာ လွန်စွာ ကြည့်မကောင်းချေ။

လူအများ မှင်တက်မိသွားကြသည်။ ကြယ်တာရာသခင် အဆင့်ရှစ် ကျင့်စဉ်အဆင့်ပင် ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ခံရနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဤမျှ မာကျောသော ကျောက်တုံးမျိုးနွယ်ကိုပင် ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းသည် လူအများကို မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်စေသည်။

“ဒါ... ဒီစွမ်းအားက တအား သန်မာတာပဲ... အဲဒါ ကျောက်တုံးမျိုးနွယ်လေ”

“မှန်တယ်... ငါ ယခင်က ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်တာ တစ်ခုကို မြင်ဖူးတယ်... ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက ကျောက်တုံးမျိုးနွယ်သားကို လက်နက်နဲ့ အဆက်မပြတ် ရိုက်တယ်... ဒဏ်ရာ တစ်စက်မှတောင် မရှိဘူး... တကယ်ကို မာကျောလွန်းလို့ ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်။ အဆင့်တူ ကျင့်စဉ်အဆင့်အောက်မှာဆိုရင် အခြေခံအားဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းသူပဲ”

“ဒါပေမဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းသူဆိုပေမဲ့ ခြေတစ်ချက် ကန်ထုတ်ခြင်းနဲ့တောင် ပေါက်ကွဲသွားတယ်... သူက မြေကမ္ဘာသခင် အဆင့်ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့တာများလား”

“မဖြစ်နိုင်ဘူး... မြေကမ္ဘာသခင် အဆင့်ဆိုရင် ငါတို့ စောစောကတည်းက ခံစားမိမှာပေါ့... အများဆုံး ကြယ်တာရာသခင် အဆင့်ခြောက်၊ ခုနှစ် ဝန်းကျင် ကျင့်စဉ်အဆင့်သာ ရှိမယ်... လုံးဝ မြေကမ္ဘာသခင် မဖြစ်နိုင်ဘူး”

မူလက ယီထျန်းယွမ်ကို ဆက်လက် စိန်ခေါ်လိုသော စိတ်သည် ချက်ချင်း ရေအေး တစ်ပုံး လောင်းချခံလိုက်ရသလို ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းတို့၏ စိတ်သည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အေးခဲသွားသည်။

ဤအချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်ကို မည်သူက စိန်ခေါ်ရဲတော့မည်နည်း။ မည်သူက စိန်ခေါ်ရဲသလဲ၊ အဆုံးသတ်သည် ထိုသူ သုံးဦးနှင့် တူတူပင်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရိုးရိုးသားသား လဲလျောင်းနေရုံသာ ရှိသည်။

သေဆုံးခြင်း မရှိချေ။ သို့သော် ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်စွာ ရရှိပြီး ထရပ်ရန်ပင် ခက်ခဲသည်။ နှစ် အနည်းငယ် အနားယူခြင်း မရှိပါက အိပ်ရာမှ အလွယ်တကူ ထနိုင်ရန် ခက်ခဲမည်ဟု ထင်ရသည်။

ယီထျန်းယွမ် လက်လှုပ်ရာတွင် ဘယ်တော့မှ ညှာတာမှု မရှိခဲ့ချေ။ အကယ်၍ လူသတ်ခွင့် ရှိခဲ့ပါက ၎င်းတို့သည် စောစောကတည်းက အလောင်း သုံးလောင်း ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်၍ မရသောကြောင့် အကြမ်းတမ်းဆုံးသော စွမ်းအားဖြင့် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အရိုးနှင့် သွေးကြောမကြီးများကို ဖောက်ခွဲပစ်ရုံသာ ရှိသည်။ ဤမျှ ရိုးရှင်းသည်။

“ငါ့ကို နောက်ထပ် ဘယ်သူ စိန်ခေါ်ချင်သေးလဲ”

ယီထျန်းယွမ် လူအများကို အေးစက်စွာကြည့်သည်။ သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်အောက်တွင် အချို့သော ကျင့်ကြံသူများ နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ သူ့အနားသို့ပင် ချဉ်းကပ်ရန် မရဲဝံ့ကြချေ။

အရှိန်အဝါ သက်သက်ဖြင့်ပင် ၎င်းတို့ကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ ထုတ်ထားသော နတ်ဘုရားဓားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါ လုံးဝ ပေါ်လွင်နေသည်။

ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ ဘေးနားတွင် တရားထိုင်နေသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးသည် ဤဘက်သို့ ခေါင်းမော့၍ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မည်သည့်စကားမျှ မဆိုချေ။ သူမသည် ဒုတိယ အကြာဆုံး ခံနိုင်သူ ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူမ၏ စွမ်းရည်သည် လုံးဝ ထူးခြားသည်။ သို့သော် သူမသည် ယီထျန်းယွမ်ကို စိန်ခေါ်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်း မရှိဘဲ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့်သာ ကြည့်သည်။

“ညီလေးယီ... မင်း တအား တော်တာပဲ”

လီကျန့်ယု လျှောက်လာပြီး ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောသည်။

“ကျောက်တုံးမျိုးနွယ်က ဒီလောင် သန်မာတာကိုတောင် မင်း ကန်ထုတ်ပြီး ပေါက်ကွဲသွားစေခဲ့တယ်။ ငါသာဆို ကန်တောင် မကန်နိုင်ဘူး...”

လီကျန့်ယု၏ စွမ်းအားက ကောင်းမွန်သော်လည်း ကျင့်စဉ်အဆင့်ကမူ ကျောက်တုံးမျိုးနွယ်သား ယန်ဖန်းထက် အများကြီး နိမ့်ကျနေသည်။

ကူးယန်လုံ လျှောက်လာပြီး ၎င်းတို့ကို ကြည့်ရင်း ပြောသည်။

“တကယ်လို့ ဆက်လက် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်မယ့်သူ မရှိတော့ရင်... အခု မင်းတို့ အားလုံး ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ တရားဝင် ဝင်ခွင့်တပည့်တွေ ဖြစ်သွားပြီလို့ ငါ ကြေညာတယ်။ ၎င်းတို့ထဲက ခုနှစ်ရက်ထက် ကျော်လွန်အောင် ခံနိုင်သူတွေက အဓိကတပည့်တွေ ဖြစ်လာမယ်...”

ခုနှစ်ရက်ထက် ကျော်လွန်အောင် ခံနိုင်သူများသည် အဓိကတပည့်များ ဖြစ်လာသည်။

တစ်ဦးချင်းစီ ယီထျန်းယွမ်နှင့် အခြား လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီးကို မနာလိုစွာ ကြည့်ကြသည်။ အဓိကတပည့် ဖြစ်ခြင်းက မည်သည့် အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိသည်ကို မသိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ တရားဝင် တပည့် ဖြစ်ခြင်းထက် အများကြီး ပို၍ ကောင်းသည်ဟု စိတ်ကူးနိုင်သည်။

“ပဉ္စမနေ့ထက် ကျော်လွန်အောင် ခံနိုင်တဲ့သူတွေကတော့ ဂိုဏ်းအတွင်းတပည့်တွေ ဖြစ်လာမယ်။ အနာဂတ်က ထိုနည်းတူ တောက်ပတယ်”

ကူးယန်လုံ ၎င်းတို့ကို ရယ်ပြသည်။ ဤတစ်ကြိမ်၏ ရလဒ်က မသေးငယ်လှချေ။

ထို့နောက် ကူးယန်လုံသည် ၎င်းတို့ကို ရှည်လျားသော လမ်းလျှောက်ခန်းကို ဖြတ်ကျော်၍ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ အပြင်ဘက်တွင် ထိုနည်းတူ ခန်းမတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် အပြင်ဘက် ခန်းမက မတူညီချေ။ ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံသူများစွာ သွားလာနေကြပြီး ဘေးနားတွင် တာဝန်များ လက်ခံနေကြသည်။

ဤနေရာသည် အမှန်တကယ်တွင် တာဝန်ပေးခန်းမ ဖြစ်သည်။ ပံ့ပိုး ကူညီမှု အမှတ်များ ရရှိလိုပါက ဤနေရာတွင် တာဝန်များ ပြီးဆုံးအောင် လုပ်ဆောင်ရမည်။ ဤသည်မှာ အခြေခံအားဖြင့် အင်အားစုတိုင်းတွင် ရှိသည်။ ဤသို့ မဟုတ်ပါက အင်အားစုကို မည်သို့ ချဲ့ထွင်နိုင်မည်နည်း။

၎င်းတို့သည် အလကား စားသောက်နေသော တပည့်များကို မွေးမြူလိုခြင်း မရှိချေ။ ဤသို့ဆိုလျှင် မကြာမီ အရင်းအမြစ် ကုန်ဆုံးသွားမည်။

“တရားဝင် တပည့်တွေ ဟိုဘက်မှာ တံဆိပ် သွားယူ... ပဉ္စမနေ့ထက် ကျော်လွန်တဲ့ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တွေ ဒီဘက်မှာ တံဆိပ် လာယူ... အဓိကတပည့်တွေ ဒီဘက်မှာ တံဆိပ် လာယူ”

ကူးယန်လုံ ၎င်းတို့ကို တံဆိပ် သွားယူရန် ခေါ်ဆောင်သည်။ တစ်ဦးချင်းစီ မိမိတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ တံဆိပ်များကို ယူကြသည်။ ယီထျန်းယွမ် တံဆိပ်ကို ရရှိပြီးနောက် ကြည့်လိုက်ရာ မိမိ၏ တံဆိပ်သည် အထူး ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အလွန် အဖိုးတန်သော ပစ္စည်း တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

ဤ တံဆိပ်သည် ကြီးမားသော သိုလှောင်ပစ္စည်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ အတွင်း၌ အလွန် ကျယ်ပြန့်သော နေရာ ရှိပြီး ပစ္စည်း များစွာကို ထည့်သွင်းနိုင်သည်။ အဓိကမှာ သူ တံဆိပ်ကို ကိုင်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တံဆိပ်များ၏ အခြေအနေကို ခံစားနိုင်သည်။ မည်မျှ ဝေးသည်ပင် ဖြစ်စေ ခံစားနိုင်သည်။

“မင်းတို့ တံဆိပ်တွေမှာ လူကို ခွဲခြားနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိတယ်။ ကယ်ဆယ်မှု ဖြစ်စေ၊ အတူတူ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခြင်း ဖြစ်စေ ဒီ တံဆိပ်နဲ့ လုပ်ဆောင်နိုင်တယ်” ကူးယန်လုံ တင်းမာစွာပြောသည်။ “ဒါ မင်းတို့ရဲ့ သက်သေခံ အမှတ်အသား ဖြစ်တယ်။ မင်းတို့ တံဆိပ် ပျောက်သွားရင် ဘယ် အဆင့် တပည့် ဖြစ်နေပါစေ ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေကနေ ဖယ်ရှားခံရမယ်...”

“တံဆိပ်က မင်းတို့ရဲ့ အသက်နဲ့ တူတယ်။ ပျောက်သွားရင် မင်းတို့ အသက်ပါ ပျောက်သွားတာပဲ။ သေချာတာက တစ်ဦးဦး ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပျောက်ကွယ်နေရင် တွေ့တဲ့အခါ တိုက်ရိုက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြစ်ဒဏ် ပေးပြီး ဆုံးဖြတ်မယ်...”

တစ်ဦးချင်းစီ၏ မျက်နှာ အရောင် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤ တံဆိပ် မရှိတော့လျှင် အပြင်သို့ နှင်ထုတ်ခံရမည် မဟုတ်ပါလား။ ဤ သတ်မှတ်ချက်သည် အနည်းငယ် တင်းကျပ်လွန်းသည် မဟုတ်ပါလား။

ယီထျန်းယွမ် မည်သည့်အရာမျှ တင်းကျပ်သည်ဟု မခံစားရချေ။ မသေသရွေ့ တံဆိပ်သည် တကယ် မပျောက်နိုင်ချေ။ ဤသို့ပင် ပျောက်လျှင် ဤ အင်အားစုတွင် ဆက်လက် နေရန် မျက်နှာ မရှိချေ။

“ဒါဆို မင်းတို့ နှစ်ယောက် ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့... ကျန်တဲ့သူတွေကို လူ တစ်ဦးက သင့်လျော်ရာ နေရာကို လိုက်ပို့လိမ့်မယ်”

ကူးယန်လုံ ယီထျန်းယွမ်နှင့် လျှို့ဝှက် အမျိုးသမီးကို မိမိ နောက်သို့ လိုက်ရန် အချက်ပြသည်။

“ညီလေးယီ... အဓိကတပည့် ဖြစ်သွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ဒီလို ထွက်သွားရင် ဘယ်အချိန် ပြန်တွေ့နိုင်မလဲ မသိတော့ဘူး” လီကျန့်ယု ယီထျန်းယွမ်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် ခုမှ သိရုံသာ ရှိသော်လည်း လူသားမျိုးနွယ် ဖြစ်ကြသည်။ ဤနေရာတွင် ခွဲခြားဆက်ဆံ ခံရသဖြင့် နေရာ တစ်နေရာတွင် နေနိုင်လျှင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဓိကတပည့်နှင့် ဂိုဏ်းအတွင်းတပည့်တို့သည် လုံးဝ တစ်နေရာတည်းတွင် နေနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

“တွေ့မှာပါ... ဒါပေမဲ့ ဘယ် အချိန် ဖြစ်စေ... ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ဂုဏ်ကို မမေ့ဖို့ လိုတယ်...”

ယီထျန်းယွမ် သူ့ကို ရယ်ပြလိုက်သည်။

“မှန်တယ်... လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ဂုဏ်...”

လီကျန့်ယု မိမိ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်သည်။ မည်သို့ ဖြစ်စေ ဂုဏ်ကို မပစ်ပယ်နိုင်ပေ။ ကာကွယ်ရမည်ပင်။

ပြောပြီးနောက် ၎င်းတို့ ခွဲခွာသွားကြသည်။ ကူးယန်လုံ ၎င်းတို့ကို ခန်းမ အပြင်ဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ခန်းမမှ ထွက်လိုက်သောအခါ အပြင်ဘက် ကမ္ဘာသည် ခမ်းနားသော အဆောက်အဦ များစွာ ရှိသည်။ အဝေးတွင် ကျင့်ကြံသူ များစွာ သွားလာနေကြပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့် သိပ် မမြင့်ကြချေ။

အများစုသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့် ဝန်းကျင် ကျင့်စဉ်အဆင့် ရှိကြသည်။ ထင်ရှားစွာပင် ဤနေရာသည် အပြင်စည်း တပည့် များ၏ နယ်မြေ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ အားလုံး ဤနေရာတွင် ကြိုးစားနေကြသည်။

၎င်းတို့ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်စဉ် ကူးယန်လုံ ခေါင်းလှည့်ကာ လျှို့ဝှက် အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပျော်ရွှင်စွာရယ်သည်။

“ယွမ်ရုံ... ဒီ တစ်ခါ မင်း ရလဒ် ကောင်းတယ်... မင်း အဖေ ပျော်မှာ သေချာတယ်”

“တော်ရုံပါပဲ... ဆယ်ရက် စံချိန်ကို မမီခဲ့ဘူး... ရလဒ်က ပထမလည်း မဟုတ်ဘူး”

ကူးယွမ်ရုံ မျက်နှာထား တည်ငြိမ်နေသည်။ အံ့အားသင့်သော အမူအရာ မပြဘဲ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်ဟန် ရှိသည်။

“တော်ပြီ... အနည်းဆုံး အဓိကတပည့် နယ်ပယ်ကို ရောက်ပြီ”

ကူးယန်လုံ ရယ်သည်။

“ဒါတွေ အားလုံး ဦးလေး ညွှန်ကြားပေးခဲ့လို့ပါ... မဟုတ်ရင် ကျွန်မ သေချာပေါက် စံနှုန်းမီမှာ မဟုတ်ဘူး”

ကူးယွမ်ရုံ မျက်လုံးထဲတွင် ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်များ ပေါ်လာသည်။

“ဦးလေး”

ယီထျန်းယွမ် တစ်ချက် တုန်ခါသွားသည်။ သူ တွေးလိုက်သည်... ဒီ နှစ်ယောက် ဆွေမျိုး တော်စပ်နေတာများ လား။

အခန်း (၈၉၈) ပြီးပါပြီ။