ကူးယွမ်
Vol. 61 Ch. 899
ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ နှစ်ဦးကို အပေါ်အောက် ကြည့်လိုက်သည်။ အသေးစိတ် ကြည့်လိုက်ပါက ၎င်းတို့ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ဆွေမျိုးတော်စပ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ဥပမာအားဖြင့် နဂါးမျိုးနွယ်သား ကူးယန်လုံတွင် နဂါးမျိုးနွယ်သွေးရိုးဗီဇ ရှိသည်။ ဤ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီးတွင်လည်း ထိုနည်းတူ နဂါးမျိုးနွယ်သွေးရိုးဗီဇ ရှိသည်။
အပြင်မှ စစ်ဆေးအကဲဖြတ်မှုကို ဖြတ်သန်း၍ ဝင်လာခဲ့မည်ကို မထင်မှတ်ခဲ့ချေ။ ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် မွေးဖွားခဲ့ပါက ရလဒ်သည် ပို၍ ကောင်းမွန်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ဇာတိမှာ အတူတူပင် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ နဂါးမျိုးနွယ်သား ကူးယန်လုံ ဤနေရာတွင် ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း မျိုးနွယ်ဝင်များကို ပြောင်းရွှေ့ပေးနိုင်သည့် အခွင့်အာဏာ မရှိချေ။
နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်းမှ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်သည် အလွန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြည့်ဝနေသည်။ ကျင့်ကြံရာတွင် ပြင်ပ လူ့နယ်မြေထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ကောင်းမွန်မည်မှာ သေချာသည်။ ပြင်ပတွင် စုပ်ယူသည်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် စုပ်ယူသည်မှာ ကြယ်တာရာစွမ်းအင် ဖြစ်သည်။ ကွာခြားမှုသည် မတူညီသည်မှာ သေချာသည်။
“မဟုတ်ဘူး... ဒါတွေအားလုံးဟာ မင်းရဲ့ ကြိုးစားမှုတွေပဲ... ငါက နည်းနည်းပဲ လမ်းညွှန်ပေးခဲ့တာပါ... ငါ့ ငယ်စဉ်က ရလဒ်ထက်တောင် ပိုကောင်းတယ်... ဆက်ကြိုးစားရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ အကြီးအကဲ နေရာကို ရောက်ဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိတယ်”
နဂါးမျိုးနွယ်သား ကူးယန်လုံ မိမိ တူမအပေါ် အလွန် ကျေနပ်နေသည်။
“ဒီအတွက် ကျွန်မ ပိုကြိုးစားပါ့မယ်”
ကူးယွမ် ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ညိတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးတွင် ခိုင်မာသော အကြည့်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
နဂါးမျိုးနွယ်သား ကူးယန်လုံ ခေါင်းကို လှည့်၍ ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။
“မင်း မြင်လိုက်ပြီ ထင်တယ်... ဒါက ငါ့တူမ ကူးယွမ်ပဲ... မင်းတို့ နှစ်ဦး အချင်းချင်း သိကျွမ်းထား... နောင်ဆို မင်းတို့က တူတူ ဂိုဏ်းသားချင်းတွေ ဖြစ်သွားပြီ... အချင်းချင်း ဂရုစိုက်ကြပါ...”
“မင်္ဂလာပါ... ကျွန်မ ကူးယွမ်ပါ... နောင်မှာ ဂရုစိုက်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...”
ကူးယွမ် အလွန် ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်၍ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ... ငါက ယီထျန်းယွမ်ပါ... နောင်မှာ ငါ့ကိုလည်း ဂရုစိုက်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်”
ယီထျန်းယွမ် ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ အနည်းဆုံး ၎င်းတို့သည် အခြားမျိုးနွယ်သားများကဲ့သို့ လူသားမျိုးနွယ်ကို မထီမဲ့မြင် မပြုကြချေ။
ရိုးရှင်းစွာ မိတ်ဆက်ကြပြီးနောက် နဂါးမျိုးနွယ်သား ကူးယန်လုံသည် ၎င်းတို့ကို ခန်းမ အပြင်ဘက်ရှိ ပို့ဆောင်ရေးဝင်္ကပါအစီအရင်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို စီးနင်းစေပြီး ပြောသည်။
“ခဏနေ မင်းတို့ ဗဟိုခန်းမကို ရောက်ရင် အရာရာကို သတိထားပါ... အတွင်းမှာ တော်တဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိတယ်... အထူးသဖြင့် ညီလေးယီ... မင်း ဒီတစ်ခါ စံချိန် တင်ခဲ့တာ သေချာပေါက် အလေးပေးခံရလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ သတိ ထားပါ... လုံးဝ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မာန မတက်ပါနဲ့”
“မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းက အတော်ကောင်းတယ်... အနာဂတ် လမ်းကြောင်းကို ခန့်မှန်းလို့ မရဘူး... ဒါပေမဲ့ ခုနက မင်း မြင်ခဲ့တယ်မလား... လူ အများစုက မင်းကို ခြေထောက်အောက် နင်းချင်ကြတယ်... မင်းရဲ့ ဒီစံချိန်က မင်းရဲ့ အားသာချက်ဖြစ်သလို မင်းကို ဒုက္ခပေးမယ့် အရာလည်း ဖြစ်တယ်... အဲဒီနေရာကို ရောက်ရင် လူမသိသူမသိ နေတာက မင်းအတွက် အကျိုး အများကြီး ရှိတယ်”
နဂါးမျိုးနွယ်သား ကူးယန်လုံသည် စကားကို လေးနက်စွာ သတိပေးပြောဆိုလာသည်။ အကြီးအကဲ တစ်ဦး၏ ပုံစံမျိုးပင်။
“လူကြီးမင်းကူး... ဒီအချက်ကို ကျွန်တော် သတိထားပါ့မယ်... ဒါနဲ့ လူကြီးမင်းကူး... ခင်ဗျား လူသားမျိုးနွယ်ကို မမုန်းတီးဘူး ထင်တယ်...”
ယီထျန်းယွမ် ဤအချက်ကို အနည်းငယ် စူးစမ်းလိုသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခုနက တစ်ဦးချင်းစီ သူ့ကို ခွဲခြားဆက်ဆံနေကြသည်။
“ဒီကိစ္စက ပြောပြရင် ရှည်တယ်... အချုပ်အားဖြင့် ငါ လူသားမျိုးနွယ်ကို မမုန်းတီးပါဘူး... လူသားမျိုးနွယ်ထဲမှာ ငါ့ သူငယ်ချင်းတွေလည်း ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့က အခု ယာယီအားဖြင့် ဒီနေရာမှာ မရှိတော့ဘူး... ဘယ်ကို ရောက်သွားမှန်း မသိတော့ဘူး”
နဂါးမျိုးနွယ်သား ကူးယန်လုံ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ မျက်လုံးတွင် အနည်းငယ် လွမ်းဆွတ်သော အကြည့်များ ပေါ်လာသည်။
“အရင်တုန်းက ငါတို့ အတူတူ စစ်ဆေးအကဲဖြတ်မှု ဝင်ခဲ့ဖူးတယ်... နောက် ဒီမှာ တပည့် ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်... နောက်ပိုင်းတော့ သူတို့ ဒီက ထွက်ပြီး ပို ဝေးတဲ့ နေရာကို စွန့်စားသွားကြတယ်”
“ဒီအကြောင်းတွေ မပြောတော့ဘူး... ပြောဖို့ မေ့နေတာ... ဒါ မင်းတို့ နှစ်ဦးအတွက် လက်ဆောင်ပဲ”
နဂါးမျိုးနွယ်သား ကူးယန်လုံ တံဆိပ်ပြား နှစ်ပြားကို ထုတ်ယူကာ ၎င်းတို့ နှစ်ဦးကို တစ်ဦးစီ ပေးကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ဒါက ရွေးချယ်ခွင့် တံဆိပ်ပြား... မင်းတို့ ဗဟိုခန်းမကို သွားပြီး အစီရင်ခံပြီးရင် ဒီ ရွေးချယ်ခွင့် မဟာခန်းမကိုသွား... မင်းတို့ ကြိုက်တဲ့ ရတနာကို ရွေး... ဒါက တွေ့ဆုံခြင်း လက်ဆောင်ပဲ”
ဤ တံဆိပ်ပြားသည် နဂါးမျိုးနွယ်သား ကူးယန်လုံ ယခင် သစ်ပင်မျိုးနွယ်သား ရှူးယွမ်နှင့် အလောင်းအစား လုပ်၍ ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန် တံဆိပ်ပြား တစ်ပြားမှာမူ သူ ကိုယ်တိုင် တူမအား အပိုဆောင်း ပေးသော တွေ့ဆုံခြင်း လက်ဆောင် ဖြစ်သည်။
“ရွေးချယ်ခွင့် မဟာခန်းမ”
ကူးယွမ် ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
“ကျေးဇူးပါ ဦးလေး”
ယီထျန်းယွမ် ဤအရာနှင့် ပတ်သက်၍ သိပ်ပြီး မရင်းနှီးချေ။ ကူးယွမ် ဤမျှ စိတ်လှုပ်ရှားသည်ကို မြင်သောအခါ ဤအရာသည် မရိုးရှင်းကြောင်း သိလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးပါ လူကြီးမင်းကူး”
ယီထျန်းယွမ်လည်း ထိုနည်းတူ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောသည်။
“မင်း ဒါကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ မလိုဘူး... အရာအားလုံးဟာ မင်း ကိုယ်တိုင် ကြိုးစားယူခဲ့တာပဲ... ဘာလို့ဆို ဒီအရာကို ယခင်က သစ်ပင်မျိုးနွယ်သား ရှူးယွမ်နဲ့ အလောင်းအစား လုပ်ခဲ့တာ... ဒီအလောင်းအစားက မင်းရဲ့ အစွမ်းအစကို အလောင်းအစား လုပ်ခဲ့တာပါ... ဒါကြောင့် မင်း ကိုယ်တိုင် ကြိုးစားယူခဲ့တာပဲ”
နဂါးမျိုးနွယ်သား ကူးယန်လုံ ရယ်သည်။
“ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် လူကြီးမင်းကူး ဒီ ရွေးချယ်ခွင့် တံဆိပ်ပြားကို ကျွန်တော့်ကို ပေးလိုက်တာကိုက ကျွန်တော့်ကို ဂရုစိုက်ရာ ရောက်နေပါပြီ” ယီထျန်းယွမ် ရယ်သည်။
“တော်ပြီ... အပို စကားတွေ မပြောတော့ဘူး... မင်းလို စံချိန် ချိုးဖျက်သူကို ငါ ခေါ်ယူနိုင်တာ ငါတောင် အကျိုးအမြတ် အများကြီး ရနိုင်တယ်... ပြောရရင် ငါက မင်းဆီကတောင် အကျိုးအမြတ် ရနေတာ... ကျေးဇူးတင်စကား ပြောဖို့ မလိုတော့ဘူး”
နဂါးမျိုးနွယ်သား ကူးယန်လုံ လက်ဖြင့် သူ့ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရယ်သည်။
“မင်းတို့ နှစ်ဦး သွားကြတော့... ငါ ဒီအထိပဲ လိုက်ပို့နိုင်မယ်... အတွင်းပိုင်းကို ငါ ဝင်လို့ မရတော့ဘူး”
၎င်းတို့ နှစ်ဦး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သွားရန် ပြင်ဆင်စဉ် နဂါးမျိုးနွယ်သား ကူးယန်လုံ ကိစ္စတစ်ခုကို သတိရပြီး ခေါင်း လှည့်၍ ၎င်းတို့အား ထပ်မံ ဖြည့်စွက်ပြောသည်။
“ဒါနဲ့... ရွေးချယ်ခွင့် မဟာခန်းမကို သတိထားပြီး သွားကြ... အခွင့်အရေး ရှားတယ်... ဖြစ်နိုင်ရင် မင်းတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရင် အဆင့်မြှင့်ထား... အဲဒီနေရာမှာ ကံကောင်းမှု လိုအပ်သလို အခွင့်အရေးလည်း ပိုလိုအပ်တယ်... အဓိက အချက်ကတော့ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်ပဲ...”
မှာကြားပြီးနောက် သူ လှည့်၍ ထွက်ခွာသွားသည်။ ဤနေရာတွင် ဆက်လက် မနေတော့ချေ။ သူ၏ တာဝန်မှာ ထိုဘက်ရှိ လမ်းကြောင်းကို စီမံခန့်ခွဲရန် ဖြစ်သည်။ ဤဘက်ရှိ အခြေအနေများကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်၍ မရသဖြင့် အတွင်းသို့ ဝင်ရန် မလိုအပ်တော့ချေ။
နဂါးမျိုးနွယ်သား ကူးယန်လုံ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကူးယွမ်သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ဘာ စကားမျှ မပြောဘဲ မျက်နှာကို တင်းထားကာ ဝင်သွားသည်။ သူနှင့် စကားပြောစရာ ဘာမှ မရှိဟန် တူသည်။ မူလကပင် ၎င်းတို့ နှစ်ဦး မရင်းနှီးကြချေ။ နဂါးမျိုးနွယ်သား ကူးယန်လုံ ပြောသော ဂရုစိုက်မှုများမှာလည်း ယဉ်ကျေးစကားသာ ဖြစ်သည်။ ကူးယွမ် မည်သို့ လုပ်ဆောင်မည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်မည် ဖြစ်သည်။
အနည်းဆုံး ယခု ကြည့်ရသည်မှာ ကူးယွမ်သည် ထိုမျှ စိတ်အားထက်သန်ခြင်း မရှိချေ။
ယီထျန်းယွမ်လည်း သူမနှင့် စကား များများစားစား မပြောခဲ့ချေ။ နောက်မှ စကားပြောစရာ မရှိဘဲ အနေ ရခက်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့ ပို့ဆောင်ရေးဝင်္ကပါအစီအရင်မှ ထွက်လာပြီးနောက် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။ ဗဟိုခန်းမသို့ပင် မရောက်သေးချေ။ ဝေးကွာသော နေရာမှပင် ဧရာမ နန်းတော် တစ်ခုကို ရှေ့တွင် မြင်နိုင်သည်။ နန်းတော်ဟု ဆိုသည်ထက် ဧရာမ မြို့တော် တစ်ခုနှင့်တူသည်။ အဆုံးအစ မရှိသော မြို့တော် တစ်ခုပင်။
“ဒီနေရာက တူညီတဲ့ နေရာ မဟုတ်တော့ဘူး ထင်တယ်”
ယီထျန်းယွမ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာသည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေပြီး တူညီသော ဂြိုဟ်တွင် မရှိတော့ဟု ခံစားရသည်။
“မင်း ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေအကြောင်း ဘာမှ လေ့လာထားခြင်း မရှိဘူး ထင်တယ်”
ကူးယွမ် သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်ရင်း ပြောသည်။
“ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှာ ဂြိုဟ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်... ဂြိုဟ် တစ်လုံးစီမှာ မြို့တော် တစ်ခုစီသာ ရှိတယ်... ငါတို့ ယခင်က နေခဲ့တာက ကာကွယ်ရေးဂြိုဟ်လို့ ခေါ်တယ်... အခု ရောက်နေတဲ့ နေရာကတော့ ဗဟိုကောင်းကင်ဂြိုဟ်လို့ ခေါ်တယ်... အဓိကတပည့်တွေကို နေထိုင်ဖို့ သီးသန့် ပေးထားတဲ့ နေရာပေါ့”
“ဟုတ်ပါတယ်... တခြား ဂြိုဟ်တွေ အများကြီးလည်း ရှိသေးတယ်... အားလုံးက မြို့တော် တစ်ခုနဲ့ တူတယ်... ပို့ဆောင်ရေးဝင်္ကပါ အစီအရင်ကနေ သွားလို့ ရသလို... ဝိညာဉ်စစ်သင်္ဘောနဲ့လည်း သွားလို့ ရတယ်”
ကူးယွမ်သည် သိပ်ပြီး ရင်းနှီးပုံ မပေါ်သော်လည်း ပြန်ဖြေရာတွင်မူ အလွန် အလေးအနက် ရှိသည်။
“နတ်ဘုရားနယ်မြေပဲ... တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ...”
ဂြိုဟ် တစ်လုံး မြို့ တစ်မြို့... သူ ယခုတင်က ဝိညာဉ်အသိဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှာဖွေလိုက်ရာ လူ့နယ်မြေထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ကြီးမားသည်။ ဤမျှ ကြီးမားသော ဂြိုဟ်တွင် မြို့တော် တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ဤသည်မှာ အလွန် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည်။ လူ တစ်ဦးချင်းစီ နေထိုင်သည့် ဧရိယာသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားသည် မဟုတ်ပါလား။
ရှေ့မှ ဤ ဧရာမ မြို့တော်သည် အကောင်းဆုံး သက်သေပင်။
“ဒီလိုဆိုမှပဲ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်... မြန်မြန် ဒီနေရာမှာ ခြေကုပ်ယူရမယ်...”
ယီထျန်းယွမ် မိမိ ကိုယ်တိုင် ဤနေရာတွင် နေရာ တစ်နေရာကို မဖြစ်မနေ ရယူရမည်ဟု ခံစားရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက အရင်းအမြစ် ပိုမို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
အခန်း (၈၉၉) ပြီးပါပြီ။