ဆရာ ရွေးချယ်ခြင်း

“ကိုယ်ရေး တံဆိပ်ပြား”

ယီထျန်းယွမ်နှင့် ကူးယွမ် ယခုမှ လျှောက်လာရုံ ရှိသေးသည်။ အစောင့်သည် ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ကို ပြင်းထန်စွာ စူးစိုက်ကြည့်သည်။ ဖိအား ပေးသော အရှိန်အဝါသည် ချက်ချင်း ဖိနှိပ်ကျလာသည်။ ဤသည်မှာ မြေကမ္ဘာသခင် အဆင့်တစ် ဖြစ်သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ ဤနေရာတွင် တံခါး စောင့်နေသည်။

မြေကမ္ဘာသခင် အဆင့်တစ်သာ ဖြစ်သော်လည်း ယီထျန်းယွမ် သိသည်မှာ ဤ ကျင့်ကြံသူများသည် အခြေခံအားဖြင့် အဆုံးသတ်သွားပြီ။ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်ရန် အလွန် ခက်ခဲသော ကိစ္စ ဖြစ်သည်။ အစောင့်အဖြစ်သာ လုပ်ဆောင်ကာ ပံ့ပိုးကူညီမှုအမှတ် အနည်းငယ် ရယူ၍ ကျင့်စဉ်အဆင့် မြှင့်တင်ရန် အခြား အရာများကို လဲလှယ်ရန် ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်နှင့် ကူးယွမ် နှစ်ဦးလုံး အဓိကတပည့် တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။ အစောင့်က ယူ၍ စစ်ဆေးသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ထဲမှ တံဆိပ်ပြားကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း မှင်တက်မိသွားသည်။

“မင်း... မင်း ၁၄ ရက် ခံနိုင်ခဲ့တယ်လား...”

အစောင့်သည် တံဆိပ်ပြား ပေါ်ရှိ သတင်းအချက်အလက်ကို ကြည့်ပြီး လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

အစောင့်ကို မဆိုထားနှင့် ယခင် ယီထျန်းယွမ်အတွက် တံဆိပ်ပြား ဖန်တီးသူပင် မိမိ ကိုယ်တိုင် မှားယွင်းစွာ မြင်လိုက်သည်ဟု သံသယ ဝင်မိသည်။ ၁၄ ရက် ခံနိုင်သူသည် မည်သို့ ပေါ်လာနိုင်မည်နည်း။ အမြင့်ဆုံး စံချိန်သည် ဆယ်ရက် အချိန်မျှသာ ရှိသည်ကို သိရှိသည်။ ယခုမူ အမြင့်ဆုံး စံချိန်ထက် ၄ ရက် ပို၍ ကျော်လွန်နေသည်။ မည်သို့ မတုန်လှုပ်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

နောက်ဆုံးတွင် နဂါးမျိုးနွယ်သား ကူးယန်လုံ သက်သေ ပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် ပြိုင်ဘက်သည် နဂါးမျိုးနွယ်သား ကူးယန်လုံ၏ စကားကို ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက တကယ်ပင် မယုံကြည်နိုင်ချေ။ ထို သက်သေမှာ မှတ်တမ်းတင်ကိရိယာ ဖြစ်သည်။ မြင်ကွင်းကို အပြည့်အဝ မှတ်တမ်းတင်နိုင်သဖြင့် အခြေခံအားဖြင့် အလိမ်အညာ ပြုလုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

နဂါးမျိုးနွယ်သား ကူးယန်လုံသည် အမြဲတမ်း မှတ်တမ်းတင်ရသည်။ တံဆိပ်ပြား ဖန်တီးသည့်အခါ ထုတ်ပေးရသည်။ အထူး ထူးချွန်သူ တစ်ဦးဦး ပေါ်လာပါက အကြီးအကဲ အဆင့်သို့ တင်ပြရသည်။ သို့မဟုတ် နဂါးမျိုးနွယ်သား ကူးယန်လုံ၏ ပါးစပ် တစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုးပါက မည်သူက ယုံကြည်လိုမည်နည်း။

“ဟုတ်ပါတယ်... ဘာ ပြဿနာ ရှိလဲ မသိဘူး”

ယီထျန်းယွမ် ဤသို့သော မျက်နှာအမူအရာကို ပထမဆုံး မြင်ဖူးခြင်း မဟုတ်ချေ။ ဤမျှ တုန်လှုပ်စေရသည်လား။

ကျင့်ကြံသူ များစွာထဲမှ တစ်ဦးတည်းသာ ဆယ်ရက် ကျော်လွန်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေကိုသာ ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြား နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် ထို အရေအတွက် ကျော်လွန်သူ ရှိ၊ မရှိကတော့ မသိနိုင်ပေ။

အနည်းဆုံး ဤ ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် ဆယ်ရက် ကျော်လွန်သူသည် ယီထျန်းယွမ် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။

“မရှိ... ဘာ ပြဿနာမှ မရှိပါဘူး... အတွင်းကို ဝင်ပါ...”

အစောင့်၏ သဘောထားသည် လုံးဝ ကွဲပြားသည်။ မျက်လုံးတွင် ကိုးကွယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ယခင် သဘောထားနှင့် ကြီးမားစွာ ကွာခြားသည်။

ဤသည်က ယီထျန်းယွမ်ကို ခေါင်းခါစေသည်။ တကယ်ပဲ လူမသိသူမသိ နေခဲ့လျှင် ဤသို့သော ဆက်ဆံမှုကို ခံစားနိုင်မည်လား။

ဘေးနားရှိ ကူးယွမ် သက်ပြင်း ရှိုက်လိုက်သည်။ ဤ ဆက်ဆံမှုကို မိမိ ကိုယ်တိုင် ရရှိလိုသည်။ ဤသို့သော ဆက်ဆံမှု ရှိပါက မိသားစုကို ခေါ်လာနိုင်မည်။ ဝမ်းနည်းစရာမှာ သူမ မဖြစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်း ၎င်းတို့ နှစ်ဦး အတွင်းသို့ ဝင်သွားကြသည်။ ခြေလှမ်း အနည်းငယ်သာ လျှောက်ရသေးသည်။ အတွင်းမှ လူ တစ်ဦး ချက်ချင်း ပြေးထွက်လာသည်။ ပထမဆုံး ထွက်လာသူမှာ သူအိုကြီး နှစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ဆံပင်သည် ရှုပ်ပွနေသည်။ ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင် ထဲမှ မျက်လုံး နှစ်လုံးသည် ရွှေ အလင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ယီထျန်းယွမ်ကို အပေါ်အောက် ကြည့်နေကြသည်။ ရတနာ တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

“လူသား ကောင်လေး... ၁၄ ရက် ခံနိုင်တာ... မယုံနိုင်စရာပဲ...”

“မှန်တယ်... လုံးဝ မယုံနိုင်စရာပဲ... ၁၄ ရက် အချိန်... ဒီ ရလဒ်ကို ရောက်နိုင်သူ နည်းပါးတယ်... မထင်မှတ်ဘဲ ငါတို့ ထျန်ယုနတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ တစ်ဦး ပေါ်လာတာပဲ...”

“ဟဲဟဲ... ဒီ ကောင်လေးကို ငါ့ တပည့်အဖြစ် လက်ခံပါရစေ...”

“မဟုတ်ဘူး... လူအိုယွမ်... ဒီ ကောင်လေးကို ငါ့ တပည့်အဖြစ် ပေးပါ...”

“ဖယ်... ငါ့ တပည့် ဖြစ်ရမယ်... ငါ့ အဆင့်က မင်း ထက် ပို မြင့်တယ်...”

“မင်း ပါးစပ် ပိတ်... မင်း အဆင့်က ငါ့ ထက် မြင့်တယ် ဟုတ်လား... အခု ယှဉ်ပြိုင် ကြည့်ချင်လား”

၎င်းတို့ နှစ်ဦး ယခုမှ ထွက်လာရုံ ရှိသေးသည်။ ချက်ချင်း စတင် ရန်ဖြစ်ကြသည်။ ဘေးနား သွားလာနေသော တပည့်များ ဤဘက်မှ ရန်ဖြစ်သံကို ကြားသောအခါ တစ်ဦးချင်းစီ မှင်တက်မိသွားကြသည်။

“ဘာ ဖြစ်နေတာလဲ... ၁၄ ရက် ခံနိုင်တာ... ဘာ အရာက ၁၄ ရက် လဲ... နတ်ဘုရားနယ်မြေ ပြောင်းလဲခြင်းကို ဆိုလိုတာလား... ၁၄ ရက် ကျော်လွန်ခဲ့တယ် လား”

“ဒါ... ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... အမြဲတမ်း စံချိန်က ၁၀ ရက် အချိန်ပဲ ရှိတာ... ဘယ်လို ၁၄ ရက် ပေါ်လာနိုင်မှာလဲ”

“ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ အကြီးအကဲ နှစ်ဦးလုံး ပြောခဲ့တာ... မဖြစ်နိုင်တာ မရှိဘူး... အိုး မြတ်စွာဘုရား... ၁၄ ရက် ခံနိုင်တဲ့ နတ်ဆိုးက... လူသား တစ်ဦးပါလား”

“လူသားလား... ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... အမှိုက်ဖြစ်တဲ့ မျိုးနွယ်က ၁၄ ရက် ခံနိုင်ခဲ့တယ် လား”

တစ်ခဏအတွင်း ပြောဆိုသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ အချို့ အတွင်းရှိ ဗဟိုခန်းမသို့ သတင်းပို့ကြသည်။ နတ်ဆိုး တစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်ကို သိစေရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လူတိုင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ အလွန် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။

လူသားမျိုးနွယ်တွင် ဤသို့သော နတ်ဆိုး မည်သို့ ပေါ်လာနိုင်မည်နည်း။ သဘောတရားအရ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အကြီးအကဲ နှစ်ဦး လိမ်ပြောမည်လား။ အထူးသဖြင့် မိမိ တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန် အပြင်းအထန် လုနေကြသည်။ ဤသည်မှာ ယခင်က တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

ဗဟိုခန်းမ ရှေ့ဆုံး ဆယ်ဦးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိမှသာ အကြီးအကဲ နှစ်ဦး၏ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခြင်း ခံရရန် အရည်အချင်း ရှိသည်။ ရှေ့ဆုံး ဆယ်ဦး ဖြစ်စေ၊ ရှေ့ဆုံး သုံးဦး ဖြစ်စေ အခွင့်အရေးသာ ရှိပြီး လုံးဝ သေချာခြင်း မရှိချေ။

ယခု ဗဟိုခန်းမသို့ ခုမှ ရောက်လာရုံ ရှိသေးသည်။ ဒီအတွက် ခေါင်းချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ တစ်ဦးချင်းစီ ထွက်လာပြီး မျက်နှာကို ကြည့်လိုကြသည်။ မည်သည့် မြင့်မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဤမျှ ကြာကြာ ခံနိုင်ရသနည်း။

ခဏလေးအတွင်း ခန်းမတံခါး အပြင်ဘက်တွင် လူများစွာ ပြည့်နှက်နေသည်။ အနည်းဆုံး လူ ရာပေါင်းများစွာ ရှိသည်။ ဤသူများ အားလုံးသည် ခုနှစ်ရက် ကျော်လွန်၍ ဝင်ရောက်လာသူများ ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးချင်းစီ သာမန် ပုဂ္ဂိုလ်များ မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ခုနှစ်ရက် ခံနိုင်သူများ ဤမျှ များပြားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။

ယီထျန်းယွမ်ရှေ့မှ ဤ သူအို နှစ်ဦးကို ကြည့်ပြီး အလွန် အံ့အားသင့်နေကြသည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ကောင်းကင်သခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ အဓိကမှာ တူညီသော ကောင်းကင်သခင် အဆင့်၌ပင် ပြသသော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် လုံးဝ မတူညီချေ။

သူအိုယွမ် - ကောင်းကင်သခင် အဆင့် ၃ ကျင့်စဉ်အဆင့်။ အားကောင်းသော အမြင့်ဆုံး ခိုင်ခံ့မှုနှင့် အမြင့်ဆုံး ပူနွေးမှု စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ အရာဝတ္ထု အားလုံးကို လောင်ကျွမ်းနိုင်သည်။ အားနည်းချက်မှာ အမြင့်ဆုံး အေးခဲမှုနှင့် အမြင့်ဆုံး အေးခဲခြင်း အရာများ နှိမ်နင်းသည်။ စုစုပေါင်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ကြယ်တာရာစွမ်းအင် နှစ်သိန်းငါးသောင်း။

မင်ယွဲ့ချင် - ကောင်းကင်သခင် အဆင့် ၃ ကျင့်စဉ်အဆင့်။ အားကောင်းသော အမြင့်ဆုံး အေးခဲမှုနှင့် အမြင့်ဆုံး အေးခဲခြင်း စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ အရာဝတ္ထု အားလုံးကို အေးခဲစေနိုင်သည်။ အားနည်းချက်မှာ အမြင့်ဆုံး ခိုင်ခံ့မှုနှင့် အမြင့်ဆုံး ပူနွေးမှု အရာများ နှိမ်နင်းသည်။ စုစုပေါင်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ကြယ်တာရာစွမ်းအင် နှစ်သိန်းနှစ်သောင်း။

၎င်းတို့ နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း နှိမ်နင်းသော တည်ရှိမှု ဖြစ်သည်။ အဓိကမှာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် ဤမျှ ကွာခြားနေခြင်းက သူ့ကို အလွန် ထူးဆန်းစေသည်။ ဤသည်မှာ ကြယ်တာရာစွမ်းအင် သုံးသောင်း အပြည့် ကွာခြားသည်။ ပြောင်းလဲတွက်ချက်လိုက်ပါက ဘီလီယံ သုံးသောင်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ဖြစ်သည်။

“ဟေး... မူလက ဒီလို ကိစ္စ ရှိသေးတာကိုး...”

ယီထျန်းယွမ် ကောင်းကင်မျက်လုံးတွင် အသေးစိတ် အကြောင်းအရာကို မြင်သည်။ သေးငယ်သော စာလုံးများ ဖြစ်ပြီး အထူး မှတ်သားထားသည်။

သူအိုယွမ်သည် မြေကမ္ဘာသခင် အဆင့် ၈ မှ ထိုးဖောက်၍ ဖြစ်သည်။ မင်ယွဲ့ချင်ကမူ မြေကမ္ဘာသခင် အဆင့် ၇ မှ ထိုးဖောက်၍ ဖြစ်သည်။

“မတူညီသော အဆင့်မှ ထိုးဖောက်ခြင်းသည် ကွာခြားမှု ဤမျှ အံ့သြဖွယ် ဖြစ်နိုင်သည် လား”

ယီထျန်းယွမ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ဤ ကဏ္ဍကို ကောင်းကောင်း လေ့လာရမည်။ အရာများစွာကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိချေ။

ဤ နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ရောက်လာသဖြင့် ကောင်းကောင်း အသေးစိတ် လေ့လာရမည် ဖြစ်သည်။

“တော်ပြီ... ရန်မဖြစ်တော့ဘူး... အားလုံး သူ့ကို ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်စေမယ်... ဘယ်သူ့ဆီမှာ တပည့်ခံမယ်ဆိုတာ သူ့ဘာသာသူ ရွေးပါစေ... ဒီလိုဆို ရပြီလား”

“ကောင်းပြီ... ဒါက ကောင်းမွန်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ... သူ့ကို ရွေးချယ်စေမယ်...”

လူ နှစ်ဦး ခေါင်းလှည့်၍ ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ကြသည်။ မျက်လုံး ပြူး၍ သူ့ကို ကြည့်ကာ မေးသည်။

“ပြော... မင်း ငါတို့ နှစ်ဦးထဲက ဘယ်သူ့ကို ဆရာအဖြစ် ရွေးချယ်လိုသလဲ...”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ ဤဘက် အခြေအနေကို မြင်သောအခါ မနာလိုလွန်း၍ ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ဘာ့ကြောင့် ကိုယ်တိုင် ဆရာ ရွေးချယ်နိုင်ရသနည်း။ ၎င်းတို့ကမူ အခြားသူများ၏ ရွေးချယ်ခြင်းကို ခံရသည်။ ရွေးချယ်ခံရရန်ပင် မသေချာချေ။ ကွာခြားမှုသည် အနည်းငယ် ကြီးမားလွန်းသည် မဟုတ်လား။

ဘေးနားရှိ ကူးယွမ်သည် ယခုအခါ အလွန် သေးငယ်နေသည်။ မည်သူမျှ သူမကို ဂရု မစိုက်တော့ချေ။ ခုနှစ်ရက် ခံနိုင်ခြင်းသည် ဤနေရာတွင် လမ်းဘေး အမှိုက် ဖြစ်ပြီး ဘယ်နေရာတွင်မဆို တွေ့နိုင်သည်။ အကြီးအကဲ နှစ်ဦး ခေါင်းမှ ခြေအထိ သူမကို ကြည့်ဖို့ပင် ပျင်းရိကသည်ပင်။ ဤသည်မှာ ကွာခြားချက် ဖြစ်သည်။

အခန်း (၉၀၀) ပြီးပါပြီ။