အခန်း (၁၁၇-၁၁၈)

၁၉၆၀ ၌ စားဖိုးမှူးလေးနှင့် လက်ထပ်ခြင်း

အပိုင်း ၁၁၇

တကယ်တမ်းမှာတော့ မနှစ်က မတိုင်ခင် နှစ်နှစ်လောက်ထိ ရူးမိုက်ပြီးတော့ ဒီနှစ်စမှာ အခြေနေတွေက စပြီး မကောင်းတော့ပေ။ တစ်ချို့နေရာတွေမှာဆို အရင်လောက်တောင် စည်းကမ်း မတင်းကျပ်တော့ဘူးလို့ သူကြားထားသည်။

ဝမ့်ရင်းက သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ “ကျွန်မလည်း မျှော်လင့်တာပဲ။”

ဒီကို ရောက်လာကြတဲ့သူတွေက ဒီယဥ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်တွေကို လုံလုံခြုံခြုံ ပြန်ယူသွားပြီး သေသေချာချာ သိမ်းထားမယ်လို့ မျှော်လင့်သည်။

ဝမ့်ရင်းက ရှုရွှမ်းရဲ့ လက်ကို ကိုင်ပြီး တိတိကျကျ ပြောခဲ့သည်။ “ခြံဝန်း တံတိုင်းကို ဖြိုချလိုက်ရအောင်။ အဲ့မှာရှိတဲ့ အိမ်ကို ဖြိုချပြီး ပြန်ဆောက်ဖို့အတွက် ဒါက ကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခုပဲ။”

အခုဆိုရင် သူမရဲ့ လက်ထဲတွင် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှိနေပြီး အဲ့ဒါတွေကို သုံးရင်တောင် အဆင်မပြေဘူးဟု ခံစားရမည် မဟုတ်ပါ။

“ဒီလိုလုပ်ထားလို့ အချိန်ကျလာရင် ကျွန်မတို့ အမေက အဲ့အခန်း နှစ်ခန်းထဲမှာ နေလို့ရတယ်”

အခုဆိုရင် သူမတို့ သုံးယောက်က ဒီအခန်း နှစ်ခန်းမှာ နေလို့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် ညဘက် ဟိုဘက်ဒီဘက်က သွားနေဖို့က ရှုရွှမ်းအတွက် အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး။

နေ့ဘက်တွေမှာဆို အမျိုးသမီးကြီး မစ္စရှုက သူတို့နှင့် နေပြီး သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက သိုသိုဝှက်ဝှက် နေခဲ့ကြသည်။

ဝမ့်ရင်းက ခြေဟန်၊ လက်ဟန်ဖြင့် ပြပြီး သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ခြံဝန်းကို ပြင်ဆင်ဖို့ စီစဥ်နေခဲ့သည်။

“အချိန်ကျရင် ကျွန်မတို့တွေ ဒီနေရာမှု ရေချိုးခန်း ဆောက်မယ်။ အနောက်ဘက်မှာတော့ မြေကွက်လပ်လေး ထားထားမယ်။ စပျစ်ပင်တွေ စိုက်မယ်။ ပြီးတော့ ဖရုံသီးနဲ့ သပွတ်သီးပင်ရော စိုက်မယ်။ မြေကွက်လေးမှာ ငရုတ်ပင်တစ်ချို့ကို စိုက်မယ်”

ဝမ့်ရင်းက စကားပြောနေရင်း ပိုပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ရှုရွှမ်းက သူမရဲ့ မျက်နှာကို ပြုံးပြီး ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ့်ယုံရွှင်းတို့ မိသားစု မရှိပါက ဝမ့်ရင်းနှင့် ရှုရွှမ်းတို့က ရက်အနည်းငယ်လောက် အေးအေးချမ်းချမ်း နေရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဝမ့်ယုံရွှင်းနှင့် ဝမ့်ယောင်ကျုံးတို့ရဲ့ ပြစ်ဒဏ်တွေအကြောင်း သတင်း ထွက်လာခဲ့သည်။

ဝမ့်ယောင်ကျုံးရဲ့ ပြစ်မှုက ဆုံးဖြတ်ဖို့ လွယ်ကူသည်။ သူက ဒီပြစ်မှုကို ထောင်ကောနှင့် သူ့အဖွဲ့နှင့်အတူ ကျူးလွန်ခဲ့သည့်အတွက် ထုံးစံအတိုင်းပဲ သူတို့က သေချာ စဥ်းစားပြီး အတူတူ ဆုံးဖြတ်ချက် ချကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

အစ်ကိုထောင်က ဝမ့်ယောင်ကျုံးကို သေလောက်အောင် မုန်းနေခဲ့သည်။ ဝမ့်ယောင်ကျုံးက အကျို့သင့်၊ အကြောင်းသင့် မဟုတ်တဲ့ အပြုအမူကြောင့်သာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် သူတို့တွေက ဖမ်းခံရမည် မဟုတ်ပါ။ အစ်ကိုထောင်ကို သူ့ရဲ့ အပေါင်းအပါတွေက အပြစ်တင်ခဲ့သည်။ လူတိုင်းက ပိုက်ဆံကို တိတ်တဆိတ် ရှာနေကြတာကို စိတ်ကူးကြည့်ဖို့ လွယ်သော်လည်း သူက လူနည်းနည်းကိုသာ ပစ္စည်းတွေ ရွှေ့ပစ်ဖို့ ပြောခဲ့ပြီး ဒီလိုမျိုးတွေ ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။

မိတ်ဆက်စာ မပါဘဲ ရောက်လာကြပြီး ဖမ်းခံခဲ့ရသည့် လူတွေရဲ့ နောက်ကြောင်းကို သိရှိခဲ့ရသည်။ သူတို့တွေက ပေကျင်းမှ လာသူတွေ ဖြစ်ကြပြီး မြေယာတွေ ဖော်ပြီး အုတ်ဂူတူးတာတွေမှာ ငှားခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

အခုချိန်မှာ ထိုအရာများကို ခွင့်မပြုထားသော်လည်း မြို့မှာတော့ ထိန်းချုပ်မှုတွေ ကြပ်တည်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကျေးလက်ဒေသရှိလူတွေက အတော်လေးကို ဆင်းရဲသည့်အတွက် သူတို့တွေက သွေးတွေကို အပေါ့အလေး စွန့်ခဲ့ကြရသည်။ အချို့ မိသားစုတွေက ဒီလို ပြဿနာ အမျိုးမျိုးကို နားမလည်ခဲ့ကြပါ။ ဒါက သူတို့ မိသားစုရဲ့ သမိုင်းကြောင်းမှာ ချဥ်ဖက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အဲ့ဒါကြောင့် ဒီလူတွေက နှစ်နှစ်လောက် လူတွေကြားကနေ ပုန်းပြီး နောက်ဆုတ်နေကြတာ။ ဒါပေမယ့် သူတို့က အကြာကြီးတော့ နောက်ဆုတ်မနေနိုင်ပါဘူး။ သူတို့တွေက ကိုယ်လွတ်ရုန်းမယ့် လမ်းကိုပဲ တွေးကြတာ။ ပြီးတော့ သူတို့က ဒီမှာ အုတ်ဂူတွေ အများကြီး ရှိနေတာကို ကြားတော့ ထောင်ကောနဲ့ မြို့ခံလူတွေကို သွားပြီး သူတို့ကို ကူညီပေးဖို့ ပြောခဲ့ကြတာ။

သူတို့တွေ လုပ်ငန်းပြီးလို့ ပြန်လာတော့ ဒီခြင်းတောင်းက အရမ်းကြီးပြီး ပစ္စည်းတွေကို သယ်ဖို့ လူတစ်ယောက်လောက် ရှာဖို့ လွယ်တယ်ဆိုပြီး တွေးမိခဲ့ကြတာပင်။

ပြီးတော့ သူတို့တွေက ဒီမြို့က နေရာတွေနဲ့ မရင်းနှီးကြဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့် သူတို့က ဒီကိစ္စမှာ အစ်ကိုထောင်ကိုပဲ ပုံအောလိုက်ကြသည်။

ရလဒ်အနေနဲ့ကတော့ အစ်ကိုထောင်က သူတို့ကို လက်ဆောင်ကြီးတစ်ခု ပေးလိုက်တာပဲ။

ရှန်လိ တပ်မဟာက ဒီကိစ္စကို အစီရင်ခံစာ တင်လိုက်ကြပြီး မကြာခင်မှာပဲ ပေကျင်းမှ လူများသည် ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့က ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို အမှုကို လက်လွှဲယူပြီး လူတွေကို ပြန်ခေါ်သွားခဲ့သည်။

ကျန်တဲ့ကိစ္စ အနည်းငယ်ကိုတော့ ရှန်လိ တပ်မဟာက သူ့ဘာသာသူ ဖြေရှင်းခဲ့ကြသည်။

တပ်မဟာ ခေါင်းဆောင်တွေကလည်း အတော်လေး ဒေါသထွက်နေခဲ့ကြသည်။ တကယ်လို့ သူတို့တွေက ဒီလူအဖွဲ့က ဒါတွေကို လုပ်နေတာအား ခွင့်ပြုပေးလိုက်ရင် သူတို့က ဒီနှစ်ထဲမှာ ထူးခြားလာဖို့ ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မရှိတော့ဘူး။

အစ်ကိုထောင်နှင့် ဝမ့်ယောင်ကျုံးတို့ကို ချက်ချင်းပဲ ပြစ်ဒဏ် ချမှတ်ခဲ့သည်။

ချန်ကျန်းတွင် မွေးသော အစ်ကိုထောင်က သားတစ်ယောက်နှင့် မုဆိုးဖို တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး တပ်မဟာ၏ အထက်တွင် ရှိသော တိရိစ္ဆာန် စောင့်ရှောက်ရေး ဌာနတွင် ယာယီ အလုပ်သမားအဖြစ် လုပ်ကိုင်နေခဲ့သည်။

တပ်မဟာ ခေါင်းဆောင်က ရဲတင်းသော လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုကို လုပ်ခဲ့ပြီး အစ်ကိုထောင်ကို အလုပ်ကြမ်း ဆယ်နှစ် လုပ်ဖို့အတွက် ပြစ်ဒဏ် ချမှတ်ခဲ့သည်။ 'ထောင်ကို သွားရမယ်တဲ့လား။ ဒါက ဖြစ်ချင်သလို ဖြစ်နေတာတွေပဲ။ မင်းက လုပ်ထဲမှာ အလုပ်ကြမ်းတွေ လုပ်ပြီး ပြစ်ဒဏ်ကို ခံစားရလိမ့်မယ်။'

ဝမ့်ယောင်ကျုံးတို့ အဖွဲ့ထဲတွင် ဝမ့်ယောင်ကျုံးကသာ အကြီးလေးဆုံး ပြစ်ဒဏ်ကို ရခဲ့သည်။ သူက ထောင်ဒဏ် တစ်နှစ်နဲ့ အလုပ်ကြမ်း ငါးနှစ်ကို အပြစ်ဒဏ် ခံခဲ့ရသည်။ ရဲကလည်း သူ့ရဲ့ ပြစ်မှု မှတ်တမ်းကို သိမ်းထားရမည် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဝမ့်ယောင်ကျုံးက အုတ်ဂူတူးတဲ့ ကိစ္စတွင် ဝင်ပါခဲ့ရုံသာမက ရန်ဖြစ်တာမှာလည်း ပါခဲ့သေးသည်။ ကိစ္စနှစ်ခုလုံးမှာ မှတ်တမ်း ရှိနေပြီး သူ့ကို အပြစ်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ဝမ့်ယောင်ကျုံးအကြောင်း ပြောပြီးသွားရင် ဝမ့်ယုံရွှင်းအကြောင်း ပြောရအောင်။

ဝမ့်ရင်းရဲ့ လမ်းညွှန်ချက်အောက်မှာ ဝမ့်ယုံရွှင်းရဲ့ ပြစ်မှုက မြန်မြန်ပဲ စုံစမ်းလို့ ရခဲ့သည်။ အာဇာနည်တစ်ဦးရဲ့ ကလေးက သူတို့ရဲ့ ဆွေမျိုးများသည် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို အလွဲသုံးစား လုပ်ခဲ့ကြောင်း သတင်းပို့တာကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

အလွဲသုံးစား လုပ်သွားသည့် တိကျသော ပစ္စည်းနှင့် ပိုက်ဆံ အရေအတွက်က တော်တော်လေး များသည်။ ထို့အပြင် ရွှေလက်ကောက်က လေးပြီး ယွမ်ငါးရာကလည်း မိုးထိအောင် များလွန်းလို့ မြို့မှာရှိတဲ့ လင်မယားတွေက ဒီငွေပမာဏကို တွေးကြည့်ဖို့တောင် အနိုင်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

တပ်မဟာ ခေါင်းဆောင်တွေက ဝမ့်ယုံရွှင်းရဲ့ မကောင်းမှုတွေကို မြင်တဲ့အခါမှာ တွေဝေသွားခဲ့ကြသည်။ “သူက ယွမ်ငါးရာကို နှစ်နှစ်တည်းနဲ့ သုံးနိုင်တာ။ ဒီလူက တကယ်ကို လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတာပဲ။”

သူတို့ တပ်သားမိသားစုတောင် အဲ့လောက် အများကြီးကို မသုံးခဲ့ကြပါ။

ဝမ့်ယုံရွှင်းက ခံစားနေခဲ့ရသည်။ ထိုယွမ်ငါးရာထဲတွင် တစ်ရာကို ရှုရွှမ်းက ယူသွားခဲ့သည်။ ဝမ့်ယောင်ကျုံးက ယွမ်ရှစ်ဆယ်ကို ခိုးသွားခဲ့ပြီး သူနှင့် လီချွမ်းကျင်က ဆေးကုဖို့နှင့် ကြက်များကို အလျော်ပေးဖို့အတွက်လည်း ယွမ်များစွာကို သုံးခဲ့သည်။ ကုန်ကုန်ပြောရရင် သူတို့ မိသားစုက ယွမ်ငါးရာကို နှစ်နှစ်တည်းနဲ့ ဘယ်လို သုံးနိုင်မှာလဲ။

ဒီကိစ္စ တစ်ခုလုံးကို ကိုင်တွယ်တဲ့လူက လှောင်ပြောင်ခဲ့သည်။ “မင်းက သူတို့ကို ယွမ်တစ်ရာ ပေးရတယ်ဆိုတာ အရင်နှစ်တုန်းက သူတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို မင်းက ယူခဲ့တာကိုး။ မင်းက သူတို့ရဲ့ ကြက်တွေ ပြန်လျော်ပေးရတယ် ဆိုတာကလည်း မင်းစားလိုက်လို့လေ။ ဒါ မင်းက သူတို့ဆီက လိမ်လည်ခဲ့တဲ့ မင်းရဲ့ အပြစ်ပဲလေ။ ဆေးကုသစရိတ်ကလည်း မင်းရဲ့ အပြစ်ကြောင့်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား။”

တစ်မိသားစုလုံးက အလုပ် မလုပ်နိုင်ကြဘူး။ အဲ့တော့ သူတို့တွေက အဆင်သင့် စားလို့ရတဲ့ စားစရာတွေကိုပဲ စားခဲ့ကြတာ။

စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးနောက် သူတို့ မိသားစုရဲ့ အဆင့်အတန်းက အရင်လောက် မဆိုးတော့ဘူးဆိုတာကို သိနေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ကျောင်းတက်တုန်းက ပိုက်ဆံကို ပေါပေါသီသီ သုံးသည့် ဝမ့်ယောင်ကျုံးကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် မြို့ထဲရှိ ကျောင်းသားများထက် ပိုပြီး ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ရှိနေခဲ့သည်။

အကျဥ်းချုပ် ပြောရရင် ဝမ့်ယုံရွှင်းရဲ့ ပြစ်မှုက အခြားသူရဲ့ အမွေကို အလွဲသုံးစား လုပ်တဲ့အမှု ဖြစ်သည်။

အလုပ်ကြမ်းကို လေးနှစ်လုပ်ရန် ပြစ်ဒဏ် ချမှတ်ပေးခဲ့သည်။

အခုဆိုရင် ဝမ့်ယုံရွှင်းနှင့် ဝမ့်ယောင်ကျုံးက နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်အထိ လယ်ထဲမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ ကံပါလာခဲ့ပြီး အချိန် တစ်ခုအထိ ပြန်လာနိုင်ကြမည် မဟုတ်ပါ။

တကယ်လို့ သူက ပြန်လာရင်တောင် သူ့မိသားစု နောက်ကြောင်းက ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။ ဒါတွေက အနာဂတ်မှာ သူ့ရဲ့ ဘဝကို လွယ်ကူမှာ မဟုတ်တော့ဘူးဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

လီချွမ်းကျင်ကတော့ ဒီသတင်းကို မကြားခင်မှာပဲ သူမရဲ့ မိဘတွေအိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီး ထိုအချိန်အတွင်းမှာ သူမရဲ့ ဘာသတင်းမှ မရခဲ့ပါ။

အမျိုးသမီးကြီး မစ္စရှုက သူမရဲ့ ရင်ဘက်ကို ပုတ်ပြီး ပြောခဲ့သည်။ “တော်သေးတယ်။”

အခုချိန်မှာ သူမက ကြောက်နေခဲ့သည်။ အစတုန်းက သူမသည် ဝမ့်လင်းလင်းက မကောင်းတဲ့သူဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အခုဆိုရင် ဝမ့်လင်းလင်းရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေက သူမရဲ့ မိဘတွေကြောင့် ဖြစ်လာရတာကို သိခဲ့ရတော့သည်။

ဒီမိသားစုထဲတွင် ကောင်းတဲ့သူဆိုပြီး မရှိပါ။ အဖေက ယုတ်မာပြီး စုံလုံးကန်းနေသူ ဖြစ်သည်။ အမေကလည်း ရှုပ်ထွေးပြီး ယုတ်မာသည့်သူမျိုး ဖြစ်သည်။ သမီးမှာတော့ မိဘမျိုးရိုး နှစ်ခုလုံး ပါပြီး ကောက်ကျစ်ကာ ပြဿနာရှာတတ်သည်။ ဝမ့်ယောင်ကျုံးက ဒါတွေရဲ့ စံပြဖြစ်ပြီး မိသားစု တစ်ခုလုံးရဲ့ အမွေကို အောင်အောင်မြင်မြင် ရယူထားခဲ့သည်။

အခုကိစ္စကို ပြန်ကြည့်ရင် ဝမ့်ယုံရွှင်းရဲ့ ကြင်နာပြီး ရိုးသားတဲ့ မျက်နှာက တကယ်တမ်းမှာတော့ အနည်းငယ် ကြောက်ဖို့ကောင်းသည်။ ဒီလူက ဘာမှ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ဝမ့်ရင်းရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အားလုံးကို ယူသွားခဲ့ပြီး ဝမ့်ရင်းကို ကြုံရာ မိသားစုထဲ ပို့ပစ်ဖို့တောင် စီစဥ်ထားခဲ့သည်။ သူက သူ့အစ်ကိုရဲ့ မိသားစုပိုက်ဆံကို စားသောက်ဖို့ ဘာဖိအားမှ မရှိတော့ပါ။ ထို့အပြင် သူက မိသားစုကို နိုင်စားခဲ့ရုံသာမက သူတို့ရဲ့ မိသားစုအတွက် ကျွန်လိုပါ ခိုင်းချင်ခဲ့သည်။

အခုဆိုရင် သူက သူလုပ်ခဲ့တဲ့ အရာတွေကို ပြန်ရခဲ့ပြီး အဲ့ဒါက ဘုရားသခင်ရဲ့ အလိုအတိုင်းပဲ ဖြစ်မှာ သေချာသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဝမ့်ရင်း ပြန်ရခဲ့တဲ့ အရာတွေက သူမ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ အရာထက် နည်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်တုန်းက ဝမ့်ယုံရွှင်းတို့ မိသားစုသည် သူမကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆက်ခံခဲ့ပြီး အဲ့ဒါအတွက် ဘာလျော်ကြေးမှလည်း မရခဲ့ပါ။

ဝမ့်ရင်းကတော့ အတော်လေး ကျေနပ်နေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယွမ်ငါးရာကို ဝမ့်ယုံရွှင်းက သုံးလိုက်ပြီး တစ်ရာကို ရှုရွှမ်းအား ပေးလိုက်ကာ ဝမ့်အိမ်ကိုလည်း သူမအား ရောင်းလိုက်ပြီ ဖြစ်သည့်အတွက် ဒါတွေက ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု မဟုတ်တော့ပါ။

ဝမ့်ရင်းက ဝမ့်ယုံရွှင်းတို့ ဘေးအိမ်မှာ နေရတာ တော်တော်လေး စိတ်အနှောက်ယှက် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အခုဆိုရင် သူမက ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီး စိတ်ပူဖို့လည်း မလိုတော့ပါ။ အိမ်ရဲ့ နှစ်ဖက်လုံးက သူမရဲ့ အပိုင်တွေ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အိမ်ကို ချဲ့ပြီး ခြံဝန်းကို ပေါင်းလိုက်တဲ့အခါ အိမ်ရဲ့ နေရာက ပိုပြီး ကျယ်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သူမက ခြံဝန်းထဲမှာ ပန်းပင်နှင့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေကို စိုက်မည် ဖြစ်သည်။ ကြက်သွန်နီ၊ ကြက်သွန်ဖြူ၊ ငရုတ်သီးကို နှစ်တန်း စိုက်ပြီး နံရံပေါ်မှာ ဖရုံပင်၊ သပွတ်သီးနှင့် စပျစ်ပင်များ စိုက်မည် ဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးကြီး မစ္စရှုကလည်း အတော်လေး ပျော်နေခဲ့ကာ ချက်ချင်းပဲ ဘေးအခန်းကို ပြောင်းချင်နေခဲ့သည်။

ဝမ့်ရင်းနှင့် ရှုရွှမ်းတို့က သူမကို ဆွဲထားဖို့ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူမက ငြင်းခဲ့သည်။ “ငါတို့ကို နံရံကပဲ ခြားထားတာ။ မင်းတို့တွေ ဒီဘက်ကနေ အော်ရင်တောင်၊ ငါက မင်းတို့ရဲ့ အော်သံကို ကြားရတယ်။ ငါက ဒီဘက်ကို လာပြီး ထုံးစံအတိုင်း အတူတူ စားလို့ရတယ်။ ဘာအနှောက်အယှက်မှ မရှိဘူး။”

တကယ်တမ်းမှာတော့ သူမက လူငယ်များနှင့် အတူတူ နေရတာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်တယ်ဟု ခံစားနေခဲ့ရသည်။

သူမက အလျင်မလိုသော်လည်း အဖွားရှုက အမြန်ဆုံး မြေးတစ်ယောက် ရဖို့အတွက် မျှော်လင့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ့်ရင်းသည် ရှုရွှမ်းက အထုပ် တစ်ထုပ်ကို သယ်ဖို့အတွက် လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းလောက်က ထွက်သွားပြီဆိုတာကို ပြောဖို့အတွက် အတော်လေး အခက်တွေ့နေခဲ့သည်။ ထိုအထုပ်ကြီးကြောင့် သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြူးသွားခဲ့သည်။ အပေါ်တွင် ပြထားသော လိပ်စာအရ ထိုအထုပ်ကြီးက ကောင်စီစု မြို့ကနေ ပို့လိုက်တာကို တွေ့ရသည်။ မစ္စရှုရဲ့ ဆုတောင်းတွေက နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်အထိ မဖြစ်လာလောက်ဘူး ဆိုတာကို တွေးနေခဲ့သည်။

တပ်မဟာထဲရှိ လူတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲတွင် ဝမ့်ယုံရွှင်းတို့ မိသားစု ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ အံ့သြစရာတော့ ဟုတ်မနေခဲ့ပါ။

ထို့အပြင် ဝမ့်ရင်း ပြဿနာတစ်ခုကို လုပ်ပြီးကတည်းက ဝမ့်မိသားစုသည် ပြဿနာတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။ အခုဆိုရင် ဝမ့်ယုံရွှင်းနှင့် ဝမ့်ယောင်ကျုံးတို့ သားအဖ နှစ်ယောက်လုံးက မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ ထောင်ထဲသို့ ရောက်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

“ကြက်ခိုးတဲ့ ဝမ့်ယောင်ကျုံး လုပ်ရပ်ကို ကြည့်ကြပါဦး။ သူက လောဘကြီးပြီး ရူးနေတာ။ ဒါကလည်း အချိန်တစ်ခုထိပါပဲ။”

“ဒါတွေ အားလုံးကို သူတို့က ဝမ့်ယုံရွှင်းဆီကနေ သင်ခဲ့ကြတာလေ။ တစ်ယောက်က ဝမ့်လင်းလင်း။ နောက်တစ်ယောက်က ဝမ့်ယောင်ကျုံး။ သူတို့တွေက ဒီတိုင်းချည်းပဲ။”

အဖွဲ့သားတွေက ဒီအကြောင်းကို ပြောနေရင်း သူတို့ရဲ့ စိတ်ညစ်ရတာတွေကို ဖော်ပြနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒါတွေကို ဘယ်သူကများ စိတ်အနှောက်ယှက် မဖြစ်ဘဲနေမှာလဲ။ ဝမ့်ယောင်ကျုံးက ကြက်တွေ ခိုးတယ်။ တိတိကျကျ ပြောရရင် ဥဥမယ့် ကြက်မတွေကို ခိုးသွားတာလေ။ ကြက်တစ်ကောင်က ငါးပေါင်၊ ခြောက်ပေါင် ရှိတယ်ဆိုတာကို မင်းတို့ သိသင့်တယ်။ မြို့မှာဆို အသားစားဖို့ ကြက်တစ်ကောင်ကို သုံးယွမ်ထက် မနည်းဘူး။

ဒါပေမယ့် အဲ့ဒါတွေ အားလုံးက ဥဥမယ့် ကြက်မတွေချည်းပဲ။

ကြက်ပျောက်သွားတဲ့ မိသားစုတွေက အခုထိ ဒေါသထွက်ပြီး သူတို့ကို ကျိန်ဆဲနေကြတုန်း။

ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်နေပါစေ၊ ချမ့်ကျွီဟွာနှင့် ချမ်ရှုဖန်းတို့ မိသားစုက အတော်လေး သတိထားနေကြပြီး ဝမ့်ရင်းက ထိုကိစ္စကြောင့် ဝမ်းနည်းမှာကို စိုးရိမ်နေခဲ့ကြသည်။

ချမ့်ယုက တစ်ဖက်လူကို ပြုံးပြီး ပြောခဲ့သည်။ “အစ်မဝမ့်ရင်းရဲ့ အမေက သူ့အပေါ်မှာ တော်တော်လေး ကောင်းခဲ့ပုံရမယ်။ ငါ့မှာသာ ကောင်းတဲ့ အမေတစ်ယောက်ရှိလို့ သူက ငါ့အတွက် ချန်ထားခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို တစ်ယောက်ယောက်က ယူသွားမယ်ဆိုရင် ငါက အဲ့လူကို သေအောင် ရိုက်ပစ်မှာ။”

ပိုက်ဆံက ဒုတိယမြောက် လိုအပ်တာပဲ။ ဒါပေမယ့် အရေးအကြီးဆုံး အရာကတော့ အတွေးပဲ။

ချမ့်ယုက သူမရဲ့ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုတ်ထားခဲ့ပြီး လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။ “ငါ အစ်မဝမ့်ရင်း စားဖို့အတွက် ယုန်သား သွားရှာပေးမယ်။”

ချမ့်ယုရဲ့ မျက်နှာက လူငယ်တစ်ယောက် ရှိသင့်သည့် တောက်ပမှုတွေက အပြည့် ရှိနေခဲ့သည်။ “ငါသာဆို အသားတွေ စားရရင် နေလို့ထိုင်လို့ ပိုကောင်းသွားမှာ။”

၁၉၆၀ ၌ စားဖိုးမှူးလေးနှင့် လက်ထပ်ခြင်း

အပိုင်း ၁၁၈

ချမ့်ကျွီဟွာရဲ့သမီး တယာနှင့် အားရာတို့ကလည်း စမ်းကြည့်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။ “ငါတို့လည်း သွားရအောင်။”

သူတို့က ဝမ့်ရင်းကို သူတို့ရဲ့ စိတ်ထဲတွင် အမြဲတမ်း ကျေးဇူးတင်နေခဲ့ကြသည်။ တကယ်လို့ အစ်မဝမ့်ရင်းကသာ သူတို့ညီအစ်မနှင့် အမေကိုသာ မကယ်တင်ခဲ့ရင် အခုချိန်မှာ သူတို့မှာ ဘဝဆိုပြီး ရှိတော့မည်တောင် မဟုတ်ပါ။

တယာရဲ့ ပါးတွေက ဖောင်းလာခဲ့ပြီး ပါးပေါ်ရှိ ပါးချိုင့်နှစ်ခုကလည်း သိသိသာသာကို မြင်နေရပြီး သူမကို ပိုမို ကလေးဆန်ကာ ချစ်ဖို့ကောင်းသွားစေခဲ့သည်။

တယာက ဒီအချိန်အတွင်းမှာ အဲ့ဒါကို ပြန်ပြောခဲ့သည်။ သူမက စားစရာများကို စားရရုံသာမက ထောင့်နားတွင် ချည်ထိုး၊ ပန်းထိုးထားသော အဝတ်အစားများကိုလည်း ဝတ်ရသည်။ သူမက အလုပ်ရှိသော်လည်း နေ့တိုင်း စာဖတ်တတ်ဖို့ ဆရာမချန်းဆီ သွားသင်လို့ရသည်။

အားရာက ကိုယ်အလေးချိန် တက်လာခဲ့ပြီး သူမရဲ့ ပန်းသီးပုံစံ ဝိုင်းနေသော မျက်နှာက အတော်လေး ချစ်ဖို့ကောင်းသည်။ သူမက တယာလိုမျိုး ရှက်ပြီး မကြောက်တတ်ပါ။ သူမက အရမ်း တည့်တိုးပြောတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမက ချမ်ယုနှင့် ဝမ့်ရင်းတို့နဲ့ဆို ဆက်ဆံရေးကောင်းတစ်ခု ရှိသည်။ ဖွင့်ရက်မှာဆို ချမ့်ယုက ဝမ့်ရင်းရဲ့ အိမ်ကို သွားလည်ဖို့ အဆင်မပြေပါ။ ထို့ကြောင့် သူမက သူမရဲ့ ခြေတိုတိုလေးနှင့် ဟိုဟိုဒီဒီ သွားလေ့ရှိသည်။

အားရာ - “ဟုတ်တယ်။ အစ်မဝမ့်ရင်းဆီ အသားတွေ ပို့မယ်။”

သူမ စိတ်ညစ်နေရတုန်းက ဝမ့်ရင်းက သူမတို့ထံ အမြဲတမ်း ရောက်လာပြီး စားစရာများ ယူလာပေးကာ သကြားလုံးများလည်း ပေးလေ့ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် အဲ့နေ့မနက် ဝမ့်ရင်း အစောကြီး အိပ်ရာထတဲ့အချိန် တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ယုန်သေ သုံးကောင်ကို တံခါးရှေ့ လာချထားတာ တွေ့ခဲ့ရသည်။

ယုန်တစ်ကောင်ရဲ့ အောက်မှာ စာရွက်စတစ်ရွက် ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုစာရွက်ပေါ်မှာ ပန်းကန်ပြား တစ်ချက်နှင့် အသားပုံကို ဆွဲထားခဲ့သည်။

ဝမ့်ရင်းက ပြုံးပြီး ယုန်သားကို ပြန်ယူသွားခဲ့သည်။ ကလေးက သူမကို စိတ်သက်သာရာ ရစေခဲ့ပြီး သူမရဲ့ စိတ်ကို နွေးထွေးသွားတယ် ခံစားရအောင် ဂရုစိုက်ပေးခဲ့သည်။

ရှုရွှမ်းက အိမ်ထဲတွင် အထုပ်များ ထုပ်ပိုးနေခဲ့သည်။ လုပ်နေရင်း တန်းလန်းနဲ့ သူက ဝမ့်ရင်း ယုန်သုံးကောင်ကို သယ်ပြီး အိမ်ထဲ ဝင်လာတာကို တွေ့ခဲ့ရသည်။

ဝမ့်ရင်းက တစ်ကောင်ကို ထုတ်ပြီး ပြောခဲ့သည်။ “ဒီဟာကိုလည်း ထည့်လိုက်။”

သူတို့က ဒီနေ့ အတူတူ မြို့ထဲကို သွားကြမှာ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခေါက်က ဆေးပင်တွေ သွားရောင်းဖို့ မဟုတ်ဘဲ ချမ့်တုန်ဆီ ပစ္စည်းများ သွားပို့ပေးဖို့ ဖြစ်သည်။

ပိုပြီး အရေးကြီးတာကတော့၊ ဝမ့်ရင်းက ယောင်ဟွေ့ကျင်းတို့ မိသားကို ကျင့်ဝတ်နှင့် ဝတ္တရားအရ နှစ်ခုလုံးကို စဥ်းစားပေးသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဝမ့်ယုံရွှင်းရဲ့ ပြဿနာက ယောင်မင်းသာ အချိန်မှီ ရောက်မလာပါက မြန်မြန် ဖြေရှင်းလို့ ရနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။

ဒါပေမယ့်….

ဒီလူကြည့်ရတာ အတော်လေး မြင့်မြင့်မှန်းပုံ ရသည်။

ရှုရွှမ်းက အိတ်နှစ်လုံး ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။ တစ်ခုက ချမ့်တုန်အတွက် အသီးအရွက် မျိုးစုံနှင့် မှိုတွေ ထည့်ပေးထားပြီး အောက်မှာ ငါးနှစ်ကောင်ကို အောက်မှာ ထည့်ထားခဲ့သည်။ နောက်တစ်ခုကို ယုန်သား၊ အခြား ပစ္စည်းများနှင့် ရှုရွှမ်းလုပ်ထားသော အသာအတွက် အချဥ်ရည် နှစ်အိုးကို ထည့်ပေးထားခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က အရင်ဆုံး ယောင်ဟွေ့ကျင်းဆီ သွားပြီး ကျေးဇူးတင်ခဲ့ကြသည်။

ယောင်ဟွေ့ကျင်းက သက်သာလာပုံရကာ ဧည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်ပြီး စကားအနည်းငယ် ပြောနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမက သူမရဲ့ဝမ်းကွဲ ယောင်မင်းက ထိုအကြောင်းကို အရင်က တစ်ခါ ပြောတာကို ကြားဖူးခဲ့သော်လည်း ဝမ့်ရင်းရဲ့ အကြောင်းကို ပြောတဲ့အသံ ထပ်ပြီး ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ယောင်ဟွေ့ကျင်းက ရင်တွေ တုန်လာပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ဘယ်လို ဆွေမျိုးတွေလဲ။ သူတို့တွေက သွေးမတော်၊ သားမစပ်တဲ့ သူတွေထက်တောင် ပိုဆိုးသေးတယ်။”

သူက လူအုပ်ကြားထဲတွင် သူမရဲ့ မိဘတွေကို ပျောက်သွားတဲ့ ကောင်မလေးကို အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်အောင် ဝါးစားဖို့ အကြံထုတ်နေခဲ့သည်။

ဒီလိုလူတွေကို ဆွေမျိုးရင်းချာတွေဆိုပြီး ခေါ်လို့ရလို့လား။

ဝမ့်ရင်း - “အခုဆိုရင် သူတို့ကို ထောင်ထဲ ပို့လိုက်ပြီ။ ကျွန်မ သူတို့နဲ့ ထပ်ပြီး မပတ်သက်ချင်တော့ဘူး”

ယောင်ဟွေ့ကျင်း - “ဒါကလည်း သူနဲ့ ထိုက်တန်တာပဲလေ။ အတုံ့အလှည့်တွေသာ လုံးဝ မရှိဘူးဆိုရင် စိတ်ပျက်စရာတွေ ဖြစ်ကုန်မှာပေါ့။”

သူတို့နှစ်ယောက်က စကားကောင်းနေခဲ့ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ပိုပြီး ရင်းနှီးသွားကြသည်။

ဝမ့်ရင်းက ယောင်ဟွေ့ကျင်းအား ကူညီပေးသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်စကားကို ထပ်ပြီး ပြောခဲ့သည်။ ထိုအခါ ယောင်ဟွေ့ကျင်းက သူမရဲ့လက်ကို ကိုင်ပြီး ပြောခဲ့သည်။ “ငါတို့တွေ အတူတူ ရှိနေပါတယ်။ ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ မလိုပါဘူး။ နင် မြို့ကို သွားမယ်ဆိုရင် ငါ့ကို လာရှာချည်။ ငါက ဆေးဖက်ဆိုင်ရာကနေ အနားယူဖို့ ငါလျှောက်ထားပြီးပြီ။ အဲ့ဒါကြောင့် အခု အိမ်မှာပဲနေပြီး ကလေးတွေကို စောင့်ရှောက်ပေးမလို့။”

ဝမ့်ရင်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြခဲ့သည်။ သူမက ယောင်ဟွေ့ကျင်းကို ကျေးဇူးအကြွေး တင်နေသည့်အတွက် နောက်ပိုင်းတွင် သူမနှင့် ဆက်ပြီး ပတ်သက်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

သူမရဲ့ လက်ထဲတွင်လည်း ဆေးဖက်ဝင် အပင်ကောင်းများစွာက ရှိနေသေးသည်။ အကုန်လုံး လွဲချော်သွားရင်တောင် သူမက ယောင်ဟွေ့ကျင်းကို ဝိဉာဥ်စမ်းရေမှ ရေအချို့ကို တိုက်ဖို့အတွက် အချိန်တိုင်း လာမည် ဖြစ်သည်။

အဲ့ဒါက ရောဂါတွေကို မကုသပေးနိုင်ပေမယ့် အဲ့ဒါက သူမရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကိုတော့ သန်မာလာစေသည်။

ယောင်ဟွေ့ကျင်းရဲ့ အိမ်ကနေ ထွက်လာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက်က ချမ့်တုန်ရဲ့ အိမ်ကို သွားခဲ့သည်။

ချမ့်တုန်က ရှုရွှမ်းကို မြင်တဲ့အခါ သူက သူမကို ဘာကြောင့်မှန်းမသိ ဆွဲလိုက်သည်။

“တပည့်လေး။ မင်း ငါ့ကို မေးထားတဲ့ သဲလွန်စတွေကို ငါရှာတွေ့ပြီ။”

ချမ့်တုန်က အတော်လေး ဂုဏ်ယူနေခဲ့သည်။ “ငါ တစ်ချို့လူတွေကို ကူညီပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တာ။ အဲ့ဒါ နောက်ဆုံးတော့ တစ်နေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။ မင်း ဒီနှစ်တော့ ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်။ ဒုတိယအဆင့် လက်မှတ်ရဖို့ စာမေးပွဲကို ဖြေဖို့အတွက် ဂျူလိုင်လအထိ စောင့်နေလိုက်။”

ရှုရွှမ်းရဲ့ မျက်နှာက ပြုံးရိပ်လေး သမ်းသွားသည်။ ဒါက စိတ်ကျေနပ်ဖို့ကောင်းတဲ့ အံ့ဩစရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ချမ့်တုန် - “ငါက မင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ကောင်းကောင်း သိပါတယ်။ ဒုတိယအဆင့် လက်မှတ်အတွက်က ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး။ ပြန်သွားပြီးတော့ အခြေခံတွေကိုပဲ သေချာ လေ့ကျင့်ထား။ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို မပြနဲ့ဦး။ အခြေခံတွေကိုလည်း လျစ်လျူမရှုနဲ့”

ဝမ့်ရင်းက နားထောင်နေပြီး ရှုရွှမ်းထက် ပိုပြီးတော့ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ “တကယ်လား။ သူ ဒီနှစ် ဒုတိယ အဆင့်ရှိတဲ့ လက်မှတ် စာမေးပွဲကို ဝင်ဖြေလို့ ရတော့မှာလား။”

သူမ စိတ်လှုပ်ရှားနေတာက အံ့ဩစရာတော့ မရှိပါ။ အခုခေတ်မှာ လက်မှတ်တစ်ခု ရဖို့ဆိုတာက တကယ်ကို မလွယ်ပါ။

အဲ့အတွက် လုပ်သက်အကြာကြီး ရှိရမည်။ တစ်ယောက်ယောက်စီကနေလည်း ထောက်ခံချက် ရရမည်။ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကလည်း အရည်အသွေး ကောင်းရမည် ဖြစ်သည်။

ရှုရွှမ်းရဲ့ ပြဿနာကတော့ သူ့မှာ လုပ်ငန်း အတွေ့အကြုံ လုံလုံလောက်လောက် ရှိမနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘယ်သူကမှ သူ့ကို မထောက်ခံပေးထားပါ။ ထို့အပြင် သူ့ရဲ့ နောက်ကြောင်းမှာလည်း အပြစ်အနာဆာ အနည်းငယ် ရှိနေခဲ့သည်။

ဝမ့်ရင်းက ရှုရွှမ်း စာရင်းသွင်းလို့ မရဘဲ သူ့ရဲ့ ဟင်းချက်စွမ်းရည်က ကောင်းကောင်း မတိုးတက်လာမှာကို စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

ချမ့်တုန်က ဒီကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီး ပြောစရာများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။ “ဒါက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့ရဲ့ စီးပွားရေးက ငါတို့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေ အပေါ်မှာပဲ မူတည်တာ။ တကယ်လို့ ဟင်းချက်စွမ်းရည်တွေက ကောင်းရင် အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်။”

ချမ့်တုန်က အဲ့ဒါကို ပြောခဲ့သော်လည်း ရှုရွှမ်းဆီက တိကျသည့် အဖြေတစ်ခုကို ရဖို့အတွက် သူက အားတွေ စိုက်ထုတ်ခဲ့ရပြီး ကိစ္စတွေ အများကြီးကိုလည်း လုပ်ခဲ့ရသည်။

ရှုရွှမ်းက ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကို သေချာ သိနေခဲ့ပြီး အထုပ် တစ်ထုပ်ကို ချက်ချင်းပဲ ထုတ်လိုက်သည်။

အဲ့ဒါကို မြင်တဲ့အခါ ချမ့်တုန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက အရောင်တောက်လာခဲ့သည်။

“အဖူးတွေ။”

ချမ့်တုန်က စားစရာတွေ လာပေးတဲ့အခါ အရမ်း ချေးများတဲ့သူမျိုး ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် သူအကြိုက်ဆုံးကတော့ လက်ဆက်တဲ့ စားစရာများ ဖြစ်သည်။.

သူ့ရဲ့တပည့် ယူလာသည့် ပစ္စည်းအသစ်များကို တွေ့တဲ့အခါ ချမ့်တုန်က စိတ်လှုပ်ရှားပြီး သူ့ရဲ့ လက်ကို ပွတ်နေခဲ့သည်။

ဒီအချိန်မှာတော့ သူက အဲ့ဒါတွေကို မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ချက်ပြုတ်လို့ မရသည့်အတွက် သူက စားစရာများကို တိတ်တဆိတ် ဖွက်ပြီး အိမ်ကို ယူသွားကာ ကိုယ့်ဘာသာပဲ ချက်စားဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

သူက ဒီနှစ်မှာ စာမေးပွဲ ဝင်ဖြေဖို့ အာမခံချက် ရရှိပြီး ဖြစ်ကာ ရှုရွှမ်းက သူ့ရဲ့ စက်ဘီးကို အေးဆေးပဲ စီးသွားခဲ့သည်။

တစ်ချို့အချိန်တွေမှာ ဝမ့်ရင်းက ယွမ်များစွာ တန်သော ဂျင်ဆင်းကို ရဖို့အတွက် အချိန်ရော၊ လူအင်အားရော များစွာ စိုက်ထုတ်ခဲ့သည်။ အဲ့ဒါကပဲ သူမရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို ခိုင်မာသော လုပ်ပေးခဲ့သည်။

ရှုရွှမ်းက လစာ များများ လိုချင်သည့်အတွက် အမြန်ဆုံး ရာထူးတိုးချင်နေခဲ့သည်။

အမြင့်ဆုံး စားဖိုမှူးက ယွမ်ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ် ဒါမှမဟုတ် ယွမ်တစ်ရာကျော် ရှာနိုင်တယ်ဟု ပြောလို့ရသည်။

ရှုရွှမ်းက သူ့ဘာသာ ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ထားခဲ့သည်။ သူက မြန်မြန်လေး ရာထူးတိုးချင်နေသည်။ သို့မှသာ ဝမ့်ရင်းက ပိုက်ဆံကိစ္စအတွက် စိတ်ပူရတော့မည် မဟုတ်ပါ။

သူတို့နှစ်ယောက်က ဆေးပင်များကို ရောင်းပြီး တပ်မဟာကို ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့က မြို့ကို ပြန်ရောက်ကြတဲ့အခါ ဝမ့်ရင်းက မျက်စိထောင့်ကနေ ရင်နှီးတဲ့အရာတစ်ခုကို ဖျက်ခနဲ ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းလိက ကြက်ခြေထောက်များ ဝယ်ဖို့အတွက် စားသောက်ဆိုင်ရဲ့ ပြတင်းပေါက်နားမှာ ရှိနေခဲ့သည်။

“ဟေ့၊ ဟေ့၊ ဟေ့။ အဲ့ဒါ။ ငါ အဲ့တစ်ခုကို လိုချင်တာ ဟိုဘက်ကဟာ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဘေးက တစ်ခုက တော်တော်လေး သေးတယ်။”

ကျန်းလိက ပိုင်လင်းကို အစောပိုင်းက ကတိပေးထားတဲ့အတိုင်း ကြက်ခြေထောက် ဝယ်ဖို့အတွက် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီရက်ပိုင်း လယ်ထဲတွင် တော်တော်လေး ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်လုပ်နေခဲ့ရသည်။ အရွယ်ရောက်ပြီးသား ကျန်းလိကလည်း ပင်ပန်းနေခဲ့သလို ပိုင်လင်းက လယ်ထဲတွင် သုံးခါလောက် မူးလဲခဲ့သည်။

ကျန်းလိက ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသည့်အခါ တော်တော်လေး ပူပင်နေခဲ့ရပြီး ပိုင်လင်းအတွက် အားရှိစေသည့် အရာများကို ဝယ်ပေးခဲ့သည်။

ရှုရွှမ်းနှင့် ဝမ့်ရင်းတို့က စက်ဘီးကို နိုင်ငံပိုင် စားသောက်ဆိုင်ရှေ့ ရပ်ထားခဲ့ပြီး ကျန်းလိတို့ အရှေ့က နိုင်ငံပိုင် စားသောက်ဆိုင်ထဲကို ဝင်သွားခဲ့သည်။

တစ်မနက်လုံး အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် ရှုရွှမ်းက ဝမ့်ရင်းအတွက် ဝက်သားခေါက်ဆွဲ တစ်ပန်းကန်ကို လုပ်ပေးခဲ့သည်။

ဝက်သားရဲ့ နှစ်ဖက်လုံးကို အိသွားအောင် ဓားနောက်ကို သုံးပြီး ထုတာ အရသာ နှပ်ပြီး အပေါ်တွင် ကြက်ဥကိုတစ်ထပ်၊ ကော်မှုန့်ကို ကပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အသားတုံးကို မီးအေးအေးလေးထဲမှာ ထည့်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြော်ခဲ့သည်။ တစ်ဖက်အိုးထဲတွင် ကြက်သွန်မြိတ်၊ ဂျင်းနှင့် ကြက်သွန်ဖြူကို ဆီပူထိုးပြီး ရေနွေးနှင့် အစပ်ကို ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝက်သားကြော်နှင့် အရသာမှုန့်တွေကို ထည့်လိုက်သည်။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ သကြားတစ်ဇွန်းကို ထည့်ပြီး ဟင်းရည်တွေ ပျစ်လာတဲ့အထိ မီးအေးအေးနှင့် ကျိုပေးခဲ့သည်။

ဟင်းရည် ကြည်ကြည်လေးရဲ့ အပေါ်မှာ ဝက်သားကို တင်ပြီး ဘေးနှစ်ဖက်မှာ အရွက် စိမ်းစိမ်းလေးတွေကို ထားလိုက်သည်။

ဝက်သားရဲ့ အနံ့က သင်းပျံ့နေခဲ့ပြီး အသားရဲ့ အရသာက တော်တော်လေးကို နူးညံ့ကာ ဘေးနားက ဖြတ်သွားသမျှသူတိုင်း၏ နှာခေါင်းထဲတွင် အနံ့၊ အရသာတွေက ဆွဲဆောင်နေခဲ့သည်။

ဝမ့်ရင်းက တူကို ကိုင်ပြီး စစားခဲ့သည်။ ဝက်သားတုံးတွေက သေသေချာချာ ချက်ထားပြီး ခေါက်ဆွဲတွေက ဝါးရလွယ်ပြီး နူးညံ့သည်။ စွပ်ပြုတ်ကလည်း ပြစ်နှစ်ပြီး ချိုနေခဲ့သည်။ အသားတုံးကလည်း နူးညံ့ပြီး အရသာရှိသည်။

ဝမ့်ရင်းက မြိန်ရည်ယှက်ရည် စားနေခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်ရှိ လူတွေက စားစရာရဲ့ အနံ့ကို ရလိုက်ရုံဖြင့် သွားရည်ကျနေခဲ့ရသည်။

အချိန်ခနလေးအတွင်းမှာပဲ လူများစွာက စားသောက်ဆိုင်ထဲကို ဝင်လာပြီး ဝမ့်ရင်း စားနေသော ဝက်သားခေါက်ဆွဲကို မေးခဲ့သည်။

အဲ့ဒါကို ရှုရွှမ်းက မလုပ်ခင်မှာ သေချာ ပြောခဲ့သည်။ “ဒီခေါက်ဆွဲက နည်းနည်းတော့ ချိုတယ်။”

ကျန်းစုနှင့် ကျီကျင်းက ဟင်းချက်နည်းတွေမှာ သကြားကို အမြဲတမ်း ထည့်ပြီး ရှုရွှမ်းက ထိုဟင်းပွဲကို ဝမ့်ရင်းအတွက် လုပ်ပေးခဲ့သည်။

အလုပ်သမားတစ်ယောက်လို ဝတ်ထားသည့် ယောက်ျားတစ်ယောက်က ဝင်လာပြီး ထိုအကြောင်းကို ကြားတဲ့အခါ အရမ်းကို မြည်းချင်နေခဲ့သည်။ “အဲ့အရသာက ဘာနဲ့ တူတူ။ အရင်ဆုံး ငါ့ကို တစ်ပွဲချပေး။”

'မင်းတို့ ဗိုက်ဆာနေတဲ့အချိန် ဒီလို အသားမျိုးရဲ့ အနံ့ကို ဘယ်သူကများ ခံနိုင်မှာလဲ။'

အစတုန်းက ရှုရွှမ်းသည် သူ့မိန်းမအတွက် စားစရာလေးကို ပြင်ပေးချင်ခဲ့သော်လည်း အခုဆိုရင် သူက တစ်ခုခုကို လုပ်ဖို့အတွက် တွန်းအားပေးခံနေခဲ့ရသည်။ သူက ဝက်သား တစ်အိုးကို ရိုးရိုးလေးပဲ ချက်ပြုတ်ခဲ့ပြီး စားသောက်ဆိုင်ထဲတွင် ဟင်းပွဲအသစ်ကို တည်ခင်းပေးခဲ့သည်။

ရှဲ့ယွဲ့ကျင်းက သူတို့ရဲ့ ဘေးနားမှာ ရပ်နေခဲ့ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက သွေးထွက်လုနီးပါး ရဲနေခဲ့သည်။

အခုလေးတင် ရှုရွှမ်းက ဝက်သားများကို ချက်နေတုန်းက သူသည် အထင်သေးနေခဲ့ပြီး ဒီနည်းလမ်းက အရမ်းကို ရိုးရှင်းပြီး သူက တစ်ချက်တည်း ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လေ့လာနိုင်သည်။ 'ဒီလို ရိုးရှင်းတဲ့ ဝက်သားခေါက်ဆွဲထဲကို သကြားတစ်ဇွန်း ထည့်လိုက်မယ်လို့ ဘယ်သူကများ တွေးမိမှာလဲ။ ဒေသခံတွေက အရသာ လေးတာကို ပိုပြီး ကြိုက်ကြတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် သူတို့တွေက ဒီလို ချိုနေတဲ့ ခေါက်ဆွဲကို ဝယ်ကြမှာလဲ။'

ဒါပေမယ့် အတော်လေး ထူးဆန်းတာက ရှုရွှမ်းရဲ့ ဝက်သားခေါက်ဆွဲက တစ်ညနေလုံး ရောင်းနေခဲ့ရပြီး လူတွေက နောက်ရက်အထိ စားဖို့တောင် လာမှာနေကြတုန်းပဲ။

ရှဲ့ယွဲ့ကျင်းသည် တစ်ဖက်လူက အတော်လေး အရည်အချင်း ရှိတာကို ရွေးချယ်စရာ မရှိဘဲ လက်ခံခဲ့ရသည်။

'အရည်ချင်းရှိတဲ့လူတွေက တဇွတ်ထိုးတွေပဲ။'

ဝမ့်ရင်းက သူမရဲ့ ဝက်သားခေါက်ဆွဲကို စားပြီး ပြန်ထုတ်ယူသွားသော ဝက်သားအတွက်လည်း ပိုက်ဆံပေးခဲ့သည်။ သူမက အဲ့ဒါကို အမျိုးသမီးကြီး မစ္စရှု စမ်းစားကြည့်ဖို့အတွက် ယူသွားရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။

'အဲ့ဒါကို တွေးကြည့်လိုက်ရင် သူမရဲ့ မိသားစုက ဝက်သား မစားရတာ တော်တော်ကြာပြီ။ အဲ့ဒါကြောင့် အဲ့ဒါက တကယ်ကို သူမ အတွက်တော့ သွားရည်ကျအောင် လုပ်နိုင်တာပဲ။'

ဝမ့်ရင်းက အိမ်ကို သူမရဲ့ နေ့လည်စာဗူးနှင့် ပြန်လာခဲ့သည်။ သူမက ရွာထဲကို ဝင်လာတဲ့အခါ တစ်ယောက်ယောက်က သူမကို သတင်းလာပေးခဲ့သည်။

“ဝမ့်လင်းလင်း ပြန်လာပြီ။”

သတင်းလှမ်းပေးတဲ့သူကတော့ ဝူကွေ့ဟွာရဲ့ သမီးလေးဖြစ်ပြီး ရှင်းဟွာဟု ခေါ်သည်။ ထျန်းရှင်းဟွာက ကျစ်ဆံမြီးကို နှစ်ဖက် ကျစ်ထားပြီး ဝမ့်ရင်းကို မြင်သည့်အခါ သူမရဲ့ ဘေးကို ဆွဲလိုက်သည်။

“အစ်မရင်း၊ ဝမ့်လင်းလင်း ပြန်လာပြီ။ အဲ့ဒါ သမီးရဲ့ အမေက အစ်မကို အဲ့ကိစ္စ လာပြောခိုင်းလို့။”

ထျန်းရှင်းဟွာရဲ့ မျက်နှာက သနားစိတ်အပြည့် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဒီတစ်ခေါက် ဝမ့်လင်းလင်း ပြန်လာရတဲ့အကြောင်းက သိသာနေခဲ့သည်။ အိမ်ကို ဝမ့်ရင်းအား ပေးလိုက်သည့်အတွက် သူမက ဒေါသထွက်နေတာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် သူမက ပြဿနာရှာဖို့ ရောက်လာတာ ဖြစ်သည်။

ဝမ့်ရင်း - “သူ ဒီမှာရှိနေတာ ဘယ်လောက် ကြာပြီလဲ။”

ထျန်းရှင်းဟွာ - “သမီး ဒီကိုရောက်တာ စောနကလေးတင်ပဲ။ အခု သမီးက တပ်ရင်းမှူးနဲ့ တပ်ခွဲမှူးကို သွားရှာမလို့။”

ထျန်းရှင်းဟွာနှင့် ဝမ့်ရင်းတို့က အရမ်းကြီး မရင်းနီးသော်လည်း ဝူကွေ့ဟွာကြောင့် သူတို့က တရင်းတနှီးတော့ ရှိကြသည်။ ပြဿနာရှာတတ်သော ဝမ့်ရင်းရဲ့ ဆွေမျိုးများ အကြောင်းကို တွေးကြည့်လိုက်တိုင်း သူမက ဝမ့်ရင်းအတွက် သနားနေခဲ့သည်။

“အစ်မရင်းကရော၊ အရင်ဆုံး စားသောက်ဆိုင်ကိုပဲ သွားလိုက်။ သူပြန်သွားမှ ပြန်လာခဲ့။”

သူမသာ ဘယ်သူ့ကိုမှ ရှာမတွေ့ရင် ဝမ့်လင်းလင်းက ဒီတိုင်းပဲ စိတ်အလိုမကျ ဖြစ်ရင်ဖြစ် ဒါမှမဟုတ် အလိုလိုက်ခံထားရတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်လို လုပ်နေရုံကလွဲလို့ ဘာနည်းလမ်းမှမှ မရှိတာ။

“အန်တီရှုက ဒီမှာရှိပါတယ်။ သူ ဘာပြဿနာမှ ရှာလို့မရပါဘူး။”

အမျိုးသမီးကြီး မစ္စရှုက ဝမ့်ရင်းအပေါ် အရမ်း ကြင်နာသည်။ သို့သော် သူမက အခြားသူများရဲ့ အပေါ်မှာတော့ သိပ်ပြီး မကြင်နာပါ။ အထူးသဖြင့် ဝမ့်လင်းလင်းက သူမရဲ့သားကို သတင်းပို့ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူမကို အပြစ် မပေးဘူးဆိုရင် ထူးဆန်းနေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဝမ့်ရင်း - “အဆင်ပြေပါတယ်။ သူ့စိတ်တိုင်းကျ လာခိုင်းလိုက်။”