အခန်း (၁၉၄-၁၉၆)

အခန်း (၁၉၄)

ဘန်း…။

လက်သီးနှစ်လုံးနှင့် လက်မောင်းနှစ်ဖက်တို့ ထိတွေ့လိုက်သည့်အခိုက်, ရုတ်တရက် လူချင်း ခွဲထွက်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ကြွက်သားများ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သည့်အသံက သစ်ခြောက်ပင် တစ်ပင် ပေါက်ကွဲသွားသည့်အတိုင်း ခံစားရသည်။

ချီဇီယန်သည် နဂါးတစ်ကောင် သို့မဟုတ် ငါးတစ်ကောင်လို လှုပ်ရှားသွားသည်။ ထိုထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံပြီးနောက်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နှစ်ကြိမ် တုန်ခါပြီး အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိသည် အနည်းငယ်သာ ယိမ်းယိုင်သွားပြီး၊ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်ကာ ကြီးမားသော တူကြီးဖြင့် အလယ်ဗဟိုသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် ဆယ်ကြိမ်ထက်မနည်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး၊ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသကဲ့သို့ အသွား အပြင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေကာ၊ မည်သူအနိုင်ရမည်ကို ခွဲခြားရန် ခက်ခဲသည်။

ရုတ်တရက်၊ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ရပ်တန့်လိုက်သည်။

“ညီအစ်ကိုဟုန်၊ မင်းရဲ့သိုင်းပညာက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တိုးတက်သွားတာလဲ။ ငါးရက်တာ တရားထိုင် ကျင့်ကြံပြီးနောက် မင်းက ပြန်လည်မွေးဖွားလာသလိုပဲ။ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းရဲ့ ခွန်အားက အရိုးတွင်းခြင်ဆီထဲထိ မရောက်သေးဘူး၊ မင်းရဲ့ အသက်ရှူသံကလည်း အရိုးတွင်းခြင်ဆီထဲမှာ မပေါင်းစည်းရသေးဘူး။ မင်းက မဟာဆရာသခင်အဆင့်ကို မရောက်သေးဘူး၊ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ ကြွက်သားနဲ့ အရိုးတွေက ဒီလောက်သန်မာနေတယ်။ ဒါ့အပြင်၊ ဖိနှိပ်နိုင်တဲ့ အော်ရာတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်။ ဒါက အစစ်မှန်သိုင်းသူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့်လား။”

ချီဇီယန်သည် သူတို့ လူချင်းခွဲထွက်သွားပြီးနောက် အံ့သြစွာ ပြောသည်။

လွန်ခဲ့သော ငါးရက်တာအချိန်အတွင်း ကျင့်ကြံမူပြုလုပ်ခဲ့စဉ်, ဟုန်ယွိ၏ တာအိုပညာရပ်သည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိခဲ့သလို၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်၏ အတားအဆီးကိုလည်း နားမလည်ခဲ့ပေ။ သို့သော်၊ သူ၏ သိုင်းပညာသည် များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

၎င်းကိုလည်း သူ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်၊ ချောမွတ်နူးညံ့သော အသားအရေ၊ မဲနက်နေသော ဆံပင်၊ ပိုမိုဖြူဖွေးပြီး ပိုမိုသန်မာလာသော သွားများမှတဆင့် သိမြင်နိုင်သည်။ သူသည် တည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ ဖိနှိပ်ထားသော ပေါက်ကွဲထွက်မည့် ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေသည်။

သူ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာပြီးနောက်၊ ချီဇီယန်နှင့်အတူ သူ၏သိုင်းပညာကို စမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့သည်။

ချီဇီယန်သည် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် တစ်သားတည်း ပေါင်းစည်းမှုဖြင့် မဟာဆရာသခင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားပြီး၊ ထူးခြားသည့် ငါးနဂါး အသွင်ပြောင်းခြင်းကိုးသွယ်ကို ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး လက်သီး, ခြေထောက်တို့ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ရလဒ်မှာ သရေဖြစ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဟုန်ယွိ၏ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ နည်းပါးမှုနှင့် ရာနှင့်ချီသော တိုက်ပွဲများကို မဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသည့် အားနည်းချက်သာ မရှိခဲ့ပါက၊ ချီဇီယန်သည် သူ အနိုင်မရနိုင်ဟုပင် ခံစားရလိမ့်မည်။

တနည်းဆိုရသော်၊ ဟုန်ယွိ၏ သိုင်းပညာသည် မဟာဆရာသခင်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသော် လည်း၊ သူ၏ တကယ့်တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်နှင့် ကြွက်သားနှင့် အရိုးများ၏ ခွန်အားသည် မဟာဆရာသခင်တစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ၊ ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ချီ (စွမ်းအင်)နှင့် သွေးများသည် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် မသက်ဆိုင်သည့် “အစစ်မှန် လက်သီးဆန္ဒ” ကို သဘာဝအလျောက် ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဤ“လက်သီးဆန္ဒ”သည် ဖိအားပေးနိုင်သည့် အော်ရာတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ချီဇီယန်ပင်လျှင် ၎င်းကို အနည်းငယ်သာ နားလည်ထားပြီး၊ သူ၏ လက်သီးဆန္ဒကို စုစည်းနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

“လက်သီးဆန္ဒ”၏ အရှိဟုန်ဖိအား၊ ယင်းယ သိုင်းပညာရှင်များသည် တာအိုပညာရှင်များနှင့် အမှန်တကယ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ထိုလက်သီးဆန္ဒသည် တာအိုပညာရှင်များ အမှန်တကယ် ကြောက်ရွှံ့ပြီး သတိထားရမည့်အရာလည်း ဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့်၊ “လက်သီးဆန္ဒ”၏ အရှိန်ဟုန်ဖိအားကို စုစည်းနိုင်သော သိုင်းပညာရှင်များသည် မဟာဆရာသခင်အဆင့်၏ နှောင်းပိုင်း သို့မဟုတ် အထွက်ထိပ်အဆင့်တွင်သာ ရှိတတ်ကြသည်။ ထိုသို့သော အစစ်မှန်ပညာရှင်များသည် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်ရောက်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီသူများ ဖြစ်သည်။ အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေ၏ အကြီးအကဲများပင်လျှင်၊ သူတို့သည် မဟာဆရာသခင်အဆင့်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် “လက်သီးဆန္ဒ” ကို မကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ကြပေ။

“လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးရက်အတွင်း၊ ငါနဲ့ ချန်ယင်းရှာတို့က အစစ်မှန် သိုင်းသူတော်စင်ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အားနည်းချက်တချို့ကို နားလည်လာခဲ့တယ်။ မင်းတို့ အားလုံး ဒါကို အသုံးချပြီး လေ့ကျင့်ကြည့်ကြပါ။”

ဤအချိန်တွင်၊ ဟုန်ယွိသည် ဉဒေါင်းဘုရင်၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ပြီးနောက်၊ သူ့ နောက်လိုက်များနှင့် သူကိုယ်တိုင်၏ အင်အားကို ပြင်းထန်စွာ မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သင်္ဘောသည် နောက်ထပ် နှစ်ရက်ကြာ ဆက်လက်ရွက်လွှင့်ခဲ့သည်။

ရာသီဥတုသည် ဆောင်းရာသီနှောင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး၊ ပြက္ခဒိန်အရ ဆောင်းဦးပေါက်နေပြီ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကာ၊ ရာသီဉတုအရ ပိုမိုအေးစက် လာသင့်သော်လည်း၊ ဟုန်ယွိ၏ သင်္ဘောအဖွဲ့သည် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ရွက်လွှင့်စဉ်၊ ရာသီဥတုသည် နွေးထွေးလာပြီး ဆောင်းရာသီမှ နွေဦးသို့ ပြောင်းလဲသွားသည့်နှယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ပင်လယ်ပြင် လေပြေညင်းတွင်ပင် နွေးထွေးပြီး စိုစွတ်သော ပန်းရနံ့များ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းသည် မက်မွန်ပန်းများ၏ ရနံ့ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ဤအရာအားလုံးကို အံ့သြသွားခဲ့သော်လည်း၊ ဤအရာနှင့်ပတ်သက်ပြီး အထူးတလည် အံ့ဩခြင်းမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။ ပထဝီမှတ်တမ်း များအရ၊ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံသည် တောင်ပိုင်း သမုဒ္ဒရာရှိ ကျွန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဉတုရာသီ လေးမျိုးသည် နွေဦးကဲ့သို့ နွေးထွေး သည်။ မက်မွန်ပန်းများသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပွင့်လန်းနေသည်။

တော်ဝင်ချန်အင်ပါယာ၏ မြေပြင်တွင် ဆောင်းရာသီချိန်တွင် အေးခဲပြီး အေးစက်နေချိန်တွင်ပင်၊ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ၏ ကျွန်းပေါ်ရှိ မြေပြင်သည် နွေးထွေးပြီး နေရောင်ခြည်ဖြင့် တောက်ပနေဆဲ ဖြစ်သည်။

နွေရာသီတွင် ဆူနာမီများနှင့် မုန်တိုင်းများမှလွဲ၍၊ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံသည် နေထိုင်ရန်နှင့် အနားယူရန် အလွန်သင့်လျော်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

တကယ်တော့၊ တော်ဝင်ချန်မှ မှူးမတ်များအပါအဝင်၊ ယွန်မင်နိုင်ငံနှင့် ဟွာလျိုအင်ပါယာ၏ မှူးမတ်ကြီးများသည် နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံတွင် အားလပ်ရက်များတွင် အပန်းဖြေရန် အိမ်ကြီးအိမ်ငယ်များကို ငွေကြေးအကြီးအကျယ် ကုန်ကျခံကာ ဝယ်ယူကြသည်။ နှစ်စဉ်ဆောင်းရာသီ ရောက်တိုင်း၊ ၎င်းတို့သည် နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံသို့ ရွက်လွှင့်ကာ နေထိုင်ရင်း အပန်းဖြေကြသည်။

နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံသည် ကျွန်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ ကျွန်းပေါ်ရှိ မြေပြင်သည် အလွန်ကျယ်ပြန့်သည်။ ၎င်းသည် ပင်လယ်ပေါ်ရှိ တိုက်ကြီးတစ်ခု နီးပါး ဖြစ်သော်လည်း၊ လူဦးရေက နည်းပါးလှသည်။ ထို့ကြောင့်၊ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ၏ ဘုရင်သည် အကျိုးအမြတ်ရရှိရန် အတွက် အခြားနိုင်ငံများမှ မှူးမတ်ကြီးများကို အိမ်ကြီးအိမ်ငယ်များတွင် နေထိုင်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ထို့အပြင်၊ လူဦးရေရှားပါးမှုကြောင့်၊ ကျွန်ကုန်သွယ်မှုသည်လည်း အလွန် စည်ကားသည်။

နှစ်စဉ်၊ အထူးသဖြင့် ယွန်မင်နိုင်ငံ၏ ကျွန်သင်္ဘောများ အပါအဝင်၊ အရွယ်စားအမျိုးမျိုးရှိ သင်္ဘောများသည် နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံသို့ ကျွန်များကို ရောင်းချရန် ဝေးလံခေါင်ဖျားသောနေရာမှ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဟုန်ယွိသည် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာပြီးနောက်၊ နေ့စဉ်သင်္ဘောပေါ်ရှိ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ပင်လယ်ကို ကြည့်ရှုရင်း၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းညှိယူကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ပြေလျော့စေခဲ့သည်။

သေချာသည်မှာ၊ ရန်သူအဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ကို တွန်းလှန်ပြီးနောက်၊ ဤရက်များအတွင်း ခရီးသည် အလွန်တည်ငြိမ်ခဲ့သည်။ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ အနှောင့်အယှက်ပေးရန် ရောက်မလာခဲ့ပေ၊ ပင်လယ်ဓားပြများပင် မရှိခဲ့။

သို့သော်၊ နန်ကျိုးပြည်နယ်၏ ပင်လယ်ပြင်မှ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံသို့ မိုင်ထောင်ချီရှိသည့် ရေလမ်းခရီးကို ကြည့်မည်ဆိုပါက၊ ကျယ်ပြန့်သော ပင်လယ်ပေါ်တွင် ခရီးစဉ်က ချောမွေ့စွာ ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။

မူလက ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ငယ်များ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ပစိတ်ဖိတ်ရေတပ်က ပင်လယ်အော်ရှိ ကျွန်းများပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားကြသော ပင်လယ် ဓားပြများ၏ အသိုက်မြုံများကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက်၊ ပင်လယ်ပေါ်ရှိ ရေကြောင်းလုံခြုံရေးသည် အထူးကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ ဟုန်ယွိသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း ရွက်လွှင့်စဉ် ၎င်းကို ခံစားမိခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ကုန်သည်သင်္ဘောများနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် စည်းကမ်းတကျ ပြုမူခဲ့ကြသည်။ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံမှ ထွက်လာပြီး ရွက်လွှင့်စစ်ဆေးနေသော သင်္ဘောများလည်း ရှိခဲ့သည်။

သေချာသည်မှာ၊ အကယ်၍, သူသည် နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံမှ ပိုမိုဝေးကွာပြီး နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ကျွန်းများသို့ ရွက်လွှင့်သွားပါက၊ အခြေအနေက ကွဲပြားသွားလိမ့်မည်။ ဖရိုဖရဲ ပြန့်ကျဲနေသော ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ အမျိုးမျိုးသည် ကျိုင်းကောင်များကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာကြလိမ့်မည်။ အားကောင်းသော အင်အားနှင့် အင်အားကြီးမားသော သင်္ဘောအဖွဲ့မျိုး မရှိဘဲ၊ မည်သူမျှ နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ကျွန်းများသို့ ကုန်သွယ်ရန် ဝင်ရောက်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော်၊ ဖွံ့ဖြိုးသော ပင်လယ်ကုန်သွယ်မှု၊ စည်ကားသော မြင်ကွင်းများနှင့် စည်းကမ်းတကျ စီမံထားသော အစီအစဉ်များအရ ဟုန်ယွိသည် နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ၏ ပင်လယ်ရေပြင်သို့ ဝင်ရောက်လာစဉ် ပထမဆုံး ရရှိခဲ့သော အထင်အမြင် ဖြစ်သည်။

“နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံရဲ့ ဘုရင်က တကယ့်ကို ထူးချွန်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ။ တော်ဝင်ချန်အင်ပါယာအတွက် တောင်ပိုင်းပင်လယ်ပြင်ကို စောင့်ကြပ်နိုင်တာ မဆန်းပါဘူး။ ယွန်မင်ရဲ့ သင်္ဘောအဖွဲ့တောင် တစ်လှမ်းမှ ရှေ့ဆက်လို့ မရဘူး။”

ကုန်းပတ်ပေါ်တွင်၊ ဟုန်ယွိသည် အဝေးမှ ဖြတ်သန်းသွားသော ကုန်သည်သင်္ဘောအဖွဲ့တစ်ခုကို ကြည့်ရှုနေသည်။ နွားများနှင့် မြင်းများ၏ ပြင်းထန် ဆိုးဝါးသော ချီးသေးအနံ့ဆိုးတွေက ဝေဝါးစွာ ပျံ့နှံ့လာသည်။ ကုန်သည်သင်္ဘောများပေါ်တွင်၊ မက်မွန်ပန်းပွင့်ပုံစံ အလံများ ရှိနေသည်။ ထိုသင်္ဘောများသည် နွားများနှင့် မြင်းများကို သယ်ယူပို့ဆောင်နေသော သင်္ဘောများဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံတွင် မှတ်ပုံတင်ထားပြီး၊ နာမည်ကောင်းရှိကာ၊ ကြီးကြီးမားများ အခွန်ထမ်းထားသည့် ကုန်သည်သင်္ဘောများ အားလုံးသည် နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ၏ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဝန်ကြီးဌာနမှ ထုတ်ပေးသော ဤအလံများကို ရရှိကြသည်။ ဤအလံများကို တပ်ဆင်ထားသည့်အခါ၊ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ၏ ပင်လယ်ရေပြင်တွင် အတားအဆီးမရှိ သွားလာနိုင်သည်။ အကယ်၍ ပင်လယ်ဓားပြများ သို့မဟုတ် ဓားပြများနှင့် တွေ့ဆုံပါက၊ ၎င်းတို့သည် အချက်ပြသင်္တေက ပေးပို့နိုင်ပြီး၊ နိုင်ငံ၏စစ်သင်္ဘောများက ကယ်ဆယ်ရန်နှင့် အကူအညီပေးရန် ရောက်ရှိလာကြလိမ့်မည်။

အကောက်ခွန်မူဝါဒချင်း နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ဤမူဝါဒသည် တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်၏ မူဝါဒထက် များစွာ ကောင်းမွန်သည်။

“နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံဟာ တကယ့်ကို စည်းလုံးညီညွတ်တဲ့မိသားစုနဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုပဲ။ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း လော်မျိုးရိုးနွယ် ဖြစ်ပြီး၊ တော်ဝင်မိသားစုကလည်း လော်မျိုးနွယ်ပဲ။ သူတို့အားလုံးဟာ သွေးသားဆက်နွယ်နေကြတယ်။ ပြင်ပကမ္ဘာက မကျူးကျော်သရွေ့၊ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံဟာ အမြဲတမ်း လော်မိသားစုရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိနေမယ်။”

ချန်ယင်းရှာသည် ကောင်းကင်တုန်ခါလေးနှင့် အကန့်အသတ်မဲ့မြှားကို ပွတ်သပ်ရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောသည်။

“ဒီကောင်းကင်တုန်ခါလေးနဲ့ အကန့်အသတ်မဲ့မြှားတွေက မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်း ဓမ္မရတနာတွေပဲ။ မင်း ဒါတွေကို သေချာသိမ်းဆည်းထားဦး။ ဘယ်သူမှ မတွေ့မိစေနဲ့။ မဟုတ်ရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။” ဟုန်ယွိက ပြောသည်။

ချန်ယင်းရှာက ပြုံးလိုက်သည်။ “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လေးနဲ့ မြှားတွေက ယာယီအနေနဲ့ မင်းလက်ထဲမှာ ရှိနေတာလေ။ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိလာရင်၊ အဲဒါက မင်းဟုန်ယွိရဲ့ ပြဿနာလေ။”

ဟုန်ယွိသည် ရုတ်တရက် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်တုန်ခါလေးမှ အေးစက်စက် လေပြင်းတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာကာ သူ့မျက်ခုံးကြားသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

“ဘာ… မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။” ချန်ယင်းရှာသည် အံ့သြသွားပြီး၊ သူမမျက်နှာပေါ်တွင် ဝေခွဲမရသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ယင်းက ဟုန်ယွိသည် ကောင်းကင်တုန်ခါလေးမှ သူ့စိတ်ဝိညာဉ် အမှတ်အသားကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်တုန်ခါလေးအပေါ် သူ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ထိန်းချုပ်မှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။ ယခုအခါ၊ ကောင်းကင်တုန်ခါလေးသည် သခင်မဲ့ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

ထိပ်တန်းဓမ္မရတနာတစ်ခုကို ဤမျှလွယ်ကူစွာ စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်းသည် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ လုပ်ရပ်မဟုတ်ပေ။

ချန်ယင်းရှာ၏ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်သဘောထားအပေါ် နားလည်မှုအရ၊ သူသည် ဤကဲ့သို့ လုပ်ရပ်မျိုးကို ဘယ်သောအခါမှ လုပ်ဆောင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။

“ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီ။ ချန်ယင်းရှာ၊ ကျွန်တော် ဒီလေးကို ခင်ဗျားကို ပြန်ပေးမယ်။ ကျွန်တော် စဉ်းစားကြည့်ပြီးပြီ။ ကျွန်တော်ရဲ့ ကျင့်ကြံမူအဆင့်က မနက်ရှိုင်းသေးဘူး၊ ဒီလေးနဲ့မြှားကို ကိုင်ထားရင်တောင် သူတို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားကို မထုတ်သုံးနိုင်ဘူး။ တကယ်လို့, ကျွန်တော်တို့ ဘီရှီဟွာကို သတ်ဖို့ဆိုရင်၊ ခင်ဗျားကိုပဲ အားကိုးရမယ်။ ခင်ဗျား ပိုသန်မာလေ၊ ပိုကောင်းလေပဲ။ ဒါ့အပြင်၊ ကျွန်တော်က ငယ်သေးတယ်၊ ဓမ္မရတနာတွေရဲ့ စွမ်းအားကို အမြဲအားကိုးနေတာက ကျွန်တော်အတွက် မကောင်းဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားကိုးပြီး၊ ရရှိလာတဲ့ စွမ်းအားကသာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒါ့အပြင်၊ ကျွန်တော်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အမှတ်အသားကို အများကြီး ခွဲထုတ်လိုက်ရင်၊ ကျွန်တော်ရဲ့ ကျင့်ကြံမူအပေါ် ထိခိုက်လာနိုင်ပြီး၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့လည်း အာရုံမစူးစိုက်နိုင်တော့ဘူး။ ခင်ဗျား ပြောခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား၊ လူငယ်တွေဟာ စိတ်အားပြင်းပြနေသင့်တယ်ဆိုတာလေ။ ဒီနေ့တော့ ကျွန်တော် တစ်ကြိမ်တစ်ခါလောက် စိတ်အားပြင်းပြကြည့်ဦးမယ်။”

ဟုန်ယွိက ချန်ယင်းရှာကို ပြုံးပြပြီး သူ၏ဖြူစင်သော သွားများကို လှစ်ဟပြလိုက်ပါသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ချန်ယင်းရှာသည် နေရောင်ခြည်ထဲတွင် နွေးထွေးနေသလို ခံစားရသည်။

“မင်း ငါ့ကို ပြောဖူးပါတယ်၊ မင်း လက်စားချေပြီးမှပဲ ဒီလေးကို ငါ့ကို ပြန်ပေးမယ်လို့။ အဲဒါက စကားလုံးသက်သက် ဖြစ်မယ်လို့ ငါထင်ထားခဲ့တာ။” ချန်ယင်းရှာသည် ကောင်းကင်တုန်ခါလေးကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောသည်။ “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီဓမ္မရတနာက အလွန်အစွမ်းထက်တယ်။ ဘယ်သူမှ ဒါကို စွန့်လွှတ်ချင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့, ငါသာ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင်၊ ဒီလေးနဲ့ဆို ဉဒေါင်းဘုရင်နဲ့တောင် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မယ်။”

သူမ ပြောနေစဉ်၊ ချန်ယင်းရှာ၏မျက်ခုံးကြားမှ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းရှိသော လေပြင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကောင်းကင်တုန်ခါလေးကို ပတ်ရစ်လိုက်သည်။ သူမသည် သွေးဖြင့် ချည်နှောင်ပေါင်းစည်းမူ ပြုလုပ်ပြီး ၎င်းကို ထိန်းချုပ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

‘ဒါက သန်မာတဲ့ ဆေးတစ်လက်လို့ ယူဆနိုင်တယ်။’ ဟုန်ယွိသည် ချန်ယင်းရှာသည် သူမ၏ စိတ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ကောင်းကင်တုန်ခါလေးနှင့် သွေးဖြင့် ပေါင်းစည်းချည်နှောင်မှု ပြုလုပ်နေသည်ကို ကြည့်ရှုရင်း၊ ထူးဆန်းသော အတွေးတစ်ခု သူ့စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာသည်။

ချန်ယင်းရှာ၏ စွမ်းအားသည် သံသယဖြစ်စရာမလိုပေ။ အကယ်၍, သူမသာ မရှိခဲ့လျှင်၊ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် လိုက်လံဖမ်းဆီးခံရပါက ရာနှင့်ချီသော အသက်များ ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။ ဤကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူတစ်ဦး၏ အကူအညီကို အမှန်တကယ် ရရှိနိုင်ခဲ့လျှင်၊ ဉဒေါင်းဘုရင်၊ ကောင်းကင်မြွေ ဘုရင်၊ သို့မဟုတ် မိုနိုဂါတာရီလို ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် မတွေ့ဆုံသရွေ့၊ သူ့လုံခြုံမှုကို အာမခံနိုင်မည်ဟု ဟုန်ယွိ ခံစားရသည်။

တကယ်တော့၊ ဟုန်ယွိသည် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်များကို တစ်လျှောက်လုံး လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ချန်ယင်းရှာ၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိရန်အတွက်၊ သူသည် ယွမ်ယန်ကောင်းကင်ပုလဲကို ပြတ်ပြတ်သားသား စွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီး၊ သူမကို သူ့အပေါ် မကောင်းသော စိတ်သဘောထားမျိုး မဖြစ်ပေါ်စေရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက်၊ သူမကို ပိုမိုဆွဲဆောင်ရန် မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ သူမနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်နိုင်ရန်၊ လျှို့ဝှက်စွမ်းအင် အထက်ပိုင်းသန္ဓေသားကျင့်စဉ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုပင် ပြောပြခဲ့သည်။

ယန်ကျင့်ကျုံ, ဉဒေါင်းဘုရင်၏ ကိုယ်ပွားနှင့် အတူတိုက်ခိုက်ပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိသည် သူနှင့် ချန်ယင်းရှာ အကွာအဝေးက သိသိသာသာ ကျဉ်းမြောင်းလာသည်ဟု ခံစားရသည်။ လွန်ခဲ့သော ငါးရက်အတွင်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံစဉ်၊ ၎င်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးက ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့သည်။

ယနေ့၊ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိသည် အချိန်တန်ပြီဟု ခံစားရသည်။ ထို့ကြောင့်၊ သူသည် နောက်ဆုံးသန်မာသော ဆေးတစ်လက်အဖြစ်၊ ကောင်းကင်တုန်ခါလေးနှင့် အကန့်အသတ်မဲ့ မြှားကိုပင် စွန့်လွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သို့သော်၊ ၎င်းသည် သူမကို ဆွဲဆောင်ရန်အတွက် ကြိုးပမ်းမှုမျိုး မဟုတ်ပေ။

ဤငါးရက်အတွင်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံစဉ်၊ ဟုန်ယွိသည် ချန်ယင်းရှာအပေါ် ကောင်းမွန်သည့် အမြင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူမ၏ လမ်းညွှန်မှုကြောင့် သူသည် များစွာ အကျိုးရရှိခဲ့သည်။

“ချန်ယင်းရှာနဲ့ ရန်ငြိုးဆိုတဲ့ အမုန်းတရားကို ဖယ်ရှားဖို့နဲ့ သူမကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ကောင်းကင်တုန်ခါလေးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ပေမယ့်၊ ငါ သူမနဲ့ပတ်သက်ပြီး မျက်နှာသာပေးခံလိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်များ ပါနေမလား။ ငါ သူမအပေါ် ကောင်းမွန်တဲ့ ခံစားချက်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာတာလား။”

ရုတ်တရက်၊ ဟုန်ယွိသည် သူ့အတွေးများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်။

သူသည် ကာဇယာဝတ်ရုံပေါ်ရှိ ကမ္မသုတ္တန်ကို နားလည်ခဲ့ပြီးကတည်းက၊ ဟုန်ယွိသည် သူ့စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော အတွေးတိုင်းကို ဂရုတစိုက် နားလည်နိုင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူသည် လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် အသိပညာတို့ကို ဟန်ချက်ညီညီ အသုံးချနိုင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ယခုလေးတင်၊ သူသည် ကောင်းကင်တုန်ခါလေးကို ချန်ယင်းရှာထံ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဂရုတစိုက် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိသည် ယင်းက သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ရန်ငြိုးဆိုသည့်အမုန်းတရားကို ဖယ်ရှားရန် အဓိကရည်ရွယ်ခဲ့ပြီး၊ အနည်းငယ်မှာ သူမထံမှ မျက်နှာသာပေးခံရစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်ဟု ရုတ်တရက် သိရှိလိုက်သည်။

၎င်းသည် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးများကြားတွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ယုံကြည်မှုနှင့် ချစ်ခင်နှစ်သက်မူကို ရရှိအောင် ကြိုးပမ်းခြင်းသည် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးကြားရှိ ပုံမှန်အတွေးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ဖြစ်ပေါ်လာရန် လွယ်ကူသည်။

“ဟမ်။ ငါ ချန်ယင်းရှာကို ချစ်မိသွားတာလား။ ဒီလိုအတွေးမျိုးက ငါ့နှလုံးသားထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ယင်နတ်ဆိုးတွေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတာလား။ ဒါကို ငါ ဖိနှိပ်သင့်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့နှလုံးသားဆန္ဒအတိုင်း ပြုမူလုပ်ဆောင်သင့်သလား။”

ဟုန်ယွိသည် ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောလိုက်သည်။

သူ တွေးကြည့်လေ၊ ချန်ယင်းရှာအပေါ် သူ၏ခံစားချက်များသည် သူ့နှလုံးသားထဲမှ ထွက်လာသည်လား၊ သို့မဟုတ် ယင်နတ်ဆိုးများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်လားဟု ခွဲခြားရန် မတတ်နိုင်သလို ခံစားရလေ ဖြစ်သည်။

“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခွဲခြားရမလဲ။”

ဟုန်ယွိသည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ချန်ယင်းရှာအပေါ် သူ့ခံစားချက်များသည် သူ့နှလုံးသားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်လား၊ သို့မဟုတ်, ယင်နတ်ဆိုးများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်လားဟု ခွဲခြားမရသဖြင့်၊ သူ၏ လုပ်ဆောင်မှုများကို ကန့်သတ်ရန် မသင့်လျော်ပေ။ အကယ်၍ ၎င်းသည် ယင်နတ်ဆိုးများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါက၊ ၎င်းကို ဖိနှိပ်ပြီး ဖျက်ဆီးရမည်။

အကယ်၍ ၎င်းသည် သူ့နှလုံးသားထဲမှ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါက၊ သူသည် သူ့နှလုံးသားဆန္ဒအတိုင်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည်။

“ဟုန်ယွိ….၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်….”

ဟုန်ယွိသည် ထိုအကြောင်းကို တွေးတောနေစဉ်၊ ချန်ယင်းရှာသည် ကောင်းကင်တုန်ခါလေးကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်ပြီးသွားသည်။ သူမက ခေါင်းမော့ကာ ပြုံးပြပြီး၊ ဖြူစင်သော သွားများကို လှစ်ဟပြသည်။ သူမ ထုတ်လွှတ်သော အသက်ရှူလေအငွေ့ပင် မွှေးပျံ့နေသည်။

ဟုန်ယွိသည် မရည်ရွယ်ဘဲ ခြေနှစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလှမ်းကာ ချန်ယင်းရှာနှင့်အတူ ဘေးချင်းယှဉ် ရပ်လိုက်သည်။ သူက အဝေးကွာမှ ကုန်းမြေကျယ်ကြီးကို ကြည့်ရှုရင်း၊ ပင်လယ်လေညင်းကြောင့် သူ့အဝတ်အစားများ တဖျပ်ဖျပ် လွင့်မျောနေသည်။

ချန်ယင်းရှာသည် ကောင်းကင်တုန်ခါလေးနှင့် အကန့်အသတ်မဲ့မြှားကို သိမ်းထားရန် ပြောခဲ့သည်။ သူမသည် ဟုန်ယွိနှင့်အတူ အဝေးကွာကို ကြည့်ရှုရင်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ပေ။ သူမ ဟုန်ယွိ၏ မျက်နှာကို မျက်လုံးထောင့်စွန်းမှ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ မျက်လုံးများကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ သူမ ဘာတွေးနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

“ဆိပ်ကမ်းကို ရောက်တော့မယ်။ အားလုံး ပြင်ဆင်ထားပြီး အဲဒီကျွန်တွေကို ဂရုစိုက်ကြ။” ဟုန်ယွိက အမိန့်ပေးသည်။

“ဟုတ်ကဲ့”

စစ်သည်များနှင့် သင်္ဘောသားများစွာသည် အလုပ်များလာခဲ့သည်။

အဝေးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသော မြေပြင်ကျယ်ကြီးသည် နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ၏ နယ်မြေ ဖြစ်သည်။ သူတို့သင်္ဘောအဖွဲ့သည် နောက်ထပ် နိုင်ငံတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ တော်ဝင်ချန်နယ်မြေ မဟုတ်တော့သည်ကို ဆိုလိုသည်။

နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံသည် တော်ဝင်ချန်၏ လက်အောက်ခံနိုင်ငံဖြစ်ပြီး၊ နှစ်စဉ် အခွန်ဆက်သရသော်လည်း၊ ဘုရင်ကို ဘုရင်ဟုသာ ခေါ်ဆိုပြီး ဧကရာဇ်ဟု မခေါ်ဆိုပေ။ သို့သော်၊ စစ်တပ်နှင့် တော်ဝင်နန်းတော်တွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများ ရှိသည်။

ဖမ်းဆီးထားသော ကျွန်များဖြစ်သည့် လူသားဝက်ဝံအစောင့်များ၊ ကောင်းကင်ဓားအစောင့်များ၊ ရေနတ်ဆိုးတပ်သားများနှင့် သေမင်းအစောင့်များသည် သင်္ဘော ၂၀ စင်းပေါ်တွင် အလွန်အားနည်းနေပြီး ပြည့်ကျပ်နေသည်။

ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင် ဖြစ်စေ၊ ခုနစ်ရက်ကြာ အစာငတ်ပြီး ဆန်ပြုတ်အနည်းငယ်သာ စားရသည့်အခါ ခံနိုင်ရည်မရှိကြတော့ပေ။

သို့သော်၊ ကျွန်များအပေါ်, သူတို့၏ ဆက်ဆံမှုသည် ကောင်းမွန်သည်ဟု ယူဆရသည်။ ကျွန်ရောင်းသော သင်္ဘောများဆိုလျှင်, ဝက်များနှင့် ခွေးများ ကဲ့သို့၊ သင်္ဘောပေါ်တွင် ပုံထပ်ထားပြီး၊ ၎င်းတို့၏ မစင်နှင့် ဆီးများလည်း ရောထွေးပြီး ရှုပ်ပွနေလိမ့်မည်။

ဟုန်ယွိသည် သူ့စစ်သည်များက ထိုကျွမ်းကျင်သူများကို မောင်းထုတ်နေသည်ကို ကြည့်ရှုရင်း၊ ၎င်းတို့ ပုန်ကန်မည်ကို လုံးဝ မကြောက်ခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့ အားမရှိခြင်းက တစ်ကြောင်း၊ ထို့အပြင်, ပိုအရေးကြီးသည်မှာ ဝေလျှံချန်းသည် သူ့လက်ထဲတွင် ရှိနေပြီး၊ သူ့အသက်သည် အန္တရာယ်ထဲတွင် ကျရောက်နေသည်။ လျှို့ဝှက်စောင့်များသည် သစ္စာရှိကြသည်ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့သည် ခုခံရဲမည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့သည် ပိုသစ္စာရှိလေ၊ ပိုမိုနာခံကြလေ ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိသည် ဝေလျှံချန်း၏ အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုပြီး၊ သေမင်းအစောင့်များကို ၎င်းတို့၏ လည်ချောင်းကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို လှီးဖြတ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့လျှင်ပင်၊ ၎င်းတို့သည် လုပ်ဆောင်ကြလိမ့်မည်။

“ဒီကျွမ်းကျင်သူတွေကို ရောင်းချပြီးရင်၊ ငါ ဘယ်လောက် ချမ်းသာလာမလဲ။ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ။ လော်ယွန်က တောင်ပိုင်းမင်းသမီးပဲ။”

ဟုန်ယွိသည် ရုတ်တရက် တောင်ပိုင်းမင်းသမီး (ကျန်းနန်မင်းသမီး) လော်ယွန်ကို အမှတ်ရလိုက်သည်။

အခန်း (၁၉၅)။

ဟုန်ယွိ၏သင်္ဘောများသည် နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံးဆိပ်ကမ်းဖြစ်သည့် “မက်မွန်နတ်ဘုရားဆိပ်ကမ်း” တွင် ကျောက်ချ ရပ်နားထားသည်။ ဤဆိပ်ကမ်းတွင် သင်္ဘောများ နေရာအနှံ့အတွင် ကျောက်ချ ရပ်နားထားပြီး၊ အချိန်တိုင်းဆိုသလို ဤဆိပ်ကမ်းမှ ထွက်ခွာသွားသည့် သင်္ဘောများ သို့မဟုတ် ရိက္ခာဖြည့်တင်းရန် ရောက်ရှိလာကြသည့် သင်္ဘောများ အမြောက်အများ ရှိနေသည်။

ပင်လယ်ပြင်တွင် အမှိုက်များ၊ ဟင်းရွက်အရွက်များ၊ သစ်သားပြားများနှင့် အခြားအရာများ မျောပါနေသည်။ ဆိပ်ကမ်းရှိ ကုန်ပစ္စည်းများသည် တောင်များကဲ့သို့ ပုံထပ်နေသည်။ တော်ဝင်ချန် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသူများ၊ ထိုးကွင်းထိုးထားသည့် ဌာနေတိုင်းရင်းသားများ၊ ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် ယွန်မင်နိုင်ငံမှလူများ၊ အခြားကျွန်းနိုင်ငံများမှ လူအများပြားသည် ကိုယ်စီကိုယ်စီ လှုပ်ရှားနေကြပြီး၊ ပင်လယ်ရေကြောင်း ကုန်သွယ်မှု၏ သာယာဝပြောမူကို ခံစားရစေသည့် စည်ကားသိုက်မြိုက်သော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

“နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံမှာ ဒီလိုအကြီးစား ဆိပ်ကမ်းဆယ်ခုကျော် ရှိတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ ကြည့်ရသလောက်ဆို၊ ဆိပ်ကမ်းထဲ ဝင်ထွက်နေတဲ့ သင်္ဘောတွေက အနည်းဆုံး ခုနှစ်ရာလောက် ရှိမယ်။ သင်္ဘောတစ်စီးချင်းစီရဲ့ ကျောက်ချရပ်နားခ၊ ရေချိုပေးဝေမှု၊ အစားအသောက်၊ အကောက်ခွန် အခကြေးငွေ၊ အခွန်တွေ၊ ရေရောင်းချမှုတွေကနေ ဘယ်လောက်ရလိုက်မလဲ မသိဘူး။”

ဟုန်ယွိ၏ သင်္ဘောများသည် ကျောက်ချရပ်နားပြီးနောက်၊ သူသည် သင်္ဘောပေါ်ရှိ ကျွန်များကို တစ်ဦးချင်းစီ နေရာချပေးကာ၊ ကုန်ပစ္စည်းများကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး သယ်ယူပို့ဆောင်မှု စတင်ခဲ့သည်။ စည်ကားသော ဆိပ်ကမ်းကို ကြည့်ရှုရင်း၊ သူသည် စိတ်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်စွာ တွက်ချက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိပါသည်။

နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံနှင့် ယဉ်ကျေးမှုသည် တော်ဝင်ချန်နိုင်ငံနှင့် အတိအကျ တူညီသည်။ နှစ်စဉ် တော်ဝင်သားသမီးများစွာသည် တော်ဝင်ချန် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်သို့ ပညာသင်ယူရန် စေလွှတ်ခံရသည်။ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် တော်ဝင်ချန်နိုင်ငံ၏ ပြည်နယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသလို ခံစားရပြီး၊ ဟုန်ယွိသည် တိုင်းတပါး နိုင်ငံတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသလို မခံစားခဲ့ရပေ။

“နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံရဲ့ ဘဏ္ဍာငွေက အဓိကအနေနဖြင့် အကောက်ခွန်နဲ့ အခကြေးငွေတွေပေါ်မှာ အဓိကအားကိုးရတယ်။ အခုက ဆောင်းဦးနဲ့ ဆောင်းရာသီဖြစ်တာကြောင့် ပင်လယ်ပေါ်မှာ မုန်တိုင်း တိုက်ခတ်မူ နည်းတယ်။ ဒါကြောင့် ကုန်သည်သင်္ဘောတွေနဲ့ အလွန်စည်ကားတယ်။ နွေဦးနဲ့ နွေရာသီမှာတော့ သင်္ဘောတွေ နည်းတယ်၊ ဒါပေမယ့် နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံရဲ့ နှစ်စဉ်အခွန်ဝင်ငွေက အနည်းဆုံး ငွေဒင်္ဂါးဆယ်သန်းလောက် ရှိတယ်။”

ချန်ယင်းရှာသည် သူမလက်ထဲရှိ ပုလွေကို ဆော့ကစားရင်း ပြောသည်။

“ငွေဒင်္ဂါးဆယ်သန်းလား။ ငါ့တို့တော်ဝင်ချန်မှာ လူဦးရေ သန်းလေးရာကနေ သန်းငါးရာလောက် ရှိတယ်၊ ပြည်နယ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီရှိပြီး၊ နတ်ဘုရား လေနိုင်ငံထက် အဆပေါင်းရာချီ ပိုကြီးမားတယ်။ ဒါပေမယ့် နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာရဲ့ နှစ်စဉ်ဝင်ငွေက ငွေဒင်္ဂါး သန်းငါးဆယ်ကနေ သန်းခြောက်ဆယ် လောက်ပဲ ရှိတယ်။ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံလို နိုင်ငံငယ်လေးရဲ့ အကောက်ခွန်ဝင်ငွေက နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာ ဝင်ငွေရဲ့ ငါးပုံတစ်ပုံလောက်နဲ့ ညီမျှတယ်။ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံရဲ့ တော်ဝင်မိသားစုက ဘယ်လောက် ချမ်းသာလိုက်မလဲ။” ဟုန်ယွိက အံ့သြစွာ ပြောသည်။

“နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ, တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ ကြွယ်ဝမှုကို ဘယ်သူမှ မခန့်မှန်းနိုင်ဘူး။ အရင်တုန်းက ယွန်မင်နိုင်ငံက စစ်သားသုံးသိန်းကို နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်ဖို့ စေလွှတ်ခဲ့တယ်။ အမည်ခံအားဖြင့် တော်ဝင်ချန်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံကို အခြေစိုက်စခန်းအဖြစ် အသုံးပြုမယ်လို့ ဆိုပေမယ့်၊ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်က နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ, တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေကို လုယူဖို့ပဲ။ ယွန်မင်နိုင်ငံရဲ့ တော်ဝင်နည်းပြဆရာမ ယုဝမ် တွက်ချက်ခဲ့တာက၊ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ, တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ စည်းစိမ်ဉစ္စာတွေကို လုယူလိုက်ရင်၊ ယွန်မင်ရဲ့ လူတွေဟာ ဆယ်နှစ်လောက် အလုပ်မလုပ်ဘဲ အစားအသောက်အတွက် စိတ်ပူစရာမလိုဘူးလို့ အဆိုရှိတယ်။”

ချန်ယင်းရှာက ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ဒီကျွန်တွေကို ရောင်းမထွက်မှာ စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး။ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံမှာ အခု လိုအပ်နေတာက လူတွေပဲ။ နှစ်စဉ် မြေယာဖွံ့ဖြိုးရေး၊ သတ္တုတူးဖော်ရေး၊ စံအိမ်ကြီးငယ်တွေ၊ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေး၊ သတ္တုအရည်ကျိုခြင်း လုပ်ငန်းတွေအတွက် သန်မာတဲ့ အလုပ်သမားတွေ အများကြီး လိုအပ်တယ်။ သိုင်းပညာမှာ ထူးချွန်ပြီး အရည်အချင်းရှိသူတွေကိုလည်း လိုအပ်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံက အရမ်းချမ်းသာလွန်းတယ်။ ပင်လယ်ရပ်ခြားမှာ ကျွန်းနိုင်ငံရာပေါင်းများစွာ ရှိတယ်၊ ပင်လယ်ဓားပြတွေလည်း အများကြီးရှိတယ်။ တာအိုပညာရှင်တွေတောင် ရှိတယ်။ ဟွာလျို၊ ယွန်မင်၊ ယွမ်တူ၊ ရိုရန်နဲ့ အခြားနိုင်ငံတွေကလည်း မျက်စိကျနေတယ်။ ယွန်နိုင်ငံရဲ့ ဘုရင်တောင် ငါ့ကို နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြောဖူးတယ်။”

“ဒါတော့ မှန်တယ်။ ဒါပေမယ့် နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံမှာ သန့်စင်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာနယ်မြေ ခြောက်ခုထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့မှာ ခိုင်မာတဲ့ အခြေံအုတ်မြစ်ရှိတယ်။” ဟုန်ယွိက ပြောသည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်လောက်က မက်မွန်နတ်ဘုရားတာအိုဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ခံရပြီး ကောင်းကင်တုန်ခါလောက်တဲ့ ရတနာခုနှစ်ခုလည်း လုယူခံလိုက်ရတယ်။ ယင်ယန်ဖရိုဖရဲ ကျမ်းတောင် အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေရဲ့ လက်ထဲ ကျရောက်သွားခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် အခု သူတို့ရဲ့ အင်အားက အများကြီး အားနည်းသွားပြီ။ အပြင်လူတွေရဲ့ မတော်လောဘနဲ့ လျှို့ဝှက်ကြံစည်နေတဲ့စိတ်ကို ဟန့်တားနိုင်တဲ့ စွမ်းအားမျိုး မရှိတော့ ဘူး။ တော်ဝင်ချန်ကိုပဲ အားကိုးရတော့တယ်။” ချန်ယင်းရှာက ပြောသည်။

“တော်ဝင်ချန်နဲ့ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံက ဆက်ဆံရေး ကောင်းတယ်ဆိုမှတော့, နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံရဲ့ ဘုရင်က ဘာလို့ တော်ဝင်ချန်ကို အထွဋ်ထိပ် ကောင်းကင်နယ်မြေဆီကနေ ကောင်းကင်တုန်ခါလောက်တဲ့ ရတနာခုနှစ်ပါးနဲ့ ဂိုဏ်းစောင့်ကျမ်း ပြန်ပေးဖို့ မတောင်းဆိုတာလဲ။”

ဘေးတွင်ရှိသော ချီဇီယန်က အားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်သည်။

“ပြန်ပေးဖို့လား။” ဟုန်ယွိ၏မျက်နှာတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ “ဖြစ်နိုင်တာက တော်ဝင်ချန်က အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင် နယ်မြေကို မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို လျှို့ဝှက်တိုက်ခိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်ခိုင်းကာ ရတနာတွေနဲ့ ကျမ်းစာကို လုယူဖို့ ညွှန်ကြားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ တော်ဝင်ချန်က အင်အားကြီးထွားတဲ့ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံကို မမြင်ချင်ဘူးလေ။ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံက တော်ဝင်ချန်ကိုပဲ အားကိုးနေတာကိုပဲ မြင်ချင်မှာပေါ့။”

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ။ အရင်တုန်းက ယွန်မင်နိုင်ငံရဲ့ စစ်တပ်ဟာ တိုင်းပြည်ရဲ့ အင်အားအကုန်သုံးပြီး တော်ဝင်ချန်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဖူးတယ်။ ကုန်းမြေပေါ်မှာဆို သံမဏိဗုဒ္ဓမြင်းတပ်က ကျောက်စိမ်းမြို့တော်အထိ ချဉ်းကပ်လာခဲ့တယ်။ ပင်လယ်ပေါ်မှာလည်း စစ်သားသုံးသိန်း ရှိခဲ့တယ်။ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ မရှိခဲ့ရင် တော်ဝင်ချန်က အန္တရာယ်ကြီးထဲ ကျရောက်သွားမှာပဲ။ သူတို့က မင်းတို့အတွက် တိုက်ခိုက်ပေးခဲ့ပြီး၊ သူတို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာတွေရပြီးနောက်မှာ မင်းတို့က သူတို့ကို လျှို့ဝှက်တိုက်ခိုက်ပြီး ရတနာတွေကို လုယူခဲ့တယ်ပေါ့။ ဒါ…”

ချီဇီယန်သည် လက်ခံရန် ခက်ခဲသည်ဟု ခံစားရသည်။

“ရှေးခေတ်ကတည်းက နိုင်ငံတွေကြားမှာ ဖြောင့်မတ်တဲ့ စစ်ပွဲဆိုတာ မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါက ပညာရှင်တွေပြောခဲ့တဲ့ စကားပဲ။ နိုင်ငံတွေကြားမှာ စာနာထောက်ထားတဲ့ စိတ်ခံစားချက်မျိုး မရှိဘူး၊ အကျိုးစီးပွားပဲ ရှိတယ်။ ဒါက လူသားဖြစ်တည်မူနဲ့ မတူဘူး။”

ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးများသည် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်လောက်သည့် အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေသည်။

“ဟုန်ယွိ၊ မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ နိုင်ငံတွေကြားမှာ ဖြောင့်မတ်တဲ့ စစ်ပွဲဆိုတာ မရှိဘူး။ ဧကရာဇ်ဖြစ်ဖို့ဆိုရင် တိုင်းပြည်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ စိတ်ခံစားချက်တွေကို ဖယ်ထားရမယ်။ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းက သူ့ရဲ့ အကြီးမြတ်ဆုံး စိတ်ခံစားချက် ကင်းမဲ့မူကြောင့် အင်အားကြီးမားတာ။ သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်က ကောင်းကင်ဘုံနဲ့တူတယ်။” ချန်ယင်းရှာက ဟုန်ယွိကို ကြည့်ရင်း ပြောသည်။ သူမစကားများတွင် နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုခု ပါဝင်နေပုံရသည်။

“ဒါက အတိအကျချည်း မဟုတ်နိုင်ဘူး။ လူသားတွေမှာ စရိုက်ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိတယ်။ သူတို့ရဲ့ စိတ်နှလုံးတွေကလည်း အားလုံး မတူညီကြဘူး။ တချို့က ခံစားချက်မရှိဘူး။ တချို့က စိတ်ခံစားချက် အပြည့်အဝ ရှိကြတယ်။ လူတိုင်းက ကြီးမြတ်တဲ့ ကိုယ်ကျင့်သီလကို ရရှိဖို့ ကြိုးစားကြတယ်။ စိတ်ခံစားချက်မရှိသူကလည်း ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ ပြုလုပ်တယ်၊ စိတ်ခံစားချက် အပြည့်အဝ ရှိသူကလည်း ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ ပြုတယ်။ ကမ္ဘာကြီးက ကျယ်ပြန့်တယ်၊ တာအိုက နက်ရှိုင်းတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံမှာ ကောင်းကင်တာအို ရှိတယ်။ မြေကြီးမှာလည်း မြေကြီးတာအို ရှိတယ်။ လူသားမှာ လူသားတာအို ရှိတယ်။ တိုင်ရှန်တာဂိုဏ်းရဲ့ စိတ်ခံစားချက်ကင်းမဲ့မူကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအနေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် အသုံးပြုလို့ရမလဲ။”

ဟုန်ယွိက ချန်ယင်းရှာကို တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်သည်။

ချန်ယင်းရှာသည် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်ရူလာသော အကြည့်များကို တမင်တကာ ရှောင်လွှဲလိုက်သည်။ “သင်္ဘောပေါ်က ဆင်းကြရအောင်။ ငါ့ကုန်သည်အဖွဲ့တွေ ရောက်နေပြီ။ မင်းရဲ့ အဝါရောင်စပါးဆန်၊ လက်ဖက်ရွက်၊ ကြွေထည်နဲ့ ပိုးထည်တွေကို ငါဝယ်မယ်။ မင်း သူတို့နဲ့ ဆွေးနွေးလို့ရတယ်။”

“ဒါတွေ မလိုအပ်ဘူး။ ဟွာနွန်ယွီနဲ့ ဟွာနွန်ယင်တို့က စီးပွားရေးမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ။ သူမတို့က စီးပွားရေးကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ဖူးပြီးပြီ။ ကျွန်တော်က စီးပွားရေးအကြောင်း သိပ်မသိဘူး။ ကိုယ်တိုင်ဆွေးနွေးရင် အမှားလုပ်မိနိုင်တယ်။ ဘာလို့ အရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင် လုပ်နေရမှာလဲ။” ဟုန်ယွိက သူ့လက်ချောင်းများကို ဆုပ်လိုက်သည်။ “ဒီတကြိမ်က ကျွန်တော် နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံကို ပထမဆုံး ရောက်ဖူးတာပဲ။ နတ်ဘုရားလေ နိုင်ငံအကြောင်းကို ပုံပြင်ဝတ္ထုတွေထဲမှာပဲ ဖတ်ဖူးတယ်။ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံရဲ့ မန်ဒါရင်းငါးက ထိပ်တန်းအစားအစာ တစ်ခုပဲ။ ဒီနေ့ ကျွန်တော် ကျွေးမယ်။ သွားပြီး မန်ဒါရင်းငါးအရသာကို မြည်းစမ်းကြည့်ရအောင်။”

“မက်မွန်ပန်းတွေ လေ့မှာပျံဝဲနေပြီး၊ မန်ဒါရင်းငါးတွေ ဖောင်းကားနေတယ်။ လေနဲ့မိုးက ပြန်မလာတော့…”

ဟုန်ယွိက ဤစာသားနှစ်ကြောင်းကို ရွတ်ဆိုသည်။ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ၏ မန်ဒါရင်းငါးသည် အမှန်ပင် နာမည်ကြီးသည်။ ၎င်း၏ နာမည်ကျော်ကြား မှုသည် အဝါရောင်စပါးဆန်ထက် မနိမ့်ကျပေ။ အကြောင်းမှာ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံတွင် မက်မွန်ပန်းမြစ်ဟု ခေါ်သော မြစ်တစ်စင်းရှိပြီး၊ မြစ်နှစ်ဖက်ကမ်းတွင် မက်မွန်ပင်များရှိကာ၊ ရာသီလေးခုလုံး ပန်းဖူးနေသည်။ မက်မွန်ပန်းများ မြစ်ထဲသို့ ကြွေကျသွားသောအခါ၊ မန်ဒါရင်းငါးများသည် ၎င်းတို့ကို ဆတ်ကနဲ ဖမ်းယူစားသောက်ကြသည်။

မက်မွန်ပန်းများကို စားပြီး ကြီးပြင်းလာသော ငါးများသည် ထူးခြားသော မွှေးရနံ့ရှိသည်။

“မင်းသမီးကို နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်…”

ထိုအချိန်တွင်၊ ပိုးထည်ဝတ်ရုံများ၊ သစ်သားဖိနပ်များနှင့် ခါးတွင် ဓားများချိတ်ဆွဲထာသည့် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး ဆယ်ဦးကျော်သည် သင်္ဘောပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ချန်ယင်းရှာကို မြင်သောအခါ၊ သူတို့သည် ချက်ချင်း ယွန်နိုင်ငံ၏ ဌာနေဘာသာစကားဖြင့် ပြောဆို နှုတ်ဆက်ပြီး ဒူးတစ်ဖက်ထောက် အရိုသေပေးကြသည်။ သူတို့သည် ခေါင်းကိုပင် မမော့ကြပေ။

“မင်းတို့အားလုံး သူတို့နဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ဆွေးနွေးပြီး ငွေဒင်္ဂါနဲ့ ပေးချေလိုက်။ သူတို့ဘက်က တောင်းဆိုချက်တွေရှိရင်လည်း တတ်နိုင်သမျှ ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်ပါ။ သင်္ဘောကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းပေးပြီး ရေချိုတွေလည်း ထောက်ပံ့ပေးလိုက်ပါ။” ချန်ယင်းရှာက သူမတို့ ဌာနေ ဘာသာစကားဖြင့် မပြောဘဲ တော်ဝင်ချန်၏ ဘာသာစကားဖြင့် ပြောသည်။ “ထကြတော့။”

“ဟုတ်ကဲ့….။”

လူဆယ်ဦးကျော်သည် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ပြီးနောက်၊ ချန်ယင်းရှာ၏စကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ ထူးချွန်ထက်မြက်သော လျင်မြန်ဖြတ်လတ်မှုကို ပြသနေသည်။

ဟုန်ယွိသိထားသည်မှာ၊ ဤလူများသည် နတ်ဘုရားလေ နိုင်ငံတွင် ယွန်နိုင်ငံ၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို လုပ်ကိုင်နေသော ဆိုင်အုပ်ချုပ်သူများ ဖြစ်သည်။ ချန်ယင်းရှာ ပြောနေစဉ်၊ သူသည် ၎င်းတို့တစ်ဦးချင်းစီကို ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုသည်။

ဤလူများသည် အသက်ရှူသံ နက်ရှိုင်းပြီး ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် တသား တည်း ပေါင်းစည်းထားသူများကဲ့သို့ အထွတ်အထိပ်တွင် မရှိသော်လည်း၊ အင်အားကြီးမားသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။

သို့သော်၊ ဟုန်ယွိသည် ဤအချက်ကြောင့် အံ့သြမသွားပေ။ အဘယ့်ကြောင့်လဲဆိုသော် ချန်ယင်းရှာသည် ယွန်နိုင်ငံ၏ မင်းသမီးတစ်ပါး ဖြစ်ပြီး၊ အစစ်မှန် အာဏာရှိသူ ဖြစ်သည်။ သူမဆီတွင် ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများကို ဆိုင်အုပ်ချုပ်သူများအဖြစ် ထားရှိခြင်းသည် ထူးဆန်းမှုမရှိပေ။

နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ အင်အားသည် တောင်ပိုင်းပြည်နယ်ခုနှစ်ခု၏ ဘုရင်ခံဖြစ်သည့် အုပ်ချုပ်သူ ဝေတိုင်ကန်ထက် ပိုသန်မာပါသေးသည်။

“အိုး…၊ ယင်းရှာ…၊ မင်းရော ဒီကျွန်တွေကို မလိုချင်ဘူးလား…။ ဟုန်ယွိက ရုတ်တရက် မေးလိုက်ပါသည်။ ပင်လယ်ပြင်ရှိ ကျွန်းနိုင်ငံများသည် လူဦးရေနည်းပါပြီး၊ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မူ လုပ်ငန်းများအတွက် ကျွန်အများပြား လိုအပ်ပါသည်။ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံလည်း ကျွန်အများပြား လိုအပ်သလို ယွန်နိုင်ငံလည်း အတူတူပင်။

“သူတို့ကို သယ်ယူပို့ဆောင်ဖို့က အတော်လေး ခက်ခဲတယ်။ ဒါ့အပြင်, မဟူရာဝံပုလွေဘုရင် ဘီရှီဟွာရဲ့ သင်္ဘောတွေက မကြာခင် ရောက်လာတော့ မယ်။ သူ့ကို သတ်ပြီးတာနဲ့ ငါ့မှာ ကျွန်တွေ အများကြီး ရလာလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ကျွန်တွေက အရည်သွေးကောင်းပေမယ့် ခရီးရှည်သွားရမှာဆို တော့ လမ်းခရီးမှာ သေသွားနိုင်တယ်။ မင်း သူတို့ကို ဒီမှာ ရောင်းလိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်။ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံမှာဆို ဈေးကောင်းရနိုင်တယ်။ ငါတို့ ဘီရှီဟွာကို သတ်ပြီးတာနဲ့ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံကို ရောင်းစားဖို့ ကျွန်တွေတောင် ထပ်ရနိုင်သေးတယ်။ ချန်ယင်းရှာက သူမလက်အောက်က ဆိုင်အုပ်ချုပ်သူများကို ညွှန်ပြရင်း ပြောသည် “မင်းတို့ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက တာအိုပညာရှင်တွေကို ဆက်သွယ်ပြီး ငါတို့မှာ ရောင်းကုန်ကောင်း တွေ ရှိတဲ့အကြောင်း သူတို့ကို အကြောင်းကြားလိုက်ပါ…။”

ထို့နောက်တွင်, ဟုန်ယွိသည် အရောင်းအဝယ်အားလုံးကို ဟွာနွန်ယင်နှင့် ဟွာနွန်းယွီတို့အား အပ်နှင်းလိုက်ပါသည်။ ဟွာနွန်ယင်က ထိုကိစ္စများကို စီမံခန့်ခွဲပေးမည် ဖြစ်သည်။ ချီဇီယန်၊ လီလဲ့၊ ရှန်ထိုက်ဇူ၊ အကြီးအကဲရှန်၊ ဝမ်ဖေးရန်၊ သွေးတစ်စက်၊ မုကလေးနှင့် တာအိုပညာရပ်တွင် ခန္ဓာကိုယ် သိမ်းပိုက်ခြင်းနယ်ပယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ခွဲထုတ်နိုင်သည့် သခင်ကျိုးတို့သည် ချန်ယင်းရှာ၏ ယွန်နိုင်ငံမှ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များနှင့်အတူ၊ ရှိနေပါက ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်လာမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင်၊ ဟုန်ယွိသည် တော်ဝင်ချန်၏ ပင်လယ်ရေကြောင်း စူးစမ်းလေ့လာရေး သံတမန်အဖြစ် သူ့နာမည်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဆိပ်ကမ်းတွင် ရှိနေစဉ်၊ သူသည် အကောက်ခွန်အခများပင် ပေးချေရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

ဟုန်ယွိသည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည်မှာ၊ တော်ဝင်တရားရုံး၏ အမည်ကို အသုံးပြု၍ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် တန်ဖိုးရှိသည်ဟူသော အချက် ဖြစ်သည်။ အကောက်ခွန်ဂိတ်များတွင် အခွန်မည်မျှ ပေးဆောင်ရမည်ကိုပင် သူ မသိခဲ့ပေ။

“အရင်တုန်းက အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေ လူကုန်ကူးမှု လုပ်ငန်းတွေ လုပ်ခဲ့တုန်းကလည်း ဒီလိုပဲ လုပ်ခဲ့တာများလား။” ဟုန်ယွိသည် ရုတ်တရက် တွေးမိလိုက်သည်။

အရာအားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးသွားသောအခါ၊ ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့သည် ဆိပ်ကမ်းမှ နှစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရထားတစ်စီးကို ငှားရမ်းပြီး၊ ဆိပ်ကမ်းအတွင်းရှိ မြို့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်လည်သွားခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိသည် ချန်ယင်းရှာကို မက်မွန်ပန်းမန်ဒါရင်ငါးဖြင့် ဧည့်ခံလိုပြီး၊ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ၏ ရှုခင်းများကို ခံစားလိုခဲ့သည်။

ဤမြို့သည် နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ၏ အဓိကပြည်နယ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ရှန်ယွန်မြို့ဟု ခေါ်သည်။ မြို့၏အလယ်တွင် မြစ်ကြီးတစ်စင်း စီးဆင်းနေပြီး၊ နေရာအနှံ့တွင် တံတားငယ်များနှင့်အတူ စီးဆင်းနေသော ရေများရှိသည်။ မြစ်နှစ်ဖက်တွင် တူညီသော အရောင်ရှိည့် မက်မွန်ပင်များ စိုက်ပျိုးထား သည်။ မက်မွန်ပင်များသည် အစိမ်းရင့်ရောင် အခေါက်များရှိပြီး၊ ပန်းများသည် လက်ဖဝါးအရွယ်အစား ရှိသည်။ အဝါရောင် ဝတ်ဆံများသည် အပြည့်အဝ ပွင့်လန်းနေပြီး၊ ပန်းဖတ်များသည် ရေထဲသို့ ကြွေကျနေပြီး၊ ငါးများက ၎င်းတို့ကို စားသောက်ရန်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်နေကြသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း မက်မွန်ပန်းဖတ်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ လူများက မက်မွန်ပန်းများကို တံမြက်စည်းဖြင့် သန့်ရှင်းကာ မက်မွန်ပန်းဝိုင် ချက်လုပ်ရန် စုဆောင်းနေကြသည်။

ဤအရာအားလုံးက ဟုန်ယွိအား သူသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ နတ်ဘုံနတ်နန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်ဟုပင် ထင်မှတ်စေသည်။

“ဒီလိုနေရာကောင်းတစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတော့၊ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်က မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံမှာ စ်အိမ်ကြီးတစ်လုံး ပိုင်ဆိုင်ထား တယ်လို့ ကြွားဝါတာလည်း အံ့သြစရာ မရှိတော့ပါဘူး။”

ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့သည် မြို့အတွင်းရှိ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး မက်မွန်ပန်းမန်ဒါရင်းငါးနှင့် ဆယ်နှစ်သက်တမ်းရှိ မက်မွန်ပန်းဝိုင်ကို မှာယူခဲ့သည်။

မက်မွန်ပန်း မန်ဒါရင်းငါးကို မြည်းစမ်းပြီး၊ မက်မွန်ပန်းဝိုင်ကို သောက်သုံးရင်း၊ မက်မွန်ပန်းဖတ်များ ရေထဲသို့ ကျဆင်းနေပြီး ငါးများက ၎င်းတို့ကို စားသောက်ရန် ယှဉ်ပြိုင်နေကြသည့် ရူမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရင်း၊ ဟုန်ယွိသည် ယခုလိုနေ့ရက်မျိုးက အမှန်တကယ် သက်တောင့်သက်သာရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။

ချန်ယင်းရှာက သူမ၏တူဖြင့် မန်ဒါရင်းငါး တစ်ဖတ်ကို ညှပ်ယူပြီး မြည်းစမ်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ဟုန်ယွိသည် တစ်စုံတစ်ရာ ပြောတော့မည့်အချိန်တွင်၊ ရုတ်တရက် မြင်းခွာသံများ အလျင်စလို ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထိုအသံသည် လမ်းမထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဤလှပသော လေထုကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

“ဟမ်….။”

ဟုန်ယွိ၏မျက်လုံးများသည် မြင်းခွာသံထွက်ပေါ်ရာ ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် နဂါးနက်များကဲ့သို့ မည်းနက်သော မြင်းကြီး ခုနှစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဤမြင်းများသည် ကျောက်စိမ်းညခြင်္သေ့မြင်းထက်ပင် ပိုမိုတင့်တယ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် အနက်ရောင်မှင်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေပြီး၊ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ဦးချိုနှစ်ချောင်း ထွက်လာမည့်အလား အဖုသေးသေးနှစ်ခု ရှိသည်။ ဤမြင်းမျိုးသည် ဟုန်ယွိ၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေသည်။ ထို့နောက် သူသည် ထိုအနက်ရောင်နဂါးကဲ့သို့ မြင်းခုနှစ်ကောင်၏ ခြေထောက်နှင့် ဝမ်းဗိုက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤမြင်းခုနှစ်ကောင်၏ ခြေထောက်နှင့် ဝမ်းဗိုက်တွင် အမှန်တကယ် အသားကြေးခွံများ ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့ ပြေးလွှားနေစဉ်၊ ဟုန်ယွိသည် ရှေးခေတ် သားရဲတစ်ကောင် သူ့ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်လာသည့်အလား ဖိစီးမှုတစ်ခုကို ခံစားရသည်။

ဤသည်မှာ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ အစစ်မှန်သိုင်းအော်ရာ အနည်းငယ်နှင့် လက်သီးဆန္ဒကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်သည်။

မြင်းတစ်ကောင်သည် ဤသို့သော အော်ရာကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်သည်မှာ အံ့သြစရာပင်။ လျှပ်စီးဖမ်းမြင်းများနှင့် ကျောက်စိမ်းညခြင်္သေ့မြင်းများ ပင်လျှင် ဆေးဝါးများ စားသုံးထားသော်လည်း ဤသို့သော အော်ရာမျိုးကို မကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပေ။

ဤမြင်းမျိုးသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် နံပါတ်တစ်မြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယွန်မင်နိုင်ငံ၏ အမှောင်သွေးမြင်းနှင့် ချီလင်တို့၏ မျိုးစပ်ပြီးနောက် သန္ဓေဗီဇပြောင်းမြင်းတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ထိုမြင်းများကို “မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်” ဟု ခေါ်သည်။ ၎င်းတို့၏ အသားကြေးခွံများသည် ဓားနှင့် လှံများကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး၊ လေးလံသောဝန်များကို ကောက်ရိုးတစ်မျှင်ကဲ့သို့ သယ်ဆောင်နိုင်သည်။

ဤမြင်းခုနှစ်ကောင်ပေါ်တွင် မြင်းစီးသူခုနှစ်ဦးရှိပြီး၊ သူတို့အားလုံးသည် ဦးခေါင်းကိုပါ ဖုံးအုပ်ထားသော မည်းနက်သော ဝံပုလွေသားမွေး အင်္ကျီများ ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူတို့သည် စားသောက်ဆိုင်ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်တန့်ပြီးနောက်၊ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလာကြသည်။ သူတို့သည် အင်္ကျီနှင့် ဦးထုပ်များကို ချွတ်လိုက်သောအခါ၊ မျက်နှာများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဟုန်ယွိသည် ဤမြင်းစီးသူများသည် ယွန်မင်နိုင်ငံ၏ သံမဏိဗုဒ္ဓမြင်းတပ်မှ ဖြစ်မည်ဟု မူလက ထင်ထားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ဤလက်ရွေးစင် သံမဏိဗုဒ္ဓမြင်းတပ်သာလျှင် မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်မြင်းများနှင့် ဝံပုလွေသားမွေးအင်္ကျီများကို ဝတ်ဆင်ကြသည်။

သို့သော်၊ သူတို့သည် အင်္ကျီများကို ချွတ်ပြီး မျက်နှာများကို ဖော်ထုတ်လိုက်သောအခါ၊ ယွန်မင်နိုင်ငံသားများ မဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ သူတို့၏ အဝတ်အစားများသည် တော်ဝင်ချန်ပုံစံ ပေါ့ပါးသော သံချပ်ကာများ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် တော်ဝင်ချန်၏ လက်ရွေးစင် စစ်သည်များဖြစ်ကြောင်း ဟုန်ယွိ သိရှိသည်။

“ဒီလူခုနှစ်ယောက်နဲ့ မြင်းခုနှစ်ကောင်က ငါးမန်းသတ်အသေခံတပ်သားတွေထက် အများကြီး သန်မာတယ်။ ဒါက ဘယ်သူ့ရဲ့ စစ်တပ်လဲ။” ဟုန်ယွိ အံ့သြသွားသည်။ “တော်ဝင်ချန်ရဲ့စစ်တပ်မှာ မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်မြင်းတွေ ရှိနေဖို့င မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။”

“ဟား….၊ ဟား၊ ဒီတစ်ကြိမ် ချန်ပီယံမြို့စားက ငါတို့ကို ဦးဆောင်ပြီး၊ စခန်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ ဒါက တကယ့်ကို ကျေနပ်စရာပဲ။ ငါတို့က စစ်သည် သုံးထောင်ကို သတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ သံမဏိဗုဒ္ဓမြင်းတပ်သားတွေကိုတောင် သတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ သူတို့ထဲက ဆယ့်ရှစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး မဟူရာနတ် ဆိုးချီလင်မြင်း ဆယ့်ရှစ်ကောင်ကို သိမ်းယူနိုင်ခဲ့တယ်။ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ ဒီကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုကြီးက မြို့စားဝူဝမ် တော်ဝင်နည်းပြဆရာ ဟုန်ကို တောင် ကျော်လွန်သွားပြီ ထင်တယ်။”

ဤမြင်းစီးသူများသည် စားသောက်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ၊ သူတို့သည် စူးရှသော အကြည့်များဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက် သည်။ သူတို့၏ လျှပ်စီးသဖွယ် အကြည့်များကို လူတိုင်းခံစားမိပြီး၊ အားလုံးက ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြသည်။

မြင်းစီးသူခုနှစ်ဦးသည် ထိုင်စရာ နေရာယူပြီးနောက်၊ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက “မက်မွန်ပန်း မန်ဒရင်းငါးတစ်ရာ, မက်မွန်ပန်းဝိုင် ငါးဆယ်လီတာ” ဟု အော်ပြောလိုက် သည်။

“ဒီတစ်ကြိမ် ချန်ပီယံမြို့စားက သံမဏိဗုဒ္ဓမြင်းတပ်ရဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဘီရှီဟွာဟာ သူ့တပ်တွေ ရွက်လွှင့်ပြီး ထွက်ခွာရာမှာ အစောင့်ကြပ်အဖြစ် လိုက်ပါခြင်းမရှိဘူးလို့ သတင်းရခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် လျှို့ဝှက်တိုက်ခိုက်မှုက အောင်မြင်ခဲ့တာ။ ဘီရှီဟွာ ရှိနေခဲ့ရင်၊ ဒီလောက် လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး။ သေချာတာက၊ ချန်ပီယံမြို့စားသာ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှာ ဘီရှီဟွာကို သတ်ပြီး သူ့ဦးခေါင်းကို ယူလာနိုင်ရင်၊ မြို့စားဝူဝမ် တော်ဝင်နည်းပြဆရာ ဟုန်ကို ကျော်လွန်ဖို့ မခက်တော့ဘူး။”

မြင်းစီးသူတစ်ဦးက ပြောသည်။

သူ့အသံသည် အလွန်တိုးညှင်းပြီး၊ နှုတ်ခမ်းများသာ လှုပ်ရှားသွားကာ အသံလှိုင်းများကို အလွန်သေးငယ်သော နယ်ပယ်အတွင်း ကန့်သတ်ထားသည်။ ဤသို့သော လည်ချောင်းအသံကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှုသည် ဤလူ၏ သိုင်းပညာနက်ရှိုင်းမှုကို ဖော်ပြသည်။

သို့သော်၊ ဟုန်ယွိသည် တာအိုပညာရပ်တွင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏အတွေးများထဲတွင် လှိုင်းထန်မှုများကို ခံစားနိုင်သည်။

ထိုစကားနှစ်ခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ဟုန်ယွိသည် ဤလူများက ချန်ပီယံမြို့စား၏ လူများဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။

တော်ဝင်ချန်၏ နံပါတ်တစ် လူငယ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၊ စစ်တပ်၏ နံပါတ်တစ် ချန်ပီယံမြို့စား ဖြစ်သည်။

အခန်း (၁၉၆)။

“ချန်ပီယံမြို့စားက ငါ့ရဲ့ကမ္မကုသိုလ်အားလုံးကို ရယူဖို့ကြိုးစားနေတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားတယ်…..။”

ဟုန်ယွိသည် မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်မြင်းများကို စီးနင်းထားပြီး၊ ဝံပုလွေသားမွေး အင်္ကျီများဝတ်ဆင်ကာ၊ ယွန်မင်နိုင်ငံ၏ သံမဏိဗုဒ္ဓမြင်းတပ်ပုံစံ ဝတ်ဆင်ထားသူများသည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ လူများဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ မဖြစ်နိုင်ဘဲ၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကိုသာ ခံစားရသည်။

ဤတစ်ကြိမ် သူ ပင်လယ်ထဲသို့ ထွက်လာခြင်းရခြင်းမှာ ဘေးအန္တရာယ်မှ ရှောင်ရှားရန်နှင့် သူ့အင်အားကို စုဆောင်းရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ချန်ယင်းရှာကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ပင်လယ်ပြင်တွင် တိုက်ပွဲနှစ်ကြိမ် ဆင်နွှဲခဲ့ကာ၊ အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးသူများကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး၊ ဝေတိုင်ကန်၏ အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်သူများကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ယုံကြည်မှုသည် အလွန် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

သူသည် သူအင်အားကို ဖုံးကွယ်ပြီး အချိန်ကိုစောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဘီရှီဟွာဟုခေါ်သော မဟူရာဝံပုလွေဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ ကမ္မကုသိုလ်သည် အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။

ယွန်မင်နိုင်ငံ၏ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးငါးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သူ ဘီရှီဟွာကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ ကမ္မကုသိုလ်သည် မြို့စားဘွဲ့တံဆိပ် ချီးမြှင့်ခံရပြီး၊ စံအိမ်ကြီးတစ်လုံး တည်ထောင်နိုင်ကာ၊ မြို့စားဝူဝမ်နှင့် တန်းတူရည်တူ ရပ်တည်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ ၎င်းကို ဝေဖန်ပြစ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခု ချန်ယင်းရှာသည် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြန်လည် မွေးဖွားလာခဲ့ကာ၊ ကောင်းကင်တုန်ခါလေးနှင့် အကန့်သတ်မဲ့မြှားတွေကို ရရှိထားသည်။ ယခု သူမသည် လျှို့ဝှက်စွမ်းအင် အထက်ပိုင်းသန္ဓေသားကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်နေပြီး၊ သူမ၏ အစွမ်းထက်သော တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦး၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် သူမ၏ သွေးနှင့်စွမ်းအားတို့ဖြင့် အားဖြည့်ပေးမူကို ရရှိကာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာနေ သည်။ သူမ၏ တာအိုမှော်ပညာများသည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုအားကောင်းလာနေသည်။

ချန်ယင်းရှာ၏ တာအိုမှော်ပညာများသည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ အားကောင်းလာနေသည်ကို ဟုန်ယွိပင် ခံစားမိသည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း၊ ဟုန်ယွိသည် ချန်ယင်းရှာ၏ အနီးတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ခံစားမူအားကောင်းသော နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့်၊ ချန်ယင်းရှာ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်အူတိုင်တွင် သန့်စင်သော ယင်အော်ရာသည် ပိုမိုအားကောင်းလာနေသည်ကို ခံစားမိသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ်သို့ ပို့ဆောင်နေသည့်အလား ခံစားရသည်။

ဟုန်ယွိသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိသည်။ အကယ်၍ ချန်ယင်းရှာ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဤမျှ ဆက်လက် အားကောင်းလာပါက၊ ဝတ္ထုမှတ်တမ်း စာအုပ်ထဲတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အတိုင်း လျှပ်စီးကပ်ဘေးဒဏ်ကို ခံရမည်လား။

တစ္ဆေအင်မော်တယ် တစ်ဦး၏ စွမ်းအားသည် အလွန်အစွမ်းထက်လွန်းပြီး၊ ၎င်းတို့၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး အကန့်ချက်အထိ ကျယ်ပြန့်လာသည်နှင့်အမျှ၊ မြင့်မားသော သစ်ပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ရာသီဥတုပြောင်းလဲပြီး မိုးသက်မုန်တိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ၊ ထိုသစ်ပင်မျိုးသည် ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့်၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ကျွမ်းကျင်သူများသည် များသောအားဖြင့် ၎င်းတို့၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် အထွက်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိ မသွားမီ၊ မိုးကောင်းကင်ထဲသို့ ပျံသန်းကာ မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒဏ်ကို ဖြတ်ကျော်လေ့ရှိသည်။

အကြောင်းမှာ၊ သူတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် မိုးကြိုးကပ်ဘေးဒုက္ခကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

အကယ်၍ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည့်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေပါက၊ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ မိုးကြိုး၏ ကြီးမားသော စွမ်းအား သည် သူ့လမ်းကြောင်းရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မည် ဖြစ်သည်။ အရေးကြီးသည်မှာ၊ မိုးကြိုးကပ်ဘေး သူ့အလိုလို ကျရောက်လာပါက၊ ၎င်းသည် လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် သူ၏ရုပ်ခန္ဓာပင်လျှင် လောင်ကျွမ်းပြီး ပျက်စီးသွားနိုင်သည်။

သာမန်တစ္ဆေအင်မော်တယ်များသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဆွဲဆောင်ခံရပါက သေချာပေါက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ ချန်ယင်းရှာ၏ စွမ်းအားသည် များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိသည် သူမ၏စွမ်းအားကို အားကိုးပြီး၊ သူတို့သည် ပင်လယ်ပြင်တွင် ရှိနေသဖြင့် ပထဝီအနေအထားအရ အားသာချက် ရှိသည်။ မဟူရာဝံပုလွေဘုရင် ဘီရှီဟွာကို သတ်ဖြတ်ရန် အောင်မြင်နိုင်ခြေ ၇၀ မှ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိသည်။

ထို့အပြင်၊ သူသည် ဤကျွန်များကို အသုတ်လိုက် ရောင်းချပြီးနောက်၊ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံတွင် ကြံ့ခိုင်သော သင်္ဘောများ ဝယ်ယူနိုင်ပြီး၊ သူ၏ သင်္ဘောအုပ်စုကို ချဲ့ထွင်နိုင်ကာ၊ ရဲရင့်သော စစ်သည်များကို ငှားရမ်းပြီး၊ သူ၏ အင်အားကိုလည်း ချဲ့ထွင်နိုင်သည်။

မူလက သူတွက်ချက်ထားသည်မှာ မဟူရာဝံပုလွေဘုရင် ဘီရှီဟွာကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ ကမ္မကုသိုလ်သည် သူပိုင်ဆိုင်ရမည့်အရာ ဖြစ်သည်။

ချန်ပီယံမြို့စားက ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ့ကမ္မကုသိုလ်ကို လုယူသွားမည်ဟု မည်သူ ထင်ထားမည်နည်း။

ချန်ပီယံမြို့စားနှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ ဟုန်ယွိသည် သူ၏နာမည်ကို ကြာရှည်စွာကတည်းက ကြားဖူးခဲ့သည်။ ချန်ပီယံမြို့စားသည် သူနှင့် အသက်အရွယ် အတူတူဖြစ်သည်။ ရှေးခေတ်က အသက် ၁၂ နှစ်တွင် ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်လာသူများကဲ့သို့ ထူးချွန်သူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း၊ သူသည် မိမိအုပ်ချုပ်ရေးယန္တရားကို တည်ထောင်ပြီး၊ ဒေသတစ်ခု၏ စစ်အင်အားကို အုပ်ချုပ်ကာ၊ ဧကရာဇ်၏ အလွန်နှစ်သက်ခြင်းကို ခံရသူ ဖြစ်သည်။ နန်းတွင်းတွင် ဝေဖန်မှုများစွာ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ အောင်မြင်မှုများသည် ထင်ရှားသည်။ ထို့အပြင်၊ ငယ်ရွယ်စဉ်မှာပင် မြို့စားဘွဲ့ချီးမြှင့်ခံရသည့် ဥပမာအဖြစ် ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ဂုဏ်သတင်းသည် ထွန်းလင်းတောက်ပပြီး၊ သူ၏ထူးကဲသော ကမ္မကုသိုလ်များကြောင့် ဆုချီးမြှင့်ခံရခြင်းသည် ဘာမှ မထူးဆန်းပေ။

အထူးသဖြင့် ချန်ပီယံမြို့စားသည် ထင်ရှားသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူ မဟုတ်ပေ။ ကောလာဟလများအရ၊ သူသည် မည်သည့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မျိုးမှ မတတ်နိုင်သည့် သာမန်မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်သည်။ စစ်တပ်တွင် နှစ်အတော်ကြာ ဝင်ရောက်အမူထမ်းခဲ့ပြီး၊ မြို့စားဘွဲ့ ချီးမြှင့်ခံရ ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့လက်အောက်တွင် ကျွမ်းကျင်သူများစွာရှိပြီး၊ သူ၏အင်အားက မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောပင်။ သူသည် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိခဲ့သော ထင်ရှားသော မိသားစုများထက် မနိမ့်ကျပေ။

သူသည် အမှန်တကယ် ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ အစိုးရ၏ တရားဝင်ထုတ်ပြန်ခြင်းမရှိသည့် သမိုင်းမှတ်တမ်းထဲတွင် အဓိကဇာတ်ဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် ရှိနေခဲ့ပြီ။

ချန်ပီယံမြို့စား၏ အင်အားကို သူ သိရှိထားခြင်းမရှိသော်လည်း၊ ဤလူသည် အလွန်အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်ကြောင်း ဟုန်ယွိ သိရှိသည်။

အကယ်၍ သူသည် ပင်လယ်ပြင်တွင် ၎င်းနှင့် တွေ့ဆုံပါက၊ ဘီရှီဟွာကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လျင်ပင်၊ ထိုကမ္မကုသိုလ်က သူ့အပိုင် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်တော့။ သူသည် အခြားသူအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေရသူ တစ်ဦးအဖြစ်သာ ရှိလာလိမ့်မည်။ တော်ဝင်တရားရုံးသို့ အဆိုတင်သွင်းပါက မည်သူ့ကို ပိုယုံကြည်ကြမည်နည်း။

ဟုန်ယွိသည် ဖြောင့်မတ်မှု၏ နိယာမကို နားလည်ထားသော်လည်း၊ သူ့အသက်ကို အလောင်းကစား လုပ်ပြီး တခြားလူတစ်ဦး၏ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားမူကို တိုးမြှင့်ပေးရန် ဆန္ဒမရှိပေ။

“ချန်ပီယံမြို့စားက မဟူရာဝံပုလွေဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ပင်လယ်ပြင်ကို သူ့လူတွေ စေလွှတ်ထားပြီးပြီဆိုတော့, ကိစ္စတွေက အများကြီး ပိုရှုပ်ထွေးလာပြီ။ ငါ အသေးစိတ် ပြန်စဉ်းစားရမယ်။” ဟုန်ယွိသည် မြင်းစီးသူခုနှစ်ဦး ဝိုင်သောက်ပြီး ငါးစားနေရင်း စကားပြောနေသည်ကို နားထောင်ရင်း စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေသည်။

“ဒီတစ်ကြိမ်၊ ချန်ပီယံမြို့စားက ငါတို့ကို စိတ်ဝိညာဉ် ဖျက်ဆီးခြင်းမြှားတွေ ပြုလုပ်ဖို့အတွက် မက်မွန်သစ်သားမြှားတံတွေ ဝယ်ယူဖို့ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံသို့ စေလွှတ်ခဲ့တာ။ ဒီတာဝန်က အမှားယွင်းဖြစ်လို့မရဘူး။” မြင်းစီးသူတစ်ဦးက ငါးကိုတစ်ကိုက်ဝါးစားပြီး ဝိုင်သောက်နေရင်း ပြောသည်။ တဖြည်းဖြည်း ဝိုင်အနံ့များ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း၊ သူသည် အသံလှိုင်းများကို ကျဉ်းမြောင်းသော နယ်ပယ်အတွင်း၌ ထိန်းထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အားကောင်းသော ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို ပြသသည်။

“မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ငါတို့မှာ အချိန်အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်၊ ငါတို့ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံမှာ တစ်ဝက်ခန့်နေပြီးမှ ထွက်ခွာလို့ရတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် ချန်ပီယံမြို့စားက စခန်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ငါတို့ကို ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ကျွန်တွေလည်း အများကြီး ဖမ်းဆီးခဲ့တယ်။ ဒီကျွန်တွေကို စစ်အသုံး စရိတ်အတွက် လဲလှယ်ဖို့အတွက် နတ်ဘုရား လေနိုင်ငံမှာ ရောင်းချဖို့ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်ကို တောင်းခံခဲ့တယ်။ ဧကရာဇ်ကလည်း ခွင့်ပြုခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့ ဈေးကောင်းကောင်းညှိပြီး ချန်ပီယံမြို့စားအတွက် ဈေးကောင်းကောင်းရအောင် ကြိုးစားရမယ်။ ချန်ပီယံမြို့စားက ဒီကျွန်တွေကို နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံရဲ့ ဒေါသမုန်တိုင်းဝေလငါးသင်္ဘောတွေနဲ့ လဲလှယ်နိုင်ရင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်မယ်လို့ ပြောတယ်။”

အခြားမြင်းစီးသူတစ်ဦးက နီရဲသော မက်မွန်ပန်းဝိုင်တစ်ပန်းကန်လုံးကို တစ်ကျိုက်တည်း သောက်လိုက်ပြီး၊ စိတ်အေးလက်အေး အမူအရာဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောသည်။

ဤမြင်းစီးသူသည် အနည်းဆုံး ဝိုင် ၁၀ လီတာ သောက်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ လက်များနှင့် မျက်လုံးများသည် အလွန်တည်ငြိမ်ပြီး၊ အနည်းငယ်မျှပင် မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာသည့်အမူအရာ မပြပေ။ သူပြောနေစဉ်၊ ၎င်း၏ နားများသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလာပြီး၊ သူ့မျက်လုံးများက စားသောက်ဆိုင် အတွင်းသို့ လျှပ်စီးသဖွယ် အကြည့်များဖြင့် ဝှေ့ယမ်းကြည့်ရှုနေသည်။ လူတိုင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို သူသည် အပြည့်အဝ သိမြင်နိုင်သည့် အလားပင်။

ဟုန်ယွိသည် ဤလူများသည် စားသောက်ဆိုင်အတွင်း လျှို့ဝှက်ကိစ္စများကို ဆွေးနွေးနေခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ မာန်မာနထောင်လွှားမှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ သတိထားမှုကို လေ့ကျင့်ထားခြင်းကြောင်းဖြစ်ကြောင့် သိရှိထားပါသည်။

စားသောက်ဆိုင်တွင် လျှို့ဝှက်ကိစ္စများကို မဖြစ်မနေ ဆွေးနွေးပြီး၊ အခြားသူများကြားမည်ကို မကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ အလွန်ယုံကြည်မှုကို ပြသခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြိမ်ပေါင်းထောင်ချီ ပြင်းထန်စွာ လေ့ကျင့်ထားခြင်း မရှိဘဲ၊ အောင်ပွဲရာပေါင်းများစွာကို ရယူနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်မူမရှိဘဲ မည်သူမျှ ဤသို့ မလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။

သာမန်ဗဟုသုတရှိသော စစ်သည်တစ်ဦးပင်လျှင် ဤသို့မလုပ်ပေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့်၊ ဟုန်ယွိ၏ တာအိုပညာသည် နက်ရှိုင်းပြီး၊ သူသည် ၎င်းတို့ကို နားနှင့်နားထောင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ မဟုတ်ပါက သူတို့သည် သေချာပေါက် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားလိမ့်မည်။

တော်ဝင်ချန်၏ ပစိတ်ဖိတ်ရေတပ်၏ ဝေလငါးသတ် သေမင်းတမန်အစောင့်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ဤလူများသည် ပိုမိုလွတ်လပ်ပြီး၊ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ကာ၊ များစွာ သန်မာသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်၊ ပစိတ်ဖိတ်ရေတပ်၏ ဝေလငါးသတ် သေမင်းတမန်အစောင့်များသည် သတ်ဖြတ်ရန် အမိန့်ကိုသာ လိုက်နာသည်။ ၎င်းတို့သည် “အသေခံစစ်သည်”များသာ ဖြစ်သည်။

ဤလူများသည် ဒေသတစ်ခုကို တာဝန်ယူနိုင်သည့် ထူးချွန်သော ဗိုလ်ချုပ်များဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်၊ သိုင်းပညာတွင်ဖြစ်စေ၊ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ရာတွင်ဖြစ်စေ၊ ဤလူများ၏ အောင်မြင်မှုများသည် ပစိတ်ဖိတ်ရေတပ်၏ ဝေလငါးသတ် သေမင်းတမန်အစောင့်များကို များစွာ ကျော်လွန်သည်။ သိုင်းပညာကို လုံ့လဝီရိယာရှိရှိ ကြိုးစားလေ့ကျင့်ရုံဖြင့် အောင်မြင်မူမရနိုင်ပေ။ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှု၊ ပြင်းထန်သော ယုံကြည်မှုနှင့် ခိုင်မာသော စိတ်ဓာတ်ကသာ အောင်မြင်မှု၏ သော့ချက်ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ဤမြင်းစီးသူများတွင် ဤအရည်အသွေးများ အားလုံးကို တွေ့မြင်နေရသည်။

ဤမြင်းစီးသူခုနှစ်ဦးသည် စားသောက်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာပြီး၊ ဝိုင်သောက်ကာ စကားပြောနေသည်။ ဟုန်ယွိသည် ၎င်းတို့ကို ကြည့်ရှုပြီး နှိုင်းယှဉ် ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် နိဂုံးချုပ်ပြီး အဆုံးသတ်လိုက်ပါသည်။ ဤလူများသည် အထွက်အထိပ် ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်သော်လည်း၊ တကယ့်တိုက်ပွဲတွင် ဝမ်ဖေးရန်၊ အကြီးအကဲရှန်၊ လီလဲ့၊ ရှန်ထိုက်ဇူနှင့် သွေးတစ်စက်တို့သည် အနိုင်ရရန် အခွင့်အလမ်းပင် မရှိပေ။

ဤမြင်းစီးသူခုနှစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ သူ့လက်အောက်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်သည် ခံနိုင်ရည် အနည်းငယ် ပိုကောင်းသည်။ သို့သော်၊ ၎င်းတို့တွင် အရိုးထဲအထိ စွဲမြဲစွာခံယူထားသော ပြိုင်ဘက်ကင်းဟူသည့် ယုံကြည်ချက်အော်ရာမျိုး မရှိပေ။

ဤအော်ရာသည် စစ်မြေပြင်တွင် အောင်ပွဲ ရာပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ထောင်ပေါင်းများစွာ ရရှိမှသာ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ ဤအော်ရာသည် ဖီးနစ်ငှက်ကဲ့သို့ ပြာပုံထဲမှ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီး၊ ပြန်လည်ထမြောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအခါမှသာ လုံးဝအောင်မြင်ရမည်ဟူသည့် ယုံကြည်မှု ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

ချီဇီယန်ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့ အရိုးထဲထိ စွဲမြဲနေသည့် လုံးဝအောင်မြင်ရမည်ဟူသည့် ယုံကြည်မှုမျိုး မရှိသေးပေ။

ဟုန်ယွိသည် သမိုင်းစာအုပ်များတွင် စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများ၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိများစွာကို ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသည်။ တစ်ချိန်က စစ်နတ်ဘုရားမြို့စားဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်ခံရသူတစ်ဦး ရှိခဲ့ဖူးပြီး၊ သူသေဆုံးပြီးနောက် ဘုရင်ရှန်ရှန်းဟူသောဘွဲ့ ချီးမြှင့်ခံခဲ့ရသည်။ တစ်ခါတုန်းက သူပြောဖူးသည့် စကားတစ်ခွန်း ရှိခဲ့သည် “သန်မာတဲ့ ရန်သူတွေ၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းစစ်တပ်ကြီးတွေ မင်းတို့မြင်းအောက်မှာ ပြိုလဲပြီး၊ တစ်ယောက်ချင်း မင်းတို့ သတ်ဖြတ်တာကို ခံနေရချိန်မှာ, အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ၊ လုံးဝ အောင်မြင်ရမယ်ဆိုတဲ့ ယုံကြည်မှုကလည်း မင်းတို့အရိုးထဲထိ စွဲမြဲစွာ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီလိုယုံကြည်မှုရှိနေတဲ့ စစ်တပ်တစ်ခုဟာ ပြိုင်ဘက်ကင်း စစ်တပ်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”

ဤမြင်းစီးသူခုနှစ်ဦး စကားပြောနေရင်း ဝိုင်သောက်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး၊ ဟုန်ယွိသည် သူတို့၏ နောက်ကွယ်ရှိ စစ်တပ်ကို မြင်နိုင်သည့်အလား ခံစားရသည်။ ၎င်းသည် သေချာပေါက် ပြိုင်ဘက်ကင်း စစ်တပ်ဖြစ်ပြီး၊ ဤပြိုင်ဘက်ကင်း စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်နိုင်သူသည် နတ်ဘုရားကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ရမည်။

ဤသို့သော စစ်တပ်နှင့် ဤသို့သော ဦးဆောင်သူကို တိုက်ခိုက်ရခြင်းသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ဧကရာဇ်က ချန်ပီယံမြို့စားလို လူငယ်တစ်ဦးကို အစိမ်းရောင်သတ်ဖြတ်ခြင်းကွင်းပြင် ဝင်ပေါက်ကို စောင့်ကြပ်ရန် ခွင့်ပြုခဲ့ပြီး၊ ဝေဖန်မှုများကို မကြောက်ရွံ့ခဲ့ရသည့် အကြောင်းအရင်းကို အနည်းငယ် နားလည်လာသည်။ အကယ်၍ သူကိုယ်တိုင် ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ပါက လည်း၊ ဤစစ်သည်များကို မြင်ရသောအခါ, ပြည်ပရန်သူများ၏ ကျူးကျော်မှုကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ အလွန်သက်တောင့်သက်သာ ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။

“ဒါဆို ငါ့မှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီးရှိနေသေးပုံပဲ။ မြို့စားဘွဲ့ချီးမြှင့်ခံရပြီး၊ တော်ဝင်တရားရုံမှာ အရေးပါတဲ့ ရာထူးတစ်ခုရဖို့ဆိုရင်၊ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်စုကို စုစည်းပြီး၊ ကြီးမားတဲ့ကမ္မကုသိုလ်ကြီး အနည်းငယ် ပြုလုပ်ရုံလောက်နဲ့ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး။”

ဟုန်ယွိသည် သူ့ပန်းတိုင်နှင့် များစွာအလှမ်းဝေးနေသေးကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ရှိလက်အောက်ငယ်သားများအပေါ် အခြေခံ၍၊ ဘီရှီဟွာကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်က သိရှိခဲ့လျှင်ပင် သူသည် ဧကရာဇ်၏ စစ်မှန်သော ယုံကြည်မှုကို ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်သလို၊ အရေးပါသော ရာထူးတစ်ခုကိုလည်း ခန့်အပ်ခံရမည် မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ သူ၏စစ်တပ်တွင် ဧကရာဇ်ကို ယုံကြည်စိတ်ချစေနိုင်သော စိတ်ဓာတ်မျိုးနှင့် အော်ရာမျိုး မရှိသေးပေ။

ဟုန်ယွိသည် ၎င်းတို့ကို လျှို့ဝှက်နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင်း၊ သူ၏စစ်တပ်သည် အနည်းငယ် ရောထွေးနေသော တပ်ဖွဲ့တစ်ခုနှင့် တူနေသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်ပါသည်။

“ဟုန်ယွိ၊ သူတို့ရဲ့အရိုးထဲထိ စွဲမြဲနေတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း အော်ရာနဲ့ အကြွင်းမဲ့အောင်မြင်မူ စိတ်ဆန္ဒကို မင်း ခံစားမိတာလား။ မင်းမှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်လို့ ခံစားနေရတာလား။ မင်းရဲ့ယုံကြည်မှုတွေ တိုက်စားခံရပြီး၊ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျလာတယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်။”

ဤအချိန်တွင် ချန်ယင်းရှာက ဟုန်ယွိအား ပြောသည်။

“အင်း။” ဟုန်ယွိသည် ချန်ယင်းရှာက သူ၏ ခံစားချက်များကို ချက်ချင်း နားလည်ပြီး၊ ဤမျှ ခံစားမူကောင်းကာ နားလည်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ ပေ။

“ဟုန်ယွိ၊ တကယ်တော့ မင်းအနေနဲ့ အဲဒီလိုဖြစ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ မင်း တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာပြီး မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်တဲ့ အခါ၊ ဒီအရာတွေဟာ တိမ်တွေလို လွင့်ပြယ်သွားတဲ့အရာတွေပဲဆိုတာ မင်း သဘောပေါက်လာလိမ့်မယ်။ မိုနိုဂါတာရီလို ကျွမ်းကျင်သူတွေဟာ အထွဋ်အထိပ်တာအိုကို လိုက်စားပြီး ဧကရာဇ်ကို ကြီးကြပ်တယ်။ သူတို့ဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ နှိုင်းယှဉ်မရတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပုဂ္ဂိုလ်တွေပဲ။ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒဟာ ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ ဆန္ဒကို ကိုယ်စားပြုတယ်။ ဒါကမှ ကမ္ဘာပေါ်မှာ တကယ့် ပြိုင်ဘက်ကင်းပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်တယ်။”

ချန်ယင်းရှာသည် ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြသည်။

“အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ကျွန်တော်အတွက် အများကြီး ဝေးနေပါသေးတယ်။ အခုရှိတဲ့အရာတွေကို ကောင်းကောင်း အသုံးချရမယ်။” ဟုန်ယွိသည် ပြုံးလိုက်သည်။

“နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံရဲ့ ဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါးသင်္ဘောတွေဟာ နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိ မိုးကြိုးမက်မွန်သစ်သားနဲ့ တည်ဆောက်ထားတာ။ ငါးကော်နဲ့ ဝေလငါးအရိုးမှုန့်ကို ရောစပ်စိမ်ထားတဲ့ အထူးကော်နဲ့ ဖန်တီးထားတာ။ သံမဏိလို ခိုင်ခံ့ပြီး မီးဒဏ်ကိုလည်း ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်။ ရေထဲမှာဆို လှိုင်းလုံးတွေကို ဖြတ်ကျော်ရာမှာ အထူးချောမွေ့တဲ့ ခံစားမှုကို ရရှိနိုင်တယ်။ ငွေကုန်သည်အသင်းရဲ့ သံချပ်ကာတပ် သင်္ဘောပျံတွေထက် မနိမ့်ဘူး။ ချန်ပီယံမြို့စားက ဒီလိုသင်္ဘောမျိုး လိုချင်နေတာ ကြာလှပြီ။ ဒါပေမယ့် အရမ်းစျေးကြီးတယ်။ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ လျှိုပိုလန်က သင်္ဘောတစ်စီးကို အဆင့်မြင့် ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွန် ၁၀ ဦး၊ သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွန် အယောက် ၁၀၀ နဲ့ လဲလှယ်ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ သူက အဆင့်မြင့် ရှင်တန်သိုင်းသခင် ကျွမ်းကျင်သူတွေကို မြေထဲကထွက်လာတဲ့ မုန်လာဥတွေလိုများ ထင်နေတာလား မသိဘူး။ ငါတို့တောင် ရှင်တန်သိုင်းသခင် နယ်ပယ်ရောက်ဖို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားလေ့ကျင့်ခဲ့ရတာ။ သိုင်းသခင်အဆင့်တွေတောင် အတော်ရှားပါတယ်။”

မြင်းစီးသူတစ်ဦးက ဝိုင်အနည်းငယ်သောက်ပြီးနောက် ပြောသည်။

“ဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါးသင်္ဘောတွေက ဖန်တီးရတာ အရမ်းခက်ခဲတယ်။ တစ်စီးဖန်တီးနိုင်ဖို့ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာတယ်။ ငါတို့ကို ရောင်းချမယ်ဆိုရင်တောင် ငွေဒင်္ဂါးသုံးသန်းနဲ့တောင် ဝယ်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငွေဒင်္ဂါးသုံးသန်းဆိုတာ ငါတို့ရဲ့ စစ်သည်နှစ်သိန်းအတွက် သုံးလစာ စားနပ်ရိက္ခာနဲ့ ညီမျှတယ်။ ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွန် ၁၀ ဦး၊ သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွန် အယောက် ၁၀၀ နဲ့ လဲလှယ်တာက မလွန်ပါဘူး။ အခုဆို ပင်လယ်ရပ်ခြား ကျွန်ဈေးကွက်မှာ၊ ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့်ကျွန် တစ်ဦးဟာ အနည်းဆုံး ငွေဒင်္ဂါးနှစ်သိန်းတန်တယ်။”

အခြားမြင်းစီးသူတစ်ဦးက ပြုံးရင်း ပြောသည်။

“ငါတို့ ဖမ်းဆီးခဲ့တဲ့ ကျွန်တွေထဲမှာ ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့်တစ်ဦးပဲ ရှိတယ်။ ဒါက လုံလောက်မှု မရှိဘူး။ သိုင်းသခင်တွေလည်း သိပ်မများဘူး။ ကံကောင်းစွာနဲ့၊ ငါတို့မှာ မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်မြင်း ခုနှစ်ကောင်ရှိတယ်။ ဒါက ငါတို့လိုချင်တဲ့အရာနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ လုံလောက်မှာပါ။ ဒါပေမယ့် ဒီ မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်မြင်းတွေဟာ နတ်ဘုရားဆန်တဲ့ သတ္တဝါတွေပဲ။ သူတို့မှာ ချီလင်နဲ့ နဂါးတွေရဲ့ ခမ်းနားထည်ဝါမူတွေကို သဘာဝအလျောက် ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ သာမန်တစ္ဆေသရဲတွေတောင် သူတို့အနားကို မကပ်နိုင်ဘူး။ ဒီမြင်းတွေကို စီးနင်းထားမယ်ဆိုရင်၊ ငါတို့ မြက်လွင်ပြင်ထဲ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ရောက်တဲ့အခါ၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးစေတဲ့ မှော်မန္တန်တွေကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ဘူး။”

အခြားမြင်းစီးသူတစ်ဦးက သက်ပြင်းချရင်း၊ မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်မြင်းများကို ရောင်းချရမည်ကို နှမြောနေသည့်အလား ပြောသည်။

“ဒီမြင်းတွေ ငါတို့မလိုအပ်ဘူး။ ငါတို့မှာ ရှိတဲ့ သတ်ဖြတ်မှုအော်ရာက တစ္ဆေသရဲတွေနဲ့ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်တွေကို ခုခံဖို့ လုံလောက်တယ်။”

နဖူးကျယ်ကျယ် နှာတံမြင့်မြင့်နှင့် စားပွဲခေါင်းရင်းမှာ ထိုင်နေသည့် မြင်းစီးသူအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်က ပြောသည်။ ဤမြင်းစီးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်၏ လက်ဖဝါးများသည် ကျယ်ပြန့်ပြီး ထူထဲနေကာ၊ အဆုံးမရှိသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ သူက ဝိုင်ပုလင်းကို ကောက်ယူလိုက်ချိန်မှာ ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျိုးမဆို ဖြစ်ပေါ်လာရာတွင် အားလုံးကို တုံ့ပြန်နိုင်ပြီး၊ အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် သို့မဟုတ် ခုခံကာကွယ်ရန် အသင့်ရှိနေသည့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ဟန်ပန်အမူအရာမျိုး အပြည့်ရှိနေပါသည်။

“မင်းတို့ ဒီတစ်ကြိမ် အပြင်ထွက်လာတာ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေစရာ မလိုဘူး။ အေးအေးဆေးဆေး နေကြပါ။ မိန်းမတွေလည်း ရှာကြည့်လို့ရတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် ချန်ပီယံမြို့စားက ဘီရှီဟွာကို သတ်ဖြတ်ဖို့ သွားမှာ။ ဒါဟာ သေချာပေါက် ကြီးမားတဲ့ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ငါတို့ အေးအေးဆေးဆေး အနားယူရမယ်။ ချန်ပီယံမြို့စားက တိုက်ပွဲတစ်ပွဲ ပိုပြီးအရေးတကြီး ဖြစ်လေ၊ ပိုပြီး အေးဆေးနေရလေပဲလို့ ပြောဖူးတယ်။ သေခြင်းရှင်ခြင်းကြားမှာ အေးဆေးဆေးဆေး လျှောက်လှမ်းနိုင်မှ တကယ့်ကျွမ်းကျင်သူပဲ။”

ခေါင်းဆောင်က ဂရုတစိုက် ပြောသည်။ သူ့စကားများသည် အခြားလူခြောက်ဦးကို အနည်းငယ် စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်သွားစေသည်။

“မိန်းမတွေ ရှာရမှာလား။ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံရဲ့ မိန်းမတွေဟာ အရမ်းဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ တိုက်ပွဲမတိုင်ခင် သူတို့ရဲ့ နူးညံ့မှုကို အသုံးပြုပြီး ငါတို့ရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုအော်ရာကို ဖြေလျော့ဖို့ လိုတယ်။ ဒါမှပဲ ချန်ပီယံမြို့စား ပြောတဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်းကြားမှာ အေးဆေးဆေးဆေး လျှောက်လှမ်းခြင်းဆိုတဲ့ နယ်ပယ်ထဲ ဝင်ရောက်နိုင်မယ်။”

မြင်းစီးသူများအားလုံး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ လူခြောက်ဦး၏ မျက်လုံးများသည် စားသောက်ဆိုင်နှင့် လမ်းပေါ်ရှိ မိန်းမများကို အကဲဖြတ်ကြည့်နေသည်။ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ၏ မိန်းမများသည် တော်ဝင်ချန်၏ မိန်းမများထက် ပိုမိုပွင့်လင်းသည်။ သူတို့အများစုသည် လမ်းပေါ်တွင် မျက်နှာပြလျက်၊ ဇိမ်ခံပိုးထည်ဝတ်စုံများကို ၀တ်ဆင်ကာ၊ ဆီစက္ကူထီးများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ လမ်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းရင်း၊ ထူးခြားသော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို ပြသနေသည်။

“ဒီမိန်းမတွေက သာမန်မိန်းမတွေပါပဲ။” မြင်းစီးသူခြောက်ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကဲဖြတ်နေရင်း၊ ရုတ်တရက် ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများသည် ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့ထံ ရောက်ရှိလာပြီး၊ သူမကို ရိုင်းစိုင်းသည့် အမူအရာဖြင့် အကဲဖြတ်ကြည့်သည်။ “ဒီမိန်းမက စိတ်နေစရိုက် ကောင်းတယ်။”

“ဟမ်!”

ဟုန်ယွိသည် ထိုလူအနည်းငယ်က သူ့တို့ကို အကဲဖြတ်ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့၏ မထီမဲ့မြင်ပြုမှု ရိုင်းစိုင်းမူတွေကြောင့် သူသည် အမှန်တကယ် မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားသည်။

“ဟုန်ယွိ၊ ဒီလူတွေက မဆိုးဘူး။ သူတို့မှာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းရည်က ပြည့်ဝတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ သွေးကို ထုတ်ယူပြီး၊ ကောင်းကင်တုန်ခါလေးနဲ့ အကန့်သတ်မဲ့မြှားတွေကို သန့်စင်ချင်တယ်။ စွမ်းအား တိုးမြှင့်ဖို့အတွက်ပေါ့။” ဟုန်ယွိသည် မပျော်မရွှင်ဖြစ်နေပြီး တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်ဆောင်တော့ မည့် အချိန်တွင်၊ ချန်ယင်းရှာက ရယ်မောရင်း ပြောသည်။ “ဒီလူခုနှစ်ဦးရဲ့ အနှစ်သာရစွမ်းအင်နဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို အလုံးတစ်ခုထဲမှာ စုစည်းပြီး၊ အနန္တမြှားအကန့်သတ်မဲ့မြှားထဲမှာ သိမ်းထားမယ်။ သန့်စင်ပြီးရင်၊ မြှားတွေရဲ့ စွမ်းအားက အများကြီး တိုးမြှင့်လာလိမ့်မယ်။”