အခန်း (၁၉၇-၂၀၀)
Vol. 17 Ch. 197-200
အခန်း (၁၉၇)။
ဤအခိုက်တန့်တွင်၊ ဟုန်ယွိသည် နတ်ဆိုးဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း၊ လူနှင့်နတ်ဆိုးကြား ကွာခြားချက်က အဘယ်နည်းဆိုသည်ကို အဆုံးသတ်မှာ နားလည်လိုက်ပါပြီ။
ဟုန်ယွိသည် မြင်းစီးသူခုနှစ်ဦး၏ ချန်ယင်းရှာအပေါ် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် ရိုင်းစိုင်းသော အကြည့်များကို မကျေနပ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ၎င်းတို့ကို အနည်းငယ် အပြစ်ပေးပြီး ရိုက်နှက်ရုံလောက်သာ လိုလားပါသည်။ သူတို့ကို သတ်ဖြတ်လိုခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
အကြောင်းမှာ၊ အကြည့်လေး အနည်းငယ်ကြောင့် လူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေခြင်းသည် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်နှင့် တူနေသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။
သို့သော်၊ ချန်ယင်းရှာသည် ၎င်းတို့၏အသက်ကို လိုချင်ရုံသာမက၊ ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရများကို အသုံးပြု၍ သူမ၏ မှော်ပစ္စည်းများကိုပင် သန့်စင်လိုခဲ့သည်။
မြင်းစီးသူခုနှစ်ဦးသည် ရဲရင့်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း အော်ရာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူများ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤကမ္ဘာကြီး၏ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည့် ချန်ယင်းရှာ၏ တစ်ချက်ရိုက်ချက်ကိုပင် ခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူမလိုချင်ပါက ၎င်းတို့၏အသက်ကို အလွယ်တကူ ယူနိုင်ပေသည်။
“ဘာကို ကြည့်နေတာလဲ။ ဆက်ကြည့်ရင် မင်းမျက်လုံးတွေကို ထိုးဖောက်ပစ်မယ်။ ထွက်သွားစမ်း….။”
ဝှီး….။
ဝိုင်ခွက်တစ်ခွက်ကို အင်အားပြင်းပြင်းဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ လေတိုးသံနှင့်အတူ၊ ထိုခွက်က ချန်ယင်းရှာကို ကြည့်နေသော မြင်းစီးအဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးဆီသို့ ပစ်ဝင်သွားသည်။
ထို့နောက်၊ ချန်ယင်းရှာ စကားမဆုံးခင်မှာပင်၊ ဟုန်ယွိသည် သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ခါပြီး အင်အားပြင်းပြင်းဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အော်ဟစ်ဆဲဆိုလိုက်သည်။ သူသည် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်မှ အလွယ်တကူ ရန်ဖြစ်တတ်သော လူပေါ်ကြော့ သခင်လေးတစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။
ကျောက်စိမ်းမြို့တော်မှ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မိသားစုများ၏ သခင်လေးများသည် စားသောက်ဆိုင်များနှင့် ပြည့်တန်ဆာအိမ်များတွင် မိန်းမတစ်ဦး အတွက် ရန်ဖြစ်တတ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မာန်ထောင်လွှားစွာ ဆဲဆိုပြီး မိန်းမတစ်ဦးအတွက် တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ယခု ဟုန်ယွိသည်လည်း ထိုသခင်လေးများနှင့် တူနေသည်။
ဟုန်ယွိသည် ယခင်က ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းများကို အကြိမ်များစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် ထိုအချိန်တုန်းက အားကျခဲ့ဖူးပြီး၊ ထိုကဲ့သို့ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော လူငယ်ဘဝကို တောင့်တခဲ့ဖူးသည်။
သူသည် ငယ်ရွယ်စဉ်ဘဝကတည်းက ရင့်ကျက်ခဲ့ပြီး၊ မြို့စားစံအိမ်ကြီးတွင် ဓားသွားနှင့် ရေခဲလို အေးစက်သော ဘဝဖြင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်း ခံခဲ့ရသော်လည်း၊ လူငယ်တစ်ဦး၏ သွေးဆူလွယ်ပြီး၊ ရန်လိုတတ်သော သဘောသဘာဝ၊ ဆော့စကားလိုသော သဘော သဘာဝကို မည်သို့လျှင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်မည်နည်း။ ထိုသို့သော ဘဝကို မည်သို့ မတောင့်တဘဲ နေမည်နည်း။
သို့သော်၊ သူ့အခြေအနေအရ၊ သူသည် သစ်ရွက်တစ်ရွက် သူ့ခေါင်းပေါ် ကျလာလျှင်ပင် သတိထားနေရသည်။ သူသည် ထိုကဲ့သို့ ဘဝမျိုးဖြင့် မည်သို့ နေထိုင်နိုင်မည်နည်း။
ယခုမူ၊ ချန်ယင်းရှာအတွက်၊ ဟုန်ယွိသည် သူဖိနှိပ်ထားခဲ့ရသော သဘောသဘာဝကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည့်အလား ခံစားရသည်။ သူသည် ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော သက်တောင့်သက်သာဖြစ်မှုကို ခံစားရပါသည်။
ဘန်း….။ ဖန်ခွက်ကို ပစ်ပေါက်ပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိသည် စားပွဲကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်ပြီး မြင်းစီးအဖွဲ့ဝင် ရှစ်ဦးစလုံးကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ဟမ်…..”
ဖန်ခွက်ကို ပစ်ပေါက်လိုက်သည့်အခါ၊ မြင်းစီးအဖွဲ့ဝင် ခုနှစ်ဦးသည် တစ်ပြိုင်နက်ဆိုသလို မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အပြုံးများကို ပြသလိုက်သည်။ ခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးများကမူ ဆော့ကစားလိုဟန် အပြုံးဖြင့် လက်ခက်သွားပါသည်။
ခွမ်း..….။ မြင်းစီးအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက သူ၏တူကို ဆန့်ထုတ်ပြီး သူ့ဆီသို့ ပျံသန်းလာသော ဝိုင်ခွက်ကို ညင်သာစွာ ဖမ်းယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို မြေပေါ်သို့ ပစ်ချပြီး၊ နှာခေါင်းကို ရှူသွင်းကာ အနံ့ခံကြည့်သည်။ ထို့နောက် ရွှင်မြူးပြီး ပေါ့ပါးသောလေသံဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဒါက မိန်းမလှလေးရဲ့ ဝိုင်ခွက်မဟုတ်တာ နှမြောစရာပဲ။ အနံ့မွှေးမရှိဘူး။ အဲဒီမိန်းမလှလေးက ဝိုင်ခွက်ရင် ပစ်ပေါက်ရင် ဘယ်လောက် ကောင်းလိုက်မလဲ။ ဟား….၊ ဟား….၊ ဟား…၊ ဟား….။”
“ဟား…၊ ဟား….၊ ဟား…၊ ဟား…။ ညီခုနှစ်…..၊ ငါတို့ ဒီလိုသခင်လေးမျိုးကို မတွေ့တာတောင် ကြာလှပြီ။ ဒီကောင်လေးကလည်း ကျောက်စိမ်း မြို့တော်မှာ သြဇာညောင်းတဲ့ မိသားစုတစ်ခုက ဖြစ်ရမယ်။ ဒီလိုလူမျိုးတွေပဲ ဆောင်းရာသီအလယ်မှာ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံကို လာပြီး အအေးဒဏ်ကို ရှောင်ရှားကာ မိန်းမလှလေးတွေနဲ့ ဆော့ကစားတတ်ကြတယ်။”
“ညီခုနှစ်၊ မင်း သူနဲ့ ဆော့ကစားလိုက်ပါ။ အပျော်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ။ ဒါပေမယ့် ဒီကောင်စုတ်လေးက သိုင်းသခင်အဆင့် ကျင့်ကြံမူရှိ တယ်ဆိုတော့ သူက ကျောက်စိမ်းမြို့တော်က အခြားသခင်လေးတွေထက် အများကြီး ပိုသန်မာတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီလောက် မာန်တက်နိုင်တာ။”
“ညီခုနှစ်၊ သူ့ဘေးက မိန်းမလှလေးကို ငါတို့နဲ့အတူ ဝိုင်းမှာထိုင်ခိုင်းပြီး ဝိုင်ငှဲ့ခိုင်းလိုက်ပါ။”
အခြားမြင်းစီးသူများလည်း ရယ်မောကြသည်။
“ခင်ဗျား မလှုပ်ရှားနဲ့။ ခင်ဗျားအတွက် ဒေါသကို ကျွန်တော် ဖြေလျော့ပေးမယ်။” ဟုန်ယွိသည် ချန်ယင်းရှာ၏ စိတ်ထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို အတိအကျ သတိပြုမိသည်။ သူမသည် သူမလက်ချောင်းများကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလာပြီး တိုက်ခိုက်တော့မည့်အလား ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူက အလျင်မမြန် လက်ဆန့်ထုတ်ပြီး ချန်ယင်းရှာ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရသည်။
ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့သည် အချိန်ရတိုင်း လျှို့ဝှက်စွမ်းအင် အထက်ပိုင်းသန္ဓေသားကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်နေကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ သွေးနှင့်ခွန်အားကို အသုံးပြု၍ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်များကို အားဖြည့်ပေးပြီး ကိုယ်ဝန်ဆောင် ကလေးငယ်တစ်ဦးကို စိတ်ကူးပုံဖော်ကြသည်။ ၎င်းသည် တာအိုကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ်၏ သန့်ရှင်းသော သန္ဓေသား ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်၊ ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသော သိုင်းသခင်များနှင့် တူနေသည်။ ၎င်းတို့၏ သွေးနှင့်ခွန်အား အားလုံးကို အနှစ်သာရ အထက်ပိုင်းသန္ဓေသားကို အာဟာရဖြည့်ပေးရန်အတွက်သာ အာရုံစူးစိုက်ထားသောကြောင့် သူတို့၏ ကြွက်သားနှင့် အရိုးများသည် သဘာဝအတိုင်း ပြေလျော့နေသည်။
ဟုန်ယွိသည် လျှို့ဝှက်စွမ်းအင် အထက်ပိုင်းသန္ဓေသားကျင့်စဉ်ကို မကျွမ်းကျင်သေးသည့်အတွက် ပြဿနာမရှိပေ။ သို့သော် ချန်ယင်းရှာသည် တာအိုပညာရပ်တွင် နက်ရှိုင်းပြီး၊ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် အနှစ်သာရအထက်ပိုင်းသန္ဓေသား သွေးကြောကို လုံးလုံးလျားလျား သန့်စင်ပြီးခဲ့ပြီ။ ယခု သူမသည် ထိုပညာရပ်ကို အသုံးပြုနေသောအခါ၊ သူမသည် အမှန်တကယ် နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ အပြင်ပန်းတွင် ရိုးသားသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦး အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
မိုးကြိုးကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်ပြီးသော တစ္ဆေအင်မော်တယ်၊ အထွတ်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင် သို့မဟုတ် လူသားအင်မော်တယ် မဟုတ်လျှင်၊ မည်သူမျှ ချန်ယင်းရှာ၏ နောက်ခံကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
မြင်းစီးသူခုနှစ်ဦးသည် ထက်မြက်သော မျက်လုံးများရှိသော်လည်း၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ သဘာဝအမှန်ကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်ရန် လုံလောက်သော စွမ်းအားမရှိပေ။ သဘာဝအတိုင်း၊ သူတို့သည် ဟုန်ယွိကို တော်ဝင်ချန်၏ ချမ်းသာသော သခင်လေးတစ်ဦးအဖြစ် မှတ်ယူထားသည်။
“ကောင်းပြီ! လှုပ်ရှားလိုက်တော့။ မင်းက ငါ သူတို့ကို သတ်ဖြတ်မှာကို မလိုလားဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်။ မင်းရဲ့ သိုင်းပညာကိုလည်း စမ်းသပ်ကြည့်ချင် နေတယ်။ ဒီလူတွေဟာ တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ စမ်းသပ်ခံကျောက်တုံးတွေပဲ။” ချန်ယင်းရှာ၏ လက်ချောင်းများက လှုပ်ရှားလာသည်။ သူမသည် တာအိုပညာရပ်ကို အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း၊ ဟုန်ယွိက သူမလက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သောအခါ၊ ထူးဆန်းသော ခံစားမှုတစ်ခုကို ရရှိသွားသည်။ သူမသည် တခဏတာ အံ့သြသွားပြီး၊ ထို့နောက် သူမလက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားအတွက် တိုက်ခိုက်ပေးချင်ရုံပဲ၊ ယင်းရှာ။ ဒါက ကျွန်တော် အချိန်ကြာရှည်စွာ ဖိနှိပ်ထားတဲ့ စိတ်ကူးတွေကို ထုတ်လွှတ်ဖို့ပဲ။ ယင်းရှာ၊ ခင်ဗျား သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်က ဘာကြောင့် တားဆီးရမှာလဲ။”
ဟုန်ယွိက ထရပ်လိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။ သူထိုင်နေသော မဟော်ဂနီ သစ်သားကုလားထိုင်ကြီးကို ကောက်ယူပြီး၊ မြင်းစီးသူခုနှစ်ဦးအနက် မာန်တက်စွာ ရယ်မောနေသူထံသို့ အင်အားပြင်းပြင်းဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
သူ့ခွန်အားက သိုင်းသခင်အဆင့် ဖြစ်သည်။
ဖျတ်!
ထိုကုလားထိုင်ဖြင့် ပစ်ပေါက်ခံရသည့် မြင်းစီးသူသည် သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်လို ထရပ်လိုက်ပြီး၊ ခြေနှစ်လှမ်း ရှေ့သို့လှမ်းလိုက်ကာ၊ လက်ကို မြှောက်ပြီး ထိုကုလားထိုင်ကို ညင်သာစွာ ဖမ်းယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့လက်ကို လှုပ်ခါလိုက်ရာ၊ ခိုင်ခံ့သော မဟော်ဂနီသစ်သား ကုလားထိုင် သည် အရိုးစုတစ်ခုကဲ့သို့ အပိုင်းပိုင်းကျိုးကြေကာ မြေပေါ်သို့ ပြိုကျသွားသည်။ မြင်ကွင်းက ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။
ထိုမြင်းစီးသူရဲကောင်းသည် လက်ခုပ်တီးပြီး အရေးမပါသည့်အရာတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် အလား ပြုမူလိုက်သည်။ သို့သော်၊ သူ၏ ထက်မြက် သော အကြည့်များက ဤကုလားထိုင်ကြီးကို ဖျက်ဆီးခြင်းသည် လူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီး အရိုးများကို ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် မခြားနားကြောင်း ပြသနေ သည်။
ထိုအချိန်တွင်၊ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုလုံးသည် တိုက်ပွဲဖြစ်တော့မည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဖောက်သည်အချို့သည် ငွေပေးချေပြီး ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ သိုင်းပညာတတ်ကျွမ်းသူများသည် ဘေးသို့ ပုန်းရှောင်ကာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။ စားသောက်ဆိုင်မှ ဆိုင်ဝန်ထမ်းတစ်ဦး သည် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာပြီး တားဆီးရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း၊ မြင်းစီးသူရဲကောင်းတစ်ဦးက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူသည် အော်ဟစ်ပြီး မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ ဘောင်းဘီများပင် စိုစွတ်သွားသည်။ သူသည် အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် လူများကို ထိတ်လန့်အောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ချန်ပီယံမြို့စား၏ လူများသည် ထူးချွန်သူများဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ၊ မည်သူမျှ တားဆီးရန် မလာရဲတော့ပေ။ သိုင်းပညာတတ်ကျွမ်းသူများပင်လျှင်၊ မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်မြင်းများနှင့် ဤမြင်းစီးသူရဲကောင်းများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်ပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့သည် အနှိုင်းမဲ့ အစွမ်းထက်သူများဖြစ်ကြောင်း မည်သို့လျှင် မသိဘဲနေမည် နည်း။
“လာ၊ ကောင်လေး၊ မင်းနဲ့ ဆော့ကစားပေးမယ်။ မင်းကို မထိခိုက်စေရဘူး။ မင်းဘေးက မိန်းမလှလေးက ငါတို့အတွက် ဝိုင်တစ်ခွက်ငှဲ့ပြီး တောင်းပန်ဖို့ ပဲ လိုတယ်။”
ထိုမြင်းစီးသူရဲကောင်းသည် သူ့လက်ချောင်းလေးများကို ကွေးညွတ်လိုက်ပြီး၊ သူဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာသော ဟုန်ယွိကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အလွန်တည်ငြိမ်ပြီး အေးဆေးနေသည်။
အခြားမြင်းစီးသူရဲကောင်းခြောက်ဦးနှင့် ခေါင်းဆောင်သည်လည်း ပြုံးရင်း ကြည့်ရှုနေကြသည်။ တိုင်းတပါးတစ်နေရာရှိ စားသောက်ဆိုင်တွင် သခင်လေးတစ်ဦးကို နောက်ပြောင်ခြင်းသည် အလွန်အေးဆေး ဖြစ်ပုံရသည်။
ဟုန်ယွိသည် ကုလားထိုင်ကို ပစ်ပေါက်ပြီးနောက်၊ ခြေနှစ်လှမ်း ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်သည်။ အစပိုင်းတွင် သူ့ပုံစံက သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးနှင့်တူသည်။ သို့သော်၊ ထိုမြင်းစီးသူရဲကောင်းနှင့် ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းအကွာတွင်၊ သူ၏အော်ရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူသည် စကားလုံးနှစ်လုံးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဟစ်ကြွေးလိုက်ပါသည်။
ထိုစကားလုံးနှစ်လုံးတွင် တစ်လုံးက ကောင်းကင်မြွေတစ်ကောင်၏ အသက်ရှူသံနှင့်တူပြီး၊ နောက်တစ်လုံးသည် ဧရာမလိပ်ကြီးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့် တူသည်။ ၎င်းတို့သည် လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစည်းလိုက်ပြီး၊ အသံလှိုင်းများ တုန်ခါလာသည်နှင့်အမျှ၊ ပင်လယ်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်ပြီး ငရဲကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။
မှုန်ဝါးဝါးဖြင့်၊ ထိုမြင်းစီးသူရဲကောင်းသည် ဟုန်ယွိ၏ နောက်ကွယ်တွင် မမြင်ရသော ဧရာမမြွေကြီးတစ်ကောင်နှင့် မမြင်ရသော ဧရာမလိပ်ကြီး တစ်ကောင်တို့ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်ဟု ခံစားရသည်။ လိပ်ကြီးနှင့်မြွေကြီးသည် ပေါင်းယှက်လိုက်ပြီး၊ အကန့်အသတ်မဲ့ ခွန်အားနှင့်အတူ နတ်ဘုရားဆန်သော တန်ခိုးဖြင့် ဧရာမနတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားပါသည်။ သူသည် တိုက်ပွဲရာပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး၊ တောင်လိုပုံနေသော အလောင်းများနှင့် သွေးပင်လယ်ထဲမှာ သတ်ဖြတ်ပြီး လမ်းဖောက်ထွက်လာခဲ့သည့် အထွက်အထိပ် ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း၊ ဟုန်ယွိထံမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ခမ်းနားထည်ဝါမှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွားပါသည်။
ဘန်း…။
ဟုန်ယွိသည် ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းအကွာတွင် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူ၏ အော်ရာတင် ပြောင်းလဲသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ ကြွက်သားများသည် ပြဒါးမြွေများ အသက်ဝင်လာသည့်အလား သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ ကြွက်သားများ သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာပြီး၊ သူ့အရေပြားက ဖောင်းကားလာကာ၊ အရိုးများလည်း တုန်ခါလာပြီး၊ သူခြေလှမ်း ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အုတ်ခဲများသည် ကွဲကြေသွားပါသည်။
“မကောင်းတော့ဘူး….။ နောက်ဆုတ်…..။”
မြင်းစီးသူရဲကောင်းခုနှစ်ဦး၏ ခေါင်းဆောင်သည် ဟုန်ယွိ၏ စွမ်းအားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ တွေးတောမနေဘဲ “ဆုတ်” ဟူသော စကားလုံး သုံးလုံးကို ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်သည်။
“မင်းဖင် နောက်ဆုတ်လား….။ ငါ့ရှေ့မှာများ လက်ချောင်းကွေးပြီး စိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့!”
ဟုန်ယွိက အော်ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းအကွာကို တစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ဖြတ်ကျော်ပြီး၊ မြင်းစီးသူရဲကောင်းများ၏ အလယ်ဗဟို မျဉ်းထဲသို့ အတင်းဖြတ်ဝင်လိုက်သည်။ သူသည် သူ့လက်ကို တူတစ်လက်ကဲ့သို့ မြှောက်ပြီး လက်မောင်းအားဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။ ထိုသိုင်းကွက် သည် အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်း၏ သိုင်းပညာဖြစ်သည့် မိုရာနတ်ဘုရားတူမှ သိုင်းကွက်တစ်ကွက်ဖြစ်သည့် “ဟူဟူဘာအာလာ” ဖြစ်သည်။ တော်ဝင်ချန် ဘာသာစကားဖြင့်ဆို နတ်ဆိုးများ ရိုင်းစိုင်းစွာ ကခုန်ခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ထိုမြင်းစီးသူရဲကောင်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသော်လည်း၊ သူသည် နောက်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ၊ လက်နှစ်ဖက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် မြှောက်ကာ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူ့ခြေထောက်များသည် ကွေးညွတ်လာပြီး၊ “မြင်းခါးညွှတ် လေးကိုင်းကွေး” သိုင်းကွက်နှင့် အတူ၊ သူ့ခြေထောက်များသည် မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံထွက်လာပြီး၊ အသည်းယားဖွယ် ဟန်ပန်ဖြင့် ဟုန်ယွိ၏ အောက်ပိုင်းကို ကန်ချလိုက်ပါသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူ့မျက်လုံးများသည် သွေးတစ်စက်လို နီရဲလာပြီး၊ သူ့အရိုးများမှ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်မှုအော်ရာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဟုန်ယွိသည် တိုက်ခိုက်မူ၏အလယ်မှာပင် သူ့လက်မောင်းတူကို ရပ်တန့်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူ့အခြားလက်တစ်ဖက်က မျက်လုံးပါသည့်အလား အောက်သို့ ထိုးဆင်းလာပြီး၊ သူ့ဆီသို့ ပျံသန်းလာသော ထိုမြင်းစီးသူရဲကောင်း၏ ခြေထောက်ကို အတိအကျ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ထိုလက်သီးချက် ကြောင့် ပြိုင်ဘက်သည် အချိန်တိုအတွင်း၊ ဖြောင့်ဖြောင့်မရပ်နိုင်ဖြစ်ပြီး ဟန်ချက်ပျက်သွားခဲ့သည်။
ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး၊ ဟုန်ယွိသည် တဟုန်ထိုး ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလိုက်သည်။ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ ဆင်တစ်ကောင်၏ အော်သံ သို့မဟုတ် နဂါးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံကဲ့သို့ ရှည်လျားသော ဟစ်အော်သံတစ်ခုက လူတိုင်း၏ နားစည်များကို တုန်ခါစေပြီး၊ မည်သည့်အသံမျှ မကြားနိုင်တော့အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
“ဧရာမဆင်တံဆိပ်!”
မိုရာနတ်ဘုရားတူသည် နဂါးဆင်တံဆိပ်၏ ဧရာမဆင်တံဆိပ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤပြောင်းလဲမှုများကြားတွင်၊ ဟုန်ယွိ၏ အရှိန်ဟုန် သည် ထပ်မံ တိုးမြှင့်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူ့လက်ဖဝါးကို တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး၊ စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးတွေ လှိမ့်ထွက်လာကာ၊ ထိုမြင်းစီးသူရဲကောင်း၏ လက်မောင်းကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ ထိုမြင်းစီးသူရဲကောင်းသည် မြေပြင်ပေါ်မှ အပေါ်သို့ မြောက်တက်သွားခဲ့သည်။ ဟုန်ယွိ၏ လက်ဖဝါးရိုက်ချက်များ သည် ထပ်ကာထပ်ကာ ကျရောက်နေခဲ့ပြီး၊ ချက်ချင်းဆိုသလို၊ ထိုမြင်းစီးသူရဲကောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လက်ဖဝါးရိုက်ချက်ပေါင်းများစွာ ခံလိုက်ရ သည်။ သူ့သံချပ်ကာသည် အကုန်ကွဲကြေသွားပြီး၊ သူ့အတွင်းခံ အဝတ်အစားများပင်လျှင် ပုပ်ဆွေးနေသော သစ်သားအခေါက်များကဲ့သို့ စုတ်ပြတ်သွားသည်။ သူသည် ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းကျော်ရှိ နံရံကို ပစ်မှန်ပြီး လဲကျသွားသည်။ သူ့မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားပြီး၊ ငါးသေတစ်ကောင်လို ပါးစပ်ဟစိဟစိဖြစ်နေပြီး၊ သူစားခဲ့သမျှ အစာအားလုံးကို အန်ထုတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို၊ အနံ့ဆိုးများသည် လွှမ်းမိုးသွားသည်။
“ဒီလိုအမှိုက်တွေဟာ ငါတို့တော်ဝင်ချန် စစ်သည်တွေရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို တကယ်ကို ညစ်ညမ်းစေတာပဲ…..။”
ဆက်တိုက် လှုပ်ရှားပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် လေးဘက်လေးတန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ နံရံထောင့်တွင် လဲကျနေသော ထိုမြင်းစီးသူရဲကောင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူ့စိတ်ထဲတွင် အနှိုင်းမဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားရသည်။
“သိုင်းပညာကို အသုံးပြုပြီး လူတွေကို ရိုက်နှက်ရတာ တာအိုပညာရပ်တွေထက် ပိုပြီး ကျေနပ်စရာကောင်းတယ်။ ဒါက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ယောက်ျားပီသတဲ့သွေး၊ ခွန်အားနဲ့ အနိုင်မရမချင်း ယှဉ်ပြိုလိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့လည်း ပိုလွယ်ကူတယ်။ တာအိုပညာရပ်တွေဟာ မိန်းမဆန်တယ်၊ သိုင်းပညာကတော့ ယောက်ျားပီသတယ်ပြောဆိုကြတာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒါက ငါ့ဘဝမှာ မိန်းမတစ်ယောက် အတွက် ရန်ဖြစ်တိုက်ခိုက်တာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်ပြီး၊ ကာလရှည်တောင့်တခဲ့ရတဲ့ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးတဲ့ လူငယ်ဘဝရဲ့ ဆန္ဒကို တကယ် ဖြည့်ဆည်း ပေးနိုင်ခဲ့တာပဲ။”
ဟုန်ယွိသည် လက်သီး, ခြေကန်ချက် အနည်းငယ်ဖြင့် ချန်ပီယံမြို့စား၏ ထူးချွန်သော လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးကို လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့ပြီး အန်အော့မှုဖြစ်အောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ဟုန်ယွိသည် ပျော်ရွှင်နေချိန်မှာ၊ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်သည်လည်း လွတ်လပ်ပေါ့ပါးပြီး၊ သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရပြီး၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်နယ်မြေ၏ အတားအဆီးက ခြေတစ်လှမ်း နီးကပ်လာသည်ဟုပင် ခံစားရသည်။
၎င်းသည် သူ့စိတ်ထဲတွင်၊ သူငယ်ရွယ်စဉ်က စိတ်အားထက်သန် အားကျခဲ့ရပြီး၊ ကာလရှည်ကြာစွာ ဖိနှိပ်ထားခဲ့ရသော အတွေးများကို လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။
“ယင်းရှာအပေါ် ငါ့ရဲ့ချစ်ခြင်းမေတ္တာဟာ ငါ့နှလုံးသားထဲက စစ်မှန်တဲ့ခံစားချက် ဖြစ်ပုံရတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ့အတွေးတွေက ဒီလောက်ချောမွေ့စွာ စီးဆင်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး။” ဟုန်ယွိသည် တွေးလိုက်သည်။
ဝှီး….၊ ဝှီး…။
ကျန်ရှိသော မြင်းစီးသူရဲကောင်း ခြောက်ဦးသည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ကြပြီး၊ ဟုန်ယွိ၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ရင်း၊ သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်များ ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။
“မိတ်ဆွေ၊ မင်းက ကျားတစ်ကောင်ကို စားချင်လို့ ဝက်အယောင်ဆောင်နေတဲ့လူပဲ။ မင်းရဲ့ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ်။ မင်းက တော်ဝင်ချန်ရဲ့ ဘယ်ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်လဲဆိုတာ သိရှိလို့ရမလား။ မင်းရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ဆို မင်းက နာမည်မကြီးသူ မဟုတ်လောက်ဘူး။ ငါက ဆယ်ပြည်ထောင် စစ်သေနာပတိချုပ် ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ လက်အောက်က တာ့ဝူတပ်ရင်းရဲ့ တပ်မှူးပဲ။ ငါ့ဘွဲ့အမည်က ပေါ့ပါးရထား စစ်သူရဲကပ္ပတိန်၊ ပထမတန်းစား လူရည်ချွန် ယောင်္ကျားပဲ။ ငါ့နာမည်က လူဖုန်းပဲ။ မင်းရဲ့ဘွဲ့အမည်က ဘာလဲ။ ဘာကြောင့် ဒီလိုမထီမဲ့မြင်ပြုပြီး လူတွေကို ရိုက်နှက်ရတာလဲ။”
ခေါင်းဆောင်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး၊ လှုပ်ရှားရန်အသင့်ဖြစ်နေသော မြင်းစီးသူရဲကောင်းငါးဦးကို တားဆီးလိုက်သည်။ သူသည် ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော အကြည့်ဖြင့် ဟုန်ယွိကို ကြည့်ကာ၊ သူ့နာမည်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။
တားဆီးခံရသော မြင်းစီးသူရဲကောင်းတစ်ဦးသည် ရိုက်နှက်ခံရပြီး လဲကျနေသော မြင်းစီးသူရဲကောင်းကို အလျင်အမြန် ကူညီဖေးမကာ ထူလိုက်ပြီး၊ ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
“တော်လိုက်တဲ့ကောင်ပဲ၊ ချန်ပီယံမြို့စားလက်အောက်မှာ တပ်မှူးတစ်ဦးကတောင် ပေါ့ပါးရထား စစ်သူရဲကပ္ပတိန်၊ ပထမတန်းစား လူရည်ချွန် ယောက်ျားဆိုတဲ့ ဘွဲ့အမည်ကို ရထားတယ်။ ဒါက သေချာပေါက် ဧကရာဇ်ရဲ့ အထူးချစ်ခင်မှုကို ခံရတာပဲ။” ဟုန်ယွိသည် ခေါင်းဆောင်က သူ့နာမည် ကို ဖော်ပြလာသည်ကို ကြားသောအခါ၊ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။
ပေါ့ပါးရထား စစ်သူရဲကပ္ပတိန်၊ ပထမတန်းစား လူရည်ချွန် ယောက်ျားသည် မြင့်မြတ်သော ဘွဲ့တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ရာထူးနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ သို့သော်၊ ၎င်း၏အဆင့်အတန်းသည် ကြီးကျယ်ပြီး၊ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို တွေ့ဆုံသောအခါပင် ဦးညွတ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ထိုသို့သော အဆင့်အတန်း သည် ဘွဲ့အမည်မရှိသော ဟုန်ယွိထက် များစွာ ဂုဏ်သိက္ခာပိုရှိသည်။
“အခုကျမှ မင်းရဲ့ဘွဲ့အမည်ကို အသုံးပြုပြီး လူတွေကို ဖိနှိပ်ဖို့ဆို နောက်ကျသွားပြီ။” ဟုန်ယွိသည် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အပြုံးဖြင့် ပြောသည်။ “တော်ဝင်ချန် စစ်သည်တွေအနေနဲ့၊ မင်းတို့က တိုင်းတပါးမှာ ရောက်ရောက်ချင်းဆိုသလို အမျိုးသမီးတွေကို နောက်ပြောင်ပြီး စစ်တပ်စည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်ကြတယ်။ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ စစ်တပ်ဥပဒေဟာ တောင်တစ်လုံးလို တင်းကျပ်တယ်လို့ ကြာရှည်စွာကတည်းက ကြားဖူးထားပေမယ့်၊ အခုကြည့်ရတာတော့ သာမန်ပါပဲ။”
“ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း…။ ငါတို့မြို့စားကို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့…။”
မြင်းစီးသူရဲကောင်းတစ်ဦးက သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အပြည့်နှင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဘာလဲ…..၊ တိုက်ခိုက်ချင်လို့လား….” ဟုန်ယွိသည် ထိုမြင်းစီးသူရဲကောင်းကို မျက်လုံးကျဉ်းကာ ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒါက အပြစ်ဒဏ် သေးသေးလေး ပေးလိုက်ရုံပဲ။ မင်းတို့က ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ ဖြစ်ပြီး၊ တော်ဝင်ချန်ရဲ့ စစ်သည်တွေလည်း ဖြစ်နေတယ်ဆို တာ ငါမြင်လို့။ သိပ်မပြင်းထန်ခဲ့တာ။ ဒါတောင် မင်းက ပြန်အော်ရဲတယ်ပေါ့။ ငါ မင်းပါးစပ်ကို ဆုတ်ဖြဲပစ်မယ်……။”
“အစ်ကိုကြီး၊ သူ့ကို သတ်လိုက်ပါ…..။”
ဒဏ်ရာရထားသော မြင်းစီးသူရဲကောင်းကို ကူညီထူထားသူက ပြောသည်။
“ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း” လူဖုန်းသည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် ဟုန်ယွိ၏ အသွင်အပြင်ကို သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲ ပုံဖော်နေသည့်အလား ကြည့်လိုက်ပါ သည်။ “မိတ်ဆွေ၊ ငါတို့မှာ အရေးကြီးကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် ညီခုနှစ်ရဲ့ပညာက နိမ့်ကျလို့ သူရှုံးသွားတာပဲ။ မင်းနာမည် ပြောလိုက်ပါ။ ညီခုနှစ်က မင်းကို နောက်မှ ပြန်လာရှာပြီး၊ သူ့ရဲ့ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ ယုံကြည်မှုကို ပြန်လည် ရယူလိမ့်မယ်။”
“ဟမ့်၊ ငါက ပစိတ်ဖိတ်ရေတပ်ရဲ့ ပဉ္စမဗိုလ်ချုပ်ပဲ။ ငါ့နာမည်ကို သိချင်ရင် ပစိတ်ဖိတ်ရေတပ်ကို သွားပြီး ငါ့ရာဇဝင်ကို စစ်ဆေးလိုက်။ ကောင်းပြီ၊ ဒီနေ့ မင်းတို့အသက်ကို ငါချန်ထားပေးမယ်။ ဘာကို စောင့်နေသေးတာလဲ။ ထွက်သွားကြစမ်း” ဟုန်ယွိသည် လက်နှစ်ဖက် နောက်ပစ်ကာ ပြောလိုက်ပါ သည်။
“သွားမယ်!” လူးဖုန်းသည် ငွေဒင်္ဂါးအနည်းငယ်ကို ဆုပ်ယူပြီး စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်တင်ပေးလိုက်သည်။ ငွေဒင်္ဂါးပြား တစ်ခုချင်းစီသည် စားပွဲထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲမြဲစွာ စိုက်ဝင်သွားပြီး၊ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော သိုင်းပညာကို ပြသနေသည်။ သို့သော်၊ သူသည် ဟုန်ယွိတို့ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုသလို၊ ဝိုင်းထားခြင်းလည်း မပြုခဲ့ပေ။ အခန်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက်၊ သူသည် မြင်းပေါ်တက်ကာ အုပ်စုလိုက် မြင်းကိုယ်စီ စီးကာ ပြေးထွက်သွားကြသည်။
အဆုံးတွင်၊ ချန်ယင်းရှာလည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုသလို၊ သူတို့၏ အသက်ကို နှုတ်ယူခြင်းလည်း မပြုခဲ့ပေ။
“ဒီလူတွေက တကယ်ကို ရိုးရှင်းတဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူး။ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ စွမ်းအားကို ဒီလူတွေရဲ့အနေထားကနေ ပြသနေတယ်။ သူ့လက်အောက်မှာ ဒီလိုလူမျိုးတွေ ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိမလဲ မသိဘူး။ တပ်မှူးတစ်ဦးကတောင် ဒီလောက်ဆိုရင်၊ စစ်ဗိုလ်ကြီးတွေနဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတွေကရော ဘယ်လိုနေမလဲ။ နှမြောစရာပဲ။ ငါ လူဖုန်းနဲ့ သိုင်းပညာစမ်းသပ်ချင်ခဲ့ပေမယ့်၊ ဒီကောင်က အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်နေတယ်။” ဟုန်ယွိသည် လူခုနှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ဟုန်ယွိ၊ မင်းရဲ့ သိုင်းပညာရပ်ပေါ် ကျွမ်းကျင်မူက ပိုပြီး သန်မာလာနေပြီ။” ချန်ယင်းရှာက ပြောသည်။ “ချန်ပီယံမြို့စားက ပင်လယ်ပြင်ကို ရောက်လာပြီး ဘီရှီဟွာကို သတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုတော့၊ ငါတို့လည်း ပြင်ဆင်ထားရမယ်။”
အခန်း (၁၉၈)။
“ချန်ပီယံမြို့စားနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင်၊ ပစိတ်ဖိတ်ရေတပ်ရဲ့ စစ်သေနာပတိချုပ် ယန်ကျန်းဟာ စစ်တပ်ကို စတင်ဦးဆောင်ခါစ တပ်ကြပ်တစ်ဦးသာသာပဲ။ အင်အား၊ သြဇာလွှမ်းမိုးမှု၊ သို့မဟုတ် ဧကရာဇ်ရဲ့ ယုံကြည်မှုဖြစ်စေ, အားလုံးမှာလည်း အတူတူပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း မင်းသားဟီချင်ဟာ သူ့ကို အသည်းအသန် ဆွဲဆောင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ။ အနာဂတ်မှာ အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရင်၊ သူဘယ်သူ့ကို ထောက်ခံသလဲဆိုတဲ့အပေါ် မူတည်ပြီး၊ စစ်တပ်ကိုဦးဆောင်ကာ၊ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ကို ပြန်လည်ကယ်တင်ဖို့၊ ထီးနန်းကို သိမ်းပိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးဟာ အနည်းဆုံး ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးလာလိမ့်မယ်။”
သင်္ဘောအခန်းတစ်ခုအတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်အခန်းတွင်၊ သခင်ကျိုးက ဟုန်ယွိအား အရာအားလုံးကို ရှင်းပြနေသည်။ သူ့ဘေးတွင် ဟုန်ယွိ၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော လက်အောက်ငယ်သားများ ရှိနေပြီး၊ ၎င်းတို့တွင် သွေးတစ်စက်လည်း ပါဝင်သည်။ (ပျံသန်းနေသော သွေးတစ်စက်ကို သွေးတစ်စက်ဟုသာ ပြန်ဆိုပါတော့မည်)။
သွေးတစ်စက်သည် မင်းသားယု၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်ပြီး၊ ယခုအခါ ဟုန်ယွိ၏ အမိန့်များကို နာခံနေသည်။ ဟုန်ယွိက သူ့ကို ဆွေးနွေးရန် ခေါ်ယူခဲ့ခြင်းသည် မင်းသားယုနှင့်ပတ်သက်ပြီး သူ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိကြောင်း ပြသသည်။
နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ၏ စားသောက်ဆိုင်တွင် ချန်ပီယံမြို့စား၏ လူများကို တွေ့ရှိပြီး ၎င်းတို့နှင့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ဆိပ်ကမ်းတွင် ကျောက်ဆူးချထားသော သူ့သင်္ဘောသို့ ပြန်လည်သွားရောက်ခဲ့ပြီး၊ လူတိုင်းကို စုစည်းကာ ဖြေရှင်းနည်းများကို ဆွေးနွေးခဲ့သည်။
ပထမဦးစွာ၊ သူသည် သခင်ကျိုးအား ချန်ပီယံမြို့စား၏ တိကျသော အခြေအနေများကို စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့သည်။ သခင်ကျိုးသည် မင်းသားဟီချင်၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော လက်အောက်ငယ်သားဖြစ်ပြီး၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေရာအနှံ့တွင် ရင်ကြားစေ့ ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ပေးရသူအဖြစ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ သည်။ သူသည် အင်အားစုများအားလုံး၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို သေချာပေါက် သိရှိထားသည်။ ဟုန်ယွိက သူ့ကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တံဆိပ်ဖြင့် အမှတ်အသားပြုရန် အားထုတ်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းအရင်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ သူသိထားသည့် အချက်အလက်များစွာ ကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ မင်းသားက ဒီလူနဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်ချင်ခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ ဒါပေမယ့် ဒီလူက မာန်မာနထောင်လွှားပြီး ချဉ်းကပ်ဖို့ ခက်ခဲတယ်။ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တွေကလွဲရင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ တံဆိပ်တုံးကိုတောင် သူ မနာခံဘူး။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက တစ်ခါက သူ့ရဲ့ တပ်စခန်းဆီ လူတစ်စုကို စေလွှတ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမယ့် အားလုံး ရိုက်နှက်သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရတယ်။ တစ်ယောက်မှ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တာ မရှိဘူး။ သူက တကယ်ကို ခေါင်းမာတဲ့ အကျင့်စရိုက်ရှိပဲ။ တကယ်လို့, အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ဧကရာဇ်ထီးနန်း စိုးစံတဲ့အခါ သူ့ကို ထိခိုက်နစ်နာအောင်လုပ်မှာကို သူ မကြောက်ဘူး လား။ ဒါ့အပြင် မင်းသားဆီကနေ သိရတာက၊ သူဟာ အသက် ၁၅ နှစ်မှာ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ကို အောင်မြင်ခဲ့တယ်။ တကယ်ကို တိုင်းတာလို့မရတဲ့ လူပဲ။ ဝူဝမ်မြို့စားနဲ့ ပါရမီရှင်ချင်း နှိုင်းယှဉ်ရင်၊ သူကတောင် ပိုထူးချွန်နေပုံရတယ်။”
သွေးတစ်စက်က ဟုန်ယွိအား အချက်အလက်များကို ဆက်လက်ပြောပြခဲ့သည်။
“တကယ်လား..။ အသက် ၁၅ နှစ်နဲ့ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ကို အောင်မြင်ခဲ့တယ်ပေါ့။ ဒီလူက တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါးရဲ့ ပြန်လည် မွေးဖွားလာ သူ မဟုတ်လား….” ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားပြီး နားထောင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ “မဟုတ်ရင် ဒီလိုအောင်မြင်မှုတွေ ဘယ်လိုလုပ် ရရှိနိုင်မှာလဲ…..။”
တော်ဝင်ချန် ဉပဒေသအရ, အသက် ၁၅ နှစ်တွင် အရွယ်ရောက်သူဖြစ်လာပြီး၊ ထိမ်းမြားလက်ထပ်က သားသမီးယူနိုင်သည်။ ယင်းကလည်း အသက် ၁၅ နှစ်ရှိသူတစ်ဦး၏ အရိုးများသည် ကောင်းမွန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးပြီးပြီ ဖြစ်ပြီး၊ လူကြီးဘဝသို့ ဝင်ရောက်ပြီဟု ယူဆသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင်၊ သူ၏ သိုင်းပညာသည်လည်း ကြီးမားသည့် အောင်မြင်မှုအဆင့်တစ်ခုနှင့် နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်၊ သီအိုရီအရ ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင်မူ အသက် ၁၅ နှစ်ဖြင့် သိုင်းပညာတွင် ကြီးကြီးမားမား အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့သူများသည် သမိုင်းတွင် အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။
အသက် ၁၅ နှစ်ဖြင့် သိုင်းပညာတွင် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ကို အောင်မြင်သူသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူဖြစ်မှ ဖြစ်နိုင်ပါမည်။ သို့မဟုတ် တာအိုပညာရပ်တွင် အသက် ၈ နှစ်ဖြင့် တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာသူ၊ အသက် ၁၂ နှစ်ဖြင့် အင်ပါယာစာမေးပွဲတွင် ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်လာပြီး ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်လာသူများသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။
“ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူသာ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ပြန်လည်ဝင်စားသူ ဖြစ်ခဲ့ရင်၊ ဧကရာဇ်က သူ့ကို ဒီလောက်မြင့်မားတဲ့ ရာထူးကြီးကို ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင်၊ တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ်တရားရုံးမှာ လူငယ်ပါရမီရှင်တွေကို ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့တွေ ချီးမြှင့်တဲ့အခါ တင်းကြပ်တဲ့ စစ်ဆေးမှုတွေ ရှိတယ်။ သူတို့ရဲ့ မျိုးဆက် ၁၈ ဆက်ကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးတယ်။ မူလရင်းမြစ် မသိရတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ဆယ်ပြည်ထောင်ရဲ့ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ရတဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးအဖြစ် လုံးဝ ထားမှာမဟုတ်ဘူး။”
ဘေးမှ ချန်ယင်းရှာက ပြောသည်။ “ဒါ့အပြင်၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တွေကို ငါတော်တော်များများ သိတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီလူဟာ ငါသိတဲ့အထဲမှာ မပါဝင်သင့်ဘူး။ ဒီချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ဟာ သူ့ဘာသာသူ ကျင့်ကြံပြီး အောင်မြင်ခဲ့တာပဲ။”
“ဒါဆိုရင်တော့ ကြောက်စရာ မလိုတော့ဘူး။”
ဟုန်ယွိသည် ချန်ယင်းရှာ၏ စကားကို သဘာဝအတိုင်း ယုံကြည်သည်။ ချန်ယင်းရှာသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အသက် ၁၇ နှစ်သာရှိပြီး၊ သူ့ထက် တစ်နှစ်သာကြီးသော်လည်း၊ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ ကျော် ကျင့်ကြံခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးပြီး၊ အံ့သြဖွယ်ကောင်း အောင် ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသူ ဖြစ်သည်။
ချန်ပီယံမြို့စားသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ ပြန်လည် မွေးဖွားလာသူမဟုတ်ပါက၊ သူ့တွင် ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ် မရှိသလို၊ နားလည် သဘောပေါက်မူ အပိုင်းတွင် နက်ရှိုင်းမှုလည်း မရှိနိုင်ပေ။ ၎င်းသည် အခြေအနေကို များစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်စေသည်။
“ဒါကြောင့်ပဲ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းနေတာ။”
ချန်ယင်းရှာက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်၊ ထိုစကားက ဟုန်ယွိကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။
“ဘာကြောင့်လဲ…..။”
“သူက တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါးရဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူ မဟုတ်ဘဲ၊ အသက် ၁၅ နှစ်မှာ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ကို အောင်မြင်ခဲ့တယ်ဆိုရင်၊ သူလေ့ကျင့်နေတဲ့ ကျင့်စဉ်က ဘာဖြစ်နိုင်မလဲ။ သူ့ရဲ့ပါရမီနဲ့ ဉာဏ်ရည်ဟာ ဘယ်လောက်ထိ ထူးချွန်မလဲ။ အထူးသဖြင့် သိုင်းပညာဟာ တာအိုပညာရပ်တွေနဲ့ မတူဘူး။ တာအိုပညာရပ်တွေဟာ တစ်ညအတွင်း ဉာဏ်အလင်းပွင့်ပြီး နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ပေမယ့်၊ သိုင်းပညာက တော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးတက်လာခဲ့ရတာ။ ဒီလိုလူမျိုးတွေက သိပ်ကိုကြောက်စရာကောင်းတယ်။ သူ့ရဲ့တိုးတက်မှုမှာ အကန့်အသတ်မရှိဘူး။ တကယ်လို့, သူသာ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါးရဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူဖြစ်ပြီး သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ကို အောင်မြင်ခဲ့တယ်ဆိုရင်တော့၊ ဒါက အသိဉာဏ်ဗဟုသုတကို စုဆောင်းထားတာကြောင့်ပဲ။”
အလွန်ကြောက်စရာကောင်းတာက ဒီလိုပါရမီရှင်မျိုးပဲ။ သူ့ကို မွေးကင်းစ ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက မသတ်ပစ်ခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ သူက အနာဂတ်မှာ သေချာပေါက် လူသားအင်မော်တယ်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် လေဟာနယ်ကို ဖြိုခွဲနိုင်သူတစ်ဦးတောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။”
ချန်ယင်းရှာက စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောသည်။ သူမ၏ စကားများသည် ဟုန်ယွိ၏ နှလုံးသားထဲကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားသည်။
ဟုန်ယွိသည် တစ်နှစ်အတွင်း တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်နှင့် နီးကပ်သည့်နယ်ပယ်အထိ အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း၊ အများစုမှာ အတိတ်ကျမ်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ ဆယ်နှစ်ကျော် စာဖတ်ခြင်းမှ စုဆောင်းထားသော အတွေ့အကြုံများကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု သူ သိသည်။ သူသည် စိတ်နှလုံး၏ သဘာဝကို နားလည်ပြီး၊ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက၊ မြေခွေးဂူထဲတွင် တာအိုကျမ်းများကို ဖတ်ရှုရင်း ပထမဆုံးအဆင့်ဖြစ်သည့် စိတ်ဝိညာဉ် ထွက်ခွာခြင်းအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သူသည် တာအိုပညာတွင် ပါရမီရှင်မဟုတ်ကြောင်း ဟုန်ယွိ သိသည်။ အကယ်၍, သူ ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက ကျင့်စဉ်ခဲ့မည်ဆိုပါက၊ စိတ်နှလုံး၏ သဘာဝကို ကျွမ်းကျင်ပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်ပြီးမှသာ စိတ်ဝိညာဉ် ထွက်ခွာခြင်း အဆင့်ကို အောင်မြင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သူအားကိုးခဲ့သည်မှာ သူ ရှာဖွေစုဆောင်းထားသည့် အသိဉာဏ်ဗဟုသုတများ ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ လီယန်က အိမ်တွင်းမှတ်စုများတွင် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ဖြစ်သည်။ စာဖတ်ခြင်းသည် စိတ်နှလုံးကို ရှင်းလင်းပြီး၊ စိတ်သဘာဝကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ကျင့်စဉ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ကွန်ဖြူးရှပ်လမ်းစဉ်၏ တာအိုသည် အခြားတာအိုပညာရပ်များထက် များစွာ နက်ရှိုင်းသည်။ ၎င်းတို့တွင် ချို့တဲ့နေသည်မှာ အခွံမှထွက်ခွာခြင်းစသည်နှင့် ပတ်သက်ပြီး သေးငယ်သော ပညာရပ်များသည်။
ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင်များ၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင်၊ တာအိုပညာရှင်များ၏ အခွံမှထွက်ခွာခြင်း၊ ရုပ်လုံးဖော်ခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်သိမ်းပိုက်ခြင်း စသည်တို့ သည် အသေးဖွဲ ပညာရပ်များသာ ဖြစ်သည်။ ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင်များသည် တာအိုကိုသာ ကျင့်ကြံကြပြီး၊ ပညာရပ်များကို မကျင့်ကြံကြပေ။
အစစ်မှန် ပညာရှင်တစ်ဦးသည် တာအိုကို ကျင့်ကြံမည်ဆိုပါက၊ တစ်နှစ်မပြည့်မီ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ယင်းကလည်း အသိဉာဏ်ဗဟုသုတ စုဆောင်းထားမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ အစစ်မှန်ပညာရှင်တစ်ဦးကို သူတော်စင်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ ကမ္ဘာကြီးကို သင်ကြားပြသပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သင်ကျောင်းများကို တည်ထောင်သူများသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်ဖူးသည့် တစ္ဆေအင်မော်တယ်များ ထက်ပင် ပိုရှားပါးသည်။ သူတော်စင်တစ်ဦးသည် နှစ်ငါးရာပြည့်မှ တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းတတ်သည်ဟူသော စကားသည် အချီးနှီးပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့်၊ ဟုန်ယွိသည် သူ၏ ဆယ်နှစ်ကျော် စာဖတ်မှုသည် အသိဉာဏ် ဗဟုသုတ စုဆောင်းမှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိသည်။ ထိုစုဆောင်းမှုမရှိပါက၊ သူသည် အတိတ်ကျမ်းကို ရရှိခဲ့လျှင်ပင်၊ သူသည် ဘာမှဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။
ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ၊ ဟုန်ယွိသည် သူ့မိခင်က သူ့ကို တာအိုပညာရပ်များကို သင်ကြားမပေးခဲ့ဘဲ၊ စာဖတ်ခြင်းနှင့် စာရေးခြင်းကိုသာ ပြောပြခဲ့သည့် အကြောင်းအရင်းကို ရုတ်တရက် နားလည်လိုက်သည်။
သိုင်းပညာနှင့်ပတ်သက်၍မူ၊ ဟုန်ယွိသည် ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများစွာကို စားသုံးခဲ့ပြီး၊ ကျင့်စဉ်များစွာကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ ချန်ယင်းရှာ၏ အကူအညီဖြင့်ပင် သူသည် အလယ်အလတ်အဆင့် ရှင်တန်သိုင်းသခင်နယ်ပယ်တွင်သာ ရှိသေးပြီး၊ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်နှင့် များစွာ အလှမ်း ကွာသေးနေပါသေးသည်။
စုဆောင်းမှုမရှိဘဲ၊ ကိုယ့်ဘာသာ ဉာဏ်အလင်းရပြီး၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာရန် ကျင့်ကြံနိုင်သူ၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ ပြန်လည် မွေးဖွားလာသူမဟုတ်ဘဲ၊ အသက် ၁၅ နှစ်တွင် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်လာရန် ကျင့်ကြံနိုင်သူ၊ ထိုလူများ၏ ပါရမီသည် မည်မျှ မြင့်မားသည်ကို ဟုန်ယွိ စိတ်တောင်မကူးနိုင်ပေ။
ချန်ယင်းရှာ ပြောသည်မှာ မှန်ပါသည်။ ထိုကဲ့သို့ လူတစ်ဦးသည်၊ မွေးကင်းစ ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် အသတ်မခံရပါက၊ သူ၏တိုးတက်မှုက အကန့်အသတ် မရှိပေ။
ပိုအရေးကြီးသည်မှာ၊ ချန်ပီယံမြို့စားသည် မွေးကင်းစ ငယ်ရွယ်စဉ်အချိန်တွင် အသတ်ခံရခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ၊ ယခုအခါ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“နောက်ထပ် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်ပဲ။”
ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါသည်။
“စကားမစပ်၊ ကျွန်ကုန်သွယ်မှုက ဘယ်လိုနေလဲ….” ဟုန်ယွိသည် ပြီးပြည့်စုံသော အစီအစဉ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုသည့်အတွက်၊ နတ်ဘုရားလေ နိုင်ငံသို့ လာရောက်ခဲ့သည့် ဤခရီးစဉ်၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်ကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ ဝေတိုင်ကန်၏ ကျွန်အုပ်ကြီးကို ရောင်းချပြီးနောက်၊ သူ့လက်အောက်ရှိ အရင်းအမြစ်များ သည် ဆယ်ဆတိုးလာမည် ဖြစ်သည်။
“အဲဒီကျွန်တွေကို ရောင်းချပြီးနောက်၊ ငါတို့မှာ ငွေကြေးအမြောက်အမြား ရှိလာလိမ့်မယ်။ ပင်လယ်ရပ်ခြားက ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ငှားရမ်းနိုင်ပြီ။” ဟုန်ယွိက ပြုံးလျက်ပြောသည်။
ပင်လယ်ရပ်ခြား ကုန်သွယ်မှုသည် အတော်လေး ဖွံ့ဖြိုးပြီး၊ ပင်လယ်ဓားပြများလည်း အလွန်ပေါများသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ကာကွယ်ပေးရန်အတွက် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များကို ငှားရမ်းနိုင်သည့် လုပ်ငန်းများစွာ ရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ တော်ဝင်ချန်ရှိ ဂိုဏ်းအမျိုးမျိုးသည် သင်တန်းကျောင်းဖွင့်ပြီး တပည့်များကို လက်ခံရန် ခွင့်မပြုပေ။ သို့သော်၊ ၎င်းတို့သည် ကာကွယ်ရေးအတွက် ဝန်ဆောင်မူလုပ်ငန်းများကို ဖွင့်လှစ်နိုင်သည်။ အချို့သော အစိုးရကိုယ်စားလှယ်များသည်လည်း ငွေဒင်္ဂါးသယ်ယာဉ်များကို ကာကွယ်ရန် ထိုကာကွယ်ရေးဝန်ဆောင်မူလုပ်ငန်းနောက်ကွယ်ရှိ ဂိုဏ်းများမှ ကျွမ်းကျင်သူများကို ငှားရမ်းကြရသည်။
ကောင်းကင်အထွဋ်ထိပ်နယ်မြေ၊ ယောင်ချီဂိုဏ်း၊ ထိုက်ယီဂိုဏ်း၊ စိတ်နှလုံးလက်သီးဂိုဏ်းနှင့် အခြားဂိုဏ်းကြီးများတွင်လည်း ထိုကဲ့သို့ ကာကွယ်ရေး ဝန်ဆောင်မူလုပ်ငန်းများ ရှိသည်။
ပင်လယ်ရပ်ခြား နိုင်ငံများတွင်လည်း ထိုကဲ့သို့ ကာကွယ်ရေး ဝန်ဆောင်မူလုပ်ငန်းများ များစွာရှိပြီး၊ ၎င်းတို့သည် နာမည်ကောင်းလည်း ရှိကြသည်။ ထိုလုပ်ငန်းသည် အမြတ်အစွန်းကြီးမားသော လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းတွင်လည်း ထိုသို့သော လုပ်ငန်းရှိသည်။
“ငွေကြေးအမြောက်အမြားသုံးပြီး မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါးကို ငှားရမ်းနိုင်မလား….။ နှမြောစရာပဲ၊ ယန်ကျင့်ကျုံက သတ်ခံလိုက်ရတယ်။ သူ့ကို အသက်ရှင်လျက် ဖမ်းဆီးပြီး၊ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို စည်းတံဆိပ်ခတ်ကာ၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းထံ ရောင်းချခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိမလဲ။ ကမ္ဘာကြီး စတင်ကတည်းက ဒီလိုလုပ်ခဲ့လူ တစ်ယောက်မှ မရှိလောက်သေးဘူး ထင်တယ်။”
ဟုန်ယွိက သက်ပြင်းချပြီး ချန်ယင်းရှာအား ပြောသည်။
“မင်းက ယန်ကျင့်ကျုံကို အသက်ရှင်လျက် ဖမ်းဆီးပြီး ကျွန်အဖြစ် ရောင်းမယ်ပေါ့….” ချန်ယင်းရှာသည် ဟုန်ယွိ၏ ရဲရင့်သော စိတ်ကူးကြောင့် အံ့သြသွားသည်။ သူမက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါးကို အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းပြီး သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို စည်းတံဆိပ် ခတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုး ငါ့မှာမရှိဘူး။ ဉဒေါင်းဘုရင်ဆိုရင်တော့ လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် သူကရော တစ္ဆေအင်မော်တယ်ကို ဖမ်းမိခဲ့ရင်တောင်၊ ရောင်းချမှာ မဟုတ်ဘူး။ မှော်ရတနာတစ်ခုခုကို သန့်စင်ဖို့ပဲ အသုံးပြုလိမ့်မယ်။”
“ဒီလိုဆိုရင်ရော မကောင်းဘူးလား….။ ငါတွေးနေတာ, မဟူရာဝံပုလွေဘုရင်ကို ဖမ်းပြီး ရောင်းချလိုက်မယ်ဆိုရင်၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ထိပ်တန်းဆယ်ဦးထဲ က ချမ်းသာဆုံးလူတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မယ် မဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင် နှစ်ရာပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားတဲ့ မိသားစုကြီးတွေရဲ့ စည်းစိမ်ထက်တောင် ပိုမယ်ထင်တယ်။”
ဟုန်ယွိက စိတ်အပန်းဖြေရန် နောက်ပြောင်လိုက်သည်။
“ယွိအစ်ကို၊ ဟွာနွန်ယွဲ့နဲ့ ဟွာနွန်ယင်းက မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ကျွန်ကုန်သည် လျှိုဖိုးလန်နဲ့ ဆက်သွယ်ထား ပြီးပြီ။ သူ အခု သင်္ဘောပေါ်မှာ ကုန်သွယ်မှုကိစ္စကို ဆွေးနွေးဖို့ ရောက်နေတယ်။”
အနည်းငယ် ရယ်မောပြီးနောက်၊ မုကလေးက အပြင်မှဝင်လာပြီး အလျင်အမြန် ပြောသည်။ မုကလေးသည် ဤရက်များအတွင်း သိုင်းသူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။ ဟုန်ယွိသည် သူနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့၏ သိုင်းပညာအတွေ့အကြုံများကို ထိန်ချန်မထားဘဲ သူမထံ အပြည့်အဝ မျှဝေပေးခဲ့သည်။ သူမတွင် ခိုင်မာသော အုတ်မြစ်ရှိပြီးဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ ကျင့်ကြံမူတွင် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူမသည် ရှင်တန်သိုင်းသခင်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေပြီ။
မုကလေးသည် ငွေငါးမန်းချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ အပေါ်မှ ရွှေနက်ရောင်ဝတ်ရုံကာဇယာကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ရွှေနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ကာဇယာ၏ အပြင်ဘက်တွင် မြစိမ်းရောင်ဖဲသားကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမသည် လက်ထဲတွင် ငါးမန်းသတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် အရှိန်အဝါသည် ပြစ်မျိုးမှဲ့မထင် ဖြစ်နေသည်။ သူမမျက်နှာလေးပေါ်တွင် အလင်းဖျော့ဖျော့ဖြင့် တောက်ပနေသည်။
“ကောင်းပြီ….။ ကုန်းပတ်ပေါ်ကို သွားကြမယ်။”
ဟုန်ယွိသည် လျှိုဖိုးလန်နှင့် ဆက်သွယ်ထားပြီးကြောင်း ကြားသောအခါ လက်ဝှေ့ရမ်းလိုက်သည်။
ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့်၊ ဟွာနွန်ယွဲ့နှင့် ဟွာနွန်ယင်းတို့နှင့်အတူ လူငယ်တစ်ဦးသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ပစ်ထားကာ သင်္ဘောငယ် တစ်စီးပေါ်တွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဆင်စွယ်သင်္ဘောကြီးနှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ ကုန်းပတ်ပေါ်မှ ဆင်းလာသည်။
“ဒီလျှိုဖိုးလန်ရဲ့ သိုင်းပညာက အားမနည်းဘူး။ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမူက ဘယ်အဆင့်ဖြစ်နေမလဲ မသိဘူ…..။”
ဟုန်ယွိသည် လျှိုဖိုးလန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ထဲတွင် တစ်ချက်ခုန်သွားသည်။ လျှိုဖိုးလန်၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှင်တန်သိုင်းသခင် အဆင့်တွင်ရှိသော်လည်း၊ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေါင်းစပ်ထားသကဲ့သို့ ခိုင်မာမှုမျိုး မရှိပေ။ သူသည် တာအိုပညာရပ်များကိုလည်း ကျင့်ကြံထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
သို့သော်၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှာ နက်ရှိုင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားသည်။ အခွံမှမထွက်လာသမျှ သို့မဟုတ် သူ့အတွေးများကို မခွဲထုတ်သမျှ၊ မည်မျှအင်အားကြီးသူဖြစ်စေ၊ လူတစ်ယောက်၏ ကျင့်ကြံမူအဆင့်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
“အမ်…။ ညီအစ်ကိုဟုန်လား။ လော်ယွန်မင်းသမီးက ကျောက်စိမ်းမြို့တော်မှာ မိတ်ဆွေကောင်းတစ်ယောက်နဲ့ ရင်းနှီးခဲ့တဲ့အကြောင်း ကျွန်တော် ကြားထားတာ ကြာပြီ။ ညီအစ်ကိုဟုန်၊ မင်းရဲ့သိုင်းပညာက ထိပ်တန်းပဲ။ ဖိုးလန်တောင် အရှုံးကို ဝန်ခံရမှာပဲ။”
လျှိုဖိုးလန်က ဟုန်ယွိကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည့်အလား နှုတ်ဆက်သည်၊ သူတို့သည် ကာလကြာရှည် သိကျွမ်းထားသူများအတိုင်းပင်။
“ဒီလျှိုဖိုးလန်ကတော့ တကယ့်လူတော်ပဲ။ တကယ့်ကို စီးပွားရေးသမားပီသတယ်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ငါ့အကြောင်းကို စုံစမ်းပြီးနေပြီ။ ပြီးတော့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သလို ပြုမူဆက်ဆံတယ်။”
အခြားလူငယ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ လျှိုဖိုးလန်၏ ရင့်ကျက်မှုသည် အကောင်းဆုံးထဲမှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော်က သိုင်းပညာမှာ လျှိုအစ်ကိုထက် နည်းနည်းသာရုံပါပဲ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က အစ်ကိုလျှိုထက် တစ်လှမ်းသာနေတာ။” ဟုန်ယွိက ပြောသည်။ သူသည် အပြင်လူများရှေ့တွင် သူ တာအိုပညာ သိထားသည့်အကြောင်းကို ဖော်ပြလိုခြင်း မရှိပေ။ တကယ်တော့၊ အတွေးမဲ့ငြိမ်သက်ခြင်း အခြေအနေဖြင့်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် သိုင်းလက်သီးဆန္ဒ၏ အငွေ့အသက်တစ်ခုကို စုစည်းထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြားသူများကို စိတ်ဝိညာဉ်နှင့်ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစပ်ထားသော သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအဖြစ် အလွယ်တကူ ထင်မှတ်မှားစေနိုင်သည်။ ထိုသိုင်းလက်သီးဆန္ဒ အငွေ့အသက်ဖြင့် ဟုန်ယွိသည် အနာဂတ်တွင် လူများစွာကို လှည့်စားနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။
သူသည် တာအိုပညာရပ်များကို သိသည်ဆိုသည့်အချက်ကို၊ ဝူအိမ်တော်ထိန်း၊ ပစိတ်ဖိတ်ရေတပ်၏ ယန်ကျန်းနှင့် သခင်ဒွမ်စသည့် လူအနည်းငယ် သာ သိသည်။ သို့သော်၊ ဤသို့သော အရာမျိုးသည် ယောက်ျားနှင့်မိန်းမတစ်ဦး လိင်ဆက်ဆံခြင်းနှင့် တူသည်။ အိပ်ရာပေါ်တွင် လက်ဆုပ်လက်ကိုင် ဖမ်းမိခြင်း မရှိလျှင်၊ ဝန်မခံဘဲနေ၍ ရသည်။ အိပ်ရာပေါ်တွင် လက်ဆုပ်လက်ကိုင် ဖမ်းမိပြီး၊ သူတို့၏တင်ပါးကိုဖိထားကာ၊ ဘောင်းဘီကို ပြန်ဝတ်ပြီး နောက် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဝန်မခံ၍ မရတော့ပေ။
ဟုန်ယွိသည် ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက၊ အနာဂတ်တွင်, သူသည် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ရှိ မင်းသားယု ကို ဧကရာဇ်တရားရုံးအတွက် ကူညီရာတွင်၊ တာအိုပညာရပ်များကို သိထားသည်ဆိုသည့် အချက်သည် သူ့မှတ်တမ်းတွင် စွန်းထင်းရာ အမှတ်အသား တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ အကယ်၍, တစ်စုံတစ်ဦးသာ အကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အာဏာပိုင်များထံ သတင်းပို့ပါက၊ သူသည် တိတ်တဆိတ် မှော်ပညာကို ကျင့်ကြံပြီး အင်ပါယာတရားရုံးကို ဆန့်ကျင်ကြံစည်နေသည်ဟု ယူဆခံရလိမ့်မည်။
“ညီအစ်ကိုဟုန်၊ ဒါက ကြီးကျယ်တဲ့ ရောင်းဝယ်ကိစ္စကြီးပဲ! ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ၃၃ ဦးထဲမှာ၊ ၃ ဦးက ရှင်တန်သိုင်းသခင်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှာ ရှိပြီး မဟာဆရာသခင် အဆင့်ကို ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ သူတို့အပြင်၊ စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ပေးထာတဲ့ သိုင်းသခင် အဆင့် အထွတ်အထိပ် ၁၈၀ ရှိတယ်။ သူတို့ထဲမှာ ရေထဲမှာ တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်တဲ့လူအချို့တောင် ပါတယ်။ ညီအစ်ဟုန်က ငါတို့အနေနဲ့ ဒီလူတွေအားလုံးကို လက်ခံနိုင်စွမ်းရှိမရှိတောင် မစဉ်းစားဘဲ ရောင်းချလိုက်တာပဲ။”
လျှိုဖိုးလန်က ဟုန်ယွိကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချလျက် ပြုံးသည်။
အမှန်ပင်၊ ဟုန်ယွိ၏ ဤအကြိမ် ကျွန်ရောင်းချမှုသည် အလွန်အံ့သြဖွယ် ဖြစ်သည်။ ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ၃၃ ဦးကို တစ်ပြိုင်နက် ရောင်းချလိုက် သည်မှာ၊ ကျွန်ကုန်သွယ်မှုတွင် ကြီးမားသော ပမာဏတစ်ခုဟု ယူဆနိုင်သည်။ နှစ်နိုင်ငံအကြား တကယ့်စစ်ပွဲတစ်ခု သို့မဟုတ် မင်းဆက် ပြောင်းလဲမှု မျိုးမရှိလျှင်၊ ထိုသို့သော ကုန်သွယ်မှုမျိုးသည် အလွန်ရှားပါးသည်။
ဟုန်ယွိသည် လူသားဝက်ဝံအစောင့်တပ်၏ လေးသမားများကို ရောင်းချခြင်း မပြုခဲ့သည်မှာ ကံကောင်းသည်။ မဟုတ်ပါက၊ ပို၍ပင် အံ့သြဖွယ် ဖြစ်လိမ့်မည်။
“နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံက ကြီးမားကျယ်ပြန့်တယ်၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကလည်း သန့်စင်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာနယ်မြေ ၆ ခုထဲက တစ်ခုပဲ။ သိုင်းသူတော်စင်ကိုတောင် ဝယ်ဖို့တတ်နိုင်မှာပဲ မဟုတ်လား။ အခု ကျွန်တော်က ယွန်နိုင်ငံမင်းသမီး ချန်ယင်းရှာနဲ့ ဆက်သွယ်နေတယ်။ သူမမှာ လည်း ဒီမှာ လုပ်ငန်းတစ်ခု ရှိတယ်။ တကယ်လို့, ဒီမှာ သဘောတူညီမှု မရဘူးဆိုရင်တော့၊ ကျွန်တော့် စွမ်းအားကို ဖြုန်းတီးနေမယ့်အစား ယွန်နိုင်ငံကို ပဲ ရောင်းချလိုက်တော့မယ်။ ပြီးရင် တခြားနိုင်ငံတွေကိုလည်း ရောင်းမယ်။ အဲဒါဆိုရင် အမြတ်က ဆယ်ဆမက ရနိုင်မယ်။” ဟုန်ယွိက လျှိုဖိုးလန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ လျှိုဖိုးလန်သည် ကျွန်များကို မဝယ်နိုင်သယောင် ဟန်ဆောင်ပြီး စျေးညှိနှိုင်းနေသည်ကို သူသိသည်။ သို့သော်၊ သူဟုန်ယွိသည် ထိုသို့သော လှည့်ကွက်ထဲသို့ ကျရောက်ခံမည် မဟုတ်ပေ။
“ဟုတ်ပါတယ်၊ သေချာပေါက် ကျွန်တော် တတ်နိုင်တာပေါ့။ ဒါပေမယ့် ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်၊ ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးရဲ့ စျေးကွက်တန်ဖိုးက ငွေဒင်္ဂါး ၂၀၀,၀၀၀ ဆိုရင်၊ ၃၃ ဦးဆိုတော့ အနည်းဆုံး ငွေဒင်္ဂါး ၇ သန်းကနေ ၈ သန်းလောက် ကုန်ကျမယ်။ ဒါက ငွေထည်ပိဿာ ချိန် ၄၀၀,၀၀၀ ကနေ ၅၀၀,၀၀၀ လောက်အထိ ရှိတယ်။ သင်္ဘော ၁၀ စီးလောက်နဲ့ သယ်ယူရလောက်တဲ့ ပမာဏပဲ။ ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်လေးအတွင်းမှာ ကျွန်တော် ဒီလောက်များတဲ့ ငွေဒင်္ဂါးပမာဏကို မထုတ်ပေးနိုင်ဘူး။”
လျှိုဖိုးလန်က ဟုန်ယွိနှင့် အကြောင်းပြချက်အမျိုးမျိုး ရှင်းမပြတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်လည်း ငွေသားနဲ့ ရောင်းချဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး။ ပစ္စည်းလဲလှယ်မယ်။” ဟုန်ယွိက ပြောသည်။
“ပစ္စည်းချင်း လဲလှယ်မယ်ပေါ့။ ညီအစ်ကိုဟုန်၊ မင်းဘာလိုချင်လဲ…” လျှိုဖိုးလန်က အံ့သြဟန်မပြဘဲ၊ သူမျှော်လင့်ထားပြီးသားသဖွယ် ပြောသည်။
“မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက မဟော်ဂနီဝေလငါးစစ်သင်္ဘော တစ်စီးနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဖျက်ဒူးလေး တစ်ဖွဲ့စာ။ ဒါ့အပြင်၊ ကျွန်တော်က ယင်းရှာ မိန်းကလေးနဲ့ ဆက်သွယ်ထားပြီးပြီ။ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ငှားရမ်းပေးဖို့လည်း လိုတယ်။ ပြီးတော့, ချန်ပီယံမြို့စားက လည်း လျှိုအစ်ကိုနဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်မြင်း ၇ ကောင်ကို ရောင်းချခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားထားတယ်။ အဲဒါတွေကိုရော ရောင်းဖို့ ဆန္ဒရှိလား?”
ဟုန်ယွိက ခဏရပ်တန့်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
အခန်း (၁၉၉)
“ညီအစ်ကိုဟုန်, မင်းရဲ့ မင်းရဲ့သတင်းအချက်လက် ရယူနိုင်စွမ်းက တကယ်ကို ကောင်းမွန်တာပဲ။ ကျွန်တော် မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်မြင်း ၇ ကောင်ကို လက်ခံရရှိထားတာကိုတောင် ညီအစ်ကိုဟုန်က သိနေပါလား…” လျှိုဖိုးလန်က ထိုင်ချလိုက်ပြီး နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့က မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်မြင်း ၇ ကောင်ကို ဧကရာဇ်ထံ လက်ဆောင်ပေးဖို့ စီစဉ်ထားထားတော့၊ ရောင်းချဖို့ မလွယ်လောက်ဘူး ထင်တယ်။ ဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါးစစ်သင်္ဘောကိစ္စဆိုရင်လည်း၊ အဲဒါက နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ကျော် မိုးကြိုးပစ်ခံထားရတဲ့ မက်မွန်သစ်သားနဲ့ တည်ဆောက်ရတာ။ ဒီသင်္ဘောတွေက မင်းတို့တော်ဝင်ချန်ရဲ့ သံချပ်ကာတပ်သင်္ဘောပျံနဲ့ နိမ့်ကျတယ်လို့ မဆိုနိုင်ဘူး။ ဒါ့အပြင်၊ ဒီ ဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါးစစ်သင်္ဘောရဲ့ မက်မွန်သစ်သားပေါ်မှာ မှော်အစီအရင်တွေ ရေးထွင်းထားတယ်။ အဲဒီအစီအရင်တွေက ပင်လယ်ထဲက နတ်ဆိုးတွေကို ဖိနှိပ်နိုင်တယ်။ ပင်လယ်ထဲက ကျွန်းနိုင်ငံငယ်တွေမှာဆို ဒီဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါးစစ်သင်္ဘောက နိုင်ငံရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး လက်နက်ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒီသင်္ဘောနဲ့ဆိုရင်၊ ကျွန်တော်တို့ဟာ သင်္ဘောသားတွေကို စုဆောင်းနိုင်တယ်။ ပိုဝေးတဲ့ နေရာတွေကို သွားပြီး လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နယ်မြေသစ်တွေကို ရှာဖွေကာ၊ ကိုယ်ပိုင်အင်အားတစ်ခုကို တည်ထောင်ပြီး ဒေသခံအာဏာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်တယ်။”
လျှိုဖိုးလန်က ဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါးစစ်သင်္ဘောရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောပြပြီး၊ မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်မြင်းကို ရောင်း၍ မရဘူးဟု ဆိုသည်။ ဟုန်ယွိက နားထောင်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
သို့သော်၊ ဟုန်ယွိသည် အလွန်စိတ်ရှည်သည်။ သူသည် လျှိုဖိုးလန်နှင့် စျေးညှိနှိုင်းရင်း၊ ဖမ်းဆီးထားသူများ၏ အစွမ်းထက်မှုနှင့် ၎င်းတို့ လေ့ကျင့်ထား ပုံများကို ပိုမိုအချိန်ယူ၍ အလေးပေး ပြောဆိုသည်။ သာမန် ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသည် ငွေင်္ဂါး ၂၀၀,၀၀၀ ဖြစ်သော်လည်း၊ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့်ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစပ်ထားသည့် အထွတ်အထိပ် ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် သာမန် ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူထက် စွမ်းအားအရာမှာ အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်ဟု ပြောပြသည်။ ၎င်းတို့သည် ပင်လယ်ရပ်ခြား စျေးကွက်များတွင် အနည်းဆုံး ငွေဒင်္ဂါး ၄၀၀,၀၀၀ မှ ၅၀၀,၀၀၀ အထိ ဈေးရှိသည်။
ဟုန်ယွိသည် စီးပွားရေးတွင် စိတ်ရှည်သည်းခံမှုသည် အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်ကြောင်း သိထားသည်။ အထူးသဖြင့် သူ့တွင် အချိန်များစွာ ရှိနေသည့်အခါ ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် မိုးချုပ်သည်အထိ ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး၊ နှစ်ဦးစလုံး ရေငတ်လာသည်အထိ ဖြစ်လာကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် စျေးနှုန်းတစ်ခုကို သဘောတူညီခဲ့သည်။
ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ကျွန် ၃၃ ဦးနှင့် ရေနတ်ဆိုးလျှို့ဝှက်အစောင့်တပ် ၁၈၀ ဦးအတွက်၊ ဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါးစစ်သင်္ဘော ၂ စီးနှင့် မက်မွန်သစ်သား စိတ်ဝိညာဉ်ဖျက်မြှား ၁,၀၀၀ တို့ကို လဲလှယ်ရန် သဘောတူခဲ့သည်။
သို့တိုင်, အဆုံးတွင် သူတို့သည် မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်မြင်း ကိစ္စတွင် ငြင်းခုန်ရသေးသည်။ ဟုန်ယွိက မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်မြင်း ၅ ကောင် ထပ်မံပြီး ထည့်သွင်းတောင်းဆိုုသော်လည်း၊ လျှိုဖိုးလန်က ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ အဆုံးတွင် သူတို့သည် ၂ ကောင် ထည့်သွင်းရန် သဘောတူခဲ့သည်။
မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်မြင်းတစ်ကောင်၏ စျေးနှုန်းသည် ကြီးမားသော ကံကြမ္မာကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ရှိ မြို့စားများနှင့် အမတ်ကြီးများပင်လျှင် သူတို့၏ဉယျာဉ်ခြံမြေများမှ တစ်နှစ်စာ ထုတ်လုပ်မှုဖြင့် မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်မြင်း တစ်ကောင်ကိုသာ ဝယ်ယူဖို့ တတ်နိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင်၊ ထိုမြင်းများအတွက် စျေးကွက်မရှိပေ။
ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ပြတ်ပြတ်သားသား သဘောတူညီမူရှိဖို့ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။
သို့သော်, အဆုံးတွင်၊ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဆက်လက်ငြင်းခုန်နေ၍ မဖြစ်နိုင်တော့ဟု ခံစားမိပြီး တစ်ယောက်တစ်လှမ်းစီ နောက်ဆုတ်ခဲ့ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိသည် မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်မြင်း ၂ ကောင်နှင့် ငွေဒင်္ဂါး ၃၀၀,၀၀၀ ကို ရရှိခဲ့သည်။
စျေးနှုန်းကိစ္စ ဆွေးနွေးပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိနှင့် လျှိုဖိုးလန်သည် မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများကို ငှားရမ်းရန် ကိစ္စကို ဆွေးနွေးခဲ့သည်။
ဟုန်ယွိက တော်ဝင်ချန် စစ်ဘက်ရေးရာ ဝန်ကြီးဌာန၏ အမိန့်ဖြင့် ယွန်မင်နိုင်ငံ၏ စစ်သင်္ဘောတပ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြောသည်။ လျှိုဖိုးလန်က ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခါယမ်းလိုက်သည်။ ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို အကြောင်းကြားပေးမည် မဟုတ်ဟု ပြတ်ပြတ် သားသား ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ဟုန်ယွိသည် မည်မျှမြင့်မားသော ကမ်းလှမ်းမှုမျိုုး ပေးလာသည်ဖြစ်စေ၊ ညှိနှိုင်း၍မရဟု သူက အခိုင်အမာ ဆိုသည်။
ဤအကြိမ်တွင် ဟုန်ယွိ အံ့သြသွားသည်။ သဘာဝအရ၊ ဤမျှကြီးမားသော လုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တာအိုပညာရှင် အကြီးအကဲအနည်းငယ်ကို ဖိတ်ကြားရန် မဖြစ်နိုင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။
“ညီအစ်ကိုဟုန်….၊ မင်းက ယွန်မင်ရဲ့ သင်္ဘောတပ်ကို တိုက်ခိုက်ချင်တယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ ဒါပေမယ့် ယွန်မင်ရဲ့ သင်္ဘောတပ်ဟာ ပင်လယ်ပြင်မှာ လှည့်လည်သွားလာနေတာ။ အဲဒီမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ တိုက်ခိုက်ဖို့ မလွယ်ဘူး။ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းအနေနဲ့ ဒီထဲမှာ ပါဝင်ချင်တာ မဟုတ်ဘူး။”
လျှိုဖိုးလန်က သက်ပြင်းချပြီး အနည်းငယ် ဟန်ဆောင်တောင်းပန်ဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။
“နှစ်စဉ် ဒီကာလရောက်တာနဲ့ ယွန်မင်ရဲ့ သင်္ဘောတပ်ဟာ ပင်လယ်နက်ထဲကို ကုန်ပစ္စည်းတွေ၊ ကျွန်တွေ သယ်ယူပို့ဆောင်ဖို့ ထွက်သွားကြတယ်။ သူတို့က ငွေငါးမန်းတွေကိုလည်း ဖမ်းယူကြတယ်။ သူတို့က အင်အားကြီးမားပေမယ့်၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင်၊ တော်ဝင်ချန် နဲ့ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံဟာ မဟာမိတ်တွေပဲ။ ယွန်မင်ရဲ့ သင်္ဘောတပ်ကို ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်ပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ သူ့ရဲ့ ပင်လယ်ပြင်အုပ်ချုပ်မူ အနေအထားကို အားနည်းသွားစေနိုင်တယ်။ ပစိတ်ဖိတ်ရေတပ်ကလည်း ချန်ပီယံမြို့စားနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ယွန်မင်ရဲ့ သင်္ဘောတပ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ စီစဉ်ထားပြီးသားပဲ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ကတိပေးတယ်၊ ကျွန်တွေနဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဖမ်းဆီးသိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ရင်၊ ခင်ဗျားက ပထမဆုံး ရွေးချယ်ခွင့်ရရမယ်။” ဟုန်ယွိက အကျိုးကျေးဇူးကို ပြောလျှက် လေသံပစ်သည်။
“အခုတစ်ကြိမ်က မတူတော့ဘူး။ အရင်က ယွန်မင်နိုင်ငံရဲ့ သင်္ဘောတပ်ဟာ ပင်လယ်ထဲ ထွက်တဲ့အခါ၊ ဒီတစ်ကြိမ်လောက် ခမ်းနားကြီးကျယ်မှုမျိုး မရှိခဲ့ဘူး။ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကလည်း ပေါက်ကြားပြီးသားဆိုတော့၊ မင်းကို ပြောပြလည်း အန္တရာယ်မရှိဘူး။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ယွန်မင်နိုင်ငံရဲ့ မဟူရာ နတ်ဆိုးခန်းမရဲ့ ခန်းမသခင်နဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်းခန်းမရဲ့ ခန်းမသခင်တွေလည်း ယွန်မင်နိုင်ငံရဲ့ သင်္ဘောတပ်နဲ့အတူ လိုက်ပါလာကြတယ်။ ချန်ပီယံ မြို့စားတောင် မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ မဟာအကြီးအကဲကို ငှားရမ်းဖို့ ငွေကြေးအမြောက်အမြား ကမ်းလှမ်းခဲ့ပေမယ့်၊ မဟာအကြီးအကဲက ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်။ ညီအစ်ကိုဟုန်၊ ဒီကိစ္စကို ထပ်မပြောနဲ့တော့။” လျှိုဖိုးလန်က ပြောသည်။
“ဆန်းကြယ်ကောင်ကင်ဘုံခန်းမရဲ့ မဟူရာနတ်ဆိုးခန်းမနဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်းခန်းမလား…” ဟုန်ယွိ အံ့သြသွားသည်။
ဟုန်ယွိသည် ဆန်းကြယ်ကောင်ကင်ဘုံခန်းမရဲ့ မဟူရာနတ်ဆိုးခန်းမကို သိထားသည်။ မုရုံယန်သည် မဟူရာနတ်ဆိုးခန်းမမှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိသည် မဟူရာနတ်ဆိုး၏ ပုံတူကိုပင် လေ့လာခဲ့ဖူးသည်။
ဖျက်ဆီးခြင်းခန်းမနှင့်ပတ်သက်၍မူ၊ မုရုံယန်က ထိုခန်းမသည် ဆန်းကြယ်ကောင်ကင်ဘုံခန်းမတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး ခန်းမဖြစ်သည်ဟု ပြောပြခဲ့ဖူး သည်။ ၎င်းတို့ကိုးကွယ်သော နတ်ဆိုးသည် တာအိုသခင်ရွှမ်တျန်း လက်အောက်ရှိ နံပါတ်တစ်နတ်ဘုရား၊ ဖျက်ဆီးခြင်းနတ်ဘုရား ဖြစ်သည်။
ဆန်းကြယ်ကောင်ကင်ဘုံခန်းမသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သန့်စင်သော ကိုယ်ခံပညာနယ်မြေ ၆ ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းကဲ့သို့ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ကိုယ်ခံပညာနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုခန်းမနှစ်ဦးသည် အတိတ်က ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်း၏ ကောင်းကင်ဘုရင်လေးဦး ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်မည်ဟု ဟုန်ယွိ သံသယရှိသည်။
ဟုန်ယွိသည် ဆန်းကြယ်ကောင်ကင်ဘုံခန်းမ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းနတ်ဘုရားသည် ဖျက်ဆီးခြင်း မင်စီလာဘုရင်လောက် အစွမ်းထက်မည်ဟု စိတ်ကူးနိုင်ပါသည်။
ဤသတင်းအချက်အလက်သည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ ယွန်မင်နိုင်ငံ၏ သင်္ဘောတပ်သည် ကျွန်ကုန်သွယ်ခြင်း၊ ဒေသခံလူမျိုးများနှင့် ကျွန်းနိုင်ငံများကို လုယက်ခြင်း၊ ငွေငါးမန်းများကို အမဲလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ဆန်းကြယ်ကောင်ကင်ဘုံခန်းမ၏ ခန်းမသခင်များသည် အဘယ့်ကြောင့် ထွက်လာကြသနည်း။ မိုနိုဂိုတာရီကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေခြင်းများလား။ မဖြစ်နိုင်ပေ။ မိုနိုဂိုတာရီကို စစ်တပ်ဖြင့် လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း သည် အသုံးမဝင်ပေ။
ဟုန်ယွိသည် သူ့သံသယများကို မျက်နှာပေါ်တွင် မဖော်ပြဘဲ၊ ခေါင်းစဉ်ကို ပြောင်းလိုက်သည်။ “အို့….၊ ချန်ပီယံမြို့စားက မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ မဟာအကြီးအကဲကို ငှားရမ်းဖို့ ဘယ်စျေးနဲ့ ကမ်းလှမ်းခဲ့လဲ….။”
“လက်သီးကျမ်း တစ်စောင်။” လျှိုဖိုးလန်က ပြောသည်။ သူသည် မည်သည့် လက်သီးကျမ်း ဖြစ်သည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မပြောခဲ့သော်လည်း၊ ဟုန်ယွိသည် ၎င်းသည် နဂါးဆင်တံဆိပ် သို့မဟုတ် မိုရာနတ်ဘုရားတူနှင့် အဆင့်တူ သိုင်းကျမ်းတစ်စောင် ဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းနိုင်ပါသည်။
ဤအဆင့်ရှိ လက်သီးကျမ်း၊ ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်း လျှို့ဝှက်ကျမ်းတစ်စောင်သည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ တန်ဖိုးကို တိုင်းတာ ရန် မဖြစ်နိုင်သလို, ရောင်းဝယ်ပြုလုပ်ရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဟုန်ယွိ၏လက်ထဲတွင် ထိုကဲ့သို့အဆင့်ရှိ ကျမ်းသုံးစောင်ရှိသော်လည်း၊ လူများ၏ စိတ်နှလုံးကို သိမ်းကျုံးယူနိုင်ရန်အတွက် ရောင်းချမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုကျမ်းများကို သူ့လက်အောက်ငယ်သားများထံ လွှဲပြောင်းပေးခြင်းက ပြဿနာမရှိသော်လည်း၊ ရောင်းချပါက အလွန်အံ့သြဖွယ်ဖြစ်ပြီး၊ အခြားသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်သွားနိုင်သည်။
“မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက နှစ်နိုင်ငံစစ်ပွဲထဲ မပါဝင်ချင်ဘူးဆိုမှတော့, ဒီအကြောင်းကို မေ့လိုက်ပါ။ ကျွန်တော် ငွေဒင်္ဂါးတွေ သိမ်းထားပြီး တခြားလူတွေကို ငှားရမ်းလိုက်ပါ့မယ်။”
ဟုန်ယွိသည် မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လက်ခံဖို့ မလိုလားသည်ကို စိတ်ထဲမထားပေ။
“အနာဂတ်မှာ ကျွန်တွေ ထပ်ရလာရင်လည်း ထပ်ပြီး အတူလက်တွဲ အလုပ်လုပ်ကြတာပေါ့။” လျှိုဖိုးလန်က ပြောသည်။ စီးပွားရေးကိစ္စ ပြီးဆုံးသွား သောအခါ၊ လျှိုဖိုးလန်က ထရပ်ပြီး လက်ဝှေ့ရမ်းပြလိုက်သည်။ သင်္ဘောနှစ်စီးက ထပ်မံ ချဉ်းကပ်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် စာရင်းကိုင်ရန် တာဝန်ယူထားသော ဆိုင်ရှင်များ ဖြစ်သည်။
“ညီအစ်ကိုဟုန်နဲ့ သဘောတူညီချက် လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးပြီ။ သဘောတူညီချက်အတိုင်း ပစ္စည်းတွေကို ပြင်ဆင် သုံးရက်အတွင်း ဒီနေရာကို ပို့ပေး ပါ။” လျှိုဖိုးလန်က ညွှန်ကြားပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။
“ဒီလိုတိုက်ဆိုင်မှုမျိုး ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ…”
မူလက ဟုန်ယွိသည် စီးပွားရေးသဘောတူညီချက်တစ်ခု ပြီးဆုံးပြီးနောက် အနည်းငယ် စိတ်လက်ပေါ့ပါးနေသင့်သည်။ သို့သော်၊ သူ့စိတ်နှလုံးထဲတွင် တစ်ခုခု မမှန်ကန်သည်ဟု ခံစားနေရသည်။ ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲတွင် တစ်ခုခုဖြစ်ပျက်တော့မည်ဟု ထင်ရသည်။
သူသည် ပစိတ်ဖိတ်ရေတပ်က ပင်လယ်ဓားပြများကို နှိမ်နင်းရန် စစ်တပ်ကို စေလွှတ်ခဲ့သည့်အချိန်ကို ပြန်လည်တွေးတောသည်။ ဉဒေါင်းဘုရင် အပါဝင် မဟာနတ်ဆိုးအင်မော်တယ်များနှင့် မိုနိုဂါတာရီတို့အကြား တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး တစ်လပင် မပြည့်သေးပေ။ ထို့အပြင်, ယွန်မင်နိုင်ငံ၏ စစ်တပ်သည် ပင်လယ်ပြင်သို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး၊ ချန်ပီယံမြို့စားက ယွန်မင်၏ သင်္ဘောတပ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် စီစဉ်နေသည်။ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ထံမှ ထိုသတင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤအရာအားလုံးသည် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဆက်စပ်နေပုံရသည်။
“ယင်းရှာမိန်းကလေး…၊ ပင်လယ်ပြင်မှာ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေလဲ။ ရတနာတစ်ခုခုများ ထွက်ပေါ်လာတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ရှေးဟောင်း အင်မော်တယ်တစ်ပါး ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ ကျွန်း, ဒါမှမဟုတ် ဂူ တစ်ခုခုများ ထွက်ပေါ်လာလို့လား။ လူတော်တော်များများက ပင်လယ်ပြင်ကို ဘာလို့ ဦးတည်သွားနေတာလဲ။ ချန်ပီယံမြို့စားလည်း ဘီရှီဟွာကို တိုက်ခိုက်ရုံသက်သက် ရောက်လာတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။ မဟုတ်ရင်၊ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံကို လာပြီး မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်မြင်းတွေကို ရောင်းချရင်း၊ တစ်ချို့သတင်းအချက်အလက်တွေကို အခြားသူတွေကို ဘာလို့ ပြောပြခဲ့မှာလဲ…။”
ဟုန်ယွိသည် ခဏမျှ ခန့်မှန်းလိုက်ပြီး သူ့စိတ်ကူးကို လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်ပါသည်။
“ဘာသတင်းမှ မရှိခဲ့ပါဘူး…..” ချန်ယင်းရှာက အံ့သြသွားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ငါ နေရာအမျိုးမျိုးကို စူးစမ်းခဲ့ တယ်။ ကျွန်းအမျိုးမျိုးနဲ့ ပင်လယ်သန္တာကျောက်တန်းတွေကိုလည်း ရောက်ခဲ့တယ်။ ရှေးခေတ် အင်မော်တယ်သခင်တွေ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေ လည်း အများကြီး တွေ့ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမယ့် ရှေးခေတ် အင်မော်တယ်သခင်တွေဆီမှာ အခု ငါ့မှာရှိတဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်မျိုးတောင် မရှိခဲ့ဘူး။ သူတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေက သာမန်ပစ္စည်းတွေပဲ။”
“ဒါလည်း မဆိုးပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ရှေးခေတ်ကတည်းက လူသားတွေဟာ အသားစိမ်းစား၊ သွေးသောက်ပြီး၊ နေထိုင်လာခဲ့ကြတာ နှစ်ထောင်ပေါင်းများ စွာ၊ ဒါမှမဟုတ် နှစ်တစ်သောင်းမကပင် ကြာငြောင်းနိုင်တယ်။ ယန်နတ်ဘုရား ဖြစ်အောင်မြင်ခဲ့တဲ့ လူတွေလည်း ရှိခဲ့ဖူးမှာပဲ။ သူတို့ထားခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေဟာ ကောင်းကင်တုန်ခါလေးနဲ့ အကန့်သတ်မဲ့မြှားတွေထက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်မှာပဲ။ ဥပမာ၊ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက ဆုံးရှုံးသွားခဲ့တဲ့ စကြဝဠာအိတ်မျိုး….။” ဟုန်ယွိက ပြောသည်။
“ဒါတော့မှန်တယ်။ ဒါပေမယ့် အခုအချိန်ထိ ဒီအကြောင်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဘာသတင်းမရသေးဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရာပေါင်းများစွာက ဖန်ဆင်းခြင်း တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ကျမ်းစာအုပ်တွေ၊ ရတနာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အကြီးအကျယ် ဂယက်ထခဲ့သေးတယ်။ အခုကြည့်ရသလောက်ဆို၊ ဖန်ဆင်းခြင်း တာအိုကျမ်းဟာ တော်ဝင်ချန်မိသားစု လက်ထဲကို ရောက်သွားပြီလို့ ထင်ရတယ်။ မင်းအဲဒီလို ခန့်မှန်းမယ်ဆိုရင်လည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ ငါ လူတွေလွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းလိုက်မယ်။ ဒါ့အပြင်၊ ဒီကျယ်ပြောလှတဲ့ ပင်လယ်ပြင်ထဲမှာ ငါးတွေက လူတွေပြောတာကို နားထောင်နိုင်တယ်။ ငါ ငါးမန်းတစ်သောင်းဝင်္ကပါကို ထပ်မံအသက်သွင်းပြီး၊ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်တဲ့ ငါးမန်းတွေကို ဘာတွေဖြစ်နေလဲသိရအောင် စုံစမ်းခိုင်းလိုက်မယ်။ ပြီးတော့, ယွန်နိုင်ငံရဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေမှာ သူတို့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းတဲ့ဌာနတွေ ရှိတယ်။ တစ်ခုခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်လိမ့် မယ်။” ချန်ယင်းရှာက ပြောသည်။
“ဒါပဲ။ အရင်ဆုံး သတင်းအချက်အလက်အားလုံးကို ရှာဖွေပြီးမှ အခြေအနေအရ လုပ်ဆောင်မယ်။ နောက်သုံးရက်အကြာ, မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း က ငွေဒင်္ဂါးတွေ ရောက်လာတဲ့အခါ၊ ငါတို့ ထွက်ခွာမယ်။ ဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါးစစ်သင်္ဘောဟာ လူထောင်ချီတင်ဆောင်နိုင်တဲ့ သင်္ဘောတွေ ဖြစ်တယ်။ သင်္ဘော ၂ စီးနဲ့ဆိုရင်၊ ငါတို့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီးတင်ဆောင်နိုင်တယ်။ တစ်လနှစ်လအတွင်း အစားအသောက်နဲ့ ရေကို ပြန်လည် ဖြည့်စရာမလိုဘူး၊ မုန်တိုင်းတွေကိုလည်း ကြောက်စရာမလိုဘူး။”
ဟုန်ယွိက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
တချိန်တည်းဆိုသလို, ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ရှိ ဧကရာဇ်နန်းတော်တွင်……။
ချန်ဧကရာဇ်၏ နန်းတော်အတွင်းရှိ စာကြည့်ခန်းထဲတွင်…….။
ချန်ဧကရာဇ်သည် အသက် ၆၀ ကျော်နေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် အိုမင်းနေသော်လည်း၊ အားအင်ပြည့်ဝနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် မည်သူမျှ နားမလည်နိုင်သည့် ခံစားမှုတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနိုင်ဆဲပင်။
ဤအချိန်တွင်၊ ချန်ဧကရာဇ်သည် မီးဖယောင်းဖြင့် ချိတ်ပိတ်ထားသော အရေးပေါ် အစီရင်ခံစာတစ်စောင်ကို ဖတ်နေသည်။
ချန်ဧကရာဇ်၏ ယုံကြည်စိတ်ချရဆုံး အရာရှိ၊ ဟုန်ယွိ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ တော်ဝင်နည်းပြဆရာ ဟုန်ရွှန်ကျိသည် ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ခွင့်ရပြီး၊ တစ်ဆင့်နိမ့် သည့် သူ့အောက်တွင် ထိုင်နေသည်။ ဟုန်ရွှန်ကျိသည် ပန်းထိုးပိုးထည်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ခေါင်းပေါ်တွင် ခရမ်းရောင်ရွှေသရဖူကို ဆောင်းထားသည်။ သူ့မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေပြီး၊ ချန်ဧကရာဇ်၏ အောက်တွင် နက်ရှိုင်း တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေ၏။ သူ့ပုံစံက တိုင်းတာ၍မရသည့် ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းနေကာ၊ ဧကရာဇ်ကို မည်သည့် မုန်တိုင်းကြားမှမဆို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် ပုံပေါက်သည်။
“ရွှန်ကျိ၊ ချန်ပီယံမြို့စားက အရေးပေါ်အစီရင်ခံစာ ၃ စောင် ပေးပို့လာတယ်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့, ယွန်မင်နိုင်ငံရဲ့ စစ်တပ်က အစိမ်းရောင်သတ်ဖြတ်ခြင်းကွင်းပြင်ရဲ့ တံခါးပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တိုက်ခိုက်လာတယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တယ်။”
ထိုသို့ပြောရင်း၊ ချန်ဧကရာဇ်က အစီရင်ခံစာကို ဟုန်ရွှန်ကျိထံ လွှဲပေးလိုက်သည်။
“ချန်ပီယံမြို့စားက ဒီတစ်ကြိမ်မှာ စစ်သည် ၃,၀၀၀ ကို ခေါင်းဖြတ်သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ သံမဏိဗုဒ္ဓမြင်းတပ်ရဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ဟောင်း ဝူထိုင်မန်အာကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပြီး ဒီအရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကို အတင်းရယူနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ မရေတွက်နိုင်တဲ့ ရတနာတွေအပြင်၊ အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်ဆိုတဲ့ ကျမ်းကြီးသုံးဆောင်ကိုတောင် စကြဝဠာအိတ်ထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားပြီး ပင်လယ်ရပ်ခြားမှာ ဖွက်ထားတယ်လို့ ထင်ရတယ်။ ဒီကိစ္စက အမှန်ဖြစ်ပုံရတယ်။” ဟုန်ရွှန်ကျိက မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ချန်ဧကရာဇ်အား ရိုသေစွာ ပြောသည်။
“စကြဝဠာအိတ်၊ စကြဝဠာအိတ်၊ စကြဝဠာကို ပေါင်းစည်းဖို့... ဒီတစ်ကြိမ်မှာ၊ ငါတို့ ပစိတ်ဖိတ်ရေတပ်ကို လမ်းပျောက်ဂူသင်္ချိုင်းက ပင်လယ် ဓားပြတွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး၊ ရိက္ခာသန်းချီ သုံးစွဲခဲ့ရပေမယ့်၊ စကြဝဠာအိတ်ရဲ့ တည်နေရာကို မတွေ့ရသေးဘူး။” ချန်ဧကရာဇ်က တီးတိုးပြောသည်။ “ဒါပေမယ့် ယန်တူးရဲ့စာမှာ အသက်မဲ့တာအိုဂိုဏ်းနဲ့ အစစ်မှန်လေးဟာနယ်ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေက အသက်မဲ့ အနာဂတ်ကျမ်းကို ရရှိထားတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား……။”
“သူတို့သာ အသက်မဲ့အနာဂတ်ကျမ်းကို တကယ်ရရှိထားမယ်ဆိုရင်၊ သူတို့ဟာ နေ့ခင်းကြောင်တောင် ကျွန်တော်မျိုးနဲ့ ဧကရာဇ်ကို လုပ်ကြံဖို့ ရောက်လာကြလိမ့်မယ်။ အသက်မဲ့တာအိုဂိုဏ်းနဲ့ အစစ်မှန်လေဟာနယ်ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေက အသက်မဲ့အနာဂတ်ကျမ်းရဲ့ မပြည့်စုံတဲ့ မိတ္တူတချို့ကို ရရှိထားတာဖြစ်ဖို့များတယ်။ စစ်မှန်တဲ့ ကျမ်းစာကို တစ်နေရာရာမှာ ဖွက်ထားတာ ဖြစ်မယ်။” ဟုန်ရွှန်ကျိက ပြောသည်။
“ဒါဆိုရင်၊ ငါတို့ စကြဝဠာနဂါးအစောင့်တပ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ချန်ပီယံမြို့စားထံ ယာယီလွှဲပြောင်းပေးမယ်။ ဒါ့အပြင်၊ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ရှောင်အန်းရန်နဲ့ အမှန်တရားတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ကျန်းဘိုဟန်ကိုလည်း ချန်ပီယံမြို့စားနဲ့အတူ ပင်လယ်ရပ်ခြားကို လိုက်ပါပြီး အသက်မဲ့အနာဂတ်ကျမ်းကို ပြန်လည် ရယူခိုင်းရမယ်။”
ချန်ဧကရာဇ်က ပြောသည်။
အခန်း (၂၀၀)။
သုံးရက်အကြာတွင်၊ ဟုန်ယွိနှင့် မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လျှိုဖိုးလန်တို့၏ သဘောတူညီမူ ကိစ္စသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ။ သူသည် ကုန်ပစ္စည်း အမြောက်အမြားကို ရောင်းချပြီးနောက်၊ အမြတ်အစွန်းများစွာ ရရှိခဲ့ပြီး၊ ခရီးလမ်းအတွက် လိုအပ်သော ရိက္ခာများအားလုံးကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းခဲ့သည်။
စစ်သားများနှင့် သင်္ဘောသားများ အားလုံးသည် နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံတွင် ရက်အနည်းငယ် အနားယူခဲ့ပြီး၊ အားအင် ပြည်လည်ပြည့်ဝလာသည်။
သူတို့သည် လူ ၈၀၀ တင်ဆောင်နိုင်သည့် မူလ ဆင်စွယ်သင်္ဘော ၂ စီး၊ သံချပ်ကာတပ် သင်္ဘောပျံ ၅ စီးနှင့် မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါးစစ်သင်္ဘော ၂ စီးတို့ကို မောင်းနှင်ခဲ့သည်။
ဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါးစစ်သင်္ဘောသည် လူ ၁,၀၀၀ တင်ဆောင်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် တော်ဝင်ချန်ဧကရာဇ်အသုံးပြုသော နဂါးစစ်သင်္ဘောမှလွဲ၍ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြီးဆုံးနှင့် အသန်မာဆုံး သင်္ဘောဖြစ်သည်။
ယေဘုယျအားဖြင့် သာမန်စစ်သင်္ဘောအများစုသည် လူ ၈၀၀ သာ တင်ဆောင်နိုင်ပြီး၊ ပင်လယ်ထဲတွင် အကြီးဆုံးနှင့် အသန်မာဆုံး သင်္ဘောကြီး တစ်စီး ဖြစ်နေပြီ။
“ဒီသင်္ဘောတစ်စီးက ငွေဒင်္ဂါး ၃ သန်းတန်တယ်။ ဒါက အလယ်အလတ်တန်းစား ပြည်နယ်အနည်းငယ်ရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးအရင်းမြစ်နဲ့ ညီမျှတယ်။ စစ်သား ၂၀၀,၀၀၀ ကို ၂ လကနေ ၃ လ အထိ အစားအသောက် ထောက်ပံ့နိုင်တယ်။”
ဟုန်ယွိသည် ကျေနပ်မှုအပြည့် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ထပ်မံ သင်္ဘောရွက်လွှင့်ခဲ့ပြီး မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါးသင်္ဘော၏ မြင့်မားသော ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရပ်ကာ အဝေးမှနေရာအနှံ့ပြားကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
ဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါးသင်္ဘော ရှေ့တွင်၊ လူ ၈၀၀ တင်ဆောင်နိုင်သော ဆင်စွယ်သင်္ဘောသည် ဤသင်္ဘောထက် ပေအနည်းငယ် ပိုတိုပြီး၊ ကျဉ်းမြောင်းပုံပေါက်နေသည်။
“နည်းနည်း စျေးကြီးပေမယ့် တန်ပါတယ်။ ဒီလိုစစ်သင်္ဘောတွေနဲ့ဆိုရင်၊ ပင်လယ်ပြင်မှာ လွှမ်းမိုးနိုင်ပြီ။”
ဟုန်ယွိသည် ကျေနပ်စွာ ခြေထောက်ကို ဆောင့်နင်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ကုန်းပတ်သည် သံမဏိလို ခိုင်မာသည်။ ကုန်းပတ်ပေါ် တွင် မက်မွန်ရောင် အရောင်တင်ဆီအထူတစ်လွှာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။
ဤအရောင်တင်ဆီသည် မက်မွန်သစ်ပင်အစေးကို နှစ်ပေါင်းများစွာ အထူးပစ္စည်းများနှင့် ရောစပ်ပြီး စိမ်ထားသော အလွှာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မီးဒဏ်ခံနိုင်ပြီး၊ ထိုးဖောက်မှုဒဏ်ခံနိုင်ကာ၊ ရေခုခံမှုအားကို လျှော့ချပေးနိုင်ပါသည်။
ဤအစေးအလွှာသည် မက်မွန်သစ်သားအောက်ခြေအခင်းနှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်ထားပြီး၊ စစ်သင်္ဘောကြီးတစ်စီးလုံးကို တစ်ခုတည်းသော အရာတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးထားသည်။ လှိုင်းလေ မည်မျှပြင်းထန်စေကာမူ၊ ၎င်းသည် ပြိုကွဲသွားမည် မဟုတ်ပေ။
ထို့အပြင်၊ ဟုန်ယွိသည် စစ်သင်္ဘောကြီး အောက်ခြေရှိ မက်မွန်သစ်သားအောက်ခြေအခင်းတွင် ထွင်းထုထားသော စိတ်ဝိညာဉ် အစီအရင်များစွာကို ခံစားနိုင်သည်။ ထိုအစီအရင်များတွင် ရှေ့သို့ တိုးလာသော နတ်ဆိုးများနှင့် ဝိညာဉ်များကို ဖိနှိပ်ပေးနိုင်သည့် နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အနည်းငယ် ပါရှိနေသည်။
ပင်လယ်နက်ထဲတွင် နတ်ဆိုးများနှင့် ဝိညာဉ်များစွာ ရှိသည်။ သင်္ဘောများစွာသည် ပင်လယ်ထဲသို့ ရွက်လွှင့်ပြီး၊ သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူများသည် နတ်ဆိုးများ ပူးဝင်သိမ်းပိုက်ခံရပြီး၊ တစ္ဆေသရဲသင်္ဘောများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သို့သော်၊ မက်မွန်နတ်ဘုရား စစ်သင်္ဘောကြီးသည် ပင်လယ်ထဲသို့ အကြိမ်များစွာ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး၊ တစ်ကြိမ်မျှ ပူးဝင်သိမ်းပိုက်ခံရခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
မက်မွန်သစ်သားကို တိုက်ခိုက်လာသော ဝိညာဉ်များကို တွန်းလှန်ရာတွင် အသုံးပြုနိုင်ပြီး၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများက ၎င်းကို သန့်စင်ထားသည်။ မိုးကြိုးလျှပ်စီးကြောင့် သေဆုံးသွားခြင်းမရှိသော နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ကျော် မက်မွန်သစ်သားသည် သန့်စင်သော ယန်သဘော သဘာဝကို ပိုင်ဆိုင်လာသည်။ ထိုမက်မွန်သစ်သားသည် မက်မွန်နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ပေါင်းစည်းနိုင်သည့် နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်း မက်မွန် သစ်သားလောက် မကောင်းသော်လည်း၊ သေးငယ်သော ဝိညာဉ်များ၊ တစ္ဆေသရဲများနှင့် အေးစက်စက် အတွေးများကို တားဆီးရာတွင် အလွန် ထိရောက်မူရှိသည်။
“ဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါးစစ်သင်္ဘောရဲ့ မက်မွန်သစ်သားဟာ သန့်စင်တဲ့ ယန်သဘောသဘာဝ ရှိတယ်။ သင်္ဘောသားတွေရဲ့ ရောဂါမျိုးစုံကို ကာကွယ် နိုင်ပြီး၊ ပင်လယ်ထဲမှာ ဖြစ်ပေါ်တဲ့ အနံ့ဆိုးတွေ၊ အဆိပ်တွေ၊ ရောဂါမျိုးစုံနဲ့ ကပ်ရောဂါတွေကို ဖယ်ရှားနိုင်တယ်။ ခရီးရှည်သွားတဲ့သူတွေအတွက် အကောင်းဆုံး ရတနာပဲ။”
ချန်ယင်းရှာက ဟုန်ယွိသည် ခြေထောက်ဖြင့် သင်္ဘောကို ဆောင့်နင်းပြီး၊ သင်္ဘော၏ ကြံ့ခိုင်မှုကို စမ်းသပ်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်။ ဒီနှစ် ၁၀၀ သက်တမ်း မက်မွန်သစ်ပင်ရဲ့ အနံ့က ကပ်ရောဂါမျိုးစုံကို ဖယ်ရှားပြီး အဆစ်အမြစ် ရောဂါတွေကိုလည်း ဖယ်ရှားနိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင်၊ မက်မွန်သစ်သား အောက်ခြေအခင်းတွေကို ဆီစိမ်တဲ့အခါ၊ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ပင်လယ်ထဲမှာ ကပ်ရောဂါတွေကို ကာကွယ်ဖို့ ဆေးဖက်ဝင် အပင်ပေါင်းများစွာကို ထည့်သွင်းထားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံမှာ နှစ် ၁၀၀ သက်တမ်း မက်မွန်သစ်ပင်တွေတောင် နည်းပါးလာနေပြီး၊ စစ်သင်္ဘောတွေ အသစ်တည်ဆောက်ဖို့ ပစ္စည်းမလုံလောက်တော့ဘူး။ ဒီလို စစ်သင်္ဘော ရာနဲ့ချီဒါမှမဟုတ် ထောင်နဲ့ချီရှိမယ် ဆိုရင်၊ ပင်လယ်ပြင်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ။”
အမှန်တကယ်ပင်၊ ကြီးမားပြီး ကြံ့ခိုင်သော စစ်သင်္ဘောတစ်စီးသည် သင်္ဘောသားများကို ကပ်ရောဂါနှင့် ရောဂါမျိုးစုံမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်မှာ နိုင်ငံ၏ နတ်လက်နက်ဟုပင် ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။
အစပိုင်းတွင် ဟုန်ယွိသည် ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ၃၃ ဦးနှင့် သိုင်းသခင် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ၂၀၀ နီးပါးကို ဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါး စစ်သင်္ဘော ၂ စီး၊ မက်မွန်သစ်သား စိတ်ဝိညာဉ်ဖျက်မြှား ၁,၀၀၀၊ မဟူရာနတ်ဆိုးချီလင်မြင်း ၂ ကောင်နှင့် ငွေဒင်္ဂါး ၃၀၀,၀၀၀ တို့ဖြင့် လဲလှယ်ခဲ့ပြီး၊ သူသည် ဤအရောင်းဝယ် သဘောတူညီမူတွင် အရှုံးပေါ်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် ဤကျွမ်းကျင်သူများကို ငွေဒင်္ဂါး သန်းပေါင်းမျာစွာဖြင့် ရောင်းချပြီး သူဌေးကြီးတစ်ဦးဖြစ်လာရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။
ငွေဒင်္ဂါး ဆယ်သန်းလောက်ဆိုပါက၊ တော်ဝင်ချန်နိုင်ငံတွင် ကြီးမားသော မိသားစုကြီးတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်သည့် သူကြွယ်တစ်ဦးဟု ယူဆနိုင်သည်။ နှစ် ၁၀၀ မှ နှစ်၂၀၀ အထိ စုဆောင်းထားသော မိသားစုတစ်ခုတွင်ပင် ၎င်းတို့၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲတွင် ငွေဒင်္ဂါး ဆယ်သန်းခန့်သာ ရှိမည် ဖြစ်သည်။
သူကြွယ်တစ်ဦး ဖြစ်လိုသည့် သူ့အိပ်မက်သည် ပြိုကွဲသွားသော်လည်း၊ ဟုန်ယွိသည် မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ စစ်သင်္ဘောပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း ယခုအခါ လုံးဝ အရှုံးမပေါ်ခဲ့ဟု ခံစားရသည်။
ဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါးစစ်သင်္ဘောသည် ဤမျှတန်ဖိုးရှိသည်။
အထူးသဖြင့် ဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါးစစ်သင်္ဘော၏ အမြင့်ဆုံးကုန်းပတ်ပေါ်တွင်၊ တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ပြီး ချထားသော ဘဲလက်စတာ့ပစ်စင်များ အတန်းပေါင်းများစွာ ရှိသည်။ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားသည့်အခါ၊ သန်မာသော လူ ၅ ဦးသည် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဖွဲ့ပြီး ကြိုးများကို ဆွဲတင်နိုင်သည်။ လေးကြိုးများ တင်းလာသည့်အခါ၊ ကြီးမားသော ဘဲလက်စတာ့ပစ်စင်ပစ် အလုံးများကို ပစ်ထည့်၍ ခြေ ၁,၀၀၀ အကွာအဝေးအထိ ပစ်လွှတ်နိုင်သည်။
ထို့အပြင်၊ ၅၀၀ ကီလိုဂရမ်လေးသည့် ကျောက်တုံးများကို ပစ်လွှတ်နိုင်သော လောက်လွှဲပစ်စင် ၂ ခုလည်း ရှိသည်။ ၎င်းသည် သေးငယ်သော သင်္ဘောများကို ချက်ချင်းပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။
“ဒါပေမယ့် ဒီဘဲလက်စတာ့ပစ်စင်တွေက အမြောက် ဘဲလက်စတာ့ပစ်စင်တွေ မဟုတ်တာ နှမြောစရာပဲ။ မဟုတ်ရင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်။ တာအိုပညာရှင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ပျံသန်းလာရင်တောင်၊ ကောင်းကောင်း အသုံးပြုနိုင်မယ်ဆိုရင် ပိုင်းပိုင်းပြတ်ပြတ် ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မယ်။”
ဟုန်ယွိသည် ဝေတိုင်ကန်ထံမှ အမြောက် ဘဲလက်စတာ့ပစ်စင်တစ်ခုကိုသာ သိမ်းဆည်းခဲ့ဖူးပြီး၊ ၎င်း၏ စွမ်းအားကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်တွေနိုင်ခဲ့ ပေ။ အကယ်၍ အမြောက် ဘဲလက်စတာ့ပစ်စင် ၁၀ ခု၊ အခု ၂၀ ၊ သို့မဟုတ် အခု ၁၀၀ ရှိမည်ဆိုပါက၊ ဟုန်ယွိသည် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကို စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်ပေ။
သင်္ဘော ၉ စီးသည် ပင်လယ်လေလှိုင်းများကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကျယ်ပျောလှသော ပင်လယ်ကြီးထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ခရီးဆန့်နေသည်။
ဟုန်ယွိသည် ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း၊ လက်ဖက်ရည်သောက်ကာ စကားပြောနေသည်။ ဝေးလံသော ပင်လယ်ပြင်ကို ကြည့်ရင်း၊ ကျေနပ်မှုနှင့် လွတ်လပ်မှုကို ခံစားရသည်။
သူ့လက်အောက်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူအမျိုးမျိုးသည် လေ့ကျင့်နေလျက်ဖြစ်စေ၊ တွေးတောကြံဆလျှက်ဖြစ်စေ၊ သူတို့၏ စွမ်းအားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးမြှင့်နေကြသည်။ သူ့လက်အောက်ရှိ စစ်သည်များသည်လည်း ကြံ့ခိုင်သန်မာပြီး ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိသည်။ ဤအရာအားလုံးက ဟုန်ယွိအား ကျေနပ်မှု ခံစားရစေပါသည်။
ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ကြီးထဲတွင် သင်္ဘောမောင်းနှင်ရင်း၊ ချန်ယင်းရှာနှင့် စကားစမြည်ပြောရင်း၊ သိုင်းပညာနှင့် မှော်ပညာရပ်များကို ဆွေးနွေးခြင်းအပြင်, ဟုန်ယွိသည် ကျန်အချိန်အများစုကို ကျင့်ကြံရန် အသုံးပြုသည်။
သူသည် အစစ်မှန်သိုင်းသူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျွမ်းကျင်ပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိသည် သူ၏ချီနှင့် သွေးစီးဆင်းမှုသည် ပို၍သန်မာလာသည်ဟု ခံစားရသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏အနှစ်သာရအရင်းမြစ် အထက်ပိုင်း သန္ဓေသားသွေးကြောသည် ကျင့်ကြံနေစဉ်မှာ အထူးတည်ငြိမ်လာသည်။ သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား နေရာသည် အထူးထိခိုက်လွယ်ပုံရပြီး၊ ဖျက်ဆီးခြင်း မင်စီလာဘုရင်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် ဒေါင်လိုက်မျက်လုံးတစ်လုံး ပေါက်ဖွားလာသည့် ခံစားမှုကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ခံစားလာရသည်။
“အနှစ်သာရသွေးနဲ့ အရင်းမြစ်ချီ၊ သန့်စင်တဲ့သန္ဓေသားကို စုစည်းခြင်း၊ မွေးရာပါဝိညာဉ်၊ မွေးကင်းစ ကလေးနဲ့ ဆင်တူတဲ့ပုံစံ၊ မွေးကင်းစကလေးကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း၊ ဗဟိုဧကရာဇ်၊ ဆန်းကြယ်ဧကရာဇ်၊ သက်ရှိအားလုံးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်...”
ထိုနေ့သည် နေသာသော နေ့တစ်ရက်ဖြစ်ပြီး၊ နေထွက်ခါစ ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိသည် ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ခြေထောက်ချိတ်ထိုင်ကာ၊ ချန်ယင်းရှာအပေါ် သူ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ပတ်သက်၍ သူမအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့စဉ်က သက်တောင့်သက်သာဖြစ်ခဲ့သည့် စိတ်ခံစားမှုကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေသည်။ ဟုန်ယွိသည် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို နားလည်သလို ခံစားရပြီး ဉာဏ်အလင်းရလာသည်ဟု ခံစားရသဖြင့်၊ သူ့ကျင့်ကြံမူကို ပြန်လည် စတင်လိုက်ပါ သည်။
သူသည် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းပြီး၊ ၎င်းကို မွေးကင်းစ ကလေးငယ်သဖွယ် မျက်ခုံးကြားရှိ အနှစ်သာရအရင်းမြစ် အထက်ပိုင်း သန္ဓေသားသွေးကြောတွင် သိပ်သည်းလိုသည်။ သူသည် မွေးရာပါဝိညာဉ်ကို အသုံးပြု၍၊ မွေးဖွားပြီးနောက် ကလေးငယ်ပုံစံကို စုစည်းရန်၊ သူ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အနှစ်သာရသွေးနှင့် ယန်ချီကို လှုံ့ဆော်ပြီး၊ ယန်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုကာ၊ ယင်စွမ်းအင်ကို အားဖြည့်ပေးလိုသည်။
တဖြည်းဖြည်း၊ သူ့မျက်ခုံးကြားရှိ စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်းရှိ မွေးရာပါဝိညာဉ်သည် အစစ်မှန် ခံစားမှုတစ်ခု ရှိလာသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။ ၎င်းသည် အနှစ်သာရသွေးနှင့် ယန်ချီကို အသုံးပြု၍ သန္ဓေသားလောင်းတစ်ခုကို ပြုစုပျိုးထောင်နေသည့်အလား၊ ကလေးငယ်တစ်ဦးကို ပြုစု ပျိုးထောင်နေသည့်အလား ခံစားရခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ့မျက်ခုံးကြားရှိ ထိုသန္ဓေသားလောင်းသည် ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး၊ အမိတ္တဘဗုဒ္ဓ၏ ကလေးငယ်ပုံစံသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤအမိတ္တဘဗုဒ္ဓ၏ ကလေးငယ်ပုံစံသည် သူ၏ လက်မောင်းများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆန့်ထုတ်လာသည်။
မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ ကြီးမားသော စွမ်းအား၏ ခံစားမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဟုန်ယွိသည် ထိုအနန္တစွမ်းအားက သူ့နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် တာအိုပညာရပ်၏ သန့်စင်သော သန္ဓေသားလောင်း ဖြစ်သည်ကို သိသည်။
သူကျင့်ကြံခဲ့သော မူလကျမ်းမှာ အမိတ္တဘသုတ္တန် ဖြစ်ပြီး၊ ဖွဲ့စည်းဖြစ်ပေါ်လာသော တာအိုပညာရပ်၏ သန့်စင်သော သန္ဓေသားလောင်းသည်လည်း အမိတ္တဘဗုဒ္ဓ၏ ကလေးပုံစံ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် အနန္တတန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်နဂါး ဗောဓိသတ္တကျမ်းကို ကျင့်ကြံခဲ့မည်ဆိုပါက၊ အနန္တတန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်နဂါးဗောဓိသတ္တ၏ ကလေးပုံစံ ဖြစ်ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။
တဖြည်းဖြည်း...
တဖြည်းဖြည်း...
သူ့မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ ကလေးငယ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်နေသည့် ခံစားမှုသည် ပို၍ တကယ့်အစစ်မှန် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်သည် အနှစ်သာရသွေးနှင့် ယန်ချီ၊ သွေးနှင့် ဝိညာဉ်တို့၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် စစ်မှန်သော ယင်စွမ်းအင်ကို ဖြည့်စွမ်းကာ စွမ်းအားတိုးလာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပုံရိပ်ယောင်သဖွယ်ပုံစံမှ တကယ့်အစစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤပြုစုပျိုးထောင်မှုအတွင်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်လာပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်၏ စုစည်းမှု (သိပ်သည်းမူ) အတိုင်းအတာ သည်လည်း ကျင့်ကြံနေသည့် တစ်လှမ်းချင်းစီနှင့်အတူ ပို၍ခိုင်မာလာသည်။
ဟုန်ယွိသည် ကျင့်ကြံမူပြုနေစဉ် အချိန်ကို မေ့လျော့သွားသည်။ အချိန်မည်မျှ ကြာသွားမှန်းမသိပေ။ ရုတ်တရက် သူ့မျက်ခုံးကြားရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကလေးငယ်သည် ပြုစုပျိုးထောင်ပြီးသွားသည်ဟု ခံစားရပြီး၊ မိခင်ဝမ်းအတွင်း၌ ကိုးလလွယ် ဆယ်ကြာပြီးနောက် မွေးဖွားတော့ မည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ၎င်း၏ လက်ခြေလေးဖက်သည် အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားလာသည်ကို ခံစားရသည်။
စိတ်ဝိညာဉ် လှုပ်ရှားလာသည်နှင့်အမျှ၊ သူ့မျက်ခုံးကြားတွင် ဖောင်းကားလာသည့် နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားရသည်။ ထိုနာကျင်မူသည် ကလေး မမွေးဖွားခင် နာကျင်သည့်ဝေဒနာနှင့်တူပြီး၊ သူ့ဦးခေါင်းသည် ပုဆိန်ဖြင့် ခုတ်ထစ်ခံရသည့်အလား ခံစားရခြင်း ဖြစ်သည်။
“အယ်….၊ ဒါက သန့်စင်တဲ့ သန္ဓေသားလောင်း ဖွဲ့စည်းနေတဲ့ လက္ခဏာများ ဖြစ်နိုင်မလား။ ငါ ချန်ယင်းရှာကို တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံအကြောင်း မေးမြန်းကြည့်တော့၊ ဒါနဲ့တော်တော်လေး ဆင်တယ်။ ငါဟာ တစ္ဆေအင်မော်တယ်နယ်ပယ်ရဲ့ အတားဆီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲလာနိုင်မလား….။”
ရုတ်တရက် ဟုန်ယွိ၏ နှလုံးသည် ခုန်သွားခဲ့သည်။
သူသည် ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ခဲ့ပြီး၊ သူ့စိတ်နှလုံးသည် ခိုင်မာခဲ့သည်။ အမိတ္တဘကျမ်းကို ကျင့်ကြံစဉ်၊ ပုံရိပ်ယောင် အမျိုးမျိုးကို တွေ့ကြုံခဲ့ရသော်လည်း သူ့နှလုံးသားသည် မတုန်လှုပ်ခဲ့ပေ။ ဤရုတ်တရက် ကလေးမွေးဖွားခြင်းကဲ့သို့ နာကျင်မှုသည် သူ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။
သို့သော်၊ ဤခံစားမှုက ချန်ယင်းရှာ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာရန် ကျင့်ကြံခဲ့စဉ်က ပြောပြခဲ့သော သူမအတွေ့အကြုံများကို သတိရစေ သည်။
ချန်ယင်းရှာသည် သူမ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာရန် ကျင့်ကြံခဲ့စဉ်က၊ သူမ၏အနှစ်သာရ၊ ချီ၊ ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးများ အားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး၊ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်သွေးနှင့် ဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ၊ မွေးဖွားခြင်းခံစားချက်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီးသည်နှင့် သန္ဓေသားလောင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ခံစားမှုမျိုး ရှိခဲ့သည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးသည်။ သူမခန္ဓာကိုယ်အနေဖြင့်မူ၊ ယန်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူခံရသည့်အလား အလွန်မင်း အားနည်းသွားသည်ဟု ခံစားရသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍၊ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပြီး၊ သူမသည် အလောင်းကောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ခန္ဓာကိုယ်အသစ်သို့ ပြောင်းလဲသည့်အခါမှသာ၊ သူမ၏သွေးနှင့် ချီသည် ပြန်လည်သန်မာလာခဲ့သည်။
သူသည် သူမသည် သူမကိုယ်ပိုင် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် သွေးကို အသုံးပြု၍ ပုံရိပ်ယောင်နှင့် တကယ့်အစစ်မှန်ကြား၌ရှိသော အရာတစ်ခုကို မွေးဖွားပေးခဲ့ သည်။
ဤအရာသည် တာအိုပညာ၏ သန့်စင်သော တာအိုသန္ဓေသားလောင်း, တာအိုပညာရပ်၏ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်ပါသည်။
“ငါ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာရင်၊ ငါ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်ဟာ လုံးဝ ကွဲထွက်သွားပြီး၊ သီးခြားတည်ရှိမှု ၂ ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး၊ သိုင်းပညာကျင့်စဉ် တိုးတက်မှုဟာ အလွန့်လွန် နှေးကွေးသွားလိမ့်မယ်။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အချိန်ကြာရှည်စွာ အားနည်းနေ မယ်။ အလောင်းကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲမှုမပြုလုပ်ရင်၊ ဒါမှမဟုတ် သဘာဝရတနာတွေ၊ မှော်ဆေးဝါးတွေနဲ့ အံ့ဖွယ်ဆေးဝါးတွေရဲ့ ပြုစုထောက်ပံ့မူ မရှိရင် အားနည်းနေလိမ့်မယ်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့, ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က အားနည်းနေပေမယ့်၊ ငါ့စိတ်ဝိညာဉ်ဟာ ယခင်ကမရှိဖူးတဲ့ သန်မာမှုမျိုးကို ရရှိမယ်။ ငါဟာ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ဝိညာဉ်ရဲ့အနှစ်သာရကိုလည်း တကယ် နားလည်သွားမယ်။ သိမ်းပိုက်ခြင်းနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းကို လည်း အတွေးတစ်ချက်တည်းနဲ့ လုပ်ဆောင်နိုင်မယ်။”
ဟုန်ယွိသည် ချန်ယင်းရှာက သတိပေးခဲ့သော အတွေ့အကြုံအချို့ကို ထပ်မံ သတိရသည်။
“ဒီလိုဆိုမှတော့, ငါဟာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်မူတစ်ခု လုပ်လုပ်ပြီး၊ ဒီစိတ်ဝိညာဉ် သန္ဓေသားလောင်းက ငါ့မျက်ခုံးကြားကနေ ဖောက်ထွက် နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရမယ်။ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့ ကျင့်ကြံရမယ်…..။”
ဟုန်ယွိသည် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီး၊ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို လျစ်လျူရူသည့် စိတ်အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
သူသည် ခြင်ဆီထုတ်ယူပြီး စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။
ဤပညာရပ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး၊ သူ့ချီနှင့် သွေးစီးဆင်းမှုသည် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာသည်။ သူ့အရိုးများထဲရှိ ခြင်ဆီများ လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်လာပြီး၊ ထုံကျင်မှု၊ နာကျင်မှုနှင့် အပ်ထိုးနေသည့် ခံစားမှုများသည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။
ဟုန်ယွိသည် ခြင်ဆီထုတ်ယူပြီး စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်လိုက်ပါပြီ။
တစ်ခဏအတွင်း၊ သူ့အရိုးများသည် ဘာမှမကျန် အချည်းနှီးဖြစ်သွားသည်ဟု ခံစားရပြီး၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် အခွံအလွတ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏သွေးနှင့် ဝိညာဉ်ထဲရှိ ယန်စွမ်းအင် အားလုံးသည် သူ့မျက်ခုံးကြားရှိ ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ကြီးမြတ်သော အမိတ္တဘဗုဒ္ဓကလေးပုံစံသို့ တဟုန်ထိုး စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။
ဘုန်း….။
အမိတ္တဘဗုဒ္ဓကလေးပုံစံသည် ကြီးမားသော အာဟာရဓာတ်ကို လက်ခံရရှိသည့်အလား၊ ထပ်မံပြင်းထန်စွာ တုန်ခါပြီး ကြီးထွားလာသည်။ ၎င်းသည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားလာသည်။ ဟုန်ယွိ၏ ခေါင်းထဲတွင် ဓားများပုဆိန်များဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံရသည့် နာကျင်မှုက ဆယ်ဆတိုးလာသည်။
မျက်ခုံးကြားအပါအဝင်၊ သူ့ခေါင်းတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲတော့မည့်အလား ခံစားရသည်။
အမိတ္တဘဗုဒ္ဓ ကလေးပုံစံသည်လည်း ဟုန်ယွိ၏ မျက်ခုံးကြားရှိ အနှစ်သာရအရင်းမြစ် အထက်ပိုင်း သန္ဓေသားသွေးကြောကို ဆုတ်ဖြဲပြီး ဖောက်ထွက် လာသည့်အလား ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သို့သော်၊ သန်မာသော အနှစ်သာရအရင်းမြစ် အထက်ပိုင်းသန္ဓေသား သွေးကြောသည် စိတ်ဝိညာဉ်၏ ကြီးထွားမှုကို အတင်းထိန်းချုပ်ထားသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ကြီးထွားလာပြီး တုန်ခါတိုင်း၊ အနှစ်သာရအရင်းမြစ် အထက်ပိုင်းသန္ဓေသား သွေးကြောသည် ပို၍သန်မာလာပြီး၊ မပြိုကွဲဘဲ အခိုင်အမာ ရှိနေသည်။
ထို့အပြင်၊ ဟုန်ယွိသည် ခြင်ဆီထုတ်ယူပြီးစွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်ကို အသက်သွင်းသည့်အခါ၊ သူသွေးနှင့် ဝိညာဉ်ထဲရှိ ယန်စွမ်းအင်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရုံသာမက၊ အနှစ်သာရအရင်းမြစ် အထက်ပိုင်းသန္ဓေသားသွေးကြောကိုလည်း ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသည်။
စိတ်ဝိညာဉ်က သန်မာလာပြီး၊ အထက်ပိုင်းသန္ဓေသားသွေးကြောကို ဖောက်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သော်လည်း၊ အထက်ပိုင်းသန္ဓေသားသွေးကြောက လည်း သန်မာလာပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ထားသည်။
ဤသည်မှာ ဒီရေမြင့်တက်လာသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။
ဒီရေမည်မျှ မြင့်တက်လာစေကာမူ၊ သင်္ဘောကို မနစ်မြုပ်စေနိုင်ပေ။ စိတ်ဝိညာဉ်က မည်မျှ သန်မာလာစေကာမူ၊ အထက်ပိုင်းသန္ဓေသားသွေးကြော ကို မဖောက်ထွက်နိုင်ပေ။
“ဒါက တကယ်ကို ဒီရေမြင့်တက်လာသလိုပါပဲလား။ တာအိုက တစ်ပေမြင့်တက်လာတဲ့အခါ၊ နတ်ဆိုးက ဆယ်ပေ မြင့်တက်လာတယ်။ ဒီအတားအဆီးကို ငါ ဖောက်ထွက်လို့ မရဘူးလား။ ငါမယုံဘူး။ ဒီအတွက် ငါ စိတ်ပူနေစရာမလိုဘူး။ သူတော်စင်တွေ ပြောသလိုပဲ “မနက်ပိုင်းမှာ တာအိုကို ကြားနားရရင်၊ ညနေခင်းမှာ သေလည်း အဆင်ပြေတယ်”တဲ့။ ဒါ တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်….။”
မူလက ဟုန်ယွိ၏ သတိကြီးစွာထားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြုမူဆောင်ရွက်တတ်သော အကျင့်စရိုက်အရ၊ ဤကဲ့သို့ အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ သူသည် ချက်ချင်း ရပ်တန့်ပြီး၊ ထပ်ခါတလဲလဲ စူးစမ်းလေ့လာလေ့ရှိသည်။
သို့သော် ယခုအခါ၊ ချန်ယင်းရှာ ပြောခဲ့ဖူးသည့် လူငယ်တစ်ယောက်၏ ပြင်းပြသည့် စိတ်အားထက်သန်မှု အကြောင်းကို သူ တွေးမိသည်။ သူ့ဘဝ တစ်သက်တာ စာဖတ်မှုအတွေ့အကြုံနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှု၊ စိတ်အားထက်သန်မှု၊ ယောကျ်ားပီသမှု၊ သတ္တိနှင့် ဇွဲလုံ့လတို့သည် “မနက်ပိုင်းမှာ တာအိုကို ကြားနာရရင်၊ ညနေမှာ သေလည်း အဆင်ပြေတယ်” ဆိုသည့် စကားလုံး ၆ လုံးအဖြစ် ပေါင်းစည်းလာ သည်။
၎င်းသည် အလွန်ရိုးရှင်းသော စကားလုံး ၆ လုံးနှင့် အတွေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဤစကားလုံး ၆ လုံးသည် သူတော်စင်တစ်ဦး၏ သာမန်စကားလုံးများ ဖြစ်ပြီး၊ ဟုန်ယွိသည်လည်း ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သိရှိထားသည်။
သို့သော်၊ ဤအခိုက်အတန့်ကဲ့သို့ ဤစကားလုံး ၆ လုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နက်နဲစွာ နားလည်ခဲ့သည့် အချိန်မျိုး မရှိခဲ့ဖူးပေ။
“လာမယ့်အခိုက်အတန့်မှာ ငါသေသွားရင်တောင်၊ ငါ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တာအိုကို နားလည်ရမယ်။ ရှင်ခြင်းသေခြင်းရဲ့ အတားအဆီး…။ အဲဒါက ဘာလဲဆိုတာ အတိအကျ သိရမယ်။ ရှင်ခြင်းသေခြင်းရဲ့ တာအို၊ ရှင်ခြင်းသေခြင်းရဲ့ အတားအဆီး။ တကယ်လို့, ငါသာ သတိထား ကျင့်ကြံပြီး၊ ပထမဆုံး အန္တရာယ်ကြုံရသည့်အခိုက်တန့်မှာ ရပ်တန့်လိုက်ရင်၊ ဒါက သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ကြောက်ရွံ့မှုတစ်မျိုးပဲ။ ဒီလိုဆိုရင်, ငါ ရှင်ခြင်းသေခြင်း အတားအဆီးကို ဘယ်လိုဖောက်ထွက်နိုင်မှာလဲ။ မနက်ပိုင်းမှာ တာအိုကို နာကြားဖို့တောင် သတ္တိမရှိဘူးဆိုရင်၊ ဒီအတားအဆီးကို ဘယ်လို ဖောက်ထွက်နိုင်မှာလဲ….။”
ဟုန်ယွိသည် ဤဉာဏ်အလင်းရရှိမှု၏ အလယ်တွင် ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။ သူသည် သူ့ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ခြင်ဆီထုတ်ယူပြီး စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆက်လက် အသုံးပြုနေခဲ့သည်။
သွေးဝိညာဉ်နှင့် ယန်စွမ်းအင်တို့သည် တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း သူ့မျက်ခုံးကြားရှိ အနှစ်သာရအရင်းမြစ် အထက်ပိုင်းသန္ဓေသားသွေးကြောဆီသို့ တဟုန်ထိုး စီးဆင်းသွားသည်။
ဟုန်ယွိသည် သူ့ချီနှင့်သွေးများကို ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်နေစဉ်၊ အစစ်မှန်သိုင်းသူတော်စင် လက်သီးဆန္ဒသည် သူ့နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်ကို ခံစားနိုင်သည်။
သူ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် ထပ်မံ ကြီးထွားလာသည်။
“အယ်….။ ဘာဖြစ်နေတာလဲ…..”
ချန်ယင်းရှာသည် မူလက ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း၊ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားပညာရပ်ကို တွေးတောကာ တရားထိုင်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက်၊ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်လှိုင်း လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုက သူမကို နှိုးထလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သခင်ကျိုးသည်လည်း ပေါ့ပါးသွားသည်ဟု ခံစားရသည်။ ဟုန်ယွိက သူ့အပေါ်ထားရှိခဲ့သော ထိန်းချုပ်မှု အနည်းငယ်သည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဟုန်ယွိသည် အတားအဆီးကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားနေစဉ်၊ သူ့အတွေးအားလုံးကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
“အစစ်မှန် သိုင်းသူတော်စင် လက်သီးဆန္ဒတောင်မှ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားတယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် မဆင်မခြင် ကျင့်ကြံနေရတာလဲ….။”
ချန်ယင်းရှာသည် ဟုန်ယွိ၏ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် သူမ၏ အတွေးများကို အသက်သွင်းပြီး စစ်ဆေးကြည့်သည်။ ဟုန်ယွိ၏ ချီနှင့်သွေးများ လည်ပတ်နေစဉ်၊ ကောင်းကင်မြွေနှင့် ဧရာမလိပ်ကြီးတို့ ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားသော အစစ်မှန်သိုင်းသူတော်စင် ပုံရိပ်နှင့် လက်သီးဆန္ဒ ၏ ယန်စွမ်းအားသည်၊ သွေးဝိညာဉ်နှင့်အတူ သူ့မျက်ခုံးကြားရှိ အနှစ်သာရအရင်းမြစ် အထက်ပိုင်းသန္ဓေသားသွေးကြောဆီသို့ စီးဝင်သွားသည်ကို သူမသည် ဝေဝေဝါးဝါး ခံစားမိသည်။
ဘုန်း…။
ချန်ယင်းရှာသည် ဟုန်ယွိကို အစွမ်းကုန် ကျင့်ကြံနေခြင်းမှ တားဆီးရန်အတွက် နည်းလမ်းရှာဖွေရန် ကြံစည်နေစဉ်မှာ, ရုတ်တရက် ဟုန်ယွိ၏ မျက်ခုံးကြားမှ ပြင်းထန်သော အေးစက်စက် လေပြင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဧရာမ အတွေးလှိုင်းလှိုင်းကြီးတစ်ခုသည် လှုပ်ရှားနေပြီး၊ ထိုအေးစက်စက် လေပြင်းသည် သွေးနံ့အနည်းငယ်ကို သယ်ဆောင်လာသည်။
ထိုအတွေးသည် ယခင်အတွေးများနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသည်။
“ဒါ... ချိုးဖျက်သွားပြီ။ သူ အတားအဆီးကို ချိုးဖျက်လိုက်ပြီ…..။”
ချန်ယင်းရှာ၏ ပါးစပ်သည် အံ့အားသင့်ဟန်ဖြင့် ဟောင်းလောင်းပွင့်သွားသည်။
အကြောင်းမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဟုန်ယွိသည် ရှင်ခြင်းသေခြင်း အတားအဆီးကို ဖောက်ထွက်ပြီး တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။
သူသည် နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်ခဲ့သည်။
ထိုအခိုက်တန့်တွင် ရှင်ခြင်းနှင့်သေခြင်းတရားသည် ကြောက်စရာမကောင်းတော့ပါချေ။