အခန်း (၂၀၁-၂၀၃)

အခန်း (၂၀၁)။

ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် အစွမ်းထက်သော အတွေးလှိုင်းတစ်ခုသည် လှုပ်ရှားနေပြီး၊ ထိုအတွေးလှိုင်းက လေစီးကြောင်းများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဤအစွမ်းထက်သော အတွေးလှိုင်းလှုပ်ရှားမှု၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင်၊ လေစီးကြောင်းများသည် အခါအားလျော်စွာ ပြောင်းလဲစုစည်းနေပြီး၊ ဝေဝါးဝါး ပုံရိပ်ယောင် အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ်သည်။ ထိုပုံရိပ်ယောင်တို့တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ကောင်းကင်မြွေကြီး၊ ဧရာမဝိညာဉ် လိပ်ကြီး၊ မြွေနှင့်လိပ်ပေါင်းစည်းထားသော အစစ်မှန်သိုင်းသူတော်စင်၏ ပုံရိပ်၊ သံမဏိခက်ရင်း ကိုင်ဆောင်ထားသော ယာကရှာနတ်ဆိုးဘုရင်၊ သွေးနီရောင်ဓားဘီး ကိုင်ဆောင်ထားသော ရှက်ချာဆာနတ်ဆိုးဘုရင်၊ ခေါင်းသုံးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက်ရှိသော အသုရာနတ်ဆိုးဘုရင်၊ ကြီးမားသော ကောင်းကင်လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားသော ကင်းကောင်၊ မျက်နှာလေးခုနှင့် လက်ရှစ်ဖက်ရှိသော ဖျက်ဆီးခြင်း မင်စီလာဘုရင်၊ ငါးရောင်ခြယ်ယင်နတ်ဆိုးငါးကောင်နှင့် တန်ခိုးကြီးသော ဆင်ပေါ်စီးကာ နဂါးပေါ် ခြေနင်းထားသည့် အစွမ်းထက်သော ဗောဓိသတ္တပုံရိပ်တို့ ပါဝင်သည်။

အဆုံးတွင်၊ စွမ်းအင်စီးကြောင်း လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော နတ်ဆိုးဘုရား၊ ဗောဓိသတ္တ၊ အစစ်မှန်သိုင်းသူတော်စင်နှင့် မြွေနှင့်လိပ်တို့၏ မှုန်ဝါးဝါး ပုံရိပ်များသည် အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေကာ၊ ထို့နောက် တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားပြီး၊ နေ၊ လ၊ ကြယ်အလင်းရောင်များဖြင့် ရောယှက်ထားသည့် သင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဗုဒ္ဓတစ်ပါးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ လေဟာနယ်ကမ္ဘာထဲတွင် ထာဝရမလှုပ်ရှားသည့်ပုံစံဖြင့် ထိုင်နေပါသည်။

ဗုဒ္ဓ၏ စွမ်းအင်စီးကြောင်း လှုပ်ရှားမှုပုံရိပ်သည် ဖျတ်ခနဲ ထွက်ပေါ်ပြီးနောက်၊ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ၊ ရှုပ်ထွေးပြီး နက်နဲသော ကျမ်းစာများ နှင့် သင်္ကေတများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်မှုအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

အစွမ်းထက်သော အတွေးလှိုင်း လှုပ်ရှားမှု တိတ်ဆိတ်သွားသည့်အချိန်တွင်၊ ဟုန်ယွိ၏ အစစ်မှန် ပုံစံသည်လည်း အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသော စွမ်းအင်စီးကြောင်း လှုပ်ရှားမှုထဲမှ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤခံစားမှုသည် ပုံရိပ်ယောင်မှ တကယ့်အစစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား၊ သို့မဟုတ် ပုံတူပန်းချီကားထဲမှ လူတစ်ဦးထွက်လာသည့် အလား ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ဖြစ်ပြီး၊ ဘာမှမရှိသည့်အရာမှ ဖန်တီးမှုနှင့် ပျက်ဆီးမှုဆိုသည့် ခံစားမှုတစ်ခုကို ရရှိသည်။

ဤသည်မှာ အလွန်နက်နဲပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်။

“နောက်ဆုံးတော့…. ပြီးသွားပြီလား….”

ဤအချိန်တွင်၊ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲမှာ ထိုအတွေးတစ်ခုသာ ရှိပါသည်။ ၎င်းသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်လမ်းစဉ်နှင့် ရှင်ခြင်းသေခြင်းအတားအဆီးအပေါ် နက်ရှိုင်းသော နားလည်မှု ဖြစ်ပါသည်။

သူသည် ယခုလေးတင် တစ္ဆေအင်မော်တယ်နယ်ပယ်ကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နေစဉ်မှာ၊ ခြင်ဆီထုတ်ယူပြီး စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းခဲ့သည်။ သူ့စိတ် နှလုံးထဲတွင် “တကယ်လို့, ငါ မအောင်မြင်ခဲ့ရင် တရားမျှတမှုအတွက် အသေခံမယ်” “မနက်ပိုင်းမှာ တာအိုကို နာကြားခွင့်ရရင်၊ ညနေပိုင်းမှာ သေလည်း အဆင်ပြေပြီ” ဆိုသည့် အတွေးများ ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် ရှင်ခြင်းသေခြင်းကို လုံးဝ ဂရုမစိုက် ဘဲ၊ ကြီးမားသော ဇွဲသတ္တိ၊ စိတ်အားထက်သန်မှု၊ သတိကြီးစွာထားမှုနှင့် ရှင်ခြင်းသေခြင်းအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ထားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ သူသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုသည်ကို အမှန်တကယ် နားလည်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ သူ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားသည် များစွာတိုးမြှင့်လာရုံသာမက၊ သူ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် သူ့ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မှ လုံးဝခွဲထွက်သွားပြီး၊ သီးခြားတည်ရှိနိုင်သည်။ ထို့အပြင်၊ သူသည် အခြားသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

သူ့ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်၏ ယိုယွင်းပျက်စီးမှုနှင့် သက်တမ်းတိုတောင်းမှုသည် သူ့အတွက် မဖြတ်ကျော်နိုင်သော အတားအဆီးများ မဟုတ်တော့ပေ။

“ကောင်းလိုက်တာ၊ ကောင်းလိုက်တာ….၊ ကောင်းလိုက်တာ…၊ ဒီအခိုက်အတန့်မှာတော့, ငါဟာ အကြောက်တရားကင်းမူ၊ လောကီနယ်ပယ် သေမျိုးကမ္ဘာမှ လွန်မြောက်မူနဲ့ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းစက်ဝိုင်းထဲ မဝင်ရောက်ခြင်းက ဘာလဲဆိုတာ တကယ်နားလည်ခဲ့ပြီ။ တစ္ဆေအင်မော်တယ် လမ်းစဉ်ဆိုတာ တကယ်ကို နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ရဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းပါလား……။”

တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာပြီးနောက်၊ အခြားသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပြန်လည်ဝင်စားနိုင်သည့် စွမ်းရည်နှင့်အတူ မဆုံးမရှိသော သက်တမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိသည် သူ့စိတ်အခြေအနေက ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ အတိတ်က သူ့မှာရှိခဲ့ဖူးသည့် ကန့်သတ်ချက်များနှင့် သတိကြီးစွာထားမှု အားလုံးသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ဘဝ၏ထိပ်ဆုံးတွင် ရပ်တည်ကာ အကန့်သတ်မဲ့ စကြာဝဠာကြီး၏ ရှင်ခြင်းသေခြင်းကို ကြည့်ရှုနေသည့် စိတ်အခြေအနေက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဟုန်ယွိသည် သူယခင်က ရိုသေလေးစားခဲ့သော ဧကရာဇ်အာဏာနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ သားတော်ဆိုသည့် ခမ်းနားထည်ဝါမူ တို့သည် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် များစွာ မှေးမှိန်သွားသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားရသည်။

ဤသည်မှာ သေမျိုးလောကကို ကျော်လွန်ပြီး အင်မော်တယ်တစ်ပါးဖြစ်လာခြင်း၏ စိတ်အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သည်။

“အင်မော်တယ်ဖြစ်လာပြီး မဆုံးမဲ့သက်တမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ပြီးတဲ့နောက်၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်အခြေအနေဟာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်။ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဧကရာဇ်အာဏာဟာ မင်းဆက်တစ်ခုရဲ့ အပြောင်းလဲဆိုတာထက် ဘာမှမပိုဘူး။ မအံ့ဩတော့ဘူး။ ဒါကြောင့်ပဲ ယခင်ဧကရာဇ်တွေ အားလုံးဟာ တာအိုပညာတွေကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြတာ။ မင်းဆက်တစ်ခုရဲ့ စည်ပင်သာယာမှုဟာ တာအိုပညာတွေ ကျဆုံးမှုရဲ့ အစပဲ….။”

ရုတ်တရက်၊ ဟုန်ယွိသည် ဤနိယာမများစွာကို နားလည်လာခဲ့သည်။ ယခင်က, သူသည် ဤနိယာမများကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဤနိယာမများကို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာခဲ့သည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာပြီးနောက်၊ လူတစ်ဦး၏ဘဝသည် သေမျိုးလောကကို ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သာမန်လူတစ်ဦး ကဲ့သို့ ဧကရာဇ်အာဏာကို မည်သို့ ရိုသေလေးစားနိုင်တော့မည်နည်း။

ဧကရာဇ်အာဏာကို ရိုသေလေးစားလိုခြင်း မရှိခြင်းသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်အခြေအနေ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဧကရာဇ် မင်းမြတ်များ ဖျက်ဆီးလိုသော အရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

အခိုက်အတန့်တွင်၊ ဟုန်ယွိ၏ ပညာရှင်ဟူသည့် ဂုဏ်ပကာသနရယူရန်နှင့် မြင့်မြတ်သည့်ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ထူး ချီးမြှင့်ခံလိုသည့် ဆန္ဒသည် များစွာ မှေးမှိန်သွားသည်။ ဤဂုဏ်ကျက်သရေနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာဆိုင်ရာ အတွေးများသည် သူ လိုက်စားလိုခြင်း မရှိတော့သည့် အရေးမပါသော ကစားစရာ သာသာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ် ထွက်လာပြီးနောက်၊ သူသည် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ အေးစက်စက် လေပြင်းကြီးတစ်ခု ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဖြတ်ကျော် တိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ချန်ယင်းရှာ ယခင်က အသုံးပြုခဲ့သော “မိုင်သောင်းချီ လေပြင်း” ဟူသည့် နိယာမကို အံ့အားသင့်စွာ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

အေးစက်စက် လေပြင်းသည် ပင်လယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တိုက်ခတ်ပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက်ဆိုသလို၊ ရေဖြင့် လုံးဝ စုစည်းဖွဲ့စည်းထားသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုနတ်ဆိုးသည် မျက်နှာလေးခုနှင့် လက်ရှစ်ဖက်ရှိပြီး မျက်ခုံးကြားတွင် ဒေါင်လိုက်မျက်လုံးရှိသော ဖျက်စီးခြင်းမင်စီလာဘုရင် ဖြစ်သည်။

ရေဖြင့် စုစည်းဖွဲ့စည်းထားသော ဖျက်စီးခြင်း မင်စီလာဘုရင်သည် ၎င်း၏ ဒေါင်လိုက်မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ ဒေါင်လိုက်မျက်လုံးမှ ရေပုံစံမီးလျှံတစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

“ယင်းရှာမိန်းကလေး…..၊ ဒါကို လက်ခံလိုက်။”

ဟုန်ယွိက ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်ပြီး၊ ဤရေပုံစံ မီးလျှံသည် ချန်ယင်းရှာဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ချန်ယင်းရှာက သူမလက်ချောင်းကို လှုပ်လိုက်ရာ၊ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ရေခိုးရေငွေ့များသည် အေးစက်စက်လေပြင်းအဖြစ် စုစည်းကာ မိုးကြိုးလျှပ်စီးတစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ထိုးနှက်လာသည်။

ဘုန်း…..၊

မိုးကြိုးလျှပ်စီးနှင့် ရေပုံစံ မီးလျှံတို့သည် ပြင်းထန်စွာ ထိမိသွားသည်။ ချန်ယင်းရှာ၏ မိုးကြိုးလျှပ်စီးသည် ထိုကြာပန်းပုံစံ မီးလျှံကြောင့် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ကြာပန်းပုံစံ မီးလျှံသည် ဆက်လက် ပျံသန်းလာသည်။

“ဟမ့်၊ နတ်ဘုရားလျှပ်စီးတစ်ထောင်….” ချန်ယင်းရှာက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး၊ လက်ချောင်းကို ထပ်မံ၍ နှစ်ကြိမ် လှုပ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင်၊ လက်သီးအရွယ်ရှိ ရေမိုးကြိုးလျှပ်စီးများသည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်မှ ထူထပ်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကျိုင်းကောင်များကဲ့သို့ ဟုန်ယွိ၏ မီးလျှံနှင့် ဖျက်စီးခြင်းမင်စီလာဘုရင်ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

ဘုန်း…..။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက်၊ လေထုထဲတွင် ရေငွေ့များ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ မိုးသီးမိုးပေါက်ကဲ့သို့ မိုးရေစက်များ ကျဆင်းလာသည်။

၎င်းသည် ပင်လယ်ရေ အမြောက်အမြားသည် လေထုထဲသို့ ပေါက်ကွဲထွက်ပြီး ရေစက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဖွင့်…..”

ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး၊ အေးစက်စက် လေပြင်းသည် ပြင်းထန်စွာ လှိမ့်ဝင်လာပြီး၊ သူ့ခေါင်းထက်တွင် ထီးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းကာ၊ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလာသော မိုးရေစက်များကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

မိုးရေစက်များသည် ထီးပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်လာပြီး၊ “ဖုန်း…၊ ဖုန်း…၊ ဖုန်း…၊” ဟူသော အသံများ ထွက်လာသည်။ ထိုမိုးရေစက်အသံက တကယ့် နွားသားရေမိုးထားသည့် တဲတစ်လုံးကို ရိုက်ခတ်နေသည့်အလားပင်။

“မင်းက ရေကို မီးလျှံပုံစံအဖြစ် စုစည်းနိုင်ပြီး၊ အဲဒီမှာ ဖျက်ဆီးခြင်းဆန္ဒတစ်ခု ပါဝင်နေတယ်။ ငါသာ နတ်ဘုရားလျှပ်စီးတစ်ထောင်ကို မသုံးပြုခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ဒါကို ပိတ်ဆို့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး…”

ချန်ယင်းရှာက အံ့အားသင့်စွာ ပြောသည်။

“မင်းရဲ့ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ရဲ့ စွမ်းအားဟာ ဉဒေါင်းဘုရင်ရဲ့သမီး ရှင်းယုဆန်ကို ယှဉ်နိုင်လောက် တယ်။ သူမဟာ ဒြပ်ကြီးငါးပါး သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားသိုင်းကို အသုံးပြုရင်တောင်၊ သူမအနေနဲ့ မင်းကို ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်လောက်ဘူး!”

“ဒြပ်ကြီးငါးပါး သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားသိုင်းဟာ ဉဒေါင်းဘုရင်ကိုယ်တိုင် သန့်စင်ထားတာ ဖြစ်ပြီး၊ အစွမ်းထက်ပေမယ့်၊ ငါကျင့်ကြံထားက အတိတ်ကျမ်း၊ ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ဟာ ဘယ်တော့မှ ပြိုကွဲမသွားဘူး။ အခု တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်ကို ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ အရင်ကထက် ဆယ်ဆ ပိုပြီး စုစည်းမှုရှိလာပြီ။ ပြီးတော့ ငါ့မှာ ဘာကန့်သတ်ချက်မှ မရှိတော့ဘူး! အတိတ်ကျမ်းဟာ ကောင်းကင်မိုးကြိုးရဲ့ အပြင်းအထန်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမလား။ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်မလား။ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း တာအိုပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မလား…။”

ဟုန်ယွိ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် အလွန်ရက်စက်ပြီး၊ ၎င်းကလည်း သိုင်းသူတော်စင် လက်သီးဆန္ဒကို စုပ်ယူခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

“ဒါပေမယ့် အခု ကောင်းကင်မိုးကြိုးတွေ မရှိဘူး၊ ပြီးတော့ ဆောင်းရာသီ ရောက်နေပြီ။ ကောင်းကင်မိုးကြိုးက နည်းနည်းလေးပဲ ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ဖို့အတွက် အခွင့်အရေးရှာဖွေဖို့ မလွယ်ဘူး။ မဟုတ်ရင် အတိတ်ကျမ်းဟာ သူ့အားသာချက်တွေကို အပြည့်အဝ ထုတ်ပြနိုင်မှာ….။”

ဟုန်ယွိသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကျမ်းစာဖြစ်သည့် အတိတ်ကျမ်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်သည် တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာပြီးနောက်၊ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးမှသာ ထုတ်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိထားပါသည်။

မိုးကြိုးဘေးသည် ပြင်းထန်လွန်းပြီး၊ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် လုံလောက်အောင် သန်မာမှု မရှိပါက ပြာမှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။

အတိတ်ကျမ်း၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် အတိတ်၏ မပြောင်းလဲနိုင်သော သဘာဝအနှစ်သာရ ကဲ့သို့ ပြိုကွဲမသွားပေ။ ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ လေးနက်သော အမှန်တရား၊ တွေးခေါ်နိုင်စွမ်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း ဆန္ဒသည် သူ့အား အခြားသူများထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သည့် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပေးစွမ်းသည်။

အတိတ်ကျမ်းသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို အမှန်တကယ် ရင်ဆိုင်ရသောအခါမှသာ, ၎င်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကျမ်းစာဖြစ်သည်ဟူသော တန်ဖိုးကို သက်သေပြမည်ဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။

“ဒါပေမယ့် အခု ငါ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာပြီး၊ ကန့်သတ်ချက်တွေ နည်းပါသွားပြီ။ အထွဋ်ထိပ် ကောင်းကင်နယ်မြေ၊ ခင်ဗျားတို့ စောင့်နေကြ။ ဝူဝမ်မြို့စား၊ ခင်ဗျားဆီက တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေနိုင်ဖို့, ကျုပ် ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာပြီ။ ဒါပေမယ့် အခုက အချိန်မဟုတ်သေးဘူး။ ခင်ဗျားဟာ သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး၊ ဒါမှမဟုတ် လူသားအင်မော်တယ်တောင် ဖြစ်နေနိုင်တယ်။ ကျုပ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို အကြိမ်အနည်းငယ် ဖြတ်ကျော်ရဉီး မယ်။ အနည်းဆုံး ဉဒေါင်းဘုရင်လို အဆင့်မျိုးရောက်မှ, ကျုပ် ခင်ဗျားကို တကယ် စိန်ခေါ်နိုင်မယ်…..။”

ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများက ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားနေပြီး၊ အကန့်အသတ်မရှိသော သူရဲကောင်းဆန်သည့် စိတ်ဓာတ်က သူ့နှလုံးသားမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဝူဝမ်မြို့စားစံအိမ်ရဲ့ လူတွေဟာ ငါ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာပြီး၊ ထူးကဲသော စွမ်းရည်တွေ ပိုင်ဆိုင်လာ မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ စိတ်မကူးမိခဲ့လောက်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ စိတ်ကြိုက် အနိုင်ကျင့်နိုင်၊ သတ်ဖြတ်နိုင်၊ အကျဉ်းချနိုင်တဲ့ ပညာရှင်ငယ်လေး တစ်ယောက်ဟာ တကယ်ပဲ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ ဒါပေမယ့် အခုအချိန်မှာ, ငါဟာ တစ္ဆေအင်မော်တယ်ရဲ့ စွမ်းအားတွေ အများကြီး တိုးမြင့်လာပေမယ့်၊ မဆင်မခြင် လှုပ်ရှားလို့ မဖြစ်သေးဘူး။ ငါ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်က မဟာနတ်ဆိုး အင်မော်တယ် ရှစ်ပါးလို ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၊ ဒါမှမဟုတ် မိုနိုဂါတာရီလို ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာတဲ့အခါ၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာ လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည် သွားလာနိုင်ပြီ။ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ကျေးဇူးတရားတွေ, ရန်ငြိုးတွေကို စိတ်ကြိုက် ဖြေရှင်းနိုင်မယ်။”

ယခုအခါ သူသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာပြီး၊ တိုက်ခိုက်ရန် ကြီးမားသည့် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း၊ သတိထားရန် လိုအပ်ကြောင်း ဟုန်ယွိ သိသည်။ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းသည် သင်ခန်းစာအဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်၊ မည်သည့်စိုးရိမ်ပူပန်မူမှ မရှိဘဲ သူ၏ လက်စားချေမှုကို အမှန်တကယ် စတင်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသော တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါးနှင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို မဖြတ်ကျော်ရသေးသော တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး သည် မတူညီသော အဆင့်နှစ်ခုဖြစ်ပါသည်။

“ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ သခင်လေး၊ ရှင်ခြင်းသေခြင်း အတားအဆီးကို ဖောက်ထွက်ပြီး၊ တစ်ချက်တည်းနဲ့ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းစက်ဝိုင်းထဲ ဝင်ရောက်စရာမလိုတော့ဘူး။ ဒီနောက်ပိုင်းမှာလည်း ကမ္ဘာပေါ်မှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှည့်လည်သွားလာနိုင်ပြီ”

ဤအချိန်တွင်၊ သခင်ကျိုးသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဖြင့် လျှောက်လာပြီး၊ ခါးကို မြေကြီးထိမတတ် ကိုင်းညွတ်ကာ ဂါရဝပြုသည်။ ဟုန်ယွိက သူ့စိတ်ဝိညာဉ်တံဆိပ်ကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့သော်လည်း၊ သခင်ကျိုးသည် ယခုအခါ လုံးဝဆန့်ကျင်ရဲခြင်း မရှိတော့ပေ။ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါးသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါးသာ ဖြစ်ပါသည်။ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ် သန်မာသော တာအိုပညာရှင် တစ်ဦးနှင့် အနှစ်သာရအရ ကွဲပြားမှုရှိနေပါသည်။

အတိတ်က ဟုန်ယွိ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် မည်မျှသန်မာခဲ့စေကာမူ၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ် မဖြစ်သေးသမျှ သူသည် ကြောက်ရွံ့ရန် မလိုအပ်ခဲ့ ပေ။ အကြောင်းမှာ ဟုန်ယွိ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သည် အားနည်းပြီး၊ အကယ်၍ သူ့ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် အခွင့်အရေး ရှာတွေ့ခဲ့လျှင်၊ ဟုန်ယွိသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အချန်အကြာကြီး နေထိုင်နိုင်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ၊ နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးသွားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မည်သူမျှ ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ သံမဏိဥပဒေ ဖြစ်ပြီး၊ တာအိုကျင့်စဉ်တွင် အကြီးမားဆုံး တားမြစ်ချက်လည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်မှာ မတူတော့ပေ။ အကယ်၍, ဟုန်ယွိ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ဖျက်ဆီးခံရလျှင်ပင် သူသည် အခြားလူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက် ပြီး ပြန်လည်ဝင်စားနိုင်သည်၊ ထို့ကြောင့် မည်သည့် ထိခိုက်မှုမှ မရှိတော့ပေ။

တစ္ဆေအင်မော်တယ် နယ်ပယ်မတိုင်ခင်, တာအိုပညာရှင်တစ်ဦး၏ အားနည်းချက်သည် ယခင်က ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာပြီးနောက်၊ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သည် အားနည်းချက် မဟုတ်တော့ပေ။

သခင်ကျိုးသည် ဟုန်ယွိကို ကြောက်ရွံ့ ရိုသေနေရုံသာမက၊ သူ့အပေါ် အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်မှုကိုလည်း ခံစားရသည်။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ် သိမ်းပိုက်ခြင်းနယ်ပယ်၏ အထွက်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုပါတော့သည်။

သို့သော်, ဤခြေတစ်လှမ်းသည် သူသည် ဘယ်တော့မှ ဖြတ်ကျော်နိုင်မည် မဟုတ်သည့် ကမ္ဘာကြီး၏ အဆုံးနှင့်တူနေသည်။

တစ္ဆေအင်မော်တယ်ကို မဆိုထားနှင့်၊ သိုင်းပညာရပ်၏ အတားအဆီးများကိုသာ ကြည့်လျှင်၊ လီလဲ့၊ ဝမ်ဖေးရန်နှင့် အကြီးအကဲရှန်တို့သည် ယခင်ကတည်းက စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် တစ်သားတည်းဖြစ်နေကြသည့် မဟာဆရာသခင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ဟုန်ယွိနောက်သို့ လိုက်ပါပြီးနောက်၊ နဂါးဆင်တံဆိပ်၊ မိုရာနတ်ဘုရားတူနှင့် အစစ်မှန်သိုင်းသူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ်ကို နည်းလမ်းများကိုပင် သင်ယူခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင်၊ သူတို့သည် မှော်ဆေးဝါးများ ခြင်းတောင်း တစ်တောင်းကုန်အောင် စားသုံးခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားနှင့် အရိုးများကို သန်မာစေရုံမှလွဲ၍ မဟာဆရာသခင်အဆင့်သို့ မချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

မဟာဆရာသခင်အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရန်ပင် ဤမျှခက်ခဲနေလျှင်၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်ဆို ပို၍ပင် ပြောစရာမလိုတော့ပေ။ တာအိုပညာရပ်များသည် နားလည်မှုပေါ်တွင် ပိုမိုလိုအပ်သည်။ အကယ်၍, သင်သည် သိုင်းပညာကို မသင်ယူနိုင်ခဲ့လျှင် သည်းခံနိုင်သော်လည်း၊ အကယ်၍, သင်သည် အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်စွမ်း မရှိဘူးဆိုလျှင်, နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ် မည်မျှသန်မာနေပါစေ ချိုးဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှင်းယုဆန်၏ အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို မြင်တွေ့ပြီးကတည်းက၊ သခင်ကျိုးသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ချိုးဖြတ်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ကို စွန့်လွှတ်ပြီးပြီ။

“ဝါး၊ အာယွိ၊ မင်းက အံ့သြစရာပဲ။ ငါလည်း တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ရင်၊ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ပြီ” ရွှေပင့်ကူသည် ခုန်ပျံလာပြီး၊ သင်္ဘောခန်းထဲမှ ပြေးထွက်လာကာ ဟုန်ယွိ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

“ငါတို့ ဟုန်ယွိကို လိုက်နာခဲ့တာ မမှားခဲ့ဘူးထင်တယ်။ တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်ကို ရောက်သွားတဲ့အခါ၊ ရှင်ခြင်းသေခြင်း အတားအဆီးကို ဖောက်ထွက်ပြီး၊ လမ်းကြောင်းနှစ်ခုကလည်း လုံးဝ ကွဲပြားသွားပြီ….။”

ဟွာနွန်ယင်နှင့် ဟွာနွန်းယွီတို့သည်လည်း ဟုန်ယွိ၏ တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ချိုးဖြတ်နိုင် သည့် အတွေးလှိုင်း လှုပ်ရှားမှုများကို ခံစားမိပြီး၊ သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်သို့ လျှောက်လာကြသည်။

ဤအချိန်တွင်၊ သင်္ဘောပေါ်တွင် ကျင့်ကြံနေသော ရှင်တန်သိုင်းသခင်များ ဖြစ်ကြသည့် မုကလေး၊ ရှန်ထိုက်ဇူ၊ ချီဇီယန်၊ လီလဲ့၊ အကြီးအကဲရှန်၊ သွေးတစ်စက်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း ထွက်လာကြပြီး၊ ဟုန်ယွိကို လေးစားမှုနှင့်အတူ အံ့အားသင့်မှုဖြင့် ကြည့်နေကြပါသည်။

တစ္ဆေအင်မော်တယ်ဆိုသည်မှာ အင်မော်တယ် ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းသည် လူသား၏အဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

“မင်းသားက ဟုန်ယွိကို ဆွဲဆောင်သိမ်းသွင်းနိုင်ဖို့ လှုပ်ရှားခဲ့တာ မှန်ကန်တဲ့ လှုပ်ရှားမူတစ်ခု ဖြစ်ပုံရတယ်။ သူ့ရဲ့ အလားအလာဟာ တကယ်ကို အကန့်အသတ် မရှိဘူးပဲ…..။” သွေးတစ်စက်က စိတ်ထဲတွင် တွေးသည်။ “တကယ်လို့, ဟုန်ယွိသာ အခုအချိန်မှာ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ကို ပြန်သွား မယ်ဆိုရင်၊ မင်းသားရဲ့ ညာလက်ရုံးတစ်ဆူ ဖြစ်လာနိုင်ပြီ။ ဒါပေမယ့်၊ ဟုန်ယွိ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာပြီဆိုတဲ့ အချက်ကို ငါလျှို့ဝှက်ထားရမယ်။ မင်းသားက ဟုန်ယွိအတွက် သူ့အင်အားတွေကို စုစည်းနိုင်ပြီး၊ ဟုန်ယွိကို သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးလိုပုံစံနဲ့ ရာထူးတိုးမြှင့်အောင် လုပ်ဆောင်နေတယ်။ မဟုတ်ရင်၊ သူဟာ ဧကရာဇ်တရားရုံးမှာ ကြီးထွားလာဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်…..။”

“လာ၊ လာ…၊ ဝိုင်တွေ တည်ခင်းကြ။” ဟုန်ယွိက အမိန့်ပေးပြီး၊ ချန်ယင်းရှာကို ကြည့်သည်။

ယခုအခါ၊ သူသည် ချန်ယင်းရှာနှင့် အဆင့်တူ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ သူ့နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားကို မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ၊ သူသည် အနည်းဆုံးတော့ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။

“ဟုန်ယွိ၊ ငါတို့ပူးပေါင်းပြီး မဟူရာဝံလုလွေဘုရင်ကို သတ်မယ်ဆိုရင်၊ သေချာပေါက် အောင်မြင်နိုင်မယ်” ယင်းရှာက ဟုန်ယွိကို ဝမ်းမြောက်စွာ ကြည့်သည်။

“ဟုတ်ပါပြီ၊ ယင်းရှာမိန်းကလေး။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့အတူ ထာဝရပူးပေါင်းမယ်။” ဟုန်ယွိက ပြုံးလျက် ပြောသည်။

“ကောင်ကင်အထွဋ်ထိပ်နယ်မြေ, ခေါင်းဆောင်ရဲ့ခန်ပွန်း ယန်ကျင့်ကျုံကို သတ်လိုက်ပြီးနောက် ကောင်ကင်အထွဋ်ထိပ်နယ်မြေရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက ဘယ်လိုဖြစ်မလဲဆိုတာ သိချင်လိုက်တာ။ ကောင်ကင်အထွဋ်ထိပ်နယ်မြေ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေဟာ မဟာနတ်ဆိုးအင်မော်တယ် ရှစ်ပါးထက် မနိမ့်ကျဘူး။ တကယ်လို့, ကောင်းကင်တုန်ခါလောက်တဲ့ ရတနာခုနစ်မျိုးထဲက အလွန့်လွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ နတ်ဘုရားဖြိုခွဲ ရုပ်သေးပါ ပေါင်းထည့်လိုက်ရင်၊ သူမက ရင်ဆိုင်ဖို့ အတော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မယ်။” ချန်ယင်းရှာက ဟုန်ယွိ၏ အကြည့်ကို ရှောင်လျက် အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်….။ ကောင်ကင်အထွဋ်ထိပ်နယ်မြေဟာ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကြီးကို ခံစားခဲ့ရတယ်။ ကျွန်တော်က ကျောက်ဖေးရုန်ကို သတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ယန်ကျင့်ကျုံပါ အသတ်ခံရတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ ကျွန်တော်ရဲ့ ဒေါသတွေကို ပြန်လည် ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီ။ ဒါပေမယ့်၊ ဒါက လုံလောက်မှု မရှိသေးဘူး။ ကျွန်တော်တို့ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးတာနဲ့ ကောင်ကင်အထွဋ်ထိပ်နယ်မြေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ အတူတူ ပူးပေါင်းကြမယ်……။”

ယခု ဟုန်ယွိ၏ စကားများသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုရဲရင့်ပြီး ပြတ်သားလာသည်။ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် လက်စားချေရန် မျှော်လင့်ချက်ကို မြင်နိုင်ခဲ့ပါပြီ။

“မင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်တဲ့အခါ သတိထားပါ။ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် မင်းရဲ့ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ဟာ အားနည်းသွားလိမ့်မယ်။ ပြန်လည်သန်စွမ်းဖို့ အချိန်ယူရလိမ့်မယ်။ ဒီအချိန်အတွင်း၊ မင်းရဲ့အားနည်းချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူမယ့် အခြားလူတွေကို သတိထားရမယ်။ သမိုင်းတစ်လျှောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့တဲ့ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ ဒါပေမယ့်၊ အချို့ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တွေဟာ မိုးကြိုးကပ်ဘေးပြီးနောက် အားနည်းနေချိန်မှာ အခွင့်အရေး ယူခံရပြီး ထာဝရ ချိတ်ပိတ်ခံရတာ ပြန်လည်ဝင်စားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူး။”

ချန်ယင်းရှာက ဟုန်ယွိကို သတိပေးသည်။

“ဟုတ်တယ်! ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ဉဒေါင်းဘုရင်တို့က မိုနိုဂါတာရီကို လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေကြတယ်။ သူတို့ဟာ သူ့ရဲ့အားနည်းနေတဲ့ အခြေအနေကို အခွင့်အရေးယူပြီး သတ်ဖြတ်နိုင်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် အင်မော်တယ်ရတနာတစ်မျိုးနဲ့ ချိတ်ပိတ်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူတို့ အောင်မြင်နိုင် မလား မသိဘူး…..” ဟုန်ယွိက ပြောသည်။

“သူတို့ သေချာပေါက် မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့်၊ ဒီကျွမ်းကျင်သူငါးယောက်ကို လျှော့မတွက်သင့်ဘူး။ မီးလျှံနဂါးကိုးတောင်တောင် သေသွားနိုင်တယ်။” ချန်ယင်းရှာက ပြောသည်။

ဤအချိန်တွင်၊ ဟုန်ယွိတို့နှင့် သိပ်မဝေးသော ပင်လယ်ပြင်တွင်…..။

ကြီးမားသော စစ်သင်္ဘောကြီး လေးစီးသည် သူတို့ဦးတည်ရာလမ်းကြောင်းဆီသို့ ဦးတည်ရွက်လွှင့်လာနေသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်စီးသည် မက်မွန်နတ်ဘုရားသင်္ဘော ဖြစ်သည်။ ကျန်သုံးစီးသည် တော်ဝန်ချန်ရေတပ်က အထူးပြုလုပ်ထားသည့် စစ်သည်ရှစ်ရာ သယ်ဆောင်နိုင်သော အဆွယ်ငါးချောင်းပါ စစ်သင်္ဘောများဖြစ်ကြသည်။

သို့သော်၊ ၎င်းတို့သည် ပစိတ်ဖိတ်ရေတပ်၏ အလံကို လွှင့်ထူမထားဘဲ၊ ဖူဘိုရေတပ်၏ အလံကို လွှင့်ထူထားသည်။ ၎င်းသည် အရှေ့ပိုင်းပင်လယ် ဖူဘိုရေတပ်၏ အလံဖြစ်သည်။

အရှေ့ပိုင်းပင်လယ် ဖူဘိုရေတပ်သည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ လက်အောက်တွင် ရှိသည်။

“အယ်…။ အဲဒီမှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ…။ ဘီအန်တပ်ရင်းမှ လူဖုန်၊ သင်္ဘောအုပ်စုကို အဲဒီဦးတည်ရာဆီ ရွှက်လွင့်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ အမိန့်ပေးတယ်….။”

ဤအချိန်တွင်၊ ငွေရောင်ငါးမန်းသံချပ်ကာ၊ ကုလားအုတ်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ရွှေသရဖူ ဆောင်းထား သော စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ဦးသည် အနီးအနားမှ ဆူဆူညံညံအသံများကို သတိပြုမိပြီး၊ သင်္ဘောကို ထိုဦးတည်ရာသို့ ဦးတည်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ဟမ်…။ ဖူဘိုရေတပ်လား…။ ဟဲ၊ ရန်သူတွေမှ လာတွေ့ဆုံရတယ်လို့။ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ ဘီအန်တပ်ရင်းက ခုနစ်ယောက်လည်း အဲဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ ရှိနေတယ်လား။ သရဖူဝတ်ထားတဲ့ အဲဒီလူက ဖူဘိုစစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၊ ဒုတိယအဆင့်မှူးမတ် ချန်းယုံလို့ထင်တယ်။” (ရှေ့မှာတုန်းက တာ့ဝူတပ်ရင်းဟု ပြန်ဆိုခဲ့ပြီး၊ ယခုလည်း ပါသည့်အတိုင်း ပြန်ဆိုလိုက်ပါသည်)။

ဤအချိန်တွင်၊ ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့၏ အစွမ်းထက်သော စိတ်စွမ်းအားသည် သွေးစွမ်းအင်များစွာ သူတို့အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို အာရုံခံမိသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ဧရိယာကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို သိရှိခဲ့သည်။

“အဲဒီခုနစ်ယောက်ကို သတင်းပြန့်သွားမှာစိုးလို့ ကောင်းကင်လေနိုင်ငံမှာ အပြစ်ပေးလို့ မရခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် အခု ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှာ ဘယ်သူမှမရှိဘူး။ ယင်းရှာ၊ မင်းကို စော်ကားခဲ့တဲ့ အဲဒီသူတွေကို အပြစ်ပေးလို့ ရတယ်။” ဟုန်ယွိက ပြုံးလျက် ပြောသည်။

“ဘာလဲ….၊ မင်း ချန်ပီယံမြို့စားနဲ့ ဧကရာဇ်တရားရုံးကို မကြောက်ဘူးလား…” ချန်ယင်းရှာက ပြုံးလျက် မေးသည်။

“ကျွန်တော်က အခု တစ္ဆေအင်မော်တယ် တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလေ၊ အင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ ဘာကို ကြောက်နေရမှာလဲ။ မင်းအနေနဲ့ ဒီလို သာမန်ယင်ကောင်လေးတွေကို ဖယ်ရှားရတာ သဘောကျရင်၊ ကျွန်တော် သည်းခံနိုင်ပါတယ်။ ဒီလောက်ဒုက္ခလေးကိုတောင် သည်းမခံနိုင်ရင်၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်လို့ ဘယ်လို ခေါ်နိုင်မှာလဲ….” ဟုန်ယွိ၏ လေသံသည် ယခင်ထက် လွှမ်းမိုးကြီးစိုးသည့် အငွေ့အသက်ကို သယ်ဆောင်လာသည်။

အခန်း (၂၀၂)။

“ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၊ သူတို့ဟာ ပစိတ်ဖိတ်ရေတပ်ရဲ့ အလံကို လွှင့်ထူထားပါတယ်….”

မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဒေါသမုန်တိုင်း သင်္ဘောကြီးပေါ်တွင်၊ ကုလားအုတ်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် ခရမ်းရွှေရောင်သရဖူကို ဆောင်းထားသော ဖူဘိုရေတပ်၏ စစ်ဦးစီးအရာရှိသည် ဟုန်ယွိ၏ သင်္ဘောအုပ်စုကို အနီးကပ်မြင်တွေ့ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဘီအန်တပ်ရင်း၏ စစ်ဦးစီးအရာရှိ လူဖုန်သည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး အစီရင်ခံသည်။

တော်ဝင်ချန် ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ၊ သန့်စင်သည့် ရွှေစစ်စစ်သရဖူကို မြို့စားကြီး၊ မြို့စားလေးများသာ ဆောင်းခွင့် ရှိသည်။ ရွှေစစ်စစ်သရဖူကို ဆောင်းသူများမှာ မင်းသားများနှင့် မြို့စားကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် တစ်ခါတစ်ရံ သန့်စင်သည့် ရွှေစစ်စစ်သရဖူကို ဆောင်းလေ့ရှိသလို, တစ်ခါတစ်ရံ ကျောက်စိမ်းသရဖူ ဆောင်းလေ့ရှိပြီး၊ ဧကရာဇ်သည် နဂါးကိုးကောင်သရဖူ ဆောင်းသည်။

ဤလူသည် ခရမ်းရွှေရောင်သရဖူ ဆောင်းထားပြီး၊ အနည်းဆုံး ဒုတိယအဆင့် မှူးမတ်ရာထူးရှိသူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ဤလူသည် ဖူဘိုရေတပ်၏ စစ်ဦးစီးအရာရှိ၊ ဒုတိယအဆင့် မှူးမတ်ရာထူးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ချန်းယုံ ရှောင်ထျန်းယောင်မှလွဲ၍ အခြားလူ မဟုတ်ပေ။

“ငါ အရင်ကတည်းက မြင်ပြီးပြီ။ ဒါပေမယ့် ပစိဖိတ်ရေတပ်ရဲ့ ပင်လယ်ရေကြောင်း စူးစမ်းလေ့လာသူမှာ ဒေါသမုန်တိုင်း စစ်သင်္ဘော နှစ်စီးနဲ့ သံချပ်ကာတပ် သင်္ဘောပျံတွေပါ ဘာလို့ ရှိနေတာလဲ။ ဒေါသမုန်တိုင်း စစ်သင်္ဘောတွေရဲ့ တန်ဖိုးဟာ အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ အဆင့်မှာ ရှိတယ်ဆိုတာ မင်းတို့ သိတယ်မဟုတ်လား။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ငါဟာ မြို့စားရဲ့ အမိန့်အရ၊ ဒီကိုရောက်လာရပြီး ယွန်မင်နိုင်ငံရဲ့ ကြံ့ခိုင်သန်မာတဲ့ ကျွန်တစ်ထောင်၊ မဟူရာနတ်ဆိုး ချီလင်မြင်း ခုနစ်ကောင်၊ မဟူရာအရိုးလေး အလက်သုံးထောင်၊ ဆေဘာအမျိုးမျိုး၊ သံချပ်ကာမျိုးစုံနဲ့ ဝံပုလွေအရေခွံဝတ်ရုံ အများအပြားနဲ့ ဒီသင်္ဘောတစ်စီးကို လဲလှယ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဖူဘိုရေတပ်ရဲ့ စစ်ဘတ်ဂျက်ကို အကုန်သုံးလိုက်ရင်တောင် ဒီလိုသင်္ဘောတစ်စီးဝယ်ဖို့ ခက်ခဲမှာပဲ။ သူတို့မှာ ဘာလို့ နှစ်စီးရှိနေတာလဲ…..။” ဖူဘိုရေတပ်၏ မဟာစစ်သေနာပတိ ရှောင်ထျန်းယောင်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးသည်။

“ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၊ ပစိဖိတ်ရေတပ်ဟာ ဝင်္ကဘာအကွေ့ စခန်းတွေမှာ ပင်လယ်ဓားပြတွေကို တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးတုန်းက ကြီးမားတဲ့ကံကောင်းမူကြီးတွေ ရရှိခဲ့တာကို မေ့သွားပြီလား….။” ဘီအန်တပ်ရင်း၏ တပ်ရင်းမှူး လူဖုန်းက အသံတိုးတိုးဖြင့် သတိပေးသည်။

“ဟုတ်တယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် ပစိဖိတ်ရေတပ်ဟာ ဝင်္ကဘာအကွေ့မှာ ကျွန်းငါးခုကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး၊ အသေပျောက်အများကြီးလည်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။ စစ်ရေးကမ္မကုသိုလ် ဆောင်ရွက်ဖို့ သွားရောက်ခဲ့တဲ့ ဝေတိုင်ကန်ရဲ့သား ဝေလဲ့ဟာ သေဆုံးသွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ယန်ကျန်းက အနည်းဆုံး ရွှေဒင်္ဂါး သိန်းပေါင်းများစွာ အလွဲသုံးစားလုပ်ထားတယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတယ်။”

ရှောင်ထျန်းယောင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “အမိန့်…၊ ဦးချိုကို မှုတ်၊ အနီရောင်အလံကို လွှင့်ထူလိုက်။ ပစိတ်ဖိတ်ရေတပ်ရဲ့ ပင်လယ်ရေကြောင်း စူးစမ်းလေ့လာသူကို သင်္ဘောတွေကို ရပ်တန့်ပြီး၊ ငါ့ဆီ ချဉ်းကပ်လာဖို့ ပြောလိုက်။ ငါကိုယ်တိုင် သူတို့ကို စစ်ဆေးမယ်…..။”

လူဖုန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ “ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ချင်တာလား…..။”

“လူဖုန်း၊ မင်းက တကယ်ကို ထူးချွန်တဲ့သူပဲ…..။” ရှောင်ထျန်းယာက ရယ်လိုက်သည်။ “ငါ ဒီအမိန့်ကို ပေးလိုက်တာနဲ့ မင်းက ငါ ဘာလုပ်ချင်တယ် ဆိုတာ သိပြီးနေပြီ။ ဒီတစ်ကြိမ် ငါတို့ဟာ ဧကရာဇ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်အမိန့်နဲ့ အရေးကြီး ကိစ္စတစ်ခုကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ပင်လယ်ထဲ ထွက်လာခဲ့တယ်။ လမ်းမှာ ယန်ကျန်းရဲ့ ရေတပ်နဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့ပြီး၊ သူတို့မှာ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဒေါသမုန်တိုင်း သင်္ဘောတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ ငါတို့ ဒါကို အသုံးပြုလို့ရ တယ်။ ငါတို့မှာ အစားအသောက်နဲ့ ရေပြတ်လပ်နေတာ မဟုတ်လား? မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ သင်္ဘောနှစ်စီးနဲ့ဆိုရင် အရာအားလုံး ပိုလွယ်ကူလာ လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ဧကရာဇ်ရဲ့တာဝန်ကိုလည်း ပြီးမြောက်နိုင်မယ်။”

“ဒါပေမယ့် ယန်ကျန်းရဲ့ သင်္ဘောတွေကို ဒီအတိုင်း အသုံးပြုဖို့ဆိုရင်…” လူဖုန်းက တုံ့ဆိုင်းသည်။

“ဟမ့်၊ ယန်ကျန်းဟာ မက်မွန်နတ်ဘုရား ဒေါသမုန်တိုင်း သင်္ဘောတွေကို ငွေဒင်္ဂါးသန်းရာချီနဲ့ ဝယ်ယူခဲ့ပြီး၊ ဧကရာဇ်တရားရုံးကို အစီရင်ခံတာမျိုး မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါက သူ့ကိုယ်ပိုင် ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ထင်ရှားတယ်။ ဒီအချက်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် သူဟာ အကျဉ်းချခံရဖို့ လုံလောက်နေပြီ။ ဧကရာဇ်ရဲ့ တာဝန်တွေ ပြီးမြောက်ဖို့ ငါက နည်းနည်းပါးပါး အသုံးပြုလိုက်တာ မလွန်ပါဘူး…..။” ရှောင်ထျန်းယောင်က ပြောသည်။

“ဒါတော့ အမှန်ပါပဲ။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၊ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကျွန်တော် ယန်ကျန်းရဲ့ ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ လက်ထောက်တစ်ဦးနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တယ်။ သူက လူငယ်တစ်ယောက်ပဲ။ အဲဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ သေချာပေါက် ရှိနေရမယ်။ သူ့ကို ယွန်မင်နိုင်ငံရဲ့ သင်္ဘောအုပ်စုကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရှေ့တန်းစစ်သား အဖြစ် အသုံးပြုလို့ရတယ်။” လူဖုန်းက ရုတ်တရက် ပြောသည်။ သူရည်ညွှန်းသူမှာ ဟုန်ယွိ ဖြစ်ပြီး၊ ရှေ့တန်းစစ်သားဆိုသည်မှာ အန္တရာယ်ရှိသော စစ်သားတစ်ဦးကို ဆိုလိုသည်။

“အိုး….၊ ဟုတ်လား….။ သူ့ကို သေချာပေါက် အသုံးပြုရမယ်။ တော်ဝင်ချန်ရေတပ်ရဲ့ ဥပဒေအရ၊ အရေးပေါ် အခြေအနေမှာ တပ်ချင်းမတူရင်တောင်၊ အဆင့်မြင့် အရာရှိတစ်ဦးဟာ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ထိန်းချုပ်ပိုင်ခွင့် ရှိတယ်။ ဒါ့အပြင်၊ မြို့စားက ငါ့ကို ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်စာ၊ တံဆိပ်ပြား တစ်ခုနဲ့ နဂါးအလံ ပေးခဲ့တယ်။ ငါဟာ ဧကရာဇ်ကိုယ်စား လှုပ်ရှားနေတဲ့ ဧကရာဇ်ရဲ့ တမန်တော်တစ်ဦးလို့ သတ်မှတ်နိုင်တယ်။ ယန်ကျန်း ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေရင်တောင်၊ ငါမှာ သူ့ကို ထိန်းချုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိတယ်…..” ရှောင်ထျန်းယောင်၏ မျက်လုံးများက ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားသည်…

“မင်း တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာခဲ့တာက နှမြောစရာပဲ၊ ဒါကြောင့် ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်ကြီးတွေအတွက် မရေးဆွဲနိုင်တော့ဘူး။ မဟုတ်ရင်၊ ငါ မင်းကို မြင့်မြင့်မားမား တွေးထားမိမှာပဲ။” ချန်ယင်းရှာက ရုတ်တရက် ဖျော့ဖျော့အသံဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဟုန်ယွိ၏နှလုံးသည် ခုန်တက်သွားသည်။ ချန်ယင်းရှာ ဆိုလိုသည့် ကြီးမားသော အစီအစဉ်ကြီးတွေက မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို သူ သိသည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာကြီးကို ပရမ်းပတာဖြစ်အောင် လုပ်ပြီး၊ ကမ္ဘာကြီးကို ထိန်းချုပ်မှုအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရန် ဖြစ်သည်။

“တစ္ဆေအင်မော်တယ်တွေဟာ လွတ်လပ်ပြီး အနှောင်ဖွဲ့ကင်းတယ်။ ဧကရာဇ်အာဏာကို ဘာအတွက် လိုအပ်တော့မှာလဲ။ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်ရတာ ဘာမှ ကောင်းတာ မရှိဘူး။ ကမ္ဘာကြီးကို အုပ်ချုပ်ဖို့ နေ့တိုင်း သေလောက်အောင် အလုပ်လုပ်ရတယ်။” ဟုန်ယွိက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောသည်။

ယခင်ကဆိုလျှင်၊ ချန်ယင်းရှာက ဤကဲ့သို့သော နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှုနှင့်ဆိုင်သည့် စကားများကို ထုတ်ပြောလာခဲ့လျှင်၊ ဟုန်ယွိသည် အနည်းဆုံး သတိထားပြီး စကားအကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ၊ သူသည် ထိုစကားကို မသင့်လျော်ဟု မခံစားရတော့ဘဲ၊ ယင်းအစား အကန့်အသတ်မရှိ လွတ်လွတ်လပ်လပ် တရားဝင် ပြောနိုင်ခဲ့ပြီ။

“အဲဒီလိုလည်း မဟုတ်သေးဘူး။ သန့်စင်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာနယ်မြေခြောက်ခုမှာ ကျင့်ကြံရတာ ကောင်းတယ်လို့ လူတွေက ပြောကြတယ်။ တကယ်တော့၊ ဧကရာဇ်အာဏာနဲ့ ကျင့်ကြံရတာက ပိုတောင်ကောင်းသေးတယ်။ မင်း ဒါကို မနားလည်ဘူး။ ဧကရာဇ်အာဏာကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာက အဆုံးမဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ၊ လူတွေရဲ့ ရှင်ခြင်းသေခြင်းအာဏာ၊ ကမ္ဘာကြီးရဲ့တရားမျှတမှုနဲ့ အဆင့်အတန်း၊ ဒါတွေအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်တယ်လို့ ဆိုလို တယ်။ တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်ရဲ့ သိုင်းပညာရပ်တွေနဲ့ တာအိုကျမ်းတွေကို ကြည့်ပါ။ တစ်ခွန်းပြောလိုက်တာနဲ့၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ စာအုပ်တွေ၊ ရတနာတွေကို ရွေးချယ်နိုင်ဖို့ ပို့ဆောင်ပေးရတယ်။ တစ်ခွန်းအမိန့်ပေးလိုက်တာနဲ့၊ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းလို သန့်စင်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်မြေတစ်ခု တောင် ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးခံရနိုင်တယ်။ တာအိုပညာရှင်တွေရဲ့ ရှုထောင့်ကကြည့်ရင်၊ ဧကရာဇ်အာဏာနဲ့ ဧကရာဇ်တရားရုံးဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကြီးမားဆုံး သန့်စင်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်မြေတစ်ခုပဲ။ ဒါပေမယ့် တာအိုဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တွေ အများစုက ဒါကို မမြင်နိုင်ကြဘူး။ ဒါက တကယ်ကို ရယ်စရာပဲ။” ချန်ယင်းရှာက ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဧကရာဇ်အာဏာနှင့် ဧကရာဇ်တရားရုံးသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြီးမားဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သည်”ဟူသော ချန်ယင်းရှာ၏ စကားများ သည် အမှောင်ထုကို ဖောက်ထွင်းသွားသော မိုးကြိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ဟုန်ယွိကို လုံးဝ နိုးကြားစေခဲ့သည်။ ဟုန်ယွိသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်များ၏ အတွေးများကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့ပြီ။

ဒါဆို ဒီအတိုင်းပေါ့….။

လူသားများ၏ ကန့်သတ်ချုပ်နှောင်မူများမှ ခုန်ထွက်နိုင်ပြီးနောက်၊ ပြဿနာမျာားကို မတူညီသော ရှုထောင့်မှ ကြည့်ခြင်းသည် အမှန်ပင် ရှင်းလင်း ပြတ်သားလာခဲ့သည်။

“ဟုတ်တယ်။ ဧကရာဇ်အာဏာဟာ အကြီးမြတ်ဆုံး မြင့်မြတ်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်မြေတစ်ခုပဲ။ ဒါ့အပြင်၊ ဒါက ကမ္ဘာကြီးရဲ့ တရားမျှတမှုနဲ့ လူသားတွေရဲ့ နှလုံးသားတွေပဲ။ ဧကရာဇ်အာဏာနဲ့ဆိုရင်၊ နိုင်ငံတစ်ငံကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာက ကျင့်ကြံဖို့ ပိုလွယ်တယ်။ ဒါက သူမပြောတာ အတိအကျ မှန်တယ်။ တကယ်လို့၊ ဧကရာဇ်တရားရုံးသာ သိုင်းပညာနဲ့ တာအိုကျမ်းတွေကို ကျင့်ကြံချင်တယ်ဆိုရင်၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကျင့်စဉ် စာအုပ်တွေကို ပို့ဆောင်ပေးရလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့, ဧကရာဇ်တရားရုံးသာ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းကို ဖျက်ဆီးချင်တယ်ဆိုရင်၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ တာအိုပညာရှင်တွေဟာ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဝိုင်းရံကြလိမ့်မယ်……။”

ဟုန်ယွိ စဉ်းစားလေ၊ ချန်ယင်းရှာပြောသည်မှာ မှန်သည်ဟု ခံစားရလေ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်၊ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ “ယင်းရှာမိန်းကလေး….၊ လက်ရှိ ချန်ဧကရာဇ်က တစ္ဆေအင်မော်တယ် တစ်ပါးလို့ ခင်ဗျား ထင်လား…။ ယုတ္တိကျကျ ပြောရရင်၊ တော်ဝင်မိသားစုဟာ ဖန်ဆင်းခြင်းတာအိုကျမ်းကို ကျင့်ကြံတယ် ဆိုကတည်းက ဖန်ဆင်းခြင်းကောင်းကင်ကျမ်းဟာ အထွဋ်ထိပ်အဂ္ဂိရတ်ကျမ်းနဲ့ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းက အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်ကျမ်းတွေအောက် မနိမ့်ကျသင့် ဘူး။ ဒါ့အပြင်, ဧကရာဇ်ဟာ မဆုံးမဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ ငါတို့ မရရှိနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးဝါးတွေ, ရတနာတွေပေါ့။ အမိန့်တစ်ခု ထုတ်လိုက်တာနဲ့၊ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းနဲ့ အမှန်တရားတာအိုဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တွေက နန်းတွင်းထဲဝင်ပြီး တာအိုတရားဟောရမှာ ဖြစ်သလို ကမ္ဘာပေါ်က ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်အားလုံးလည်း တာအိုတရားဟောဖို့ ဝင်ရလိမ့်မယ်။ ဒီလို စွမ်းအားမျိုးနဲ့ဆို တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါးအဖြစ် တက်လှမ်းနိုင်လောက်ပြီ။ နောက်ပြီး ဧကရာဇ်ဟာ မကျင့်ကြံဘဲနေဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သမိုင်းစာအုပ်တွေမှာ ဧကရာဇ်တွေဟာ အင်မော်တယ်ပညာရပ် တွေကို ကျင့်ကြံကြတယ်ဆိုတဲ့ မှတ်တမ်းတွေ မဆုံးမရှိ ရှိနေတယ်။ ဉာဏ်ရှိဆုံးနဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး ဧကရာဇ်တွေတောင် အင်မော်တယ် ဖြစ်ချင်ကြတယ်လေ။”

သမိုင်းစာအုပ်တွေအရ၊ ဉာဏ်ပညာကြီးမားဆုံးနှင့် အစွမ်းထက်ဆုံး ဧကရာဇ်များပင်လျှင် အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်ကို လိုက်စားခဲ့ကြသည်။ ဧကရာဇ် တစ်ပါးအနေဖြင့်၊ ထီးနန်းပေါ် ထိုင်လိုက်သည့်အခါ၊ သူ၏ပထမဆုံး အတွေးသည် ကမ္ဘာကြီး၏ သာယာဝပြောမှုနှင့် လူထု၏ သုခချမ်းသာအတွက် မဟုတ်ဘဲ၊ ဧကရာဇ်အာဏာကို အသုံးပြုပြီး သူ့ကိုယ်သူ အင်မော်တယ်ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် တော်ဝင်ချန်ဧကရာဇ်တရားရုံး၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိရှိထားသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းကောင်းကင်ကျမ်း၊ မရေမတွက်နိုင်သော သိုင်းပညာရပ် များနှင့် တာအိုကျမ်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဧကရာဇ်တစ်ပါးသည် ကျင့်ကြံခြင်းမရှိဟု သူ မယုံကြည်ပေ။

တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း၏ ဓားသည် လေထုထဲတွင် မိုးထားသော်လည်း သူသည် ကျင့်ကြံလိမ့်မည်။ ဤအရာသည် အလွန်မင်း ရေငတ်နေချိန်တွင် အဆိပ်ပြင်းသည့်ဝိုင်ကို သောက်ရခြင်းနှင့်တူသည်။

တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခံရမှာကို ကြောက်ရွံ့ပြီး၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းကျမ်းကို ကျင့်ကြံခြင်းမပြုဘဲ ကူရာမဲ့ ကြည့်ရုံကြည့်နေမည်လား? ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် သူရဲဘောကြောင်သည့် လူတစ်ယောက်ထက်ပင် ပို၍ သူရဲဘောကြောင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

“ဟုန်ရွှန်ကျိ… တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း… တော်ဝင်ချန်ဧကရာဇ်နန်းတွင်း… တစ္ဆေအင်မော်တယ်… အင်မော်တယ် ဖြစ်ခြင်း…”

ရုတ်တရက်၊ ဟုန်ယွိသည် ဤအရာများကို ဆက်စပ်ပေးနေသည့် ဝေဝေဝါးဝါး သဲလွန်စတစ်ခုကို ခံစားရသည်။

“လက်ရှိ ချန်ဧကရာဇ်လား….။ သူက ရိုးရှင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး မဖြစ်နိုင်ဘူး။ နောက်ပြီး၊ မင်းအဖေလို ထူးချွန်တဲ့ အရာရှိတစ်ဦးက သူ့ရဲ့ ညာလက်ရုံး ဖြစ်နေတယ်။ သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ကြည့်ရုံနဲ့ သူဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ သိနိုင်တယ်။” ချန်ယင်းရှာက ပြောသည်။

“ဒါပေမယ့်၊ သူဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ၊ သူ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်နေရင်၊ မိုနိုဂါတာရီက သူ့ကို တစ်ချိန်ချိန်မှာ လာသတ်လိမ့်မယ်။ သူသေသွားတဲ့အခါ၊ ကမ္ဘာကြီးဟာ တဖြည်းဖြည်း ပရမ်းပတာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”

“ဟုတ်လား….။ ဒါဆို ကမ္ဘာကြီးရဲ့ တိုးတက်မူနဲ့ ကျဆုံးမှုက လူတစ်ယောက်တည်းရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် အဲဒီလူဟာ ဧကရာဇ် တစ်ပါး မဟုတ်ဘဲ၊ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေတယ်။ ဒါပေမယ့်၊ မိုနိုဂါတာရီရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုနဲ့ တောင်၊ ဧကရာဇ်ကို လုပ်ကြံဖို့ မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါက တော်ဝင်ချန်ဧကရာဇ်နန်းတွင်းဟာ အပေါ်ယံ မျက်နှာပြင်မှာ မြင်ရသလို အားနည်းခြင်းမရှိဘူးဆိုတာ ပြတယ်။” ဟုန်ယွိက ပြောသည်။

ဘေးတွင်ရပ်နေသော ချီဇီယန်သည် နားထောင်နေရင်း၊ ရုတ်တရက် နားရှုပ်သွားသည်။ “ယုတ္တိကျကျ ပြောရရင်၊ ယွန်မင်၊ ဟွာလျှိုနဲ့ အခြားနိုင်ငံတွေ ဟာ အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်။ သူတို့ရဲ့ ဧကရာဇ်တွေလည်း တာအိုပညာရပ်တွေကို ကျင့်ကြံကြတယ်။ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းက ဘာကြောင့် သူတို့ကို မလုပ်ကြံတာလဲ။ ငါသိသလောက်ဆို, ငါတို့ယွန်မင်နိုင်ငံရဲ့ ဘုရင်ဟာ အိမ်ရှေ့စံဘဝမှာ ဆန်းကြယ်ကောင်ကင်ဘုံခန်းမမှာ လျှို့ဝှက်လေ့ကျင့်ဖို့ ပို့ဆောင်ခံရဖူးတယ်။”

“အဲဒါတွေက ယဉ်ကျေးမှုမရှိတဲ့ လူရိုင်းသာသာတွေပဲ။ ထျန်းကျိုးပြည်နယ်ရဲ့ ရှေးရိုးစွဲ နတ်ဘုရားတာအိုနဲ့ ယှဉ်လို့မရဘူး။” ဟုန်ယွိက တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ ပြောသည်။

ရှေးခေတ်ကတည်းက၊ ဤတော်ဝင်ချန်နယ်မြေသည် ဤကမ္ဘာကြီး၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဘုရားတာအို မွေးဖွားရာ နေရာအဖြစ် လူသိများခဲ့သည်။ ရှေးခေတ်က ဤနယ်မြေကို ထျန်းကျိုးဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျဆင်းလာသော မြေဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤနယ်မြေ၏ အုပ်ချုပ်သူ သည် အစစ်မှန် ဧကရာဇ်ဖြစ်ပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင် နိုင်ငံများသည် သာမန်လူရိုင်းမျိုးနွယ်များသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ဤသည်မှာ အမှန်တရားလည်း ဖြစ်သည်။ ရှေးယခင်ကတည်းက၊ ဤနယ်မြေသည် အသာယာဝပြောဆုံး ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ တာအိုပညာရပ်များအားလုံးနှင့် ယဉ်ကျေးမှုအားလုံးသည် ဤနယ်မြေမှ လူများထံသို့ ဆင်းသက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“အယ်….။ သင်္ဘောတစ်စီး ပေါ်လာတယ်…။ မက်မွန်နတ်ဘုရား ဒေါသမုန်တိုင်း သင်္ဘောပဲ…..” ထိုအချိန်တွင်၊ မျက်လုံးအမြင် ထက်မြက်သော ချီဇီယန်သည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသော သင်္ဘောအုပ်စုကို သတိပြုမိသည်။ ထိုသင်္ဘောအုပ်စုသည် သူတို့ဆီသို့ အလျင်အမြန် ဦးတည်လာနေသည်။

“ပင်လယ်ဓားပြတွေ ထင်တယ်။ ဒီလိုနက်ရှိုင်းတဲ့ ပင်လယ်ဧရိယာမှာ၊ တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်ကနေ ကောင်းကင်လေနိုင်ငံဆီ သွားတဲ့ ပင်လယ်ရေလမ်းကြောင်းထက် ပင်လယ်ဓားပြတွေ ပိုများတယ်။ ဒါပေမယ့် မက်မွန်နတ်ဘုရား ဒေါသမုန်တိုင်းသင်္ဘောဆိုရင်၊ ပင်လယ်ဓားပြတွေ မဖြစ်သင့်ဘူး။ ကောင်းကင်လေနိုင်ငံက လူတွေ ဖြစ်ရမယ်။ မဟုတ်သေးဘူး၊ ဖူဘိုရေတပ်ရဲ့ အလံပါလား။ ငါတို့ တော်ဝင်ချန်ရဲ့ တရားဝင် စစ်သင်္ဘောတွေလည်း ပါတယ်။”

သွေးတစ်စက်၏ မျက်လုံးများက အဝေးမှ ချဉ်းကပ်လာနေသော စစ်သင်္ဘောများကို လှမ်းကြည့်ရင်း အလံများ တဖျပ်ဖျပ်ခတ်ကာ ထိုသင်္ဘော အုပ်စု၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အသွင်ပြင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ချဉ်းကပ်လာနေသော သင်္ဘောအုပ်စုထံမှ ပြင်းထန်သော ဦးချိုမှုတ်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သုံးချက်က အသံရှည်ပြီး နှစ်ချက်က အသံတို ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဆင့်ခေါ်သည့် စစ်အမိန့်ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ အနီရောင်အလံတစ်ခုသည် သင်္ဘောပေါ်တွင် ပြင်းထန်စွာ လွှင့်ထူထားသည်။

“ဗိုလ်ချုပ်၊ ဒါက တော်ဝင်ချန်ရေတပ် အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦးရဲ့ ဆင့်ခေါ်တဲ့ စစ်အမိန့်ပဲ။ ဒီဦးချိုမှုတ်သံ ထွက်ပေါ်လာတဲ့အခါ၊ သင်္ဘောအားလုံးဟာ အမိန့်ကို နားထောင်ပြီး အဲဒီအဆင့်မြင့်အရာရှိရဲ့ သင်္ဘောဆီ အမြန်ချဉ်းကပ်ရမယ်။ သခင်လေး၊ သင်္ဘောကို ရပ်လိုက်ရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဆက်ပြီး ရွက်လွှင့်ရမလား….။ သင်္ဘောပေါ်မှာ လွှင့်ထူထားတဲ့ အလံကို ကြည့်ပါ။ အဲဒီအလံက အရှေ့ပိုင်းပင်လယ် ဖူဘိုရေတပ်ရဲ့ အလံပဲ။ သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တိုက်ရိုက် အဆင့်မြင့်အရာရှိ မဟုတ်ပေမယ့်၊ ပင်လယ်ပြင်မှာ အရေးပေါ်တိုက်ပွဲဖြစ်တဲ့အခါ၊ တော်ဝင်ချန်စစ်အမိန့်အရ ကျွန်တော်တို့ဟာ သူ့အမိန့်ကို နားထောင်ရမယ်။” ဤအချိန်တွင် အစိမ်းရောင်တပ်ရင်း၏ တပ်ရင်းမှူး ရန်ယင်မင်းသည် သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်သို့ လျှောက်လာသည်။

“သူတို့က ငါတို့ကို လာရှာတာနဲ့ တူတယ်။”

ဟုန်ယွိ၏ အတွေးမျှင်တန်းများက ပျံထွက်ပြီးသား ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသင်္ဘောများသည် မည်သူ့သင်္ဘောများ ဖြစ်သည်ကို သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ သူ့အတွေးများသည် ပင်လယ်လေနှင့် ညင်သာစွာ ပေါင်းစပ်ပြီး ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သူသည် စကားသံအချို့ ကြားပြီးနောက်၊ လူအနည်းငယ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ တော်ဝင်ချန်ရေတပ်တွင် မကောင်းဆိုးဝါး ပညာရပ်များကို ကာကွယ်ရန် တာအိုပညာရှင်များက တိုက်ပွဲများတွင် အကူအညီပေးလေ့ရှိသည်။ အကယ်၍ သူ့အတွေးများသည် အလွန်ပြင်းထန်လွန်းပါက၊ သူ့ကို အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားနိုင်သည်။

“သူတို့ဆီ ချဉ်းကပ်စရာ မလိုဘူး၊ ကျောက်ချပြီး သင်္ဘောကိုလည်း ရပ်စရာ မလိုဘူး။ ဒါက အရေးပေါ်တိုက်ပွဲ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ အမိန့်တွေက ကျွန်တော်တို့ကို ထိန်းချုပ်လို့ မရဘူး…..” ဟုန်ယွိက ညွှန်ကြားသည်။ “သင်္ဘောကို အရှိန်လျှော့ပြီး သူတို့ကို ချဉ်းကပ်လာခွင့် ပေးလိုက်ပါ။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ငါ့ရှေ့လာပြီး ဂုဏ်ယူပြချင်နေကြတာလား….။”

အရေးပေါ်တိုက်ပွဲ မရှိဘဲ၊ တစ်ဖက်သင်္ဘောက ဦးချိုမှုတ်ကာ၊ အနီရောင်အလံ လွှင့်ထူပြီး၊ အခြားတပ်များ၏ သင်္ဘောများကို ချဉ်းကပ်လာရန် ဆင့်ခေါ်သည်မှာ၊ တော်ဝင်ချန်တရားဝင် စစ်မက်ရေးရာထဲတွင် ဂုဏ်ပြိုင်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အရေးပေါ်တိုက်ပွဲ ဖြစ်နေပါက၊ ဟုန်ယွိသည် သွားရောက်ပြီး အကူအညီပေးမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ပင်လယ်ရေပြင်သည် အေးချမ်းနေပြီး၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်ပင် မရှိပေ။ ဤသို့ဆင့်ခေါ်ခံရလျှင်၊ သူသည် အမိန့်ပေးခံရသလို ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် အခုမှ တစ္ဆေအင်မော်တယ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးစီးခါစ ဖြစ်ပြီး၊ ကျယ်ပြန့်သော ပင်လယ်ပြင်တွင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှည့်လည် သွားရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ ထို့ကြောင့်၊ တစ်ဖက်သူ၏ အမိန့်ကို နားထောင်ပြီး ချဉ်းကပ်ရမည်ကို သူအနေဖြင့် လုံးဝ မလိုလားပေ။

“ဒါပေမယ့်၊ သခင်လေး…။ ဖူဘိုရေတပ်ဟာ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ လက်အောက်ခံပဲ။ သူတို့ရဲ့ စစ်ဦးစီးအရာရှိဟာ ဒုတိယအဆင့် မှူးမတ်ရာထူး ရှိတယ်။ သူ့ရဲ့ဂုဏ်ပုဒ်ဘွဲ့ထူးအရရော၊ တရားဝင်ရာထူးအရပါ ကျွန်တော်တို့ထက် မြင့်တယ်။ သူ့ရဲ့ဂုဏ်ပုဒ်ဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မဟာစစ်သေနာပတိ ယန်ထက်တောင် မြင့်တယ်။ သူ့ရဲ့အမိန့်ကို မနားထောင်ဘဲ ချဉ်းကပ်မသွားခဲ့ရင်၊ မဟာစစ်သေနာပတိ ယန်တောင် ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့် မယ်။” ရန်ယင်မင်းက အလျင်အမြန် ပြောသည်။ “ချန်ပီယံမြို့စားဟာ ဂုဏ်ကျက်သရေက ကြီးမားလွန်းတယ်။ အခုလောလောဆယ် သူတင်ပြထား သမျှ အရာအားလုံးကို ဧကရာဇ်က အတည်ပြုပြီးပြီ။ စစ်ရေးကြီးကြပ်ရေးမှူး ခန့်အပ်တဲ့ကိစ္စလို အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကိုတောင် ဧကရာဇ်က အတည်ပြုပေးထားတယ်။ သူ့ရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ဆန့်ကျင်တာက ဉာဏ်ရှိတဲ့လုပ်ရပ် မဟုတ်ဘူး။”

“ရန်ယင်မင်း၊ မင်းတို့ အစိမ်းရောင်တပ်ရင်းကို ပြန်ကြည့်ပါ။ အခု မင်းတို့ရဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေ ပြောင်းလဲပြီး ငါ့ရဲ့ ပုဂ္ဂိုလိကစစ်သားတွေ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ မဟုတ်လား….” ဟုန်ယွိက ရန်ယင်မင်းကို ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် နူးညံ့သောလေသံဖြင့် ပြောသည်။

ရန်ယင်မင်းသည် ဟုန်ယွိ၏ အကြည့်ကို ကြည့်ပြီးနောက်၊ သူဝတ်ဆင်ထားသော ငွေဒင်္ဂါးရာချီတန်ဖိုးရှိသည့် လက်ရာမြောက် သံချပ်ကာဝတ်စုံနှင့် ရီဗာသံမဏိဓားကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အတွေးများသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ “သခင်လေး၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ။”

ရန်ယင်မင်းသည် ဟုန်ယွိကို ခေါ်ဆိုပုံကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ မူလက သူ့ကို ဗိုလ်ချုပ်ဟု ခေါ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခု သခင်လေးဟု ခေါ်ဆိုသည်။ သူသည် ကိစ္စ၏ အဓိကအချက်ကို နားလည်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်…။

“ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၊ သူတို့ဟာ အမိန့်ကို ကြားပေမယ့်၊ သင်္ဘောကို မရပ်တန့်ဘူး။ ဆက်ပြီး ရွက်လွှင့်နေကြတယ်။ သူတို့က တကယ်ကို ရဲတင်းလွန်းတယ်...”

ဤအချိန်တွင်၊ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးက အခြေအနေကို အစီရင်ခံရန် တက်လာသည်။

“အိုး….” ရှောင်ထျန်းယောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ခက်ထန်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ စစ်တပ်တွင်၊ အမိန့်ဖီဆန်ခြင်း သည် အဆိုးဆုံး တားမြစ်ချက် ဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ဘဲ၊ ယင်းအစား အေးစက်စွာ ပြောသည်။ “ဧကရာဇ် အပ်နှင်းထားတဲ့ နဂါးအလံကို လွှင့်ထူပြီး၊ ငါတို့က ဧကရာစေတမန် ဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို ပြလိုက်ပါ။ သူက ဧကရာဇ်စေတမန် စကားကို မနားထောင်ဘူးဆိုရင်၊ ဒါဟာ ဧကရာဇ်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မထီမဲ့မြင်ပြုပြီး ပုန်ကန်ဖို့ ကြံစည်နေတာပဲ။ ယန်ကျန်းတောင်မှ ဒီလို ရာဇ၀တ်မှုအတွက် ဒူးထောက်ရမယ်….။”

“ဗိုလ်ချုပ်တွေအားလုံး။ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းက ဖန်တီးပြီး၊ ဧကရာဇ်က မြို့စားရဲ့လက်အောက်က မီးလျှံလက်မောင်းတပ်ရင်းကို ချီးမြှင့်ထားတဲ့ မိုးကြိုးမီးလျှံသံမဏိမြောက်နဲ့ ပစ်စင်တွေကို ပြင်ဆင်ထားပါ….။”

ရှောင်ထျန်းယောင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

အရေးပေါ် ဦးချိုသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤအချိန်တွင်၊ ဟုန်ယွိသည် မက်မွန်နတ်ဘုရား သင်္ဘောပေါ်တွင် တောက်ပသော အဝါရောင်နဂါးအလံကို လွှင့်ထူထားသည်ကို သတိပြုမိသည်။

“နဂါးအလံ…..” ရန်ယင်မင်းက အော်လိုက်သည်။ “သခင်လေး၊ သူတို့မှာ ဧကရာဇ် စေတမန်ရဲ့ အထောက်အထား ရှိနေတယ်။ သူတို့က ဧကရာဇ် ကိုယ်စား လှုပ်ရှားနေတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို မသွားကြိုရင်၊ ဒါဟာ မထီမဲ့မြင်ပြုရာ ရောက်မယ်….”

နဂါးအလံကို လွှင့်ထူလိုက်သည်နှင့်၊ အနေအထားသည် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားမည်။ မင်းသားများပင်လျှင် ဒူးထောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

တောက်ပသော အဝါရောင်နဂါးအလံသည် တစ်ဖက်သင်္ဘောပေါ်တွင် လွှင့်ထူထားရင်း၊ အလွန်ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး အာဏာကို ပြသနေပါသည်။ ဟုန်ယွိ၏ သင်္ဘောပေါ်ရှိ စစ်သားများနှင့် သင်္ဘောသားများသည် နှေးကွေးသွားသည်။

သခင်ကျိုး၊ လဲ့လီနှင့် အခြားသူများပင်လျှင် ဟုန်ယွိကို ကြည့်လျက်၊ သူ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်မျှော်နေသည်။

လူတစ်ယောက်သည် မည်မျှ အစွမ်းထက်ဖြစ်နေပါစေ၊ တော်ဝင်ချန်၏ နိုင်ငံသားတစ်ဦးဖြစ်သရွေ့၊ ဧကရာဇ်၏ နဂါးအလံကို မြင်တွေ့လျှင် သုံးကြိမ်ခန့် စဉ်းစားရပေလိမ့်မည်။

အခန်း (၂၀၃)။

နဂါးအလံသည် မှော်ပစ္စည်း သို့မဟုတ် ရတနာပစ္စည်းတစ်ခု မဟုတ်သည့်အတွက်၊ ၎င်းတွင် မည်သည့် စွမ်းအားမှ မရှိပေ။

သို့သော် ၎င်းကို ချိတ်ဆွဲလိုက်သောအခါ ဟုန်ယွိသည် တော်ဝင်ချန်မင်းဆက် ဧကရာဇ်၏ ဩဇာအာဏာ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်လိုက်သည်။ ထိုဩဇာအာဏာသည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်မကူးနိုင်လောက်ပေ။

ခေတ်ကာလ တစ်ခု သာယာဝပြောလေ၊ ဧကရာဇ်အာဏာကို ကိုယ်စားပြုသော မဟာသမာဓိတရားသည် ပို၍ ကျစ်လျစ်လေ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်သည် တော်ဝင်ချန် အင်ပါယာ စတင်တည်ထောင်ပြီးနောက် နှစ် ၆၀ မြောက်နှစ်ပြီး၊ စိတ်မကူးနိုင်လောက်အောင် သာယာဝပြောသည့် ခေတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

မဟာသမာဓိတရားနှင့် ရာထူးဂုဏ်ရှိန်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။

ကြက်တစ်ကောင်ကိုပင် ကြိုးချည်နိုင်လောက်အောင် ခွန်အားမရှိသည့် သံတမန်တစ်ဦးသည် အနည်းငယ်မျှပင် စွမ်းအားမရှိသည့် ဧကရာဇ် အမိန့်တော် တစ်ခုဖြင့် ဘုရင်ခံများကို ဆန္ဒရှိသလို ရာထူးခန့်အပ်ခြင်း၊ ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ အစွမ်းထက်သော နယ်စားများကို ကြိုးတုတ်ချည်နှောင်ပြီး မြို့တော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်သည်။

ဤသည်ကား ဧကရာဇ်အာဏာ၊ ဧကရာဇ် အမိန့်တော်မှ ကိုယ်စားပြုသော မဟာသမာဓိတရားနှင့် ရာထူးဂုဏ်ရှိန်၏ စွမ်းအား ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိ သိသည်မှာ ဝေတိုင်ကန်သည် နန်ကျိုးပြည်နယ် (တောင်ပိုင်း) ၏ ဘုရင်ခံတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ လက်အောက်တွင် ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြား ရှိသည်။ ယန်ကျန်းသည် ပစိဖိတ်ရေတပ်၏ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ စစ်သား ၁၀၀,၀၀၀ ကို ကွပ်ကဲနေသည်။ သို့သော် တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ်သည် ဧကရာဇ် အမိန့်တော် တစ်ခု ထုတ်ပြန်ကာ အားနည်းသော ပညာရှင်တစ်ဦးကို စေလွှတ်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုလူနှစ်ဦးစလုံးသည် ၎င်းတို့၏ အာဏာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။

သူတို့သည် ဧကရာဇ် သံတမန်ကို သတ်ဖြတ်ရန်နှင့် ဧကရာဇ် အမိန့်တော်ကို ဖျက်ဆီးရန် စွမ်းအားမရှိ၍ မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုသို့ မပြုဝံ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ငြိမ်းချမ်းသော ခေတ်ကာလတွင် ဧကရာဇ် သံတမန်ကို သတ်ပြီး၊ ဧကရာဇ် အမိန့်တော်ကို ဖျက်ဆီးဝံ့သည့် အရာရှိ တစ်ဦးမျှ မရှိပေ။

ဤသည်ကား မဟာသမာဓိတရားနှင့် ရာထူးဂုဏ်ရှိန်၏ စွမ်းအား ဖြစ်သည်။

ဤစွမ်းအားသည် ပကတိအရာဝတ္ထုတစ်ခုကဲ့သို့ မဟုတ်သော်လည်း လူတို့၏ စိတ်နှလုံးတွင် မဖြိုဖျက်နိုင်သော အရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အခြေခံမူ တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့သည် ဧကရာဇ်အာဏာ အကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြသော်လည်း များများစားစား မစဉ်းစားခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအခါတွင် သူတို့သည် ဧကရာဇ် ဩဇာအာဏာ၏ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ဖိအားကို အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းသည် ဩဇာအာဏာ မဟုတ်၊ ဩဇာအာဏာထက် များစွာ ကြီးမြတ်သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဆန္ဒနှင့် နီးစပ်သည်။

ရှေးခေတ်ကတည်းက ဧကရာဇ်အာဏာသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဆန္ဒကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။

ဤမဟာသမာဓိတရားနှင့် ရာထူးဂုဏ်ရှိန်ကြောင့်ပင် အစွမ်းထက်သော တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းသည်ပင် နန်းတော်၏ ချီးမြှင့်မှုကို လက်ခံရသည်။

တစ်ဖက်လူက နဂါးအလံကို လွှင့်ထူလိုက်သောအခါ ချန်ယင်းရှာ၊ မုကလေး၊ ရှန်ထိုက်ဇူ၊ ရွှေပင့်ကူနှင့် ချီဇီယန်တို့မှလွဲ၍ သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ချန်ယင်းရှာသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဆိုးအင်မော်တယ်တစ်ဦး၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း အရှင်သခင်တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် ဧကရာဇ်ဩဇာအာဏာနှင့် ရာထူးဂုဏ်ရှိန်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ မုကလေးနှင့် ရှန်ထိုက်ဇူတို့သည် ဟုန်ယွိနောက်ကို လိုက်ပါရန် ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ထားသူများ ဖြစ်သည်။ ချီဇီယန် သည် တော်ဝင်ချန်နိုင်ငံမှ မဟုတ်သလို ရွှေပင့်ကူဆို ပို၍ပင် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သခင်ကျိုး၊ လီလဲ့၊ ဝမ်ဖေးယန်၊ အကြီးအကဲရှန်၊ သွေးတစ်စက်၊ ရန်ယင်မင်း၊ ဟွာနွန်ယင်နှင့် ဟွာနွန်းယွီ အစိမ်းရောင်တပ်မှ ရေတပ်သားများနှင့် စစ်သည်များအားလုံး စိုးရိမ်နေကြသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမျှပင် အသံကျယ်ကျယ် အသက်မရှူဝံ့ကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် ဧကရာဇ်အာဏာကို အထင်သေးခြင်းနှင့် နဂါးအလံကို မကိုးကွယ်ခြင်းအတွက် အပြစ်သင့်သွားနိုင်သော ကြောင့် ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်ချန် နိုင်ငံတွင် အိုးအိမ်များကို ပိုင်ဆိုင်ကြသော စစ်သည်များနှင့် ရေတပ်သား အများအပြား ရှိသောကြောင့် ရဲတင်းစွာ မပြုဝံ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“သခင်လေး၊ ပိုပြီး အနီးကပ်လိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။ နဂါးအလံကို အထင်သေးတဲ့ ပြစ်မှုမျိုးကို မင်းသားတောင် မခံနိုင်ဘူး။” သွေးတစ်စက်က ရုတ်တရက် ပြောသည်။

“သွေးတစ်စက်၊ သူတို့ ဘာကြောင့် နဂါးအလံကို လွှင့်ထူပြီး ငါတို့ကို ရပ်ခိုင်းကာ၊ အနီးကပ်လာဖို့ တောင်းဆိုတယ်လို့ မင်း ထင်လဲ။” ဟုန်ယွိက လှည့်ပြီး သွေးတစ်စက်ကို မေးသည်။

“ဟမ်။” သွေးတစ်စက်သည် ဟုန်ယွိ၏ မေးခွန်းကို ကြားပြီးနောက် သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူက ခဏတာ စဉ်းစားပြီး ပြောသည်၊ “သူတို့ဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မက်မွန်နတ်ဘုရား ဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါးသင်္ဘောတွေကို မြင်ပြီး သိမ်းယူချင်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မက်မွန်နတ်ဘုရား ဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါးသင်္ဘောတွေဟာ ပင်လယ်ပေါ်မှာ အလွန် အသုံးဝင်လို့ပဲ။ အတွင်းခန်းက ကျယ်ဝန်းပြီး လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနိုင်တယ်။ သူတို့မှာ ဧကရာဇ် အမိန့်တော် နဂါးအလံ ရှိတယ်ဆိုရင် ယန်ကျန်း သင်္ဘောပေါ်မှာ ရှိနေရင်တောင် သူတို့ရဲ့ စကားကို နားထောင်ရလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ဘူး၊ ယန်ကျန်းတင် မဟုတ်ဘူး မင်းသား သင်္ဘောပေါ်မှာ ရှိနေရင်တောင် လေးစားမှု ရှိရလိမ့်မယ်။”

“သူတို့ဟာ ငါတို့ရဲ့ မက်မွန်နတ်ဘုရား ဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါး သင်္ဘောတွေကို သူ့တပ်အတွက် သိမ်းယူ ချင်တာလား။ သွေးတစ်စက်..၊ မင်း မှန်အောင် ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့တယ်။”

ဟုန်ယွိက ခေါင်းညိတ်သည်။ ဤသွေးတစ်စက်သည် ပါရမီရှင် တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူ တွေးလိုက်သည်။ ဤကိစ္စ၏ အဓိကသော့ချက်ကို ချက်ချင်း မှန်းဆနိုင်ခဲ့သည်။ မက်မွန်နတ်ဘုရား ဒေါသမုန်တိုင်း ဝေလငါး သင်္ဘောများသည် အလွန် ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လက်တွေ့တွင် တန်ဖိုးရှိသော အရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ရေတပ်တိုက်ပွဲများအတွက် ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူက ၎င်းကို လိုချင်သည်မှာ သဘာဝကျသည်။

“သွေးတစ်စက်၊ ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်တယ် ထင်လဲ။” ဟုန်ယွိက ပြုံးပြီး မေးသည်။

“အရင်ဆုံး သင်္ဘောတွေကို ရပ်ပြီး၊ အနီးထိသွားတာက ပိုကောင်းတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်ဖက်လူမှာ နဂါးအလံ ရှိနေတာကြောင့်ပဲ။ သူဟာ ဖူဘိုရေတပ်ရဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၊ ဒုတိယအဆင့် အမတ် ချန်ယုန် ဖြစ်နေတာ သေချာတယ်။ သူ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် ကမ္ဘာကြီးကို လှုပ်ခါစေမှာ သေချာတယ်။ ဒါ့အပြင် တစ်ဖက်လူမှာ တာအိုပညာရှင်တွေ သင်္ဘောပေါ်မှာ ရှိနေတာ သေချာတယ်။ တစ်ခုခု ဖြစ်ရင် သတင်းက ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ကို သေချာပေါက် ရောက်သွားမှာပဲ။”

သွေးတစ်စက်သည် ချန်ယင်းရှာကို ကြည့်ပြီး သတိထားကာ ရှင်းပြသည်။

အကယ်၍, သင်္ဘောပေါ်တွင် တာအိုပညာရှင် တစ်ဦးရှိနေပါက ဤအချိန်တွင် သတ်လိုစိတ်ရှိခြင်းသည် မသင့်လျော်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဧကရာဇ် သံတမန်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် တိုင်းပြည်သစ္စာဖောက်မှု နှင့် တူပြီး မိမိ၏ မိသားစုနှင့် မိတ်ဆွေများအားလုံး သေဒဏ်ပေးခံရမည် ဖြစ်သည်။

မင်းသားယု၏ လက်အောက်မှ အရည်အချင်းရှိသော ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သွေးတစ်စက်သည် ဤကိစ္စ၏ အဓိကသော့ချက်ကို သဘာဝအတိုင်း နားလည်သည်။ ချန်ယင်းရှာသည် ဥပဒေကို ဂရုမစိုက်သည့် လူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားပြီး၊ သူမ ဒေါသထွက်ပါက မင်းသားယုပင်လျှင် ပတ်သက်သွားနိုင်သည်။

“အော်…၊ ငါတို့ အကြာကြီး စကားပြောနေတော့ အနီးမကပ်ရသေးဘူး။ သူတို့က ငါတို့ကို မှီနေပြီ။”

ဟုန်ယွိ စကားပြောနေချိန်တွင် နဂါးအလံ ပါသော ဖူဘိုရေတပ်မှ သင်္ဘောသည် သုံးလီခန့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခြေလှမ်း နှစ်ထောင်မှ သုံးထောင်ခန့်ဖြစ်ပြီး တစ်ဦး၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။

သို့သော် ခြေလှမ်း သုံးထောင်သည် ဒူးလေးများ ပစ်ခတ်နိုင်သည့် အကွာအဝေး မဟုတ်ပေ။ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဘဲလက်စတာ့ပစ်စင်ပစ် ကြီးမားသော လေးကြီးများ သို့မဟုတ် ကျောက်ခဲပစ်စင်ပစ်များသည်ပင် ခြေလှမ်း တစ်ထောင်သာ ပစ်နိုင်သောကြောင့် သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူများ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ခြင်း မရှိပေ။

“အရှေ့မှာ ရှိတာက ပစိဖိတ်ရေတပ်ရဲ့ ပင်လယ်ရေကြောင်း ကင်းထောက်လား။”

ထိုအချိန်တွင် တစ်ဖက်သင်္ဘောသည် ရပ်တန့်သွားသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သင်္ဘောဦးတွင် ပေါ်လာပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူကား ဘီအန်တပ်၏ ခေါင်းဆောင်၊ အလင်းရထား တပ်မှူး လူဖုန်းဖြစ်ပြီး၊ ဟုန်ယွိနှင့် အရက်ဆိုင်တွင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သောသူ ဖြစ်သည်။

“ညီလေး ဟုန်၊ ငါတို့ ပြန်ဆုံပြန်ပြီ။ အဲဒီနေ့က ငါ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် မင်းအကြောင်း ငါ သေချာ စစ်ဆေးခဲ့တယ်။ မင်းက ပစိဖိတ်ရေတပ်ရဲ့ ပဉ္စမတပ်ရင်း ဗိုလ်ချုပ်၊ ဝူဝမ်မြို့စားရဲ့ သား ဟုန်ယွိ မဟုတ်လား။”

လူဖုန်း၏ အသံသည် စွမ်းအင်များ ပြည့်ဝနေသည်။ သုံးမိုင်အကွာအဝေးမှပင် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်သည်။

“ကျုပ်က ကျုပ်နာမည်ကို ပေးခဲ့တာလေ။ ကျုပ်က ပစိဖိတ်ရေတပ်ရဲ့ ပဉ္စမတပ်ရင်း ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးဆိုပြီး..။ ခင်ဗျား ကျုပ်နောက်ခံကို ရှာဖွေနိုင်တာက ဘာမှ မထူးဆန်းပါဘူး။” ဟုန်ယွိက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောသည်။

“ဒါဆိုရင် ညီလေး ဟုန်၊ သင်္ဘောပေါ်မှာ နဂါးအလံကို ချိတ်ဆွဲထားတာတောင် ဘာလို့ လာရောက်ပြီး ငါတို့ရဲ့ အမိန့်ကို နားမထောင်တာလဲ။ သင်္ဘောပေါ်မှာ ဖူဘိုရေတပ်ရဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၊ ဒုတိယအဆင့်အမတ် ရှောင်ထျန်းယောင် ရှိနေတယ်။ သူက တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ်ရဲ့ ရွှေတံဆိပ်၊ မြှားနဲ့ နဂါးအလံကို ယူဆောင်လာတာ။ ဝူဝမ်မြို့စား ကိုယ်တိုင် ရောက်လာရင်တောင် ယဉ်ကျေးရလိမ့်မယ်။ မင်းက ပစိဖိတ်ရေတပ်ရဲ့ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးပဲ၊ မင်း ဘာလို့ ငါတို့ရဲ့ အမိန့်တွေကို မနာခံရတာလဲ?”

လူဖုန်း၏ မျက်နှာက တည်ကြည်လာပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ဖူဘိုဗိုလ်ချုပ်ကြီးက ငါတို့ကို သင်္ဘောရပ်တန့်ဖို့ ဘာလို့ အမိန့်ပေးတာလဲ။” ဟုန်ယွိက ပြုံးလိုက်သည်။

“လူဖုန်း…၊ သူ့ကို သင်္ဘော မောင်းလာဖို့ ပြောလိုက်။ ဒီတစ်ကြိမ် နဂါးအလံကို လွှင့်ထူထားတာ။ သူ အမိန့်မနာခံတာက သေဒဏ်ထိုက်တဲ့ ပြစ်မှုပဲ။ သူက ဝူဝမ်မြို့စားရဲ့ သားဖြစ်လို့ ငါ သတိပေးရမယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့ကို သေဒဏ်ကနေ ကင်းလွတ်စေရမယ်။ သူ့ကို တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ်ရဲ့ နဂါးအလံနဲ့ ရွှေတံဆိပ်တော် ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး အမှားကို ဆင်ခြင်ခိုင်းလိုက်။”

သင်္ဘောခန်းထဲတွင် ထိုင်နေသော ဖူဘိုရေတပ်၏ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ရှောင်ထျန်းယောင်သည် လူဖုန်း နှင့် ဟုန်ယွိ တို့၏ စကားများကို ကြားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး။”

လူဖုန်းသည် ရှောင်ထျန်းယောင်၏ အမိန့်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ ရှောင်ထျန်းယောင်သည် ဟုန်ယွိက ဝူဝမ်မြို့စား၏ သားဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ သတ်လိုစိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားကြောင်း သူ သိသည်။ အမှန်မှာ နဂါးအလံကို မနာခံခြင်းသည် ထိုနေရာတွင်ပင် သတ်ပစ်ရန် လုံလောက်သည်။ ယခုမူ သူ့ကို သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းကာ နဂါးအလံ နှင့် ရွှေတံဆိပ်တော် ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ပြီး အမှားကို ဆင်ခြင်စေလိုသည်။ ဤသည်မှာ အလွန် သဘောထားကြီးခြင်း ဖြစ်သည်။

နဂါးအလံသည် တော်ဝင်ချန် ဧကရာဇ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အမတ်တစ်ဦးသည် ဧကရာဇ် ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ပြီး အမှားဆင်ခြင် နောင်တရခြင်းသည် မိမိ၏ မိဘများ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ခြင်းနှင့် တူသည်။ ဤသည်မှာ မှန်ကန်သော လုပ်ရပ် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လူဖုန်းက အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ “ဟုန်ယွိ၊ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက မင်းကို နဂါးအလံကို ဘာလို့ မနာခံရတာလဲလို့ မေးခိုင်းတယ်။ သင်္ဘောကို အမြန် မောင်းလာပြီး ရွှေတံဆိပ်တော် နဂါးအလံရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး အမှားကို ဆင်ခြင်လိုက်ပါ။ ပြီးရင်, ငါတို့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနောက် လိုက်ပြီး ယွန်မင်တွေကို နှိမ်နင်းကြမယ်။”

“ဘာ…၊ ဟားဟား၊ ဟားဟား။”

ဟုန်ယွိသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ အော်ရယ်လိုက်ပါသည်။

သူ၏ မက်မွန်နတ်ဘုရား သင်္ဘော နှစ်စင်းကို တစ်ဖက်လူက ပစ်မှတ်ထားနေကြောင်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။ တစ်ဖက်လူသည် ဧကရာဇ် သံတမန်ဆိုသည့် နာမည်ကို အသုံးပြု၍ အတင်းအဓမ္မ သိမ်းယူလိုနေသည်။ ဤသင်္ဘောများသည် ဟုန်ယွိ၏ စစ်သင်္ဘော နှစ်စင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို လုံးဝ သိမ်းယူခြင်းခံ၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ပြင် စစ်သင်္ဘောများ၏ ဇစ်မြစ်ကို ဖော်ထုတ်၍ မရပေ။ ၎င်းတို့ကို ဟုန်ယွိက တပ်အတွက် ဝယ်ယူခဲ့ကြောင်း သတင်းပြန့်သွားပါက သံသယများစွာ ဖြစ်ပေါ်စေမည်မှာ သေချာသည်။

ငွေဒင်္ဂါးတန်ဖိုး ခြောက်သန်း တန်ဖိုးရှိသော မက်မွန်နတ်ဘုရား သင်္ဘော နှစ်စင်းသည် နည်းပါးသော ပမာဏ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းကို သိရှိပါက လူအများအပြား သေသည်အထိ ကြောက်သွားနိုင်သည်။

“ညီလေး ဟုန်၊ မင်း ဘာလို့ ရယ်နေတာလဲ။ ပင်လယ်ခရီးကြာလာလို့ စိတ်ဖောက်ပြန်နေတာလား။”

လူဖုန်းသည် ဟုန်ယွိ ရယ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲလို့ ထင်နေလဲ။ ခင်ဗျား ကျုပ်ကို ညီလေးလို့ ခေါ်ဖို့ ထိုက်တန်လို့လား။ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံက အရက်ဆိုင်မှာတုန်းကတည်းက ကျုပ် ခင်ဗျားကို သတ်ချင်ခဲ့တာ။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ အဲဒီတုန်းက အဆင်မပြေခဲ့ဘူး။ အခု ပင်လယ်ပေါ်မှာ ပုရွက်ဆိတ်လို လူတစ်ယောက်က ကျုပ်ကို အော်ဟစ်ရဲတယ်ပေါ့။”

ဟုန်ယွိ၏ မျက်နှာက အေးစက်သွားသည်။ သူက လက်ညှိုးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ကြီးမားသော မီးပွားတစ်ခုသည် သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်တွင် ရုတ်တရက် သိပ်သည်းလာသည်။ ပစ်လိုက်သောအခါ ၎င်းသည် ကြယ်ပျံတစ်ခုကဲ့သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နှစ်လီမှ သုံးလီအကွာသို့ ပျံသန်းသွားပြီး လူဖုန်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

၎င်းသည် မီးပွားသေးသေးလေး တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှ ထွက်လာသော အပူကြောင့် လေထုပင် ပုံပျက်သွားသည်။

ထိုမီးပွားသည် ဟုန်ယွိမှ သူ၏ ကြီးမားသော အတွေးများဖြင့် စုစည်းထားသည့် အစစ်မှန် နေမီးလျှံ ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ရှိ တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့် လျှို့ဝှက်စွမ်းရည်ဖြင့် သံမဏိကိုပင် အရည်ပျော်စေရန် လုံလောက်သည်။ အမှန်မှာ သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လောင်ကျွမ်းသောအခါ ကျောက်တုံးများပင် ချော်ရည်ပူအဖြစ် အရည်ပျော်သွားမည် ဖြစ်သည်။ မည်သည့် သံချပ်ကာမှ မခံနိုင်ပေ။

“နတ်ဆိုးပညာ။”

လူဖုန်းသည်လည်း ကိုယ်ခံပညာ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှန်တင်သိုင်းသခင်နယ်ပယ်၏ အထွက်ထိပ်တွင် ရှိသည်။ သူသည် မဟာဆရာသခင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အလွန် နီးကပ်နေပြီ။ သူ၏ အာရုံငါးပါးသည် အလွန် ခံစားနိုင်စွမ်း မြင့်မားသည်။ သူသည် နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်မှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် ယင်ချီကို အာရုံခံနိုင်သည်။ ဟုန်ယွိက လက်ညှိုးကို ပစ်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် တစ်ခုခု မှားနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ရွှပ်…။

ရီဗာသံမဏိ ဆေဘာတစ်ချောင်းက သူ့ခါးမှ ပျံထွက်လာပြီး ထိုမီးပွားကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

သူ ဆေဘာကို ဆွဲထုတ်လိုက်သောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ကြမ်းတမ်းသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တင်းမာသွားသည်။ အစွမ်းထက်သော ခွန်အားနှင့် အငွေ့အသက်က ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူတို့သည် နှစ်လီမှ သုံးလီ အကွာအဝေးတွင် ရှိသော်လည်း ဟုန်ယွိနှင့် အခြားသူများက ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်ကို ခံစားရဆဲ ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက်က ဆေဘာကို ဆွဲထုတ်လိုက်သောအခါ စစ်တပ်နှင့် မြင်းထောင်ပေါင်းများစွာသည် ဆေဘာထံမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

“အံ့ဩစရာဘဲ၊ ဒီလူက မရိုးရှင်းမှန်း ငါ သိလိုက်ပြီ။ သူ တကယ်ကို လက်သီးဆန္ဒကို စုစည်းနိုင်တာပဲ။ အဲဒါက ငါ့ရဲ့ အစစ်မှန် သိုင်းဆန္ဒလို ရုပ်အသွင် မထင်ရှားပေမယ့် နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်အပေါ် ကြီးမားတဲ့ ထိခိုက်မှုနဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ဖြစ်စေနိုင်ပြီ။”

ဟုန်ယွိ လှောင်ပြုံးလိုက်သည်။

ဘန်း….။

လူဖုန်း၏ ဆေဘာသည် မီးလျှံကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည့်အခါ၊ မီးလျှံသည် နှစ်ကြိမ်တုန်ခါသွားသည်။ မီးလျှံသည် ကြီးမားသော ဆေဘာဆန္ဒကြောင့် ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည့်အလားပင်။

သို့သော် ထို့နောက်၊ မီးလျှံသည် အင်အားပြင်းစွာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ထောင်ပေါင်းများစွာသော မီးလျှံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မီးလျှံသည် လူဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ သံတုံးကို ထိမှန်သကဲ့သို့ ကျရောက်သွားသည်။

အား….။

လူဖုန်းသည် ရုတ်တရက် စူးရှသော အော်သံတစ်ခုဖြင့် ထုတ်အော်လိုက်ပါသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် မီးလောင်သွားခြင်း မရှိသော်လည်း၊ သူ့ အရေပြားနှင့် အသားများသည် မီးလျှံများကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အပ်ချည်မျှင်အရွယ်အစားရှိ လောင်ကျွမ်းထားသော အပေါက်များစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဝိညာဉ်စုပ်ယူပြီး တစ္ဆေဖြတ်တောက်ခြင်း….” ဟုန်ယွိသည် သူ့လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ကွေးညွှတ်ပြီး ဆွဲလိုက်သည်။ ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ အေးစက်စက် လေပြင်းတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လူဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေထဲသို့ အတင်းဆွဲယူသွားသည်။ လူဖုန်းသည် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံ ဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးမိုးတစ်ခုအဖြစ် ရွာသွန်းသွားခဲ့သည်။ ပင်ကိုယ်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သည့် အားကောင်းသည့် အနှစ်သာရမျှင်တန်းတစ်ခု သည် ထိုအေးစက်စက် လေပြင်းဖြင့် ပြန်လည်ဆွဲယူခံရသည်။

သခင်ကျိုး၏ မျက်လုံးများက လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ဟုန်ယွိက ဆွဲယူလာသော မမြင်နိုင်သည့် အားကောင်းသော အနှစ်သာရအမျှင်တန်းသည် လူဖုန်း၏ အနှစ်သာရ၊ ချီနှင့် ဝိညာဉ်အားလုံးတို့ဖြစ်ကြောင်း သူခံစားမိသည်။

ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေါင်းစည်းပြီးနောက် သေဆုံးသွားသောအခါ၊ လူသားပုံစံဝိညာဉ်မျိုး မရှိတော့ပေ။ ယင်းအစား၊ ၎င်းသည် ယန်ချီအနှစ်သာရအမျှင်တန်းတစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ လွင့်ပျယ်သွားသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ၊ ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး သေဆုံးပြီးနောက၊ ဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ခန္ဓာကိုယ် သေဆုံးသွား သည်နှင့် လူလည်း သေဆုံးသွားသည်။ သို့သော် သေဆုံးပြီးနောက် ယန်ချီ အနှစ်သာရအမျှင်တန်းသည် တာအိုပညာရှင်များအတွက် မှော်ရတနာ အမျိုးမျိုးကို သန့်စင်ရန် အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းဖြစ်သည်။

“နှမြောစရာပဲ။ တကယ်လို့, ဒီလူကို ပန်းပဲဖိုထဲ ထည့်နိုင်လိုက်ရင်၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားတစ်ချောင်းကို သေချာပေါက် သန့်စင်နိုင်မှာ….” ရွှေပင့်ကူက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

လူဖုန်းလို ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသည် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေါင်းစည်းနိုင်ရုံသာမက၊ လက်သီးဆန္ဒကိုလည်း စုစည်းထားနိုင်သည်။ အကယ်၍ ယွန်မင်နိုင်ငံ၏ ဆေဘာသန့်စင်သူများသည် ယဇ်ပူဇော်ရာတွင် အသုံးပြုပြီး မီးဖြင့် ပြုပြင်ခဲ့မည်ဆိုပါက၊ သေချာပေါက် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ကို သန့်စင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်၊ လက်သီးဆန္ဒကို ပိုင်ဆိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများဖြင့် သန့်စင်ထားသော နတ်ဘုရားလက်နက်မျိုးသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေရန် အကောင်းဆုံး လက်နက်ဖြစ်သည်။

ဆေဘာသူတော်စင်သည် ဖြိုခွဲခြင်းဆေဘာကို ဖန်တီးခဲ့စဉ်က၊ ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် မဟာဆရာသခင်အဆင့်များကို ယဇ်ပူဇော်ရာတွင် မည်မျှအသုံးပြုခဲ့သည်ကို မည်သူမှ မသိရပေ။ ထို့ကြောင့်သာ ထိုဆေဘာသည် နတ်ဘုရားများကို သတ်ဖြတ်ပြီး တစ္ဆေများကို ဖြတ်တောက်နိုင်သည့် စွမ်းရည်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ယင်ရှာ၊ မင်းက ဒီအနှစ်သာရအမျှင်တန်းကို အဆုံးမဲ့မြှားတွေရဲ့ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ဖို့ လိုချင်တယ် မဟုတ်လား?” ဟုန်ယွိ၏ မျက်ခုံးများကြားတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အော်ရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ အေးစက်စက် လေပြင်းတစ်ခုသည် ထိုအနှစ်သာရအမျှင်တန်းကို ထုပ်ပိုးပြီး ချန်ယင်းရှာဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ချန်ယင်းရှာက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ၎င်းကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။ ထိုအနှစ်သာရအမျှင်တန်းသည် အဆုံးမဲ့မြှားထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်။

“သခင်လေး၊ မင်း….”

ဟုန်ယွိက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ လေထဲမှ သတ်ဖြတ်ရန် တာအိုပညာကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင်၊ သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူအားလုံး ထိတ်လန့်သွားသည်။ သွေးတစ်စက်ဆို ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။ “သခင်လေး….၊ မင်း….”

“ဟင်း…။ တကယ်လို့, ငါ့မှာ မက်မွန်နတ်ဘုရားသင်္ဘော ရှိတယ်ဆိုတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်သာ ပေါက်ကြားသွားရင်၊ ဒီသတင်းက ငွေသန်းချီ တန်ဖိုးရှိတယ်။ ဘယ်လောက်ထိ အတင်းဖျင်း ကောလာဟလတွေ ဖြစ်လာမလဲ။ သူတို့က ငါတို့သင်္ဘောကို ရပ်ပြီး သူတို့နောက်လိုက်ကာ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ပြောနေတယ်။ သူတို့က ငါတို့ကို ရှေ့တန်း စစ်သားတွေအဖြစ် အသုံးပြုချင်တာ သိသာနေတာပဲလေ။ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက သူတို့ကို အသံတိတ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်ဖို့ပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီအရာကလည်း ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုပဲ။ နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှု၊ သားစဉ်မြေး ဆက် မျိုးဆက်ကိုးဆက်ထိ သေဒဏ်ပေးခံရမယ့် ရာဇဝတ်မှုကြီး၊ မင်းတို့အားလုံး ငါ့နောက်ဖို့ ဆန္ဒရှိလား။ မရှိရင်၊ အဲဒီဘက်ကို သွားနိုင်တယ်။” ဟုန်ယွိက သွေးတစ်စက်ကို ပြောလိုက်သည်။

သွေးတစ်စက်သည် ထိတ်လန့်သွားသည်။ အကယ်၍, သူ ဆက်ပြောနေမည်ဆိုပါက၊ ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ခံရမည် ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ သူသည် ချက်ချင်း သူ့စိတ်ကို ခိုင်မာစေလိုက်သည်။ “သခင်လေးရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အကန့်အသတ် မရှိပါဘူး။ သူတို့ကို အသံတိတ်စေပြီး ဘာမှမကျန်အောင် လုပ်နိုင်မှာ သေချာပါတယ်….။”

ဤအချိန်တွင်၊ သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူအားလုံး ဟုန်ယွိ ဘာလုပ်မည်ကို သိလိုက်ကြသည်။ ဟုန်ယွိသည် သူတို့အားလုံးကို အသံတိတ်အောင် လုပ်ဆောင်တော့မည်။ ဧကရာဇ်စေတမန်ကို သတ်ဖြတ်မည်။ ဤမျှ အတင့်ရင့်သော လုပ်ရပ်ကြီးကို သူ လုပ်ဆောင်တော့မည်။

သို့သော်၊ ဤဧကရာဇ်စေတမန်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမရှိဘဲ အလွှတ်ပေးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူ့အမိန့်ကို နားခံရန်ဆိုသည်မှာလည်း ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဟုန်ယွိသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ် မဖြစ်မီက၊ ဧကရာဇ်အာဏာကို ရိုသေကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ၊ သူသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာပြီး၊ ရှင်ခြင်းသေခြင်းတရားကို ထိုးထွင်းသိမြင်ပြီး ဖြစ်သည့်အတွက်၊ သူတွင် မည်သည့်ကြောက်ရွံ့မှုမှ မရှိတော့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်သည်။ အင်မော်တယ်တစ်ဦးကို ဒူးထောက်ပြီး နောင်တရဆင်ခြင်ဖို့ ပြောဆိုရဲသူသည် သေထိုက်သည်။

“သခင်လေး၊ ဒီလိုဖြစ်လာမှတော့, ငါတို့က ဘာလို့ အဆုံးထိ မလုပ်ပဲနေရမှာလဲ။ နဂါးအလံကို ယူပြီး သင်္ဘောပေါ်က လူအားလုံးကို အဲဒီအလံအပေါ်မှာ တံတွေးထွေးပြီး ဆီးသွားခိုင်းရမယ်။ ဒါမှ သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားတွေ သံမဏိလို ခိုင်မာလာပြီး သခင်လေးနဲ့ တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း သေချာပေါက် လိုက်နာလာကြမှာ….။”

ရုတ်တရက် ချီဇီယန်က ခက်ထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အင်း! မမှားဘူး!” ဟုန်ယွိက ချီဇီယန်ကို ကြည့်ပြီး အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဧကရာဇ်စေတမန်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ အကျိုးဆက်များသည် အလွန်ပြင်းထန်သည်။ စကားလုံးတစ်လုံးမျှ ပေါက်ကြားခွင့် မပြုနိုင်ပေ။ အစိမ်းရောင်တပ်ရင်းနှင့် သင်္ဘောသားများပင်လျှင် အာမခံချက်မရှိပေ။ ၎င်းတို့ကိုလည်း အသံတိတ်နေစေရမည်။ မဟုတ်ပါက၊ ကမ္ဘာကြီး ဘယ်လောက် ကျယ်ဝန်းနေပါစေ၊ ဟုန်ယွိအတွက် နေရာမရှိတော့ပေ။ ဒါဇင်ဘုရားကျောင်းသည် သင်ခန်းစာတစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ၊ ချီဇီယန်၏ ဤအစီအစဉ်ဖြင့်၊ သူတို့အားလုံးကို သူ့နောက်လိုက်ပါစေကာ၊ မပြိုကွဲနိုင်သည့် စည်းလုံးညီညွတ်မူကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဟုန်ယွိသည် တာအိုပညာကို အသုံးပြုပြီး ဘီအန်တပ်ရင်း၏ ခေါင်းဆောင်၊ လူဖုန်းကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ ဖူဘိုရေတပ်၏ သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူအားလုံး ထိတ်လန့်အံ့သြသွားသည်။

ထို့နောက်၊ ဖူဘိုရေတပ်၏ မဟာစစ်သေနာပတိ ရှောင်ထျန်းယောင်၏ မျက်နှာသည် စိမ်းဖျော့သွားသည်။ တစ်ဖက်သူက ဤမျှရဲရင့်လိမ့်မည်ဟု သူမထင်ထားခဲ့ပေ။

သူသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မျက်နှာက ခက်ထန်သွားသည်။ ဟုန်ယွိ၏ လုပ်ရပ်များကို ဖော်ပြရန် နည်းလမ်းမရှိဟု သူခံစားရသည်။ အလွန်မင်း ထိတ်လန့်နေရုံသာ ရှိတော့သည်။

“ဘယ်လောက် အတင့်ရဲလိုက်တဲ့လူလဲ။ လူမဆန်တဲ့ကောင်။ သတ်ပစ်….။ အားလုံးကို သတ်ပစ်။ မိုးကြိုးမီးလျှံသံမဏိမြောက်၊ နတ်ဘုရားဓားတပ်ရင်း…..။”