အခန်း (၂၀၄-၂၀၆)

အခန်း (၂၀၄)။

“အားလုံး….၊ အခုချက်ချင်း စစ်သည်တွေနဲ့ သင်္ဘောသားတွေကို ထိန်းချုပ်လိုက်။ လှုပ်ရှားရဲတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမကို သတ်ပစ်။ ဆူဆူညံညံလုပ်တဲ့ လူတိုင်းကို သတ်ပစ်။ ခုခံရဲတဲ့လူတိုင်းကိုလည်း သတ်ပစ်….”

ဟုန်ယွိသည် လူသူမရှိသည့် ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲတွင် တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်၏ ဒုတိယအဆင့် မှူးမတ်တစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ဧကရာဇ်စေတမန်ကို လုပ်ကြံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့် အချိန်တွင်၊ ချီဇီယန်က လီလဲ့အပါအဝင် အခြားသူများကို အော်ပြောလိုက်သည်။

“သခင်ကျိုး၊ ခင်ဗျားရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြုပြီး၊ သင်္ဘောအားလုံးကို ကြီးကြပ်ပါ….။”

ချီဇီယန်၏ အော်ဟစ်အသံက စစ်သည်များနှင့် သင်္ဘောသားများကို လက်နက်ကိုင်ပြီး၊ တိုက်ပွဲဝင်ခိုင်းခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား၊ ဟုန်ယွိ၏ လက်အောက်ရှိ ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် အဓိကစစ်သည်များအား စစ်သည်များနှင့် သင်္ဘောသားများ၏ ဆူညံမှုနှင့် ပုန်ကန်မှုကို ဖိနှိပ်နိုင်ရန် အမိန့်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင်၊ နဂါးအလံ တင်ထားသော ဖူဘိုရေတပ်၏ သင်္ဘောများကို လက်နက်များ၊ ဘဲလက်စတာ့ပစ်စင်များနှင့် လောက်လွှဲများဖြင့် ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးခြင်းသည် လက်တွေ့မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ နဂါးအလံကို ဖူဘိုရေတပ်၏ သင်္ဘောပေါ်တွင် လွှင့်ထူထားသည့်အခါ၊ စစ်သားများ၏ စိတ်ဓာတ်သည် ပြိုကွဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်စေတမန်ကို အတင်းအဓမ္မ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ပုန်ကန်မှုနှင့် တူညီသည်။ သာမန်စစ်သားများနှင့် သင်္ဘောသားများအနေဖြင့် ဟုန်ယွိနောက်သို့ လိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင်, ဟုန်ယွိသည် ဘီအန်တပ်ရင်း၏ ခေါင်းဆောင် လူဖုန်းကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ သင်္ဘောအနည်းငယ်ပေါ်ရှိ သင်္ဘောသားများနှင့် စစ်သားများသည် ထိတ်လန့်ပြီး ဆူဆူညံညံ ဖြစ်လာကြပြီ။

ဟုန်ယွိသည် အစိမ်းရောင်တပ်ရင်း၏ စစ်သည်များကို အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့ပြီး၊ အရက်ကောင်းများ၊ အသားများဖြင့် ကျွေးမွေးကာ၊ တိုက်ပွဲများကိုပင် ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ လူတိုင်းသည် သူ့အား သစ္စာရှိပုံပေါ်သည်။ သို့သော်၊ ဧကရာဇ်စေတမန်ကို သတ်ဖြတ်ရန်ဆိုသည့် အခါ၊ သူတို့သည် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သွားကြသည်! အချို့ဆို ဟုန်ယွိကို ပုန်ကန်ရန်ပင် စိတ်ကူးထားကြသည်။

သို့သော်၊ ဤသည်မှာလည်း ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထရှိသည့် ဖြစ်ပျက်တစ်ခုပင်။

အကယ်၍ ဟုန်ယွိ၏ လက်အောက်ရှိ အစိမ်းရောင်တပ်ရင်း၏ စစ်သည်များသည် သာမန်စစ်မြေပြင်တွင် ရှိနေခဲ့ပါက၊ ၎င်းတို့သည် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ကြမည် ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိက သူတို့၏လည်ပင်းများကို ဖြတ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့လျှင်ပင် မတွန့်ဆုတ်ကြပေ။ သို့သော်၊ ဧကရာဇ်စေတမန်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ပုန်ကန်ရန် အမိန့်ကိုမူ သူတို့ နားမထောင်လိုကြပေ။

ဤသည်မှာ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိမ့်ဝင်နေသည့် ဖြောင့်မတ်မှုနှင့် အဆင့်အတန်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်ပါသည်။

ဤအချိန်တွင်၊ ဟုန်ယွိသည် သမိုင်းစာအုပ်များထဲတွင် ပုန်ကန်သူများ၏ အခက်အခဲကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်လိုက်သည်။ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေ သော ခေတ်တွင်ဆိုပါက အနည်းငယ် ပိုကောင်းနိုင်သော်လည်း၊ ငြိမ်းချမ်းနေသော ခေတ်တွင်၊ စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်ရသော စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး တစ်ဦးပင်လျှင် ပုန်ကန်လိုပါက ကမ္မကုသိုလ်ကြီး ပြုလုပ်နိုင်ရန် သူ့လက်အောက်ငယ်သားများက အရင်ဆုံး သူ့ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ယူကြလိမ့်မည်။ ပုန်ကန်မှုပြီးနောက်၊ ဖြောင့်မတ်မှု၊ အဆင့်အတန်းနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားတို့၏ နှစ်ဆတိုးမြင့်လာသော ဖိအားကို ကိုယ်အယုံကြည်ရဆုံး လက်အောက် ငယ်သားများပင် ခံနိုင်ရည်မရှိကြပေ။

သို့သော် ယခုအခါ အဆင်ပြေပါသည်။ ဟုန်ယွိသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်နယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံထားခဲ့ပြီး၊ သူ့တာအိုပညာရပ်များသည် နတ်ဘုရားဆန်လှသည်။ စစ်သည်များအကြား ပုန်ကန်မှုဖြစ်လာမည်ကို သူ မကြောက်ရွံ့ပေ။ သူ့မှာ ၎င်းတို့ကို ဖိနှိပ်ရန် လုံလောက်သော စွမ်းအား ရှိသည်။

ထို့အပြင်၊ စစ်သည်များနှင့် သင်္ဘောသားများ ပုန်ကန်မှုဖြစ်ပေါ်မည်ကို ဟုန်ယွိအနေဖြင့် ထူးဆန်းမှု မထင်မြင်ပေ။ အကယ်၍ စစ်သည်များသည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူ့အမိန့်အတိုင်း ဧကရာဇ်စေတမန်၏ နဂါးအလံကို တိုက်ခိုက်ခဲ့မည်ဆိုပါမှသာ ထူးဆန်းနေလိမ့်မည်။

ထိုကဲ့သို့သော စစ်သည်များကို မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ဦးနှောက်ဆေးထားခြင်း မရှိပါက ပြုစုပျိုးထောင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“လူသားဝက်ဝံအစောင့် တပ်သားတစ်ရာကို အသေချာ စောင့်ကြည့်ထားပါ…” ဟုန်ယွိက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “သူတို့တွေ မီးလျှံမြှားတွေ ကို ဖောက်ခွဲပြီး ငါတို့နဲ့အတူ အဆုံးသတ်သွားမယ့်အရေးကနေ သေချာ ဂရုစိုက်ရမယ်….။”

ဤအချိန်က အရေးကြီးဆုံးအချိန် ဖြစ်သည်။ ဖမ်းဆီးခံထားရသော လူသားဝက်ဝံစောင့်တပ် တပ်သားတစ်ရာသည်လည်း အန္တရာယ်ပေးလာနိုင် သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူတို့သည် လျှို့ဝှက်စွာ မီးလျှံမြှား လေးထောင်ကျော်ကို ဖောက်ခွဲပြီး အတူတကွ သေဆုံးရန် လုပ်ဆောင်လာနိုင်သည်။ ဤအရေးကို ကာကွယ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ လူ့စိတ်နှလုံး၏ စမ်းသပ်မှုဖြစ်သည်။

“ဖြောင့်မတ်မှုနဲ့ ဂုဏ်သတင်းကျော်ဇောမူ။ စစ်သည်တွေမှာ စည်းလုံးညီညွတ်မှု ရှိနေရမယ်။ ဖြောင့်မတ်မှုနဲ့ အဆင့်အတန်းမရှိရင် စစ်သည်တွေကို အမိန့်ပေး ညွှန်ကြားဖို့ ခက်ခဲနိုင်တယ်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ ငါက အစွမ်းထက်တဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ မဟုတ်ရင်၊ ငါ ဒီအမိန့်ကို ပေးလိုက်တဲ့အချိန်မှာ စစ်သည်တွေဟာ ငါ့ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ယူဖို့ တက်လာကြမှာပဲ။ ဒါပေမယ့် ငါက သူတို့ကို နှုတ်ဆိတ်နေစေဖို့ လုပ်ဆောင်နေတာ ဖြစ်ပြီး၊ တကယ်ပုန်ကန်တာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်ကို ပြန်သွားပြီး ပညာရှင်စာမေးပွဲဖြေဖို့ ရှိသေးတယ်။ ဒီပင်လယ်ပြင်ကျယ်မှာ၊ ဧကရာဇ်စေတမန်ကို သတ်ဖြတ်မှုအတွက် ယွန်မင်နိုင်ငံကို လုံးဝ အပြစ်လွှဲချလို့ရတယ်။”

ဟုန်ယွိသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားလိုက်ရပြီး ချန်ယင်းရှာနှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်သည်။ ချန်ယင်းရှာက ပြုံးပြီး ဟုန်ယွိအား သူ့တာအိုပညာများကို အသုံးပြုရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ရန်သူကို ဖိနှိပ်ရန် သူ့တာအိုပညာရပ်များကို အသုံးပြုတော့မည့်အချိန်တွင်၊ သုံးလီအကွာရှိ ဧကရာဇ်စေတမန်၏ စစ်သင်္ဘောက ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်သည်။

ဘန်း…၊ ဘန်း….။

စစ်သင်္ဘောများသည် ရုတ်တရက် တန်းစီလိုက်သည်။

ပင်လယ်တစ်ခုလုံးတွင် ယမ်းအနံ့များက ပြင်းထန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ထို့နောက်၊ မီးတုတ်တစ်ရာနီးပါးကို မြှောက်ပြီး အောက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်ကြသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ သင်္ဘောအနည်းငယ်သည် တုန်ခါသွားပြီး ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်လည်း လှုပ်ခတ်သွားသည်။

မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မည်သူမျှ မသိရသော်လည်း၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ သင်္ဘောအနည်းငယ်သည် မီးမှုတ်ထုတ်နိုင်သော ဧရာမသတ္တဝါများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်အလားပင်။ သင်္ဘောတစ်စီးချင်းစီသည် မီးတောက်များ၊ မီးခိုးများ၊ မိုးကြိုးပစ်ခတ်သံများနှင့်အတူ မီးတောက်များစွာကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ရှီး…..။

မီးတောက်များနှင့် မီးခိုးများကြားတွင်၊ အနက်ရောင် သတ္တုအလုံးများသည် လေထဲတွင် လှည့်ပတ်လျက် စစ်သင်္ဘောဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာ သည်။ ၎င်းတို့၏ ပုံစံအရ၊ မည်သည့်စစ်သင်္ဘောကိုမဆို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နိုင်သည်။

“အဲဒါက ဘာလဲ။ ဒါက တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်ရဲ့ မီးလျှံလက်မောင်းတပ်ရင်းက မှော်ဆန်ဆန် လက်နက်တစ်ခုလား? ဘဲလက်စတာ့ပစ်စင်တွေတောင် ဒီလောက် အားမရှိဘူး! ခြေလှမ်း ၂,၀၀၀ ကနေ ၃,၀၀၀ အကွာအထိ ပစ်လွှတ်နိုင်တယ်…” ဟုန်ယွိသည် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း၊ တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့ပေ။ သူ့လက်ကို လှန်လိုက်ရုံဖြင့်၊ အေးစက်စက် လေပြင်းတစ်ခုသည် အဆုံးမဲ့ ရေလှိုင်းများစွာကို လှိမ့်တက်လာစေပြီး ဤအနက်ရောင် သတ္တုအလုံးများကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ဘုန်း…၊ ဘုန်း…၊ ဘုန်း…၊ ဘုန်း…၊

ဤသတ္တုအလုံးများသည် အေးစက်စက် လေပြင်းကြောင့် လှိမ့်တက်လာသည် ရေလှိုင်းများနှင့် အပြင်းအထန် ထိတွေ့သွားသည့်အခါ၊ ပန်းများ ပွင့်လန်းသွားသကဲ့သို့ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး၊ သတ္တုအပိုင်းအစများ လေထဲသို့ ပျံဝဲသွားသည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားက မီးလျှံမြှားများထက် ၁၀ ဆ ပိုပြင်းထန်သည်။

“ဒါက ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ မိုးကြိုးမီးလျှံသံမဏိမြောက် ပေါက်ကွဲဗုံးများ ဖြစ်နိုင်မလား….” ဟုန်ယွိသည် အိမ်တွင်းမှတ်စုစာအုပ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်း၏ ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ချက်ချင်း သတိရလိုက်သည်။ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းတွင် မိုးကြိုးမီးလျှံသံမဏိမြောက်ဟုခေါ်သော မှော်လက်နက်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်တာအို၏ မိုးကြိုးသုံးဆယ့်ခြောက်မျိုးထဲမှ သံမဏိချပ်ဝတ် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည့်အခါ၊ ၎င်းသည် သံချပ်ကာအလုံးများအဖြစ် ပေါက်ကွဲပြီး၊ ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် နတ်ဘုရားများနှင့် ဗုဒ္ဓများကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်လောက်သည်။

သို့သော်၊ ဟုန်ယွိသည် ဤသို့သောအရာကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

သိသာထင်ရှားစွာ၊ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်ရှိ ရုတ်တရက် ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါစေပြီး ချက်ချင်း ပျံ့ကြဲသွားစေသည်။ ၎င်းသည် ပေါက်ကွဲမီးလျှံ နတ်ဘုရားအဆောင်ဓားလောက် အားမကောင်းသော်လည်း၊ လူအများပြားကို သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်ပါသည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ၊ သတ္တုဗုံးများ ပေါက်ကွဲသည့်အခါ၊ သတ္တုအပိုင်းအစများသည် လေထဲသို့ ပျံဝဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ အများအပြားသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လွင့်ပျံသန်းကာ စစ်သင်္ဘောများ၏ သင်္ဘောကိုယ်ထည်ထဲသို့ စွဲမြဲစွာ စိုက်ဝင်သွားကြသည်။

မက်မွန်နတ်ဘုရား ဒေါသမုန်တိုင်းသင်္ဘောများသည် ထိုသတ္တုအပိုင်းအစများ စိုက်ဝင်ရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ အဆွယ်ငါးချောင်း စစ်သင်္ဘောများ သည် သတ္တုအပိုင်းအစများဖြင့် ထူထပ်စွာ စိုက်ဝင်နေသည်။ ယင်းက ထိတ်လန့်စရာမြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရှူး!

လက်ဖဝါးအရွယ်ရှိ သွားပုံစံ သတ္တုအပိုင်းအစတစ်ခုသည် ချန်ယင်းရှာဆီသို့ လျှပ်စီးလက်သလို လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာသည်။ ချန်ယင်းရှာ၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ လင်းလက်သွားပြီး၊ ထိုသွားပုံစံ သတ္တုအပိုင်းအစကို သူမ လက်ချောင်းများကြားတွင် ဖမ်းယူလိုက်သည်။

“ဘယ်လောက်ထူးခြားတဲ့ သံမဏိချပ်ဝတ် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးလဲ။ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းဟာ တကယ်ကို ပြင်ပအဂ္ဂိရတ်ဂိုဏ်းတစ်ခုအဖြစ်နဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကြီးပြီး၊ ရပ်တည်နိုင်တဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုပဲ။ ငါတို့ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ မိုးကြိုးပညာရပ်က စိတ်နှလုံးဖြင့် ကျင့်ကြံရတဲ့ မိုးကြိုးဖြစ်ပြီး၊ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းရဲ့မိုးကြိုးကတော့ ပြင်ပကျင့်စဉ် အဂ္ဂိရတ်မိုးကြိုးပဲ။ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းမှာ သံမဏိချပ်ဝတ် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးတွေကို စုစည်းနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးနေတာ ကြာလှပြီ။ အခုမြင်ရသလောက်ဆို, တကယ်ကို ဒီနာမည်နဲ့ထိုက်တန်တယ်။ သာမန်လူတွေတောင် အသုံးပြုနိုင်တယ်။ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားတာအိုဂိုဏ်းဟာ ရှေးခေတ်မိုးကြိုးကြယ်စင်စု သုံးဆယ့်ခြောက်မျိုးထဲက မြောက်ပိုင်းမိုးကြိုးကြယ်စင်စုကိုးမျိုးကိုပဲ ဆက်ခံထားတယ်။ အခြားတောင်ပိုင်းကြယ်စင်စု၊ အရှေ့ပိုင်းကြယ်စင်စုနဲ့ အနောက်ပိုင်းကြယ်စင်စုတွေက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။ ဒီနေ့ ငါ အရှေ့ပိုင်း သံမဏိချပ်ဝတ် နတ်ဘုရားမိုးကြိုး ကြယ်စင်စုကို ပြန်လည်မြင်တွေ့ခွင့်ရပြီ….။”

ချန်ယင်းရှာက နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတောနေသည့်အလား တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ချန်ယင်းရှာ၏ တီးတိုးရေရွတ်သံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ, ဟုန်ယွိသည် တာအိုကျမ်းစာများတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ရှေးခေတ်မိုးကြိုး ကြယ်စင်စု ပညာရပ်သည် သုံးဆယ့်ခြောက်မျိုးရှိကြောင်း သိရှိထားသည်။

ဤမိုးကြိုးပညာများထဲတွင် အချို့ပညာရပ်များသည် စိတ်နှလုံးဖြင့် ကျင့်ကြံရသည့် မိုးကြိုးဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် စိတ်ကူးပုံဖော်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အချို့က ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်သန်မာစေရန် ဖြစ်ပြီး၊ အရိုးများနှင့် နှာခေါင်းပေါက်များမှတဆင့် မိုးကြိုးသံကို အတုယူလေ့ကျင့်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အချို့က အလင်းဝင်ပေါက်ကို သန့်စင်ရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အစစ်မှန်မိုးကြိုးချီကို ပိုင်ဆိုင်လာကာ၊ ရှင်ခြင်းသေခြင်းတံခါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး လူသားအင်မော်တယ် ဖြစ်လာရန် အသုံးပြုသည်။ ထို့အပြင်၊ ပြင်ပ အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်ဖြစ်သည့် ယမ်းမှုန့်အသုံးပြုရသော အစစ်မှန်မိုးကြိုးမီးလျှံလည်း ရှိသေးသည်။ ပညာရပ် မျိုးစုံရှိသော်လည်း၊ အများစုက ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်ယင်းရှာ၏ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားတာအိုဂိုဏ်း၏ မိုးကြိုးပညာရပ်သည် ရှေးခေတ်မိုးကြိုးကြယ်စင်စု သုံးဆယ့်ခြောက်မျိုးထဲမှ မြောက်ပိုင်းကြယ်စင်စုမိုးကြိုးကိုးမျိုး ဖြစ်သည်။ ထိုကိုးမျိုးမှာ နတ်ဘုရားတိမ်မိုးကြိုး၊ မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းမိုးကြိုး၊ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုး၊ အင်မော်တယ်မိုးကြိုး၊ ထိုက်ယီမိုးကြိုး၊ ခရမ်းရောင်စံအိမ်မိုးကြိုး၊ ရှောင်ယန်မိုးကြိုး၊ စက်ဝိုင်းပုံစံမိုးကြိုးတို့ဖြစ်သည်။ ဤမိုးကြိုးကိုးမျိုးသည် စိတ်နှလုံးမိုးကြိုးဖြစ်ပြီး၊ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု၏ တာအိုကျင့်စဉ်အတွက် အသုံးပြုသည်။

ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်း၏ အရှေ့ပိုင်းကြယ်စင်စု မိုးကြိုးကိုးမျိုးဖြစ်သည့် မီးလျှံဘီးမိုးကြိုး၊ တိုက်ပွဲမိုးကြိုးနှင့် သံမဏိချပ်ဝတ် နတ်ဘုရားမိုးကြိုးတို့သည် ပြင်ပအဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်များ ဖြစ်ပြီး၊ ပြဒါးရည်၊ ဆာလဖာ၊ ကန့်၊ သတ္တုနှင့် ယမ်းမှုန့်များကို အားကိုးကာ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ ဤရှေးဟောင်းတာအိုပညာရပ်များသည် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက် အနေဖြင့် ထင်ပေါ်လာခြင်းသည်။ ယနေ့တွင်၊ သူသည် သံမဏိချပ်ဝတ် နတ်ဘုရားမိုးကြိုး၏ စွမ်းအားကို တကယ်တကယ် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး၊ ၎င်းသည် ပင်လယ်ပြင်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသည် နက်ရှိုင်းသော တာအိုပညာရပ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပါက၊ ထိုတိုက်ခိုက်မူအောက်တွင် သင်္ဘောပျက်စီးပြီး သူလည်း သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဟုန်ယွိသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါးဖြစ်သည်အထိ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့်၊ ဤမိုးကြိုးမီးလျှံသံမဏိမြောက်သည် သူ့ကို ထိခိုက်စေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ သံမဏိချပ်ဝတ်မိုးကြိုးက ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်။”

ဟုန်ယွိက ပြုံးလိုက်ပြီး၊ နောက်ထပ် တာအိုပညာတစ်ခုကို အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ အေးစက်စက် လေပြင်းများသည် ဓားအလင်း ၁၈ ခုအဖြစ် ပြန့်ကြဲပြီး၊ ရုတ်တရက် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။ ၎င်းတို့သည် ဓားအစီအရင်တစ်ခုအဖြစ် ချိတ်ဆက်ပြီး၊ ဟုန်ယွိဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာသည်။ ဓားချီသည် မီးခိုးများထူထပ်စွာ ဖြစ်ပေါ်သော ပင်လယ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး၊ တုန်ခါသွားစေသည်။

“ဒါက ဘာလဲ…။ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ဓားတွေလား။ တာအိုပညာရှင် ၁၈ ဦးလား။ ဒီတာအိုပညာရှင် အားလုံးဟာ အရာဝတ္ထုထိန်းချုပ်မှုအဆင့်နဲ့ အချို့ဆိုရင် ရုပ်လုံးဖော်ခြင်းအဆင့်မှာတောင် ရှိနေကြပြီ။ ဖူဘိုရေတပ်မှာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်များတဲ့ တာအိုပညာရှင်တွေ ရှိနေတာလဲ….။”

ဤဓားအလင်းတန်းများ ပျံတက်လာချိန်တွင်၊ ဟုန်ယွိသည် ပျံသန်းနိုင်သော ဓားများကို သယ်ဆောင်လာသော ယင်လေပြင်း စိတ်ဝိညာဉ်များကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုစိတ်ဝိညာဉ်များ၏ ပိုင်ရှင်များမှာ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသည့် တာအိုဘုန်းတော်များ ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရ သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် တာအိုဘုန်းတော်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ အရာဝတ္ထုထိန်းချုပ်ခြင်းနယ်ပယ်နှင့် ရုပ်လုံးဖော်ခြင်းနယ်ပယ်ရှိ တာအိုပညာရှင်များ ဖြစ်သည်။

၁၈ ဦး….။ အရာဝတ္ထုထိန်းချုပ်ခြင်းနယ်ပယ်နှင့် ရုပ်လုံးဖော်ခြင်းနယ်ပယ်ရှိ တာအိုပညာရှင် ၁၈ ဦး…..။

အကယ်၍ ရန်သူဘက်က ရှင်တန်သိုင်းသခင် ကျွမ်းကျင်သူ ၁၈ ဦး သို့မဟုတ် မဟာဆရာသခင် ၁၈ ဦးကို စေလွှတ်ခဲ့မည်ဆိုပါက၊ ဟုန်ယွိသည် ထိတ်လန့်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အရာဝတ္ထုထိန်းချုပ်ခြင်းနယ်ပယ်နှင့် ရုပ်လုံးဖော်ခြင်းနယ်ပယ်ရှိ တာအိုပညာရှင်များ ၁၈ ဦးသည် အလွန် အံ့ဩဖွယ်ရာ ဖြစ်နေပြီ။

သိုင်းပညာတွင် ရှင်တန်သိုင်းသခင် ကျွမ်းကျင်သူများ နည်းပါးသော်လည်း၊ အရာဝတ္ထုထိန်းချုပ်ခြင်း နယ်ပယ်နှင့် ရုပ်လုံးဖော်ခြင်းနယ်ပယ်ရှိ တာအိုပညာရှင်များသည် ပိုမိုရှားပါးပါသည်။

အကယ်၍, လူအယောက်တစ်ထောင် သိုင်းပညာကို ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်မည်ဆိုပါက၊ ရှင်တန်သိုင်းသခင် ၁၀ ဦးမှ ၂၀ ဦးအထိ ထွက်ပေါ်လာနိုင် သည်။ သို့သော် တာအိုပညာကို ကျင့်ကြံသူ လူတစ်ထောင်တွင် အရာဝတ္ထုထိန်းချုပ်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူ တစ်ဦးပင် မထွက်ပေါ်နိုင်ပေ။

သိုင်းပညာနှင့် တာအိုပညာ ကျင့်ကြံမူအပေါ် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ သိုင်းပညာသည် တာအိုပညာထက် များစွာ လွယ်ကူသည်။ ပထမဦးစွာ၊ တာအိုပညာသည် ကျွမ်းကျင်ရန် ခက်ခဲသည်။ ဒုတိယအနေဖြင့်၊ အခြေခံများကို ကျွမ်းကျင်ပြီးနောက်ပင် တိုက်ပွဲဝင်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်ရန် အရာဝတ္ထုထိန်းချုပ်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်သည်။ အရာဝတ္ထုထိန်းချုပ်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် မည်မျှခက်ခဲကြောင်း ဟုန်ယွိသည် ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

“ငါ့အတွက် ချိုးဖျက်စမ်း….။”

ထိုကျွမ်းကျင်သူများသည် အများပြားရှိနေသော်လည်း၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ် အဆင့်ရှိ ဟုန်ယွိအတွက်မူ ၎င်းတို့သည် ဘာမျှမဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ အဆင့်ကွာဟမှုသည် အလွန်ကြီးမားလွန်းသည်။ သူသည် လက်ကိုမြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် ဝိညာဉ်ဝဲဂယက်တစ်ခုက စတင်လည်ပတ်လာသည်။

ချွင်….၊ ချွင်….။

သင်္ဘောပေါ်သို့ ပျံတက်လာခဲ့သော ပျံသန်းနိုင်သော ဓားများသည် ချက်ချင်း ကြမ်းခင်းပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ထို့နောက်၊ ယင်ချီလေပြင်း ဝိညာဉ် ၁၈ ခုသည် ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားကြသော်လည်း၊ ဝိညာဉ်ဝဲဂယက်ထဲသို့ ထိုးဆင်းသွားကြသည်။

ချန်ယင်းရှာသည် အလျင်စလို အကန့်သတ်မဲ့မြှားကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ချေမွခံရပြီး ပျောက်ကွယ်မသွားသေးသော ဝိညာဉ်များသည် အကန့်သတ်မဲ့မြှားထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး အနှစ်သာရချီတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤအချိန်တွင်၊ ဟုန်ယွိသည် ထိန်းချန်မထားနိုင်တော့ပေ။ အထူးသဖြင့် ဤတာအိုပညာရှင်များကို အသက်ရှင်ထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ မဟုတ်ပါက၊ ဧကရာဇ်စေတမန်ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုသည် နောက်ပိုင်းတွင် ထွက်ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်၊ ဤတာအိုပညာရှင်များသည် ထိန်းချုပ်ရန် ပိုမိုခက်ခဲလာမည် ဖြစ်သည်။

တာအိုပညာရှင် ၁၈ ဦးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖယ်ရှားပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ၊ ရန်သူ၏ သင်္ဘောပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် အလင်းတန်းများ စုစည်းလာပြီး၊ တကယ့်လူသားနှင့် ဆင်တူသော အလင်းခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု အဖြစ် ပုံဖော်လိုက်သည်။ သူ၏အဝတ်အစားများပင် ဖောက်ထွင်းမြင်ရပြီး၊ တကယ့်လူသားနှင့် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း ဆင်တူသည်။

“ရှောင်ထျန်းယောင်၊ ခင်ဗျား ထွက်ပြေးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေလား။ ခင်ဗျားသာ ကျုပ်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖိအားမပေးခဲ့ရင်၊ ဒီနေ့လို ဘေးဒုက္ခနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားက ဧကရာဇ်စေတမန်ဆိုတဲ့ နာမည်ကို အသုံးပြုပြီး ကျုပ်ရဲ့ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ မက်မွန်နတ်ဘုရား ဒေါသမုန်တိုင်း သင်္ဘောကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ကျုပ်ကို ရှေ့တန်းမှာ အသေခံတပ်သားအဖြစ် စေလွှတ်ချင်သေးတယ်။ မှန်တယ်….။ မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင်၊ ပင်လယ်ပြင်မှာ တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်ရဲ့ ရေတပ်တစ်ခုခုကို အမိန့်ပေးပိုင်ခွင့် ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားက ကျုပ်နဲ့လာတွေ့ခဲ့တယ်။ ကျုပ်ဟာ ရန်သူကြီးတစ်ယောက်နဲ့ ရင်ဆိုင်တွေ့ခဲ့ရပြီး၊ ပြဿနာတွေကို ရှောင်ရှားဖို့ ပင်လယ်ရပ်ခြားကို ထွက်ပြေးလာခဲ့တာ။ ကျုပ်က မဆိုင်တဲ့လူတွေနဲ့ ရန်သူ မဖြစ်ချင်ဘူး။ ကျုပ်ကို မထိခိုက်ရင်၊ ကျုပ်ကလည်း ဘယ်သူ့ကိုမှ ထိခိုက်အောင်မလုပ်ဘူး။ ခင်ဗျားဟာ ဧကရာဇ်စေတမန်တစ်ဦး ဖြစ်နေပေမယ့်၊ ကိုယ့်အသက်ကို လေးစားတန်ဖိုးထားတတ်တဲ့ လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်သင့်တယ်။ ခင်ဗျားက အသုံးဝင်နေသေးရင်တောင်၊ ကျုပ် ခင်ဗျားကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးလိုက်လို့မရဘူး။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ကလွဲပြီး ကျုပ်မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိဘူး….။”

ဟုန်ယွိသည် ဖန်တီးလိုက်သော အလင်းခန္ဓာကိုယ်သည် ရတနာအလင်း လရောင်ဘုရင်ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ၊ သူသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ် အဆင့်၏ စွမ်းအားဖြင့် ၎င်းကို ဖန်တီးထားပြီး၊ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာသည် ကြည်လင်သော သလင်းကျောက်ကဲ့သို့ ခိုင်မာသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် ယာကရှာနတ်ဆိုးဘုရင် ပိုင်ဆိုင်သော သုံးမြှောင့်သံမဏိလှံကြီးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

သင်္ဘောပေါ်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့်၊ ဟုန်ယွိက အော်ပြောလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်လေထုသည် တုန်ခါသွားသည်။ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သည် ယင်စွမ်းအင် များစွာ မပါရှိသော်လည်း၊ သိုင်းသူတော်စင်ခန္ဓာကိုယ်၏ သိုင်းလက်သီးဆန္ဒသည် စိတ်ဝိညာဉ် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစည်းထားပြီး၊ အစွမ်းထက်သော အော်ရာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“နတ်ဆိုး! မင်းက ငါတို့အစ်ကိုကြီးကို သတ်ခဲ့တယ်။ ငါ မင်းကို သတ်မယ်….။”

ဟုန်ယွိသည် သင်္ဘောပေါ်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့်၊ ဘီအန်တပ်ရင်းမှ ကျန်ရှိသော ကျွမ်းကျင်သူ ၆ ဦးသည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အပြည့်ဖြင့် သူတို့၏ ဆေဘာများကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။

ချင်း! ချင်း! ချင်း!

သွေးစွန်းထင်းနေသော ရီဗာသံမဏိဆေဘာ ၆ ချောင်းသည် ဟုန်ယွိ၏ အလင်းရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်သို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ၊ ပြင်းထန်သော မီးပွားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သွေးစွန်းထင်းပြီး ရက်စက်သော စွမ်းအင်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ထိုဆေဘာများသည် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ!

“မင်းတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိုင်းသူတော်စင်တွေလို့ ထင်နေလား။ မင်းတို့ရဲ့သွေးချီစွမ်းအင်လေး ငါ့ကို ထိခိုက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေလား?”

ဟုန်ယွိသည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့လက်ထဲရှိ သံမဏိသုံးမြှောင့်လှံသည် တုန်ခါလှုပ်ရှားသွားကာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး၊ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို ထိုးဖောက်သွားကာ၊ ကြက်ကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သင်္ဘောပေါ်မှ ပင်လယ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

မကြာခင်မှာပင်၊ ဟုန်ယွိ၏ အလင်းရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် စိန်ကဲ့သို့ ခိုင်မာပြီး၊ သံမဏိသုံးမြှောင့်လှံဖြင့် ထိုးဖောက်ရင်း ကျန်ရှိသော ကျွမ်းကျင်သူ ၆ ဦးကို တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ အချို့က သေဆုံးပြီး၊ အချို့က ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိသွားကြသည်။

ကျန်ရှိသော ကျွမ်းကျင်သူ ၂ ဦးသည် ထွက်ပြေးရန် ခုန်ထွက်လိုက်သည်နှင့်၊ ဟုန်ယွိ၏ လက်ထဲရှိ သံမဏိသုံးမြှောင့်လှံသည် နဂါးနတ်ဘုရားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပျံထွက်သွားပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ထိုးဖောက်လိုက်ပြီး မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြသည်။

စိတ်ဝိညာဉ် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဖန်တီးထားသော လရောင်ဘုရင်ခန္ဓာကိုယ်သည် ဓားနှင့်လှံများကို မထိခိုက်နိုင်ပေ။ ၎င်းသည် အကန့်အသတ်မရှိ အင်အားကြီးမားပြီး၊ ပျံသန်းကာ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ သိုင်းပညာရှင်များသည် ၎င်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သင်္ဘောပေါ်ရှိ စစ်သားများစွာသည် ဟုန်ယွိ၏ စွမ်းအားကြောင့် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သွားပြီး၊ တခဏအတွင်း ရှေ့သို့ ထွက်မလာရဲကြတော့ပေ။

“ဟုန်ယွိ! မင်းက နတ်ဆိုးပညာရပ်တွေကို ကျင့်ကြံရဲတယ်ပေါ့။ မင်းက ဧကရာဇ်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုနေတာလား။ မင်းက လူသားတစ်ယောက်ရော ဟုတ်စေ’လား….။”

သင်္ဘောအခန်းထဲမှ ချန်းယုံမြို့စား၊ ရှောင်ထျန်းယောင်၏ ဒေါသတကြီး အော်သံထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟုတ်တယ်။ ငါက လူသားမဟုတ်ဘူး။ ငါက အင်မော်တယ်ပဲ…” ဟုန်ယွိက သံမဏိသုံးမြှောင်လှံတံ ကို ဖြောင့်တန်းစွာ ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ရှောင်ထျန်းယောင်၊ ခင်ဗျားအနေနဲ့ ကျုပ်ကို တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်မယ်လို့ မထင်မှတ်ထားဘူး မဟုတ်လား။ ကျုပ်က ရှင်ခြင်းသေခြင်း ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းစက်ဝန်းထဲ ဝင်စရာမလိုတော့ဘူး။ ခင်ဗျား ဘယ်လောက်အစွမ်းထက်နေပါစေ၊ ထွက်ပြေးလို့ မရဘူး။ ပြောစမ်းပါဦး။ ဒီတစ်ခေါက် ခင်ဗျား ဘာလုပ်ဖို့ ထွက်လာတာလဲ။ ယွန်မင် ရေတပ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့လား။ ကျုပ်မယုံဘူး။ ခင်ဗျား ဘာအရေးကြီးတဲ့အရာကို ရှာနေတာလဲ….။”

ဟုန်ယွိသည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားမှု မပြုလုပ်ရခြင်းမှာ၊ သူသည် ဤကျယ်ပြန့်သော ပင်လယ်ပြင်တွင် တစ္ဆေအင်မော်တယ် အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားသူဖြစ်ပြီး၊ ချန်ယင်းရှာက နောက်ကွယ်မှ ထိန်းကွပ်ထားသည်။ ဉဒေါင်းဘုရင်ကဲ့သို့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရောက်မလာခဲ့ပါက၊ မည်သည့်အရာမှ အသုံးမဝင်ပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ၊ သူသည် အခြေအနေကို လုံးဝထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်။

ယခုအခါ၊ သူသည် လျှို့ဝှက်သတင်းအချက်အလက်များကို ရှာဖွေလိုသည်။ တော်ဝင်ချန်မင်းဆက် စစ်တပ်အတွင်းရှိ ကျွမ်းကျင်သူများ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်အတွင်း ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဤရက်များအတွင်း၊ သူသည် ချန်ယင်းရှာကို စုံစမ်းစေခဲ့သော်လည်း၊ တိကျသော အချက်အလက်များ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ သို့သော်၊ ဟုန်ယွိသည် ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိရမည်ဟု ခံစားရသည်!

“ဟမ့်…၊ မင်းက တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်နေတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ…..။”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ သင်္ဘောအခန်းထဲမှ နူးညံ့သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှူး…. နှင်းဆီရောင် ဓားငယ်လေးတစ်ချောင်းသည် ပစ်လွှတ်လာသည်။ ဓားငယ်လေးသည် ပေါက်ကွဲမီးလျှံ နတ်ဘုရားအဆောင်ဓားနှင့် တူညီသည့် စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ၎င်းပေါ်တွင် မှော်သင်္ကေတစာလုံးများ ထွင်းထုထားသည်။

“လျှို့ဝှက် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ရှိနေမယ်ဆိုတာ ကျုပ် သိတာပေါ့။ ကျုပ်က ဒီလိုလှည့်စားမှုထဲ ကျရောက်ခံမယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်နေလား……”

ဟုန်ယွိက လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

အခန်း (၂၀၅)။

“မင်းက တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်နေတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ မင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို မကျော်ဖြတ်ကျော်နိုင်သေးရင်၊ ငါ့ဓားအောက်မှာ သေချာပေါက် သေဆုံးဝိညာဉ် ဖြစ်လာမှာပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီလောကမှာ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိမလဲ….။ ဟုန်ယွိ၊ မင်းက အဲဒီလူတွေထဲမှာ မပါဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်။”

ဟုန်ယွိ၏ ဝိညာဉ်ရုပ်ကိုယ်သည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး၊ သံမဏိသုံးမြှောင့်လှံတံကြီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ အောက်မှာပျံသန်းနေသော ခရမ်းရောင် ပျံသန်းနိုင်သောဓားကို စူးစိုက်ကြည့်နေစဉ်၊ ထိုနူးညံ့သော အသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤအသံနှင့်အတူ၊ ငွေရောင်ကြယ်တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး သင်္ဘောအခန်းတံခါးဝတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ့ဆံပင်ကို ကျောက်စိမ်းဆံထိုးတံဖြင့် ထိုးထားကာ၊ ချည်နှောင်ထားသည်။

သူသည် တာအိုဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ဝတ်စားဆင်ယင်မူသည် အလွန်မွန်မြတ်သည်။

ထို့အပြင်၊ ထိုလူငယ်တာအိုဘုန်းတော်ကြီး၏ သေးသွယ်သော လက်ချောင်းတွင် အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းလက် စွပ်တစ်ကွင်းကို ဝတ်ဆင်ထား သည်။ သူ ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင်၊ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးနှင့်အတူ၊ လေထဲသို့ ခုန်တက်နေသော ဟုန်ယွိကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်ပြီး၊ သူလက်ချောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း၊ ဟုန်ယွိကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည့်ပုံဖြင့် ပြုမူသည်။

“ဟမ့်၊ မင်းက ဘယ်သူလဲ…..။”

ဟုန်ယွိသည် ဤမြင့်မြတ်သော လူငယ်တာအိုဘုန်းတော်ကြီးကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“ငါက ဘယ်သူလဲ…။ မင်း သိဖို့မလိုဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းက တစ္ဆေအင်မော်တယ်နယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံထားပြီးသူဆိုတော့၊ ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာဆို ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပဲ။ ဒါကြောင့် မင်းက ငါ့နာမည်ကို သိပိုင်ခွင့်ရှိတယ်။ ငါက ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းက ရှောင်ရှောနန်၊ ဧကရာဇ်အမိန့်တော်နဲ့ ရှောင်ယန်ဝိညာဉ်သခင်ဆိုတဲ့ ဘွဲ့အမည်ရထားတယ်။ ခရမ်းရွှေရောင်ရူယီ၊ အပြာရောင်ကျောက်စိမ်းခါးပတ်၊ ငွေရောင်ကြယ်တာအိုဝတ်ရုံ၊ တတိယအဆင့်မှူးမတ်ရာထူးနဲ့ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ ဓားနတ်ဘုရားတပ်ရင်းရဲ့ တပ်မှူးတစ်ဦးဖြစ်တယ်။ မင်းလို အရိုင်းစိုင်းကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဧကရာဇ်စေတမန်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး၊ ဓားနတ်ဘုရားတပ်ရင်းရဲ့ ဓားသမား ၁၈ ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်။ ဒီလို ရာဇဝတ်မှုမျိုးဟာ အတော့်ကို ဆိုးဝါးတယ်။ မိုးကောင်းကင်ရဲ့ ပိုက်ကွန်ဟာ ကျယ်ပြန့်ပြီး လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း မရှိဘူး! မင်းက တစ္ဆေအင်မော်တယ်နယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံထားပေ မယ့်၊ မိုးကောင်းကင်ရဲ့ပြစ်ဒဏ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ပြီလို့ ထင်နေလား….။” ("Ruyi" သည် တရုတ်ဝေါဟာရဖြစ်ပြီး စာသားအရ အဓိပ္ပါယ်မှာ "သင့်ဆန္ဒအတိုင်း" သို့မဟုတ် "ဆန္ဒရှိသလို" ကံကောင်းခြင်း၊ သာယာဝပြောခြင်း၊ အာဏာနှင့် လိုအင်ဆန္ဒများ ပြည့်စုံခြင်းတို့ကို ကိုယ်စားပြုသော အခမ်းအနား ရာဇလှံတံ၊ ပုံစံများအရ ထူးခြားသည့် ကွေးညွှတ်သော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ကြာပန်း သို့မဟုတ် လင်ဇီးမှိုနှင့် ဆင်တူပြီး အထူးသဖြင့် ဧကရာဇ်မင်းများထံမှ တာဝန်ရှိသူများ၊ အကာအကွယ်နှင့် ကောင်းချီးပေးရန်အတွက် သင်္ကေတလက်ဆောင်များအဖြစ် အသုံးပြုကြသည်။)

ရှောင်ရှောနန်သည် အစပိုင်းတွင် တိုးညင်းစွာ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း၊ သူ့အသံက ပိုမိုထက်ရှပြီး တဖြည်းဖြည်း တင်းမာလာသည်။

“ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ပြစ်ဒဏ်လား….။ ငါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့် မင်းတို့က ငါ့ကို တော်တော့်ကို အနိုင်ကျင့်လွန်းပြီး လူတွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့အထိ တွန်းအားပေးခဲ့တယ်။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ပြစ်ဒဏ်ကို ဖိတ်ခေါ်ရလောက်အောင် ငါ ဘယ်လိုရာဇဝတ်မှုမျိုးတွကို ကျူးလွန်ခဲ့လို့လဲ…..။”

ဟုန်ယွိက ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် စကားပြောနေရင်း၊ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းမှ ရှောင်ယန်ဝိညာဉ်သခင် ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့ရ၊ ချန်ပီယံမြို့စား၏ လက်အောက်ရှိ ဓားနတ်ဘုရားတပ်ရင်း၏ တပ်မှူးဖြစ်သူ ရှောင်ရှောနန်ကို တိတ်တဆိတ် အကဲဖြတ်နေသည်။

သူသည် အလကားသက်သက် စကားပြောနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား၊ သူသည် ရန်သူ၏ စွမ်းအားနှင့် မည်သည့်မှော်ရတနာများ ပိုင်ဆိုင်ထားသလဲဆိုသည်ကို စူးစမ်းနေသည်။

အကယ်၍ ရန်သူတွင် ပေါက်ကွဲမီးလျှံနတ်ဘုရားအဆောင်ဓားကဲ့သို့ မှော်ရတနာမျိုး ရှိနေမည်ဆိုပါက၊ သူသည် သတိထားရမည် ဖြစ်သည်။

“အရှင်ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်ဟာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အလိုတော်ပဲ။ မင်းလို တစ္ဆေအင်မော်တယ် တစ်ယောက်က ဧကရာဇ်အမိန့်တော်ကို အလေးမထားဘဲ၊ ဧကရာဇ်စေတမန်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အလိုတော်ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့တယ်။ မင်းအပေါ် ကြီးမားတဲ့ ကပ်ဘေးဒုက္ခတွေ ဆိုက်ရောက်နေပြီ။ ဒါကို မင်း မသိဘူးလား။ ဒီနေ့ မင်း အသက်ဘေးကနေ ကံကောင်းလို့ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ရင်တောင်၊ အနာဂတ်မှာ မင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်တဲ့အခါ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ပြစ်ဒဏ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေလား…။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အလိုတော်ကို ဆန့်ကျင်ရင်၊ မိုးကြိုးကပ်ဘေးက မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ လုံလောက်တယ်….။”

ရှောင်ရှောနန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါကြားဖူးတာက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အလိုတော်ဆိုတာ လူထုရဲ့အလိုတော်ပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အလိုတော်ဆိုတာ ဧကရာဇ်ရဲ့အလိုတော်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မကြားခဲ့ဖူးဘူး။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ငါ အပြစ်မရှိတဲ့လူတွေကို ဘယ်တုန်းကမှ မသတ်ဖြတ်ဖူးဘူး။ ဒုတိယအနေနဲ့၊ ငါဟာ မုဒိမ်းကျင့်ပြီး လုယက်မှုမျိုး ဘယ်တုန်းကမှ မလွန်ကျူးဖူးဘူး။ တတိယအနေနဲ့၊ ငါဟာ ကိုယ်ဆန္ဒအလျောက် လူတွေကို ဘယ်တုန်းကမှ မသတ်ဖြတ်ခဲ့ဘူး။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အလိုတော်ဆိုတာကြီး ရှိရင်တောင်၊ အဲဒါက ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ ဒါ့အပြင်၊ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်တယ်ဆိုတာကလည်း ရှင်ခြင်းနဲ့သေခြင်းတရား၊ ယင်နဲ့ယန်တို့ကြားက ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အလိုတော်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ…။ မင်းက အသေးဖွဲ့ သာမန်တာအို ဘုန်းတော်ကြီး တစ်ယောက်ပါပဲ၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်ကိုတောင် မရောက်သေးဘူး။ မင်းက မှော်ရတနာ အနည်းငယ်ကို အားကိုးနေရုံပဲ။ ဒီလိုပုံစံမျိုးနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အလိုတော်ကို လှည့်စားရဲတယ်လား။ တော်ဝင်တာအိုကို လှည့်ဖျားနေတာလား….။ မင်းလိုကောင်က မှ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အလိုတော်ကို လှည့်ဖျားပြီး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အလိုတော်ကို ဧကရာဇ်ရဲ့အလိုတော်အဖြစ် အသုံးပြုကာ လူထုကို ရှုပ်ထွေးစေပြီး၊ သူတို့ကို မိုက်မဲအောင်ပြုလုပ်နေတယ်။ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကျွန်တံဆိပ်ခတ်ပြီး၊ ထာဝရ ကျွန်ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်နေတယ‌ေ။ မင်းလိုလူမျိုး အယောက်တစ်ထောင်၊ အယောက်တစ်သောင်းကို သတ်လိုက်ရင်တောင်၊ ငါ့စိတ်က သန့်ရှင်းကြည်လင်နေတုန်းပဲ…..။”

ဟုန်ယွိသည် သံမဏိသုံးမြှောင့်လှံတံကို လေထဲတွင် ဖြောင့်တန်းစွာ ကိုင်ထားပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်ကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။ သူပြောသမျှ စကားလုံးတိုင်းသည် ကျယ်လောင်ပြတ်သားပြီး၊ ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ရှောင်ရှောနန်၊ မင်းလို နတ်ဆိုးတစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ တာအိုစိတ်နှလုံးကို ချိုးဖျက်ချင်တယ်ပေါ့။ ရှေးခေတ် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ သူတော်စင်တွေရဲ့ အသိဉာဏ်ဗဟုသုတ၊ နိယာမတွေနဲ့ တော်ဝင်တာအိုဟာ လောကလူထုရဲ့အလိုတော်ကို ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အလိုတော်အဖြစ် မှတ်ယူကြတယ်။ ဧကရာဇ်ဟာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အလိုတော်ကို မလိုက်နာဘူးဆိုရင်၊ ဧကရာဇ်ဟာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့သားတော်၊ လောကလူထုရဲ့သားတော် မဟုတ်တော့ဘူးဆိုရင်, သူ့ရာထူးကို ပြောင်းလဲပစ်ရမယ်။ မင်းလို နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က ဧကရာဇ်အာဏာကို ကပ်တွယ်နိုင်ဖို့အတွက်၊ တော်ဝင်တာအိုကိုတောင် လှည့်ဖျားရဲတဲ့အထိ ရှက်ရာမဲ့လွန်းတယ်။ လောကလူထုရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကျွန်ဇာတ်သွင်းပြီး၊ လက်ပါးစေတွေ ဖြစ်လာစေတယ်။ ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ အခြေခံနိယာမတရားကိုတောင် မခွဲခြားတတ်ဘူး။ မင်းလို လူမျိုးကို ပြီးပြည့်စုံသူလို့ ဘယ်လိုလုပ် ခေါ်နိုင်မှာလဲ။ မင်းဟာ ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် တကယ့်ကို အရှက်ရစရာပဲ! မင်းကမှ တကယ့် နတ်ဆိုးပဲ။ နတ်မျိုး၊ ဧကရာဇ်လက်ပါးစေ။ ဒီနေ့ မင်းတို့လိုနတ်ဆိုးတွေကို နည်းနည်းပါးပါး ထပ်မသတ်ခဲ့ရင်၊ ငါ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်အေးချမ်းနိုင်မှာလဲ……။”

ဟုန်ယွိ ပြောလေလေ၊ သူ့အသံက ပိုမိုကျယ်လောင်လာပြီး၊ လွန်ဆန်၍မရသည့် စွမ်းအားတစ်ခု ထည့်သွင်းထားသလို ဖြစ်လာသည်။

“မင်း…..” ရှောင်ရှောနန်၏ မျက်နှာက အေးစက်သွားပြီး၊ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးများသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် ဒေါသထွက်လာသည့်ပုံစံ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လေထဲတွင် ဝဲနေသော ခရမ်းရောင်ပျံသန်းနိုင်သောဓားပင် ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် ဒေါသထွက်လာသည့်အလား အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

“အံ့သြစရာပဲ၊ ဟုန်ယွိဟာ စကားလုံးအနည်းငယ်နဲ့ စမ်းသပ်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ တာအိုစိတ်နှလုံးကို ချိုးဖျက်လိုက်တယ်။ ရှောင်ရှောနန်ရဲ့ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ဟာ အခိုင်မာဆုံးနဲ့ အထူထပ်ဆုံး အခြေအနေကို မရောက်နိုင်တော့ဘူး။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားဟာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ လျော့ကျသွားပြီ။ ဒီလိုအခြေအနေမှာ၊ သူ့မှာ ဘယ်လိုမှော်ရတနာမျိုးပဲရှိရှိ၊ ဟုန်ယွိနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူး….။”

သင်္ဘောပေါ်တွင် ရှိနေသော ချန်ယင်းရှာသည် သူမစိတ်နှလုံးထဲတွင် ချီးကျူးလိုက်သည်။

ယခင်က ရှောင်ရှောနန် ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်၊ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ခဲ့သော်လည်း လှုပ်ရှားမှု မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ဟုန်ယွိသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်ကြောင်း သိထားပြီး၊ သူ့ စွမ်းအားသည် သန်မာသည်ကို သိထားသောကြောင့်၊ ဟုန်ယွိ၏ တာအိုစိတ်နှလုံးကို ချိုးဖျက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် စကားလုံး အနည်းငယ်ဖြင့်၊ ဟုန်ယွိသည် သူ့တာအိုစိတ်နှလုံးကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက၊ သူနတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ သူ့အတွေးများ ဆုံးရှုံးသွားသည်။ တခဏအတွင်း၊ သူ့စွမ်းအားသည် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ လျော့ကျသွားသည်။

သို့သော်၊ ဟုန်ယွိသည် နဂိုကတည်းက စကားစစ်ထိုးပွဲတွင် ကျွမ်းကျင်သော ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ချန်ယင်းရှာ မသိခဲ့ပေ။ သူသည် စာစီစာကုံးများနှင့် မူဝါဒများကို လှပစွာ ရေးသားနိုင်သည်။ ရှောင်ရှောနန်သည် စကားစစ်ထိုးပွဲတွင် သူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ မင်းက ငါ့ကို ကောင်းကောင်းဆဲလိုက်တာပဲ…” တခဏအတွင်း၊ ရှောင်ရှောနန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်စက် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ ထို့နောက် သူသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်သွားပြီး အလွန်တရာ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားပြီး တည်ငြိမ်သည့်ပုံစံ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ယခုလေးတင် ဆုံးရှုံးသွားသော တာအိုစိတ်နှလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ဤစိတ်ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင်၊ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော ကျင့်ကြံမူကို ပြသရန် လုံလောက်သည်။

“အခုမှ မင်းရဲ့တာအိုစိတ်နှလုံးကို ပြန်လည်သန့်စင်ပြီး နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့လား၊ သိပ်ကို နောက်ကျသွားပြီ..”

သို့သော် ဟုန်ယွိသည် သူ့ကို ဤအခွင့်အရေးကို ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ၊ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သင်္ဘောတစ်စင်းလုံးပေါ်သို့ ဧရာမ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်တစ်ခု ဆိုက်ရောက်လာသည်။

ရှူး! ရှူး! ရှူး!

ရှောင်ရှောနန်သည် ညည်းညူသံတစ်ချက် ထုတ်လွှတ်ပြီး၊ ခရမ်းရောင်ပျံသန်းနိုင်သော ဓားကို ပြင်းထန်စွာ မောင်းနှင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ မည်သို့ မောင်းနှင်နိုင်တော့မည်နည်း။ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်ကြီး ဆိုက်ရောက်လာပြီးနောက်၊ ဓားပေါ်ရှိ ပြင်းထန်သော စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးတစ်ခုသည် တခဏမျှ ရုန်းကန်ခဲ့သော်လည်း၊ ပေါက်ကွဲရန်ပင် အခွင့်အရေးမရခဲ့ဘဲ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်ထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ရှောင်ရှောနန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မရေတွက်နိုင်သော အေးစက်စက် လေပြင်းများစွာသည် အရူးမူး စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့သည် လှည့်ပတ်ရုန်းကန်ပြီး အော်ဟစ်နေရင်းမှာပင်၊ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်ထဲသို့ ဆုတ်ထုတ်ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤလေပြင်းများသည် ရှောင်ရှောနန်၏ ပြင်းထန်သော စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးများ ဖြစ်ပြီး၊ ဟုန်ယွိသည် သူ့ကိုယ်ခန္ဓာမှ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲထုတ်ကာ၊ တာအိုပညာဖြင့် ခုခံရန်ပင် အခွင့်အရေး မရခဲ့ပေ။

သူ့တွင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော မှော်နည်းလမ်းများနှင့် မှော်ရတနာ သောင်းပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့လျှင်ပင် ယခုအခါ အားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

ရှောင်ရှောနန်သည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်အထိ မကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို အတွေးများအဖြစ် ခွဲထုတ်နိုင်သည့် မဟာသခင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ့နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားသည် အထူးသဖြင့် သန်မာသည်။ ၎င်းသည် ဉဒေါင်းဘုရင်၏ သမီး ရှင်းယုဆန်လောက် ကြောက်မက်ဘွယ်ဖြစ်သော်လည်း၊ သခင်ကျိုးနှင့် သခင်ဒွမ်တို့ထက် များစွာ သာလွန်သည်။

သို့သော်၊ ဤအခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ ဟုန်ယွိသည် အံ့ဩခြင်းမရှိပေ။ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းသည် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ဆက်ခံလာခဲ့သော ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားကို သန်မာစေမည့် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းများစွာ ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ဤလောကတွင်၊ မက်မွန်နတ်ဘုရား၏ ဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူပြီး နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားကို သန်မာစေနိုင်သူမှာ သူတစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင်၊ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်း၏ တာအိုပညာရပ်ဖြစ်သည့် မူလယန်တာအိုသခင်ကို စိတ်ကူးပုံရိပ်ဖော် ကျင့်စဉ်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖန်တီးခြင်းသဘောတရားတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ မူလကတည်းက အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားကြောင့် ထင်ရှားကျော်ကြားသည်။

ရှောင်ရှောနန်ကဲ့သို့ လူမျိုးများသည် သ ကျင့်ကြံမူအဆင့်က မမြင့်မားသော်လည်း၊ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် သန်မာပြီး၊ အစွမ်းထက်သော မှော်ရတနာများစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ သူ့ကို အလွန်အမင်း ဒုက္ခပေးနိုင်သည့် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး ဖြစ်လာစေနိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ ရှင်းယုဆန်သည် ဓာတ်ကြီးငါးပါးဓားသိုင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ သူမ�နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားသည် ထူးကဲစွာ သန်မာသည်။ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦးပင်လျှင်, သူမနှင့် တွေ့ဆုံပါက ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သတိမထားမိပါက၊ သူမလက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားနိုင်ပါသည်။

ဟုန်ယွိအနေဖြင့်ပင်, ယခုအခါ ရှင်းယုဆန်ကို လုံးဝအနိုင်ယူရန် ကြိုးစားမည်ဆိုပါက၊ အောင်မြင်နိုင်ခြေ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိသည်။

ရှောင်ရှောနန်ဆိုလျှင်၊ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်း၏ တာအိုပညာရပ်အမျိုးမျိုး၊ ယမ်းမှုန့်နှင့် မိုးကြိုးနတ်ဘုရားအဆောင်များကို အသက်သွင်းလိုက်ပါက၊ ဟုန်ယွိအနေဖြင့်လည်း အနည်းငယ် ခက်ခဲမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်၊ ထိုပြဿနာများ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ သူသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး၊ သေသေသပ်သပ်နှင့် အဆုံးသတ်နိုင်ကာ၊ နောင်အနာဂတ်အတွက် ပြဿနာများကို မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။

“ဟုန်ယွိ….။ မင်း ငါ့ကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့။ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းက မင်းကို ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး…..။”

ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်၏ အလယ်ဗဟိုတွင်၊ အေးစက်စက် လေပြင်း အတွေးများစွာသည် အတင်းအကျပ် ဆွဲစုပ်ခံနေရသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ဤအေးစက်စက် လေပြင်း အတွေးများစွာသည် စုစည်းလာပြီး၊ ရှောင်ရှောနန်၏ မျက်နှာက ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ယခုအခါ သူ့မျက်နှာ သည် အလွန်မင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး၊ နာကြည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နေခဲ့သည်။ ထို့အပြင်၊ သူသည် အသနားခံ တောင်းပန်လိုသော်လည်း၊ သူ့မာန်မာနကို မစွန့်လွှတ်နိုင်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင်၊ သူသည် ပြင်းထန်သော ကျိန်ဆဲသံတစ်ခုကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

“ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းကလည်း မင်းလိုပဲ ဧကရာဇ်အာဏာကို ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အလိုတော်အဖြစ် ယူဆပြီး၊ ကျန်တဲ့လူတွေက ဧကရာဇ်အာဏာကို ကူညီပေးပြီး လောကလူထုကို ကျွန်ခံစေတယ်ဆိုရင်၊ သူတို့အားလုံးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ရင်တောင် ဘာထိခိုက်မှုမှ ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး….။”

ဟုန်ယွိ၏ အေးစက်စက် စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးများသည် လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်၏ အလယ်ဗဟိုမှ ရှောင်ရှောနန်၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးများကို တစ်ခဏအတွင်း မျိုချလိုက်သည်။

ဘန်း…။

စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးများ လုံးလုံးလျားလျား ကြွေမွသွားသော ရှောင်ရှောနန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပေါ်သို့ ဘန်းခနဲအသံနှင့်အတူ လဲကျသွားသည်။ သူသည် အသက်မရှူတော့ပေ။ သူ့နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်က ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ထိုခရမ်းရောင် ပျံသန်းနိုင်သော ဓားသည်လည်း သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်ဖြင့် ရှောင်ရှောနန်ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် ထပ်မံစုစည်းပြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ယခင်အတိုင်း သံမဏိသုံးမြှောင့်လှံတံကို ကိုင်ထားသည့် အလင်းလူသားပုံစံဖြစ်ပြီး သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။

“ရှောင်ထျန်းယောင်၊ ခင်ဗျား အခုထိ မထွက်လာသေးဘူးလား…။ ခင်ဗျားရဲ့ စစ်သားတွေကို သေစေချင်တာလား…..။”

ဟုန်ယွိသည် သံမဏိသုံးမြှောင့်လှံတံကို သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အကြည့်များဖြင့် ထိတွေ့သွားသည့် စစ်သားများသည် ချက်ချင်း မြေပေါ်တွင် သတိလစ်ပြီး ပြိုလဲကျသွားသည်။

၎င်းတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များသည် မဟူရာနတ်ကျီးကန်းအစီအရင်ဖြင့် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။

“ဟုန်ယွိ၊ မင်းက တကယ့်ကို အစွမ်းပါတယ်။ ရှောင်ရှောနန်လို တာအိုပညာရှင်တစ်ယောက်ကို စကားလုံးအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီး၊ တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖျက်ဆီးလိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်း အခုနကပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေက တော်တော်လေး စိတ်ပျက်စရာကောင်းလွန်းတယ်။ မင်းရဲ့ဖခင် ဟုန်ရွှန်ကျိက မင်းကို ဒီလိုပဲ သင်ပေးခဲ့တာလား။ ဒါမှမဟုတ် မင်းကိုယ်တိုင်က ငယ်ငယ်ကတည်းက ပညာမဲ့ခဲ့တာလား? မင်းရဲ့ အကျင့်စရိုက်၊ မင်းရဲ့စကားတွေနဲ့ ဆိုရင်၊ မင်း ဒီအသက်အရွယ်ထိ အသက်ရှင်နေနိုင်ခဲ့တာ တကယ့်အံ့ဖွယ်ပဲ။”

တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှောင်ထျန်းယောင်သည် ခရမ်းရွှေရောင်သရဖူကို ဆောင်းထားပြီး၊ ဧရာမကောင်းကင်လှံပုဆိန်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ သင်္ဘောအခန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ (halberd - ဟူသည် ပုဆိန်ဓားနှင့် လှံထိပ်ဖျားပါရှိသော လက်နက်ကို ရည်ညွှန်းပါသည်)။ ဤနေရာ၌ လှံပုဆိန်ဟု ပြန်ဆိုပါမည်။)။

“ကျုပ်ဟုန်ယွိကို ဘယ်သူမှ သင်ပေးဖို့ မလိုဘူး။ ကျုပ်ဟာ ငယ်ငယ်ကတည်းက ပညာသင်ယူခဲ့ပြီး၊ ရှေးခေတ်နတ်ဘုရားတာအိုကို ဆက်ခံခဲ့တယ်။ ကျုပ်ငယ်စဉ်တုန်းက ကျုပ်ရဲ့စွမ်းအားက အားနည်းခဲ့လို့ ဒီစကားကို ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် မပြောနိုင်ခဲ့ဘူး။ အခုတော့ ကျုပ်က တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာပြီး၊ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းစက်ဝိုင်းကို ကျော်လွန်နိုင်ခဲ့ပြီဆိုတော့၊ ရှေးခေတ်နတ်ဘုရားတာအိုကို ကာကွယ်ဖို့ စွမ်းအားရှိလာပြီ။”

ဟုန်ယွိသည် ဖူဘိုရေတပ်၏ စစ်ဦးစီးချုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ဖန်တီးထားသော ရတနာလရောင်ဘုရင်ခန္ဓာကိုယ်၏ မျက်နှာက လုံးဝ မလှုပ်ရှားပေ။

မဟူရာနတ်ဆိုးကျီးကန်း အစီအရင်သည် ဤစစ်ဦးစီးချုပ်အပေါ်တွင် အနည်းငယ်မျှ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

ရှောင်ထျန်းယောင်၏ မျက်နှာသည် ဓားပုဆိန်ဖြင့် ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ တင်ကြပ်လောင် လှိုင်းကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက် ရုံဖြင့်၊ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ် အလွန်မင်း သန်မာသော သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

သူ့လက်ထဲရှိ ဧရာမကောင်းကင်လှံပုဆိန်သည် နက်မှောင်ပြီး နီရဲနေကာ၊ လခြမ်းပုံစံလှံပုဆိန်၏ အသွားများပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော တစ္ဆေများ ရစ်ပတ်နေသည့် ဖြစ်နေသည့်အလား အေးစက်စက် အလင်းတန်းများဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။

ဟုန်ယွိသည် ထိုလှံပုဆိန်တွင် သိုင်းပညာရပ်၏ လက်သီးဆန္ဒတစ်ခုကို ဝေဝေဝါးဝါး ခံစားမိသည်။ ၎င်းသည် ဖြိုခွဲခြင်းဆေဘာကဲ့သို့ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်များကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။

ထို့အပြင်, ဤလက်သီးဆန္ဒနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသည့်ဆန္ဒသည် ဖြိုခွဲခြင်းဆေဘာ၏ သတ်ဖြတ်လိုသည့် ဆန္ဒထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်သည်ဟု ထင်ရသည်။

“ကောင်းလိုက်တဲ့ လှပုဆိန်…..”

ဟုန်ယွိက အော်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ လှံပုဆိန်ပဲ။ ဒီလှံပုဆိန်ကို ပျက်သုန်းခြင်း ရှစ်မျိုးလှံပုဆိန်လို့ ခေါ်တယ်။ ဒီလှံပုဆိန်ကို မြို့စားက ယွန်မင်နိုင်ငံအပါအဝင် အခြား မဟာဆရာသခင် ရှစ်ဦးကို ကိုယ်တိုင် ဖမ်းဆီးပြီး၊ သံမဏိကို အရည်ဖျော်ကာ၊ သူတို့ကို ပန်းပဲမီးဖိုထဲပစ်ချပြီး သူတို့သွေးနဲ့ ယဇ်ပူဇော်ခဲ့တယ်။ ဒီလက်နက်က သွေးပုံစံသံမဏိနဲ့ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းတူပြီး၊ ဘီရှီဟွာရဲ့ ပျက်သုန်းခြင်းနတ်ဘုရားပုဆိန်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ မြို့စားက ဖန်တီးခဲ့တာပဲ။ ဒီတစ်ခေါက် ငါ ပင်လယ်ပြင်ကို ထွက်လာရာမှာ ငှားရမ်းလာခဲ့တာပဲ။” ရှောင်ထျန်းယောင်သည် ဟုန်ယွိကို ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဟုန်ယွိ! မင်းရဲ့ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ခန္ဓာကိုယ်က ငါ့ရဲ့ ပျက်သုန်းခြင်းရှစ်မျိုးလှံပုဆိန်ရဲ့ စွမ်းအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မ လားလို့ ငါ သိချင်မိတယ်……။”

“ရှောင်ထျန်းယောင်၊ ခင်ဗျား သေချင်နေတာလား…..။”

ဟုန်ယွိသည် သံမဏိသုံးမြှောင့်လှံတံကို ဖြောင့်တန်းစွာ ကိုင်ထားသည်။

“ငါသေမသေကို မင်း ဆုံးဖြတ်လို့ မရဘူး။ ဘန်း…။ ပျက်သုန်းခြင်းရှစ်မျိုး ဝိညာဉ်ဖြိုခွဲခြင်း….။”

ရုတ်တရက်၊ ရှောင်ထျန်းယောင်သည် စကာားပြောနေရင်း၊ မည်သည့်သတိပေးချက်မှ မပြုဘဲ တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်သည်။

မူလက သူတို့နှစ်ဦးသည် ခြေလှမ်း ၂၀ ကျော် အကွာအဝေးတွင် ရှိနေခဲ့သော်လည်း၊ ရှောင်ထျန်းယောင်သည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ခြေတစ်ချက် ဆောင့်နင်းလိုက်သည်။ သူ့နောက်မှာ လေလှိုင်းများ တိုက်ခတ်လာခြင်းနှင့်အတူ သူ့ ကြွက်သားများကို အတင်းအကျပ် ထုတ်သုံးကာ ခုန်ကျော်လာသည်။

ထိုခြေလှမ်းနှင့်အတူ ဟစ်ကြွေးသံက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် ထိုစွမ်းအားကြောင့် ပြိုကျသွားသကဲ့သို လေထုကို တုန်ခါသွားစေပါသည်။

အထူးသဖြင့် ဟစ်ကြွေးသံ၏ အသံလှိုင်းများသည် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အော်ရာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ကောင်းကင်လှံပုဆိန် ကျရောက်ရှိလာချိန်တွင်၊ ရှေးခေတ် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုက လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဟုန်ယွိ၏ ဝိညာဉ်ကို ခုတ်ပိုင်းလာသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

မိုင်နှစ်မှ သုံးမိုင်အကွာတွင်ရှိနေကြသည့် သခင်ကျိုး၊ ဟွာနွန်ယင်နှင့် ဟွာနွန်းယွီတို့သည် ရှောင်ထျန်းယောင်၏ လှုပ်ရှားမှုကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များသည် တုန်ခါသွားပြီး၊ ရန်သူ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှု ဖိအားအောက်တွင်၊ သူတို့သည် သူတို့၏ အတွေးများကိုပင် သူတို့ခန္ဓာကိုယ်မှ စွန့်ခွာရန် သတ္တိမရှိကြပေ။

ဤသည်မှာ သိုင်းတာအို၏ စွမ်းအားဖြစ်ပြီး၊ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်စွမ်းအင် ဖြစ်သည်။

“အာယွိ၊ သတိထား….” ရွှေပင့်ကူက အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်သည်။

ချန်ယင်းရှာက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ရှောင်ထျန်းယောင်၏ စိတ်ဆန္ဒ၊ စိတ်ဝိညာဉ်၊ သွေးနှင့် ယန်စွမ်းအင်တို့သည် အားလုံး စုစည်းနေသည်ကို သူမ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ရှောင်ထျန်းယောင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်သည် တောင်တန်းကဲ့သို့ လေးလံပြီး မြစ်ကြီးကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော လေဟာနယ်လှိုင်းလုံးများ ဝေဝေဝါးဝါးဖြစ်ပေါ်သည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့ရသည်။

ဤသည်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်၏ တုံ့ပြန်မှုအတိအကျပင်။

“ဒါက ဘယ်လို သိုင်းပညာမျိုးရဲ့ လက်သီးဆန္ဒလဲ…..”

ချန်ယင်းရှာသည် ရှောင်ထျန်းယောင် အသုံးပြုခဲ့သော သိုင်းပညာနှင့် သူစုစည်းထားသော လက်သီးဆန္ဒကို မမြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် မလွဲမသွေ၊ ဤလှုပ်ရှားမှု၏ လက်သီးဆန္ဒသည် ပြင်းထန်ပြီး၊ တိုက်ခိုက်မှုက ပို၍ပင် အားကောင်းကာ တင်းမာပြတ်သားသည်။ အကယ်၍ ထိုတိုက်ခိုက်မူသာ တိုက်ရိုက်ထိမှန်ခဲ့ပါက၊ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ဖြင့်ပင်၊ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် များစွာ ပျက်ဆီးဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်။

ဘန်း….။

ဟုန်ယွိ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် ယာကရှာနတ်ဆိုးဘုရင်၏ နတ်ဆိုးသုံးမြှောင့်လှံတန်ကို မောင်းနှင်ပြီး ထိုကောင်းကင်လှံပုဆိန်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

“ရှောင်ထျန်းယောင်…၊ ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျား သိုင်းသူတော်စင်လို့ ထင်နေလား…..။”

ကောင်းကင်လှံပုဆိန်ကို ပိတ်ဆို့ပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တောက်ပစွာ လင်းလက်လာခဲ့သည်။ ရုတ်တရက်၊ သူသည် သံမဏိသုံးမြှောင့်လှံတံကို လှည့်ပတ်လိုက်ရင်း၊ သန့်စင်သော သိုင်းပညာရပ်ကို အသုံးပြုလိုက်ပါသည်။

သူ့ခြေထောက်မှ မိုးကြိုးလျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် ရစ်ပတ်လာကာ၊ တချိန်တည်းဆိုသလို ရှောင်ထျန်းယောင်၏ ကောင်းကင်လှံပုဆိန်ကိုလည်း ရစ်ပတ်သည်။

ထို့နောက်၊ ဟုန်ယွိသည် ဘယ်ညာလှုပ်ရှားပြီး၊ သံမဏိသုံးမြှောင့်လှံတံကို ဓားတစ်ချောင်း သို့မဟုတ် တံစဉ်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဝှေ့ယမ်းစဉ် ဧရာမ အစစ်မှန် သိုင်းနတ်ဘုရားကြီး၏ ပုံရိပ်တစ်ခုက ဝေဝေဝါးဝါး ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ယင်ယန်ကပ်ဘေး…..။”

ဟုန်ယွိသည် သူ့နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို အသုံးပြု၍၊ သိုင်းပညာကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။ သူသည် အရင်ဆုံး ပျက်သုန်းခြင်းရှစ်မျိုးလှံပုဆိန်ကို မိုးကြိုးလျှပ်စီးကြောင်းများဖြင့် ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်၊ မိုးကြိုးလျှပ်စီးဆေဘာကျမ်း၏ ယင်ယန်ကပ်ဘေးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် သန်မာသည်။ ရတနာလရောင်ဘုရင်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီးနောက်၊ သူ့နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် သူ့ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ထက် များစွာသန်မာသည်။ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်တွင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်၏ ယန်စွမ်းအင် မရှိသော်လည်း၊ သူ့နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် အစစ်မှန် သိုင်းလက်သီးဆန္ဒနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသည်။ သူသည် မိုးကြိုးဆေဘာကျမ်း၏ သိုင်းပညာကို သံမဏိသုံးမြှောင့်လှံတံဖြင့် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ဖျန်း…..။

သွေးအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သံမဏိသုံးမြှောင့်လှံတံကြီးသည် ရှောင်ထျန်းယောင် သံချပ်ကာကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက်၊ သံမဏိသုံးမြှောင့်လှံတံမှ ပြင်းထန်သော မီးတောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး….။ မင်းရဲ့ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်သန်မာနိုင်တာလဲ။ မင်းဟာ အစစ်မှန်သိုင်းလက်သီးဆန္ဒကိုပါ ဖုံးကွယ်ထားတယ်။ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်က သိုင်းလက်သီးစိတ်ဆန္ဒနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပေါင်းစပ်နိုင်တာလဲ။ မင်းကျင့်ကြံနေတဲ့ တာအိုပညာက ဘာလဲ။ ပျက်သုန်းခြင်းရှစ်မျိုးလှံပုဆိန်က တစ္ဆေအင်မော်တယ်တွေကိုတောင် ထိခိုက်နိုင်တယ်။ ဘာလို့ မင်းကို မထိခိုက်နိုင်တာလဲ….။”

ရှောင်ထျန်းယောင်သည် ထိုးဖောက်ခံရချိန်တွင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူအော်သံမပြီးဆုံးမီ၊ ပြင်းထန်သော မီးတောက်တစ် ခုထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို မီးသွေးပုံအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပါသည်။

ပျက်သုန်းခြင်းရှစ်မျိုးလှံပုဆိန်ကြီးသာ သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ပြုတ်ကျ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

အခန်း (၂၀၆)။

တော်ဝင်ချန်၏ ဒုတိယအဆင့် မှူးမတ် ရှောင်ထျန်းယောင်၏ ရုပ်ကလာပ်သည် မက်မွန်နတ်ဘုရား ဒေါသမုန်တိုင်းစစ်သင်္ဘော ပေါ်တွင် ပြိုကျလျက် ဖြူဖွေးသော ပြာပုံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိ၏ အစစ်မှန်နေမီးလျှံသည် သတ္တုကိုပင် အရည်ပျော်စေနိုင်ပြီး လူတစ်ဦးကို ပြာပုံအဖြစ် မီးရှို့ဖျက်ဆီးရာတွင် မည်သည့်အခက်အခဲမှ မရှိခဲ့ပေ။

ဤအချိန်တွင် မက်မွန်နတ်ဘုရား ဒေါသမုန်တိုင်းစစ်သင်္ဘောပေါ်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်သည့် နတ်ဘုရားဓားတပ်ရင်းမှ ဓားသမားဆယ့်ရှစ်ဦး၊ တပ်ရင်းမှူး ရှောင်ရှောနန်၊ ဘီအန်စခန်းမှ ကျွမ်းကျင်သူခုနစ်ဦးနှင့် ရှောင်ထျန်းယောင်တို့ အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ကျန်ရှိသူများမှာ သိုင်းသခင်များ၊ သိုင်းစစ်သည်တော်များနှင့် သင်္ဘောသားများသာ ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိ၏ မဟူရာနတ်ဆိုးကျီးကန်းအစီအရင်သည် ၎င်းတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များကို ဖိနှိပ်ထားသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျနေသည်။

“ရှောင်ထျန်းယောင်…. ပင်လယ်ထဲ ထွက်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို မသိရတာ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းစရာပဲ။ ဒါပေမယ့် သူ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းရင်တောင် ဘာမှ မထွက်လာနိုင်ဘူး။ ပြဿနာပိုမများအောင် သတ်ပစ်လိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်။ သင်္ဘောပေါ်မှာ ဧကရာဇ် အမိန့်စာ၊ လျှို့ဝှက်စာရွက်စာတမ်းတွေ၊ စာလွှာတွေနဲ့ အခြားတရားဝင် စာရွက်စာတမ်းတွေ ရှိကောင်းရှိမှာပဲ။ အမြန်ရှာကြည့်ရင် အကြောင်းရင်းကို သိနိုင်မှာပါလေ။ သိပ်စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။”

ရှောင်ထျန်းယောင်ကို သတ်ပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် သူ့လက်ထဲမှ သံမဏိသုံးမြှောင့်လှံတံကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ သူက ခေါင်းမော့ကာ စစ်သင်္ဘောပေါ်တွင် လွှင့်ထူထားသော တောက်ပသော အဝါရောင်နဂါးအလံကို အကြာကြီး ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် လက်တစ်ချက် ဝှေ့လိုက်ရာ အေးစက်စက် လေပြင်းတစ်ခုက တိုက်ခတ်လာပြီး နဂါးအလံကို လှိမ့်ကာ သူ့လက်ထဲသို့ ပြုတ်ကျလာစေသည်။

နဂါးအလံကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် ၎င်းကို သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်ပြီး သူ၏စိတ်အာရုံကို ပျက်သုန်းခြင်းရှစ်မျိုး ဧရာမလှံပုဆိန်ကြီးဆီသို့ စူးစိုက်လိုက်ပါသည်။

ဤလှံပုဆိန်ကို ‘ပျက်သုန်းခြင်းရှစ်မျိုး’ ဟု အမည်ပေးထားပြီး ဖြိုခွဲခြင်းဆေဘာထက် ကျော်လွန်သော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ လှံပုဆိန်တစ်ခုလုံးသည် သွေးနီရောင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းပေါ်တွင် သွေးပုံစံသံမဏိအပ်ကဲ့သို့ သွေးကြောပုံစံ လက်ရာမြောက်လှသည့် ခံစားမှုမျိုးလည်း မရှိသော်လည်း၊ ဟုန်ယွိသည် ဤထက်မြက်သော လက်နက်သည် မည်သည့်နတ်ဘုရား လက်နက်ကိုမဆို ဖြတ်တောက်နိုင်ပြီး မည်သည့် သံချပ်ကာကိုမဆို ထိုးဖောက်နိုင်ကြောင်း သိသည်။

ရွှေနက်ရောင်ကာဇယာဖြစ်စေ၊ ငွေးငါးမန်းသံချပ်ကာဖြစ်စေ၊ ၎င်းကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဟုန်ယွိသည် သူ့အသိစိတ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ခွဲထုတ်ကာ ပျက်သုန်းခြင်းရှစ်မျိုး လှံပုဆိန်ကို ပတ်ပတ်လည်မှ ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ လှံပုဆိန်ပေါ်ရှိ အကန့်သတ်မဲ့ လက်သီးဆန္ဒနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တို့ကြောင့် သူ၏အသိစိတ်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းလာသည်ကို ခံစားရသည်။

“ဒီလှံပုဆိန်ပေါ်က လက်သီးဆန္ဒဟာ တောင်တစ်လုံးလို လေးလံပြီး မြစ်တစ်စင်းလို ရိုင်းစိုင်းတယ်။ ဒါဟာ ဘယ်လိုသိုင်းပညာမျိုးလဲ….။ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ သိုင်းပညာများ ဖြစ်နိုင်မလား…..။”

ဟုန်ယွိသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာပြီးနောက် သူ၏အတိတ်ကျမ်းစာသည် ပိုမိုပြည့်စုံလာခဲ့သည်။ လှံပုဆိန်ပေါ်ရှိ အန္တရာယ်များသော အော်ရာ နှင့် လက်သီးဆန္ဒသည် သူ၏ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို သိသာထင်ရှားသည့် မည်သည့် ထိခိုက်မှုကိုမျှ မပြုနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် အကယ်၍ အခြားတစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်နေခဲ့လျှင် အနေအထားက ကွဲပြားသွားနိုင်ပါသည်။

လက်သီးဆန္ဒကို ခံစားရင်း ဟုန်ယွိသည် ဤလက်သီးဆန္ဒသည် မည်သည့်သိုင်းပညာမျိုး ဖြစ်သည်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ဤလှံပုဆိန်၏သတ္တုတွင် သွေးပုံစံသံမဏိအငွေ့အသက် ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းပါရှိသော်လည်း၊ သူ၏အတွေးများသည် ၎င်းထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ယင်းက လူတစ်ယောက်သည် သွေးကြောပိတ်ဆို့မှုဖြင့် မွေးဖွားလာပြီး၊ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်း မရှိခြင်းနှင့် အတူသဏ္ဍာန်တူသည်။

“သံမဏိကိုသန့်စင်ရာမှာ ကျွမ်းကျင်မူ နည်းပါးလွန်းတဲ့အတွက် သံမဏိထဲမှာ ဝိညာဉ်သဘော မဖွံ့ဖြိုးနိုင်သေးတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ သန့်စင်ထားနိုင်တာမို့ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ဓားအဖြစ်လည်း အသုံးမပြုနိုင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဒီလက်နက်ကို ကိုင်စွဲအသုံးပြုလိုက်ရင်, တာအိုပညာရှင်တွေအတွက် တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်….။”

ဟုန်ယွိသည် ၎င်းနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ပျက်သုန်းခြင်းရှစ်မျိုး နတ်ဘုရားလှံပုဆိန်၏ သွေးပုံစံအမှတ်အသားများသည် မသန့်စင်ကြောင်း သိလိုက်ရပြီး သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် ၎င်းထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ပျက်သုန်းခြင်းရှစ်မျိုး နတ်ဘုရားလှံပုဆိန်ကို တခဏမျှ စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် ရှောင်ရှောနန်၏ ရုပ်ကလာပ်နှင့် ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသော ခရမ်းရောင် ပျံသန်းနိုင်သော ဓားကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤခရမ်းရောင် ပျံသန်းနိုင်သော ဓားသည် ထက်မြတ်မှုမရှိသလို သွေးပုံစံသံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အင်မော်တယ်လက်နက်လည်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဓားကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် မီးတောက်ပုံစံ၊ မိုးကြိုးနှင့်လျှပ်စီးပုံစံများကို ခရမ်းရောင် မှော်သင်္ကေတများဖြင့် သိပ်သည်းစွာ ထွင်းထုထားသည်။ ထွင်းထုထားသည့် မြင်ကွင်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ဤဓားသည် ပေါက်ကွဲမီးလျှံနတ်ဘုရား အဆောင်ဓားနှင့် အဆင့်တူ ရတနာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။

“ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးယမ်းမှုန့်နဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ နောက်ထပ်ဓားတစ်ချောင်း။ ဒီဓားပေါက်ကွဲရင် တစ္ဆေအင်မော်တယ်တောင်မှ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရမှာပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီဓားတစ်ချောင်းတည်းနဲ့တော့ တစ္ဆေအင်မော်တယ်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း မရှိဘူး။ ရှောင်ရှောနန်မှာ တခြားမှော်လက်နက် တစ်ခုခု ရှိနေဦးမလား….။”

ပေါက်ကွဲမီးလျှံနတ်ဘုရား အဆောင်ဓားပင်လျှင် တစ္ဆေအင်မော်တယ်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ထို့ပြင် ဟုန်ယွိ၏အမြင်တွင် ခရမ်းရောင်မိုးကြိုး ယမ်းမှုန့်ဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဤပျံသန်းနိုင်သော ဓားသည် ပေါက်ကွဲမီးလျှံနတ်ဘုရား အဆောင်ဓားထက် အနည်းငယ် အားနည်းသည်။

ထို့ကြောင့် ဟုန်ယွိသည် ရှောင်ရှောနန်၏ ရုပ်ကလာပ်ကို သူ၏အတွေးများဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ၊ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်နေသော အရာများစွာကို ချက်ချင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထိုအရာများသည် မှော်လက်နက်များဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်စရာ မလိုပေ။

ပစ္စည်းများကို သန့်စင်ခြင်းတာအိုသည် ပြင်ပအဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်များကို ကျင့်ကြံခြင်းဟု လူသိများသည်။ မှော်လက်နက်များစွာကို စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး အတွေးများဖြင့် ထည့်သွင်းထားသည်။

“အမ်…၊ ဒါက ဘာလဲ…..။”

ဟုန်ယွိ ပထမဆုံး တွေ့ရှိခဲ့သည့်အရာက ပိုးထည်မဟုတ်သလို လျှော်မျှင်လည်း မဟုတ်ပေ။ အရောင်တောက်တောက် ဓားအိတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဓားအိတ်သည် အနက်ရောင်ရွှေ ကာဇယာကဲ့သို့ ခိုင်ခံ့သည်။

ဓားအိတ်အတွင်းမှာ ခရမ်းရောင်အလင်း ဖျော့ဖျော့ထွက်နေသော သေးငယ်သည့် ဓားရှစ်ချောင်းရှိပြီး၊ ၎င်းတို့ပေါ်တွင် ခရမ်းရောင် မှော်သင်္ကေတများ ပါရှိကာ ယမ်းမှုန့်အနံ့က ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ပုံစံအရ ဤသေးငယ်သည့် ဓားရှစ်ချောင်းသည် သားငယ်ဓားများ ဖြစ်ပုံရပြီး ကြီးမားသော ပျံသန်းနိုင်သော ဓားသည် မိခင်ဓား ဖြစ်ပုံရသည်။

“ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အမေနှင့်သားမီးလျှံဘီးမိုးကြိုးဓား…..”

ဟုန်ယွိ အံ့အားသင့်နေစဉ်မှာ ချန်ယင်းရှာ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

မည်သည့် အချိန်ကတည်းကမှန်းမသိ ချန်ယင်းရှာသည် သူမ၏ အတွေးတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထုတ်ယူပြီး သင်္ဘောပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာကာ ရှောင်ရှောနန်၏ ရုပ်ကလာပ်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

“အမေနှင့်သားမီးလျှံဘီးမိုးကြိုးဓား….။” ဟုန်ယွိသည် အံ့ဩသွားသည်။

“အင်း၊ ဓားကိုးချောင်းစလုံးမှာ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးယမ်းမှုန့်တွေ အလွန်ပြင်းထန်စွာ ပါဝင်နေတယ်။ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုး ယမ်းမှုန့်တွေဟာ သတ္တုနဲ့ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်ထားပြီး ဓားကိုထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အထူးနည်းလမ်းတစ်ခု ပါဝင်တယ်။ ယေဘုယျနည်းလမ်းအရ, ရန်သူနဲ့ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သားဓားရှစ်ချောင်းက ရုတ်တရက် ပျံထွက်သွားပြီး တည်နေရာရှစ်ခုကို ချက်ချင်း သိမ်းပိုက်လိုက်တယ်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဓားတွေဟာ ဆက်တိုက် ပေါက်ကွဲပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တုန်ခါစေတယ်။ စိတ်ဝိညာဉ်တွေဟာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ တခဏမျှ ပိတ်မိသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီနောက်မှာ မိခင်ဓားက စိတ်ဝိညာဉ်နောက် လိုက်လံပြီး အလယ်မှာ ပေါက်ကွဲတယ်။ ဒီအချိန်မှာ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တွေတောင် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရလိမ့်မယ်။ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တွေဟာ ပြန်လည်ကုစားဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ သာမန် တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦးဆိုရင် ထောင်ချောက်ထဲ ပိတ်မိသွားတာနဲ့ ရာခိုင်နှုန်း ၈၀ လောက်က လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားဖို့ များတယ်” ချန်ယင်းရှာ သည် တစ်ခုခုကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားပုံရသည်။ “အရင်တုန်းက ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းဟာ ဒီအမေနှင့်သားမီးလျှံဘီးမိုးကြိုးဓားကို အသုံးပြုပြီး ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းမှာ ဘုန်းကြီးများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်။”

“ဘယ်လောက် ရက်စက်လိုက်လဲ….။ ဒါက အမေနဲ့သားဓားတစ်စုံပဲ။ သားဓားတွေက အားလုံးကို ပေါက်ကွဲပြီး စိတ်ဝိညာဉ် ထွက်မပြေးနိုင်အောင် တုန်ခါမှုစက်ဝိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေတယ်။ မိခင်ဓားကတော့ အခွင့်အရေးယူပြီး တိုက်ခိုက်တယ်။ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းဟာ တကယ်ကို ထူးချွန်တဲ့ ဂိုဏ်းပဲ……။”

ဟုန်ယွိက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ နတ်ဘုရားသစ်သားလက်စွပ်ပဲ။ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကြားက သစ်သားစွမ်းအင်ကို စုစည်းပြီး ကာဗွန်စွမ်းအင်အဖြစ် ပေါင်းစည်းထားတာ။ ဒီလက်စွပ်က ဉဒေါင်းဘုရင်ရဲ့ ဒြပ်ကြီးငါးပါးဓားမှော်ဆေးတွေထဲက ကောင်းကင်သစ်သားနတ်ဆိုးဝိညာဉ်နဲ့ ဆင်တူတယ်။ ဒီလက်စွပ်ကို အကာကွယ်ရေးအလွှာတစ်ခုအဖြစ် ဖြန့်ကျဲနိုင်ပြီး၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဓား၊ ဆေဘာတွေရဲ့တိုက်မူတွေက နေ ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရအောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်။ ဒီလက်စွပ်ကို ကာဗွန်စွမ်းအင် ပိုက်ကွန်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပိတ်လှောင်ထား နိုင်တယ်။ ဒီနောက် မီးတောက်အနည်းငယ် ပစ်လွှတ်လိုက်တာနဲ့ ဒီနတ်ဘုရားသစ်သားလက်စွပ်က ပြင်းထန်တဲ့ မီးတောက်ကို ထုတ်လွှတ်မယ်။ အမေနှင့်သားမီးလျှံဘီးမိုးကြိုးဓားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦးကိုတောင် လုံးဝ သတ်ဖြတ်နိုင်တယ်….။”

ချန်ယင်းရှာက ပြောရင်း ရှောင်ရှောနန်၏လက်မှ အနက်ရောင်သလင်းကျောက်လက်စွပ်ကို ချွတ်ယူလိုက်သည်။

စကားပြောရင်း သူမ၏စိတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ အနက်ရောင် သလင်းကျောက်လက်စွပ်မှ ကွဲအက်သံထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုလက်စွပ်ထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသားသည် ပြိုကွဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လက်စွပ်သည် ရုတ်တရက် ပြန့်ကျဲသွားပြီး၊ အနက်ရောင် တောက်တောက်မြူခိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လက်စွပ်ပတ်ပတ်လည်တွင် အနက်ရောင် သလင်းကျောက်ဥခွံအလွှာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ချန်ယင်းရှာက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုဥခွံသည် သိပ်သည်းသော အနက်ရောင် တောက်တောက်မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကာ သုံးလေးဧကခန့်ရှိသော ဧရိယာတစ်ဝိုက်တွင် မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်တစ်ခုကဲ့သို့ မြူခိုးအလွှာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် ကာဗွန်စွမ်းအင်အလွှာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ဟုန်ယွိ သိသည်။ သူ မီးကို အသုံးပြုပြီး၊ ရှို့လိုက်ရုံဖြင့် ဟုန်းခနဲအသံဖြင့် ထိုမည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်သည် ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍, စိတ်ဝိညာဉ်သည် ထိုထဲတွင် ပိတ်မိနေပါက ဤပြင်းထန်သော မီးတောက်များဖြင့် သန့်စင်ခံရပြီး သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

သို့သော် မီးလောင်ပြီးနောက် ဤလက်စွပ်သည်လည်း ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဉဒေါင်းဘုရင်၏ ဒြဗ်ကြီးငါးပါးဓား မှော်ဆေးများကဲ့သို့ အဆုံးမရှိ ပေါက်ပွားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ (ဒြဗ်ကြီးငါးပါးဓားမှော်ဆေးဟူ ရှင်းယုဆန်အသုံးပြုခဲ့သော ဓားပုတီးများကို ဆိုလိုပါသည်)။

သို့သော် ဟုန်ယွိသည် မဟာနေမင်းရွှေကိုယ်ထည်ကို လေ့ကျင့်ထားသောကြောင့် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် မီးကို မကြောက်ရွံ့ပေ။ သူသည် ထိုမီးတောက်များကို အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဟု မခံစားရသော်လည်း၊ သာမန်တစ္ဆေအင်မော်တယ် တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့လျှင် ဤအရာသည် လုံးဝ ကွဲပြားသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။

အမေနှင့်သားမီးလျှံဘီးမိုးကြိုးဓားနှင့် နတ်ဘုရားသစ်သားလက်စွပ်တို့ကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက သာမန်တစ္ဆေအင်မော်တယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။

“ဒီဓားတစ်စုံနှင့် နတ်ဘုရားသစ်သားလက်စွပ်ကို ဖန်တီးတဲ့လူဟာ ပထမမိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးတဲ့ အစစ်မှန် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဒါကို ဖန်တီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် သူဟာ နတ်ဘုရား သစ်သားလက်စွပ်ကို အဆုံးမရှိ ဖြစ်ပေါ်နိုင်တဲ့ အဆင့်အထိ မဖန်တီးနိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဉဒေါင်းဘုရင်ထက် အများကြီး အားနည်းတယ်။” ချန်ယင်းရှာက ထပ်မံ ပြောသည်။

“ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းမှာ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထားတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရှိနေလား…..” ဟုန်ယွိသည် အံ့ဩသွားသည်။

“ရှောင်ချန်ဖုန်းဆိုတဲ့ လူတစ်ဦးရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် သူဟာ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေစဉ်မှာ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းသူတော်စင် ကျွမ်းကျင်သူ လေးဦးထဲက ဒတ္တရထ၊ မြေထိန်းကောင်းကင်ဘုရင်နဲ့ လျှို့ဝှက်ကောင်းကင်ဘုရင်တို့ရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်း ခံခဲ့ရပြီး မန္တန်ဟိန်းဟောက်သံကို အသုံးပြုပြီး ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်လည်း ပြိုကွဲခဲ့ရတယ်။ အခုဆို သူတို့မှာ အဲဒီလိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ထပ်မရှိတော့ဘူး။ သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ရှောင်အန်ရန်ရဲ့ တာအိုပညာဟာ အရင်က ငါနဲ့အဆင့်တူတူပဲ။ အခု ငါက လျှို့ဝှက်စမ်းအင် အထက်ပိုင်း သန္ဓေသားကျင့်စဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ထားပြီး၊ သိုင်းသူတော်စင်လည်း ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ သူဟာ ငါ့ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။

ဒါပေမယ့် ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းဟာ ထောင်စုနှစ်သက်တမ်းရှိတဲ့ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ လက်နက်ဖန်တီးမှုမှာ အကောင်းဆုံးပဲ။ သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေ ထားရစ်ခဲ့တဲ့ မှော်ရတနာများစွာ ရှိတယ်။ ဒီရတနာကလည်း စီနီယာကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက ထားရစ်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။”

“ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းရဲ့ သိုင်းသူတော်စင် ကောင်းကင်ဘုရင်လေးဦးဟာ ဟိန်းဟောက်သံနဲ့အတူ ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်မှုက မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထားတဲ့ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦးကို တကယ်ပဲ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်လား…..။”

ဟုန်ယွိ အံ့ဩသွားပါသည်။

သိုင်းပညာမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသည် ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုဖြင့် နတ်ဆိုးများကို ဖျက်ဆီးပြီး နတ်ဘုရားများကို နှိမ်နင်းနိုင်သည်။ ဤအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး သံသယဖြစ်စရာမလိုပေ။

ဟုန်ယွိ ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသည့် အိမ်တွင်းတမ်းများတွင်လည်း တာအိုပညာများကို မသိရှိသည့် မဟာပညာရှင်တစ်ဦး ရှိခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ရိုးဖြောင့်မတ်ပြီး ယန်စွမ်းအင်ကို အားကိုးအားထပြုကာ၊ ဆူပူကျိန်းမောင်းရုံဖြင့် နတ်ဆိုးများ၊ စုန်းများနှင့် တစ္ဆေများကို ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းရှိ သိုင်းသူတော်စင် ကောင်းကင်ဘုရင်လေးဦးသည် ဗုဒ္ဓဟိန်းဟောက်သံကို အသုံးပြု၍ ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထားသော တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦး၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်မှာ အလွန်အံ့ဩဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြတ်ကျော်ထားသော တစ္ဆေအင်မော်တယ်များသည် တစ်ကြိမ်တည်းဆိုလျှင်ပင်, သန့်စင်သော ယန်းသဘောကို ပိုင်ဆိုင်ထား ပြီး၊ အသက်ရှင်နေသော လူသားတစ်ဦးနှင့် သိပ်မကွာခြားတော့ပေ။ (စိတ်ဝိညာဉ်သည် လူသားတစ်ဦးနှင့် သိပ်မကွာခြားတော့ဟု ဆိုလိုပါသည်။)

မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထားသော တစ္ဆေအင်မော်တယ်များသည် တစ္ဆေများမဟုတ်တော့ဘဲ သူတို့သည် အင်မော်တယ်များ၏ ကံကြမ္မာအဆင့်သို့ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

“အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ကောင်းကင်ဘုရင်လေးဦးဟာ သိုင်းသူတော်စင်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိတယ်။ သူတို့ရဲ့ လက်သီးဆန္ဒတွေက ထူးခြားတယ်။ သူတို့လေးဦး ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ စွမ်းအားက မင်းတို့ငါတို့ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ ဗုဒ္ဓတိုက်ပွဲမှတ်တမ်းမှာလည်း ယင်ယွဲ့ဟာ အရင်က ဉဒေါင်းဘုရင်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးတယ်လို့ မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်။ ဉဒေါင်းဘုရင်ရဲ့ ဒြဗ်ကြီးငါးပါး တာအိုပညာရပ်က ယင်ယွဲ့ကို ဘာလို့ အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့လဲ။ လှည့်ကွက်တွေ ဘယ်လောက်များများ၊ နည်းစနစ်တွေ ဘယ်လိုပဲရှိနေပါစေ၊ လူသား အင်မော်တယ်တစ်ဦးရဲ့ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ချက်က အားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်။ ဉဒေါင်းဘုရင်ရဲ့ ဒြဗ်ကြီးငါးပါးဓား မှော်ဆေးတွေကို အစွမ်းထက်တယ်လို့ မထင်နဲ့။ လူသားအင်မော်တယ်တစ်ဦးရဲ့ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ချက်က သူ့ကို အမှန်တကယ် ဖျက်ဆီးပြီး ကြီးကြီးမားမား ခံစားရအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်တယ်။”

ချန်ယင်းရှာ၏ ရှင်းပြချက်အရ ဟုန်ယွိသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။ “ဒါတော့် အမှန်ပဲ။”

“ဟမ်…။ အဲဒါက ဘာလဲ။ အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းလား….။ တကယ်ပဲ အင်မော်တယ်ပစ္စည်း အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းလား…..။ ဖန်ရှင်းတာအို ဂိုဏ်းမှာ ဒီလိုအရာမျိုး ရှိနေတယ်ပေါ့။ ဒါက ရှေးခေတ်သူတော်စင်ဘုရင်တွေ ဆောင်ထားလေ့ရှိတဲ့ အရာပဲ။ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ…..။” (အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းဆိုသည်မှာ ရှေးခေတ်တရုတ်ယဉ်ကျေးမှုတွင် အရေးပါသော အဆင်တန်ဆာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အလှဆင်ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး၊ ပုံသဏ္ဌာန်အားဖြင့် များသောအားဖြင့် လခြမ်းပုံစံ သို့မဟုတ် စက်ဝိုင်းပုံစံ ရှိသည်။ ရှေးခေတ်တွင် ၎င်းကို မှူးမတ်များ၊ ဂုဏ်သရေရှိသူများနှင့် အထူးသဖြင့် ပညာရှိဘုရင်များက ဝတ်ဆင်ကာ ၎င်းတို့၏ လူမှုအဆင့်အတန်း၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အာဏာကို ပြသရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။)

ဤအချိန်တွင် ချန်ယင်းရှာသည် တစ်ခုခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပုံရပြီး၊ သူမသည် အံ့ဩထိတ်လန့်စွာ အော်ပြောလိုက်ပါသည်။ သူမ၏ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ တည်ငြိမ်မှုဖြင့်ပင် သူမ၏အတွေးများကို ထိန်းမနိုင်အောင် ဖြစ်စေနိုင်သည့် အရာတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ဟုန်ယွိသည် အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

ဟူး….။

အေးစက်စက် လေပြင်းတစ်ခုက ရှောင်ရှောနန်၏ ရုပ်ကလာပ်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ တိုက်ခတ်လာသည်။ ၎င်း၏ အတွင်းအဝတ်အစားမှ လခြမ်းပုံစံရှိ အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းတစ်ခု လှိမ့်ထွက်လာသည်။

ဤအဝါရောင်ကျောက်စိမ်းသည် လခြင်းပုံစံဖြစ်ပြီး ခရမ်းရောင်ကြိုးဖြင့် ဆွဲထားသည်။ ၎င်းသည် ထူးဆန်းပြီး ရှေးကျသောပုံစံရှိသညိ။ ၎င်းပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသောရုပ်ပုံများ ရှိမနေဘဲ ရိုးရှင်းသော ဟိုင်ရိုဂလစ်ဖစ်အက္ခရာများသာ ရှိသည်။ ကျောက်စိမ်း၏ မျဉ်းကြောင်းများသည် မရှင်းလင်းတော့ပေ။ (ဟိုင်ရိုဂလစ်ဖစ်အက္ခရာ - ဟူသည် ရှေးခေတ်စာရေးစနစ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ရှေးအီဂျစ်ယဉ်ကျေးမှုတွင် အသုံးပြုခဲ့သော ရုပ်ပုံပုံစံဖြင့် ရေးသားထားသည့် အက္ခရာများ သို့မဟုတ် သင်္ကေတများကို ရည်ညွှန်းပါသည်။ ဤအက္ခရာများသည် အရာဝတ္ထုများ၊ သတ္တဝါများ၊ လူပုံစံများ သို့မဟုတ် အခြားသင်္ကေတပုံစံများဖြင့် ဖော်ပြထားပြီး၊ စကားလုံးများ၊ အသံများ သို့မဟုတ် သဘောတရားများကို ကိုယ်စားပြုပါသည်။ ရှေးအီဂျစ်တွင် ၎င်းတို့ကို နံရံများ၊ ကျောက်စဉ်များ၊ သင်္ချိုင်းများနှင့် ဘုရားကျောင်းများတွင် ရေးထွင်းထားပြီး၊ ဘာသာရေး၊ သမိုင်း၊ အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းများအတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။)

ဟုန်ယွိသည် ရှေးခေတ်ထုံးတမ်းများတွင် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းသည် အဆင်တန်ဆာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိသည်။ ရှေးခေတ်မှူးမတ်များနှင့် ဂုဏ်သရေရှိသူများသည် ၎င်းတို့ကို ဝတ်ဆင်ကာ ၎င်းတို့၏အဆင့်အတန်းကို ပြသခဲ့သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်း၊ ၎င်းသည် ယဇ်ပူဇော်ပွဲများအတွက် အသုံးပြုသည့် ဂုဏ်သရေရှိသော ပစ္စည်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းကို ဝတ်ဆင်ခြင်းသည် လွန်ခဲ့သည့် ထောင်နှစ်ခန့်ကတည်းက ခေတ်နောက်ကျန်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။ ယခုအခါ မှူးမတ်များနှင့် ဂုဏ်သရေရှိသူများသည် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးများကို ဝတ်ဆင်ကြသည်။

“အင်မော်တယ်ပစ္စည်း အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းလား။ ရှေးခေတ်သူတော်စင် ဘုရင်တွေ ဝတ်ဆင်ခဲ့တဲ့ အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းလား…” ဟုန်ယွိသည် အင်မော်တယ်ပစ္စည်း အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းအကြောင်း ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ၎င်း၏မူလအစကို ချက်ချင်းသိလိုက်သည်။

ရှေးခေတ်ပညာရှင် သူတော်စင်ဘုရင်များမှာ ပန်၊ ရှီ၊ ဒူ၊ ယွမ်၊ ဟုန်၊ ရှာ၊ ကွန်း၊ ယူ တို့ဖြစ်ကြသည်။ ဤသူတော်စင် ဘုရင်များသည် ပညာရှင်များ၏ စာအုပ်များတွင် အဆုံးမရှိ ချီးကျူးခံရသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အကျင့်သီလနှင့်ပြည့်စုံပြီး၊ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်ကြကာ၊ သူတို့လက်အောက်ရှိ လူများကိုပင် သူတို့၏မိဘများသဖွယ် ဆက်ဆံခဲ့သည်။ သူတို့သည် သက်ကြီးရွယ်အိုများနှင့် အားနည်းသူများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဂရုစိုက်ပြုစုကာ လူများအတွက် ပိုးထည်ပြုလုပ်ပေးပြီး လယ်ယာစိုက်ပျိုးခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကြင်နာမှု၊ နှိမ့်ချမှုနှင့် ချွေတာမှုတို့ဖြင့် လူထု၏ထောက်ခံမှုကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဩဇာအာဏာ၊ အင်အား၊ သတ်ဖြတ်မှုများဖြင့် လူထုကို အုပ်ချုပ်ပြီး လူများကို တိရစ္ဆာန်များ၊ မြက်ပင်များသဖွယ် ဆက်ဆံသည့် ယခုခေတ် ဧကရာဇ်များနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားပါသည်။

ဟုန်ယွိသည် စာဖတ်တိုင်း ရှေးခေတ်ကာလများကို လွမ်းဆွတ်တမ်းတမိခဲ့သည်။ ရှေ့ခေတ်က ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများ ဖွံ့ဖြိုးမှုမရှိခဲ့သော်လည်း၊ လူထုသည် ရိုးသားကြသည်။ ဧကရာဇ်များနှင့် လူထုသည် မိသားစုတစ်စုကဲ့သို့ စည်းလုံးညီညွတ်စွာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ အမှန်တကယ်ပင် မိုးကောင်းကင်အောက်က မိသားစုတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ရှေးခေတ်လူများသည် ရိုးရှင်းသည့်အတွက် လှည့်ကွက်များလည်း မရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ရှေးခေတ်တာအိုသခင်များနှင့် သူတော်စင်များသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို နားလည်ရန် စွမ်းအင်ပိုမိုထုတ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် တာအိုပညာရပ်များ ထွန်းကားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ လူထု၏စိတ်နှလုံးများသည် ကျွန်ခံနေရပြီး သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များသည် ဖိနှိပ်ခံထားရသည်။ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်း ဟောင်းများစွာသည် လူထု၏ခေါင်းပေါ်တွင် ချမှတ်ထား သည်။ စည်းကားနေသော ကမ္ဘာကြီးသည် လူထု၏စိတ်နှလုံးကို ရှုပ်ထွေးစေသည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ယဉ်ကျေးမူ ထွန်းကားပြီး လူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် သန်မာလာကြကာ၊ သိုင်းပညာရပ်များသည် ရှေးခေတ်ကထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာသော်လည်း၊ တာအိုပညာရပ်များသည် အားနည်းလာကြသည်။

“ဒီအဝါရောင်ကျောက်စိမ်းဟာ ရိုးရှင်းပြီး အပေါ်မှာရှိတဲ့ ဟိုင်ရိုဂလစ်ဖစ်အက္ခရာတွေက ထူးဆန်းတယ်။ ဒီအက္ခရာတွေဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ဒါပေမယ့် မှော်စွမ်းအား တစ်စုံတစ်ရာကိုမှ ခံစားမရဘူး။ ဒါက အဆင်တန်ဆာတစ်ခုပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒဏ္ဍာရီတွေအရ၊ ရှေးခေတ်သူတော်စင်ဘုရင် ‘ဒူ’ ဟာ အကန့်အသတ်မဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက အင်မော်တယ်မြို့တော်ဟာ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိခဲ့ပြီး သူကို တည်ထောင်သူအဖြစ် လေးစားခဲ့ကြတယ်။ ဒီကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ငါ့အတွေးတွေနဲ့ စစ်ဆေးကြည့်မယ်။ အထဲမှာ နက်ရှိုင်းတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုခုများ ပုန်းကွယ်နေမလား ကြည့်ရအောင်။”

ဟုန်ယွိသည် ရှောင်ရှောနန်၏ ရုပ်ကလာပ်ကို သူ၏အတွေးများဖြင့် စစ်ဆေးခဲ့ပြီး ဤအဝါရောင်ကျောက်စိမ်းတွင် ထူးခြားသည့်အရာ ဘာမှမရှိသည် ကို ခံစားရသည်။ ၎င်းသည် သာမန်ကျောက်စိမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု ချန်ယင်းရှာက ၎င်းကို “အင်မော်တယ်ပစ္စည်း အဝါရောင်ကျောက်စိမ်း” ဟု ပြောပြီးနောက်၊ သူသည် ထိုကျောက်စိမ်း၏ အတွင်းထဲတွင် သိုဝှက်ထားသည့်အရာကို သိရှိရန်အတွက် သူ၏အတွေးများဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဟုန်ယွိက ပြောရင်း သူ၏အတွေးများသည် အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ရုတ်တရက်၊ ကျယ်ပြောလှပြီး အကန့်အသတ်မရှိသော တုန်ခါမှုတစ်ခုက ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

“ဟုန်းခနဲ…..”

ဟုန်ယွိ၏ မဟာနေမင်းရွှေကိုယ်ထည်သည် လုံးဝပြိုကွဲသွားပြီး အလင်းအစက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လေထဲတွင် ပျံ့လွင့်သွားသည်။

“ဟုန်ယွိ…..” ချန်ယင်းရှာသည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အရမ်းကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။ ဒီထဲမှာ ဘာရှိတာလဲ။ ဒါဟာ ကောင်းကင်မိုးကြိုးနဲ့တူတယ်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ ငါ့အတွေး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုပဲ ထည့်လိုက်လို့။ မဟုတ်ရင် ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားမှာပဲ။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်တောင် ထိခိုက်သွားနိုင်တယ်….”

ဟုန်ယွိသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်စေပြီး သက်ပြင်းချကာ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ကျန်ရစ်နေသည်။

“အင်မော်တယ်ပစ္စည်း အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းဟာ ရှေးခေတ်သူတော်စင်ဘုရင် ‘ဒူ’ က မိုးကြိုးနှင့်လျှပ်စီးကို ယဇ်ပူဇော်ဖို့ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ။ ဒါကို အမြင့်မြတ်ဆုံး မှော်စွမ်းအားဖြင့် ပေါင်းစည်းထားတယ်။ ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးလျှပ်စီးလုံးကို စုပ်ယူပြီး ကျောက်စိမ်းထဲမှာ ဝှက်ထားနိုင်တယ်။ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ၊ ဒီမိုးကြိုးလျှပ်စီးလုံးကို ထုတ်လွှတ်ပြီး အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်တယ်။ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို မကျော်ဖြတ်ထားတဲ့ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦးသာဆိုရင်၊ မိုးကြိုးလျှပ်စီးလုံးကြောင့် ချက်ချင်း သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။ လူတစ်ယောက်ဟာ ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာနေပါစေ၊ အသုံးမဝင်ဘူး။ ဒါဟာ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးယမ်းမှုန်းနဲ့ မတူဘူး။ ဒါဟာ အစစ်မှန် ကောင်းကင်မိုးကြိုးပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီမှော်ရတနာကို တစ်ကြိမ်ပဲ အသုံးပြုနိုင်တယ်။ အသုံးပြုပြီးတာနဲ့ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို မျှော်စင်ထိပ်မှာ ထားပြီး မိုးကြိုးနဲ့လျှပ်စီးကို ဆွဲဆောင်ရမယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါဟာ အလွန်အန္တရာယ်များတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ပဲ။ ဒါ့ပြင်၊ ကျောက်စိမ်းထဲက မိုးကြိုးလျှပ်စီးလုံးကို အသုံးပြုဖို့က ပိုပြီးအန္တရာယ်များတယ်။”

ချန်ယင်းရှာသည် အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောသည်။ “အခုလေးတင် ရှောင်ရှောနန်ဟာ ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိနေခဲ့တယ်။ တစ္ဆေအင်မော်တယ်ကို မြင်လိုက်ရတာတောင် အံ့ဩခြင်း မရှိခဲ့ဘူး။ သူ ဘာလို့ ဒီလောက်ယုံကြည်ရှိနေလဲဆိုပြီး ငါအံ့ဩနေခဲ့တာ။ ဒါကြောင့်ကို။ သူ့မှာ အင်မော်တယ်ပစ္စည်း အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းရှိနေတာကိုး။ အခုနက သူ မင်းနဲ့ စကားများနေတာက မင်း ပြင်ဆင်မထားတဲ့အချိန်ကို အခွင့်အရေး ယူပြီး ဒီအဝါရောင်ကျောက်စိမ်းကို အသုံးပြုကာ မင်းကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာပဲ…..။”

“ဟုတ်ပြီ! ငါလည်း ရှောင်ရှောနန်ရဲ့ ယုံကြည်မှုက တော်တော်လေးကို လွန်ကဲနေတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရတယ်။ အမေနှင့်သားမီးလျှံဘီးမိုးကြိုးဓားနှင့် နတ်ဘုရားသစ်သားလက်စွပ်နဲ့ဆိုရင် တစ္ဆေအင်မော်တယ်ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ၇၀ ကနေ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် အခွင့်အရေး ရှိတယ်ဆိုပေမယ့်၊ တကယ်လို့ မအောင်မြင်ခဲ့ရင် တစ္ဆေအင်မော်တယ်ရဲ့ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီအင်မော်တယ်ပစ္စည်း အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းနဲ့ဆိုရင် တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦးတောင် ခုခံနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိနိုင်ဘူး။ ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ ငါ သူ့မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ မှော်ရတနာတစ်ခုခုရှိမယ်လို့ ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ တာအိုစိတ်နှလုံးကို ချိုးဖျက်ပြီး တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ဖြတ်လိုက်နိုင်ခဲ့တာ။”

ဟုန်ယွိသည် ရှောင်ရှောနန်၏ ရုပ်ကလာပ်ကို ကြည့်ရင်း ပို၍ပို၍ ထိတ်လန့်လာသည်။ “ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။ ဒီလောက်အစွမ်းထက်တဲ့ မှော်ရတနာတွေကို ယူဆောင်လာခဲ့တယ်ပေါ့။ သူက ဘာအတွက် ထွက်လာတာလဲ။ မဟူရာနတ်ဆိုးဝံပုလွေဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ဖို့သက်သက် မဖြစ်နိုင်ဘူး….။”

ဟုန်ယွိ စဉ်းစားနေစဉ်၊ ချန်ယင်းရှာသည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့ဟန်ပြသည်။ “ဟုန်ယွိ၊ ဒီအဝါရောင်ကျောက်စိမ်းကို ရက်အနည်းငယ်လောက် ငါဆော့ကစားလို့ရမလား။ ဒီပစ္စည်းမှာ မိုးကြိုးနဲ့လျှပ်စီးရဲ့ စွမ်းအားပါရှိတယ်။ ငါဟာ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ။ တကယ်လို့, အစစ်မှန် မိုးကြိုးနဲ့လျှပ်စီးကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နိုင်ခဲ့ရင်၊ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်တဲ့အခါ အနည်းဆုံး ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် အောင်မြင်နိုင် မယ်။”

ချန်ယင်းရှာသည် ဟုန်ယွိထံမှ ရတနာများစွာကို ယူထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူမသည် ရှက်ရွံ့နေသည်။ အကယ်၍ တစ်ပါးသူဖြစ်ခဲ့လျှင် သူမ သတ်ဖြတ်ပြီး လုယူလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

“ပြဿနာမရှိဘူး။ ငါ့ပစ္စည်းတွေကလည်း မင်းပစ္စည်းတွေပဲ။ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးစရာ မလိုပါဘူး။ ဒီနတ်ဘုရားသစ်သားလက်စွပ်နဲ့ အမေနှင့်သားမီးလျှံဘီးမိုးကြိုးဓားတစ်စုံကိုလည်း ယူလိုက်ပါ။ ဒီအရာတွေနဲ့ဆိုရင် မဟူရာနတ်ဆိုးဝံပုလွေဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ဖို့က လက်တစ်ဖက်ကို လှန်လိုက်သလို လွယ်ကူလိမ့်မယ်။ ဉဒေါင်းဘုရင်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ခန္ဓာကိုယ် ရောက်လာခဲ့ရင်တောင်၊ ငါတို့မှာ သူနဲ့ တိုက်နိုင်ဖို့ အခွင့်ရေးမရှိဘူးလို့ ပြောလို့မရတော့ဘူး….။”

ဟုန်ယွိ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမူအဆင့်တွင်၊ သူသည် အတိတ်ကျမ်းစာကို အားကိုးပြီး သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို အင်မော်တယ်အဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားသည်။ သူသည် မှော်ရတနာများနှင့် ပျံသန်းနိုင်သော ဓားများကို အသုံးပြုခြင်းကို မနှစ်သက်ပေ။

သူ၏ကျင့်ကြံမှုသည် သန်မာပြီး၊ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် တိုက်ပွဲများကြားတွင် သန့်စင်လာသည်။ အတွေ့အကြုံအမျိုးမျိုးကို ရင်ဆိုင်ဖြတ်သန်းပြီးနောက်၊ သူသည် သူတော်စင်ဘုရင်လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

ထို့ပြင်၊ သူတို့နှစ်ယောက်သည် ယခုအခါ မဟာမိတ်အဖြစ် ရှိနေကြသည်။ သူတို့၏ဆက်ဆံရေးသည် ပို၍ပို၍ ရင်းနှီးလာပြီး ချန်ယင်းရှာ၏ လက်ထဲရှိ ပစ္စည်းများသည် မည်သည့်အခါမဆို သူ အသုံးပြုနိုင်သည်။ သူ့ဟာ၊ ကိုယ့်ဟာဟူ၍ ခွဲခြားစရာ မလိုပေ။

“သင်္ဘောပေါ်ကို အရင်ပြန်ကြစို့။ စစ်သည်တွေကို ဖိနှိပ်ပြီးရင် သင်္ဘောတွေကို ဆွဲယူပြီး ပစ္စည်းတွေကို ရှာဖွေရမယ်။ ဒီတစ်ခါ ငါတို့တော့ ကြီးမားတဲ့ ပြစ်မှုကြီးတစ်ခုကို ကျူးလွန်လိုက်ပြီ။ ဒီသတင်းပေါက်ကြားသွားရင် ငါတို့ ဘယ်တော့မှ အေးချမ်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနောက်ပိုင်းမှာ ငါတို့ အလွန်သတိထားရမယ်။ တိကျတဲ့ စီစဉ်မှုတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လူတိုင်းနဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ လိုအပ်တယ်။”

ဟုန်ယွိသည် ချန်ယင်းရှာ တစ်ခုခုပြောမည်ကို မစောင့်ဘဲ၊ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် လေပြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျက်သုန်းခြင်းရှစ်မျိုး နတ်ဘုရားလှံပုဆိန်နှင့် နဂါးအလံကို ကိုယ်ဆောင်ကာ သူ့သင်္ဘောဆီသို့ ပြန်သွားသည်။

ဘန်း…။

ပျက်သုန်းခြင်းရှစ်မျိုးနတ်ဘုရား လှံပုဆိန်သည် ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ခပ်အူအူအသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤနတ်ဘုရား လက်နက်သည် သာမန်လှံပုဆိန်ထက် သုံးဆလောက် ပိုလေးသည်။ ရှင်တန်သိုင်းသခင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးမဟုတ်လျှင်, သတ်ဖြတ်ရန် ဝှေ့ယမ်းပြီး အသုံးပြုရန်ကို မဆိုထားနှင့် ၎င်းကို ကိုင်တင်ရန်ပင် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

“ထိုက်ဇူ…၊ မင်းမှာ ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းရှိပြီး အကန့်အသတ်မဲ့ ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ အခုဆို မင်းဟာ ရှန်တန်သိုင်းသခင်အဆင့်ကို ရောက်ရှိပြီး၊ ကြေးနီအသားရည်နဲ့ သံမဏိရိုးတွေလည်း ရှိနေပြီ။ ဒီပျက်သုန်းခြင်းရှစ်မျိုး နတ်ဘုရားလှံပုဆိန်ကို သေချာထိန်းသိမ်းပြီး လှံပုဆိန်သိုင်းပညာ ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်အောင် လေ့ကျင့်ပါ။ အနာဂတ်မှာ ဒီလှံပုဆိန်ကို အသုံးပြုပြီး မင်းရဲ့ ရှန်မိသားစုအတွက် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ခေါင်းကို ဖြတ်ယူပြီး လက်စားချေပါ။ ဒါပေမယ့် ဒီလှံပုဆိန်ဟာ ထိလွယ်ရှလွယ်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ။ ပင်လယ်ပေါ်မှာ လေ့ကျင့်လို့ရပေမယ့်၊ တော်ဝင်ချန်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ အလွန်သတိထားရမယ်။”

“ဟုတ်ကဲ့၊ သခင်လေး!”

ရှန်ထိုက်ဇူသည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် ရွှေနက်ရောင်ကာဇယာနှင့် ငွေးငါးမန်းသံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ တင့်တယ်လှသည်။ သူသည် လှမ်းလာပြီး ပျက်သုန်းခြင်းရှစ်မျိုးနတ်လှံပုဆိန်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။

“သင်္ဘောပေါ်က လူအားလုံးကို စုဝေးခိုင်းပါ။ သင်္ဘောသားတွေ၊ ငါ မင်းတို့ကို စကားပြောချင်တယ်။”

ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်လာပြီးနောက် အားနည်းလာသည်ကို ခံစားရသည်။ ၎င်းသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာရန် ခြင်ဆီထုတ်ယူပြီးစွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်ကို အသုံးပြုခြင်း၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အားနည်းလွန်းပြီး ရှင်တန်သိုင်းသခင်အဆင့်မှ ဆုတ်ယုတ်သွားသလို ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ထိပ်တန်းသိုင်းသခင် တစ်ဦးကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်ဖွယ် မရှိတော့ပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မူလကတည်းက သန်မာခဲ့သည်။ အနည်းငယ် အနားယူပြီး ပြန်လည်ကုစားရန် အချိန်ယူရုံဖြင့် ဆုံးရှုံးသွားသော သွေးများကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။