အခန်း (၂၁၇-၂၂၀)

အခန်း (၂၁၇)။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး…။ သင်္ဘောပေါ်မှာ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင် ရှစ်ထောင့်သွေးအစီအရင်နဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်းနတ်ဆိုးအဆောင်ကို တပ်ဆင်ထားတယ်။ တပ်ရင်းမှူးသုံးဦးမှာလည်း အကာအကွယ် မှော်ရတနာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ သူတို့ရဲ့စွမ်းအားက သိပ်မတောင့်တင်းပေမယ့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ဖို့တော့ လုံလောက်တယ်။ မင်းရဲ့ရန်သူဖြစ်တဲ့ ငွေငါးမန်းက ဒီကိုရောက်လာရင်တောင် သူမဟာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားမှာပဲ။"

ကျဉ်းမြောင်းသောမျက်နှာ၊ လေးထောင့်မျက်လုံး၊ အဖြူရောင်ဆံထိုးနှင့် မျဉ်းကွေးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြောင့်တန်းနေသော မျက်ခုံးမွှေးနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦး။ သူ့လက်ထဲတွင် ရွှေလည်းမဟုတ်၊ သံမဏိလည်းမဟုတ်သည့် အနက်ရောင် တောင်ဝှေးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည်။ တောင်ဝှေးထိပ်မှာ လက်သီး ဆုပ်အရွယ် တောက်ပသော အဝါရောင် အလုံးတစ်လုံးရှိနေပြီး၊ ထိုအလုံးအထဲတွင် သွေးရောင်အမျှင်တန်းများ အပေါ်အောက် လွင့်မျောနေသည်။ အကယ်၍, အနီးကပ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထိုသွေးရောင်အမျှင်တန်းများနှင့် အနက်ရောင်အမျှင်တန်းများသည် မှင်ဖြင့် ရေးဆွဲထားသည့် ပန်းချီကား တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းများစွာကို ပုံဖော်ထားသည်။ ဤမြင်ကွင်းများသည် အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပြီး သေးငယ်သော ကမ္ဘာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဤမျက်နှာကျဉ်းမြောင်းပြီး လေးထောင့်မျက်လုံးပိုင်ရှင် ထိုတာအိုဘုန်းကြီးသည် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမ၊ အနက်ရောင်နတ်ဆိုးခန်းမ၏ ခေါင်းဆောင် နာလန်ဟိုင် ဖြစ်သည်။ သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံအားထုတ်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏ကျင့်စဉ် အဆင့်သည် အလွန်မြင့်မားသည်။ သူ၏ စွမ်းအားသည် ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်း၏ ကောင်းကင်ဘုရင်လေးပါးနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သည်။

သို့သော်၊ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်း၏ ကောင်းကင်ဘုရင်လေးပါးသည် သိုင်းသူတော်စင်များဖြစ်ပြီး၊ ဤအနက်ရောင်နတ်ဆိုးခန်းမ၏ ခေါင်းဆောင်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံအားထုတ်ထားသော တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူ့လက်ထဲမှ တောင်ဝှေးကို မရဏကမ္ဘာတောင်ဝှေးဟု ခေါ်ပြီး၊ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမ၏ ထိပ်တန်းမှော်ရတနာ ဆယ်ခုအနက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ရတနာခုနစ်ခုထက်ပင် ပို၍ထင်ရှားသည်။

ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမသည် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ အမွေဆက်ခံလာခဲ့သော သန့်စင်သော ကိုယ်ခံပညာနယ်မြေတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ တစ်ချိန်က ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းနှင့် တန်းတူ ကျော်ကြားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သာမန်ဂိုဏ်းဂဏများ မယှဉ်နိုင်သည့် ပေါကြွယ်ဝသော အမွေအနှစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

"ကျွန်မရဲ့အတွေးတစ်ခုကို ခွဲထုတ်ပြီး ဘာဖြစ်နေလဲ ပြန်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်။"

အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် အနက်ရောင်ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ထားသည်။ ဓားရှည်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် ပန်းပုံသဏ္ဍာန် အဆောင်များ ရေးထွင်းထားသည်။ ဓားရှည်သည် အနက်နှင့်အဖြူ ရောစပ်နေပြီး၊ ကြိုတင်ခန့်မှန်း၍ မရသည့် ရှင်ခြင်းနှင့်သေခြင်းတရားများ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ခံစားချက်ကို လူတို့အား ပေးစွမ်းနေသည်။

ဤဓားသည်လည်း ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမ၏ ထိပ်တန်း မှောရတနာ ဆယ်ခုအနက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ "မတည်မြဲခြင်းဓား" ဟု အမည်ပေးထားသည်။

ဤဓားကိုင်ဆောင်ထားသူသည် ဖျက်ဆီးခြင်းခန်းမ၏ ခေါင်းဆောင် နာလန်ယန်လူးဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်နတ်ဆိုးခန်းမနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းခန်းမ၏ ခန်းမခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးသည် ယွန်မင်နိုင်ငံ၏ တော်ဝင်မျိုးရိုးအမည် နာလန်မှ ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ခေါင်းမှစ၍ လွှမ်းခြုံထားပြီး၊ လက်ထဲတွင် နှစ်ဖက်သွားပုဆိန်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ၊ နက်ရှိုင်းပြီး အက်ရှရှအသံပိုင်ရှင်သည် ယွန်မင်နိုင်ငံ၏ "သံမဏိဗုဒ္ဓမြင်းတပ်"၏ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဘီရှီဟွာဖြစ်သည်။ သူ၏လျှို့ဝှက် ကိုယ်ရေးအချက်လက်မှာ ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ မဟာနတ်ဆိုး အင်မော်တယ် ရှစ်ယောက်အနက် အနက်ရောင်ဝံပုလွေဘုရင် ဖြစ်သည်။

ယွန်မင်နိုင်ငံ၏ သံမဏိဗုဒ္ဓမြင်းတပ်၏ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဘီရှီဟွာသည် စစ်မြေပြင်တွင် တိုက်ခိုက်လေ့ရှိပြီး၊ သိုင်းပညာရှင်သူရဲကောင်းတစ်ဦးအဖြစ် ကမ္ဘာကျော်သည်။ သူသည် တာအိုမှော်ပညာ သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးပညာရပ်များကို တတ်မြောက်ထားမည်မှာ မည်သူမျှ သံသယမဝင်ခဲ့ပေ။

သူသည် တာအိုပညာနှင့် ကိုယ်ခံပညာနှစ်မျိုးစလုံး ဤအဆင့်ထိ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သူသည် ဝတ်ရုံတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ကြီးမားသော ပုဆိန်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ပုဆိန်ကြီး၏အမည်ပြောင်မှာ "ပျက်သုန်းခြင်း" ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဖြိုခွဲခြင်းဆေဘာထက်ပင် ပို၍ဆိုးသွမ်းသော လက်နက်ဖြစ်သည်။ ဤလက်နက်ဖြင့် လူပေါင်း မည်မျှများစွာ၏ သွေးနှင့် ဝိညာဉ်များကို ညစ်ညမ်းစေခဲ့သည်ကို နတ်ဘုရားတွေသာလျှင် သိပါလိမ့်မည်။

"ပျက်သုန်းခြင်း" ဟုခေါ်ရခြင်းမှာ ဤဓားပုဆိန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသူ မည်သူမဆို၊ ကမ္ဘာပျက်ကပ်နှင့်တူသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိပြီး၊ အသက်ရှင်ရန် လုံးဝ အခွင့်အလမ်းမရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုဝတ်ရုံသည် သူ သူ့ဝံပုလွေခန္ဓာကိုယ်ကို မစွန့်ခွာခင်, သူ့အစစ်မှန်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် ဝံပုလွေသားရေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ သူသည် သူ့ဝံပုလွေခန္ဓာကိုယ်ကို မစွန့်ခွာခင် အစစ်မှန် မဟူရာဝံပုလွေခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် နှစ်ပေါင်းငါးရာကျော် ကျင့်ကြံအားထုတ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုသားရေသည် အလွန်ခိုင်ခံ့ပြီး မီးနှင့်ရေတို့ မဖြတ်ကျော်နိုင်သည့် အရာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှားပါးသော အကာအကွယ် မှော်ရတနာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ငွေငါးမန်းချပ်ဝတ်၊ ရွှေနက်ရောင်ဝတ်ရုံတို့ထက် များစွာသာလွန်သည်။

ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမ၏ အနက်ရောင်နတ်ဆိုးခန်းမ ခေါင်းဆောင်၊ ဖျက်ဆီးခြင်းခန်းမ ခေါင်းဆောင်၊ သံမဏိဗုဒ္ဓမြင်းတပ်၏ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၊ မဟူရာနတ်ဆိုးဘုရင်နှင့် မျိုးဆက်သစ် လူငယ် ဉဒေါင်းဘုရင်၏ သမီးတော်ရှင်းယုဆန်တို့ ဖြစ်သည်။ ဤထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်လေးဦး ပူးပေါင်းလျှင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားများနှင့် ဗုဒ္ဓများပင် ဆုတ်ခွာကြရလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင်၊ ဤလေးဦးသည် ခေါင်းဆောင်များ ဟုတ်ပုံမပေါ်ချေ။

ခေါင်းဆောင်သည် တောက်ပသော အဝါရောင်ဝတ်ရုံဖြင့်၊ ခါးတွင် နီရွှေရောင်ခါးပတ်နှင့် ခေါင်းပေါ်တွင် နီရွှေရောင်သရဖူဆောင်းထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ့အနားတွင် ကျောက်ရုပ်များသဖွယ် စစ်သည်အချို့ရပ်နေပြီး၊ သူတို့၏မျက်လုံးများသည် လျှပ်စီးများကဲ့သို့ လင်းလက်နေပြီး၊ လေဟာနယ်ကို ထိုးဖောက်နေသည်။ သူတို့သည် 'နတ္ထိအခြေနေမှ လျှပ်စီးထုတ်ဖော်ခြင်း' ဟူသော မဟာဆရာသခင်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဤတောက်ပသော အဝါရောင်ဝတ်ရုံ၊ နီရွှေရောင်ခါးပတ်နှင့် နီရွှေရောင်သရဖူသည် တော်ချန်မင်းဆက်၏ ယဉ်ကျေးမှုစည်းကမ်းဖြစ်ပြီး၊ ထီးနန်းဆက်ခံသူများသာ ဝတ်ဆင်ခွင့်ရှိသည်။

သို့သော် ယွန်မင်အင်ပါယာတွင်မူ၊ ဧကရာဇ်သည် အောင်မြင်မှု ကြီးကြီးမားမား ရရှိခဲ့သော မင်းသားများကိုသာ ဤအဆောင်များကို ချီးမြှင့်သည်။

ယွန်မင်အင်ပါယာတွင်၊ ဧကရာဇ်သည် ကြီးကြီးမားမား အောင်မြင်မှုများရရှိခဲ့သော မင်းသားများအား နီရွှေရောင်သရဖူ၊ တောက်ပသော အဝါရောင် ဝတ်ရုံနှင့် နီရွှေရောင်ခါးပတ်တို့ကို ချီးမြှင့်ပေးလေ့ရှိသည်။ ဤသည်မှာ တားမြစ်ဝတ်စုံမဟုတ်ဘဲ ကမ္မကုသိုလ်အပေါ် အခြေခံ၍ ချီးမြှင့်သော ဆုလာဘ်တစ်ခု ဆိုလိုသည်။

ဤလုပ်ရပ်မျိုးကို တော်ဝင်ချန်အင်ပါယာ၏ စာပေပညာရှင်များက အမြဲတမ်း မထီမဲ့မြင်ပြုလေ့ရှိပြီး၊ သူတို့ကို ယဉ်ကျေးမှုမသိသော လူရိုင်းလူမျိုးများ အဖြစ် ပြောင်လှောင်လေ့ရှိသည်။

ထင်ရှားသည်မှာ၊ ဤခေါင်းဆောင်သည် ယွန်မင်အင်ပါယာ၏ အရေးပါသော မင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် တော်ဝင်ချန်မင်းသားယု၊ မင်းသားဟီနှင့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားတို့ကဲ့သို့ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အနာဂတ်တွင် သူသည် ထီးနန်းကို ဆက်ခံပြီး လူသန်းပေါင်းများစွာကို အုပ်ချုပ်ရန် မျှော်လင့်ခံရသူ ဖြစ်သည်။

"ဧကရာဇ်ဘိုးဘေးအဒေါ်၊ ဘာဖြစ်နေလဲ ပြန်ကြည့်လိုက်ပါ။ ဒါပေမယ့် အမြန်ပြန်လာခဲ့နော်။ အခု အရေးကြီးဆုံးက ထျန်းယွဲ့တောင်ထဲ ဝင်ရောက်ပြီး၊ အသက်ရှင်ထွက်ပြေးလာတဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးနဲ့ စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်းတို့ ဖန်တီးထားတဲ့ ဝိညာဉ်နယ်မြေကို ရှာဖွေဖို့ပဲ။ အဲဒီဝိညာဉ်နယ်မြေကို ဖြိုခွဲနိုင်ရင်၊ စကြာဝဠာအိတ်ကို ရရှိမယ်။ စကြာဝဠာအိတ်ကို ရရှိရင်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဓိကသင်္ဘောဖြစ်တဲ့ စိတ်ကူးနတ်ဘုရား သင်္ဘောကြီး ပျက်စီးသွားရင် တောင် ဘာမှမဖြစ်တော့ဘူး။" (Imperial Ancestor Aunt) ကို အဆင်ပြေမည်ထင်သလို ပြန်ဆိုလိုက်ပါသည်။

ဤယွန်မင်မင်းသား စကားပြောလိုက်သည်နှင့်၊ သူ့စကားများတွင် မငြင်းဆန်နိုင်သော တန်ခိုးအာဏာ ပါဝင်နေသည်။

တကယ်တော့၊ ဤယွန်မင်မင်းသားသည် ယွန်မင်ဧကရာဇ်၏ အချစ်ဆုံးသား ဖြစ်သည်။ သူသည် မင်းသားကွန်ဆိုသည့် ဘွဲ့ကို ရရှိထားပြီး၊ မင်းသား ကွန်ဟုခေါ်သည့် နာလန်ယွမ်ဇင်သည် အာဏာနှင့် ဩဇာကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ထီးနန်းဆက်ခံရန် အလားအလာအရှိဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။

ယွန်မင်အင်ပါယာတွင် ထီးနန်းဆက်ခံမည့် စံအိမ်ရှေ့မင်းသား မရှိပေ။ ယင်းအစား၊ ဩဇာအာဏာ အကြီးမားဆုံး မင်းသားများသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ကြသည်။ မည်သူက အကြီးမားဆုံး အောင်မြင်မှုများ ရရှိသည်ဖြစ်စေ၊ ထိုသူသည် အရာရှိများ၏ တစ်ညီတစ်ညွတ် ထောက်ခံမှုနှင့် ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမ၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်နတ်ရွာစံပြီးနောက်၊ ထိုသူသည် ထီးနန်းတက်ပြီး ကြီးမားသော အာဏာကို ရရှိရန် ထိုက်မည်ဖြစ်သည်။

ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမသည် ယွန်မင်အင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ်ဆက်ခံမှုတွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေသည်။ အလယ်ပိုင်း ကုန်းမြေ ကောင်းကင်နိုင်ငံ၏ သန့်ရှင်းသော ကိုယ်ခံပညာ နယ်မြေများအနက်၊ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်း၊ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း၊ သို့မဟုတ် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ တာအိုဂိုဏ်းနှင့် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းအားလုံး ပူးပေါင်းလျှင်ပင် ဧကရာဇ်တစ်ဦးကို ထောက်ခံပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ကောင်းပြီ!"

"မတည်မြဲခြင်းဓား" ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး မင်းသားကွန်ခေါ် ယွမ်ဇင်က ဧကရာဇ်ဘိုးဘေးအဒေါ်ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သော ဖျက်ဆီးခြင်းခန်းမ၏ ခေါင်းဆောင် နာလန်ယန်လူးက ခေါင်းညိတ်ပြီး တုံ့ပြန်သည်။ သူမသည် မန္တာန်တစ်ခုကို လက်ဟန်များဖြင့် ဖန်တီးလိုက်ရာ အေးစက်စက် ယင်လေပြင်းတစ်ခုက ရုတ်တရက် ကောင်းကင်သို့ တိုက်ခတ်သွားသည်။ ထို့နောက် ထိုလေပြင်းသည် တွန့်လိမ်စွာ လှိုင်းခတ်သွားပြီး လေနှင့်တိမ်များကို ဆောင်ကြဉ်းလာသည်။ ထို့နောက် သွားနှင့်အစွယ်များကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ခြေသည်းများကို လှစ်ပြထားသည့် ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းသွားသော တိတ်နဂါးတစ်ကောင်အသွင် ဖွဲ့စည်းဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဧကရာဇ်ဘိုးဘေးအဒေါ်ရဲ့ နဂါးစီးခြင်းအတွေးပညာရပ်က ပိုပြီးတော့ သန့်စင်လာနေပြီ။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ၊ ဒီရက်စက်တဲ့နဂါးကြီး အစစ်မှန်နဂါးအသွင် ပြောင်းလဲပြီး၊ မာန်ရှန်ကျိရဲ့ မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်အောက် နည်းနည်းလေးမှ အားနည်းမှာ မဟုတ်ဘူး။" (မာန်ရှန်ကျိ-သည် မိုနိုဂိုတာရီကို ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်ပါသည်။)။ အချို့နေရာများ၌ ယခုလိုအမည်ကွဲများ ပါလာတတ်သည်။)

မင်းသားကွန် ယွမ်ဇင်သည် နာလန်ယန်လူးက ရက်စက်သော နဂါးကြီးတစ်ကောင်ကို ဖွဲ့စည်းပြီး ကောင်းကင်သို့ တက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့ဩစွာ ချီးမွမ်းလိုက်သည်။

"ယွမ်ဇင်၊ မင်းတောင် စကားပြောတတ်လာပြီပဲ။ မင်း ငါ့ကို ဘာလို့ မြှောက်ပင့်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။ ငါ့ကို ဧကရီဘိုးဘေးအဒေါ်လို့ မခေါ်စမ်းပါနဲ့။ အဲဒါက ငါ့ရဲ့ယခင်ကိုယ်ရေးအချက်လက်ဟောင်းပဲ။ ငါဟာ တစ်ကြိမ်ပြန်လည် မွေးဖွားပြီးပြီ၊ ငါ့ရဲ့အဆင့်အတန်းက မင်းထက် နိမ့်နေသေးတယ်။ ဒါက မင်းက ငါ့ကို အဘွားကြီးဖြစ်အောင် လုပ်နေတာပဲ။"

နာလန်ယန်လူးက ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ၏မျက်ဆံများသည် ဖျက်ဆီးခြင်းနတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးများနှင့် တူညီစွာ တောက်ပနေသည်။ သူမ၏မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်မိသူတိုင်း၊ ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များ ပြိုကွဲသွားသလို ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။

"မင်းသမီးရှန်ယွဲ့က ငါ့ကို အဲဒီလို မခေါ်စေချင်ဘူးဆိုမှတော့, ငါ မရိုမသေလုပ်မိရင် ခွင့်လွှတ်ပါ။ မင်းရဲ့ လက်ရှိ ကိုယ်ရေးအချက်လက်အတိုင်း ခေါ်ပါ့မယ်။" နာလန်ယွမ်ဇင်လည်း ပြုံးလိုက်သည်။ နာလန်ယန်လူး၏ မျက်လုံးများကို မြင်သောအခါ သူ့စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ သည်။ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမ၊ ဖျက်ဆီးခြင်းခန်းမ၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်၏ အရေးပါမှုကို သူသိသည်။ သူမ၏ထောက်ခံမှုကို ရယူနိုင်ခဲ့လျှင်၊ ယွန်မင်ထီးနန်းကို ရယူရန် ၅၀% ရာခိုင်နှုန်း အခွင့်အလမ်းရှိမည်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ နာလန်ယန်လူးသည် ယွန်မင်ဧကရာဇ်ထံမှ "မင်းသမီးရှန်ယွဲ့"ဆိုသည့် ဘွဲ့ကို ချီးမြှင့်ခံထားရပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော လယ်ယာမြေများနှင့် ကျွန်တစ်သိန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူမ၏ဩဇာသည် နိုင်ငံရေးအခြေအနေကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည့်အထိ ကြီးမားသည်။ ထို့အပြင် သူမသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

…

တခဏကြာသောအခါ၊ ရက်စက်သောနဂါးကြီးသည် ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး နာလန်ယန်လူး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဆင်းသက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။" နာလန်ယွမ်ဇင်က မေးသည်။

"သိပ်မဆိုးပါဘူး။ သင်္ဘောအဖွဲ့ဟာ ငွေငါးမန်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရပြီး၊ ဆန်းကြယ်ကောင်းကင် ရှစ်ထောင့်သွေးအစီအရင်နဲ့ ပြန်လည် တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ တယ်။ ဒါပေမယ့် ငရဲတပ်စခန်းရဲ့ တပ်ရင်းမှူးသုံးဦးက လောဘကြီးပြီး၊ အဆင်ခြင်ကင်းမဲ့စွာနဲ့ ငွေငါးမန်းနောက်ကို လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ သူတို့ဟာ ငွေငါးမန်းရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့တာပဲ။"

ဤအတွေးဖြင့်၊ နာလန်ယန်လူးသည် ပင်လယ်ပေါ်ရှိ သင်္ဘောအဖွဲ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာကို သိရှိသွားသည်။

"ဒီလူမိုက်သုံးယောက်ပဲ။ ငွေငါးမန်းကို အဲဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ရင်၊ သူမကို ဘာလို့ ဒီလောက်အကြာကြီး စောင့်နေစရာ လိုမှာလဲ။ သူတို့ သေတာ ထိုက်တန်တယ်။" နာလန်ယွမ်ဇင်က ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ "သင်္ဘောအဖွဲ့ ဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုတော့၊ အဲဒါကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ ထျန်းယွဲ့တောင်ကို သွားကြစို့။ ခန်းမခေါင်းဆောင်တို့က မိုနိုဂိုတာရီကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေတာ ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲ မသိဘူး။ သူတို့ အချိန်ရပြီး အဲဒီကို အပြေးရောက်လာနိုင်ရင်၊ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ စကြာဝဠာလေဟာနယ်နယ်မြေကို ဖျက်ဆီးဖို့က ပြဿနာမရှိတော့ဘူး။"

"အဖေက သူတို့နဲ့ပူးပေါင်းပြီး ဒီတစ်ကြိမ် မိုနိုဂိုတာရီကို သတ်ဖို့ လုပ်ဆောင်နေတယ်။ သူ့ရဲ့ မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်ထဲက ခြောက်ကောင်ကို ဖျက်ဆီးပြီးပြီ။ မကြာခင် သူ့ကို သတ်နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါမှမဟုတ် စည်းတံဆိပ်ခတ်ပြီး ချိတ်ပိတ်နိုင်မယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်တယ်။ အဲဒီအခါကျရင် သူက ဒီကိုအပြေးရောက်လာပြီး ရတနာကို လုယူနိုင်ဖို့ ကူညီပေးလိမ့်မယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အရေးကြီးဆုံးက တော်ဝင်ချန်ရဲ့ ဆရာသခင်တွေကို သတိထားရမယ်။"

ရှင်းယုဆန်က တိမ်တိုက်များဖုံးလွှမ်းနေသော ထျန်းယွဲ့တောင်ကို ကြည့်ရင်း သူမမျက်လုံးများက တောက်ပနေသည်။

"တော်ဝင်ချန်အင်ပါယာမှာ ဆရာသခင်တွေ မရှိဘူး။ ချန်ပီယံမြို့စားက အင်အားကြီးပေမယ့် တာအိုပညာရပ်တွေကို မသိဘူး။ ဒီတောရိုင်းဒေသမှာ သူ့ရဲ့စွမ်းအားကို အပြည့်အဝကို မပြသနိုင်ဘူး။ ကျန်တဲ့ အမှန်တရားတာဂိုဂိုဏ်းနဲ့ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်းမှာလည်း ဆရာသခင်တွေ မရှိဘူး။ မိုနိုဂိုတာရီနဲ့ နှစ်ဖက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမှာကြောင့် မဟုတ်ရင် ငါတို့အနေနဲ့ တော်ဝင်ချန်အင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးပြီး အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေကြီးကို နင်းခြေပြီးတာ ကြာလှရောပေါ့"

နာလန်ယွမ်ဇင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ငါလည်း နားမလည်ဘူး။ တော်ဝင်ချန်အင်ပါယာကလည်း မိုနိုဂိုတာရီကို ကိုင်တွယ်ချင်နေတယ်။ သူက ဘာလို့ ငါတို့ကို တော်ဝင်ချန်အင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးခွင့် မပေးတာလဲ။"

"ကောင်းပြီး၊ ထျန်းယွဲ့တောင်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုကို သွားကြစို့။"

နာလန်ယန်လူးနှင့် နာလန်ဟိုင်တို့သည် မတည်မြဲခြင်းဓားနှင့် မရဏကမ္ဘာတောင်ဝှေးကို တပြိုင်နက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ နဂါးတိမ်တစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး လူအုပ်ကြီးကို ရစ်ပတ်ကာ ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းသွားသည်။ သူတို့သည် ထျန်းယွဲ့တောင်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားသည်။

ဤလူများ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေစီးကြောင်းများ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။ လူတစ်စုသည် ဤနေရာတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဦးဆောင်သူ နှစ်ဦးမှာ ရှောင်အန်ရန်နှင့် ကျန်းဘိုဟန်တို့ ဖြစ်သည်။ ကျန်လူများသည်လည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့တွင် သိုင်းပညာရှင်များနှင့် တာအိုပညာရှင်များ ပါဝင်ပြီး၊ ကြီးမားသော အုပ်ကြီးစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤလူအုပ်ကြီးသည် ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းမသွားခဲ့ပေ။ ယင်းအစား၊ သူတို့သည် လေဟာနယ်ထဲမှ ခွဲထွက်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုတွင် တည်ရှိနေပုံရသည်။

"မြို့စား၊ မြို့စားမှာ ကံကောင်းခြင်းဗူးသီးရှိမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ရှေးခေတ် ယန်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားတွေဟာ လေဟာနယ်ထဲကနေ သဲလွန်စမကျန်ဘဲ ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်ခဲ့ကြတယ်။ တကယ်ကို ဆန်းကြယ်တယ်။ မြို့စားက ယွန်မင်ကို အောင်မြင်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်ဖို့ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်နိုင်ခဲ့တာ အံ့သြစရာ မရှိပါဘူး။"

လေဟာနယ်ထဲမှ ခွဲထွက်လာပြီးနောက်၊ ရှောင်အန်ရန်၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩချီးကျူးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒါကလည်း ဧကရာဇ်က ကျွန်တော့်ကို ပေးအပ်ထားတာပါ။ ဒါပေမယ့် ဒီကံကောင်းခြင်းဗူးသီးက လူတစ်ရာပဲ သယ်ဆောင်နိုင်တယ်။ မိုင်တစ်ရာ အတွင်း လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး လိုသလို ပေါ်ထွက်နိုင်တယ်။ တစ်ကြိမ်ဖြတ်သန်းတိုင်း စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အများကြီး သုံးစွဲရတယ်။ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦးတောင် သုံးကြိမ်လောက်ပဲ ထောက်ပံ့နိုင်တယ်။ နတ်လင်းယုန်ဘုရင်ရဲ့ အကူအညီကို မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ကျွန်တော် ဒီမှော်ရတနာကို အသုံးပြုနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ကံကောင်းခြင်းဗူးသီးမှာ လေဟာနယ် အကျယ်အဝန်း ငါးမိုင်ပဲ ရှိတယ်။ ဒါက စကြာဝဠာအိတ်နဲ့ ယှဉ်ရင် အများကြီး နိမ့်ကျတယ်…"

ဤအချိန်တွင်၊ တည်ငြိမ်ပြီး မထင်မရှား အသံတစ်ခု လေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤအသံကို ကြားလိုက်ရသူများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နတ်ဘုရားများထံမှ သတင်းစကားတစ်ခုဟု ထင်မှတ်ကြလိမ့်မည်။

"စကြာဝဠာအိတ်ကို ရယူနိုင်ခဲ့ရင်၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဆယ့်ရှစ်ဦးရဲ့ စွမ်းအားကို စုစည်းပြီး စစ်သည်တစ်သောင်းကို မိုင်ထောင်ချီအကွာအဝေးအထိ ပို့ဆောင်နိုင်မယ်။ ယွန်မင်နိုင်ငံရဲ့ မြို့တော်တွေအပေါ်မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်ပြီး၊ သူတို့ရဲ့ ဧကရာဇ်ကို သတ်ဖြတ်ကာ သူတို့ရဲ့ မြို့တော်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်မယ်။"

ထိုအသံသည် လေဟာနယ်ထဲမှ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မြို့စား၊ ကျွန်တော် ဒီကံကောင်းခြင်းဗူးသီးကို နှစ်ကြိမ်ပဲ အသုံးပြုနိုင်တယ်။ လာမယ့်စစ်ပွဲအတွက် အင်အား စုဆောင်းထားရမယ်။"

ထိုအချိန်တွင်၊ လေဟာနယ်ထဲမှ စူးရှရှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤအသံသည် လင်းယုန်တစ်ကောင်၏ အော်ဟစ်သံနှင့်တူသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဘီရှီဟွာနဲ့ အခြားလူတွေကို ငါတို့ စောင့်ကြည့်ထားမယ်။ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်ပြီး သူတို့ကို အလစ်ဖမ်းတိုက်ခိုက်မယ်။"

ထိုအသံထွက်ပေါ်လာသောအခါ၊ လေဟာနယ်သည် ထပ်မံ တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ရှည်လျားကျဉ်းမြောင်းသော အက်ကွဲကြောင်းရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအက်ကွဲရာသည် နက်ရှိုင်းပြီး ရှည်လျားကာ၊ အထဲတွင် မှေးမှိန်စွာ ပေါ်လွင်နေသော အဆောက်အအုံများ၊ ခြံဝင်းများ၊ ပန်းမန်များနှင့် သစ်ပင်များစွာ စသည်တို့ကို တွေ့ရသည်။

ထို့နောက်၊ ရှောင်အန်ရန်နှင့် အခြားသူများ ဝင်ရောက်သွားသည်။

လေဟာနယ်ထဲမှ အက်ကွဲရာသည် မည်သည့်အခါမျှ မပေါ်ထွက်ခဲ့သလိုမျိုး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထို့နောက်၊ လက်သီးဆုပ်အရွယ် ဗူးသီးတစ်လုံးသည် လေထဲတွင် လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ ထိုဗူးသီးသည် စကြာဝဠာကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုနှင့်တူသည်။ ထိုဗူးသီးသည် လှုပ်ခါယမ်းပြီး လေဟာနယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"အဲဒါ ဘာလဲ။"

ဝှီး….။

ဟုန်ယွိသည် စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်း၏ အမိုးအကာတွင် ထျန်းယွဲ့တောင်၊ အနက်ရောင်ဝံပုလွေဘုရင်အကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည်။ ထို့နောက်၊ ချန်ယင်းရှာသည် အိုးယန်ရှန်၊ ယုဝမ်တုနှင့် မုရုန်ဟူတို့၏ သွေးအနှစ်သား၊ မူလစွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ကောင်းကင်ထိုးဖောက်လေးထဲသို့ စုပ်ယူပြီးနောက်၊ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပျံတက်သွားသည်။

အဝေးမှနေ၍ ချန်ယင်းရှာနှင့် ဟုန်ယွိတို့သည် ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေသော တိမ်နဂါးတစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

"အဲဒါက နဂါးစီးခြင်းအတွေးပညာရပ်ပဲ။ ငါတို့ ဒီသုံးယောက်ကို သတ်လိုက်တာကို သိသွားကြပြီ ထင်တယ်။ ဒီနဂါးကို သတိထားပြီး လိုက်ကြည့်ကြစို့။ သူတို့ကို အလစ်ဖမ်းတိုက်ခိုက်ရမယ်။"

ချန်ယင်းရှာသည် တိမ်နဂါးကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် ဆင်းသက်လာသည်။ သူမသည် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ကာ ယင်စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူမက ဟုန်ယွိကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး တိမ်နဂါးတိမ်နောက်သို့ လိုက်လံသွားသောအခါ၊ အဝေးမှ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့မြင်ခဲ့သည်။

"ကံကောင်းခြင်းဗူးသီး၊ ဒါက ကံကောင်းခြင်းနတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုပဲ။ စကြာဝဠာအိတ်နဲ့ အတူတူပဲ!"

အခန်း (၂၁၈)။

"ကံကောင်းခြင်းဗူးသီးလား…။ ဖန်တီးခြင်းတာအိုမှာ ဒီလိုအရာမျိုး ရှိတယ်လား။ ဒါက တော်ဝင်ချန်ရဲ့ တော်ဝင်မျိုးဆက်ဟာ ပေါ့ပေါ့သေးသေး မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ပြသနေတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ချန်ပီယံမြို့စားက နယ်စပ်ကို စောင့်ကြပ်ပြီး တိုက်ပွဲတိုင်းမှာ အနိုင်ရကာ၊ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး လုယက်တိုက်ခိုက်ရာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေတာကိုး။ သူ့ဆီမှာ ဒီလိုရတနာမျိုး တကယ်ရှိနေတာပါလား……။"

ဟုန်ယွိက ရှည်လျားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများက စူးရှလာသည်။

စစ်တပ်တစ်တပ်သည် မိုင်သောင်းချီခရီးနှင်ရာတွင် အရေးအကြီးဆုံးမှာ စားနပ်ရိက္ခာနှင့် လေးလံသော စက်ပစ္စည်းကိရိယာများ ထောက်ပံနိုင်စွမ်း ဖြစ်သည်ကို သိထားရမည်။ စားနပ်ရိက္ခာနှင့် လေးလံသော စက်ပစ္စည်းကိရိယာများ ထောက်ပံ့မူ မရရှိနိုင်ပါက၊ စစ်တပ်သည် မည်မျှ အင်အားကြီးမားသည် ဖြစ်စေ၊ ၎င်းသည် သီးခြားတပ်ဖွဲ့တစ်ခုသာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

တစ္ဆေအင်မော်တယ်၊ သိုင်းသူတော်စင်၊ သို့မဟုတ် လူသားအင်မော်တယ်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် စားသောက်ရန်၊ စွန့်ထုတ်ရန်နှင့် အိပ်စက်ရန် လိုအပ်သည်ကို သိထားရမည်။

စစ်တပ်တစ်တပ်သည် စစ်မြေပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားသောအခါ၊ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးအတွက် စစ်တပ်ဆယ်တပ်စာ လူအင်အားလိုအပ်သည်။ စစ်တပ်သည် စားနပ်ရိက္ခာများသာမက၊ မီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်း၊ တဲများ၊ ဆေးဝါးများ၊ မြင်းရထားမောင်းသူများ၊ ချက်ပြုတ်သူများ၊ လက်နက်များ စသည်တို့လည်း လိုအပ်သည်။

စစ်ရေးအောင်မြင်ရန်အတွက် နည်းလမ်းမှာ ရန်သူ၏ စားနပ်ရိက္ခာထောက်ပံ့မှုကို ဖြတ်တောက်ရန်ဖြစ်သည်။ သိုင်းသူတော်စင်များနှင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြီးမားသော စစ်တပ်ပင်လျှင် စားနပ်ရိက္ခာထောက်ပံ့မှု ဖြတ်တောက်ခံရပြီးနောက် ရှစ်ရက်မှ ဆယ်ရက်အထိ စားသောက်ရေး မလုပ်နိုင်သည့်တိုင် အဆင်ပြေနိုင်သည်။ သို့သော် တစ်လအကြာတွင် ၎င်းတို့သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာမည်။

လူသားအင်မော်တယ်တစ်ဦးသည် တစ်လပတ်လုံး စားသောက်စရာမလိုပဲ အင်အားပြည့်ဝနေနိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်နေ့လျှင် နွားသုံးကောင် စားနိုင်သော်လည်း၊ သိုင်းသူတော်စင်များသည် မစားနိုင်ကြပေ။

သို့သော် ချန်ပီယံမြို့စားတွင် ကံကောင်းခြင်းဗူးသီးကဲ့သို့သော မှော်ရတနာတစ်ခုရှိသည်။ သူဦးဆောင်သော စစ်တပ်သည် ရိက္ခာထောက်ပံ့မှု ပြုစရာမလိုအပ်သော စစ်တပ်ဖြစ်ပြီး၊ မထင်မှတ်ထားသည့် နေရာများသို့ သွားလာနိုင်သည်။ ထိုသို့သော စစ်တပ်သည် ယွန်မင်ဘုရင် နာလန်ယီဟုန် ကဲ့သို့ အင်အားကြီးသူပင်လျှင် ထိုအကြောင်းကြားရသောအခါ အိပ်မပျော်နိုင်ဖြစ်ရသည်မှာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ပေ။

ဟုန်ယွိသည် အကယ်၍, သူသာ ထိုသို့သော စစ်တပ်တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက၊ ယွန်မင်ဘုရင်နှင့် အတူတူပင် တုံ့ပြန်မိလိမ့်မည်။ ဤအရာမျိုးသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

မူလက သူသိထားသည်မှာ စကြာဝဠာအိတ်သည် ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ပြီး၊ အတွင်းတွင် ကြီးမားသောနေရာရှိကာ ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်း ထားနိုင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအရာသည် လူများဝင်ရောက်ပြီးနောက် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်သည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

အဝေးမှာ ကြီးမားသော ထျန်းယွဲ့တောင်ကြီး ရှိနေသည်။ ဤအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံသည် မြူဆိုင်းနေပြီး၊ လေထဲတွင် စိုထိုင်းမှု အနည်းငယ် ရှိသည်။ ကောင်းကင်သည် မှိုင်းညှို့နေပြီး၊ နေရောင်ခြည်သည် တိမ်များကြောင့် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်နေသည်။ တိမ်များသည် နက်ရှိုင်းစွာ ထူထပ်နေ ပြီး မိုးတဖွဲဖွဲကျနေသည်မှာ တော်ဝင်ချန်၏ တောင်ပိုင်းဒေသရှိ မြူဆိုင်းမိုးရေကဲ့သို့ ကဗျာဆန်လှသည်။

သို့သော် ဤနေရာသည် တော်ဝင်ချန်၏ တောင်ပိုင်းဒေသမဟုတ်ဘဲ၊ အန္တရာယ်များပြည့်နှက်နေသော တောရိုင်းဒေသ ဖြစ်သည်။ ကဗျာရေးဖွဲ့လို သော စိတ်ဆန္ဒကို မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပေ။

"ငါ စကြာဝဠာအိတ်ကို ရယူရမယ်။ ဒီရတနာနဲ့သာဆိုရင် ငါ မထင်မှတ်ဘဲ ပေါ်ထွက်နိုင်သလို ပျောက်ကွယ်နိုင်ပြီး၊ ဟုန်ရွှန်ကျိကို အလစ်ဖမ်း တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီ။ အခုလက်ရှိမှာ ဧကရာဇ်တရားရုံးနဲ့ ဟုန်ရွှန်ကျိတို့က တစ်ဖက်တည်းဆိုတာ ရှင်းနေပြီ။ တကယ်လို့, ဧကရာဇ်တရားရုံးသာ စကြာဝဠာအိတ်လို မှော်ရတနာမျိုး ရရှိသွားခဲ့ရင်၊ ငါ့မှာ ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မရှိနိုင်တော့ဘူး။ ငါ ဟုန်ရွှန်ကျိ အိုမင်းပြီး သေဆုံးတဲ့အထိ စောင့်နေရုံပဲရှိတော့မယ်။ ဒါ့အပြင်, ယွန်မင်ရဲ့လူတွေလက်ထဲလည်း ရောက်လို့မရဘူး။ မဟုတ်ရင် ဒီကမ္ဘာကြီး ကမောက်ကမ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ တစ်ဖန်၊ စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်းရဲ့လက်ထဲလည်း မရောက်စေရဘူး။ မဟုတ်ရင် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ ကောင်းကင်နိုင်ငံမှာ သွေးစုတ်ဖုတ်ကောင်းတွေ ပြည့်နှက်နေလိမ့်မယ်။ ဒါက ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဒီရတနာဟာ ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာပဲ ရှိနေရမယ်….။”

ဟုန်ယွိသည် စကြာဝဠာအိတ်နှင့် ကံကောင်းခြင်းဗူးသီးတို့၏ ဆန်းကြယ်မှုကို သိရှိသောအခါ၊ သူ၏စိတ်နှလုံးက ကမောက်ကမ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်သည် ဤကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်အင်အားတစ်ခုကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်နေသည်။ သူကိုယ်တိုင် မျက်မြင်မတွေ့ခဲ့ပါက၊ ဟုန်ယွိသည် ဘယ်သောအခါမှ ယုံကြည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဧကရာဇ်က ဒီလိုရတနာမျိုးကို ချန်ပီယံမြို့စားကို ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိခဲ့တယ်။ ချန်ပီယံမြို့စားက ဧကရာဇ်ရဲ့ တရားမ၀င်သားတစ်ယောက်များ ဖြစ်နိုင်မလား။ မဟုတ်ရင် ဘာလို့ သူ့ကို ဒီလောက်ယုံကြည်ပြီး တော်ဝင်မိသားစုဆိုတဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်လက်ကို ဖယ်ရှားပြီး မြို့စားဘွဲ့ကို တိုက်ရိုက် ချီးမြှင့်ခဲ့တာလဲ….။"

မေးခွန်းတစ်ခုပြီးတစ်ခု ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာနေသည်။

သမိုင်းတစ်လျှောက် မင်းဆက်တိုင်းတွင် တရားမ၀င်သားသမီးများကို ချန်ထားခဲ့သည့် ဧကရာဇ်များ၏ အချစ်ဇာတ်လမ်းများ ရှိခဲ့ဖူးသည်ကို သိထားရမည်။ ဤသို့သော ဇာတ်လမ်းများကို ဝတ္ထုများ၊ မှတ်စုများနှင့် သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် တွေ့ရှိနိုင်သည်။ ထိုတရားမ၀င်သားသမီးများကို တရားဝင် ထုတ်ဖော်မပြသနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ဧကရာဇ်၏ အလိုအလျောက် ချစ်ခင်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိသည် ဖူဘိုရေတပ်၏ စစ်ဦးချုပ် ရှောင်ထျန်းယောင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ ချန်ပီယံမြို့စားနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်လက်အချို့ကို စေ့စေ့စပ်စပ် စုံစမ်းခဲ့သည်။

သူသိခဲ့သည်မှာ ချန်ပီယံမြို့စားသည် အတိတ်တုန်းက ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့သည်။ ချန်ဧကရာဇ်က သူ့ကို မြို့စားဘွဲ့ချီးမြှင့်သောအခါ၊ အဆင့်မြင့်အရာရှိများစွာက အဆိုပြုချက်များ တင်သွင်းခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ အသက်ဆယ့်ငါးနှစ်တွင် မြို့စားဘွဲ့ရရှိခြင်းသည် အလွန်အံ့သြဖွယ် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်ဧကရာဇ်သည် ခေါင်းမာပြီး သူ့အာဏာကို အသုံးချကာ၊ တစ်ဖက်သတ်ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ မြို့စားဘွဲ့ကို အတင်းချီးမြှင့်ခဲ့သည်။

ဤအချက်လက်များအားလုံးအရ ချန်ပီယံမြို့စား၏ နောက်ခံသည် ပြဿနာရှိသည်မှာ သေချာသည်။ ဧကရာဇ်၏ တရားမ၀င်သားတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ချေ ပိုများသည်။

"ကံကောင်းခြင်းဗူးသီးဟာ စကြာဝဠာအိတ်နဲ့ ယှဉ်ရင် အများကြီး နိမ့်ကျတယ်။ ဒါပေမယ့် စကြာဝဠာအိတ်နဲ့ စစ်သည်တစ်သောင်းသယ်ဆောင်ဖို့ အသုံးပြုမယ်ဆိုရင်၊ အနည်းဆုံး တစ္ဆေအင်မော်တယ်ဆယ့်ရှစ်ဦး လိုအပ်မယ်။ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းက အထွတ်အထိပ်ရောက်နေချိန်မှာတောင် တစ္ဆေအင်မော်တယ်ဆယ့်ရှစ်ဦး မရှိခဲ့ဘူး။"

ချန်ယင်းရှာသည် ဤကမ္ဘာကြီး၏ ရတနာများအကြောင်း များစွာသိရှိထားသည်။ သူမက ဟုန်ယွိအား ရှင်းပြသည်- "ဒါပေမယ့် ဒီလိုရတနာမျိုး ရှိနေတာက တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ပဲ။ မင်းနဲ့ငါ သတိထားရမယ် ထင်တယ်။ ချန်ပီယံမြို့စားဟာ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်သားတည်း ဖြစ်တဲ့ သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦးဆိုတာ ထင်ရှားတယ်။ သူ့မှာ ကံကောင်းခြင်းဗူးသီးရှိတယ်။ ဘေးမှာ နတ်လင်းယုန်ဘုရင်လည်း ရှိတယ်။ သူက ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ပြီး နီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုလုပ်လာရင်၊ ငါ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့စိတ်ဝိညာဉ်တောင် ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်။"

သိုင်းသူတော်စင်များ၏ နီးကပ်တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းရည်များသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍၊ ဆေဘာသူတော်စင် ဂွန်ယန်ယုကဲ့သို့ သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦးဆိုလျှင်၊ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို တစ်ကြိမ်ဖြတ်ကျော်ထားသော တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦးပင်လျှင်၊ ခြေဆယ်လှမ်းအတွင်း ရောက်ရှိနေပါက သေဆုံးရမည့်သူမှာ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်ဖူးသော တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဟုန်ယွိကို ကြည့်ပါ။ သူသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ ဖြိုခွဲခြင်းဆေဘာကို အသုံးပြုပြီး သိုင်းပညာ နည်းစနစ်များကို အနီးကပ်တိုက်ပွဲများတွင် လက်တွေ့ ထုတ်ဖော်တိုက်ခိုက်ရာတွင် တာအိုနည်းစနစ်များထက် ပိုမိုထိရောက်မှုရှိသည်။

ကံကောင်းခြင်းဗူးသီးနှင့် ဘေးနားရှိ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့်ဆိုပါက ဤသိုင်းသူတော်စင်သည် မည်သည့်တစ္ဆေအင်မော်တယ်ကိုမဆို နီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုတွင် ကိုင်တွယ်နိုင်မည်။

တာအိုပညာရပ်များမရှိပါက၊ သိုင်းသူတော်စင်တစ်ပါးသည်ပင် ကံကောင်းခြင်းဗူးသီးကဲ့သို့သော ရတနာကို အသုံးပြုနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"နတ်လင်းယုန်ဘုရင်လား…"

ဟုန်ယွိသည် ချန်ယင်းရှာ၏ စကားများထဲတွင် သဲလွန်စအချို့ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မဟာနတ်ဆိုးအင်မော်တယ်ရှစ်ယောက်မှာ၊ ဉဒေါင်းဘုရင်၊ ကောင်းကင်မြွေဘုရင်၊ မျောက်ဝံဖြူဘုရင်၊ ရွှေပင့်ကူဘုရင်၊ မင်းဆိုတဲ့ ငွေငါးမန်းဘုရင်၊ မဟူရာဝံပုလွေဘုရင်၊ နတ်လင်းယုန်ဘုရင်နဲ့ ညှို့ငင်မြေခွေးဘုရင်တို့ ပါဝင်တယ်။ ဒီအထဲမှာ နတ်လင်းယုန်ဘုရင်က ချန်ပီယံမြို့စားနောက် လိုက်နေတယ်။ သူက အသက်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်သာ ရှိသေးတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။ ဒါပေမယ့် ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားတဲ့ မဟာနတ်ဆိုးအင်မော်တယ်တစ်ပါးက သူ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်နေပြီ။ သူက ဘယ်သူလဲ…..။"

ချန်ယင်းရှာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အဝေးမှပင် နတ်လင်းယုန်ဘုရင်၏ တာအိုနည်းစနစ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိခဲ့သည်။

"နတ်လင်းယုန်ဘုရင်က ဗုဒ္ဓဝိညာဉ်ဂါထာဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုနည်းစနစ်ကို ကျင့်စဉ်အားထုတ်တယ်။ ဒီနည်းစနစ်က အဓိကအားဖြင့် မန္တန်တွေကို အသုံးပြုရတယ်။ သူ့အသံမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပါဝင်ပြီး၊ ဒါက လူသားအင်မော်တယ်တစ်ဦးရဲ့ ဟိန်းဟောက်သံနဲ့ အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။ ငါ သူတို့ရဲ့ အသံကို အနည်းငယ်ကို ကြားလိုက်ရတော့၊ ဒီလူက နတ်လင်းယုန်ဘုရင်ဆိုတာ သိလိုက်တယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ငါ အရင်က သူ့ကို လက်တွေ့လှုပ်ရှားခဲ့တာကို မြင်ဖူးထားလို့ပဲ။ သူ့ကို ရင်းနှီးတယ်လို့ မပြောနိုင်ပေမယ့်၊ သူနဲ့ စိမ်းတယ်လည်း မဟုတ်ဘူး။ သူက တစ်ကိုယ်တော် နေတတ်သူဖြစ်ပြီး၊ ဘာဩဇာအာဏာမှလည်း မရှိဘူး။ သူဟာ ကန္တရကြီးတွေအပြင်ဘက် ဝေးလံတဲ့ တောင်တန်းတွေမှာ နေထိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် တော်ဝင်ချန်က သူ့ကို ခေါ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ မြို့စားတစ်ယောက်ရဲ့ အမိန့်အောက်မှာတောင် ထားနိုင်ခဲ့တယ်လား…။"

ချန်ယင်းရှာက ပြောရင်း၊ သူမမျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

တစ္ဆေအင်မော်တယ်ကဲ့သို့ ပုံရိပ်ရှိသူများသည် တော်ဝင်မိသားစုတစ်ခုထံ လက်အောက်ခံလိုလျှင်ပင် ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံခံရမည်။ အစောပိုင်း နှစ်များတွင် ၎င်းတို့ကို မြို့စားလေး၊ မြို့စားကြီး၊ သို့မဟုတ် ဘုရင်ဘွဲ့များပင် ချီးမြှင့်ခံရရန် မဖြစ်နိုင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင်၊ မဟာနတ်ဆိုး အင်မော်တယ်ရှစ်ပါးသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်များထဲတွင် ထူးချွန်သူများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး၊ မြို့စားတစ်ယောက်ထံ လက်အောက်ခံရန် ပို၍ပင် ဖြစ်နိုင်ဖွယ် မရှိပေ။

"အခုကြည့်ရတာ ဒီချန်ပီယံမြို့စားက ဧကရာဇ်ရဲ့ တရားမ၀င်သား ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီလိုဖြစ်နေရင်တောင်၊ တရားမ၀င်သားဆိုတာ တရားမ၀င်သားပဲ၊ လူထုရှေ့မှာ ထုတ်ဖော်ပြလို့ မရဘူး။ ထီးနန်းဆက်ခံသူဖြစ်နေပြီး၊ ကျန်မင်းသားတွေအားလုံး သေဆုံးသွားရင်တောင်၊ သူဟာ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး။ နတ်လင်းယုန်ဘုရင်က မင်းနဲ့အဆင့်တူ ထင်ရှားသူတစ်ဦး ဖြစ်သလို၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်တယ်။ သူ ဘာလို့ လက်အောက်ခံရတာလဲ….။"

ဟုန်ယွိသည် စဉ်းစားကြည့်သော်လည်း နားမလည်ခဲ့ပေ။ ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "ယင်းရှာ၊ မင်းပြောသလိုဆို, ငါတို့က သူတို့ကို ထောက်လှမ်းနေတယ်။ သူတို့ကလည်း ငါတို့ရဲ့အငွေ့အသက်ကို မခံစားမိနိုင်ဘူးလား….။"

"ငါတော့ မထင်ဘူး။ ကံကောင်းခြင်းဗူးသီးကို အသက်သွင်းတဲ့အခါ၊ မိုးကြိုးလျှပ်စီးက လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲသလိုမျိုး ယန်စွမ်းအင် အငွေ့အသက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်။ အဲဒီစွမ်းအားက ယန်စိတ်ဝိညာဉ် အင်မော်တယ်တွေရဲ့ သန့်စင်တဲ့ ယန်စွမ်းအင်ပဲ။ အဲဒီစွမ်းအားက ယင်စွမ်းအင် အားလုံးကို ဖုံးအုပ်နိုင်တယ်။ သူတို့မှာ လေဟာနယ်ကို ဖြိုခွဲနိုင်တဲ့ အကြွင်းမဲ့ သိုင်းပညာရှင် ဒါမှမဟုတ် ယန်နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ အင်မော်တယ်တစ်ဦး ရှိရင်တော့၊ သူတို့က ငါတို့ကို သိမြင်နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီဖြစ်နိုင်ခြေက သိပ်မမြင့်ပါဘူး။"

ချန်ယင်းရှာက အရွှန်းဖောက်ကာ ပြောသည်။

"ဒါဆိုရင်၊ သူတို့ကို လိုက်ကြစို့။ ဒါပေမယ့် အခုကစပြီး သတိထားရမယ်။ သူတို့မှာ ဘယ်လိုမှော်ရတနာတွေ ရှိလဲ ငါတို့ မသိဘူး။ ငရဲတပ်စခန်းရဲ့ တပ်ရင်းမှူးသုံးဦးက သူတို့ ထျန်းယွဲ့တောင်မှာ ရှိတယ်လို့ပဲ ပြောခဲ့တယ်။ ထျန်းယွဲ့တောင်က မိုင်ထောင်ချီ ကြီးမား ကျယ်ပြန့်တယ်။ မရေတွက်နိုင်တဲ့ ချောက်ကမ်းပါးတွေ၊ ချိုင့်ဝှမ်းတွေ၊ ရေကန်တွေနဲ့ သစ်တောတွေ ရှိတယ်။ စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်းရဲ့ အသိုက်မြုံကို ဘယ်လိုရှာမလဲ…..။"

ဟုန်ယွိသည် ထူထပ်သော သစ်တောတွေ၊ ပေပေါင်းမည်မျှမှန်းမသိ မရေမတွက်နိုင်အောင် မြင့်မားသော တောင်တန်းများနှင့် တောင်ထိပ်များကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းကိုက်လာသည်။

"စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်းက ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းရဲ့ လွတ်မြောက်လာတဲ့ နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီးနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် ထွက်ပြေးလာတဲ့ နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီးကို သတ်ဖြတ်ပြီး စကြာဝဠာအိတ်ကို ရယူခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ စကြာဝဠာအိတ်ဟာ ယန်နတ်ဘုရား တစ်ပါးက ဖန်တီးထားတဲ့ အစစ်အမှန် ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုပဲ။ အဲဒါက ငါတို့ရဲ့ တာအိုမှော်ပညာရပ်တွေနဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ မြင်ကွင်းမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် စကြာဝဠာအိတ်ရှိတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ သန့်စင်တဲ့ ယန်စွမ်းအင်အငွေ့အသက်တွေ ရှိနေရမယ်။ ငါတို့ ပျံသန်းသွားရင်း အဲဒီအငွေ့အသက်ကို ခံစားမိနိုင်မယ်။"

ချန်ယင်းရှာက ပြောရင်း၊ သူမ၏အတွေးများက ဟုန်ယွိကို ရစ်ပတ်ထားပြီး၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပျံတက်သွားသည်။

"ပင်လယ်ရေပြင်ပေါ်မှာ ယင်းရှာနဲ့သာ မတွေ့ခဲ့ရင်၊ ငါ တစ္ဆေအင်မော်တယ်ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ စကြာဝဠာအိတ်ကို ရယူဖို့ မျှော်လင့်ချက်လည်း ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။" ဟုန်ယွိက ပျံတက်ရင်း တွေးတောလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်လည်း ချန်ယင်းရှာနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့နိုင်ခြင်းသည် ဟုန်ယွိ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် အကောင်းဆုံး လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ မဟုတ်ရင် သူသည် အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေ၏ ပညာရှင်များ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရပြီး၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေးနှင့် သိုင်းပညာ ကို တိုးတက်အောင်မြင်အောင် လေ့ကျင့်ရန် အခွင့်အရေး မရှိနိုင်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အလွန်သတိကြီးစွာထားပြီး ပျံသန်းခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ဝိညာဉ်များကို အလုံးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းပြီး အမြင့်အနိမ့်ပိုင်းမှ ပျံသန်းခဲ့သည်။ ပျံသန်းနေရင်း၊ သန့်စင်သော ယန်စွမ်းအင်အငွေ့အသက်များကို ခံစားကြသည်။ မကြာမီတွင် သူတို့သည် ကံကောင်းခြင်းဗူးသီး၏ တည်နေရာကို ခံစားမိခဲ့သည်။

"နတ်လင်းယုန်ဘုရင်က မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို မဖြတ်ကျော်ခဲ့ဘူးဖူး ဖြစ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် သူ ကံကောင်းခြင်းဗူးသီးကို အသုံးပြုတဲ့အခါ၊ ငါတို့ ခံစားမိနိုင်တဲ့ သန့်စင်တဲ့ ယန်စွမ်းအင်အငွေ့အသက်တွေ ကျန်ရှိခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကမှ သဲလွန်စမကျန်ဘဲ သွားလာနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။"

ပျံသန်းရင်း၊ ချန်ယင်းရှာနှင့် ဟုန်ယွိတို့သည် သူတို့၏အတွေးများကို ရောယှက်လိုက်သည်။

ဟုန်ယွိသည် သူ၏စွမ်းအင်များကို စုစည်းပြီး၊ လာမည့်တိုက်ပွဲကို ရင်ဆိုင်ရန် အကောင်းဆုံး အခြေအနေအထိ ပြင်ဆင်ထားသည်။ စကြာဝဠာအိတ်ကို ရယူရန် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲတစ်ခုမဖြတ်ကျော်ဘဲ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဟုန်ယွိသည် လက်တွေ့တိုက်ခိုက်များတွင် တစ္ဆေအင်မော်တယ် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် မတိုက်ခိုက်ဖူးသေးသည်ကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက် သည်။ ယန်ကျင့်ကျုံကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့်တိုင်၊ ချန်ယင်းရှာက အဓိကတိုက်ခိုက်သူဖြစ်ပြီး၊ သူက အကူအညီပေးသူသာ ဖြစ်သည်။

"ဒီတစ်ကြိမ် ဘယ်တစ္ဆေအင်မော်တယ်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရမလဲ မသိဘူး….။"

ကံကောင်းခြင်းဗူးသီးမှ သန့်စင်သော ယန်စွမ်းအင်အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်မိပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့သည် နှစ်နာရီပြည့်အောင် ပျံသန်းခဲ့သည်။ ရုတ်တရက်၊ သူတို့သည် ရှေ့တွင် ကောင်းကင်တိုင်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော တောင်တစ်လုံးကို ခံစားမိခဲ့သည်။ တောင်နောက်တွင် ကြီးမားသော ယန်စွမ်းအင်အငွေ့အသက်များက အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ဖျာထွက်နေသည်။

ဤအခြေအနေကို သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်ပေ။ အဆင့်တစ်ခုအထိ အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံထားသော တာအိုပညာရှင်များသာ ခံစားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ရှေ့တွင်ရှိနေသော တောင်ထဲတွင် နေတစ်စင်းကို လျှို့ဝှက်ထားသလို ခံစားရသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ၊ နေဝင်ချိန်တွင် နေမင်းသည် တောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသလိုပင်။

သို့သော်၊ ဤအခိုက်တန့်သည် နေ့ခင်းဘက်အချိန် ဖြစ်နေသေးသည်။ မိုးက တဖွဲဖွဲကျနေသော်လည်း၊ မှောင်ဖို့ အဝေးကြီးလိုသေးသည်။ နေက မဝင်နိုင်ပေ။

တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ တောင်ထဲတွင် အလွန်သန့်စင်သော ယန်ရတနာတစ်ခု လျှို့ဝှက်ထားခြင်း ဖြစ်ရမည်။

"စကြာဝဠာအိတ်က ဒီနေရာမှာပဲ။ ဒါပေမယ့် စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်းမှာ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ထားတဲ့ တာအိုသခင်တွေ မရှိတာ နှမြောစရာပဲ။ မဟုတ်ရင် ဒီအိတ်က သန့်စင်တဲ့ ယန်စွမ်းအင်အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုဆိုရင် အဲဒီအိတ်ကလည်း သာမန်အိတ်တစ်လုံးနဲ့ ထူးမခြားနားတော့ဘူး။"

သူတို့နှစ်ဦးသည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တောင်ရှေ့ရှိ စမ်းချောင်းတစ်ခုအောက်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ထိုစမ်းချောင်းသည် အကွေ့အကောက်များစွာရှိပြီး ရေတံခွန်များစွာမှ စုစည်းဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် သူတို့သည် ခမ်းနား ထည်ဝါသော တောင်ကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ တိမ်များသည် နက်ရှိုင်းစွာ လွှမ်းခြုံထားပြီး၊ တက်လမ်းမရှိသည့် ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေကာ တောင်ထိပ်ကို မမြင်နိုင်ပေ။

ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေစဉ် သူတို့သည် ဘာမှမခံစားရသော်လည်း တောင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့်၊ ဟုန်ယွိသည် လူ့စွမ်းအား၏ အရေးမပါမှုနှင့် တောင်ကြီး၏ တင့်တယ်မှုကို ခံစားမိသည်။

"အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ…။ တွေးကြည့်ရင် ဒီနေရာက စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်းရဲ့ အသိုက်မြုံ ဖြစ်သင့်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီလောက်အေးစက်ပြီး လူသူကင်းမဲ့နေတယ်။ ဒီမှာ လူတစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။"

ဟုန်ယွိသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း လူသားများ၏ လှုပ်ရှားမှုသဲလွန်စ တစ်ခုတစ်လေမျှ မတွေ့ရပေ။

"ဒီတောင်က ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို မင်း မမြင်နိုင်ဘူးလား" ချန်ယင်းရှာသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး တခဏမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ ခံစားကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူမမျက်လုံးများ ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်လား…။ ဒီတောင်က ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုလား….။"

ဟုန်ယွိသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရုတ်တရက် အံ့သြသွားသည်။ သူသည် ချက်ချင်း အတိတ်ကျမ်းကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် အလွန်တည်ငြိမ်လာပြီး၊ ပုံရိပ်ယောင်များအားလုံးကို ထိုးထွင်းမြင်နိုင်ခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်ပင်၊ သူသည် ရှေ့တွင်ရှိသော တောင်တန်းများသည် အစစ်အမှန်ရော ပုံရိပ်ယောင်များပါ ဖြစ်နေသည်ကို ခံစားမိသည်။ ၎င်းတို့သည် အနည်းငယ် လွင့်မျှောနေပုံရပြီး၊ တောင်များထဲတွင် အခြားကမ္ဘာတစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။

"အလိုကောင်းကင်ဘုံ…။ ဒီပုံရိပ်ယောင်က တကယ်ကို အစစ်အမှန်လိုပါလား..။"

တာအိုသခင်များသည် လူများကို စိတ်ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် တဖက်ရန်သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ကမ္ဘာကို အတွေးတစ်ခုဖြင့်ပင် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။ သို့သော်၊ ဟုန်ယွိကဲ့သို့ တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦးကို စိတ်ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

တစ္ဆေအင်မော်တယ်များကိုပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် နည်းလမ်း။ ၎င်း၏စွမ်းအား မည်မျှရှိသည်ကို သူ မသိပေ။

"ဒါက စကြာဝဠာအိတ်ထဲက ယန်နတ်ဘုရားရဲ့ စွမ်းအားပဲ။ အစစ်အမှန် ယန်နတ်ဘုရား အင်မော်တယ်တစ်ဦးဟာ ဘာမှမရှိတဲ့ နတ္ထိအခြေအနေက အရာဝတ္ထုတွေကို ဖန်တီးနိုင်တယ်။ သူက အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ ဒီကမ္ဘာကြီးထဲမှာ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်နယ်မြေတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်တယ်။ ဒီလှည့်ကွက်လေးက ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ ဒီတောင်ကို ဖြတ်သွားရင် စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်းရဲ့ အသိုက်မြုံကို ရောက်လိမ့်မယ်။"

ချန်ယင်းရှာက ပြုံးရယ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူမသည် ဟုန်ယွိ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် တောင်နံရံကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

ဖုန်း။

သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် ရေကဲ့သို့ အရည်ပျော်သွားသည့် တောင်နံရံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

နောက်အခိုက်တန့်တွင်၊ သူတို့၏မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ ကမ္ဘာတစ်ခုသည် အမှန်ပင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းသည် ကျယ်ပြန့်သော လွင်ပြင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အဆုံးအစမရှိပေ။ လွင်ပြင်ပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အိမ်များနှင့် ယဇ်ပလ္လင်များ ရှိသည်။

ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့သည် ပျံသန်းရင်း၊ ဤကမ္ဘာကြီးတွင် လယ်ကွင်းများ၊ လမ်းများ၊ မြစ်များ၊ နှင့် မြို့များ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် တော်ဝင်ချန်ရှိ သေးငယ်သော ပြည်နယ်တစ်ခု၏ နယ်မြေတစ်ခုအလားပင်။

"ဒါက ကောင်းကင်ထိုးဖောက်ကျွန်းရဲ့ အလယ်ဗဟိုဖြစ်တဲ့ ထျန်းယွဲ့တောင်အတွင်းက မြေဧရိယာပဲ။ ပတ်ပတ်လည် မိုင်ရာပေါင်းများစွာ ရှိလောက်မယ်။ တစ်နှစ်ပတ်လုံး နွေဦးရာသီလိုပဲ။ ဒါက စိုက်ပျိုးရေးနဲ့ ပြန်လည်ထူထောင်ရေးအတွက် အသင့်တော်ဆုံး ကောင်းချီးပေးထားတဲ့ နယ်မြေတစ်ခုပဲ။ စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်းက ဒေသခံဌာနေများကို နေရာအနှံ့မှ လုယက်ဖမ်းဆီးပြီး ဒီမှာ မြို့တစ်မြို့ တည်ဆောက်ခဲ့တယ်။ သူတို့က တောရိုင်း ဒေသမှာ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ တည်ထောင်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားပြီး၊ အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်းလို နိုင်ငံရေးနဲ့ ဘာသာရေးကို ပေါင်းစပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာ ပဲ။"

ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့သည် ပုံရိပ်ယောင်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ထျန်းယွဲ့တောင်၏ နောက်ဘက်သို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ၊ ကျယ်ပြန့်သော လွင်ပြင်တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဒေသခံဌာနေများစွာသည် လယ်ယာလုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်နေပြီး၊ လမ်းပေါ်တွင် သံချပ်ကာဝတ်ထားသော စစ်သည်များသည် မြင်းများ စီးနင်းနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ အိမ်များ၊ ပိုးစာပင်များနှင့် ရွာများစွာလည်း ရှိနေသည်။ နိုင်ငံငယ်လေး တစ်နိုင်ငံနှင့်တူသည်။ ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် လွင်ပြင်အလယ်ရှိ ကြီးမားသော မြို့တစ်မြို့ဆီသို့ တိတ်တဆိတ် ပျံသန်းသွားသည်။

ရုတ်တရက်၊ မြို့လယ်မှ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ထိုးဖောက်တော့မည့်အလား ဖြောင့်တန်းနေသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထိုးထွက်လာသည်။

ထို့နောက်၊ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤအသံသည် ပေါက်ကွဲမီးလျှံအဆောင်ဓားထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ကောင်းကင်ယံတွင် မည်းမှောင်သော တိမ်များ ပြည့်နှက်လာသည်။ ကောင်းကင်အလောင်းများနှင့်တူသော မွန်းစကားပုံရိပ် ရာချီသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လာသည်။

"ဘယ်လောက်ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲလဲ။ အနည်းဆုံး တစ္ဆေအင်မော်တယ်ဆယ်ဦးလောက် တိုက်ခိုက်နေကြတယ်။ ဒါ့အပြင်၊ ထိုအနှစ်သာရစွမ်းအင်က သိုင်းသူတော်စင်ဆိုတာ ထင်ရှားတယ်။ တစ်ယောက်ယောက် တိုက်ခိုက်နေကြပြီ။ သွားကြစို့။"

အခန်း (၂၁၉)။

ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့သည် အောက်မှာရှိနေသော မြစ်ရေပြင်များ၊ ယိုယွင်းပျက်စီးနေသော လမ်းများနှင့် ပုံပျက်ပန်းပျက် အိမ်များကို ဖြတ်ကျော် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ အ၀တ်အစားစုတ် စုတ်ပြတ်သတ်နေသော ကျွန်များစွာသည် လယ်ကွင်းများပေါ်တွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်နေကြပြီး၊ မိုင်ရာကျော် အကွာအဝေးရှိ ဗဟိုမြို့တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံများနှင့် တိုက်ပွဲများကို သတိမထားမိကြပေ။

သာမန်လူများအတွက်၊ မိုင်ရာကျော် အကွာအဝေးသည် တစ်ရက်နှင့်တစ်ည ခရီးသွားရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအကွာဝေးသည် အမှန်တကယ် အလွန် ဝေးကွာလွန်းသည်ဟု ယူဆနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်မြို့များရှိ လူများသည် ဗဟိုမြို့တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ပြောင်းလဲမှုများကို သတိမထားမိကြပေ။

ဤကျွန်များကို စီမံခန့်ခွဲသူများမှာ ပိုးထည်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အေးစက်စက် မျက်နှာထားရှိသည့် တာအိုဘုန်းတော်ကြီးများ ဖြစ်သည်။ သံချပ်ကာဝတ်ထားသော စစ်သည်များလည်း ရှိသည်။ ဤသူများသည် စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်း၏ အဓိကစီမံခန့်ခွဲရသည့် တပည့်များဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ ဤတပည့်များ၏ တာအိုပညာနှင့် သိုင်းပညာများသည် မြင့်မားခြင်း မရှိပေ။ ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့သည် ပြင်းထန်သော ယင်လေပြင်းများ၊ မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားချိန်မှာ, ဤသူများသည် သူတို့ကို လုံးဝ သတိမထားမိကြပေ။

ထို့အပြင်၊ ဟုန်ယွိတို့သည် ဗဟိုမြို့ဆီသို့ တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်သွားသောအခါ၊ ရှင်တန်သိုင်းသခင် တစ်ဦး သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထုထိန်းချုပ်ခြင်းနယ်ပယ် တာအိုပညာရှင် တစ်ဦးတစ်လေကိုမျှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။

"စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်းက လူတွေဟာ အတွင်းရေးကိစ္စတွေကို စီမံခန့်ခွဲတတ်တာ မဟုတ်ဘူး။ စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ လည်း သူတို့ မသိကြဘူး။ ဒီမြို့တွေရဲ့ အငွေ့အသက်ကိုပဲ ကြည့်။ တကယ်ကို ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် နိုင်လွန်းတယ်။ ဒီလိုပုံစံနဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်တဲ့ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ တည်ထောင်ဖို့၊ ဒါမှမဟုတ် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ ကောင်းကင်နိုင်ငံကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ဆိုတာက စိတ်ကူးယဉ်နေတာပဲ။ ဆယ်နှစ်အတွင်း ဒီမြို့တွေလည်း ဘာမှ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ တက်ကြွမှုပျောက်ဆုံးပြီး သက်မဲ့ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ အပျက်အစီးတွေပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့သည် ထျန်းယွဲ့တောင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တောင်အလယ်ရှိ လွင်ပြင်သို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ၊ ဗဟိုဒေသတွင် တစ္ဆေအင်မော်တယ် တာအိုပညာရှင်များ၊ သိုင်းသူတော်စင်၏ အနှစ်သာရသွေးချီနှင့် ပျံသန်းနေသော မွန်းစတားများ တိုက်ခိုက်နေကြ သည်။ ပေါက်ကွဲသံများ မရပ်မနား ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ယင်းအစား၊ သူတို့သည် သူတို့၏အငွေ့အသက်များကို တိတ်တဆိတ် ထိန်းချုပ်ကာ၊ ဗဟိုမြို့ဆီသို့ ခိုးဝင်သွားကြသည်။

ခိုးဝင်ရင်း၊ ဟုန်ယွိသည် စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်းမှ တည်ဆောက်ထားသော မြို့များနှင့် မြို့များရှိ ကျွန်များနှင့် နေထိုင်သူများကို စောင့်ကြည့်လေ့လာခဲ့သည်။

ထျန်းယွဲ့တောင်၏ အတွင်းပိုင်း အလယ်ဗဟိုသည် မိုင်ရာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော လွင်ပြင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရာသီဥတုက နွေးထွေးပြီး၊ ဤကမ္ဘာကြီးနှင့် သီးခြားဖြစ်နေကာ၊ မြေသြဇာ အလွန်ကောင်းသည်။ ထိုလွင်ပြင်ဒေသကြီးသည် သုခုဘုံကြီးတစ်ခုနှင့် တူသည်။ ဝတ္ထုနှင့် အိမ်တွင်း မှတ်စုများထဲတွင် ပရမ်းပတာဖြစ်နေသော ကမ္ဘာကြီးမှ ခိုလှုံနေထိုင်ရန် အကောင်းဆုံးနေရာဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ဧရာမဝေလငါးကျွန်းပေါ်ရှိ ပင်လယ်ဓားပြများ တည်ဆောက်ထားသော မြို့လွင်ပြင်များကို မြင်ဖူးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာ၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှပင် မကြီးမားသလို၊ မြေသြဇာလည်း မကောင်းပေ။ သို့သော်၊ ဧရာမဝေလငါးကျွန်းပေါ်ရှိ ဓားပြများ တည်ဆောက်ထားသော မြို့များသည် သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှု အပြည့်ရှိသည်။ ဤနေရာရှိ မြို့တော်သည် ကြီးမားသော်လည်း သက်မဲ့ဖြစ်နေသည်။ ပုံပျက်ပန်းပျက်အိမ်များနှင့် ညစ်ညမ်းသောရေများ နေရာအနှံ့ ရှိနေပြီး၊ လမ်းများကလည်း ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်နေသည်။ စည်းကမ်း လုံးဝမရှိပေ။ သူတို့သည် မြို့တစ်မြို့ကို မည်သို့ စီစဉ်ချရမည် သို့မဟုတ် အချင်းချင်း မည်သို့မည်ပုံ ဆက်သွယ်ရမည်ကို မသိကြပေ။ ယင်းက ကလေးငယ်များ အိမ်ဆောက်တမ်း ကစားနေသလို ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်နေသည်။

ဤမြေယာရှိ လူများအားလုံးသည် အ၀တ်အစား စုတ်စုတ်ပြတ်ပြတ်နှင့် သူတို့မျက်လုံးများက တောက်ပမူ ကင်းမဲ့နေသည်။ ၎င်းတို့သည် အသိဉာဏ်မရှိသော ဌာနေတိုင်းရင်းသားများ ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါ၊ တောရိုင်းဒေသတွင် အမှန်တကယ် နေထိုင်သော ဌာနေတိုင်းရင်းသားများသည် ရိုင်းစိုင်းပြီး ထက်မြက်သည်။

သို့သော်၊ ဤနေရာတွင် နေထိုင်သော ဌာနေတိုင်းရင်းသားများသည် လုံးဝ ထုံထိုင်းနေပြီး၊ တက်ကြွမှုများ ဆုံးရှုံးထားသော သွေးဆုတ် ဖုတ်ကောင်များနှင့် တူသည်။ ဟုန်ယွိသည် ဤကဲ့သို့ ထုံထိုင်းနေသော မျက်နှာထားကို နေရောင်မထိတွေ့ရဘဲ အကျဉ်းထောင်ထဲမှာသာ နေထိုင်ရ သော သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းသားများမှာသာ မြင်ဖူးခဲ့သည်။

၎င်းသည် အလွန်ဖိနှိပ်ခံရပြီး၊ ဝက်နှင့်ခွေးများထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားသော ဘဝတစ်ခုကို ရှည်လျားစွာ ဖြတ်သန်းနေထိုင်ရသူများ၏ မျက်နှာထား ဖြစ်သည်။

ဧရာမဝေလငါးကျွန်းပေါ်ရှိ ဓားပြများ၏မြို့တော်တွင် နေထိုင်သူများ ဖွင့်လှစ်ထားသော ဆိုင်များ ရှိသေးသည်။ သို့သော်၊ ဤနေရာသည် ဧရာမ ဝေလငါးကျွန်းထက် ဆယ်ဆပိုကြီးသော်လည်း၊ ဈေးဆိုင်များ သို့မဟုတ် စားသောက်ဆိုင်များပင် မရှိပေ။ ကျွန်များအပြင်၊ ကျွန်ပိုင်ရှင်များသာ ရှိသည်။ စီးပွားရေး၊ ကုန်သွယ်ရေး၊ သို့မဟုတ် ရောင်းဝယ်ရာ ဈေးဆိုင်များကို မတွေ့ရပေ။

စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်းသည် မြို့များတည်ဆောက်ပြီး ဌာနေတိုင်းရင်းသားများကို ကျွန်အဖြစ် လုယက်ဖမ်းဆီးကာ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ တည်ထောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်ကို ဟုန်ယွိ သိသည်။

သို့သော်၊ အကျဉ်းချုံး ခြုံငုံသုံးသပ်ကြည့်ပြီးနောက်၊ စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်း၏ ကျွန်များအပေါ် စီမံခန့်ခွဲမှုသည် အလွန်ညံ့ဖျင်းကြောင်း ဟုန်ယွိ သိလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံနှင့် ယွန်မင်နိုင်ငံကဲ့သို့သော နိုင်ငံများတွင် ကျွန်စနစ်ရှိသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ဥပဒေများစွာ ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။ ဥပမာ၊ ကျွန်များသည် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးနှင့် မွေးမြူရေးတွင် တက်ကြွစွာ လုပ်ဆောင်ပါက၊ ၎င်းတို့ကို ဆုချီးမြှင့်မည်။ ကြီးမားသော အကျိုးပြုမှုများ ပြုလုပ်နိုင်ပါက၊ ၎င်းတို့သည် လွတ်လပ်သော သာမန်လူများဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေး ရှိလာပေမည်။

ထိုကျွန်များသည် တက်ကြွမှုနှင့်အတူ အားမာန်ပြည့်ဝစွာ ရှိနေကြသည်။

စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်းသည် မြို့တစ်မြို့ တည်ဆောက်နေသည်ဟု ဆိုမည့်အစား၊ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် သင်္ချိုင်းတူးဖော်နေသည်ဟု ဆိုပါက ပိုမိုသင့်လျော်မည်။

ဤသို့သော မြို့တွင် မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်မျိုး ရှိမည်နည်း…။

ဟုန်ယွိသည် ဗဟိုမြို့ထဲသို့ ခိုးဝင်ရင်း၊ အကယ်၍, သူသည် ဤနယ်မြေကို စီမံခန့်ခွဲရမည်ဆိုပါက၊ လူဦးရေကို နှစ်ဆတိုးမြှင့်ရန်၊ ကုန်သွယ်ရေးကို တိုးမြှင့်ရန်၊ ဌာနေတိုင်းရင်းသားများ၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာစေရန် မူဝါဒများစွာ ထုတ်ပြန်မည်ဟု တွေးတောမိသည်။ အဆုံးတွင် စည်ပင်ပြီး သာယာဝပြောသော နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံအဖြစ် ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဲ့ထွင်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် စာသင်လေ့လာနေစဉ် ကာလအတွင်းမှာ, သူ စာမေးပွဲ အောင်မြင်ပြီးနောက် အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် လိုလားခဲ့သည်။ ထို့နောက်၊ ခရိုင်တစ်ခု သို့မဟုတ် ပြည်နယ်တစ်ခုကို အုပ်ချုပ်ပြီး၊ ညအခါ တံခါးများ ပိတ်မထားရ၊ ကျကျန်ပစ္စည်းများကို မကောက်ယူရ၊ လူတိုင်း ငြိမ်းချမ်းစွာ ဖြင့် နေထိုင်ပြီး အလုပ်လုပ်ကိုင်နိုင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ဖူးသည်။

သူသည် အရပ်ဘက်အုပ်ချုပ်ရေးရာ၊ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး စီမံခန့်ခွဲမူနှင့် စိုက်ပျိုးရေးကိစ္စများကို သုတေသနပြုခဲ့ပြီး၊ ကျမ်းစာများကိုသာ လေ့လာ ပြီး စီးပွားရေးအကြောင်း ဘာမှမသိသည့် အခြားပညာရှင်များနှင့် မတူပေ။

ယခုအခါ စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်း၏ မြို့များသည် ဤကဲ့သို့ စည်းကမ်းမဲ့ သက်မဲ့နေသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူသည် အတိတ်က စိတ်ပါဝင်စားခဲ့သော ကမ္ဘာ့စီးပွားရေး နည်းလမ်းများကို လေ့လာရန် စိတ်ကူးများ မပေါ်လာဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါချေ။

စီးပွားရေး နည်းလမ်းများကို မလေ့လာသော ပညာရှင်များသည် အစစ်မှန် ပညာရှင်တစ်ဦး မဖြစ်နိုင်ပေ။ အကောင်းဆုံးအနေဖြင့်၊ ထိုလူသည် ပုပ်သိုးသော ပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ပညာရှင်များ၏ ဂန္တဝင်ကျမ်းများတွင် "လူထုနှင့်နီးကပ်စွာ နေထိုင်ခြင်း" ဆိုသည့် စကားလုံး နှစ်လုံးသည် စီးပွားရေး နည်းလမ်းများ၏ အနှစ်သာရဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ ဤအချိန်အခါတွင်၊ ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်တမ်းတနေရမည့် အချိန်မဟုတ်ပေ။ ယခုအခါ မှော်ရတနာများနှင့် နတ်ဘုရားလက်နက်များကို သိမ်းယူရန်အတွက် အင်မော်တယ်များအကြား တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေကြသည်။

ဤအတွေးများသည် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တပြက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်း၏ ဗဟိုမြို့တွင် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များနှင့် ပြည့်နှက်နေဖွယ် ရှိသည်ကို သိသည်။ ယွန်မင်၊ တော်ဝင်ချန်၊ ယွမ်တူးနှင့် ဟွာလျှိုနိုင်ငံတို့မှ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များလည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။

စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်းသည် တောရိုင်းဒေသတွင် မြို့များ တည်ဆောက်ပြီး၊ စကြာဝဠာအိတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိသူများ သည် ၎င်းကို အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရှာဖွေတွေ့ရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ယင်းက အလိုလောဘကြီးသူများ၏ အာရုံကို မည်သို့ မဆွဲဆောင်နိုင်ဘဲ နေမည်နည်း။

တောရိုင်းဒေသသည် အလွန်မင်း ဝေးကွာသောအရပ်တွင် တည်ရှိနေသော်လည်း၊ တစ်ရက်လျှင် မိုင်ထောင်ချီ ခရီးသွားလာနိုင်ပြီး တိမ်စီးခြင်း ပညာရပ်များကို အသုံးပြုနိုင်သော တာအိုပညာရှင်များ သူတို့ကို စုံစမ်းထောက်လှမ်းခြင်းမှ မတားဆီးနိုင်ပေ။

တကယ်တော့၊ ဟုန်ယွိသည် တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်တွင် ဤမျှဝေးလံခေါင်သီသော နေရာများရှိ အင်အားစုများကို မှတ်တမ်းတင်ထားသော လျှို့ဝှက်မှတ်တမ်းများ သေချာပေါက် ရှိရမည်ကို သိသည်။ အထူးသဖြင့်၊ ယခင်မင်းဆက်၏ တော်ဝင်မိသားစု မျိုးဆက်များသည် သီးခြားကျွန်း တစ်ခုသို့ ထွက်ပြေးသွားပြီး၊ ၎င်းတို့၏ လူများကို စုစည်းကာ အင်အားတစ်ခု တည်ထောင်ပြီး ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လာခြင်းမှ ကြိုတင်တားဆီးရန် လိုအပ်သည်။

"ဒါက ကောင်ကင်စုန်းမြို့နဲ့တူတယ်…။"

အမွှေးတိုင်းတစ်ချောင်း မီးထွန်းညှိချိန် ကြာပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့သည် လွင်ပြင်များ၊ မြစ်များနှင့် သစ်တောများစွာကို အဆင့်ဆင့် ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် လွင်ပြင်အလယ်ရှိ စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်း၏ အစစ်အမှန် မြို့အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်းက ဌာနေတိုင်းရင်းသား တစ်သိန်းရဲ့ အသက်ကို ရင်းနှီးပြီး၊ နှစ်ဆယ်အတွင်း ကောင်ကင်စုန်းမြို့ကို တည်ဆောက်ခဲ့တယ်လို့ ကောလဟာလတွေ ထွက်ပေါ်ခဲ့တယ်။ ဒါက ဒီလိုပုံစံလား…။ တကယ်ကို ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှတယ်။"

မြို့အပြင်ဘက်တွင် ဆင်းသက်ပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့သည် လူသူမရှိသော သစ်တောတစ်ခုထဲတွင် ပုန်းအောင်းခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မြူခိုးများ၊ အနက်ရောင်မီးခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရပေ။

သို့သော်၊ သူတို့၏မျက်လုံးများသည် အလွန်ထက်မြက်သောကြောင့်၊ စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်း၏ မြို့ကို ပုံဖော်နိုင်ပါသေးသည်။

မြို့က အလွန်ခမ်းနားသော မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည်။ မြို့ရိုးများကို ကြီးမားသော ကျောက်တုံးများဖြင့် စုပုံပြီး၊ အလယ်တွင် ဆန်ကောက်ညှင်းမှုန့်၊ အခြားဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများနှင့်အတူ ကျိုထားသော သံရည်များဖြင့် အပြည့်လောင်းထားသည်။

ဤမြို့သည် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်နှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း၊ တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်၏ ပြည်နယ်မြို့တော်များထက် များစွာကြီးမားသည်။

လေထုက ရိုးရှင်းပြီး ခမ်းနားသည်။ နံရံလေးဘက်တွင် ကျောက်ရုပ်ထုများစွာ စိုက်ထူထားပြီး၊ ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ဒါက လုံးဝ အသုံးမဝင်ဘူး။ ကောင်ကင်စုန်းမြို့လို မြို့တစ်မြို့ကို သွေးတွေ အသက်တွေ အသုံးပြုပြီး တည်ဆောက်တာဟာ လူတစ်ယောက် ရူးမနေ ရင် ဆောက်လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကောင်ကင်စုန်းမြို့လို ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သန်းနဲ့ချီတဲ့စစ်တပ်တွေတောင် ဖြတ်ကျော်ထိုးဖောက်ပြီး ဝင်ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့်၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ကျွမ်းကျင်သူတွေအတွက်ဆိုရင်တော့ ဒီမြို့က လုံးဝ အသုံးမဝင်ဘူး။ စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်းက လူတွေက အရမ်းမိုက်မဲကြတယ်။ ဌာနေတိုင်းရင်းသားတစ်သိန်းကို ငါသာ စီမံခန့်ခွဲခွင့်ရခဲ့ရင်၊ နှစ်ဆယ်အတွင်း လူဦးရေကို အဆပေါင်းများစွာ တိုးမြှင့်နိုင်တယ်။ သူတို့ထဲမှာ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သူတွေ ရှိလာခဲ့ရင်၊ တာအိုပညာရှင်တွေ ဖြစ်လာအောင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်တယ်။ ဘယ်သူသိမလဲ၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့် ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့ တာအိုသခင်တွေတောင် ရှိလာနိုင်တယ်။"

ဟုန်ယွိသည် ကောင်ကင်စုန်းမြို့ကို ကြည့်ရင်း အထင်သေးစွာ ပြုံးလိုက်ပါသည်။

သူစကားပြောနေစဉ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ဌာနေတိုင်းရင်းသား စစ်သည်များနှင့် တာအိုပညာရှင်များစွာသည် သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တွင် ရောင်စုံမီးခိုးများ ပြည့်နှက်နေသည်။ မီးခိုးများအတွင်း၊ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မြေပြင်က တုန်ခါနေသည်။

မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားသော အစွမ်းထက် အတွေးပေါင်းများစွာသည် ပြင်းထန်သော ယင်းလေပြင်းများနှင့်အတူ ရောယှက်ကာ တဟုန်ထိုး ပျံ့နှံ့နေသည်။

၎င်းတို့သည် မည်သည့် တာအိုပညာရပ်များ ဖြစ်သည်ကို သူ မသိပေ။

သို့သော်၊ ထိုအတွေးများအားလုံးသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ် ကျွမ်းကျင်သူများထံမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သူ ခံစားမိသည်။

သို့သော်၊ ဤသူများသည် အဓိကပုဂ္ဂိုလ်များ မဟုတ်ကြပေ။ အာရုံစူးစိုက်မှု အခံရဆုံးမှာ မြို့အတွင်း၌ မီးရှူးတိုင်များကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံနေသည့် အနှစ်သာရချီမျှင်တန်းနှစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုအနှစ်သာရ ချီမျှင်တန်းနှစ်ခုသည့် နောက်သို့ တွန်းပို့ခံရပြီး၊ ပြင်းထန်သော ယင်လေးပြင်း အတွေးများအားလုံးလည်း ဆုတ်ခွာသွားသည်။

၎င်းသည် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး၏ ချီ၊ သွေးနှင့် လက်သီးဆန္ဒတို့၏ စွမ်းအားဖြစ်သည်ကို ဟုန်ယွိ သိသည်။

သိုင်းသူတော်စင်တစ်ပါး၏ အနီးပတ်ဝန်းကျင်တွင်၊ ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့၊ ယန်ချီနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်း အငွေ့အသက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့ရှေ့တွင် တစ္ဆေအင်မော်တယ်၏ အတွေးများပင်လျှင် ဆုတ်ခွာရသည်။

ရုတ်တရက်၊ ကောင်ကင်စုန်းမြို့၏ နံရံများမှ အနက်ရောင်မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မီးခိုးသည် ထူထပ်ပြီး ပျစ်ခဲနေကာ၊ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ မိုင်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော မြို့တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက်၊ ကောင်ကင်စုန်းမြို့အတွင်းရှိ ဆူညံနေသောအသံများ၊ အလင်းရောင်များနှင့် အတွေးများအားလုံး သဲလွန်စမကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွား သည်။

ကောင်ကင်စုန်းမြို့တစ်ခုလုံးသည် အကန့်အသတ်မရှိသော စကြဝဠာထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပုံရသည်။ သို့သော်၊ ကောင်ကင်စုန်းမြို့ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အနက်ရောင်မီးခိုးများ အတွင်းဝယ် နာကျည်းတစ္ဆေတသောင်းကျော် ငိုကြွေးနေသည့်အလား ဆွဲငင်ငင်အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ သည်။

"တစ္ဆေတသောင်းရှိခိုးအစီအရင်။"

ချန်ယင်းရှာက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက စုန်းတစ္ဆေတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အစီအရင်ပဲ။ ဒီအစီအရင်က အနက်ရောင်ကောင်းကင် ရှစ်ထောင့်သွေး အစီအရင်နဲ့ ဆင်တူတယ်။ ဒါပေမယ့် ပိုမိုဆန်းကြယ်တယ်။ အခုအချိန်မှာ၊ ဤအစီအရင်တစ်ခုလုံးဟာ နာကျည်းဝိညာဉ်တွေ၊ တစ္ဆေတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။ ၎င်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ပြီး၊ သီးခြားတိုက်ပွဲမြေပြင်တစ်ခု ဖြစ်လာတယ်။"

"အထဲမှာ ဘယ်ပညာရှင်တွေ တိုက်ခိုက်နေလဲမသိဘူး…" ဟုန်ယွိသည် ကြည့်ရင်း စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် သူတို့၏အငွေ့အသက်များကို ဖုံးကွယ်ရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏စိတ်ဝိညာဉ်များကို လျှို့ဝှက်စမ်းအင် အထက်ပိုင်း သန္ဓေသားကျင့်စဉ်အတွင်း ဖုံးကွယ်ထားသည်။ သူတို့၏သွေး၊ ချီနှင့် ဝိညာဉ်များသည် ပေါင်းစည်းနေပြီး၊ ပြီးပြည့်စုံသော စက်ဝိုင်းတစ်ခုအသွင် ဖြစ်လာသည်။ ၎င်းသည် ကလေးတစ်ဦးကို ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး သန္ဓေသားအတွင်း ဖုံးကွယ်ထားသည့်အလား ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်၊ ချန်ယင်းရှာနှင့် ဟုန်ယွိတို့သည် သာမန်လူများနှင့် တူနေသည်။ သူတို့သည် မြို့အပြင်ဘက်ရှိ သစ်တောထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး၊ ဤသို့သော ဖရိုဖရဲတိုက်ပွဲတွင် မည်သူတွေ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

"ငါတို့ရဲ့အငွေ့အသက်တွေကို ဖုံးကွယ်ပြီး အရင်ဆုံး စောင့်ကြည့်ကြစို့။ သူတို့ကို သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ခိုင်းပြီး၊ နောက်မှ အကျိုးအမြတ် ယူကြ မယ်။" ချန်ယင်းရှာက ပြုံးလိုက်ပြီး၊ နောက်ကွယ်မှ လင်းယုန်ငှက်ကို သတိမထားဘဲ ပုစဉ်းရင်ကွဲကို ဝါးစားနေသော ကျိုင်းကောင်အဖြစ်ကို တွေးလိုက်မိသည်။

"ဒါကောင်းတယ်။"

ဒါပေမယ့် အခုအချိန် မြို့ထဲမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်နေပြီး၊ ဘာတွေဖြစ်နေလဲ မသိနိုင်ဘူး။ ငါ့ကို အရင်ကာကွယ်ပေးထား။ ငါ့စိတ်ဝိညာဉ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ကို ပို့လိုက်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါက အတိတ်ကျမ်းကို ကျင့်ကြံထားတယ်။ ငါ့အတွေးတွေက အလွယ်တကူ ပြန့်ကျဲမသွားဘူး။ တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ငါ စောင့်ကြည့်နိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင်၊ ငါက တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်ကို မကြာသေးခင်ကမှ အောင်မြင်ထားတာ။ အခု ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူ အားလုံး က ငါ တစ္ဆေအင်မော်တယ်ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ မသိဘူးကြဘူး။ မင်းအပြင် ငါ တစ္ဆေအင်မော်တယ်ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး။"

ဟုန်ယွိက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ သူဆိုလိုသည်မှာ တိုက်ပွဲမြေပြင်ထဲသို့ တစ်ယောက်တည်း ဝင်ရောက်ပြီး အဖြစ်ပျက်တွေကို ကြည့်ရှုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

"မဖြစ်ဘူး၊ ကောင်းကင်ပေါ်က တိုက်ပွဲကိုပဲ ကြည့်ဦး။ အတွေးတွေက ကြီးမားပြီး၊ တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဆယ်ဦးကမရှိတယ်။ သိုင်းသူတော်စင်နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်နေတယ်။ မင်းက ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်ဘဲ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မိရင် အန္တရာယ်ကြီးတယ်။"

ချန်ယင်းရှာက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မင်းက အတိတ်ကျမ်းကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ထားပြီး၊ မင်းရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်က ပြန့်ကျဲမသွားဘူးဆိုပေမယ့်၊ မင်းကို သေတဲ့အထိ ရိုက်နှက်မခံရဘူးလို့ အာမခံချက် မရှိဘူး။ စောင့်ကြည့်တာက ပိုကောင်းတယ်။ ဒါ့အပြင်၊ မင်းက အတိတ်ကျမ်းကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ထားတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို မှတ်မိသွားရင် ဆိုးရွားလိမ့်မယ်။"

"စိတ်မပူပါနဲ့။ အခုအခြေအနေက ဘယ်သူမှ ငါက တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်ကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ထားတယ်ဆိုတာ မသိသေးဘူး၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ငါလိုတာအိုပညာရှင်တစ်ဦး ရှိတယ်ဆိုတာလည်း ဘယ်သူမှ မသိဘူး။ ငါက အနန္တတန်ခိုးရှင် ကောင်းကင်နဂါးဗောဓိသတ္တကျမ်းရဲ့ တာအိုနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုပြီး၊ လူတွေကို ငါ့ကို ရွှေပင့်ကူဘုရင်လို့ အထင်မှားအောင် လုပ်ဆောင်လို့ရတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ့ရဲ့တာအိုနည်းစနစ်က ရွှေပင့်ကူဘုရင်ရဲ့ တာအိုနည်းစနစ်နဲ့ သိပ်မခြားနားဘူး။ ငါ ရွှေပင့်ကူဘုရင်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ရင် ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ကိုယ်ရေးအချက်လည်း ဖော်ထုတ်ခံရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

ဟုန်ယွိသည် ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခု ရလိုက်သည်။

"ဒါဆို ကောင်းတယ်။ မင်းသာ အနန္တတန်ခိုးရှင် ကောင်းကင်နဂါးဗောဓိသတ္တကျမ်းကို အသုံးပြုရင်၊ လူတွေက မင်းကို ရွှေပင့်ကူဘုရင်လို့ ထင်မှာပဲ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အနန္တတန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်နဂါးဗောဓိသတ္တကျမ်းကို တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်ထိ ကျင့်ကြံနိုင်တာ ရွှေပင့်ကူဘုရင်တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။ ငါ ဒီမှာ မင်းကို စောင့်ကြပ်ပေးမယ်၊ မင်းက မြို့ထဲကို သွားစုံစမ်း။ ရွှေပင့်ကူဘုရင်ရဲ့ ပုံမှန်လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ မျက်နှာထားတွေအကြောင်း ငါပြောပြမယ်။"

ချန်ယင်းရှာသည် အင်မော်တယ်ပစ္စည်း အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းကို ချွတ်လိုက်ပြီး၊ သက်တန့်ထိုးဖောက်လေးနှင့် အကန့်သတ်မဲ့မြှားတို့ကို ဟုန်ယွိထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။ "ဒီမှော်ရတနာနှစ်ခုကို ယူထားပါ။"

"မလိုပါဘူး။ ငါသာ အင်မော်တယ်ပစ္စည်း အဝါရောင်ကျောက်စိမ်း၊ သက်တန့်ထိုးဖောက်လေးနဲ့ အကန့်သတ်မဲ့မြှားတို့ကို အသုံးပြုခဲ့ရင် ငါ့ကိုယ်ရေးအချက်က ထုတ်ဖော်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ရွှေပင့်ကူဘုရင်မှာ ဒီအရာတွေ မရှိဘူးလေ။ မင်းက ဒီမှာ ငါ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စောင့်ကြပ်ပေးထားရတော့ ပိုအရေးကြီးတယ်။"

ဟုန်ယွိက ပြောရင်း၊ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်က ရုတ်တရက် ထွက်ပျံသွားသည်။ ၎င်းသည် ပြင်းထန်သော ထိတ်လန့်ဖွယ် ယင်လေပြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အနက်ရောင်မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကောင်ကင်စုန်းမြို့ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ထိတ်လန့်ဖွယ် ယင်လေပြင်းအတွင်းမှာ၊ နဂါးနှင့် ဆင်ပေါ်တွင်ရပ်နေသော ဗောဓိသတ္တရုပ်ပုံတစ်ခုကို မှေးမှိန်စွာ မြင်နေရသည်။

၎င်းသည် ဟုန်ယွိ အနန္တတန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်နဂါး ဗောဓိသတ္တကျမ်းကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုသောအခါ ပေါ်ထွက်လာသော ဆန်းကြယ်မှု ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်မြူခိုးများဖြင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ဟုန်ယွိသည် ရန်လိုပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာများ သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားမိသည်။ ၎င်းတို့အတွင်းမှာ မရေမတွက်နိုင်သော သွေးဆုတ်ဖုတ်ကောင်များ၊ တစ္ဆေများ၊ နာကျဉ်းဝိညာဉ်များ၊ နှင့် နတ်ဆိုးများသည် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးလိုသည့်အလား သူ့ကို ဖမ်းဆုပ်ကိုင်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

"အလိုကောင်းကင်ဘုံ…၊ ဒီတစ္ဆေတသောင်းရှိခိုးအစီအရင်က တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ။ ဒီအစီအရင်ကို မရေတွက်နိုင်တဲ့ နာကျည်းဝိညာဉ်တွေ၊ ယင်စိတ်ဝိညာဉ်တွေကို နတ်ဆိုးတွေအဖြစ် သန့်စင်ထားပုံရတယ်။ ဒီအစီအရင်အတွင်း တစ္ဆေအင်မော်တယ် မဟုတ်သူတွေ လုံးဝ ဝင်ရောက်လို့ မရဘူး။ ဝင်ရောက်လို့ရရင်တောင် ပြန်ထွက်လို့ မရတော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒါတွေက ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး။ အနန္တတန်ခိုးရှင် ကောင်းကင်နဂါး! ဘမိ ဘမိ ဟွာ…."

ဟုန်ယွိ၏ အနန္တတန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်နဂါး ဗောဓိသတ္တ၏ အစစ်မှန်ရုပ်အသွင်သည် ရုတ်တရက် ၎င်း၏စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော စိတ်ဝိညာဉ်တုန်ခါမှု လှိုင်းတစ်ခုသည် အလယ်ဗဟိုမှ စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

မီတာ ၃၀ အချင်းဝက်အတွင်းရှိ နာကျည်းဝိညာဉ်များနှင့် မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်များသည် ချက်ချင်း ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသည်။

တစ္ဆေတသောင်းရှိခိုးအစီအရင်အတွင်းရှိ နာကျည်းတစ္ဆေများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များ အားလုံးသည် ယင်စိတ်ဝိညာဉ်များကဲ့သို့ စိတ်ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်များ ဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ၎င်းတို့သည် လူသားဆန်မှုကို ဆုံးရှုံးထားပြီး၊ အရက်စက်ဆုံးသော သားရဲများထက်ပင် ပိုမိုရက်စက် ကြမ်းတမ်းသည်။

"ရွှေပင့်ကူဘုရင်…။ မင်း ငါတို့ဒုက္ခရောက်နေချိန်မှာ ရေထဲမှာငါးဖမ်းဖို့ ရောက်လာမယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ မင်းကို ငါ စောင့်ကြည့်နေတာ ကြာလှပြီ…။"

ဟုန်ယွိသည် တစ္ဆေတသောင်းရှိခိုးအစီအရင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ကောင်ကင်စုန်းမြို့ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ အနက်ရောင်ဓား အလင်းတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် သူ့ဆီသို့ ထိုးဖောက်လာသည်၊ ဓားအလင်းက သူ့ကို ကြာရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အလားပင်။

ဤအနက်ရောင် ဓားအလင်းပေါ်တွင် အဖြူရောင်နံ့သာပန်းများ မှေးမှိန်စွာ ပေါ်လွင်နေသည်။ ၎င်းသည် ဆန်းကြယ်ကောင်ကင်ဘုံခန်းမ၏ ထိပ်တန်းမှော်ရတနာဆယ်ခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သည့် မတည်မြဲခြင်းဓား ဖြစ်သည်။

"မတည်မြဲခြင်းဓား၊ နာလန်ယန်လူ၊ ခင်ဗျားက ဒီလူအိုကြီးကို ခိုးကြောင်းခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့။" ဟုန်ယွိ အံ့သြသွားသည်။ ရွှေပင့်ကူဘုရင်ကို အတုယူထားသော သူ့အသံက ယင်လေပြင်းများအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်ယင်းရှာသည် ရွှေပင့်ကူဘုရင်၏ မျက်နှာထားနှင့် အသံပိုင်းဆိုင်ရာ အချို့ကို ဟုန်ယွိအား ပြောပြထားပြီး ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဟုန်ယွိသည် ဆန်းကြယ်ကောင်ကင်ဘုံခန်းမ၊ ဖျက်ဆီးခြင်းခန်းမသခင် နာလန်ယန်လူ၏ မတည်မြဲခြင်းဓားကိုလည်း သိရှိထားသည်။

ဆန်းကြယ်ကောင်ကင်ဘုံခန်းမမှ နာလန်ယန်လူသည် ယွန်မင်စစ်တပ်၏ သင်္ဘောများကို ကမ်းခြေတွင် စုံစမ်းရန် နဂါးစီးခြင်းအတွေးပညာရပ်ကို အသုံးပြုစဉ်ကတည်းက ချန်ယင်းရှာနှင့် ဟုန်ယွိတို့က ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိနှင့် ချန်ယင်းရှာတို့သည် ယွန်မင်နိုင်ငံမှ ဦးဆောင်လာသော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် အုပ်စုအကြောင်း အကြမ်းဖျင်း သိထားသည်။ ဟုန်ယွိ အနေဖြင့် တော်ဝင်ချန်၏ ချန်ပီယံမြို့စားဘက်ကိုလည်း အနည်းငယ် သိထားသည်။ ဆိုရိုးစကားအတိုင်း၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုနှင့် တဖက်ရန်သူကို သိထားခြင်းက တိုက်ပွဲတိုင်းမှာ အောင်မြင်နိုင်သည်။ ဟုန်ယွိသည် ဤအရာနှင့်ပတ်သက်၍ ပြည့်စုံသော ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားသည်။

"အစစ်အမှန် တစ္ဆေအင်မော်တယ်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးနဲ့ တိုက်ခိုက်ကြည့်ရင် ဘယ်လိုဖြစ်မလဲ ကြည့်ရအောင်။ ငါကလည်း တစ္ဆေအင်မော်တယ်ပဲ။ ငါက ငါ့စိတ်ဝိညာဉ် ပြန့်ကျဲမသွားအောင် အတိတ်ကျမ်းကို ကျင့်ကြံထားတယ်။ ငါက တခြားတစ္ဆေအင်မော်တယ်တွေထက် ပိုသန်မာမလား…"

ဟုန်ယွိသည် မတည်မြဲခြင်းဓားက ရုတ်တရက် သူ့ဆီသို့ ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်လိုက်သည်။ မတည်မြဲခြင်းဓား၏ ရှင်ခြင်းနှင့်သေခြင်း အငွေ့အသက်တစ်ခုသည် ရုတ်တရက် သူ့ကို နေရာအနှံ့မှ ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။ ကြီးမားသော ဓားအငွေ့အသက်အတွင်းမှာ ဝေဝေဝါးဝါး အနက်ရောင် နှင့် အဖြူရောင် ဝိညာဉ်နှစ်ခု ရှိပုံရသည်။ ၎င်းတို့သည် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းယူပြီး ရိတ်သိမ်းလိုသည်။

သာမန်တာအိုပညာရှင်များဆိုလျှင်၊ မတည်မြဲခြင်းဓား၏ ဓားဆန္ဒကြောင့် တစ်ကြိမ်တည်းတွင် ၎င်းတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များ ပြိုကွဲသွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ ဟုန်ယွိသည် လုံးဝ မတုန်လှုပ်ပေ။ သူ၏အတွင်းကျဆုံး အစိတ်ပိုင်းကို အတိတ်ကျမ်းက ကာကွယ်ပေးထားပြီး၊ အပြင်တွင် အနန္တတန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်နဂါး ဗောဓိသတ္တ လက်သီးကို အသုံးပြုသည်။

"ဒီလူအိုကြီးအတွက် သေပေးလိုက်စမ်း…"

အော်ဟစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ၊ ဟုန်ယွိသည် ယင်လေပြင်းအတွင်းမှ ရေစည်အရွယ်အစားရှိ ကြီးမားသော လက်သီးတစ်လုံးကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ မတည်မြဲခြင်းဓားကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ယခုတိုက်ခိုက်မူသည် ဟုန်ယွိအတွက် တစ္ဆေအင်မော်တယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးနှင့် တစ်ဦးချင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သည်။

ဘုန်း…..။

မတည်မြဲခြင်းဓား၏ ဓားအရိပ်သည် ဟုန်ယွိ၏ ရေစည်အရွယ်အစားရှိ ကြီးမားသော လက်သီးကြီးနှင့် ချက်ချင်း အပြင်းအထန် ထိတွေ့သွားခဲ့သည်။ တုန်ခါမှုတစ်ချက် ပြီးဆုံးပြီးနောက်၊ ဓားကိုယ်ထည်သည် နဂါးနှင့်ကျားဟောက်သံကဲ့သို့ အသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံသည် ဝိညာဉ်သဘာဝ ရှိနေပုံရသည်။

ဟုန်ယွိ၏ ရေစည်သဖွယ် ဓမ္မလက်သီးကြီးသည် မတည်မြဲခြင်းဓားဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံရပြီး၊ ချီစီးကြောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နေရာအနှံ့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

မတည်မြဲခြင်းဓား၏ အရှိန်ဟုန်က လျော့ကျမသွားပေ။ ဓားက လေထဲတွင် ထူးဆန်းသော မျဉ်းကွေးတစ်ခုကို ရေးဆွဲပြီး ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားနောက် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ လေတိုးသံနှင့်အတူ ဓားသည် ဟုန်ယွိ၏ ယင်လေပြင်းပတ်လည်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ထိုယင်လေပြင်း၏ ဗဟိုရှိ ဟုန်ယွိ၏ အဓိကစိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်လိုက်သည်။ ဓားက သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိုးဖောက်ပြီး ပြန့်ကျဲသွားစေရန် ရည်ရွယ်နေသည်။

"ကောင်းလိုက်တဲ့ဓားပညာ…" ဟုန်ယွိသည် အံ့သြသွားသော်လည်း၊ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ် အတွင်းရှိ ယင်လေပြင်းသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ လိပ်နှင့်မြွေရစ်ပတ်ထားသော သိုင်းနတ်ဘုရားပုံရိပ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက လက်ဖဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ရင်း၊ မိုးကြိုးလျှပ်စီးဆေဘာကျမ်း၏ ယင်ယန်သုံးကပ်ဘေးကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

အခန်း (၂၂၀)

“အစစ်မှန် သိုင်းသူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ်လား…။ ရွှေတောင်ကြားနတ်ဘုရား၊ ရှင်က ဘာကြောင့် အစစ်မှန်သိုင်းသူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်နေရ တာလဲ။ ဒါက သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ လက်သီးဆန္ဒလေ။ တာအိုပညာရှင်တွေရဲ့ ရုပ်လုံးဖော်ခြင်း မဟုတ်ဘူး” နာလန်ယန်လူးက အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။ (ရွှေတောင်ကြားနတ်ဘုရားသည် ရွှေပင့်ကူဘုရင်၏ ဘွဲ့ဂုဏ်ဖြစ်ပါသည်။)

“ဟေ့၊ စကားများမနေနဲ့။ ချိုးဖျက်လိုက်စမ်း….။” ဟုန်ယွိက ဟစ်ကြွေးလိုက်သည်။

သူ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် ထင်ရှားလာပြီး အစစ်မှန် သိုင်းသူတော်စင် ဓမ္မခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ ယင်ယန်ကပ်ဘေးကို ပြင်းထန်စွာ အသုံးပြုလိုက်သည်။ လှည့်ပတ်ခြင်း၊ ချိတ်ဆက်ခြင်း၊ ခုတ်ပိုင်းခြင်းနှင့် ဖိအားပေးခြင်းတို့ဖြင့်၊ သူသည် သူ၏ဝိညာဉ် အတွင်းကျဆုံးအစိတ်ပိုင်းကို ထိုးဖောက်လုမတတ် ဖြစ်နေသော မတည်မြဲခြင်းနတ်ဘုရားဓားကို ချက်ချင်း ခတ်ထုတ်လိုက်သည်။

သူသည် မိုးကြိုးလျှပ်စီးဆေဘာကျမ်းရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်း သိုင်းသုံးကွက်ကို နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း၊ ပုံစံတူသာ အသုံးပြုနိုင် ပြီး၊ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အသုံးပြုစဉ်ကနှင့်မတူ သိုင်းတာအို၏ အနှစ်သာရ ကင်းမဲ့နေသည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်းမှာတော့, သူသည် အတွေးမရှိငြိမ်သက်မူ အခြေအနေဖြင့် အစစ်မှန် သိုင်းလက်သီးဆန္ဒ တစ်စိတ် တစ်ပိုင်းကို အမှန်ပင် ပေါင်းစည်းနိုင်ခဲ့သည်။ ယခု သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် စုစည်းထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့်၊ မိုးကြိုးလျှပ်စီးဆေဘာ ပညာရပ်ဖြင့် လက်သီးသိုင်းကွက်ကို ထုတ်ဖော်သောအခါ အစစ်မှန်သိုင်းတာအို၏ အရိပ်အယောင်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤလှည့်ပတ်ခြင်း၊ ချိတ်ဆက်ခြင်း၊ ခုတ်ပိုင်းခြင်းနှင့် ဖိအားပေးခြင်းဖြင့်၊ ဟုန်ယွိ၏ပုံစံက တစ္ဆေသရဲများနှင့် နတ်ဘုရားများကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် ပျံသန်းလာနေသော ဓားကို လက်သီးပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်ပြီး ဖမ်းယူတော့မည့် မဟာဆရာသခင်တစ်ဦးနှင့် အမှန်ပင် တူသည်။

ဘန်း…။ ဘန်း…၊ ဘန်း…။

ဟုန်ယွိ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အစစ်မှန်သိုင်းနတ်ဘုရားပုံရိပ်ကြီး၏ လက်များသည် အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင်ပန်းပွင့်များနှင့်တူသော မတည်မြဲခြင်းဓားကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ဓားက နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တုန်ခါလျက်၊ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

ထိုအခိုက်တန့်တွင်၊ ဟုန်ယွိသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ပူပြင်းသော အနီရောင်သံမဏိတုတ်ကို ကိုင်ထားသလို ခံစားရသည်။ မတည်မြဲခြင်းဓား ကိုယ်ထည်မှ ထိုးဖောက်ဝင်လာသော နာကျင်မှုသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို တုန်ခါစေပြီး၊ ဓားကို လွှတ်ပစ်လိုက်ချင်သည့် ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ဟုန်ယွိသည် ဤဓားတွင် ဖျက်ဆီးခြင်းမင်စီလာဘုရင်နှင့်တူသော အလွန်အစွမ်းထက်သည့် ဖျက်ဆီးခြင်းစိတ်ဆန္ဒ ပါဝင်နေကြောင်း ခံစားမိသည်။

ဤဓားသည် ဖျက်ဆီးခြင်းခန်းမ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းနတ်ဘုရားတာအိုဖြင့် သန့်စင်ထားသော နတ်ဘုရားဓား တစ်လက်ဖြစ်သည်။ ဓား၏ သေစေနိုင်သော စွမ်းအားက အံ့ဩဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး၊ ယင်ယန်မက်မွန်နတ်ဘုရားဓားထက်ပင် ပိုမိုအစွမ်းထက်ပုံရသည်။

“ဆန်းကြယ်ကောင်ကင်ဘုံခန်းမရဲ့ မှော်ရတနာဆယ်မျိုးထဲမှ တစ်ခုဆိုတဲ့အတိုင်း၊ ဓားမှာပါဝင်တဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်းစိတ်ဆန္ဒက တစ္ဆေအင်မော်တယ်တွေ တောင် ခုခံဖို့ခက်ခဲတဲ့အရာပဲ။ သနားစရာပဲ, ငါက ဒါကို ဆက်ပြီး တောင့်ခံနိုင်နေသေးတယ်။ ဒီနတ်ဘုရားဓားကို လုယူပြီး အထဲမှာရှိတဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်…။”

ဟုန်ယွိသည် မတည်မြဲခြင်းဓားကို ဖမ်းဆုပ်ပြီးနောက်၊ ဓားပေါ်ရှိ ဖျက်ဆီးခြင်း စိတ်ဆန္ဒကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုခံကာ လွှတ်မပေးဘဲ ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းချုပ်ထားသည်။ ရုတ်တရက်၊ သူ၏ အတွေးများသည် မတည်မြဲခြင်းဓားနှင့် ရစ်ပတ်ပြီး၊ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို နတ်ဘုရားဓားအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဤမတည်မြဲခြင်းဓားသည် လူတစ်ယောက်၏ ဝိညာဉ်အိမ်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သော သဘာဝရတနာတစ်မျိုးဖြင့် ဖန်တီးထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဓားသည် လူတစ်ယောက်၏ အတွေးများကို အတွင်းမှာ ဝှက်ထားပြီး အပြင်သို့ ထုတ်ဖော်စရာမလိုဘဲ တည်နေနိုင်သည်။

ထိုသို့မဟုတ်လျှင်, ယခုလေးတင် ဟုန်ယွိ၏ ပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှုက ဓားပေါ်တွင် တွယ်ကပ်နေသော အတွေးများကို ဖယ်ရှားပစ်နိုင်လောက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟုန်ယွိသည် အနန္တတန်ခိုးရှင် ကောင်းကင်နဂါးဗောဓိသတ္တကျမ်းကို လှည့်ပတ်နေသည်။ သူ့ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားသည် အထင်သေး၍ မရပေ။

“ဟမ်….၊ ဒီနတ်ဘုရား ဓားက ဓားမှာရှိတဲ့ အတွင်းလမ်းကြောင်းတွေကို ပိတ်ဆို့ထားပုံရတယ်။ ငါ့အတွေးတွေက ဓားထဲ ဝင်လို့မရဘူး” ဟုန်ယွိသည် မတည်မြဲခြင်းဓားကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး၊ ဓားအတွင်းသို့ သူ့စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးများကို ပို့လွှတ်ကာ အထဲမှာရှိသည့် အတွေးများကို ဖျက်ဆီးပြီး နတ်ဘုရား ဓားကို လုယူရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်၊ ဓားကို ရစ်ပတ်ထားသော သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဝင်ရောက်ရန် အပေါက်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ဓားပေါ်တွင် အတွင်းလမ်းကြောင်းများကို ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေပုံရပြီး၊ အပြင်လူများ၏ အတွေးများ ဝင်ရောက်ခြင်းကို တားဆီးထားသည်။

၎င်းသည် မြို့တစ်မြို့သည် ဓားပြများကို တားဆီးရန် တံခါးများကို ပိတ်ထားသလိုပင်။

ဟုန်ယွိပင်လျှင် ဤဓားပေါ်ရှိ စွမ်းအားကို ခေတ္တခဏအတွင်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

“ရွှေတောင်ကြားနတ်ဘုရား၊ မတည်မြဲခြင်းဓားကို လုယူချင်နေတာဆိုတော့ ရှင်း နည်းနည်းလေး တုံးအမနေဘူးလား။ မတည်မြဲခြင်းဓားမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ဖျက်ဆီးခြင်းမန္တာန် ၃၃ ခုပါရှိတာကို ရှင် မသိဘူးလား။ ရှင့်ကိုယ်ရှင် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို အကြိမ်ကြိမ် ဖြတ်ကျော်ခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်လို့ ထင်နေလား….။”

ထူထပ်သော အနက်ရောင်မြူခိုးများထဲမှ ကဲ့ရဲ့သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဖျက်ဆီးခြင်းနတ်ဘုရားအဆောင်။”

ထိုအသံနှင့်အတူ တောက်ပသော အဝါရောင်ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုကျောက်စိမ်းပြားတွင် မန္တာန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ပြင်းထန်သော ယမ်းနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ဤယမ်းမှုန့်သည် ခရမ်းရောင်ဖြစ်ပြီး၊ ဖန်ရှင်းတာအိုဂိုဏ်း၏ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးယမ်းမှုန့် နတ်ဘုရား အဆောင် ဖြစ်သည်။

ထို့ထက်အရေးကြီးသည်မှာ၊ ၎င်းသည် စက္ကူအဆောင်မဟုတ်သလို သတ္တုဖြင့်လည်း ပြုလုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ ကျောက်စိမ်းသည် လှပပြီး ခိုင်ခံ့သည်။ ၎င်းထဲသို့ ယမ်းမှုန့်၏ စွမ်းအားကို ထိုးဖောက်ထည့်သွင်းရန်မှာ ပေါက်ကွဲမီးလျှံ နတ်ဘုရား အဆောင်ဓားထက် ပိုမိုခက်ခဲသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် ပေါက်ကွဲမီးလျှံ နတ်ဘုရား အဆောင်ဓားထက် ပိုမိုကြီးမားသည်။

ဘန်း….။

ကျောက်စိမ်းအဆောင်သည် ဟုန်ယွိ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိမှန်ပြီး မတည်မြဲခြင်းဓားကို ဖမ်းဆုပ်ထားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

လယ်ကွင်းတစ်ကွင်းစာ အရွယ်စားရှိ လိမ္မော်ရောင် တိမ်တစ်မှိုပွင့်ကြီးတစ်ခု လေထဲသို့ လှိမ့်တက်လာသည်။ အနီးအနားရှိ အနက်ရောင်မြူခိုးများ၊ နာကျည်းဝိညာဉ်များ၊ စိတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေများအားလုံး လွင့်စင်သွားသည်။

မြင်ကွင်းက နေမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ထူထပ်သောမြူခိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အလားပင်။ ၄ မိုင် ၅ မိုင်အတွင်းရှိ မြေပြင်နှင့် လေထုသည် လုံးဝ သန့်စင်သွားသည်။

ကောင်းကင်စုန်းမြို့၏ လမ်းများပေါ်တွင်၊ လူ ၃၀၀ မှ ၄၀၀ ခန့် သင်္ဂြိုဟ်နိုင်လောက်သော အိမ်တစ်လုံးစာအရွယ် နက်ရှိုင်းသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

အနီးအနားရှိ အိမ်များအားလုံး ဖျက်ဆီးခံရပြီး၊ ခိုင်ခံ့သော မြို့ရိုးတစ်ဖက်သည်လည်း ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားသည်။ ကြိတ်စက်ကျောက်တုံးအရွယ် အပျက်အစီးများ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။

ပြောစရာမလိုချေ၊ ၎င်းသည် ကျောက်စိမ်းအဆောင် ပေါက်ကွဲမှု၏ စွမ်းအားဖြစ်သည်။

ပေါက်ကွဲမှု၏ အလယ်ဗဟိုတွင်ရှိသော ဟုန်ယွိ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်သည် သဲလွန်စပင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ယန်လူး၊ မင်း ဘာကြောင့် ခန်းမသခင် ဖန်တီးထားတဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်းအဆောင်ကို သုံးလိုက်တာလဲ။ ဒီဖျက်ဆီးခြင်းအဆောင်က ချန်ပီယံမြို့စားကို ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ အသုံးပြုဖို့လေ။ ငါတို့ ဒါကို ထပ်ဖန်တီးလို့မရဘူး။”

ဤပေါက်ကွဲမူပြီးပြီးချင်း၊ ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်ကြီး အတွင်းမှာ အေးစိမ့်သော လေပြင်းတစ်ခုသည် ချက်ချင်းဆိုသလို လူနှစ်ဦးကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ တစ်ဦးမှာ အနက်ရောင်နတ်ဆိုး ခန်းမသခင် နာလန်ဟိုင်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ဦးမှာ ဖျက်ဆီးခြင်းခန်းမသခင် နာလန်ယန်လူး ဖြစ်သည်။

တစ်ဦးက မရဏကမ္ဘာတောင်ဝှေးကို ကိုင်ထားပြီး၊ နောက်တစ်ဦးက မတည်မြဲခြင်းဓားကို ကိုင်ထားသည်။ နှစ်ဦးစလုံး ဟုန်ယွိ ဖောက်ခွဲခံရသည့် နေရာကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

“ရွှေပင့်ကူဘုရင် ရွှေတောင်ကြားနတ်ဘုရားက ခိုးကြောင်းခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ရာမှာ ဘုရင်တစ်ဆူပဲ။ ငါတို့ သတိမထားရင်၊ သူ့ထောင်ချောက်ထဲ ကျရောက်သွားနိုင်တယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သူ့ရဲ့ခိုးကြောင်းခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှုကို ငါတို့အနေနဲ့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရမယ်။ ဒီလူက ဘယ်နေရာကနေ ဘယ်လိုထူးဆန်းတဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေကို သင်ယူခဲ့လဲမသိဘူး။ သူက ဆေဘာသူတော်စင် ဂွန်ယန်ယုရဲ့ အစစ်မှန် သိုင်းလက်သီးဆန္ဒကို လျှို့ဝှက်စွာ သင်ယူထားပြီး၊ အဲဒီလက်သီးဆန္ဒကို သူ့နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ထဲ ပေါင်းစည်းထားတယ်။ မတည်မြဲခြင်းဓားပေါ်မှာ ဝိညာဉ်ဖျက်ဆီးခြင်းမန္တာန် ၃၃ ခုသာ မရှိခဲ့ရင်၊ ငါတို့ သူ့နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။”

နာလန်ယန်လူးသည် သူမလက်ထဲရှိ မတည်မြဲခြင်းဓားကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “ငါ့မှာလည်း ဖျက်ဆီးခြင်းနတ်ဘုရားအဆောင်ကို အသုံးဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။ မဟုတ်လျှင်၊ အဲဒီရွှေတောင်ကြားနတ်ဘုရားရဲ့ အတွေးတွေက နေရာအနှံ့ ပုန်းအောင်းနေတာဆိုတော့ ကျပန်း တိုက်ခိုက်နေရတယ်။ ဒါက ငါတို့အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်။ အခုချိန်မှာ၊ ယုဆန်က စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ယုဝူဒေါင်ကို ဒြပ်ကြီးငါးပါး ဓားသိုင်းနဲ့ ထောင်ချောက်ဆင်ထားပြီးပြီး။ ဒီအလောင်းဘုရင်က အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး၊ တစ္ဆေတသောင်းရှိခိုးအစီအရင်ကို သန့်စင်ထားတယ်။ သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရခက်တယ်။”

“မင်းနဲ့ ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ပြိုကွဲသွားရင်တောင်။ သတိထားတာက အကောင်းဆုံးပဲ။ ငါ မရဏကမ္ဘာတောင်ဝှေးကို အသုံးပြုပြီး သူ့ရဲ့ ကြွင်းကျန်နေတဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေကို သန့်စင်မယ်။ ဒါမှ သူ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားမှာ။ ဒီနေ့ ငါတို့ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်တွေကို သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့ မှော်ရတနာတွေ အများကြီး ယူလာခဲ့တယ်။ ဒီကောင်က ငါတို့အပေါ် အခွင့်ကောင်းယူဖို့ ကြိုးစားရဲတယ်ပေါ့။ သူက တော်တော် သတ္တိကောင်းတာပါ။”

ခန်းမသခင်နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ်၊ အနက်ရောင်နတ်ဆိုးခန်းမသခင် နာလန်ဟိုင်သည် သန့်စင်မှုကို စတင်လိုက်သည်။

“မရဏအနက်ရောင်နတ်ဆိုးသန့်စင်ဝိညာဉ်ပိုက်ကွန်။”

နာလန်ဟိုင်သည် မရဏကမ္ဘာတောင်ဝှေးကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်၊ မရဏကမ္ဘာတောင်ဝှေးပေါ်ရှိ ကြည်လင်နေသော ပုတီးစေ့မှ အနက်ရောင်နှင့် အနီရောင်သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ ချက်ချင်း ဆိုသလို၊ ၎င်းတို့သည် လေထုထဲ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ ပြီး နေရာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်၊ ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဤသွေးအမျှင် များသည် ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားသည်။ ပိုက်ကွန်အတွင်းမှာ မဟူရာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ အရိပ်က လျှပ်တပြက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤမဟူရာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသည် မုရုန်ယန် ရွေးဆွဲပေးခဲ့ဖူးသော မဟူရာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားထက် ပိုမိုကောက်ကျစ်ပြီး ရက်စက်သည်။ ကြီးမား ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာထောင်ပေါင်းများစွာရှိ လူအများ၏ အရေခြုံ ကောက်ကျစ်မူ၊ လိမ်ညာလှည့်ဖျားမှု၊ ယုတ်မာရက်စက်မှုများနှင့် မကောင်းမှု အားလုံး သူ့တစ်ကိုယ်တည်း၌ စုစည်းထားသလိုပင်။

“ကျွန်ုပ်၏ သွေးနှင့်ချီ၊ မဟူရာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားကို ဝိညာဉ်တွေကို သန့်စင်ရာမှာ ကူညီပေးပါ။”

ပိုက်ကွန်ကြီးသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည့်အခါ၊ နာလန်ဟိုင်သည် မရဏကမ္ဘာတောင်ဝှေးကို ကိုင်ထားသော လက်ကို သူ၏ လက်သည်းရှည်ဖြင့် လှီးဖြတ်လိုက်သည်။ ဖျန်း…၊ သွေးတစ်စက် စီးထွက်လာပြီး မရဏကမ္ဘာတောင်ဝှေးပေါ်ရှိ ကြည်လင်သော ပုတီးစေ့ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို၊ လက်သီးဆုပ်အရွယ် ကြည်လင်သော ပုတီးစေ့သည် သွေးများဖြင့် ဖုံးအုပ်သွားသည်။ သို့သော် သွေးများသည် စီးကျမသွားဘဲ၊ ပုတီးစေ့သည် သွေးကို လောဘကြီးစွာ စုပ်ယူလိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၊ သွေးအားလုံး စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

သွေးကို စုပ်ယူပြီးနောက် ကြည်လင်သော ပုတီးစေ့သည် အသက်ဝင်လာပြီး စိတ်ကျေနပ်သည့်အလား တုန်ခါလာသည်။ အနက်ရောင်နှင့် အနီရောင် ပိုက်ကွန်ကြီးသည် ပိုမိုရှင်းလင်းပီပြင်လာပြီး၊ မဟူရာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသည် ပို၍ပင် အစစ်အမှန် ဖြစ်လာသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်၊ လှည့်စားကောက်ကျစ်မှု၊ လိမ်ညာမှု၊ ယုတ်မာမှု၊ ရက်စက်မှုနှင့် မကောင်းမှုအားလုံး၏ အစွန်းရောက် အတွေးများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဤနတ်ဆိုး နတ်ဘုရားသည်၊ ၎င်းနေထိုင်ရာ ကမ္ဘာကြီးကို ခွဲထုတ်ပြီး အစစ်အမှန် အကန့်သတ်မဲ့ ကမ္ဘာထောင်ပေါင်းများစွာထဲသို့ တွန်းပို့တော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သည့် မည်သူမဆို မည်မျှအစွမ်းထက်သူဖြစ်စေ၊ ထိတ်လန့်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။

“နာလန်ဟိုင်…၊ ငါ ရွှေတောင်ကြားနတ်ဘုရားရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းနတ်ဆိုးအဆောင်နဲ့ ဖောက်ခွဲပစ်ပြီးပြီ။ သူ တဖန်ပြန် စုစည်းနိုင်ရင် တောင်၊ သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားက အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သွားပြီး။ နည်းနည်းပါးပါး သန့်စင်လိုက်ရုံနဲ့ သေသွားလိမ့်မယ်။ ရှင် ဘာကြောင့် ရှင့်ရဲ့ သွေးနဲ့ချီကို အသုံးပြုပြီး မရဏပုတီးစေ့ကို ကျွေးမွေးကာ၊ မဟူရာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရဲ့ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်ကို အသက်သွင်းဖို့ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိခဲ့တာလဲ။ မဟူရာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဟာ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ လူအများရဲ့ ကိုးကွယ်မှုကို ခံယူခဲ့ရပြီး၊ သူ့ရဲ့ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားဟာ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် စုစည်းထားပြီးပြီ။ သူ့ကို ဝိညာဉ်လေဟာနယ် ကမ္ဘာတစ်ခုထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားလို့ မထွက်လာနိုင်ခဲ့ဘူး။ မရဏပုတီးစေ့ဟာ သူနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ တံတားတစ်ဆင်း ဖြစ်တယ်။ သွေးနဲ့ချီကို အလွန်အမင်း ကျွေးမွေးရင်၊ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ အများပြား ယိုစိမ့်ထွက်လာပြီး ရှင့်ကို မျိုချသွားနိုင်တယ်။ နတ်ဘုရားကို ဖိတ်ခေါ်ဖို့ လွယ်ပေမယ့် ပြန်လွှတ်ဖို့က ခက်ခဲတယ်။ အခုဆိုရင် တော်ဝင်ချန် ချန်ပီယံမြို့စားနဲ့ သူ့လူတွေဟာ တစ္ဆေတသောင်းရှိခိုးအစီအရင်ရဲ့ အတွင်းကျဆုံးအစိတ်ပိုင်းမှာ ထောင်ချောက်ဆင် ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး၊ စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲသုံးဦးနဲ့ ဧကရာဇ်အလောင်းကိုးခုနဲ့ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နေကြတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ကို အချိန်အကြာကြီး ပိတ်လှောင်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မကြာခင်မှာ သူတို့က အစီအရင်ကို ချိုးဖျက်ပြီး ထွက်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါမှာ သူတို့က စုန်းတစ္ဆေဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေကို သတ်ဖြတ်လိမ့်မယ်။ ပြီးရင် ငါတို့ဟာ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ သွေးနဲ့ချီကို နည်းနည်းချင်း အလဟဿ ဖြုန်းတီးနေတာက တန်ဖိုးမရှိဘူးလို့ ထင်တယ်။”

နာလန်ယန်လူးသည် နာလန်ဟိုင်က မရဏအနက်ရောင်နတ်ဆိုးသန့်စင် ပိုက်ကွန်ကို အသုံးပြုပြီး မရဏပုတီးစေ့ကို သူ၏ ယန်သွေးနှင့်ချီကို ကျွေးမွေးကာ မဟူရာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားနှင့် ဆက်သွယ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရသည်။

“ရွှေပင့်ကူဘုရင်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဟာ ပေါက်ကွဲမသွားဘူး။ သတိထား!”

ထိုအချိန်တွင်၊ နာလန်ဟိုင်က ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ?”

နာလန်ယန်လူး၏ အံ့သြထိတ်လန့်သံကို တုံ့ပြန်သည့်အလား၊ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် မရဏအနက်ရောင်နတ်ဆိုးသန့်စင် ပိုက်ကွန်အတွင်း၌ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် တဖန်စုစည်းလျက်၊ နဂါးစီးပြီး ဆင်ကို နင်းထားသော အနန္တတန်ခိုးရှင် ကောင်းကင်နဂါးဗောဓိသတ္တ အဖြစ် ဆက်လက်ထင်ရှားစွာ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

“ငါက အင်မော်တယ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ။ မင်းတို့ ငါ့ကို ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ ဟားဟား၊ ဟားဟား၊ ဟားဟား၊ ဒီနေ့မှာ မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံး သေရလိမ့်မယ်။”

ရွှေပင့်ကူဘုရင်၏ အသံကဲ့သို့ ဟုန်ယွိ၏ စူးရှသော အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဒီဖျက်ဆီးခြင်းနတ်ဆိုးအဆောင်က အလွန်အစွမ်းထက်တယ်။ ပေါက်ကွဲမီးလျှံနတ်ဘုရား အဆောင်ဓားထက် သုံးဆကနေ ငါးဆအထိ ပိုမို အစွမ်းထက်တယ်။ တကယ်လို့, ငါ့နေရာမှာ အစစ်အမှန် ရွှေပင့်ကူဘုရင် ဖြစ်နေရင်, အခုဆို သေနေလောက်ပြီ။”

ဟုန်ယွိသည် ရွှေပင့်ကူဘုရင် ရယ်မောနေသည့် ပုံစံဖြင့် ဟန်ဆောင်ထားသော်လည်း၊ သူ၏ အတွေးများက သေသေချာချာ လှုပ်ရှားနေသည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် သူ၏ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သို့သော် တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူသည် အတိတ်ကျမ်းကို နီးပါးကျွမ်းကျင်ထားသည်။ ထိုနေ့တုန်းက တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦး ဖြစ်သော ယန်ကျင့်ကျုံ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည်ပင် ဤမျှခိုင်မာခဲ့သည်။ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ပြောစရာမလိုတော့။

“ရွှေပင့်ကူဘုရင်၊ ခင်ဗျားက အင်မော်တယ်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေရင်တောင်၊ ဒီနေ့ ခင်ဗျား သေရလိမ့်မယ်။”

နာလန်ဟိုင်သည် ထပ်မံ အော်ပြောလိုက်သည်။ မရဏအနက်ရောင်နတ်ဆိုးသန့်စင်ပိုက်ကွန်သည် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ရစ်ပတ်ထားပြီး၊ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ နာလန်ယန်လူးသည်လည်း မတည်မြဲခြင်းဓားကို သူမ၏ ကျောပေါ်ရှိ ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး၊ တီးတိုးရွတ်ဖတ်ကာ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ အေးစိမ့်သော ယင်လေပြင်းများသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အနက်ရောင်ကျမ်းစာများအဖြစ် ဖွဲ့စည်းကာ လေထဲတွင် ဆန့်ထွက်သွားသည်။

အနက်ရောင်ကျမ်းစာတစ်ခုစီတွင် ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ပျက်သုန်းခြင်း၏ အစစ်အမှန်ဆန္ဒများ ပါဝင်နေသည်။

ထင်ရှားသည်မှာ၊ သူမသည် ဟုန်ယွိနှင့် စကားပြောရင်း အချိန်ဖြုန်းလိုခြင်း မရှိတော့ပေ။ တိုက်ခိုက်မည်ဟု ပြောသည်နှင့် ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ သူမသည် နာလန်ဟိုင်၏ မှော်စွမ်းအားနှင့် ပူးပေါင်းကာ ဤအတုအယောင် ရွှေပင့်ကူဘုရင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ဟုန်ယွိသည် သူ့ရှေ့ရရှိ အရာအားလုံး မှောင်မည်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော မရဏအနက်ရောင်နတ်ဆိုး သန့်စင်ပိုက်ကွန်သည် သူ၏ အတွေးများအားလုံးကို ရစ်ပတ်ထားသည်။ ပိုက်ကွန်၏ အလယ်ဗဟိုတွင်၊ အနက်ရောင်နတ်ဆိုးတစ်ကောင်သည် ရက်စက်သော မျက်နှာ၊ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ဟုန်ယွိထံ ချဉ်းကပ်လာရင်း သွားများကို ရက်စက်စွာ ဖြဲပြလျက်ရှိသည်။

ဤပိုက်ကွန်အတွင်းမှာ, အတွေးများကို ခွဲထုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်သလို၊ ထွက်ပြေးလိုသော်လည်း လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ဟုန်ယွိသည် ထွက်ပြေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ သူ့စိတ်နှလုံးထဲတွင် တိတ်တဆိတ် လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး၊ သူ့ထံ ဖိအားပေးလာသော မဟူရာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့စိတ်နှလုံးကို လျှို့ဝှက်စွာ သတိထားပြီး၊ အမှောင်ယင်ဝိညာဉ်စုပ်ယူခြင်းနည်းလမ်းနှင့် လျှို့ဝှက်ယင်ဝိညာဉ် သတ်ဖြတ်ခြင်းနည်းလမ်းကို ရုတ်တရက် အသက်သွင်းလိုက်သည်။

အနန္တတန်ခိုးရှင် ကောင်းကင်နဂါးဗောဓိသတ္တကျမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး၊ ၎င်းနေရာတွင် ကြီးယင်နတ်ဆိုး၊ အငယ်ယင်နတ်ဆိုး၊ အစစ်မှန်ယင်နတ်ဆိုး၊ ရှေးဟောင်းယင်နတ်ဆိုးနှင့် ဆန်းကြယ်ယင်နတ်ဆိုးတို့ဖြင့် အစားထိုးလိုက်သည်။ ထို့နောက်၊ ထိုယင်နတ်ဆိုးငါးကောင်သည် ရုတ်တရက် ပြိုကွဲသွားပြီး၊ မရဏအနက်ရောင်နတ်ဆိုးသန့်စင်ပိုက်ကွန်အတွင်း၌ ကြီးမားသော ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤသည်မှာ ဟုန်ယွိသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာပြီးနောက် သူ၏စွမ်းအားကို အကုန်အသုံးပြုပြီး ဖန်တီးထားသော ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်ဖြစ်သည်။

ဝူအိမ်တော်ထိန်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်၊ ဟုန်ယွိသည် ဝိချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်ကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ယင်ယန်မက်မွန်နတ်ဘုရားဓား၏ စွမ်းအားသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို တစ်ကြိမ်ဖြတ်ကျော်ခဲ့သော တစ္ဆေအင်မော်တယ်တစ်ဦး၏ စွမ်းအားနှင့် ညီမျှလုနီးပါး ဖြစ်သည်။

ယခု ဟုန်ယွိသည် တစ္ဆေအင်မော်တယ် ဖြစ်လာပြီးဖြစ်သောကြောင့်၊ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်၏ စွမ်းအားသည် ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိ၏ လက်ထဲတွင်၊ အနည်းမျှသာ တန်ဖိုးရှိသော ရှေးခေတ်အနက်ရောင်ယင်ပညာရပ်သည် အမှန်ပင် ၎င်း၏ စွမ်းပကားကို ပြသနိုင်ခဲ့သည်။ နတ်ဘုရား စိတ်ဝိညာဉ်၏ ထိခိုက်ပျက်ဆီးမည်ကို ကြောက်ရွံ့စရာမလိုသော အတိတ်ကျမ်းသည် ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်ကို အသုံးပြုရာမှာ အမှန်ပင် ဖြည့်စွမ်းပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ရှုး!

ကြီးမားသော ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်သည် မရဏအနက်ရောင်နတ်ဆိုးသန့်စင်ပိုက်ကွန်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသောအခါ၊ မဟူရာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသည် ကြီးမားသော စုပ်ယူမှုဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘဲ၊ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်အတွင်းသို့ စုပ်ယူခံရပြီး၊ ချေမွခံရတော့မည့်အလား ဖြစ်လာခဲ့သည်။

“မင်းက ငါ့ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ် ဖျက်ဆီးရဲတယ်ပေါ့။ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ငါမှတ်ထားမယ်….။”

ဟုန်ယွိသည် မဟူရာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးနေစဉ်၊ ရုတ်တရက် ကြီးမားသော အတွေးတစ်ခုက ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဆင်းသက်လာသည်။ ဤအတွေးသည် ဉဒေါင်းဘုရင်၏ ကိုယ်ပွားခန္ဓာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအားကောင်းသည်။

“ဒါက မဟူရာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရဲ့ အစစ်အမှန် ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်လား။ ဒီနတ်ဆိုးဟာ လူအများရဲ့ ကိုးကွယ်မှုကို ခံယူခဲ့ရပြီး၊ မရှိခြင်းနတ္ထိအခြေအနေကနေ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်ပေါ်လာအောင် ဖန်တီးထားပုံရတယ်။ ဒါပေမယ့် သူဘယ်မှာရှိလဲ မသိဘူး။ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားကို ကျုပ်က ကြောက်နေမယ်လို့ ထင်နေလား။ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၊ သေလိုက်စမ်း….။”

နတ်ဘုရားများနှင့် ဗုဒ္ဓဘုရားများသည် မူလက မရှိခဲ့ပေ၊ သို့သော် လူများက ၎င်းတို့ကို ယုံကြည်သောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် စုစည်းလာသည်။ ဤသည်မှာ ဟုန်ယွိ ကြာမြင့်စွာ သိနားလည်ထားခဲ့သော နိယာမတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤမဟူရာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသည် စိတ်ကူးယဉ်ပုံဖော်မှုတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ၊ အစစ်အမှန် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ ကိုယ်ပွား ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော်၊ အစစ်အမှန် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဖြစ်နေရင်တောင်၊ ၎င်းသည် မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရားတစ်ပါးသာ ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိသည် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ အစွမ်းထက်သော အတွေးကြောင့် အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်လာပြီး၊ ဤဒေါသဖြင့်၊ ဟုန်ယွိသည် ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်၊ ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်သည် ထပ်မံလှည့်ပတ်ခြင်း ရပ်တန့်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ့ဒေါသက ဖျက်ဆီးခြင်းမင်စီလာဘုရင်၏ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဖျက်ဆီးခြင်း မင်စီလာဘုရင် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ သူ၏မျက်ခုံးများကြားရှိ ဒေါင်လိုက်မျက်လုံးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ ကြာပန်းပုံစံ မီးလျှံတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက်၊ မရဏအနက်ရောင်နတ်ဆိုးသန့်စင်ပိုက်ကွန်သည်လည်း ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

စာစဉ် (၁၉)။ ပြီးပါပြီ။

ဘာသာပြန်သူ နေဇင်။