ကျိန်းသေပေါက် သေရမည်၊ အခွင့်အရေး

လော့ချန်နောက်သို့ သွေးလင်းယုန် ထိုးလိုက်သွားသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ချန်လင်းယူ၏မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။

ထိုသူကို ကြည့်ရသည်မှာ လူကောင်းမဟုတ်နိုင်ချေ။ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့် ဓားသမားဖြစ်သည်။ လော့ချန်သည် သူ၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို မည်သို့မျှ ရှောင်ကွင်းနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။ ဖမ်းမိလျှင် သေခြင်းတရားတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

စိတ်မကောင်းစရာမှာ သူမ၏ နယ်ပယ်သည် အလွန်နိမ့်ကျနေသဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ချေ။

“အကြီးအကဲရှဲ့ယန်...”

ချန်လင်းယူသည် ဦးခေါင်းကို လှည့်ကာ အကြီးအကဲရှဲ့ယန်ကို တောင်းပန်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“စိတ်မပူနဲ့... လော့ချန်က ကံကောင်းတတ်တယ်... ဘေးကင်းမှာပါ။ ဖုန်းချန်... မင်း သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးထားပါ။ ငါ သွားကြည့်လိုက်မယ်”

အကြီးအကဲရှဲ့ယန်သည် အကြီးအကဲဖုန်းချန်ကို ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ကိုယ်ရိပ်တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားသည်နှင့် တောနက်ထဲသို့ ထိုးဝင်သွားရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ဘုန်း...”

ကောင်းကင်လေလင်းယုန်နှင့် ကျန်ရှိနေသော အနက်ဝတ်လူ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ဤအနက်ဝတ်လူသည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့်သုံး အထွတ်အထိပ် သန်မာသူဖြစ်သည်။ စွမ်းအားသည် မူလက ကောင်းကင်လေလင်းယုန်နှင့် သူမသာ ကိုယ်မသာ ညီမျှနေသည်။

သို့ရာတွင် စိတ်မကောင်းစရာမှာ ကောင်းကင်လေလင်းယုန်သည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသည်။ ယခုအခါ အင်အားကြီးမားသော နတ်ဆိုးသားရဲ ကိုယ်ခန္ဓာကိုသာ အသုံးပြု၍ အန္တရာယ်များစွာဖြင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ အသက်အန္တရာယ်နှင့်လည်း နီးကပ်နေသည်။

“မင်းတို့ နောက်ဆုတ်ကြ...”

အကြီးအကဲဖုန်းချန်သည် ချန်လင်းယူတို့ကို တိုက်ပွဲနယ်မြေမှ ဝေးရာသို့ ရွှေ့စေပြီးနောက် ဓားကို ကိုင်ကာ အနက်ဝတ်လူဆီသို့ ထိုးတက်သွားသည်။

“ဟဲဟဲ... မင်း သေလမ်းကို ရှာတယ်ဆိုရင် မင်းကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမယ်...”

အနက်ဝတ်လူ၏ မျက်လုံးများသည် ပြူးကျယ်ပြီး တောက်ပနေသည်။ မကောင်းဆိုးရွားဆန်သော ရည်ရွယ်ချက်များ ထူထပ်နေသည်။ အကြီးအကဲဖုန်းချန် ထိုးတက်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။ သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်ကာ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

လူနှစ်ဦးနှင့် သားရဲတစ်ကောင်သည် ချက်ချင်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းကြောင့် သစ်ပင်များစွာ လဲကျကုန်သည်။ မြေပြင်ပင် ကွဲအက်လာ၏။ ချန်လင်းယူတို့သည် ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်နေကြပြီး ဦးရေပြားများပင် ထုံကျင်လာသည်။

“လော့ချန် ဘာမှမဖြစ်ပါစေနဲ့...”

ချန်လင်းယူသည် လော့ချန် ထွက်ခွာသွားသော ဦးတည်ရာကို ကြည့်နေသည်။ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤသည်ကို သတိထားမိပြီး လင်ရှောင်ယွမ်က အားပေးသည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့... လော့ချန်က အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်နဲ့တောင် အင်အားကြီးမားသူ ဖြစ်တယ်။ ကံကောင်းခြင်းများစွာ ရှိတဲ့သူပဲ။ သေချာပေါက် ဘာမှဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ နောက်ပြီး အကြီးအကဲရှဲ့ယန်လည်း ရှိတယ်လေ...”

“ကောင်းတယ်...”

ချန်လင်းယူ ခေါင်းညိတ်သည်။ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေ၏။

ဆယ်မိုင်ကျော် အကွာတွင်...

“ဝှစ်...”

အကြီးအကဲရှဲ့ယန်၏ ကိုယ်ရိပ်သည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ခေါင်းမော့ကာ ကြည့်လိုက်သည်။

ရှေ့တွင် မဝေးသော နေရာ၌ တောင်ငယ်တစ်ခုသည် အလယ်မှ ဖြောင့်တန်းစွာ ပိုင်းဖြတ်ခံထားရသည်။ ဖြတ်ထားသော အစွန်းသည် ချောမွတ်နေသည်။ မြေပြင်တွင် ဆယ်မီတာကျော် ရှည်လျားသော ဓားရာတစ်ခု ဖြောင့်တန်းစွာ ကျန်ရစ်နေသည်။

မြေပြင်ပေါ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားရာကို ကြည့်ပြီး အကြီးအကဲရှဲ့ယန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်စ ပေါ်လာသည်။

“တကယ်ပဲ အိပ်ချင်နေတုန်း ခေါင်းအုံး လာပေးတဲ့လူ ရှိနေတယ်။ ဒါဆို ငါ အချိန်မကုန်ရတော့ဘူးပေါ့။ လော့ချန်၊ မင်း ဒီတစ်ခါ သေဘေးကနေ ဘယ်လို လွတ်နိုင်အုံးမလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့...”

ထို အနက်ဝတ် ဓားသမားသည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့်လေး အထွတ်အထိပ် သန်မာသူဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် ထိုလူ၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်သည်နှင့် ကိုယ့်အသက်ကိုယ် မပိုင်နိုင်တော့ချေ။ သေချာပေါက် သေရမည်ဖြစ်သည်။

“မင်း ငါ့ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ မင်း အရမ်း ထင်ပေါ်ပြီး ရန်သူများစွာကို ဒေါသထွက်စေခဲ့တာကိုသာ အပြစ်တင်လိုက်ပေတော့...”

အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်ပြီးနောက် အကြီးအကဲရှဲ့ယန်သည် အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ မူလလမ်းအတိုင်း ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာသည်။ သူသည် ပြန်ရောက်လျှင် မည်သည့်ဆင်ခြေ ပေးရမည်ကို စဉ်းစားနေ၏။

တစ်ဖက်တွင်...

လော့ချန်သည် သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ချီစွမ်းအင်လှိုင်းဝဲကိုးခုသည် အလျင်အမြန် လည်ပတ်နေသည်။ ထို့နောက် အမြန်နှုန်းကို အစွမ်းကုန် မြှင့်တင်လိုက်ကာ ထူထပ်သော သစ်တောများအတွင်း၌ အရိပ်အယောင်များကို ချန်ထားခဲ့သည်။ အရှိန်အဟုန် အပြည့်ဖြင့် ထွက်ပြေးနေသည်။

သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသည်မှာ သာမန် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့်နှစ် သန်မာသူကို အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်နိုင်သော်လည်း သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့်သုံး သန်မာသူနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် အောင်မြင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိချေ။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့်လေး သန်မာသူနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် လုံးဝ အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး မရှိချေ။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့်လေး သန်မာသူသည် သွေးကြောလေးချောင်းကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့်သို့ ခြေချလိုက်ပြီဟုလည်း ဆိုနိုင်သည်။ တိုက်ပွဲစွမ်းအားသည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့်သုံး သန်မာသူထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

“သေခြင်းရှင်ခြင်းက မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်...”

လော့ချန်သည် လက်ဝဲဘက်လက်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

လက်ဖဝါးထဲတွင် အနည်းငယ် ကြည်လင်သော အပြာရောင်အမှုန့်တစ်စုရှိနေသည်။ ချင်းယွမ်သွေးရွှင်ဆေးလုံး၏ အမှုန့်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ အမှုန့်ကို ထူထပ်သော ရောင်စဉ်ကိုးသွယ် မှော်အလင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည်။ လော့ချန်သည် ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာဖြင့် ချင်းယွမ်သွေးရွှင်ဆေးလုံးအမှုန့်ကို သန့်စင်နေသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဆေးအာနိသင်ကို ပိုမို သန့်စင်စေသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဆေးအမှုန့်သည် ပို၍ ပို၍ ကြည်လင်လာသည်။

“ရှူး...”

ထိုစဉ် ချွန်ထက်သော လေတိုးသံတစ်ခု ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အရမ်း မြန်တယ်...”

အင်အားကြီးမားသော အာရုံခံနိုင်စွမ်းကြောင့် လော့ချန်သည် ခေါင်းပြန်မကြည့်ဘဲ နောက်ကွယ်မှ လှုပ်ရှားမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။

သစ်တောအထက်တွင် သွေးရောင် အရိပ်တစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေသည်။

“ဟဲဟဲ... ကောင်လေး... မင်း ပြေးလို့ လွတ်မှာတဲ့လား”

သွေးလင်းယုန်သည် အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်၏။ သွေးရောင်ဓားရှည်ကို မြှောက်လိုက်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဓားတစ်ချက် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ကြီးမားသော သွေးစွမ်းအင်ဓားအလင်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး ရှေ့မှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးနေသော လော့ချန်ကို တိုက်ရိုက် ပိုင်းဖြတ်ချသည်။

“မြူခိုးရိပ် ပေါက်ကွဲခြင်း...”

သွေးလင်းယုန် တိုက်ခိုက်သည့် ခဏတာတွင် လော့ချန်သည် မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းမှ လျှို့ဝှက်နည်းကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

လူရိပ်များ ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ထပ်နေကြသည်။ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သွေးရောင်ဓားအလင်း၏ ဖုံးလွှမ်းမှုဧရိယာကို အန္တရာယ်ရှိစွာ ရှောင်ကွင်းနိုင်ခဲ့သည်။

“ဘုန်း...”

သွေးရောင်ဓားအလင်းသည် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထက်မြက်မှု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် အရိပ်အယောင် အများစုသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုသည် နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။ သစ်တောတွင် ဆယ်မီတာကျော် ရှည်လျားသော နက်ရှိုင်းသည့် လျှိုမြောင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ဝှစ်...”

လော့ချန်၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်သည် မီတာတစ်ထောင်အကွာတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ အသက်ရှူသံ အနည်းငယ် မတည်ငြိမ်ချေ။ သစ်တောအတွင်းသို့ မရပ်မနား ထပ်မံ ထိုးဝင်သွားသည်။

“အိုး... ထပ်ပြီး ရှောင်ကွင်းနိုင်ခဲ့တယ်ပေါ့... တုံ့ပြန်မှုကတော့ သိပ်မြန်တယ်ဟေ့...”

သွေးလင်းယုန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေကာ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးရောင် ချီစွမ်းအင်များ လှိုင်းထနေသည်။ လော့ချန်နောက်မှ မနှေးမမြန် လိုက်လံနေသည်။ ဤကဲ့သို့ ကြောင်နှင့်ကြွက်ကစားခြင်းကို အလွန်နှစ်သက်နေပုံရသည်။

သူ၏ စွမ်းအားဖြင့် လော့ချန်ကို သတ်ရန် လက်ဖဝါးတစ်ချက်ပဲ လိုသည်။ အလျင်စလို လုပ်ရန် မလိုအပ်ချေ။

ထိုနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကလိုက်ပြီး တစ်ဦးကပြေးနေသည်။ လေစီးနှုန်းအပြည့်ဖြင့် ခဏတာအတွင်း တောနက်ထဲ မိုင်တစ်ရာကျော်အထိ နက်ရှိုင်းစွာ ရောက်ရှိလာကြသည်။

နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များသည် ပို၍ ပို၍ ထူထပ်လာသည်။ အမြင့် ဆယ်ပေခန့်ရှိသည်။ အကိုင်းအခက်များ ထူထဲနေသည်။ အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။

“ကောင်းတဲ့ နေရာပဲ...”

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ ကိုယ်ရိပ်တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားကာ သူ၏ အမြန်နှုန်းကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။ ထူထပ်သော တောနက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် လော့ချန်သည် ဖုံးကွယ်စွမ်းရည်ကို လည်ပတ်လိုက်ပြီး သက်ရှိများ၏ အငွေ့အသက်အားလုံးကို အစွမ်းကုန် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

“ကလေးကစားနည်းပဲ... မင်း ငါ့လက်ကနေ ထွက်ပြေးနိုင်မယ် ထင်သလား”

သွေးလင်းယုန်သည် အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်ပြီး အရှိန်အဟုန်ကို မြှင့်တင်ကာ ထိုးဝင်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင်...

“ရှစ်...”

အံ့မခန်းလောက်အောင် ကြီးမားသော လေဆင်နှာမောင်းဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ထူထပ်သော တောအုပ်အတွင်းမှ ထိုးထွက်လာသည်။ ကောင်းကင်အလယ်ရှိ သွေးလင်းယုန်ကို တည့်တည့် ပိုင်းဖြတ်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ထက်မြက်မှုသည် အနီးအနားရှိ အရာအားလုံးကို ကြေမွသွားစေသည်။

သွေးလင်းယုန်သည် လော့ချန်၏ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ မမျှော်လင့်ခဲ့ချေ။ မသိစိတ်ဖြင့် ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

ဤအရာအားလုံးသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်...

“ဘုန်း...”

လေဆင်နှာမောင်းဓားစွမ်းအင်သည် သွေးလင်းယုန်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ မီတာတစ်ရာကျော်အထိ လွင့်စင်သွားသည်။

“ဟဲဟဲ... ကောင်လေးရဲ့ နည်းလမ်းက မဆိုးဘူး။ စိတ်မကောင်းစရာက ကြက်ဥနဲ့ ကျောက်တုံးကို ပစ်သလိုပဲ”

သွေးလင်းယုန်၏ အေးစက်သော ရယ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူသည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် တောင်ကို ဖြိုခွဲမည့် လေဆင်နှာမောင်းဓားစွမ်းအင်သည် ချက်ချင်း ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသည်။ စစ်မှန်သော ကောင်းကင်မြေကြီး၏ ချီစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သွေးလင်းယုန်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ လက်တစ်ဖက်တွင် သေးငယ်သော အက်ကွဲရာသာ ရှိပြီး လုံးဝ ဒဏ်ရာမရခဲ့ချေ။

“ငါ့ရဲ့ တိုက်ကွက်ကို ခံစားလိုက်ပါ... ရွှမ်လင်း ဓားသုံးချက်”

လော့ချန် ပျောက်ကွယ်သွားသော ဦးတည်ရာကို ကြည့်သည်။ သွေးလင်းယုန်သည် ဓားသုံးချက် ဆက်တိုက် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ဓားစွမ်းအင် သုံးခုသည် သုံးထောင့်ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။ လင်းယုန်၏ ချွန်ထက်သော ခြေသည်းများပမာ ကြီးမားသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည်။ အောက်ဘက်ရှိ မြေပြင်ကို တစ်ထောင်မီတာအထိ ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။

အန္တရာယ်...

လော့ချန် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ ချက်ချင်း အမြန်နှုန်းကို အစွမ်းကုန် မြှင့်တင်လိုက်သည်။

“မြူခိုးရိပ် ပေါက်ကွဲခြင်း”

တစ်ချိန်တည်းတွင် ဓားစွမ်းအင်သည် တဝူးဝူးမြည်ဟီးလာ၏။ ထိခိုက်မှုဧရိယာသည် အလွန်ကျယ်ပြန့်သဖြင့် လော့ချန်သည် အတင်း ရှောင်ကွင်းခဲ့သော်လည်း ဓားစွမ်းအင်၏ တိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းကို မလွတ်တော့ဘဲ ထိမှန်ခံလိုက်ရကာ ခန္ဓာကိုယ် တရွတ်တိုက် လွင့်ပါသွားပြီး ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းတို့မှ သွေးများ စီးကျလာ၏။

“အရမ်း သန်မာတယ်။ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့် သန်မာသူဟာ ငါ ယခု ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့သူ မဟုတ်တာ သေချာတယ်။ ဒီလို ဆက်သွားရင် ငါ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ကွင်းနိုင်ရင်တောင် တိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းက ငါ့ကို သတ်လိမ့်မယ်...”

လော့ချန် ယခုတင်က ဓားတစ်ချက်သည် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ဆယ့်နှစ်ဆကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူကို အနည်းငယ်မျှပင် ဒဏ်ရာမရရှိခဲ့ချေ။

စွမ်းအား ကွာခြားမှုသည် ကျောက်တံတိုင်းကြီးတစ်ခုပမာ ဖြစ်နေသည်။ ဘယ်လိုမှ ကျော်ဖြတ်၍ မရနိုင်သော ကျောက်တံတိုင်းကြီးဖြစ်သည်။

ယခု သူသည် အသက်ရှင်ရန် မျှော်လင့်ချက် တစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့သည်။

“ဟဲဟဲ... ဘာလို့ မပြေးတော့တာလဲ...”

သွေးလင်းယုန်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်၏။ လော့ချန်ကို လူသေတစ်ဦးပမာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ လေသံသည် လှောင်ပြောင်မှု ပါနေသည်။

လော့ချန် အမူအရာ လျော့ရဲသွားသည်။ သူ လုံးဝ စိတ်မပူတော့ချေ။

“ပြေးလည်း အသုံးမဝင်တော့ဘူး။ ငါ မမှားဘူးဆိုရင် မင်းဟာ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းကလူ မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

သွေးလင်းယုန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပလာသည်။

“ဘာ့ကြောင့်လဲ...”

“မင်းသာ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းက လူဖြစ်ရင် မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အဆင့်အတန်းကို ဖုံးကွယ်ဖို့ မလိုအပ်ဘူး။ ဆွန်ယင်ယန်က အကျိုးအမြတ် ပေးမယ်လို့ ကတိပေးပြီး ငါ့ကို သတ်ဖို့ မင်းကို လွှတ်လိုက်တာ မဟုတ်လား...”

သွေးလင်းယုန်သည် ရည်ရွယ်ချက် မကောင်းသောအပြုံးကို ပြလိုက်သည်။

“မင်းက အရမ်း စိတ်တည်ငြိမ်တယ်။ အရမ်း ထက်မြက်တယ်။ စွမ်းအားလည်း သာမန်ထက် ထူးကဲတယ်။ ငါ တွေ့ဖူးသမျှ ထုံရွှမ်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်ထဲမှာ မင်း အသန်မာဆုံးပဲ။ တကယ်လို့ ကောင်းကောင်း အသက်ရှင်ခဲ့ရင် ကြီးကျယ်တဲ့ အောင်မြင်မှုကို ရရှိဖို့ အခွင့်အရေးရှိတယ်...”

“စိတ်မကောင်းစရာက မင်း အဲ့ဒီအခွင့်အရေးကို ဘယ်တော့မှ ရမှာမဟုတ်တော့ဘူး”

အခန်း (၃၈၄) ပြီးပါပြီ။