← Chapters

ရတနာမြေပုံ၊ ငါ မသေနိုင်ဘူး

Vol. 26 Ch. 385

ရတနာမြေပုံ၊ ငါ မသေနိုင်ဘူး

Vol. 26 Ch. 385

စကားပြောနေစဉ် သွေးလင်းယုန်သည် ဓားရှည်ကို မြှောက်လိုက်၏။ တစ်လှမ်းချင်းစီ လော့ချန်ဆီသို့ လျှောက်လာသည်။ ကိုယ်ပေါ်မှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်နေသည်။

“ခဏစောင့်...”

လော့ချန် မျက်နှာထား မပြောင်းလဲချေ။ လက်မြှောက်ကာ တစ်ဖက်လူကို တားဆီးလိုက်သည်။

“အိုး... မင်း ဘာများ မှာစရာ ရှိသေးလဲ။ မြန်မြန် ပြောလိုက်ပါဦး...”

သွေးလင်းယုန်သည် ချက်ချင်း လက်ချရန် အလျင်စလို မလုပ်ချေ။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် မည်မျှပင် ထူးချွန်သော်လည်း ဤအဆင့်သာ ရှိသည်။ လော့ချန် လှည့်စားမည်ကို သူ လုံးဝ မကြောက်ချေ။

လော့ချန် အမူအရာ တင်းမာသွားသည်။

“မင်းငါ့ကို သတ်ချင်တာက ငွေကြေးအတွက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား... တကယ်လို့ ငါလည်း မင်းကို ရတနာပေးမယ်ဆိုရင် မင်းငါ့ကို လွှတ်မပေးချင်ဘူးလား... ဘယ်လိုလဲ...”

တစ်ဖက်လူသည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့် သန်မာသူဖြစ်၏။

ဖြစ်နိုင်လျှင် လော့ချန်သည် အသက်ကိုရင်း၍ တိုက်ခိုက်လိုခြင်း မရှိချေ။ ငွေသုံး၍ ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်လျှင် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

နောင်တွင် အခွင့်အရေး ရရှိလျှင် တစ်ဖက်လူကို ဆယ်ဆ ရာဆ ပြန်ဆပ်စေမည်။

“မင်းကို လွှတ်ပေးရမှာလား...”

သွေးလင်းယုန်သည် မထီမဲ့မြင်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

“ကောင်လေး... ငါ မင်းကို အထင်မသေးချင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းလို ထုံရွှမ်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်က ဘာရတနာများ ရှိနိုင်မှာလဲ။ ငါက သူတောင်းစား မဟုတ်ဘူး။ နည်းနည်းလောက် ပေးရုံနဲ့ ပြီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး”

လော့ချန် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ဆီမှာ ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံး ငါးထောင်ရှိတယ်။ ငွေသားနဲ့ဆိုရင် သန်းငါးဆယ်ဖြစ်တယ်။ နောက်ပြီး ငါ့မှာ သွေးကြောဖွင့်ဆေးလုံး နှစ်လုံးလည်း ရှိတယ်”

“ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံး ငါးထောင်... ဘာ သွေးကြောဖွင့်ဆေးလုံး နှစ်လုံးလည်း ရှိတယ်တဲ့လား”

ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံး ငါးထောင်သည်ပင် သွေးလင်းယုန်ကို အလွန်အံ့အားသင့်စေသည်။

သူတို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ လှည့်လည်ပြီး လုယက်ခြင်းများ ပြုခဲ့ကြသည်။ ကျင့်ကြံမှုအတွက် သုံးပြီး ကျန်ရှိနေသော ရတနာများသည် ငွေသား သန်းအနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

လော့ချန်သည် မည်သည့် နယ်ပယ်တွင် ရှိသနည်း။

ဤမျှသာမက သွေးကြောဖွင့်ဆေးလုံး နှစ်လုံးလည်း ရှိနေသည်တဲ့လား။

သွေးကြောဖွင့်ဆေးလုံးသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်၏ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ တိုးမြှင့်ရန် အခွင့်အရေးကို မြှင့်တင်ပေးသည်။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် သုံးစွဲလျှင်ပင် ကျင့်ကြံမှုအရှိန်အဟုန်ကို အရှိန်မြှင့်နိုင်သည်။

သွေးကြောဖွင့်ဆေးလုံး တစ်လုံးသည် ငွေသား ဆယ်သန်းမှ သန်းနှစ်ဆယ် ခန့် တန်ဖိုးရှိသည်။ ထို့အပြင် ဈေးကွက်တွင် ရောင်းရန် မရှိချေ။ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် သန်မာသူများအတွက်ပင် ရတနာဖြစ်သည်။

အဆင့်အတန်းကြီးမားသော အင်အားစုများ၊ ဂိုဏ်းကြီးများမှ လူများသာ သုံးစွဲရန် အခွင့်အရေးရှိသည်။

သွေးလင်းယုန်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ လှည့်လည်နေခဲ့သည်။ ကံကောင်း၍ သွေးကြောဖွင့်ဆေးလုံး တစ်လုံးသာ ရရှိခဲ့ဖူးသည်။ ထိုကြောင့် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကိစ္စကို အမြဲ အမှတ်ရနေသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ လော့ချန်ထံ၌ နှစ်လုံးတောင် ရှိနေသည်တဲ့လား။

သွေးလင်းယုန်သည် လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ မျက်လုံးများမှ အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည်။ မယုံကြည်ချေ။

“မင်းမှာ သွေးကြောဖွင့်ဆေးလုံး နှစ်လုံးရှိတယ်လား... ထုတ်ပြစမ်း။ မင်းသာ ငါ့ကို လိမ်ဖို့ကြိုးစားရင် ငါ မင်းကို အကျိုးဆက်ကို သိစေရမယ်”

“အကြီးအကဲ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် ကိုယ့်အသက်နဲ့ စနောက်မှာ မဟုတ်ဘူး”

လော့ချန်သည် လက်ဝဲလက်ညှိုးကို ပွတ်လိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းဘူးတစ်ခု ထွက်လာသည်။ လက်ညှိုးတစ်ချက် ခတ်၍ ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။

ဤသွေးကြောဖွင့်ဆေးလုံးသည် အစ်ကိုကြီး ကျင်းထျန်တူက ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဖန်း...”

သွေးလင်းယုန်သည် စိတ်မရှည်စွာ ကျောက်စိမ်းဘူးကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းဘူးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော ရောင် အငွေ့အသက်များ ပျံ့နှံ့လာသည်။

ဘူးအတွင်း၌ လက်ညှိုးအရွယ်အစားရှိသော ဆန်းကြယ်သောအပြာရောင် နတ်ဆေးလုံးတစ်လုံး ရှိသည်။

နတ်ဆေးလုံးသည် ကျောက်စိမ်းပုလဲကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသည်။ မျက်နှာပြင်မှ ဂျုံဖူးများကဲ့သို့ ဆန်းကြယ်သောအပြာရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ တလက်လက် တောက်ပနေသည်။

နတ်ဆေးလုံးကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သွေးလင်းယုန်သည် အလျင်စလို နှာခေါင်းဖြင့် နမ်းရှူလိုက်သည်။ ချက်ချင်း ဝမ်းသာလာသည်။

“ကောင်းတယ်။ တကယ်ပဲ သွေးကြောဖွင့်ဆေးလုံးပဲ။ နောက်တစ်လုံးကော ဘယ်မှာလဲ”

လော့ချန် မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားသည်။ ယွမ်မန်လီပေးခဲ့သော ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။

“ဝှစ်...”

သွေးလင်းယုန် လက်ဖြင့် လှမ်းဆွဲလိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းပုလင်းသည် ပျံသန်းသွား၏။ လက်ထဲ ရောက်သည်နှင့် အတွင်းမှ နတ်ဆေးလုံးကို သွန်ချလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းပုလင်းအတွင်း၌ သွေးကြောဖွင့်ဆေးလုံးတစ်လုံး ရှိနေသည်။

နတ်ဆေးလုံးနှစ်လုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်သည် အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ အနံ့ခံလိုက်သည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး ချီစွမ်းအင်များ ဆူပွက်လာပြီး စိတ်ဓာတ်များ လန်းဆန်းလာသည်ကို ခံစားရသည်။

“ဟဲဟဲ... ကောင်းတယ်။ အရမ်း ကောင်းတယ်”

သွေးလင်းယုန်သည် ဝမ်းမြောက်စွာ သွေးကြောဖွင့်ဆေးလုံးနှစ်လုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ဤ သွေးကြောဖွင့်ဆေးလုံးနှစ်လုံးသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို နောက်တစ်ဆင့် မြှင့်တင်ရန် လုံလောက်သည်။

လော့ချန်သည် သိုလှောင်လက်စွပ်အချို့ကို ထပ်မံထုတ်လိုက်သည်။

“ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံး ငါးထောင်လုံးက ဒီအထဲမှာ ရှိတယ်။ အကြီးအကဲ... ကျွန်တော် သွားလို့ရပြီလား...”

“သွားမယ်တဲ့လား...”

သွေးလင်းယုန်သည် လော့ချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလာသည်။ ထို့နောက် သူက သဘောကျစွာ ရယ်လျက် ဆိုသည်။

“ကောင်လေး... မင်း ငါ့ကို အရမ်း အံ့အားသင့်စေတယ်။ ဒီတော့ ကျေးဇူးတုန့်ပြန်တဲ့အနေနဲ့ ငါ မင်းကို မနာကျင်ဘဲ သေစေမယ်...”

လော့ချန် မျက်နှာထား လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဆက်တိုက် နောက်ဆုတ်လိုက်ကာ ဆိုသည်။

“မင်း ကတိမတည်ဘူး”

သွေးလင်းယုန် မျက်လုံးတစ်ချက် ဝေ့လိုက်ကာ အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်၏။

“ငါ မင်းကို ဘာကတိ ပေးခဲ့သလဲ။ မင်းကို သတ်လိုက်ရင် ဒီပစ္စည်းတွေက ငါ့အပိုင်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား...”

“ဒါ့အပြင် ဆွန်ယင်ယန်က မင်းကို သတ်ဖို့ ဈေးကြီးပေး ငှားခဲ့တာ။ ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံး တစ်သောင်းနဲ့ ကြယ်ခြောက်ပွင့် ကျင့်စဉ်ကျမ်းတစ်အုပ်ပဲ။ မင်း ကိုယ့်အသက်ကို ဝယ်ချင်ရင် ဒီပစ္စည်းတွေလောက်နဲ့ မလုံလောက်ဘူး... ဟား... ဟား... ဟား...”

လော့ချန် မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ဆွန်ယင်ယန်သည် သူ၏အသက်ကို ယူရန် ဤမျှ ရင်းနှီးခဲ့သည်တဲ့လား။

“မြန်မြန် ရွေးလိုက်ပေတော့။ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေမလား။ ငါ ကူညီပေးရမလား...”

သွေးလင်းယုန်၏ လေသံသည် မနှေးမမြန် ဖြစ်သည်။ မျက်လုံးများသည် သားကောင်ကို စိုက်ကြည့်နေသော ဝံပုလွေဆိုးတစ်ကောင်ပမာ ဖြစ်နေသည်။

‘ငါ့ကိုယ်ငါ သတ်သေရမှာလား။ ခဏနေ မင်း နောင်တရလိမ့်မယ်...’

လော့ချန် စိတ်ထဲတွင် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုရှိနေသော်လည်း ခဏမျှ ရုန်းကန်လိုက်သည်။ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည့်နှယ် ဆိုလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ... မင်း ငါ့ကို မသတ်ဘူးဆိုရင် ငါ လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးတစ်ခုကို ပြောပြနိုင်တယ်...”

“အိုး... ဘာ လျှို့ဝှက်ချက်လဲ။ တန်ဖိုးရှိရင် မင်းကို မသတ်ဖို့ ငါ စဉ်းစားနိုင်တယ်”

သွေးလင်းယုန်သည် လော့ချန် ဤမျှ ရုန်းကန်နေသည်ကို မြင်သည့်အတွက် စိတ်ဝင်စားမှု ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံး ငါးထောင်လုံးနှင့် သွေးကြောဖွင့်ဆေးလုံး နှစ်လုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်နိုင်သည်မှာ အလွန်ထူးဆန်းနေသည်။

လော့ချန်က မဆိုင်းမတွ ဆိုသည်။

“အကြီးအကဲလည်း သိမှာပါ။ ငါက အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားသူ ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားက သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့်နှစ် သန်မာသူနဲ့ ရင်ဆိုင်နိုင်သလို နဂါးအင်အားနှစ်ဆလည်း ရှိတယ်”

“နဂါးအင်အားနှစ်ဆ ရှိတယ်တဲ့လား။ ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

သွေးလင်းယုန် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ လုံးဝ မယုံချေ။

နဂါးအင်အားနှစ်ဆ...

ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်စင်သော သိုင်းပညာရှင်မှလွဲ၍ သာမန် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့်သုံး သန်မာသူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာစွမ်းအားသည် ဤမျှသာ ရှိသည်။

လော့ချန်သည် မည်သည့် နယ်ပယ်တွင် ရှိသနည်း။

လော့ချန် စကားမပြောဘဲ သွေးလင်းယုန်ကို လက်သီးတစ်ချက် တိုက်ရိုက် ထိုးလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ခြေသုံးချောင်းနှင့် နားရွက်နှစ်ဖက်ပါသော သေးငယ်သည့် အိုးပုံတစ်ခု သူ၏ လက်သီးပေါ်သို့ စုစည်းလာသည်။ ကြီးမားပြီး အာဏာပြည့်ဝသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲမှုအင်အား ပြည့်နှက်နေသည်။

သွေးလင်းယုန် အကြည့်များ တင်းမာသွားကာ ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင်ကို ရုတ်တရက် အလျင်အမြန် လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

လေထု ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သွေးလင်းယုန်သည် ဤလက်သီးချက်၏ အရှိန်အဟုန်ကို လျှော့တွက်ခဲ့သည့်အတွက် ချက်ချင်း မီတာတစ်ရာကျော်အထိ လွင့်စင်သွားရသည်။ ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင်သည်ပင် နက်ရှိုင်းစွာ ခွက်ဝင်သွားသည်။

နောက်ဆုံးအချိန်တွင် သူ အစွမ်းကုန် မထိန်းချုပ်ခဲ့ပါက ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင်သည် ဤလက်သီးချက်ကြောင့် ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မည်။

“ဟူး...”

ထူထဲသော သက်ပြင်တစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ သွေးလင်းယုန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သွေးများပင် ဆူပွက်နေသည်။ သူ၏ အကြည့်များ ပြင်းထန်နေသည်။

“ဒီလို ကိုယ်ခန္ဓာစွမ်းအားက နဂါးအင်အားနှစ်ဆထက် ကျော်လွန်နေပြီ။ မဆန်းပါဘူး။ ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာ မင်းက ဟွာကျင်းယန်ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူကာ အရာအားလုံးကို ရှင်းပစ်နိုင်ခဲ့တယ်။ မင်းက ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံမှုသာ ရှိသေးတယ်။ အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားသူ ဖြစ်တယ်။ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်တာလဲ...”

လော့ချန်သည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော စကားများကို တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။

“နှစ်နှစ် အရင်က ငါ မတော်တဆ တောင်ကြားတစ်ခုထဲ ဝင်ခဲ့မိတယ်။ အတွင်းမှာ ကျောက်အခန်းတစ်ခု ရှိတယ်။ ကျောက်အခန်းထဲမှာ ဆေးလုံးများစွာအပြင် ကျင့်စဉ်ကျမ်းတစ်အုပ်နဲ့ မြေပုံတစ်ချပ် ရှိတယ်...”

“ကျင့်စဉ်ကျမ်း အမည်က စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းအင်ကျင့်စဉ် ဖြစ်တယ်။ လူကို ရွှေခန္ဓာအဆင့်ကို ကျင့်ကြံစေနိုင်သလို ထုံရွှမ်နယ်ပယ်မှာ နဂါးအင်အားနှစ်ဆကို ကျင့်ကြံစေနိုင်တယ်။ အထွတ်အထိပ် သိုင်းလမ်းစဉ်ရဲ့ အခြေခံကို တည်ဆောက်နိုင်တယ်...”

“အဲ့ဒါကြောင့် ငါ ဒီနေ့လို အောင်မြင်မှုမျိုး ရရှိနိုင်ခဲ့တာပါ...”

သွေးလင်းယုန်သည် လော့ချန်၏ ထိုစကားများကို ကြားပြီး စိတ်ဓာတ်များ အလွန်ပူပြင်းလာသည်။

အသုံးမကျသည့်သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားသူအား ရွှေခန္ဓာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေနိုင်ပြီး ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တွင် နဂါးအင်အားနှစ်ဆကို ပိုင်ဆိုင်စေနိုင် သည်။

ဤသည်မှာ သဘာဝနှင့် မည်မျှ ဆန့်ကျင်သည့် ကျင့်စဉ်ဖြစ်သနည်း။

ထို ကျောက်ဂူသည် မည်သည့် အထွတ်အထိပ် သန်မာသူ၏ ကျောက်ဂူဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

သွေးလင်းယုန်သည် လောကတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လှည့်လည်နေခဲ့သည်။ သာမန်အရည်အချင်းသာ ရှိသော လူများသည် မတော်တဆ ဂူ သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ဝင်ကာ နတ်ဘုရားအမွေအနှစ် သို့မဟုတ် နတ်ဆေးလုံးကို ရရှိပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်ကာ တစ်နေရာရာတွင် ကြီးစိုးခဲ့သည်ဟူသော ဒဏ္ဍာရီများကို မကြာခဏ ကြားဖူးသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ယနေ့ သူ ကိုယ်တိုင် တွေ့ကြုံခဲ့ရသည်။

“ကျင့်... ကျင့်စဉ်ကျမ်းနဲ့ မြေပုံ ဘယ်မှာလဲ...”

သွေးလင်းယုန်သည် စိတ်မရှည်နိုင်တော့ချေသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး ပူလောင်နေသည်။

လော့ချန် ဆိုသည်။

“ကျင့်စဉ်ကျမ်းက ငါ ကျင့်ကြံပြီးနောက် အလိုအလျောက် မီးလောင် ပျက်စီးသွားတယ်။ မြေပုံပဲ ကျန်တော့တယ်...”

“အိုး... အလိုအလျောက် မီးလောင်တယ်တဲ့လား။ တကယ်ပဲ လျှို့ဝှက်တဲ့ အမွေအနှစ် နည်းစနစ်တဲ့လား”

သွေးလင်းယုန် မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ချို့ ပြင်းထန်စွာ တောက်ပလာသည်။ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ယုံကြည်သွားပြီဖြစ်သည်။ လက်ဖဝါးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ချက်ချင်း တောင်းလိုက်သည်။

“မြေပုံ ငါ့ကို ပြစမ်း...”

လော့ချန်သည် လက်ညှိုးတစ်ချက် ခပ်ဖွဖွ ပွတ်လိုက်ကာ ခေါက်ထားသော သားရေမြေပုံတစ်ချပ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

ဤမြေပုံသည် သူ ယခင်က လင်းမိသားစုမှ အစ်ကိုနှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ချိန်တွင် ရရှိခဲ့သော မြေပုံဖြစ်သည်။ ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မတွေ့ရှိရသဖြင့် သိမ်းဆည်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ယခု အသုံးဝင်လာခဲ့သည်။

“အကြီးအကဲ... ကြည့်ပါ...”

လော့ချန်သည် မြေပုံကို သွေးလင်းယုန်ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

သွေးလင်းယုန်သည် စိတ်မရှည်စွာ မြေပုံကို ယူလိုက်သည်။

မြေပုံသည် အလွန် ဟောင်းနွမ်းနေပြီး ဖုန်မှုန့်များပင် ရှိနေ၏။

သွေးလင်းယုန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး မြေပုံကိုမြှောက်ကာ အနီးကပ် သေသေချာချာ ကြည့်ရှု စစ်ဆေးလိုက်ရာ ဖုန်မှုန့်များက သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ပင် လွင့်စင်လာ၏။

မြေပုံသည် မည်သည့် ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည် မသိချေသည်။ လခြမ်းပုံစံ တောင်တစ်ခုကိုသာ မှုန်ဝါးစွာ မြင်ရသည်။ ကောင်းကင်တွင် ကြယ်တာရာပုံများ ပါဝင်သည်။ လမ်းကြောင်းနှင့် အနီရောင်အစက်အချို့ကိုလည်း မှတ်သားထားသည်။

“ဟင်... ဒါက တာလီမင်းဆက်ရဲ့ လီယွဲ့တောင်ထိပ် ဖြစ်မယ် ထင်တယ်”

သွေးလင်းယုန်သည် မြေပုံပေါ်ရှိ ပုံများကို ကြည့်နေသည်။ အကြည့်များက စူးရှတောက်ပလာသည်။ သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါဆို လီယွဲ့တောင်ထိပ်မှာ ရတနာ ရှိတာလား။ ဒါမှမဟုတ် အမွေအနှစ် လျှို့ဝှက်နယ်......”

အတွေးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ် သွေးလင်းယုန်သည် နှာခေါင်းထိပ်၌ သွေးနံ့တချို့ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ လက်ဖြင့် သုတ်လိုက်ရာ သွေးစများ ရှိနေ၏။

ကိုယ်ခန္ဓာတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို မခံစားရသဖြင့် သွေးလင်းယုန်သည် ဂရုမစိုက်ချေ။ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသောကြောင့် ဖြစ်သည်ဟုသာ ယူဆလိုက်သည်။

စိတ်လှုပ်ရှားမှု မရှိဘဲ မည်သို့ နေနိုင်မည်နည်း။

ဤမြေပုံသည် ရတနာမြေပုံ ဖြစ်နိုင်စရာ များသည်။ အထွတ်အထိပ် သန်မာသူ၏ ဂူလျှို့ဝှက်ရတနာ ဖြစ်နိုင်သည်။

မမှားပါက မြေပုံပေါ်တွင် မှတ်သားထားသော အနီရောင်အစက်များသည် ရတနာရှိသော နေရာဖြစ်ရမည်။

အကယ်၍ သန်မာသူ၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိနိုင်ခဲ့လျှင် သူသည် ကြယ်ခြောက်ပွင့် ကျင့်စဉ်ကျမ်းတစ်အုပ်အတွက် အသက်အန္တရာယ်ကို စွန့်စားကာ လူတစ်ဦးအတွက် အစေခံရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

မြေပုံကို သေသေချာချာ ခေါက်သိမ်းလိုက်ပြီး သွေးလင်းယုန်သည် ခေါင်းမော့ကာ လော့ချန်ကို ကြည့်သည်။ ထို့နောက် ရည်ရွယ်ချက် မကောင်းသောအပြုံးဖြင့် ရယ်လိုက်သည်။

“ကောင်လေး... မင်း ငါ့ကို ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အံ့အားသင့်မှုကို ပေးခဲ့တယ်။ မင်းဟာ ငါ့အတွက် ကံကောင်းခြင်းကို ယူဆောင်လာသူလို့တောင် ပြောနိုင်တယ်။ တကယ်တော့ ငါ မင်းကို လွှတ်ပေးသင့်တယ်။ စိတ်မကောင်းစရာက လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိတဲ့သူ နည်းလေ ကောင်းလေပဲ မဟုတ်ဘူးလား...”

“သေတဲ့ လူသာ လျှို့ဝှက်ချက်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းသိမ်းနိုင်မှာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား...”

သွေးလင်းယုန်၏ မျက်လုံးများမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်သန်းပုံ ပုံလျှင် တစ်ပုံသာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိလျှင်တောင် သူသည် ဤကိစ္စ ပေါက်ကြားသည်ကို မလိုလားချေ။ သူ၏ ညီငယ်ကိုပင် မယုံချေ။

လော့ချန်သည် တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသော သွေးလင်းယုန်ကို ကြည့်နေပြီး နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။ မျက်နှာပေါ်တွင် ရုတ်တရက် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

“စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ငါ ဒီနေ့ သေနေ့ မစေ့သေးဘူး ထင်တယ်...”

အခန်း (၃၈၅) ပြီးပါပြီ။

All Chapters