သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့် သန်မာသူနှင့် အဆုံးအဖြတ်တိုက်ပွဲ

“အိုး...”

လော့ချန် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေသည်ကို မြင်သဖြင့် သွေးလင်းယုန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူက ရယ်လျက် ဆိုသည်။

“ဒီလောက်တောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိနေတာလား။ ငါ့လက်ထဲကနေ ထွက်ပြေးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”

“ငါ မင်းကို အကြံပေးချင်တယ်။ ကံကောင်းလိမ့်မယ် ဆိုတဲ့ စိတ်ကို ဘယ်တော့မှ မထားနဲ့။ ငါ့ရှေ့မှာ မင်းအတွက် လမ်းတစ်လမ်းပဲ ရှိတယ်။ အဲ့ဒါက သေလမ်းပဲ...”

ထိုစဉ် လော့ချန်၏ အေးစက်သော အသံ ထူးဆန်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မသေချာဘူး။ ဘယ်သူ နောက်ဆုံး ရယ်ရမှာလဲဆိုတာ မပြောနိုင်သေးဘူး...”

“နတ်ဆိုးမုန်တိုင်း...”

စကားသံ မဆုံးမီ လော့ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထက်မြက်သော အငွေ့အသက် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ အချိန်အတော်ကြာ စုစည်းထားသော မီးလျှံဓားစွမ်းအင်သည် လေဟာနယ်တွင် ကွေးညွတ်သော မျဉ်းတစ်ခုကို အံ့မခန်း ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

“ရှစ်... ရှစ်... ရှစ်... ရှစ်...”

ထက်မြက်ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအင်သည် လေစီးကြောင်းကို လှည့်ပတ်ကာ စည်းမျဉ်းမဲ့သော လမ်းကြောင်းဖြင့် သွေးလင်းယုန်ဆီသို့ တိုးဝင်လာကာ ကြီးမားသော ဓားစွမ်းအင် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သွေးလင်းယုန်သည် မထင်မှတ်ဘဲ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခံရသဖြင့် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် မီတာ ဒါဇင်ချီကာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

“ဘုန်း...”

လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ဓားစွမ်းအင် လေဆင်နှာမောင်းကို အမြန် ခုခံလိုက်သည်။

သွေးလင်းယုန်သည် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး တောနက်ဆီသို့ ပြေးနေသော လော့ချန်ကို ကြည့်ကာ ရက်စက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

“တကယ်ပဲ မိုက်မဲလိုက်တာ။ မင်းသာ ငါ့လက်ထဲကနေ ထွက်ပြေးနိုင်ရင် ငါ သွေးလင်းယုန်ဟာ ဒီနှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့သမျှ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားမှာပေါ့... သေလိုက်တော့... ရွှမ်လင်း ဓားသုံးချက်”

လော့ချန်၏ ကိုယ်ရိပ်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီးနောက် သွေးလင်းယုန်သည် ဓားသုံးချက်ကို ဆက်တိုက် အလျင်အမြန် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

“ဂီး...”

လေဟာနယ်တွင် လင်းယုန်၏ ဟစ်အော်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်ဟု ထင်ရသည်။

ဓားစွမ်းအင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြီးမားသော လင်းယုန်ခြေသည်းတစ်ခုသည် လေခွင်းသံများ ဟစ်အော်ကာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထက်မြက်မှုပါဝင်သော ထိုဓားချက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်သည်။ မြေပြင်တွင် မီတာ တစ်ဒါဇင်ကျယ်ဝန်းသော ကြောက်မက်ဖွယ် အက်ကွဲရာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“ဘုန်း...”

ကြီးမားသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေ့မှ ကြီးမားသော သစ်တောသည် တလင်းပြင်အဆင့်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

“အံ့သြစရာပဲ... လွတ်အောင်ရှောင်သွားတယ်... အရမ်း မြန်တာပဲ...”

သွေးလင်းယုန်၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူသည် ဤဓားချက်က လော့ချန်ကို မသတ်နိုင်ခဲ့လျှင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေရန် လုံလောက်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ လော့ချန်သည် နောက်ဆုံးအချိန်၌ အမြန်နှုန်းကို အဆင့်သစ်သို့ တိုးလိုက်သည်။ အရိပ်အယောင် ရာပေါင်းများစွာကို ပေါက်ကွဲထွက်လာစေပြီး ဓားစွမ်းအင် ဖုံးလွှမ်းသည့် ဧရိယာကို ချက်ချင်း ရှောင်ကွင်းနိုင်ခဲ့သည်။

“မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်း အဆင့်တက်သွားပါလား...”

လော့ချန် အမူအရာ အံ့အားသင့်နေသည်။

သူ၏ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းသည် အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ်တွင် အချိန်အတော်ကြာ ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။

သေရေးရှင်ရေး ရင်ဆိုင်ရသည့် အခြေအနေအောက်တွင် သူ၏ စွမ်းရည်အားလုံးကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းသည် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ပြည့်စုံသော နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်း၏ ပြည့်စုံသောအဆင့်သည် ချက်ချင်း အရိပ်အယောင် ရာပေါင်းများစွာကို ပေါက်ကွဲထွက်လာစေနိုင်သည်။

ဤအရိပ်အယောင်များသည် ရန်သူကို လှည့်ဖြားသော ပုံရိပ်ယောင်များသာ မဟုတ်တော့ချေ။ အနည်းငယ်သော တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားလည်း ရှိသည်။ ပိုမို စစ်မှန်လာသည်။

အမြန်နှုန်းသည်လည်း သုံးဆ တိုးမြင့်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါ လော့ချန် အလိုအပ်ဆုံးမှာ အမြန်နှုန်း ဖြစ်သည်။

“အဆင့်တက်တာ တကယ်ကို အချိန်ကိုက်ပဲ...”

လော့ချန် စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်နေသည်။ ချက်ချင်း အမြန်နှုန်းကို အစွမ်းကုန် မြှင့်တင်လိုက်သည်။ တောနက်အတွင်းသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

“ဝှစ်...”

ဤတစ်ကြိမ် သူ၏ အမြန်နှုန်းသည် ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။ လေထဲတွင် ရှင်းလင်းသော လေလှိုင်းတစ်ခုကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေသည်နှင့် တူနေသည်။

“တိုက်ပွဲအတွင်း အဆင့်တက်သွားတယ်တဲ့လား။ ကောင်လေး... မင်းကတော့ ငါ့ကို အရမ်းကို အံ့အားသင့်စေတယ်။ လူတွေက ကြယ်ဆယ်ပွင့် စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားသူ ဟွာကျင်းယန်ကို ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းရဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်ဘုရင် လို့ ပြောကြတယ်။ ငါ့အမြင်မှာတော့ ဟွာကျင်းယန်က မင်းရဲ့ တစ်ဝက်တောင် လိုက်မမီဘူး...”

အမြန်နှုန်း တိုးမြင့်သွားသော လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း သွေးလင်းယုန်၏ မျက်လုံးများမှ အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ယခင်ကထက် ပို၍ ပူပြင်းနေသည်။

အသုံးမကျသည့်သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားသူသည် ဤမျှ ကြီးမားသော စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤအရာအားလုံးသည် စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းအင်ကျင့်စဉ်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်မှာ သေချာသည်။

သွေးလင်းယုန်သည် မနေနိုင်ဘဲ စိတ်ထဲမှ အားရကျေနပ်စွာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

သူသာ ရတနာမြေပုံထဲမှ အရာအားလုံးကို ရရှိလျှင် နောင်တွင် မည်မျှ ထွန်းလင်းတောက်ပလိမ့်မည်နည်း။

စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သွေးလင်းယုန်သည် လော့ချန်ကို အလျင်အမြန် လိုက်လံသတ်ဖြတ်သည်။

နှစ်ဖက်ကြား အကွာအဝေးသည် လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာသည်။

“ကောင်လေး... ဘာလို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ရုန်းကန်နေရတာလဲ။ ငါ့ရှေ့မှာ မင်းက ကမ္ဘာအဆုံး ပြေးရင်တောင် သေလမ်းပဲ ရှိတယ်”

သွေးလင်းယုန် အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်ကာ လော့ချန်ကို ဓားဖြင့် ပိုင်းဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လော့ချန်သည် ရုတ်တရက် ကိုယ်ရိပ်ကို ရပ်တန့်လိုက်ကာ ဦးတည်ရာကို လှည့်၍ အလျင်အမြန် ထိုးတက်လာသည်။

“မြူခိုးရိပ် ပေါက်ကွဲခြင်း...”

လမ်းတွင် လော့ချန်၏ ကိုယ်ရိပ်သည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သွေးလင်းယုန်ကို စူးစိုက်စွာ ကြည့်နေပြီး မျက်လုံးများက အလွန် ထက်မြက်နေသည်။

“နတ်ဆိုးမုန်တိုင်း...”

လူရိပ် ရာပေါင်းများစွာ ထင်ရှားလာသည်။ အားလုံးက အသက်ဝင်နေ၏။ ကိုယ်ပေါ်မှ ချီစွမ်းအင် လှိုင်းထနေကာ အစစ်အမှန်နှင့် အတုအယောင်ကို ခွဲခြားရန်ပင် ခက်ခဲသွားသည်။ အားလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ သွေးလင်းယုန်ကို ပိုင်းဖြတ်ချလာသည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

ဓားစွမ်းအင် လေဆင်နှာမောင်းအများအပြားသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် သွေးလင်းယုန်ဆီသို့ စုစည်း ရိုက်ခတ်လာကာ ကောင်းကင်ကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

“ဟဲဟဲ... ကလေးကွက်ကလေးပဲ... ကြေစမ်း...”

သွေးလင်းယုန်သည် ပထမတွင် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း နောက်တွင် အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်ကာ လက်ထဲရှိ သွေးရောင်ဓားရှည်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ကျယ်ပြန့်သော သွေးရောင်ဓားစွမ်းအင်သည် မြစ်တစ်ခုပမာ ရိုက်ခတ်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဓားစွမ်းအင် လေဆင်နှာမောင်းနှင့် အရိပ်အယောင် အားလုံးကို တစ်ချက်တည်းနှင့် လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

“အသုံးမဝင်ဘူး... ကောင်းကောင်း အသတ်ခံလိုက်ပါတော့ကွာ...”

သွေးလင်းယုန်သည် ခြေလှမ်းတစ်ချက် တိုးလိုက်သည်။ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဟုန်သည် လွန်စွာ ပြင်းထန်နေ၏။

“ဟင်...”

ရုတ်တရက် သူသည် နှာခေါင်းထိပ်တွင် ပူနွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ လက်ဖြင့် သုတ်လိုက်ရာ သွေးများ ပြည့်နေ၏။

“ဘာဖြစ်တာလဲ...”

သွေးလင်းယုန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင်...

“ဝှစ်...”

လော့ချန်၏ ကိုယ်အစစ်အမှန်သည် အသံမရှိဘဲ သွေးလင်းယုန်၏ လက်ဝဲဘက်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ နှစ်ဖက်ကြား အကွာအဝေးသည် ဆယ်မီတာ မပြည့်တော့ချေ။

“ကောင်းကင်အိုး စုစည်းမှု”

တစ်ကိုယ်လုံး ချီစွမ်းအင်များ တဟုန်းဟုန်းထနေကာ လော့ချန်သည် လေဟာနယ်မှ လက်သီးတစ်ချက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ ကြီးမားသော လက်သီးစွမ်းအင်သည် ဧရာမ အိုးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြည်ဟီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အုန်း...”

သွေးလင်းယုန် တစ်ကိုယ်လုံး ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားသည်။ ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင်သည် ဆက်တိုက် လှည့်ပတ်နေပြီး ဒဏ်ရာ မရရှိသော်လည်း သွေးလင်းယုန်သည် ဤလက်သီးချက်ကြောင့် လုံးဝ ဒေါသထွက်လာသည်။ စိတ်ထဲတွင် အလွန် စိတ်ဆိုးနေသည်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက သူ့ကို လက်သီးဖြင့် တိုက်ခိုက်ရဲသည်တဲ့လား။

လုံးဝ လက်မခံနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

“ကောင်လေး... သေလိုက်တော့။ ဆန်းကြယ်လင်းယုန် ဓားချက်”

သွေးလင်းယုန် မျက်လုံးများက ရက်စက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်လျှံနေပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားရှည်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်တွင် ကိုယ်ပေါ်မှ ချီစွမ်းအင်သည် ပင်လယ်လှိုင်းများကဲ့သို့ ဓားရှည်အတွင်းသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်လာသည်။ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် လော့ချန်ကို ပိုင်းဖြတ်ချလိုက်၏။

အန္တရာယ်...

သွေးလင်းယုန် တိုက်ခိုက်လုနီးပါး အချိန်တွင် လော့ချန်သည် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပေါက်ကွဲနေသော ချီစွမ်းအင် လှိုင်းထမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤဓားချက်သာ ထိခိုက်ခံရလျှင် သူသည် အခြား ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိဘဲ အသားစအဖြစ် ပိုင်းဖြတ်ခံရမည်ကို သူ သိသည်။

“မြူခိုးရိပ် ပေါက်ကွဲခြင်း...”

“ထပ်မံ ပေါက်ကွဲ”

အားအပြည့်ကို စုစည်းလိုက်သည်။ လော့ချန်၏ ကိုယ်ရိပ်သည် ဆက်တိုက် တုန်ခါသွားပြီး မြူခိုးရိပ် ပေါက်ကွဲခြင်းကို ချက်ချင်း နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုင် ဆင့်ကာ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ချက်ချင်း ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး လော့ချန်၏ ကိုယ်ရိပ်များ ပြည့်နှက်သွားကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်နေသည်။ အတုအစစ်ကို ခွဲခြားရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

သွေးလင်းယုန်သည် ခွဲခြားရန် မစဉ်းစားချေ။ ဓားတစ်ချက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပိုင်းဖြတ်ချသည်။

“ဂီး...”

လင်းယုန်ဟစ်အော်သံနှင့်အတူ ဓားစွမ်းအင်သည် ရေတံခွန်ပမာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာသည်။ လော့ချန် ရှောင်ကွင်းနိုင်သော နေရာကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။

ဤဓားချက်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်၏။ ထို့အပြင် ဖုံးလွှမ်းသည့် ဧရိယာသည် အလွန်ကြီးမားသဖြင့် လော့ချန်သည် ပြည့်စုံသော နယ်ပယ်၏ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်သော်လည်း ဓားစွမ်းအင် ဖုံးလွှမ်းသည့် ဧရိယာမှ မထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ချေ။

“စွန့်စားမယ်...”

မျက်လုံးများတွင် ခိုင်မာသော အမူအရာ ဖြတ်ပြေးလာသည်။ လော့ချန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ချီစွမ်းအင်လှိုင်းဝဲကိုးခု ရုတ်ချည်း မြည်ဟီးလာသည်။ ထို့နောက် သူ၏ အားအပြင်းဆုံး လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ဓားစွမ်းအင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ကောင်းကင်အိုး စုစည်းမှု”

“ဘုန်း”

ကြီးမားသော လက်သီးစွမ်းအင်နှင့် ဓားစွမ်းအင်တို့ ထိတွေ့သည်နှင့် လော့ချန် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နှစ်ဖက်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော တန်ပြန်သက်ရောက်မှုသည် လော့ချန်၏ အမြန်နှုန်းကို ထပ်မံ တိုးမြှင့်စေသည်။ ဓားစွမ်းအင် ဖုံးလွှမ်းသည့် ဧရိယာကို ဆံချည်မျှင် အကွာအဝေးဖြင့် ကပ်သိကလေး ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့သည်။

“ဘုန်း...”

ကောင်းကင် အပြင်းထန်ဆုံးအဆင့် မိုးကြိုးပမာ ပေါက်ကွဲသံသည် တောအုပ်အတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားစွမ်းအင် ကျဆင်းသော နေရာတွင် လေစီးကြောင်းများ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခတ်သွားသည်။ သဲများ လွင့်ပျံကာ ကျောက်တုံးများ ပြိုကွဲကုန်၏။ သစ်ပင်ကြီးများ ဖြစ်စေ၊ ကျောက်တုံးများ ဖြစ်စေ အရာအားလုံးသည် ချက်ချင်း ပြာမှုန့်ဖြစ်သွားသည်။ မီတာ ဒါဇင်ချီကျယ်ဝန်းသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားရာတစ်ခုသာ ကျန်ရှိသည်။

“ဖူး...”

လော့ချန် ခန္ဓာကိုယ် တရွတ်ဆွဲကာ ဟပ်ထိုးလဲကျသွားသည်။ ဆက်တိုက် နောက်ဆုတ်လိုက်ရကာ ပါးစပ်မှ သွေးတစ်ပွက် ပန်းထွက်လာသည်။

ဓားစွမ်းအင် ဖုံးလွှမ်းသည့် ဧရိယာကို အစွမ်းကုန် ရှောင်ကွင်းခဲ့သော်လည်း ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအင်၏ အကြွင်းအကျန်သည် သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။

မြူခိုးရိပ် ပေါက်ကွဲခြင်းက အချို့သော စွမ်းအားကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ဒဏ်ရာမှာ မပြင်းထန်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“ငါ့ ခန့်မှန်းချက် မှားနေတာလား... ဒီလိုသာ ဆက်သွားရင် ငါ ကြာရှည်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

လော့ချန် စိတ်ထဲတွင် အတွေးများက တင်းမာနေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ဆူပွက်နေသော သွေးများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် နှိမ့်ချလိုက်သည်။ ခေါင်းမော့ကာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် တဖြည်းဖြည်း ပြုံးလာသည်။

“ဟဲဟဲ...”

“ဟာ... ဟားဟားဟား...”

“ငါ့ ခန့်မှန်းချက်က တကယ်ပဲ မမှားဘူး...”

သေမင်းတံခါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အသက်ရှင်လာသော ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်မှုသည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို တုန်ယင်စေသည်။

တစ်ဖက်တွင် သွေးလင်းယုန်သည် မတ်မတ်ရပ်တည်နေသော်လည်း အနက်ရောင်မျက်နှာဖုံးအောက်မှ သွေးများ ဆက်တိုက် စီးဆင်းနေသည်။

မျက်လုံးနှင့် နားများမှလည်း သွေးများ စိမ့်ထွက်နေသည်။

ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပမာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံပန်းရှိနေသည်။

အခန်း (၃၈၆) ပြီးပါပြီ။